
Sukta 7.24
Vasiṣṭha
Indra
Triṣṭubh (probable)
ଏହି ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର-ସୂକ୍ତରେ ବହୁବାର ଆହ୍ୱାନିତ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଆସନକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରାଯାଏ; ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ସହ ଆସିବାକୁ, ବ୍ରହ୍ମନ୍ (ପବିତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ)ରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେବାକୁ, ଏବଂ ବିଜୟୀ ବଳରେ ଉପାସକମାନଙ୍କୁ ସୁଦୃଢ଼ କରିବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଏ। କବି ରକ୍ଷା, ଅବକାଶର ବିସ୍ତାର (ଚାପ/ବାଧା ଦୂରୀକରଣ), ଧନ-ସମ୍ପଦ, ଏବଂ ଉଦାର ପୋଷକ ଓ ବୀର ସନ୍ତାନକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଉତ୍ସାହଦାୟକ ପ୍ରେରଣା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତି। ଶେଷରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ତାଙ୍କ ସହାୟ ଦେବସହଚରମାନଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ କୁଶଳ (ସ୍ୱସ୍ତି) ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା ରହିଛି।
Mantra 1
योनिष्ट इन्द्र सदने अकारि तमा नृभिः पुरुहूत प्र याहि । असो यथा नोऽविता वृधे च ददो वसूनि ममदश्च सोमैः ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସଦନରେ ତୁମ ପାଇଁ ଆସନ—ତୁମ ପ୍ରକଟତାର ଯୋନି—ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଛି; ହେ ପୁରୁହୂତ, ନୃଭିଃ (ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ) ସେଠାକୁ ପ୍ର ଯାହି (ଆଗକୁ ଆସ). ତୁମେ ଆମର ଅବିତା (ରକ୍ଷକ) ହୋଇ ଆମ ବୃଦ୍ଧିରେ ସହାୟ ହୁଅ; ବସୂନି (ଧନ-ସମ୍ପଦ) ଦେଇ, ସୋମୈଃ (ସୋମରସରେ) ମଦମାନ (ଆନନ୍ଦିତ) ହୁଅ।
Mantra 2
गृभीतं ते मन इन्द्र द्विबर्हाः सुतः सोमः परिषिक्ता मधूनि । विसृष्टधेना भरते सुवृक्तिरियमिन्द्रं जोहुवती मनीषा ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦ୍ୱିବର୍ହାଃ (ଦ୍ୱିଗୁଣ ବଳଯୁକ୍ତ) ସୁତ ସୋମ ତୁମ ମନକୁ ଗୃଭୀତଂ (ଧରି ଦୃଢ଼ କରି) ରଖିଛି; ମଧୂନି (ମଧୁର ରସ) ସବୁଦିଗରେ ପରିଷିକ୍ତ (ଛିଟାଯାଇ)ଛି। ବିସୃଷ୍ଟଧେନା (ମୁକ୍ତଧାରା ଧେନୁସମ) ଏହି ସୁବୃକ୍ତି (ସୁଗଢ଼ ବାଣୀ) ଆଗକୁ ବହେ—ଏହି ମନୀଷା (ପ୍ରଜ୍ଞାମୟ ଚିନ୍ତା) ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜୋହୁବତୀ (ଆହ୍ୱାନ କରୁଥିବା) ହୋଇ ରତି ଓ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ।
Mantra 3
आ नो दिव आ पृथिव्या ऋजीषिन्निदं बर्हिः सोमपेयाय याहि । वहन्तु त्वा हरयो मद्र्यञ्चमाङ्गूषमच्छा तवसं मदाय ॥
ହେ ଋଜୀଷିନ୍ (ଇନ୍ଦ୍ର), ଦ୍ୟୌରୁ ଓ ପୃଥିବୀରୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ; ସୋମପାନ ପାଇଁ ଏହି ବର୍ହିସ୍ (ଯଜ୍ଞାସନ)କୁ ଆସ। ତୋର ପୀତବର୍ଣ୍ଣ ହରି (ଅଶ୍ୱ)ମାନେ ତୋତେ ଏଠାକୁ ବହି ଆଣୁନ୍ତୁ—ଅଙ୍ଗୂଷ (ପ୍ରେରିତ ସ୍ତୁତି) ପାଖକୁ—ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମଦ (ଉଲ୍ଲାସ) ପାଇଁ।
Mantra 4
आ नो विश्वाभिरूतिभिः सजोषा ब्रह्म जुषाणो हर्यश्व याहि । वरीवृजत्स्थविरेभिः सुशिप्रास्मे दधद्वृषणं शुष्ममिन्द्र ॥
ହେ ହର୍ୟଶ୍ୱ ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଊତି (ସହାୟତା) ସହିତ, ଏକମନ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମ (ପବିତ୍ର ବଚନ/ସ୍ତୁତି)ରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିବା ଭାବେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ। ହେ ସୁଶିପ୍ର (ସୁନ୍ଦର ଓଠଯୁକ୍ତ), ସ୍ଥବିର (ବଳବାନ)ମାନଙ୍କ ସହ ଅବକାଶକୁ ପ୍ରଶସ୍ତ କରି, ଆମ ଭିତରେ ବୃଷଣ (ବୃଷଭସମ) ବଳ—ଉଗ୍ର ଶୁଷ୍ମ (ଆବେଗମୟ ପରାକ୍ରମ)—ସ୍ଥାପନ କର, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର।
Mantra 5
एष स्तोमो मह उग्राय वाहे धुरीवात्यो न वाजयन्नधायि । इन्द्र त्वायमर्क ईट्टे वसूनां दिवीव द्यामधि नः श्रोमतं धाः ॥
ଏହି ସ୍ତୋମ ମହାନ ଉଗ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ବାହକଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ଥାପିତ—ଧୂରୀବାତ୍ୟ (ଯୁଗରେ ଯୋଡ଼ା) ଅଶ୍ୱ ପରି, ବଳର ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପାଇଁ ଧାଉଥିବା ଭଳି। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଅର୍କ (ସ୍ତୁତିଗୀତ) ବସୁ (ଧନ) ପାଇଁ ତୋତେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ; ଦ୍ୟୌ ସମ ଉଚ୍ଚ ‘ଶ୍ରବଣ’—ଦିବ୍ୟ କୀର୍ତ୍ତି—ଆମ ପାଇଁ ସ୍ଥାପନ କର, ଯାହା ପ୍ରକାଶମୟ ଧାମରେ ଅବସ୍ଥିତ ରହୁ।
Mantra 6
एवा न इन्द्र वार्यस्य पूर्धि प्र ते महीं सुमतिं वेविदाम । इषं पिन्व मघवद्भ्यः सुवीरां यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
ଏହିପରି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ବାର୍ୟ (ଶ୍ରେଷ୍ଠ) ସମୃଦ୍ଧିମାନଙ୍କୁ ପୂରଣ କର; ଆମେ ତୁମ ମହା ସୁମତି (ସଦ୍-ମତି) ଲାଭ କରିବା। ମଘବଦ୍ (ଦାନବୀର) ଜନଙ୍କ ପାଇଁ ସୁବୀର (ବୀରଶକ୍ତି/ବୀରସନ୍ତତିଯୁକ୍ତ) ଇଷା (ପ୍ରେରଣା) ବଢ଼ାଇଦେ; ଏବଂ ତୁମେ ଆମକୁ ସଦା ସ୍ୱସ୍ତିଭିଃ (କଲ୍ୟାଣକର ଅବସ୍ଥାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା) ରକ୍ଷା କର।
The hymn invites Indra to the ritual seat and asks him to protect the community, widen their space (remove pressures and obstacles), and grant strength, wealth, and well-being.
It describes the sacrificial place as a prepared dwelling for Indra’s presence—an established locus where praise and offerings can effectively draw the deity and his powers.
The closing prayer can include Indra together with his accompanying helpers (often envisioned as allied divine powers such as the Maruts or protective forces), asking collective guardianship through svasti.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.