
Sukta 10.7
Agni
ଏହି ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଅଗ୍ନି-ସୂକ୍ତରେ ସ୍ୱସ୍ତି (କୁଶଳ) ପାଇଁ ଦ୍ୟାଉ ଓ ପୃଥିବୀ—ଉଭୟଙ୍କ ଠାରୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଏ, ଏବଂ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ ଓ ଧର୍ମମୟ ଜୀବନ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ “ସାର୍ବଭୌମ ଆୟୁ” (viśvāyus) ସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଏ। ଗୃହରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ରକ୍ଷାତ୍ମକ ଅଧୀନତାରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଓ ବିଜୟୀ ଧୀ (ଅନ୍ତର୍ଦୃଷ୍ଟି/ବୁଦ୍ଧି) ଲାଭ କରିବାକୁ ଚାହେ। ଶେଷରେ, ସଠିକ ପଥରେ ସାହାୟକ, ସୁରକ୍ଷକ, ଜୀବନଦାତା ଏବଂ ଶରୀରର ରକ୍ଷକ ଭାବେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଏ।
Mantra 1
स्वस्ति नो दिवो अग्ने पृथिव्या विश्वायुर्धेहि यजथाय देव । सचेमहि तव दस्म प्रकेतैरुरुष्या ण उरुभिर्देव शंसैः ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଦ୍ୟୌ ଓ ପୃଥିବୀରୁ ଆମକୁ ସ୍ୱସ୍ତି ଦିଅ; ହେ ଦେବ, ଯଜ୍ଞକାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆମ ଭିତରେ ବିଶ୍ୱାୟୁ (ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଆୟୁ) ସ୍ଥାପନ କର। ହେ ଦସ୍ମ, ତୁମ ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରକେତମାନଙ୍କ ସହ ଆମେ ସଙ୍ଗତିରେ ଚାଲିବା; ହେ ଦେବ, ତୁମ ବିଶାଳ ଶଂସ—ଦିବ୍ୟ ସ୍ତୁତିବଚନ—ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ବିଶାଳଭାବେ ରକ୍ଷା କର।
Mantra 2
इमा अग्ने मतयस्तुभ्यं जाता गोभिरश्वैरभि गृणन्ति राधः । यदा ते मर्तो अनु भोगमानड्वसो दधानो मतिभिः सुजात ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଏହି ମତିମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଜନ୍ମିତ; ଗୋ ଓ ଅଶ୍ୱ ସମ ଦୀପ୍ତିମୟ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି (ରାଧଃ)କୁ ସେମାନେ ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ ଗାୟନ କରନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ମର୍ତ୍ୟ ତୁମ ଭୋଗକୁ ଅନୁସରି ତାହାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ହେ ସୁଜାତ ଅଗ୍ନି, ସୁଘଟିତ ମତିଦ୍ୱାରା ଅନ୍ତରେ ‘ବସୁ’—ସତ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ—ଧାରଣ କରି (ସେ) ସ୍ଥିର ହୁଏ।
Mantra 3
अग्निं मन्ये पितरमग्निमापिमग्निं भ्रातरं सदमित्सखायम् । अग्नेरनीकं बृहतः सपर्यं दिवि शुक्रं यजतं सूर्यस्य ॥
ମୁଁ ଅଗ୍ନିକୁ ପିତା ଭାବେ ମନେ କରେ; ଅଗ୍ନିକୁ ଆପି (ନିକଟ ଆତ୍ମୀୟ) ଭାବେ ମନେ କରେ; ଅଗ୍ନିକୁ ଭ୍ରାତା, ଏବଂ ସଦା ସଖା। ମୁଁ ମହାନ ଅଗ୍ନିର ଅନୀକ—ଅଗ୍ରମୁଖ—କୁ ସେବା କରେ: ଦିବିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶୁଦ୍ଧ, ଦୀପ୍ତ, ଯଜତ ମୁଖକୁ।
Mantra 4
सिध्रा अग्ने धियो अस्मे सनुत्रीर्यं त्रायसे दम आ नित्यहोता । ऋतावा स रोहिदश्वः पुरुक्षुर्द्युभिरस्मा अहभिर्वाममस्तु ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମ ଧିୟଃ (ବୁଦ୍ଧି-ପ୍ରେରଣା)କୁ ସିଧ୍ରା—ସଫଳ ଓ ବିଜୟୀ—କର; ଯାହାକୁ ତୁମେ ଗୃହରେ ରକ୍ଷା କର, ହେ ନିତ୍ୟହୋତା। ଋତବାନ, ରୋହିଦ ଅଶ୍ୱଯୁକ୍ତ, ପୁରୁକ୍ଷୁ (ବିଶାଳ ବୃଦ୍ଧିଧାରୀ) ସେ (ଯଜ୍ୟ) ପାଇଁ ଦ୍ୟୁଭିଃ—ପ୍ରକାଶମୟ ଦିନ ଓ ଜାଗରଣ ଦ୍ୱାରା—ବାମ (ଇଚ୍ଛିତ ମଙ୍ଗଳ) ହେଉ।
Mantra 5
द्युभिर्हितं मित्रमिव प्रयोगं प्रत्नमृत्विजमध्वरस्य जारम् । बाहुभ्यामग्निमायवोऽजनन्त विक्षु होतारं न्यसादयन्त ॥
ଦ୍ୟୁତିମୟ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ, ଅଗ୍ରଗତିରେ ମିତ୍ର ସମ, ଯଜ୍ଞର ପ୍ରାଚୀନ ଋତ୍ୱିଜ, ଅଧ୍ୱରର ପ୍ରିୟ ଜାର—ଅଗ୍ନି। ଆୟବମାନେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ବାହୁଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମାଇଲେ; ଏବଂ ବିକ୍ଷୁ (କୁଳ/ପ୍ରଜା) ମଧ୍ୟରେ ହୋତାକୁ ବସାଇ ସ୍ଥାପିତ କଲେ।
Mantra 6
स्वयं यजस्व दिवि देव देवान्किं ते पाकः कृणवदप्रचेताः । यथायज ऋतुभिर्देव देवानेवा यजस्व तन्वं सुजात ॥
ହେ ଦେବ, ସ୍ୱୟଂ ଦିବିରେ ଦେବମାନଙ୍କୁ ଯଜ; ଅପ୍ରଚେତ ପାକ ତୋ ପାଇଁ କ’ଣ କରିପାରିବ? ଯେପରି ତୁମେ ଋତୁମାନଙ୍କ ସହିତ ଦେବମାନଙ୍କୁ ଯଜିଥିଲ, ସେପରି ଏବେ ମଧ୍ୟ ଯଜ—ହେ ସୁଜାତ, ନିଜ ତନୁକୁ ହବି ରୂପେ ଅର୍ପଣ କର।
Mantra 7
भवा नो अग्नेऽवितोत गोपा भवा वयस्कृदुत नो वयोधाः । रास्वा च नः सुमहो हव्यदातिं त्रास्वोत नस्तन्वो अप्रयुच्छन् ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଇଁ ଅବିତ (ସହାୟ) ଓ ଗୋପା (ରକ୍ଷକ) ହେଅ; ଆମର ବୟଃ (ଜୀବଶକ୍ତି)ର କର୍ତ୍ତା ଓ ଧାରକ ହେଅ। ହେ ସୁମହୋ, ଆମକୁ ହବ୍ୟଦାତିର ବିଶାଳ ଦାନ ଦିଅ; ଏବଂ ଆମ ତନୁମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ଯେଣୁ ସେମାନେ ପଥରୁ ଅପ୍ରୟୁଚ୍ଛନ—କେବେ ମଧ୍ୟ ଖସି ନ ପଡ଼ନ୍ତୁ।
The hymn asks Agni for well-being from heaven and earth, long and universal life, clear discernment for right action, and strong protection for the worshipper’s vitality and body.
Agni is honored as the household fire and as the yajña-priest (hotṛ). The hymn treats daily life and ritual as one continuum: protected home, effective thought, and successful offering support each other.
It can be recited when lighting a lamp or fire for worship, at the start of a homa, or as a general prayer for clarity, health, and protection—especially at dawn or dusk.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.