Sukta 63

Mantra 1

परावतो ये दिधिषन्त आप्यं मनुप्रीतासो जनिमा विवस्वतः । ययातेर्ये नहुष्यस्य बर्हिषि देवा आसते ते अधि ब्रुवन्तु नः ॥

ପରାବତରୁ ଯେ ଆପ୍ୟ (ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ଜଳ/ଅସ୍ତିତ୍ୱର ଜଳ)କୁ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି, ମନୁପ୍ରୀତ—ବିବସ୍ୱତଙ୍କ ଜନିମା—ଯେ ଦେବମାନେ; ଯୟାତି, ନହୁଷ୍ୟଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ବର୍ହିଷି ଉପରେ ଯେ ଆସୀନ—ସେ ଦେବମାନେ ଉପରୁ ଆମକୁ କହୁନ୍ତୁ, ଆମ ବୁଝାମଣାକୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତୁ।

Mantra 2

विश्वा हि वो नमस्यानि वन्द्या नामानि देवा उत यज्ञियानि वः । ये स्थ जाता अदितेरद्भ्यस्परि ये पृथिव्यास्ते म इह श्रुता हवम् ॥

ହେ ଦେବମାନେ, ତୁମମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ କର୍ମ ନମସ୍ୟ; ତୁମ ନାମଗୁଡ଼ିକ ବନ୍ଦନୀୟ, ଏବଂ ତୁମ ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ। ତୁମେ ଅଦିତିରୁ ଜାତ, ଜଳମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ଉଦ୍ଭୂତ; ଏବଂ ତୁମେ ପୃଥିବୀର ସମ୍ବନ୍ଧୀ—ଏଠାରେ ମୋର ହବ (ଆହ୍ୱାନ) ଶୁଣ।

Mantra 3

येभ्यो माता मधुमत्पिन्वते पयः पीयूषं द्यौरदितिरद्रिबर्हाः । उक्थशुष्मान्वृषभरान्त्स्वप्नसस्ताँ आदित्याँ अनु मदा स्वस्तये ॥

ଯେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମାତା ମଧୁମୟ କ୍ଷୀର—ଅମୃତର ପୀୟୂଷ—ଢାଳିଦିଅନ୍ତି; ଦ୍ୟୌ (ଆକାଶ) ଓ ଅଦିତି, ବାଧାର ଶିଳାକୁ ଦବାଇ ନମାଇଦେବାଳେ—ସେହି ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ଅନୁସରଣ କର। ଉକ୍ଥର ଶୁଷ୍ମରେ ପ୍ରବଳ, ବୃଷଭସଦୃଶ ବୀର୍ୟ ଧାରଣକାରୀ, ଦୀପ୍ତ ଦର୍ଶନର ପତି—ସେମାନଙ୍କ ସହ ଆମେ ସ୍ୱସ୍ତି ପାଇଁ ଆଗେ ବଢ଼ୁ।

Mantra 4

नृचक्षसो अनिमिषन्तो अर्हणा बृहद्देवासो अमृतत्वमानशुः । ज्योतीरथा अहिमाया अनागसो दिवो वर्ष्माणं वसते स्वस्तये ॥

ଆତ୍ମଦୃଷ୍ଟିସମ୍ପନ୍ନ, ଅନିମିଷ (ଅପଲକ), ଅର୍ହଣା (ପୂଜ୍ୟ) ଦେବମାନେ ବୃହତ୍ (ବିଶାଳତା)ରେ ଅମୃତତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି। ଜ୍ୟୋତିରଥରେ ଆରୂଢ଼, ଅହି-ମାୟାରୁ ମୁକ୍ତ, ନିର୍ଦୋଷ—ସେମାନେ ସ୍ୱସ୍ତି ପାଇଁ ଦ୍ୟୌର ଉଚ୍ଚ ବିସ୍ତାରକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।

Mantra 5

सम्राजो ये सुवृधो यज्ञमाययुरपरिह्वृता दधिरे दिवि क्षयम् । ताँ आ विवास नमसा सुवृक्तिभिर्महो आदित्याँ अदितिं स्वस्तये ॥

ଯେ ସମ୍ରାଟ୍ ଶକ୍ତିମାନେ ସୁବୃଧ (ସୁବର୍ଧକ), ଯଜ୍ଞକୁ ଆସିଲେ ଏବଂ ଅପରିହ୍ୱୃତ (ଅବରୋଧହୀନ) ରହି ଦ୍ୟୌରେ ନିଜ ନିବାସ ସ୍ଥାପନ କଲେ—ସେହି ମହାନ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଓ ଅଦିତିଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର ଓ ସୁବୃକ୍ତି (ସୁଶୋଭିତ ବାଣୀ)ଦ୍ୱାରା ସେବା କରେ, ସ୍ୱସ୍ତି ପାଇଁ।

Mantra 6

को वः स्तोमं राधति यं जुजोषथ विश्वे देवासो मनुषो यति ष्ठन । को वोऽध्वरं तुविजाता अरं करद्यो नः पर्षदत्यंहः स्वस्तये ॥

ହେ ବିଶ୍ୱେ ଦେବାସଃ, ମନୁଷ୍ୟ-ଯାଚକରେ ନିଷ୍ଠିତ ହୋଇ ତୁମେ ଯେ ସ୍ତୋମକୁ ପ୍ରସନ୍ନତାରେ ଗ୍ରହଣ କର, ସେ ସ୍ତୋମକୁ ତୁମ ପାଇଁ କିଏ ସିଦ୍ଧ କରିବ? ହେ ତୁବିଜାତା (ବହୁଜାତ) ଶକ୍ତିମାନେ, ତୁମର ଅଧ୍ୱର-ଯଜ୍ଞକୁ କିଏ ଯଥାର୍ଥ ଭାବେ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ କରିବ—ଯେ ଆମକୁ ଅଂହସ୍ (ସଙ୍କଟ/ଦୁଃଖ) ପାର କରାଇ ସ୍ୱସ୍ତି ପାଇଁ ନେଇଯିବ?

Mantra 7

येभ्यो होत्रां प्रथमामायेजे मनुः समिद्धाग्निर्मनसा सप्त होतृभिः । त आदित्या अभयं शर्म यच्छत सुगा नः कर्त सुपथा स्वस्तये ॥

ଯେମାନଙ୍କୁ ମନୁ ପ୍ରଥମେ ହୋତ୍ରା (ହୋତୃତ୍ୱ) ଅର୍ପଣ କଲେ—ମନସା ଅଗ୍ନିକୁ ସମିଦ୍ଧ କରି, ସପ୍ତ ହୋତୃମାନଙ୍କ ସହ—ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ସେମାନେ ଆମକୁ ଅଭୟ ଶର୍ମ (ନିର୍ଭୟ ଶାନ୍ତି-ଆଶ୍ରୟ) ଦିଅ; ସ୍ୱସ୍ତି ପାଇଁ ଆମ ପାଇଁ ସୁଗମ ଗତି ଓ ସୁପଥ (ଶୁଭ ପଥ) କର।

Mantra 8

य ईशिरे भुवनस्य प्रचेतसो विश्वस्य स्थातुर्जगतश्च मन्तवः । ते नः कृतादकृतादेनसस्पर्यद्या देवासः पिपृता स्वस्तये ॥

ହେ ପ୍ରଚେତସଃ (ଜାଗୃତ ଚେତନାଯୁକ୍ତ) ଦେବମାନେ, ଯେ ଭୁବନର ଈଶ୍ୱର ଓ ସମସ୍ତ ସ୍ଥାବର-ଜଙ୍ଗମର ମନ୍ତବ (ଚିନ୍ତକ) ତୁମେ—ଆଜି ଆମକୁ କୃତ-ଅକୃତ (କରା ଓ ନ କରା) ପାପ/ଏନସ୍‌ରୁ ସର୍ବତଃ ରକ୍ଷା କର, ସ୍ୱସ୍ତି ପାଇଁ।

Mantra 9

भरेष्विन्द्रं सुहवं हवामहेंऽहोमुचं सुकृतं दैव्यं जनम् । अग्निं मित्रं वरुणं सातये भगं द्यावापृथिवी मरुतः स्वस्तये ॥

ଭରେଷୁ (ଯୁଦ୍ଧରେ) ଆମେ ସୁହବ—ସହଜରେ ଆହ୍ୱାନ୍ୟ—ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ; ଅହୋମୁଚ—କଷ୍ଟରୁ ମୁକ୍ତ କରୁଥିବା—ସୁକୃତ ଦୈବୀ ଜନକୁ (ଦେବସମୂହକୁ) ମଧ୍ୟ ଡାକୁଛୁ। ବିଜୟ ପାଇଁ ଅଗ୍ନି, ମିତ୍ର, ବରୁଣଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ; ଭଗଙ୍କୁ, ଦ୍ୟାବା-ପୃଥିବୀକୁ ଏବଂ ମରୁତମାନଙ୍କୁ—ଆମ ସ୍ୱସ୍ତି ପାଇଁ।

Mantra 10

सुत्रामाणं पृथिवीं द्यामनेहसं सुशर्माणमदितिं सुप्रणीतिम् । दैवीं नावं स्वरित्रामनागसमस्रवन्तीमा रुहेमा स्वस्तये ॥

ସୁତ୍ରାମାଣ—ସୁରକ୍ଷାଦାତ୍ରୀ—ପୃଥିବୀ, ଏବଂ ଅନେହସ—ଅହିଂସକ/ଅନୁପୀଡକ—ଦ୍ୟୌ; ସୁଶର୍ମାଣ—ସୁଆଶ୍ରୟଦାତ୍ରୀ—ଅଦିତି, ସୁପ୍ରଣୀତି—ସୁମାର୍ଗନେତୃତ୍ୱ—ରୂପେ। ସେହି ଦୈବୀ ନାବରେ, ସ୍ୱରିତ୍ରା—ସୁଚପ୍ପୁଯୁକ୍ତ—ଅନାଗସ—ନିର୍ଦୋଷ—ଅସ୍ରବନ୍ତୀ—ନ ଚୁଇଁବା/ନ ଝରିବା—ତାହାରେ ଆମେ ଆରୋହଣ କରି, ସ୍ୱସ୍ତି ପାଇଁ ଉଦ୍ଧ୍ୱରୋହଣ କରୁ।

Mantra 11

विश्वे यजत्रा अधि वोचतोतये त्रायध्वं नो दुरेवाया अभिह्रुतः । सत्यया वो देवहूत्या हुवेम शृण्वतो देवा अवसे स्वस्तये ॥

ହେ ବିଶ୍ୱେ ଯଜତ୍ର—ପୂଜ୍ୟ—ଦେବମାନେ, ଆମ ଓତୟେ (ସହାୟତା) ପାଇଁ ଉଚ୍ଚାର କର; ଦୁରେବା (କୁମାର୍ଗ/ଅଶୁଭ ଗତି)ରୁ ଏବଂ ଅଭିହ୍ରୁତ (ଆଘାତ/ବିନାଶ)ରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ସତ୍ୟୟା ଦେବହୂତ୍ୟା—ସତ୍ୟ ଦେବ-ଆହ୍ୱାନରେ—ଆମେ ତୁମମାନଙ୍କୁ ହବୁଛୁ; ଶୁଣ, ହେ ଦେବମାନେ, ଅବସେ (ରକ୍ଷା/ସହାୟତା) ପାଇଁ, ସ୍ୱସ୍ତି ପାଇଁ।

Mantra 12

अपामीवामप विश्वामनाहुतिमपारातिं दुर्विदत्रामघायतः । आरे देवा द्वेषो अस्मद्युयोतनोरु णः शर्म यच्छता स्वस्तये ॥

ଅପାମୀବାକୁ ଦୂରେ ହଂକାଅ; ଆହ୍ୱାନ ବିନା ଆସୁଥିବା ସମସ୍ତ ହାନିକୁ ଦୂରେ ହଂକାଅ; ଦୁଷ୍ଟ-ଇଚ୍ଛୁକ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ, ଦୂର କରିବାକୁ କଠିନ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ–ଆପତ୍ତିକୁ ମଧ୍ୟ ହଂକାଅ। ହେ ଦେବମାନେ, ଦ୍ୱେଷକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଛାଡ଼ିଦିଅ; ଆମ ସ୍ୱସ୍ତି ପାଇଁ ବିଶାଳ ଶର୍ମ—ଶାନ୍ତି ଓ ଆଶ୍ରୟ—ଦିଅ।

Mantra 13

अरिष्टः स मर्तो विश्व एधते प्र प्रजाभिर्जायते धर्मणस्परि । यमादित्यासो नयथा सुनीतिभिरति विश्वानि दुरिता स्वस्तये ॥

ଅରିଷ୍ଟ ଥିବା ସେ ମର୍ତ୍ୟ ସମଗ୍ର ଭାବେ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ; ଧର୍ମର ପରିଧିରେ ରହି, ପ୍ରଜା-ଶକ୍ତି ଓ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଗଠନ ସହ ଆଗକୁ ଆଗକୁ ଜନ୍ମ ନେଉଛି। ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ତୁମ ସୁନୀତିଦ୍ୱାରା ତାକୁ ସମସ୍ତ ଦୁରିତ—ବାଙ୍କାପଣ ଓ ଦୁଃଖ—ପାର କରାଇ, ସ୍ୱସ୍ତିରେ ନେଇଯାଅ।

Mantra 14

यं देवासोऽवथ वाजसातौ यं शूरसाता मरुतो हिते धने । प्रातर्यावाणं रथमिन्द्र सानसिमरिष्यन्तमा रुहेमा स्वस्तये ॥

ଯାହାକୁ ଦେବମାନେ ବାଜସାତୌ—ସମୃଦ୍ଧି-ବିଜୟରେ—ପୋଷଣ କରନ୍ତି, ଯାହାକୁ ମରୁତମାନେ ହିତ ଧନ ପାଇଁ ଶୂର-ଶକ୍ତି ଲାଭରେ ସହାୟ କରନ୍ତି—ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରାତର୍ୟାବାନ, ସାନସି ନାମକ ସିଦ୍ଧିର ରଥ, ଅହିଂସ୍ୟ; ସେଥିରେ ଆମେ ସ୍ୱସ୍ତି ପାଇଁ ଆରୋହଣ କରିବା।

Mantra 15

स्वस्ति नः पथ्यासु धन्वसु स्वस्त्यप्सु वृजने स्वर्वति । स्वस्ति नः पुत्रकृथेषु योनिषु स्वस्ति राये मरुतो दधातन ॥

ଆମ ପାଇଁ ପଥମାନଙ୍କରେ ଏବଂ କଠିନ ବିଶାଳ ପ୍ରାନ୍ତରରେ ସ୍ୱସ୍ତି ହେଉ; ଜଳମାନଙ୍କରେ ସ୍ୱସ୍ତି ହେଉ; ଏବଂ ଯେଉଁ ଚାପଭରା ସଂଘର୍ଷରେ ଆଲୋକ ଜିତିବାକୁ ହୁଏ, ସେଠି ମଧ୍ୟ ସ୍ୱସ୍ତି ହେଉ। ସନ୍ତାନକୁ ଗଢ଼ୁଥିବା ଯୋନିମାନଙ୍କରେ—ନୂତନ ଭବମାନଙ୍କରେ—ଆମ ପାଇଁ ସ୍ୱସ୍ତି ହେଉ; ହେ ମରୁତମାନେ, ଆମ ରାୟି (ସମୃଦ୍ଧି) ପାଇଁ ସ୍ୱସ୍ତି ଆମ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପନ କର।

Mantra 16

स्वस्तिरिद्धि प्रपथे श्रेष्ठा रेक्णस्वत्यभि या वाममेति । सा नो अमा सो अरणे नि पातु स्वावेशा भवतु देवगोपा ॥

ସ୍ୱସ୍ତି ନିଶ୍ଚୟ ଅଗ୍ରଗାମୀ ପଥରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ—ପୂର୍ଣ୍ଣତାରେ ସମୃଦ୍ଧ—ଏବଂ ଇଚ୍ଛିତ ମଙ୍ଗଳ ଦିଗକୁ ଗତି କରେ। ସେ ଆମକୁ ଏଠି ଓ ଦୂରସ୍ଥ ସ୍ଥାନମାନଙ୍କରେ ରକ୍ଷା କରୁ; ଅରଣ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ପାଳନ କରୁ; ଦେବମାନଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ, ଆମ ପାଇଁ ସହଜ ନିବାସ ହୋଇ ରୁହୁ।

Mantra 17

एवा प्लतेः सूनुरवीवृधद्वो विश्व आदित्या अदिते मनीषी । ईशानासो नरो अमर्त्येनास्तावि जनो दिव्यो गयेन ॥

ଏଭଳି ପ୍ଲତିଙ୍କ ପୁତ୍ର—ମନୀଷୀ—ନିଜ ମନନଦ୍ୱାରା, ହେ ସର୍ବ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ହେ ଅଦିତି, ତୁମମାନଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି କରିଛି। ହେ ଈଶାନମାନେ, ହେ ଦିବ୍ୟ ନରମାନେ, ଅମର୍ତ୍ୟ (ପ୍ରେରଣା-ଶ୍ୱାସ) ସହିତ ତେଜସ୍ବୀ ଜନ ଗାନଦ୍ୱାରା ତୁମମାନଙ୍କୁ ସ୍ତବନ କରିଛି।