Sukta 62

Mantra 1

ये यज्ञेन दक्षिणया समक्ता इन्द्रस्य सख्यममृतत्वमानश । तेभ्यो भद्रमङ्गिरसो वो अस्तु प्रति गृभ्णीत मानवं सुमेधसः ॥

ଯେମାନେ ଯଜ୍ଞ ଓ ଦକ୍ଷିଣା ଦ୍ୱାରା ସମକ୍ତ (ଅଭିଷିକ୍ତ) ହୋଇଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସଖ୍ୟ ଓ ଅମୃତତ୍ୱର ଅବସ୍ଥା ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି—ହେ ଅଙ୍ଗିରସମାନେ, ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଭଦ୍ର ହେଉ। ହେ ସୁମେଧସମାନେ (ସୁବୁଦ୍ଧିମାନେ), ପ୍ରତିଦାନରୂପେ ମାନବକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ ଓ ତାକୁ ଆପଣମାନଙ୍କ ଗ୍ରହରେ ଧରି ରଖନ୍ତୁ।

Mantra 2

य उदाजन्पितरो गोमयं वस्वृतेनाभिन्दन्परिवत्सरे वलम् । दीर्घायुत्वमङ्गिरसो वो अस्तु प्रति गृभ्णीत मानवं सुमेधसः ॥

ହେ ପିତୃମାନେ! ତୁମେ ଗୋମୟ (ଗୋ-ସମ୍ବନ୍ଧୀ) ବସୁ-ଧନକୁ ଉଦାଜନ କରି ଉଦ୍ଧାର କଲ; ଋତ (ସତ୍ୟ-ବ୍ୟବସ୍ଥା) ଦ୍ୱାରା ବର୍ଷଚକ୍ରରେ ବଲ (ବଲ-ଆବରଣ)କୁ ଭେଦି ଖୋଲିଲ। ହେ ଅଙ୍ଗିରସମାନେ! ତୁମମାନଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେଉ; ହେ ସୁମେଧସମାନେ! ପ୍ରତିଦାନରୂପେ ମାନବକୁ ଗ୍ରହଣ କର।

Mantra 3

य ऋतेन सूर्यमारोहयन्दिव्यप्रथयन्पृथिवीं मातरं वि । सुप्रजास्त्वमङ्गिरसो वो अस्तु प्रति गृभ्णीत मानवं सुमेधसः ॥

ତୁମେ ଋତ (ସତ୍ୟ-ବ୍ୟବସ୍ଥା) ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ତାହାର ଆରୋହଣରେ ସ୍ଥାପିତ କଲ; ମାତା ପୃଥିବୀକୁ ଦିବ୍ୟ ଭାବେ ବିସ୍ତାର କଲ। ହେ ଅଙ୍ଗିରସମାନେ! ତୁମମାନଙ୍କୁ ସୁପ୍ରଜାସ୍ତ୍ୱ (ସୁସନ୍ତତି) ହେଉ; ହେ ସୁମେଧସମାନେ! ପ୍ରତିଦାନରୂପେ ମାନବକୁ ଗ୍ରହଣ କର।

Mantra 4

अयं नाभा वदति वल्गु वो गृहे देवपुत्रा ऋषयस्तच्छृणोतन । सुब्रह्मण्यमङ्गिरसो वो अस्तु प्रति गृभ्णीत मानवं सुमेधसः ॥

ଏହି ନାଭା ତୁମ ଗୃହରେ ମନୋହର ଓ ଦୀପ୍ତିମୟ ବାଣୀ କହୁଛି; ହେ ଋଷିମାନେ, ଦେବପୁତ୍ରମାନେ! ତାହା ଶୁଣ। ହେ ଅଙ୍ଗିରସମାନେ! ତୁମମାନଙ୍କୁ ସୁବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟ (ବ୍ରହ୍ମ-ବାଣୀର ଶୁଭ, ପୋଷକ ଶକ୍ତି) ହେଉ; ହେ ସୁମେଧସମାନେ! ପ୍ରତିଦାନରୂପେ ମାନବ ସାଧକକୁ ଗ୍ରହଣ କର।

Mantra 5

विरूपास इदृषयस्त इद्गम्भीरवेपसः । ते अङ्गिरसः सूनवस्ते अग्नेः परि जज्ञिरे ॥

ନିଶ୍ଚୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବହୁରୂପ ଅଟନ୍ତି ସେ ଋଷିମାନେ—ଅନ୍ତରର ଗଭୀର ସ୍ପନ୍ଦନରେ ନିବିଡ଼। ସେମାନେ ଅଙ୍ଗିରସ, ସେମାନଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ; ଅଗ୍ନିରୁ—ଇଚ୍ଛାର ଅଗ୍ନିରୁ—ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପରି ଜନ୍ମିତ।

Mantra 6

ये अग्नेः परि जज्ञिरे विरूपासो दिवस्परि । नवग्वो नु दशग्वो अङ्गिरस्तमो सचा देवेषु मंहते ॥

ଯେମାନେ ଅଗ୍ନିରୁ ପରି ଜନ୍ମିତ—ବହୁରୂପୀ—ବିସ୍ତୃତ ଦ୍ୟୌରୁ ପରି; ଏବେ ନବଗ୍ୱ, ଏବେ ଦଶଗ୍ୱ। ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସହଚର୍ଯ୍ୟାରେ ଯେ ଅଙ୍ଗିରସ-ତତ୍ତ୍ୱରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ମହାନ ହୁଏ।

Mantra 7

इन्द्रेण युजा निः सृजन्त वाघतो व्रजं गोमन्तमश्विनम् । सहस्रं मे ददतो अष्टकर्ण्यः श्रवो देवेष्वक्रत ॥

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ସ୍ତୁତିଗାୟକମାନେ ବାହାରକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି ଗୋମନ୍ତ ବ୍ରଜକୁ—କିରଣସମୃଦ୍ଧ ଓ ଅଶ୍ୱିନ, ଦ୍ରୁତ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ମୋତେ ସହସ୍ରଗୁଣ ଦାନ ଦେଇ, ଅଷ୍ଟକର୍ଣ୍ୟମାନେ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୋ ପାଇଁ ଶ୍ରବଃ—ଶ୍ରବଣ-ଯଶ—ଗଢ଼ିଲେ।

Mantra 8

प्र नूनं जायतामयं मनुस्तोक्मेव रोहतु । यः सहस्रं शताश्वं सद्यो दानाय मंहते ॥

ଏବେ ନିଶ୍ଚୟ ଏହି ମନୁ ଜନ୍ମ ନେଉ; ଟୋକ୍ମ (ଦୃଢ଼ ଅଙ୍କୁର) ପରି ବଢ଼ୁ। ଯେ ଦାନ ପାଇଁ ସହସ୍ରକୁ ଏବଂ ଶତାଶ୍ୱ (ଶତ ଦ୍ରୁତ ଶକ୍ତି)କୁ ସତ୍ୱର ବୃଦ୍ଧି କରି ମହାନ କରେ।

Mantra 9

न तमश्नोति कश्चन दिव इव सान्वारभम् । सावर्ण्यस्य दक्षिणा वि सिन्धुरिव पप्रथे ॥

ସେ ଉଚ୍ଚତାକୁ କେହି ପହଞ୍ଚିପାରେ ନାହିଁ—ଯେପରି ସ୍ୱର୍ଗର ଶିଖରକୁ ଧରିବା। ସାବର୍ଣ୍ୟର ଦକ୍ଷିଣା (ଦାନ-ଶକ୍ତି) ପ୍ରବାହିତ ନଦୀ ପରି ବିଶାଳ ଭାବେ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଛି।

Mantra 10

उत दासा परिविषे स्मद्दिष्टी गोपरीणसा । यदुस्तुर्वश्च मामहे ॥

ଏବଂ ଶତ୍ରୁ ଦାସମାନେ ମଧ୍ୟ, ଆକ୍ରମଣରେ ଘେରି ଆସିଲେ, ଆମ ଦିଶିତ ଦୃଷ୍ଟି ଓ ରକ୍ଷକ ବଳରେ ପତିତ ହୁଅନ୍ତି; ଏଭଳି ଆମେ ବିଜୟୀ ହୁଅ—ୟଦୁ ଓ ତୁର୍ବଶ (ପ୍ରତିରୋଧୀ ଗଠନ) ଉପରେ।

Mantra 11

सहस्रदा ग्रामणीर्मा रिषन्मनुः सूर्येणास्य यतमानैतु दक्षिणा । सावर्णेर्देवाः प्र तिरन्त्वायुर्यस्मिन्नश्रान्ता असनाम वाजम् ॥

ସହସ୍ରଦାନ (ହଜାର ଦାନଦାତା) ପ୍ରଜାନାୟକ ଏହି ମନୁ ଅହିତ ନ ପାଉ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ଯତ୍ନଶୀଳ ହୋଇ ତାହାର ଦକ୍ଷିଣା ଆଗକୁ ଆସୁ। ସାବର୍ଣ୍ୟର ଦେବମାନେ ତାହାର ଆୟୁଃ-ପ୍ରାଣକୁ ବିସ୍ତାର କରୁନ୍ତୁ; ଯେଉଁଥିରେ ଆମେ ଅଶ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ ବାଜ (ଶକ୍ତି-ସମୃଦ୍ଧି) ଜିତିବା।