Sukta 171

Mantra 1

त्वं त्यमिटतो रथमिन्द्र प्रावः सुतावतः । अशृणोः सोमिनो हवम् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସୋମ ପିଷକର ଉତ୍ସୁକ-ଗତିଶୀଳ ରଥକୁ ଆଗେଇ ନେଇ ସୁରକ୍ଷା କଲ; ସୋମୀର ହବନ-ଆହ୍ୱାନକୁ ତୁମେ ଶୁଣିଲ।

Mantra 2

त्वं मखस्य दोधतः शिरोऽव त्वचो भरः । अगच्छः सोमिनो गृहम् ॥

ତୁମେ ମଖର ଶିରକୁ ନେଇଗଲ, ଚର୍ମର ଆବରଣ ଖୋଲିଦେଇ; ଏବଂ ତୁମେ ସୋମୀର ଗୃହକୁ ଆସିଲ।

Mantra 3

त्वं त्यमिन्द्र मर्त्यमास्त्रबुध्नाय वेन्यम् । मुहुः श्रथ्ना मनस्यवे ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପୁନଃପୁନଃ ସେଇ ମର୍ତ୍ୟକୁ—ଅସ୍ତ୍ରର ଦୃଢ଼ ବୁଧ୍ନ (ଆଧାର) ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜାଗ୍ରତ ହେବାଯୋଗ୍ୟ, ମନର ଅନ୍ୱେଷକଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ—ଶିଥିଳ କରି ମୁକ୍ତ କର; ‘ମନସ୍ୟବେ’ ପାଇଁ ମୁହୁଃ ଶ୍ରଥ୍ନା କରି ସତ୍ୟ ସଙ୍କଳ୍ପକୁ ମୁକ୍ତ କର।

Mantra 4

त्वं त्यमिन्द्र सूर्यं पश्चा सन्तं पुरस्कृधि । देवानां चित्तिरो वशम् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପଛେ ଥିବା ସେଇ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆଗରେ ସ୍ଥାପନ କର; ଦେବମାନଙ୍କର ବଶ (ନିୟନ୍ତ୍ରଣ)କୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରି, ପ୍ରକାଶକୁ ଆମ ଦର୍ଶନର ଅଗ୍ରଭାଗକୁ ଆଣ।