Sukta 185

Mantra 1

कतरा पूर्वा कतरापरायोः कथा जाते कवयः को वि वेद । विश्वं त्मना बिभृतो यद्ध नाम वि वर्तेते अहनी चक्रियेव ॥

ଏହି ଦୁଇଟିରୁ କେଉଁଟି ପୂର୍ବ, କେଉଁଟି ପର—ସେମାନେ କିପରି ଜନ୍ମିଲେ, ଏବଂ କବିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ସତ୍ୟରେ ଜାଣେ? ନିଜ ସ୍ୱଶକ୍ତିରେ ସମଗ୍ରକୁ ଧାରଣ କରି, ଅହନୀ—ଦିନ ଓ ରାତି—ଚକ୍ର ଚାଲିବା ପରି ଅଲଗା ହୋଇ ଘୁରେ।

Mantra 2

भूरिं द्वे अचरन्ती चरन्तं पद्वन्तं गर्भमपदी दधाते । नित्यं न सूनुं पित्रोरुपस्थे द्यावा रक्षतं पृथिवी नो अभ्वात् ॥

ଦୁଇ ମହାନ ସତ୍ତା, ଅଚଳ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଚଳିତ ଗର୍ଭକୁ—ପଦବନ୍ତକୁ—ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ସେ ନିଜେ ଅପଦୀ (ପଦରହିତ)। ପିତାମାତା ପରି ନିତ୍ୟ ପୁତ୍ରକୁ ବିଶାଳ କୋଳରେ ଧାରଣ କରି, ହେ ଦ୍ୟାବା-ପୃଥିବୀ, ମହା ଆକ୍ରମଣରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।

Mantra 3

अनेहो दात्रमदितेरनर्वं हुवे स्वर्वदवधं नमस्वत् । तद्रोदसी जनयतं जरित्रे द्यावा रक्षतं पृथिवी नो अभ्वात् ॥

ଅଦିତିର ଅନେହୋ—ଅବିଳମ୍ବିତ, ଅନର୍ବଂ—ଅଖଣ୍ଡ ଦାନ, ସ୍ୱର୍ବତ୍—ପ୍ରକାଶମୟ, ଅବଧଂ—ଅଜେୟ, ନମସ୍କାର-ଭରିତ—ତାହାକୁ ମୁଁ ଆହ୍ୱାନ କରେ। ହେ ଦ୍ୟାବା–ପୃଥିବୀ, ସେହି ଦାନ ଜରିତ୍ରେ—ସ୍ତୁତିକାର ପାଇଁ—ଜନ୍ମାଅ; ହେ ଦ୍ୟାବା–ପୃଥିବୀ, ଆମକୁ ଅଭ୍ୱାତ୍—ଅତି-ବିଶାଳ, ଦବାଉଥିବା ବ୍ୟାପ୍ତିରୁ—ରକ୍ଷା କର।

Mantra 4

अतप्यमाने अवसावन्ती अनु ष्याम रोदसी देवपुत्रे । उभे देवानामुभयेभिरह्नां द्यावा रक्षतं पृथिवी नो अभ्वात् ॥

ହେ ଦ୍ୟାବା–ପୃଥିବୀ, ଦେବପୁତ୍ରୀମାନେ, ଅନ୍ତରତାପରେ ଦୀପ୍ତ, ଅବସାବନ୍ତୀ—ପୋଷକ ସହାୟତାରେ ସମୃଦ୍ଧ—ତୁମ ଅନୁସରଣରେ ଆମେ ଗତି କରୁ। ତୁମେ ଦେବମାନଙ୍କର ଓ ଅହ୍ନାଂ—ଦିନମାନଙ୍କର—ଉଭୟ ପ୍ରକାରକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କର; ହେ ଦ୍ୟାବା–ପୃଥିବୀ, ଆମକୁ ଅଭ୍ୱାତ୍—ବିଶାଳ ଓ ବୈରୀ ବ୍ୟାପ୍ତିରୁ—ରକ୍ଷା କର।

Mantra 5

संगच्छमाने युवती समन्ते स्वसारा जामी पित्रोरुपस्थे । अभिजिघ्रन्ती भुवनस्य नाभिं द्यावा रक्षतं पृथिवी नो अभ्वात् ॥

ହେ ଦ୍ୟାବା–ପୃଥିବୀ, ଯୁବତୀ ସ୍ୱସାରା—ଯୁବ ଭଉଣୀମାନେ—ସମନ୍ତେ ସଂଗଚ୍ଛମାନେ—ଏକମତରେ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଗତି କରୁଥିବା—ପିତୃର ଉରୁପସ୍ଥେ ଜାମୀ—ସଗସମ୍ବନ୍ଧରେ ଅବସ୍ଥିତ। ଭୁବନସ୍ୟ ନାଭିଂ—ଜଗତର ନାଭି ଦିଗକୁ—ଅଭିଜିଘ୍ରନ୍ତୀ—ଶ୍ୱାସରେ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଥିବା—ହେ ଦ୍ୟାବା–ପୃଥିବୀ, ଆମକୁ ଅଭ୍ୱାତ୍—ବିଶାଳ, ବୈରୀ ଶକ୍ତିରୁ—ରକ୍ଷା କର।

Mantra 6

उर्वी सद्मनी बृहती ऋतेन हुवे देवानामवसा जनित्री । दधाते ये अमृतं सुप्रतीके द्यावा रक्षतं पृथिवी नो अभ्वात् ॥

ହେ ଦ୍ୟାବା–ପୃଥିବୀ, ତୁମ ସଦ୍ମନୀ (ଆସନ) ବିଶାଳ, ତୁମ ମହିମା ମହତ୍; ହେ ଜନିତ୍ରୀ ମାତା, ଋତ (ସତ୍ୟ-କ୍ରମ) ଦ୍ୱାରା ଦେବମାନଙ୍କର ଅବସ (ପୋଷକ ରକ୍ଷା) ସହିତ ମୁଁ ତୁମକୁ ହୁଏ। ସୁପ୍ରତୀକ ଦୀପ୍ତ ରୂପରେ ଅମୃତକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ତୁମେ—ହେ ଦ୍ୟାବା ଓ ପୃଥିବୀ, ଆମକୁ ଅଭ୍ୱା (ଅତିଭୟଙ୍କର ବିପଦ) ଠାରୁ ରକ୍ଷା କର।

Mantra 7

उर्वी पृथ्वी बहुले दूरेअन्ते उप ब्रुवे नमसा यज्ञे अस्मिन् । दधाते ये सुभगे सुप्रतूर्ती द्यावा रक्षतं पृथिवी नो अभ्वात् ॥

ହେ ଉର୍ବୀ ପୃଥିବୀ, ଦୃଢ଼, ବହୁଳ, ଦୂରାନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାପିତ, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ମୁଁ ନମସ୍କାର ସହିତ ତୁମକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରୁଛି। ହେ ସୁଭଗେ, ସୁପ୍ରତୂର୍ତ୍ତି (ସୁଗମ ପାରଗମନ/ସୁନ୍ଦର ପଥ) ସ୍ଥାପନ କରୁଥିବା ତୁମେ—ହେ ଦ୍ୟାବା ଓ ପୃଥିବୀ, ଆମକୁ ଅଭ୍ୱା (ବିଶାଳ ବିପଦ) ଠାରୁ ରକ୍ଷା କର।

Mantra 8

देवान्वा यच्चकृमा कच्चिदागः सखायं वा सदमिज्जास्पतिं वा । इयं धीर्भूया अवयानमेषां द्यावा रक्षतं पृथिवी नो अभ्वात् ॥

ଯଦି ଆମେ ଦେବମାନଙ୍କ ବିରୋଧରେ, କିମ୍ବା ମିତ୍ର ବିରୋଧରେ, କିମ୍ବା କୁଳାଧିପତି (ଜାସ୍ପତି) ବିରୋଧରେ କିଛି ଅପରାଧ କରିଥାଉ—ତେବେ ଆମର ଏହି ଧୀ (ଚିନ୍ତା-ପ୍ରାର୍ଥନା) ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅବୟାନ (ଶମନ ଓ ମୋଚନର ପଥ) ହେଉ। ହେ ଦ୍ୟାବା ଓ ପୃଥିବୀ, ଆମକୁ ଅଭ୍ୱା (ବିଶାଳ ବିପଦ) ଠାରୁ ରକ୍ଷା କର।

Mantra 9

उभा शंसा नर्या मामविष्टामुभे मामूती अवसा सचेताम् । भूरि चिदर्यः सुदास्तरायेषा मदन्त इषयेम देवाः ॥

ମାନବୀୟ ଓ ବୀର୍ୟମୟ—ଏ ଦୁଇ ସ୍ତୁତି ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁ; ଏବଂ ତୁମ ଦୁଇ ସହାୟତା ପୋଷକ ବଳ ସହିତ ମୋ ପ୍ରତି ସଚେତନ ରହୁ। ଉଦାର ଦାତା ଆର୍ୟ ପାଇଁ ତ ବହୁ ଦାନ ମଧ୍ୟ (ହେଉ); ଆମେ ଅନ୍ତର୍ପୂର୍ଣ୍ଣତାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ହେ ଦେବମାନେ, ତୁମକୁ ଆମ ଭିତରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରୁ।

Mantra 10

ऋतं दिवे तदवोचं पृथिव्या अभिश्रावाय प्रथमं सुमेधाः । पातामवद्याद्दुरितादभीके पिता माता च रक्षतामवोभिः ॥

ଋତ—ସତ୍ୟକ୍ରମ—ତାହାକୁ ମୁଁ ଦିବକୁ କହିଲି; ଏବଂ ପୃଥିବୀକୁ ପ୍ରଥମ ଶ୍ରବଣ ପାଇଁ, ହେ ସୁମେଧାମାନେ। ପିତା ଓ ମାତା ନିଜ ପୋଷକ ‘ଅବସ’ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ସମୀପରେ, ନିନ୍ଦାରୁ ଏବଂ ଦୁଷ୍କୃତ୍ୟର କଠିନ ପଥରୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Mantra 11

इदं द्यावापृथिवी सत्यमस्तु पितर्मातर्यदिहोपब्रुवे वाम् । भूतं देवानामवमे अवोभिर्विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

ହେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ—ପିତା ମାତା—ଏଠାରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଯାହା କହୁଛି ତାହା ସତ୍ୟ ହେଉ। ତୁମ ପୋଷକ ‘ଅବସ’ ଦ୍ୱାରା ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଆମ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ସମୀପ ହେଉ; ଯେପରି ଆମେ ପ୍ରେରଣା, ବିଜୟୀ ପଥ, ଏବଂ ଦୀର୍ଘକାଳ ଟିକିଥିବା ଦାନ ଦେଇଥିବା ଦାତାକୁ ଜାଣିପାରିବୁ।