Sukta 186

Mantra 1

आ न इळाभिर्विदथे सुशस्ति विश्वानरः सविता देव एतु । अपि यथा युवानो मत्सथा नो विश्वं जगदभिपित्वे मनीषा ॥

ବିଦଥ (ଯଜ୍ଞସଭା)ରେ ପ୍ରକାଶିତ ଅର୍ପଣଧାରା ସହ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ; ହେ ବିଶ୍ୱାନର, ହେ ଦେବ ସବିତୃ, ଆସ। ଯେପରି ଯୁବ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ପରି ତୁମେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେବ; ଏବଂ ଆମ ମନୀଷା (ପ୍ରେରିତ ବୁଦ୍ଧି-ଇଚ୍ଛା) ନିଜ ସତ୍ୟ ଗୃହର ଆତ୍ମୀୟତାରେ ସମଗ୍ର ଚଳ ଜଗତକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରୁ।

Mantra 2

आ नो विश्व आस्क्रा गमन्तु देवा मित्रो अर्यमा वरुणः सजोषाः । भुवन्यथा नो विश्वे वृधासः करन्त्सुषाहा विथुरं न शवः ॥

ସମସ୍ତ ଦେବତା ଦ୍ରୁତ ଅଗ୍ରସରତାରେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ—ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମା, ବରୁଣ ଏକସାଥି, ଏକମନରେ—ଯେପରି ସମସ୍ତ ବୃଧାସ (ବୃଦ୍ଧିକାରୀ ଦେବଶକ୍ତି) ଆମ ପାଇଁ ସୁଷାହା (ଦୃଢ ସହନଶକ୍ତି) ହେଉନ୍ତୁ; ଆମ ଶକ୍ତିକୁ ଅଚଳ କରୁନ୍ତୁ—ବିଥୁର (ଛିଟିଯାଇଥିବା) ନୁହେଁ।

Mantra 3

प्रेष्ठं वो अतिथिं गृणीषेऽग्निं शस्तिभिस्तुर्वणिः सजोषाः । असद्यथा नो वरुणः सुकीर्तिरिषश्च पर्षदरिगूर्तः सूरिः ॥

ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରିୟ ଅତିଥିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଛି—ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ତୁର୍ବଣି (ଦ୍ରୁତ ପ୍ରେରକ)ଙ୍କୁ—ଆମ ଶସ୍ତି (ସ୍ତୁତି-ବଚନ)ଦ୍ୱାରା, ସଜୋଷା (ଏକରସ ଆନନ୍ଦର ସହସ୍ୱରତା)ରେ। ସୁକୀର୍ତି (ପ୍ରକାଶମୟ ଯଶ)ଯୁକ୍ତ ବରୁଣ ଆମ ସହ ଏମିତି ରୁହନ୍ତୁ; ଏବଂ ଅରିଗୂର୍ତ ସୂରି (ସୁମାର୍ଗଦର୍ଶୀ ଋଷି) ଆମକୁ ଇଷଃ (ସମୃଦ୍ଧିର ପ୍ରେରଣା) ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାର କରାନ୍ତୁ—ଶତ୍ରୁ ପ୍ରତିରୋଧକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି।

Mantra 4

उप व एषे नमसा जिगीषोषासानक्ता सुदुघेव धेनुः । समाने अहन्विमिमानो अर्कं विषुरूपे पयसि सस्मिन्नूधन् ॥

ହେ ଦେବମାନେ, ନମସ୍କାର ସହିତ ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ନିକଟେ ଆସୁଛି—ଜୟ ଲାଭ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି। ଉଷା ଓ ରାତ୍ରି, ସୁପ୍ରଚୁର ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ପରି। ଏକେ ଦିନରେ ସେମାନେ ଆଲୋକର ସ୍ତୁତିଗୀତକୁ ମାପନ କରନ୍ତି; ବିଭିନ୍ନ ରୂପର ଦୁଧଧାରାରେ, ସେଇ ଏକେ ଥଣରେ।

Mantra 5

उत नोऽहिर्बुध्न्यो मयस्कः शिशुं न पिप्युषीव वेति सिन्धुः । येन नपातमपां जुनाम मनोजुवो वृषणो यं वहन्ति ॥

ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ଅହି ବୁଧ୍ନ୍ୟ—ଗଭୀରେ ଆଧାରିତ, ଆନନ୍ଦମୟ ଶକ୍ତିର ସର୍ପ—ନିଜ ଛୁଆକୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା ନଦୀ-ଗାଈ ପରି ଚଳିତ ହେଉ। ତାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଅପାଂ ନପାତକୁ ଜାଗ୍ରତ କରିବା; ଯାହାକୁ ବଳବାନ ଓ ମନୋବେଗୀ ଶକ୍ତିମାନେ ଆଗକୁ ବହନ କରନ୍ତି।

Mantra 6

उत न ईं त्वष्टा गन्त्वच्छा स्मत्सूरिभिरभिपित्वे सजोषाः । आ वृत्रहेन्द्रश्चर्षणिप्रास्तुविष्टमो नरां न इह गम्याः ॥

ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ତ୍ୱଷ୍ଟୃ ଏଠାକୁ ଆସୁନ୍ତୁ—ଆମ ପକ୍ଷରୁ, ପ୍ରକାଶମୟ ନେତା (ସୂରି)ମାନଙ୍କ ସହ—ଆମ ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ନିବାସରେ ଆନନ୍ଦର ଏକତାରେ। ଏବଂ ବୃତ୍ରହା ଇନ୍ଦ୍ର, ଜନମାନଙ୍କର ପୂରକ-ପୋଷକ, ସର୍ବାଧିକ ପରାକ୍ରମୀ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମ ପାଖକୁ ଏଠାରେ ଆସୁନ୍ତୁ।

Mantra 7

उत न ईं मतयोऽश्वयोगाः शिशुं न गावस्तरुणं रिहन्ति । तमीं गिरो जनयो न पत्नीः सुरभिष्टमं नरां नसन्त ॥

ଏବଂ ଆମ ମତିମାନେ—ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ପରି ଯୁକ୍ତ—ଗାଈମାନେ ଯେପରି ନିଜ ଶିଶୁ ବଛାକୁ ଚାଟି ପୋଷେ, ସେପରି ତାଙ୍କୁ ଚାଟି ପୋଷୁନ୍ତୁ। ଗିରଃ (ବାଣୀମାନେ)—ପତ୍ନୀମାନେ ଯେପରି ନିଜ ପତିଙ୍କୁ—ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆକର୍ଷିତ ହେଉନ୍ତୁ; ନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ସୁରଭିତ, ସର୍ବାଧିକ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ତାଙ୍କୁ ସେମାନେ ପ୍ରାପ୍ତ କରୁନ୍ତୁ।

Mantra 8

उत न ईं मरुतो वृद्धसेनाः स्मद्रोदसी समनसः सदन्तु । पृषदश्वासोऽवनयो न रथा रिशादसो मित्रयुजो न देवाः ॥

ଏବଂ ବୃଦ୍ଧ ସେନାବଳୀ ଥିବା ମରୁତମାନେ—ଦ୍ୟାଵାପୃଥିବୀ ସହ—ଏକମନ ହୋଇ ଆମ ସହ ବସୁନ୍ତୁ। ପୃଷଦଶ୍ୱ (ଚିତ୍ରାଶ୍ୱ) ଯୁକ୍ତ, ଅରଣ୍ୟର ରଥମାନଙ୍କ ପରି, ଶତ୍ରୁଭକ୍ଷକ, ମିତ୍ରୟୁଜ (ମିତ୍ରତାରେ ଯୁକ୍ତ)—ଏହି ଦେବମାନେ ଆସନ ଗ୍ରହଣ କରୁନ୍ତୁ।

Mantra 9

प्र नु यदेषां महिना चिकित्रे प्र युञ्जते प्रयुजस्ते सुवृक्ति । अध यदेषां सुदिने न शरुर्विश्वमेरिणं प्रुषायन्त सेनाः ॥

ଏବେ ନିଶ୍ଚୟ ତାଙ୍କର ମହିମା ଦ୍ୱାରା ଏହା ପ୍ରକାଶ ପାଏ: ସେମାନେ ନିଜ ଯୁକ୍ତ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଆଗକୁ ଯୋଗ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସୁ-ବୁନା ସ୍ତୁତି (ସୁବୃକ୍ତି) ସେମାନଙ୍କ ସହ ଗତି କରେ। ତାପରେ, ସେମାନଙ୍କ ଶୁଭଦିନରେ, କୌଣସି ଶର ଆଘାତ କରିପାରେ ନାହିଁ; ସେମାନଙ୍କ ସେନାମାନେ ଛିଟା ଛିଟା କରି ସମଗ୍ର କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଚଳନଶୀଳ କରନ୍ତି।

Mantra 10

प्रो अश्विनाववसे कृणुध्वं प्र पूषणं स्वतवसो हि सन्ति । अद्वेषो विष्णुर्वात ऋभुक्षा अच्छा सुम्नाय ववृतीय देवान् ॥

ଆମ ସହାୟତା ପାଇଁ ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ଆଗେ ପ୍ରେରଣ କର; ସ୍ୱଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିବାରୁ ପୂଷଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆଗେ ପ୍ରେରଣ କର। ଅଦ୍ୱେଷୀ ବିଷ୍ଣୁ, ଏବଂ ବାତ (ପବନ-ଦେବ), ଓ ଋଭୁକ୍ଷା—ଆମ ସୁମ୍ନ (ମଙ୍ଗଳ) ପାଇଁ ଦେବମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଫେରାଇ ଆଣୁନ୍ତୁ।

Mantra 11

इयं सा वो अस्मे दीधितिर्यजत्रा अपिप्राणी च सदनी च भूयाः । नि या देवेषु यतते वसूयुर्विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

ହେ ଯଜତ୍ର ଦେବମାନେ, ଏହି ହେଉଛି ସେଇ ତୁମର ଦୀଧିତି (ଦୀପ୍ତି/ପ୍ରେରଣା)—ଆମ ପାଇଁ ଏହା ଶ୍ୱାସଭରା ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଓ ଆସନସ୍ଥ ଦୃଢତା ହେଉ। ଏହା ଦ୍ୱାରା, ବସୁୟୁ (ଧନ-ଆକାଂକ୍ଷୀ) ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେତେବେଳେ ଯତ୍ନ କରେ, ଦୀର୍ଘଦାନୁ (ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଦାନ) ଦେଇଥିବା ଏହି ବଳବାନ ବୃଜନ (ସମୂହ/ସେନା)କୁ ଆମେ ଜାଣିପାରୁ।