Sukta 10

Mantra 1

गायन्ति त्वा गायत्रिणोऽर्चन्त्यर्कमर्किणः । ब्रह्माणस्त्वा शतक्रत उद्वंशमिव येमिरे ॥

ଗାୟତ୍ରୀର ଗାୟକମାନେ ତୁମକୁ ଗାନ କରନ୍ତି; ଋଚର ଋଷିମାନେ ତେଜୋମୟ ଅର୍କ (ସ୍ତୁତି-ବଚନ)କୁ ଅର୍ଚନ କରନ୍ତି। ହେ ଶତକ୍ରତୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତୁମକୁ ବଂଶ (ବାଁଶ ଦଣ୍ଡ) ପରି ଉଠାଇ ଉନ୍ନତ କରନ୍ତି—ଯେପରି ବହୁକର୍ମ-ଶକ୍ତି ଆମ ଭିତରେ ସିଧା ଦଢ଼ ହୋଇ ଉର୍ଧ୍ୱଗତିକୁ ନେଇଯାଉ।

Mantra 2

यत्सानोः सानुमारुहद्भूर्यस्पष्ट कर्त्वम् । तदिन्द्रो अर्थं चेतति यूथेन वृष्णिरेजति ॥

ଯେତେବେଳେ ଆତ୍ମା ସାନୁରୁ ସାନୁକୁ ଆରୋହଣ କରେ, ସେତେବେଳେ ବହୁ କାର୍ଯ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇ ଯଥାଯଥ ଆକାର ନେବାକୁ ପଡ଼େ। ସେଇ ସତ୍ୟ ଅର୍ଥକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଚେତେ; ଏବଂ ବୃଷଣ (ବୃଷ-ଶକ୍ତି) ଯୂଥ ସହ ଆଗକୁ ଗତି କରେ—ଅନେକ ଶକ୍ତିକୁ ଗୋଟିଏ ବିଜୟୀ ଅଗ୍ରସରଣରେ ଏକତ୍ର କରି।

Mantra 3

युक्ष्वा हि केशिना हरी वृषणा कक्ष्यप्रा । अथा न इन्द्र सोमपा गिरामुपश्रुतिं चर ॥

କେଶିନ ଦୁଇ ହରି (ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ଅଶ୍ୱ/ଶକ୍ତି)କୁ ଯୋଗ କର—ସେମାନେ ବଳବାନ, କକ୍ଷ୍ୟା (ଅସ୍ତିତ୍ୱର ବନ୍ଧ)କୁ ପୂରଣ କରୁଥିବା। ତାପରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମପା, ଆମ ଗିରା (ପ୍ରେରିତ ବାଣୀ)ର ଉପଶ୍ରୁତି ପାଖକୁ ଆସି, ତାହାର ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଡାକକୁ ଶୁଣ।

Mantra 4

एहि स्तोमाँ अभि स्वराभि गृणीह्या रुव । ब्रह्म च नो वसो सचेन्द्र यज्ञं च वर्धय ॥

ଆସ; ତୁମ ଦୀପ୍ତ ସ୍ୱରରେ ଆମ ସ୍ତୋତ୍ରମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଉତ୍ତର ଦିଅ—ଗାଅ, ଉଚ୍ଚରେ ଘୋଷ କର। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ଆକାଙ୍କ୍ଷାର ସହଚର, ଆମ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମ (ପ୍ରେରିତ ବାଣୀ) ଓ ଯଜ୍ଞ (ଅନ୍ତର୍ ଅର୍ପଣ) ବଢ଼ାଅ।

Mantra 5

उक्थमिन्द्राय शंस्यं वर्धनं पुरुनिष्षिधे । शक्रो यथा सुतेषु णो रारणत्सख्येषु च ॥

ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଉକ୍ଥ—ଘୋଷଣୀୟ, ପ୍ରଶଂସ୍ୟ—ବହୁ-ସାଧକ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ବଳବର୍ଧକ। ଯେପରି ଶକ୍ର ଆମ ସୁତ ସୋମମାନଙ୍କରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆମ ସଖ୍ୟ-କର୍ମମାନଙ୍କରେ ମଧ୍ୟ।

Mantra 6

तमित्सखित्व ईमहे तं राये तं सुवीर्ये । स शक्र उत नः शकदिन्द्रो वसु दयमानः ॥

ତାହାକୁ ହିଁ, ସଖିତ୍ୱର ଆନନ୍ଦରେ, ଆମେ ଖୋଜୁ—ତାହାକୁ ରାୟି (ଆତ୍ମ-ସମୃଦ୍ଧି) ପାଇଁ, ତାହାକୁ ସୁବୀର୍ୟ (ବୀରବଳର ପୂର୍ଣ୍ଣତା) ପାଇଁ। ଶକ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପାଇଁ ସମର୍ଥ ହେଉନ୍ତୁ; ବସୁ (ଦୀପ୍ତ ସତ୍ତା-ଧନ) ଦାନରୂପେ ଦେଇ।

Mantra 7

सुविवृतं सुनिरजमिन्द्र त्वादातमिद्यशः । गवामप व्रजं वृधि कृणुष्व राधो अद्रिवः ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଦ୍ରିବଃ (ପେଷଣପାଷାଣଧାରୀ), ତୁମେ ଦେଇଥିବା ଯଶଃ ସୁବିସ୍ତୃତ ଖୋଲା ଦ୍ୱାର ଓ ସୁନିଶ୍ଚିତ ପ୍ରେରକ ବଳ ଅଟେ। ଗବାମ୍‌ର ବ୍ରଜ (ଅନ୍ତର୍ପ୍ରକାଶର କିରଣମାଳା) ଆମ ପାଇଁ ବଢ଼ାଅ; ତାହାକୁ ଖୋଲିଦିଅ—ରାଧସ୍ (ସମୃଦ୍ଧି/ଦାନ) ପ୍ରକଟ କର।

Mantra 8

नहि त्वा रोदसी उभे ऋघायमाणमिन्वतः । जेषः स्वर्वतीरपः सं गा अस्मभ्यं धूनुहि ॥

ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ନିଜ ଉଗ୍ର ବେଗରେ ଆଗକୁ ଧାଉଛ, ସେତେବେଳେ ଉଭୟ ରୋଦସୀ—ଦ୍ୟୌ ଓ ପୃଥ୍ୱୀ—ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ପଛକୁ ଠେଲିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ହେ ଜେଷଃ (ବିଜେତା), ସ୍ୱର୍ବତୀ ଅପଃ (ପ୍ରକାଶମୟ ଲୋକ ଧାରଣକାରୀ ଜଳ) ଓ ଗାଃ (ପ୍ରକାଶକିରଣ) — ଏ ଦୁହିଁକୁ ଆମ ପାଇଁ ଏକାସାଥି ଝାଡ଼ି ଝରାଇଦିଅ।

Mantra 9

आश्रुत्कर्ण श्रुधी हवं नू चिद्दधिष्व मे गिरः । इन्द्र स्तोममिमं मम कृष्वा युजश्चिदन्तरम् ॥

ହେ ଆଶ୍ରୁତ୍କର୍ଣ୍ଣ ଇନ୍ଦ୍ର, ହବକୁ ଶୁଣ; ଏବେଇ ମୋ ଗିରଃ (ପ୍ରେରିତ ବାଣୀ)କୁ ତୁମ ଭିତରେ ଧାରଣ କର। ମୋର ଏହି ସ୍ତୋମକୁ ଏମିତି କର—ଯେ ଯୁକ୍ତ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ (ୟୁଜ୍) ଅନ୍ତରତମ ଅବକାଶରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରବେଶ କରି, ଘନିଷ୍ଠ ସଂଯୋଗ ହୋଇ ରହୁ।

Mantra 10

विद्मा हि त्वा वृषन्तमं वाजेषु हवनश्रुतम् । वृषन्तमस्य हूमह ऊतिं सहस्रसातमाम् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ଆମେ ତୁମକୁ ଜାଣୁଛୁ—ସର୍ବାଧିକ ବୃଷଭ-ଶକ୍ତିମାନ, ବାଜମାନେ (ବିଜୟ-ବଳମାନେ) ମଧ୍ୟରେ ହବନର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣୁଥିବା। ତେଣୁ ଆମେ ସେଇ ପରମ-ବୃଷଭଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ—ତାଙ୍କର ଊତି (ରକ୍ଷା-ସହାୟ), ଯାହା ସହସ୍ରଗୁଣ ଜୟ ଦେଉଛି, ଆମ ଅନ୍ତର୍ଯୁଦ୍ଧରେ ମହା ଉଦ୍ଧାର ହେଉଛି।

Mantra 11

आ तू न इन्द्र कौशिक मन्दसानः सुतं पिब । नव्यमायुः प्र सू तिर कृधी सहस्रसामृषिम् ॥

ହେ କୌଶିକମାନଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ର! ଆନନ୍ଦିତ ମନରେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ; ସୁତ (ନିଷ୍ପିଡିତ) ସୋମ ପିଅ। ଆମ ପାଇଁ ନୂତନ ଆୟୁଷ୍ୟର ବିସ୍ତାର କର; ତାହାକୁ ସୁଖଦ ପାରାପାରରେ ଆଗେଇ ନେ; ଏବଂ ଆମ ଭିତରର ଋଷିକୁ ସହସ୍ର-ସାମ (ହଜାର ସ୍ତୁତି) ଗାଉଥିବା ଗାୟକ ଭାବେ ଗଢ଼ି ଦେ।

Mantra 12

परि त्वा गिर्वणो गिर इमा भवन्तु विश्वतः । वृद्धायुमनु वृद्धयो जुष्टा भवन्तु जुष्टयः ॥

ହେ ଗିର୍ବଣ (ସ୍ତୁତି-ପ୍ରିୟ) ଇନ୍ଦ୍ର! ଏହି ଗିରଃ (ସ୍ତୁତି-ବାଣୀ) ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ତୁମକୁ ପରିବେଷ୍ଟିତ କରୁ। ତୁମ ବୃଦ୍ଧାୟୁ (ବିସ୍ତୃତ ଜୀବନ-ବଳ)କୁ ଅନୁସରି, ଆମ ବୃଦ୍ଧିମାନେ ସ୍ୱୀକୃତ ଓ ପ୍ରିୟ ହେଉନ୍ତୁ; ଯଥାଯଥ ଭୋଗ ଓ ସୁସମନ୍ୱୟ ଆମ ପାଇଁ ସମ୍ମତି ଦିଅନ୍ତୁ।