Sukta 11

Mantra 1

इन्द्रः॑ पू॒र्भिदाति॑र॒द् दास॑म॒र्कैर्वि॒दद्व॑सु॒र्दय॑मानो॒ वि शत्रू॑न्। ब्रह्म॑जूतस्त॒न्वा वावृधा॒नो भूरि॑दात्र॒ आपृ॑ण॒द् रोद॑सी उ॒भे

ଇନ୍ଦ୍ର, ପୁର୍ଭିଦ୍ (ଦୁର୍ଗଭେଦକ), ସ୍ତୁତି-ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ଦାସକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ; ବସୁ (ଧନ) ଖୋଜି, ଦାନ କରୁଥିବାବେଳେ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଛିଟାଇଦେଲେ। ବ୍ରହ୍ମବଳରେ ପ୍ରେରିତ, ନିଜ ତନୁ-ତେଜରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ, ବହୁଦାତା ଇନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୟାବା-ପୃଥିବୀ—ଉଭୟ ଲୋକକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଭରିଦେଲେ।

Mantra 2

म॒खस्य॑ ते तवि॒षस्य॒ प्र जू॒तिमिय॑र्मि॒ वाच॑म॒मृता॑य॒ भूष॑न्। इन्द्र॑ क्षिती॒नाम॑सि॒ मानु॑षीणां वि॒शां दैवी॑नामु॒त पू॑र्व॒यावा॑

ତୁମର ପ୍ରବଳ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ମୁଁ ପ୍ରେରଣାକୁ ଆଗକୁ ଉଦ୍ବୁଦ୍ଧ କରୁଛି; ଅମୃତତ୍ୱ ପାଇଁ, ଶୋଭିତ କରି, ମୋର ବାଣୀକୁ ଉଚ୍ଚ କରୁଛି। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ମାନବ ଜାତିମାନଙ୍କର ଲୋକଙ୍କ ଅଧିପତି; ଦେବ-ରକ୍ଷିତ ବିଶମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ—ଏବଂ ପୁରାତନ କାଳରୁ ନେତା।

Mantra 3

इन्द्रो॑ वृ॒त्रम॑वृणो॒च्छर्ध॑नीतिः॒ प्र मा॒यिना॑ममिना॒द् वर्प॑णीतिः । अह॒न् व्यंसमु॒शध॒ग् वने॑ष्वा॒विर्धेना॑ अकृणोद् रा॒म्याणा॑म्

ଇନ୍ଦ୍ର ବୃତ୍ରକୁ ଉଦ୍‌ଘାଟିତ କଲେ—ସେନାନାୟକ ହୋଇ; ପ୍ରହାରଶକ୍ତିରେ କପଟ ମାୟାବୀମାନଙ୍କର ଯୁକ୍ତିକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କଲେ। ସେ ବାଙ୍କାକୁ ସଂହାର କଲେ, ବନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାକୁ ଦହନ କରୁଥିବା ପରି; ଏବଂ ରମ୍ୟ ନିବାସ ପାଇଁ ଦୁଗ୍ଧଦାୟିନୀ ଗାଈମାନଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରିଦେଲେ।

Mantra 4

इन्द्रः॑ स्व॒र्षा ज॒नय॒न्नहा॑नि जि॒गायो॒शिग्भिः॒ पृत॑ना अभि॒ष्टिः । प्रारो॑चय॒न्मन॑वे के॒तुमह्ना॒मवि॑न्द॒ज्ज्योति॑र्बृह॒ते रणा॑य

ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ୱର୍ (ପ୍ରକାଶ)ର ବିଜେତା, ଦିନମାନଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇ, ଉଷିଗ୍ (ଉତ୍ସାହୀ ଯାଜକ)ମାନଙ୍କ ସହ ଦବାଇ ଆଗେଇ ଯାଇ ଯୁଦ୍ଧଗୁଡ଼ିକୁ ଜିତିଲେ। ସେ ମନୁ ପାଇଁ ଦିନମାନଙ୍କ କେତୁ (ଧ୍ୱଜ/ଚିହ୍ନ)କୁ ପ୍ରକାଶିତ କଲେ; ମହା ରଣ ପାଇଁ ସେ ମହାନ୍ ଜ୍ୟୋତିକୁ ଖୋଜି ପାଇଲେ।

Mantra 5

इन्द्र॒स्तुजो॑ ब॒र्हणा॒ आ वि॑वेश नृ॒वद् दधा॑नो॒ नर्या॑ पु॒रूणि॑ । अचे॑तय॒द् धिय॑ इ॒मा ज॑रि॒त्रे प्रेमं वर्ण॑मतिरच्छु॒क्रमा॑साम्

ଇନ୍ଦ୍ର—ତୁଜ (ପ୍ରେରକ) ଓ ବର୍ହଣ (ବଳବର୍ଧକ)—ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ନୃବତ୍ (ବୀରଭାବରେ) ଧାରଣ କରି ଅନେକ ନର୍ୟ (ପୁରୁଷାର୍ଥ/ବୀରଶକ୍ତି)କୁ ବହନ କଲେ। ସେ ଏହି ଧିୟଃ (ଚିନ୍ତା/ପ୍ରେରଣା)କୁ ଜରିତ୍ରେ (ସ୍ତୁତିକାର) ପାଇଁ ଜାଗ୍ରତ କଲେ; ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଅତି-ଶୁକ୍ର (ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀପ୍ତ) ବର୍ଣ୍ଣ (କାନ୍ତି)କୁ ଆଗକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ।

Mantra 6

म॒हो म॒हानि॑ पनयन्त्य॒स्येन्द्र॑स्य॒ कर्म॒ सुकृ॑ता पु॒रूणि॑ । वृ॒जने॑न वृजि॒नान्त्सं पि॑पेष मा॒याभि॒र्दस्यूंर॒भिभू॑त्योजाः

ମହାନ—ହଁ, ଅତି ମହାନ—ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସୁକୃତ, ସୁନିର୍ମିତ କର୍ମଗୁଡ଼ିକ; ଏବଂ ଅନେକ। ନିଜ ଯୁଦ୍ଧସେନାରେ ସେ ଦୁଷ୍ଟକର୍ମୀମାନଙ୍କୁ ସମୂଳେ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କଲେ; ମାୟାଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା, ଅପରାଜେୟ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହୋଇ, ଦସ୍ୟୁମାନଙ୍କୁ ଅଧୀନ କଲେ।

Mantra 7

यु॒धेन्द्रो॑ म॒ह्ना वरि॑वश्चकार दे॒वेभ्यः॒ सत्प॑तिश्चर्षणि॒प्राः । वि॒वस्व॑तः॒ सद॑ने अस्य॒ तानि॒ विप्रा॑ उ॒क्थेभिः॑ क॒वयो॑ गृणन्ति

ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ମହିମାରେ ଦେବମାନଙ୍କୁ ବିଶାଳ ଅବକାଶ ଓ ଆଶ୍ରୟ ଦେଲେ—ସତ୍ପତି, ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା। ବିବସ୍ୱତଙ୍କ ସଦନରେ ତାଙ୍କ ସେହି କର୍ମଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରେରିତ ବିପ୍ର, କବିମାନେ ଉକ୍ଥ (ସ୍ତୁତି-ବଚନ) ଦ୍ୱାରା ଗାନ କରନ୍ତି।

Mantra 8

स॒त्रा॒साहं॒ वरे॑ण्यं सहो॒दां स॑स॒वांसं॒ स्वर॒पश्च॑ दे॒वीः । स॒सान॒ यः पृ॑थि॒वीं द्यामु॒तेमामिन्द्रं॑ मद॒न्त्यनु॒ धीर॑णासः

ସଦା ବିଜୟୀ, ବରେଣ୍ୟ, ବଳଦାତା, ବିଜୟଶୀଳ, ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରଭାମୟ—ତାଙ୍କୁ ଦେବୀମାନେ (ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନେ) ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଯିଏ ପୃଥିବୀ, ଦ୍ୟାଉ ଓ ଏହି ଲୋକକୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିଛନ୍ତି—ସେହି ଧୃଢ଼ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ବିଧିଅନୁସାରେ ଚାଲୁଥିବାଙ୍କୁ, ଧୀରମାନେ ସ୍ତୁତିଦ୍ୱାରା ଆନନ୍ଦିତ କରନ୍ତି।

Mantra 9

स॒सानात्यां॑ उ॒त सूर्यं॑ ससा॒नेन्द्रः॑ ससान पुरु॒भोज॑सं॒ गाम्। हि॒र॒ण्यय॑मु॒तभोगं॑ ससान ह॒त्वी दस्यू॒न् प्रार्यं॒ वर्ण॑मावत्

ସେ ଅଶ୍ୱକୁ ଜିତିଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିଲେ; ଇନ୍ଦ୍ର ଜିତିଲେ—ବହୁ ଦାନଦାୟିନୀ ଗାଈକୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିଲେ। ସେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନିଧି ଓ ଭୋଗ (ଆନନ୍ଦ) ମଧ୍ୟ ଲାଭ କଲେ; ଦସ୍ୟୁମାନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି ଆଗେ ବଢ଼ି, ଆର୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣ (ବ୍ୟବସ୍ଥା)କୁ ରକ୍ଷା କଲେ।

Mantra 10

इन्द्र॒ ओष॑धीरसनो॒दहा॑नि॒ वन॒स्पतीँ॑रसनोद॒न्तरि॑क्षम्। बि॒भेद॑ ब॒लं नु॑नु॒दे विवा॒चोऽथा॑भवद् दमि॒ताभिक्र॑तूनाम्

ଇନ୍ଦ୍ର ଓଷଧିମାନଙ୍କୁ (ଔଷଧି) ଜିତିଲେ, ଦିନମାନଙ୍କୁ ଜିତିଲେ; ବନସ୍ପତିମାନଙ୍କୁ (ବନସ୍ପତି) ଜିତିଲେ, ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିଲେ। ସେ ଶତ୍ରୁବଳକୁ ଭେଦିଲେ, ବିବାଦକାରୀ ବାଣୀମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଂକାଇଲେ; ତାପରେ ବିରୋଧୀ କ୍ରତୁମାନଙ୍କ (ସଙ୍କଳ୍ପ/ଯୋଜନା)ର ଦମନକର୍ତ୍ତା ହେଲେ।

Mantra 11

शु॒नं हु॑वेम म॒घवा॑न॒मिन्द्र॑म॒स्मिन् भरे॒ नृत॑मं॒ वाज॑सातौ । शृ॒ण्वन्त॑मु॒ग्रमू॒तये॑ स॒मत्सु॒ घ्नन्तं॑ वृ॒त्राणि॑ सं॒जितं॒ धना॑नाम्

ଏହି ସଂଘର୍ଷରେ, ପୁରସ୍କାର-ଜୟର (ବାଜସାତୌ) ଯୁଦ୍ଧରେ, ଆମେ ମଙ୍ଗଳଭାବେ ଦାନଶୂର ଇନ୍ଦ୍ର (ମଘବାନ)ଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ—ସର୍ବାଧିକ ବୀର, ଜୟଦାତା। ଯେ ଶୁଣନ୍ତି, ଉଗ୍ର, ସମରମାନେ ଊତି (ସହାୟତା) ପାଇଁ, ବୃତ୍ରମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କରୁଥିବା, ଧନଲାଭରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଜୟୀ—ତାଙ୍କୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ।