Adhyaya 2

Verse 1

ऋषय ऊचुः । कथाया लक्षणं ब्रूहि गुणदोषान्सविस्तरान् । आर्षेयपौरुषेयाणां काव्यचिह्नपरीक्षणम् । कथं ज्ञेयं महाबुद्धे श्रोतुमिच्छामहे वयम्

ရိရှီတို့က ဆိုကြ၏— «ပဝါနကထာ၏ လက္ခဏာကို ပြောကြားပါ။ အကျိုးဂုဏ်နှင့် အပြစ်ဒोषတို့ကို အသေးစိတ်ရှင်းလင်းပါ။ ရိရှီမူလ (ārṣeya) နှင့် လူမူလ (pauruṣeya) စာတမ်းတို့ကို စိစစ်ရာတွင် ကဗျာလက္ခဏာများကို မည်သို့ စမ်းသပ်ရမည်နည်း။ အလွန်ဉာဏ်ကြီးသူရေ၊ အမှန်တကယ် မည်သို့ သိနိုင်သနည်း။ ကျွန်ုပ်တို့ ကြားလိုပါသည်»။

Verse 2

सूत उवाच । अथ संक्षेपतो वक्ष्ये पुराणानामनुक्रमम् । लक्षणं चैव संख्यां च उक्तभेदांस्तथैव च

စူတက ဆို၏— «ယခု ငါသည် ပုရာဏတို့၏ အစဉ်အလာတကျ အစီအစဉ်ကို အကျဉ်းချုပ် ပြောမည်။ ထို့ပြင် ၎င်းတို့၏ လက္ခဏာ၊ အရေအတွက်နှင့် ရိုးရာခွဲခြားမှုတို့ကိုလည်း ပြောမည်»။

Verse 3

पुरा तपश्चचारोग्रममराणां पितामहः । आविर्भूतास्ततो वेदाः सषडंगपदक्रमाः

ရှေးကာလ၌ နတ်တို့၏ ပိတামဟ (ဗြဟ္မာ) သည် အလွန်ပြင်းထန်သော တပဿာကို ကျင့်ခဲ့၏။ ထို့နောက် ဝေဒများသည် ပေါ်ထွန်းလာကြပြီး၊ အင်္ဂခြောက်ပါးနှင့် ပဒက్రమ (စကားလုံးအစဉ်) အစီအစဉ်တို့နှင့် ပြည့်စုံလျက်ရှိ၏။

Verse 4

ततः पुराणमखिलं सर्वशास्त्रमयं ध्रुवम् । नित्यशब्दमयं पुण्यं शत कोटिप्रविस्तरम्

ထို့နောက် ပုရာဏအစုအဝေးတစ်လုံးလုံး ပေါ်ထွန်းလာ၏—တည်ကြည်ခိုင်မာ၍ အာဏာရှိကာ သာသနာစာတမ်းအပေါင်း၏ အနှစ်သာရကို ထမ်းဆောင်သည်; သန့်ရှင်းပုဏ္ဏား၊ အနန္တသဒ္ဒ (ထာဝရသက္ကရာဇ်ဝါစ) ဖြင့် ပြုလုပ်ထား၍ အလွန်ကျယ်ပြန့်ကာ ကောဋိတစ်ရာအထိ ပျံ့နှံ့၏။

Verse 5

निर्गतं ब्रह्मणो वक्त्राद्ब्राह्मं वैष्णवमेव च । शैवं भागवतं चैव भविष्यं नारदीयकम्

ဗြဟ္မာ၏ ပါးစပ်မှ ပုရာဏများ ထွက်ပေါ်လာသည်—အမည်အားဖြင့် ဘြာဟ္မ, ဝိုင်ෂ္ဏဝ, ရှైవ, ဘာဂဝတ, ဘဝိရှျ, နှင့် နာရဒီယ တို့ဖြစ်၏။

Verse 6

मार्कण्डेयमथाग्नेयं ब्रह्मवैवर्तमेव च । लैङ्गं तथा च वाराहं स्कांदं वामनमेव च

ထို့အပြင် မာရကဏ္ဍေယ, အာဂ္နေယ, ဘြဟ္မဝိုင်ဝရ္တ, လိုင်္ဂ, ဝါရာဟ, စ္ကန္ဒ, နှင့် ဝါမန ပုရာဏတို့လည်း ထွက်ပေါ်လာ၏။

Verse 7

कौर्म्यं मात्स्यं गारुडं च वायवीयमनन्तरम् । अष्टादशं समुद्दिष्टं सर्वपातकनाशनम्

ထို့ပြင် ကော်ရ္မ, မာတ္စျ, ဂါရုဍ, ထို့နောက် ဝါယဝီယ—ဤသို့ မဟာပုရာဏ ၁၈ ပါးကို ကြေညာထားပြီး အပြစ်အကုန် ဖျက်ဆီးသူများ ဖြစ်၏။

Verse 8

एकमेव पुरा ह्यासीद्ब्रह्माण्डं शतकोटिधा

ရှေးကာလ၌ အမှန်တကယ် ဘြဟ္မာဏ္ဍ (ကမ္ဘာဥ/ပုရာဏ) သည် တစ်ခုတည်းသာ ရှိခဲ့သော်လည်း အရွယ်အစားအားဖြင့် ကောဋိတစ်ရာမျှ ရှိ၏။

Verse 9

ततोऽष्टादशधा कृत्वा वेदव्यासो युगेयुगे । प्रख्यापयति लोकेऽस्मिन्साक्षान्नारायणांशजः

ထို့နောက် ဝေဒဗျာသသည် ၎င်းကို အပိုင်း ၁၈ ပိုင်းအဖြစ် ခွဲ၍ ယုဂတိုင်း၌ ဤလောကတွင် ထင်ရှားစွာ ကြေညာတော်မူ၏—နာရာယဏ၏ တိုက်ရိုက် အဝတားအပိုင်းတော် ဖြစ်တော်မူသူ။

Verse 10

अन्यान्युपपुराणानि मुनिना कथितानि तु । तानि वः कथयिष्यामि संक्षेपादवधार्यताम्

အခြားသော အုပပုရာဏများကိုလည်း မုနိက သင်ကြားဟောပြောခဲ့သည်။ ထိုတို့ကို ငါသည် အကျဉ်းချုပ်၍ သင်တို့အား ပြောကြားမည်—သေချာစွာ မှတ်သားကြလော့။

Verse 11

आद्यं सनत्कुमारोक्तं नारसिंहमतः परम् । तृतीयं स्कान्दमुद्दिष्टं कुमारेणानुभाषितम्

«ပထမမှာ သနတ်ကူမာရက ဟောကြားသော အုပပုရာဏ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် နာရသിംဟ၏ သဒ္ဓမ္မတရား ဖြစ်၏။ တတိယမှာ စကာန္ဒဟု ကြေညာထားပြီး ကုမာရက ထပ်မံ ရွတ်ဆိုဟောပြော၏»။

Verse 12

चतुर्थं शिवधर्माख्यं साक्षान्नन्दीशभाषितम् । दुर्वाससोक्तमाश्चर्य्यं नारदोक्तमतः परम्

«စတုတ္ထမှာ ရှိဝဓမ္မဟု ခေါ်ပြီး နန္ဒီရှက တိုက်ရိုက် ဟောကြား၏။ ထို့နောက် ဒုရဝါသက ဟောသော အာශ්චర్య ဖြစ်၏။ ထို့နောက် နာရဒက ဟောသော အရာ ဖြစ်၏»။

Verse 13

कापिलं मानवं चैव तथैवोशनसेरितम् । ब्रह्माण्डं वारुणं चान्यत्कालिकाह्वयमेव च

«ကာပိလ၊ မာနဝ၊ ထို့အပြင် ဥရှနသက သင်ကြားဟောသော အရာလည်း ရှိ၏။ ထို့ပြင် ဘြဟ္မာဏ္ဍ၊ ဝါရုဏ နှင့် ကာလိကာဟု ခေါ်သော အခြားတစ်ပုဒ်လည်း ရှိ၏»။

Verse 14

माहेश्वरं तथा सांबं सौरं सर्वार्थसंचयम् । पराशरोक्तं परमं मारीचं भार्गवाह्वयम्

ထို့ပြင် မာဟေရှ္ဝရ၊ စာမ္ဗ၊ နှင့် စော်ရ—အကျိုးရည်ရွယ်ချက် အားလုံးကို စုစည်းထားသော အကျဉ်းချုပ်တစ်ရပ်လည်း ရှိ၏။ ပရာရှရ မိန့်ကြားသော အမြင့်မြတ်ဆုံးတစ်ပုဒ်၊ မာရီစ၊ နှင့် ဘာရ္ဂဝ ဟု ခေါ်သော ပုရာဏလည်း ရှိ၏။

Verse 15

एतान्युपपुराणानि कथितानि द्विजोत्तमाः

ဤအုပပုရာဏများကို ကြေညာ၍ ပြောဆိုပြီးပြီ၊ အို ဒွိဇောတ္တမတို့—နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့။

Verse 16

ऋषय ऊचुः । पुराणसंख्यामाचक्ष्व सूत विस्तरशः क्रमात् । दानधर्ममशेषज्ञ यथावदनुपूर्वशः

ရိရှီတို့က ပြောကြသည်– အို စူတ၊ ပုရာဏတို့၏ အရေအတွက်ကို အစဉ်လိုက် အသေးစိတ် ရှင်းပြပါ။ အို ဒါနဓမ္မကို အကုန်သိသောသူ၊ မှန်ကန်စွာ အဆင့်ဆင့် ပြောပြပါ။

Verse 17

सूत उवाच । इदमेव पुराणेऽस्मिन्पुराणपुरुषस्तदा । यदुक्तवान्स विश्वात्मा मनवे तन्निबोधत

စူတက ပြောသည်– ဤပုရာဏတော်၌ပင် ယခင်က ပုရာဏပုရုရှ—လောကဝိညာဉ်တော်—သည် မနုအား မိန့်ကြားခဲ့၏။ ထိုသင်ခန်းစာကို နားထောင်၍ သိမြင်ကြလော့။

Verse 18

पुराणं सर्वशास्त्राणां ब्रह्माण्डं प्रथमं स्मृतम् । अनन्तरं च वक्त्रेभ्यो वेदास्तस्य विनिर्गताः

ရှာස්တြာအားလုံးအနက် ပထမဆုံးဟု မှတ်ယူကြသည်မှာ ဘြဟ္မာဏ္ဍ ပုရာဏ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် သူ၏ ပါးစပ်များမှ ဝေဒများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

Verse 19

पुराणमेकमेवासीत्तस्मिन्कल्पान्तरेतथा । त्रिवर्गसाधनं पुण्यं शतकोटिप्रविस्तरम्

အဲဒီကာလစက်ဝန်းဟောင်း၌ ပုရာဏာသည် တစ်ပါးတည်းသာရှိ၏။ သုံးပါးသော လူဘဝရည်မှန်းချက်များကို ပြည့်စုံစေသော ပုဏ္ဏမြတ်ကာ၊ အကျယ်အဝန်း ရာကုဋိတိုင်အောင် ပြန့်ကား၏။

Verse 20

विनिर्दग्धेषु लोकेषु कृष्णेनानन्तरूपिणा । साङ्गांश्च चतुरो वेदान्पुराणन्यायविस्तरम्

လောကများ ပျက်ကွက်၍ မီးလောင်သွားသောအခါ အနန္တရုပ်ရှိသော ကృష్ణသည် အင်္ဂများနှင့်တကွ ဗေဒလေးပါးကိုလည်းကောင်း၊ နည်းလမ်းနှင့် ယုတ္တိတရားအတိုင်း ချဲ့ထွင်ထားသော ပုရာဏာကိုလည်းကောင်း ပြန်လည်တည်ဆောက်ပေး၏။

Verse 21

मीमांसां धर्मशास्त्रं च परिगृह्यात्मसात्कृतम् । मत्स्यरूपेण च पुनः कल्पादावुदकार्णवे

မီမಾಂသာနှင့် ဓမ္မရှာස්ထရများကို ယူဆောင်ကာ မိမိအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်အောင် ပြုလုပ်၏။ ထို့နောက် ကပ်ပ၏အစ၌ ကောသမစ်သမုဒ္ဒရာ၌ မတ်စျ (ငါး) ရုပ်ကို ထပ်မံခံယူ၏။

Verse 22

अशेषमेव कथितं ब्रह्मणे दिव्यचक्षुषे । ब्रह्मा जगाद च मुनींस्त्रिकालज्ञानदर्शनः

အရာအားလုံးကို မကျန်မလပ်ဘဲ ဒိဗ္ဗစက္ခုရှိသော ဗြဟ္မာထံ သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် သုံးကာလကို သိမြင်နိုင်သော ဗြဟ္မာသည် မုနိတို့အား ထုတ်ဖော်ကြေညာ၏။

Verse 23

प्रवृत्तिः सर्वशास्त्राणां पुराणस्याभवत्ततः

ထိုမှစ၍ ရှာස්ထရအားလုံးနှင့် ပုရာဏာအစဉ်အလာ၏ ပြန့်ပွားမှု ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 24

ततः कालक्रमेणासौ व्यासरूपधरो हरिः । अष्टादशपुराणानि संक्षेप्स्यति युगेयुगे

ထို့နောက် ကာလအဆင့်ဆင့်ဖြင့် ဟရိ (ဗိဿဏု) သည် ဗျာသ ရုပ်ကို ဆောင်ယူကာ ယုဂတိုင်းယုဂတိုင်း၌ ပုရာဏ ၁၈ ပါးကို အကျဉ်းချုပ်မည်။

Verse 25

चतुर्लक्षप्रमाणानि द्वापरेद्वापरे सदा । तदाष्टादशधा कृष्णा भूर्लोकेऽस्मिन्प्रभाषते

ထိုပုရာဏတို့သည် ဒွာပရ ယုဂတိုင်း၌ အမြဲတမ်း စာပိုဒ် လေးသိန်းအရွယ် ရှိကြသည်။ ထို့နောက် ကృష్ణသည် လူ့လောက၌ ၎င်းတို့ကို အပိုင်း ၁၈ ပိုင်းအဖြစ် ဟောကြားတော်မူသည်။

Verse 26

अद्याऽपि देवलोके तु शतकोटिप्रविस्तरम् । तदर्थोऽत्र चतुर्लक्षः संक्षेपेण निवेशितः

ယနေ့တိုင်အောင်ပင် ဒေဝလောက၌ ၎င်းသည် အပြည့်အစုံအားဖြင့် ကုဋေတစ်ရာအထိ ကျယ်ပြန့်နေသော်လည်း၊ ဤနေရာ၌ ၎င်း၏ အဓိပ္ပါယ်ကို အကျဉ်းချုပ်၍ လေးသိန်းအဖြစ် ထည့်သွင်းရေးသားထားသည်။

Verse 27

पुराणानि दशाष्टौ च सांप्रतं तदिहोच्यते । नामतस्तानि वक्ष्यामि संख्यां च मुनिसत्तमाः

ယခု ဤနေရာ၌ ပုရာဏ ၁၈ ပါးကို ဟောကြားလျက်ရှိသည်။ အို မုနိမြတ်တို့၊ ၎င်းတို့၏ အမည်များနှင့် စာပိုဒ်အရေအတွက်ကိုလည်း ငါ ပြောကြားမည်။

Verse 28

ब्रह्मणाऽभिहितं पूर्वं यावन्मात्रं मरीचये । ब्राह्मं तद्दशसाहस्रं पुराणं तदिहोच्यते

ယခင်က ဗြဟ္မာသည် မရီချိအား သင်ကြားဟောကြားခဲ့သမျှ အရွယ်အစားမည်မျှရှိစေကာမူ၊ ဤနေရာ၌ ၎င်းကို “ဗြာဟ္မ ပုရာဏ” ဟု ခေါ်ပြီး စာပိုဒ် တစ်သောင်း ပါဝင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 29

लिखित्वा तच्च यो दद्याज्जलधेनुसमन्वितम् । वैशाख्यां पौर्णमास्यां च ब्रह्मलोके महीयते

ဤစာကို ရေးသားစေပြီး «ရေ-နွား» (jaladhenu) ပူဇော်လှူဒါန်းကာ ဝိသာခ လပြည့်နေ့တွင် လှူသူသည် ဗြဟ္မာလောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရ၏။

Verse 30

एतदेव यदा पद्ममभूद्धैरण्मयं जगत् । तद्वृत्तांताश्रयांतं तत्पाद्ममित्युच्यते बुधैः

ဤအကြောင်းအရာသည် ပဒ္မ (ကြာပန်း) ပေါ်ထွန်း၍ စကြဝဠာသည် ရွှေရောင်ဖြစ်လာသည့် ကာလ၏ ဝတ္ထုကို အခြေခံထားသဖြင့် ပညာရှိတို့က «ပဒ္မ ပုရာဏ» ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 31

पाद्मं तत्पञ्चपञ्चाशत्सहस्राणीह पठ्यते । तत्पुराणं च यो दद्यात्सुवर्णकमलान्वितम् । ज्येष्ठे मासि तिलैर्युक्तं सोऽश्वमेधफलं लभेत्

ဤနေရာတွင် ပဒ္မ ပုရာဏကို ကဗျာ ၅၅,၀၀၀ ပုဒ်အဖြစ် ဖတ်ရွတ်ကြ၏။ ထိုပုရာဏကို ရွှေလက်ဆောင်ကြာပန်းများနှင့်အတူ၊ ဂျေဋ္ဌ လတွင် နှမ်းပူဇော်ပါဝင်စေကာ လှူဒါန်းသူသည် အရှွမေဓ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးတူ ကုသိုလ်ကို ရရှိ၏။

Verse 32

वाराहकल्पवृत्तान्तमधिकृत्य परात्परः । यत्राह धर्मानखिलांस्तदुक्तं वैष्णवं विदुः

ဝါရာဟ ကလ္ပ၏ ဝတ္ထုကို အခြေခံ၍ အထက်ဆုံးထက် အထက်ဆုံးသော အရှင်က ဓမ္မအားလုံးကို ကြေညာသည့် ထိုဒေသနာကို «ဝိုင်ရှ္ဏဝ ပုရာဏ» ဟု သိကြ၏။

Verse 33

चरितैरञ्चितं विष्णोस्तल्लोके वैष्णवं विदुः । त्रयोविंशतिसाहस्रं पुराणं तत्प्रकीर्तितम्

ဗိဿနု၏ လုပ်ရပ်တော်များဖြင့် အလှဆင်ထားသော ထိုပုရာဏကို လောက၌ «ဝိုင်ရှ္ဏဝ» ဟု သိကြ၏။ ထိုပုရာဏသည် ကဗျာ ၂၃,၀၀၀ ပုဒ်ပါဝင်ကြောင်း ကြေညာထား၏။

Verse 34

तदाषाढे च यो दद्याद्घृतधेनुसमन्वितम् । पौर्णमास्यां विशुद्धायां सं पदं याति वैष्णवम्

အာသာဍ္ဍမాస၌ ထိုပူရာဏဒါနကို ဂီနွား (ghee-cow) နှင့်အတူ သန့်ရှင်းသော ပုဏ္ဏမီနေ့တွင် ပေးလှူသူသည် အမြင့်ဆုံး ဝိုင်ရှ္ဏဝ လောကသို့ ရောက်၏။

Verse 35

श्रुतकल्पप्रसङ्गेन धर्मान्वायुरथाब्रवीत् । यत्र तद्वायवीयं स्याद्रुद्रमाहात्म्यसंयुतम्

Śruta Kalpa နှင့်ဆက်စပ်၍ ဝါယုသည် ထို့နောက် ဓမ္မ၏ သဘောတရားများကို သင်ကြား하였다။ ဤအကြောင်းပါဝင်ပြီး ရုဒ္ရ၏ မဟာတ್ಮျနှင့် ပေါင်းစည်းထားသော ထိုကျမ်းကို «ဝါယဝီယ» ပူရာဏဟု ခေါ်သည်။

Verse 36

चतुर्विंशतिसाहस्रं नाना वृत्तान्तसंयुतम् । धर्मार्थकाममोक्षैश्च साधुवृत्तसमन्वितम्

၎င်းတွင် စာလုံးပေါင်း ၂၄,၀၀၀ ပါဝင်သည်ဟု ဆိုကြပြီး အမျိုးမျိုးသော အကြောင်းအရာများဖြင့် ပြည့်စုံကာ ဓမ္မ၊ အဓ္ဓ၊ ကာမ၊ မောက္ခတို့၏ သင်ခန်းစာများနှင့် သာဓုတို့၏ အကျင့်စရိုက်ပါ ထည့်သွင်းထားသည်။

Verse 37

श्रावण्यां श्रावणे मासि गुडधेनुसमन्वितम् । यो दद्याद्दधिसंयुक्तं ब्राह्मणाय कुटुम्बिने । शिवलोके स पूतात्मा कल्पमेकं वसेन्नरः

Śrāvaṇa မာသ၌ Śrāvaṇī ပုဏ္ဏမီနေ့တွင်၊ ဂုဍနွား (jaggery-cow) နှင့်အတူ ဒဓိ (curd) ပါစေ၍ အိမ်ထောင်ရှင် ဘြာဟ္မဏတစ်ဦးအား ပေးလှူသူသည် စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်ကာ ရှိဝလောက၌ ကလ္ပတစ်ခုလုံး နေထိုင်ရ၏။

Verse 38

पुनः संजायते मर्त्यो ब्राह्मणो वेदवित्तमः । वेदविद्यार्थतत्त्वज्ञो व्याख्यातत्त्वार्थवित्तमः

သူသည် ထပ်မံမွေးဖွားလာ၍ ဘြာဟ္မဏဖြစ်ကာ ဝေဒကို သိမြင်သူတို့အနက် အထူးထင်ရှားသူ ဖြစ်သည်။ ဝေဒပညာ၏ အဓိပ္ပါယ်မှန်နှင့် သဘောတရားကို နားလည်ပြီး ၎င်း၏ အမှန်တကယ်သော အနက်ကို ခွဲခြားကာ ရှင်းလင်းဖော်ပြရာတွင် ထူးချွန်၏။

Verse 39

यत्राधिकृत्य गायत्रीं वर्ण्यते धर्मविस्तरः । वृत्रासुरवधोपेतं तद्भागवतमुच्यते

ဂါယတြီ (Gāyatrī) ကို အခြေခံ၍ ဓမ္မ၏ကျယ်ပြန့်မှုကို ဖော်ပြကာ ဝೃತ್ರာသူရ (Vṛtrāsura) ကို သတ်ဖြတ်သည့် အကြောင်းပါဝင်သော ထိုကျမ်းကို «ဘဂဝတ» (Bhāgavata Purāṇa) ဟု ခေါ်သည်။

Verse 40

सारस्वतस्य कल्पस्य मध्ये ये स्युर्नरामराः । तद्वृत्तान्तोद्भवं पुण्यं पुण्योद्वाहसमन्वितम्

သာရသွတ ကလ္ပ (Sārasvata Kalpa) အလယ်၌ ရှိကြသော လူနှင့် နတ်တို့၏ အကြောင်းအရာများမှ ပုဏ္ဏကျေးဇူးပေးသော သန့်ရှင်းသည့် ဇာတ်ကြောင်းတစ်ရပ် ပေါ်ထွန်းလာပြီး မင်္ဂလာအိမ်ထောင်ရေးအခမ်းအနားများနှင့် သာသနာရေးအကျင့်အထုံးများပါဝင်သည်။

Verse 41

लिखित्वा तच्च यो दद्याद्धेमसिंहसमन्वितम् । पौर्णमास्यां प्रौष्ठपद्यां स याति परमां गतिम्

ထိုကျမ်းကို ရေးသားစေပြီး ရွှေစင်္ဟာသန (ရွှေခြင်္သေ့ထိုင်ခုံ) နှင့်အတူ ပရောဋ္ဌပဒ (Prauṣṭhapada) လပြည့်နေ့တွင် လှူဒါန်းသူသည် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိ (အထွတ်အထိပ်သော အခြေအနေ) သို့ ရောက်သည်။

Verse 42

अष्टादशसहस्राणि पुराणं तत्प्रकीर्तितम्

ထိုပုရာဏာကို အခန်းကဗျာ ၁၈,၀၀၀ ပါဝင်သည်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 43

यत्राह नारदो धर्मान्बृहत्कल्पाश्रयांस्त्विह । पञ्चविंशत्सहस्राणि नारदीयं तदुच्यते

ဤနေရာ၌ နာရဒ (Nārada) သည် ဗြဟတ်-ကလ္ပ (Bṛhat-kalpa) ကို အခြေခံသော ဓမ္မတရားများကို ဟောကြားထားသည့် ပုရာဏာကို «နာရဒီယ» (Nāradiya) ဟု ခေါ်하며 ကဗျာ ၂၅,၀၀၀ ပါဝင်သည်။

Verse 44

तदिषे पञ्चदश्यां तु यो दद्याद्धेनुसंयुतम् । उत्तमां सिद्धिमाप्नोति इह लोके परत्र च । सर्वान्कामानवाप्नोति नात्र कार्या विचारणा

အိṣe (အာရှွိန) လ၏ တစ်ဆယ့်ငါးရက်နေ့တွင် နွားနှင့်အတူ လှူဒါန်းသူသည် ဤလောက၌လည်း နောက်လောက၌လည်း အထူးမြတ်သော အောင်မြင်မှုကို ရရှိမည်။ လိုအင်ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံမည်၊ သံသယမထားဘဲ ထပ်မံစဉ်းစားရန် မလို။

Verse 45

यत्राधिकृत्य शकुनीन्धर्माधर्मविचारणम् । पुराणं नवसाहस्रं मार्कण्डेयं तदुच्यते

ငှက်တို့ကို အခြေခံ၍ ဓမ္မနှင့် အဓမ္မကို စိစစ်ဝေဖန်သော ပုရာဏသည် “မာကဏ္ဍေယ” ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ စာပိုဒ် ကိုးထောင် ပါဝင်သည်။

Verse 46

परिलिख्य च यो दद्यात्सौवर्णकरिसंयुतम् । कार्तिक्यां पौण्डरीकस्य यज्ञस्य फलभाग्भवेत्

ထို့ပြင် စာကို သေချာကူးရေးစေပြီး ကာတိကလတွင် ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်သော ဆင်တစ်ကောင်နှင့်အတူ လှူဒါန်းသူသည် ပေါဏ္ဍရီက ယဇ్ఞ၏ အကျိုးဖလကို မျှဝေခံစားသူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 47

यत्तदीशानकल्पस्य वृत्तान्तमधिकृत्य च । वशिष्ठायाऽग्निना प्रोक्तमाग्नेयं तत्प्रचक्षते

အီရှာနကల్ప၏ အကြောင်းအရာကို ခေါင်းစဉ်ထား၍ အဂ္နိက ဝသိဋ္ဌအား ဟောကြားသင်ပြသော ထိုပုရာဏကို “အာဂ္နေယ” ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 48

लिखित्वा तच्च यो दद्याद्धेमपद्मसमन्वितम् । मार्गशीर्षे विधानेन तिलधेनुयुतं तथा । तच्च षोडशसाहस्रं सर्वक्रतुफलप्रदम्

ထိုစာကို ကူးရေးပြီး ရွှေလောတပ်ပန်း (ရွှေကြာပန်း) နှင့်အတူ လှူဒါန်းသူသည်၊ ထို့ပြင် မာဂရှီရ္ษလတွင် စည်းကမ်းအတိုင်း နှမ်းနှင့်ဆိုင်သော “နှမ်းနွားလှူ” ကိုပါ ပေါင်းလှူလျှင်၊ ထိုကျမ်းသည် စာပိုဒ် တစ်သောင်းခြောက်ထောင် ရှိသည်ဟု ဆိုကြပြီး ယဇ్ఞအားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ပေးတတ်သည်။

Verse 49

यत्राधिकृत्य माहात्म्यमादित्यस्य चतुर्मुखः । अघोरकल्पवृत्तान्तप्रसंगेन जगत्पतिः । मनवे कथयामास भूतग्रामस्य लक्षणम्

ထိုပုရာဏ၌ မျက်နှာလေးပါးရှိသော ဘြဟ္မာ၊ လောက၏အရှင်သည် အာဒိတျ၏ မဟာတန်ခိုးကို အခြေခံကာ အဃောရ-ကလ္ပ အကြောင်းအရာအတွင်း မနုအား သတ္တဝါအစုအဝေး၏ လက္ခဏာများကို ရှင်းလင်းဟောကြား하였다။

Verse 50

चतुर्दशसहस्राणि तथा पञ्चशतानि च । भविष्यचरितप्रायं भविष्यं तदिहोच्यते

ကဗျာ ၁၄,၀၀၀ နှင့် ထပ်မံ ၅၀၀ ပါဝင်သည်ဟု ဆို၏။ အနာဂတ်ဖြစ်ရပ်များကို အဓိကထားသော ထိုစာကို ဤနေရာ၌ «ဘဝိṣယ» ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 51

तत्पौषमासि यो दद्यात्पौर्णमास्यां विमत्सरः । गुडकुम्भसमायुक्तमग्निष्टोमफलं लभेत्

မနာလိုစိတ်ကင်း၍ ပေါုရှလတွင် လပြည့်နေ့၌ ဂုဍ (သကြားညို) ဖြည့်ထားသော အိုးတစ်လုံးကို လှူဒါန်းသူသည် အဂ္နိṣṭောမ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးပုဏ္ဏားနှင့် တူညီသော ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။

Verse 52

रथंतरस्य कल्पस्य वृत्तान्तमधिकृत्य च । सावर्णिना नारदाय कृष्णमाहात्म्यसंयुतम् । प्रोक्तं ब्रह्मवराहस्य चरितं वर्ण्यतेऽत्र च

ထို့ပြင် ရထန္တရ-ကလ္ပ၏ အကြောင်းအရာကို အခြေခံ၍ စာဝဏ္ဏိသည် နာရဒအား ကృష్ణ၏ မဟာတန်ခိုးနှင့် တွဲဖက်ကာ သင်ကြားဟောကြား하였다။ ထို့အပြင် ဤနေရာ၌ ဘြဟ္မာ-ဝရာဟ၏ လုပ်ရပ်များကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

Verse 53

तदष्टादशसाहस्रं ब्रह्मवैवर्तमुच्यते । पुराणं ब्रह्मवैवर्तं यो दद्याद्ब्राह्मणोत्तमे । माघमासे पौर्णमास्यां ब्रह्मलोके महीयते

ထိုစာသည် ကဗျာ ၁၈,၀၀၀ ပါဝင်၍ «ဘြဟ္မဝೈဝရ္တ» ဟု ခေါ်သည်။ မာဃလတွင် လပြည့်နေ့၌ အထူးမြတ်သော ဘြာဟ္မဏအား ဘြဟ္မဝൈဝရ္တ ပုရာဏကို လှူဒါန်းသူသည် ဘြဟ္မာလောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခြင်း ခံရသည်။

Verse 54

यत्राग्निलिङ्गमध्यस्थः प्राह देवो महेश्वरः । धर्मार्थकाममोक्षार्थानाग्नेयमधिकृत्य च

ထိုနေရာ၌ အဂ္နိလင်္ဂအတွင်း၌ ထိုင်နေသော မဟေရှ్వరဘုရားသည် ဓမ္မ၊ အဓိပ္ပါယ်(အರ್ಥ)၊ ကာမ နှင့် မောက္ခသို့ ဦးတည်စေသော အာဂ္နေယ သင်္ခန်းကို အကြောင်းအရာပြု၍ မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 55

कल्पं तल्लैङ्गमित्युक्तं पुराणं ब्रह्मणा स्वयम्

ထိုကల్పကို ဘြဟ္မာဘုရားတော်ကိုယ်တိုင်က «လိုင်င်္ဂ» ဟု ခေါ်ဆို၍ လင်္ဂပုရာဏဟူ၍ အမည်ပေးတော်မူ၏။

Verse 56

तदेकादशसाहस्रं फाल्गुन्यां यः प्रयच्छति । तिलधेनुसमायुक्तं स याति शिवसात्म्यताम्

ဖာလ္ဂုဏလ၌ ထို စာတမ်း (အခန်း) အပိုဒ် ၁၁,၀၀၀ ကို «နှမ်းနွား» (တီလဓေနု) ဒါနနှင့်အတူ ပေးလှူသူသည် ရှိဝနှင့် တစ်စိတ်တစ်ဝိညာဉ်တည်းဖြစ်သော ရှိဝသတ္မ్యతကို ရောက်၏။

Verse 57

महावराहस्य पुनर्माहात्म्यमधिकृत्य च । विष्णुनाऽभिहितं क्षोण्यै तद्वाराहमिहोच्यते

ထို့ပြင် မဟာဝရာဟ၏ မဟာတန်ခိုးကို အကြောင်းပြု၍ ဗိဿနုဘုရားက မြေမိခင် (က்ஷೋဏီ) ထံ မိန့်ကြားတော်မူသမျှကို ဤနေရာ၌ «ဝရာဟ» (ပုရာဏ/သင်္ခန်း) ဟု ခေါ်၏။

Verse 58

मानवस्य प्रसंगेन धन्यस्य मुनिसत्तमाः । चतुर्विंशत्सहस्राणि तत्पुराणमिहोच्यते

အို မုနိသတ္တမတို့၊ ကံကောင်းမြတ်သော မာနဝ (မနု) အကြောင်းအရာနှင့် ဆက်စပ်၍ ဤနေရာ၌ ထိုပုရာဏသည် အပိုဒ် ၂၄,၀၀၀ ပါဝင်သည်ဟု ဆို၏။

Verse 59

काञ्चनं गरुडं कृत्वा तिलधेनुसमन्वितम् । पौर्णमास्यामथो दद्याद्ब्राह्मणाय कुटुम्बिने । वाराहस्यप्रसादेन पदमाप्नोति वैष्णवम्

ရွှေဂရုဍကို ပြုလုပ်၍ နှမ်းနွား(တီလဓေနု) ဒါနနှင့်အတူ ပေါင်္ဏမီနေ့တွင် အိမ်ထောင်ရှင် ဘြာဟ္မဏာအား ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။ ဝရာဟ၏ကရုဏာကြောင့် ဝိုင်ရှ္ဏဝ သောကမ္ဘာ/အဘိုဒ်ကို ရောက်သည်။

Verse 61

स्कांदं नाम पुराणं तदेकाशीति निगद्यते । सहस्राणि शतं चैकमिति मर्त्येषु पठ्यते

«စ్కာန္ဒ» ဟုခေါ်သော ပုရာဏသည် ရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင်ဟု ကြေညာထားသည်။ သို့သော် လူလောကတွင်တော့ «တစ်သိန်းတစ်ထောင်» ဟု ရွတ်ဖတ်ကြသည်။

Verse 62

परिलेख्य च यो दद्याद्धेमशूलसमन्वितम् । शैवं स पदमाप्नोति मकरोपगमे रवेः

အမှတ်အသား/ရုပ်ပုံကို သေချာရေးထိုးပြီး ရွှေတိရစ္ဆာန်(သုံးခွ) တြိသူလနှင့်အတူ လှူဒါန်းသူသည် နေမင်း မကရ(ကပရိကွန်) သို့ ဝင်ချိန်တွင် ရှိဝ၏ အမြင့်မြတ်သော အဘိုဒ်ကို ရောက်သည်။

Verse 63

त्रिविक्रमस्य माहात्म्यमधिकृत्य चतुर्मुखः । त्रिवर्गमभ्यधात्तत्तु वामनं परिकीर्तितम्

တြိဝိက్రమ၏ မဟာတန်ခိုးကို အခြေခံ၍ မျက်နှာလေးပါး ဘြဟ္မာသည် ဘဝ၏ ရည်မှန်းချက်သုံးပါး(တြိဝර්ဂ) ကို ဟောကြား하였다။ ထိုဟောကြားချက်ကို «ဝာမန» ဟု ကျော်ကြားစေသည်။

Verse 64

पुराणं दशसाहस्रं कौर्मकल्पानुगं शिवम्

ကောဋ္ဌမကల్ప(ကောർമကల్ప) နှင့် ကိုက်ညီသော မင်္ဂလာရှိဝပုရာဏတစ်စောင်သည် စာပိုဒ်တစ်သောင်း ပါဝင်သည်။

Verse 65

यः शरद्विषुवे दद्याद्धेमवस्त्रसमन्वितम् । क्षौमावृतं युतं धेन्वा स पदं याति वैष्णवम्

ဆောင်းဦး ညီမျှနေ့၌ ရွှေရောင်အဝတ်နှင့်အတူ လှူဒါန်း၍ လင်နင်အဝတ်ဖြင့်ဖုံးထားသော နွားတစ်ကောင်ကိုပါ ပေးလှူသူသည် ဗိဿနု၏ အမြင့်မြတ်သော ဝိုင်ရှ္ဏဝ နေရာသို့ ရောက်၏။

Verse 66

यच्च धर्मार्थकामानां मोक्षस्य च रसातले । माहात्म्यं कथयामास कूर्मरूपी जनार्दनः

ထို့ပြင် ဓမ္မ၊ အဓိပ္ပါယ် (artha)၊ ကာမ (kāma) နှင့် မောက္ခ (mokṣa) တို့၏ မဟာတိမ့်ကို ရသာတလ (Rasātala) တွင် ကုရ္မ (လိပ်) ရုပ်ဖြင့် ဂျနာရ္ဒန (Janārdana) က ဟောကြားပြောပြခဲ့သည်။

Verse 67

इन्द्रद्युम्नप्रसंगेन ऋषीणां शक्रसन्निधौ । सप्तदशसहस्राणि लक्ष्मीकल्पानुषङ्गिकम्

အိန္ဒြဒျုမ္န အဖြစ်အပျက်နှင့် ဆက်စပ်၍၊ သက္က (Śakra) ရှေ့တွင် ရှိသကဲ့သို့ ရှင်ရသီများ၏ မျက်မှောက်၌လည်း၊ လက္ရှ္မီ-ကလ္ပ (Lakṣmī-kalpa) နှင့် ဆက်နွယ်သော စာပိုဒ် တစ်သောင်းခုနှစ်ထောင် အရွယ်အစားရှိသည့် ဟောပြောချက်ကို ဆိုခဲ့သည်။

Verse 68

यो दद्यादयने कौर्मं हेमकूर्मसमन्वितम् । गोसहस्रप्रदानस्य स फलं प्राप्नुयान्नरः

အယန (solstice ပြောင်းလဲချိန်) တွင် ရွှေလိပ်နှင့်အတူ ကော်ရ္မ (Kaurma) လှူဒါန်းပူဇော်သူသည် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့ အကျိုးကုသိုလ်ကို ရရှိမည်။

Verse 69

श्रुतीनां यत्र कल्पादौ प्रवृत्त्यर्थं जनार्दनः । मत्स्यरूपी च मनवे नरसिंहोपवर्णनम्

ကလ္ပအစတွင် သရုတိ (ဝေဒ) များကို လှုပ်ရှားစေခြင်းအတွက် ဂျနာရ္ဒန (Janārdana) သည် မత్సျ (ငါး) ရုပ်ကို ဆောင်ယူ၍ မနု (Manu) ထံ နရစിംဟ (Narasimha) အကြောင်းကို ဟောပြောဖော်ပြခဲ့သည်။

Verse 70

अधिकृत्याब्रवीत्सप्तकल्पवृत्तं मुनिव्रताः । तन्मात्स्यमिति जानीध्वं सहस्राणि चतुदर्श

သန့်ရှင်းသော ဝ్రတကို ထိန်းသိမ်းသော ရှင်မုနိတို့၊ သူသည် ကလ္ပ ခုနစ်ခု၏ အဖြစ်အပျက်များကို ရှင်းလင်းဟောကြား하였다။ ထိုဟောကြားချက်ကို «မာత్సယ» (Mātsya) ဟု သိမှတ်ကြလော့—ဂါထာ တစ်သောင်းလေးထောင် ပါဝင်၏။

Verse 71

विषुवे हैममत्स्येन धेन्वा क्षौमयुगान्वितम् । यो दद्यात्पृथिवी तेन दत्ता भवति चाखिला

မည်သူမဆို ဗိသုဝ (equinox) အခါ၌ ရွှေငါးတစ်ကောင်နှင့် အဝတ်လင်နင် တစ်စုံပါသော နွားတစ်ကောင်ကို ဒါနပြုလျှင်—ထိုသူသည် အလုံးစုံသော မြေကြီးကိုပင် ဒါနပြုသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 72

यदा वा गरुडे कल्पे विश्वाण्डाद्गरुडोऽभवत् । अधिकृत्याब्रवीत्कृष्णो गारुडं तदिहोच्यते

«ဂရုဍကလ္ပ» ဟု ခေါ်သော ကလ္ပ၌ ကမ္ဘာဥ (ဗိශ්ဝာဏ္ဍ) မှ ဂရုဍ ပေါ်ထွန်းလာသောအခါ၊ ကృష్ణသည် ထိုသူအကြောင်းကို အခြေခံ၍ ဟောကြား하였다။ ထိုနိဒါန်းကို ဤနေရာ၌ «ဂါရုဍ» (Gāruḍa) ဟု ခေါ်၏။

Verse 73

तदष्टादश चैकं च सहस्राणीह पठ्यते । स्वर्णहंससमायुक्तं यो दद्यादयने परे । स सिद्धिं लभते मुख्यां शिवलोके च संस्थितिम्

ဤနေရာ၌ ဂါထာ တစ်သောင်းရှစ်ထောင်နှင့် တစ် (18,001) ဟု ဖတ်ရွတ်ကြ၏။ မင်္ဂလာအယန (solstice) အခါ၌ ရွှေဟံသာနှင့် တွဲဖက်သော ဒါနကို ပေးသူသည် အမြင့်ဆုံးသော စိဒ္ဓိကို ရ၍၊ ရှိဝလောက၌ တည်မြဲစွာ နေရာရ၏။

Verse 74

ब्रह्मा ब्रह्माण्डमाहात्म्यमधिकृत्याब्रवीत्पुनः । तच्च द्वादशसाहस्रं ब्रह्माण्डं द्विशताधिकम्

ထပ်မံ၍ ဘြဟ္မာသည် ဘြဟ္မာဏ္ဍ၏ မဟာတန်ခိုးကို အကြောင်းပြု၍ ဟောကြား하였다။ ထို «ဘြဟ္မာဏ္ဍ» သည် ဂါထာ တစ်သောင်းနှစ်ထောင်နှင့် ထပ်တိုး နှစ်ရာ ပါဝင်၏။

Verse 76

यो दद्यात्तु व्यतीपात ऊर्णायुगसमन्वितम् । राजसूयसहस्रस्य फलमाप्नोति मानवः

ဗျတီပာတ အချိန်၌ သိုးမွှေးအဝတ်တစ်စုံနှင့်အတူ ဒါနပြုသူသည် ရာဇသူယ ယဇ္ဉ တစ်ထောင်ကြိမ်နှင့်တူသော ကုသိုလ်အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 77

हेमधेन्वायुतं तच्च ब्रह्मलोकफलप्रदम् । चतुर्लक्षमिदं प्रोक्तं व्यासेनाद्भुतकर्मणा

ထိုဒါနသည် ရွှေဝါးနွား တစ်သောင်းနှင့်တူ၍ ဗြဟ္မာလောက၏ အကျိုးဖလကို ပေးတတ်၏။ အံ့ဖွယ်ကံတော်ရှိသော ဗျာသက ဤလေးသိန်း (၄၀၀,၀၀၀) ကို ကြေညာဟောပြောခဲ့သည်။

Verse 78

इदं लोकहितार्थाय संक्षिप्तं द्वापरे द्विजाः

အို ဒွိဇာတို့၊ ဤအကြောင်းကို ဒွာပရယုဂ၌ လောကအကျိုးအတွက် အကျဉ်းချုပ်၍ ပြုစုထားသည်။

Verse 79

भविष्याणां च कल्पानां श्रूयते यत्र विस्तरः । तद्ब्रह्माण्डं पुराणं तु ब्रह्मणा समुदाहृतम्

အနာဂတ် ကလ္ပများ၏ အကျယ်တဝင့်ကို ကြားနာရသော အရာ—ထိုဟာသည် ဗြဟ္မာက ကြေညာဟောသော ဗြဟ္မာဏ္ဍ ပုရာဏ ဖြစ်၏။

Verse 80

पाद्मे पुराणे यत्प्रोक्तं नारसिंहोपवर्णनम् । तच्चाष्टादशसाहस्रं नारसिंहमिहोच्यते

ပဒ္မ ပုရာဏ၌ ဟောကြားထားသော နရာစിംဟ အကြောင်းအရာကို—အခန်းကဏ္ဍ တစ်သောင်းရှစ်ထောင် (၁၈,၀၀၀) ပါဝင်သဖြင့်—ဤနေရာ၌ «နရာစിംဟ» (ပုရာဏ/အပိုင်း) ဟု ခေါ်ဆိုသည်။

Verse 81

नन्दिने यत्र माहात्म्यं कार्तिकेयेन वर्णितम् । लोके नन्दिपुराणं वै ख्यातमेतद्द्विजोत्तमाः

အို ဒွိဇောတ္တမတို့၊ ကာရ္တိကေယက နန္ဒိန်အား မဟာတ္မိယကို ရှင်းလင်းဖော်ပြထားသော ထိုကျမ်းသည် လောကတွင် «နန္ဒိပုရာဏ» ဟူ၍ ထင်ရှားကျော်ကြား၏။

Verse 82

यत्र साम्बं पुरस्कृत्य भविष्यति कथानकम् । प्रोच्यते तत्पुनर्लोके सांबमेव मुनिव्रताः

အို မုနိဝြတတို့၊ သာမ်ဗကို ရှေ့တန်းတင်၍ ပြောကြားမည့် ထိုကထာနကသည် လောကတွင် ထပ်မံ၍ «သာမ်ဗ» ဟူ၍သာ ခေါ်ကြ၏။

Verse 83

एवमादित्यसंज्ञं तु तत्रैव परिपठ्यते । अष्टादशभ्यस्तु पृथक्पुराणं यच्च दृश्यते । विजानीध्वं द्विजश्रेष्ठास्तदेतेभ्यो विनिर्गतम्

ဤသို့ «အာဒိတျ» ဟူ၍ ခေါ်သောကျမ်းကိုလည်း ထိုနေရာ၌ပင် ရွတ်ဖတ်ကြ၏။ ထို့ပြင် ဒေသနာအဖြစ် ဒွိဇရှ్రေဋ္ဌတို့ မြင်ရသော ဒွါဒသမဟုတ်၊ အဋ္ဌာဒశပုရာဏတို့မှ ခွဲထွက်သည့် သီးခြားပုရာဏမည်သမျှသည် ထိုအဋ္ဌာဒശမှပင် ပေါ်ထွန်းလာသည်ဟု သိမှတ်ကြလော့။

Verse 84

पञ्चाङ्गानि पुराणस्य चाख्यानमितरत्स्मृतम् । सर्गश्च प्रतिसर्गश्च वंशो मन्वन्तराणि च । वंशानुवंशचरितं पुराणं पञ्चलक्षणम्

ပုရာဏတွင် အင်္ဂါငါးပါးရှိ၏။ အခြားသော ကထာနကတို့သည် အထောက်အပံ့အဖြစ်သာ မှတ်ယူကြ၏။ စရ္ဂ (ဖန်ဆင်းခြင်း)၊ ပရတိစရ္ဂ (ပြန်လည်ဖန်ဆင်းခြင်း)၊ ဝంశ (မျိုးရိုး)၊ မန္ဝန္တရများ၊ နှင့် ဝంశအနုဝంశ၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိ—ဤငါးပါးသည် ပုရာဏ၏ ငါးလက္ခဏာတည်း။

Verse 85

ब्रह्मविष्ण्वर्करुद्राणां माहात्म्यं भुवनस्य च । संहारश्च प्रदृश्येत पुराणं पञ्चलक्षणम्

ထိုတွင် ဘြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ အာရ္က (နေဘုရား) နှင့် ရုဒြ၏ မဟာတ္မိယ၊ ထို့ပြင် ဘုဝနတို့၏ သဘောသဘာဝနှင့် သံဟာရ (ပျက်သိမ်းခြင်း) ကိုလည်း မြင်တွေ့ရ၏။ ထို့ကြောင့် ပုရာဏသည် ငါးလက္ခဏာဖြင့် သိမှတ်ကြ၏။

Verse 86

धर्मश्चार्थश्च कामश्च मोक्षश्च परिकीर्त्यते । सर्वेष्वपि पुराणेषु तद्विरूढे च यत्फलम्

ပုရာဏာအားလုံးတွင် ဓမ္မ၊ အဓ္ဓ၊ ကာမ၊ မောက္ခကို ကြေညာထားပြီး၊ ထိုသင်ခန်းစာများကို မှန်ကန်စွာ ပျိုးထောင်၍ လက်တွေ့ကျင့်သုံးသော် ပေါ်ထွန်းလာသော အကျိုးဖလများကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

Verse 87

सात्विकेषु च कल्पेषु माहात्म्यमधिकं हरेः । राजसेषु च माहात्म्यमधिकं ब्रह्मणो विदुः

စတ္တဝိက ကလ္ပများတွင် ဟရီ၏ မဟာတိမ့်တန်ခိုးသည် ပိုမိုမြင့်မြတ်ကြောင်း၊ ရာဇသ ကလ္ပများတွင်မူ ပိုမိုမြင့်မြတ်သော မဟာတိမ့်သည် ဘြဟ္မာ၏ဟု သိကြသည်။

Verse 88

तद्वदग्रे च माहात्म्यं तामसेषु शिवस्य हि । संकीर्णे च सरस्वत्याः पितॄणां च निगद्यते

ထိုနည်းတူ တာမသ ကလ္ပများတွင် အရှေ့ဆုံး မဟာတိမ့်သည် အမှန်တကယ် ရှိဝ၏ ဖြစ်သည်။ စံကီရဏ (ရောနှော) အမျိုးအစားတွင်မူ စရஸဝတီနှင့် ပိတೃများ၏ မဟာတိမ့်ကိုလည်း ဆိုကြသည်။

Verse 89

चतुर्भिर्भगवान्विष्णुर्द्वाभ्यां ब्रह्मा तथा रविः । अष्टादशपुराणेषु शेषेषु भगवाञ्छिवः

ပုရာဏာ ၁၈ ကျမ်းအနက် ဗိဿဏုကို အဓိကချီးမွမ်းသည့်အရာ ၄ ကျမ်းရှိသည်။ ဘြဟ္မာနှင့် နေမင်း (ရဝိ) ကိုလည်း တစ်ဦးစီ ၂ ကျမ်းစီတွင် ချီးမွမ်းကြပြီး၊ ကျန်သည့်ကျမ်းများတွင်မူ ဘဂဝန် ရှိဝကို ချီးမြှောက်ထားသည်။

Verse 90

वेदवन्निश्चलं मन्ये पुराणं वै द्विजोत्तमाः । वेदाः प्रतिष्ठिताः सर्वे पुराणे नात्र संशयः

အို ဒွိဇိုတ္တမ (နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူတို့အနက် အကောင်းဆုံး)၊ ငါသည် ပုရာဏာကို ဝေဒကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် တည်ကြည်၍ အာဏာရှိသော သမ္မာအထောက်အထားဟု ယုံကြည်သည်။ ဝေဒအားလုံးသည် ပုရာဏာအတွင်း၌ တည်ထောင်ထားကြောင်း၊ ဤအကြောင်း၌ သံသယမရှိ။

Verse 91

बिभेत्यल्पश्रुताद्वेदो मामयं चालयिष्यति । इतिहासपुराणैस्तु निश्चलोऽयं कृतः पुरा

ဝေဒသည် ကြောက်ရွံ့၏—“ပညာနည်းသူဤသူက ငါ့ကို လှုပ်ရှားနှောင့်ယှက်မည်” ဟု။ သို့ရာတွင် အိတိဟာသနှင့် ပုရာဏတို့ကြောင့် ရှေးကတည်းက မလှုပ်မယှက် ခိုင်မြဲအောင် ပြုထားခဲ့သည်။

Verse 92

यन्न दृष्टं हि वेदेषु न दृष्टं स्मृतिषु द्विजाः । उभयोर्यत्र दृष्टं च तत्पुराणेषु गीयते

ဝေဒများတွင် မတွေ့ရသကဲ့သို့ စမృతိများတွင်လည်း မတွေ့ရသောအရာကို၊ ဒွိဇတို့အို—သို့ရာတွင် နှစ်ဖက်လုံးတွင် တွေ့ရသောအရာကို ပုရာဏတို့၌ သီဆို၍ သင်ကြားကြသည်။

Verse 93

यो वेद चतुरो वेदान्सांगोपनिषदो द्विजः । पुराणं नैव जानाति न च स स्याद्विचक्षणः

အင်္ဂများနှင့် ဥပနိရှဒ်တို့ပါဝင်သည့် ဝေဒလေးပါးကို သိမြင်သော ဒွိဇတစ်ဦးဖြစ်စေကာမူ—ပုရာဏကို မသိလျှင် အမှန်တကယ် ဉာဏ်မြင်သူဟု မခေါ်နိုင်။

Verse 94

अष्टादशपुराणानि कृत्वा सत्यवतीसुतः । भारताख्यानमकरोद्वेदार्थैरुपबृंहितम्

ပုရာဏ ဆယ့်ရှစ်ပုဒ်ကို ရေးသားပြီးနောက် စတျယဝတီ၏ သား (ဗျာသ) သည် “ဘာရတ” ဟုခေါ်သော မဟာကഥာကိုလည်း ရေးဖွဲ့ခဲ့ပြီး၊ ဝေဒ၏ အဓိပ္ပါယ်အနှစ်သာရများဖြင့် ပြည့်ဝစေ하였다။

Verse 95

लक्षेणैकेन तत्प्रोक्तं द्वापरान्ते महात्मना । वाल्मीकिना च यत्प्रोक्तं रामोपाख्यानमुत्तमम्

ထိုမဟာကഥာကို မဟာတ္မာသည် ဒွာပရယုဂ အဆုံး၌ လက္ခတစ်လက္ခ (ကဗျာတစ်သိန်း) အတိုင်းအတာဖြင့် ဟောကြားခဲ့သည်။ ထို့ပြင် အမြင့်မြတ်ဆုံး ရာမကഥာကိုလည်း ဝါလ္မီကိက ဟောကြားခဲ့သည်။

Verse 96

ब्रह्मणा विहितं यच्च शतकोटिप्रविस्तरम् । आह तन्नारदायैव तेन वाल्मीकये पुनः

ဗြဟ္မာက စီမံထားသော အရာသည် ကုဋေတစ်ရာအထိ ကျယ်ပြန့်လျက်ရှိ၏—ထိုအကြောင်းကို နာရဒသို့ မိန့်ကြားပြီး နာရဒကလည်း ထပ်မံ၍ ဝါလ္မီကိသို့ ပြောကြား하였다။

Verse 97

वाल्मीकिना च लोके तु धर्मकामार्थसाधकम्

ထို့နောက် ဝါလ္မီကိက လောကအတွက် ထုတ်ဖော်ပြသ၍ ဓမ္မ၊ ကာမ၊ အဓ္ဓ (အರ್ಥ) ကို ပြည့်စုံစေသော အရာဟု ဆို하였다။

Verse 98

एवं सपादाः पञ्चैते लक्षाः पुण्याः प्रकीर्तिताः । पुरातनस्य कल्पस्य पुराणे तु विदुर्बुधाः

ဤသို့ပင် လက္ခါငါးနှင့် လေးပုံတစ်ပုံတို့ကို ပုဏ္ဏသကာရ အဖြစ် ကြေညာထားကြ၏။ ပညာရှိတို့သည် ပုရာဏ၌ ထိုသည် အဟောင်းကလ္ပနှင့် ဆိုင်သည်ဟု သိကြသည်။

Verse 99

इतिहासपुराणानि भिद्यन्ते काल गौरवात् । स्कान्दं तथा च ब्रह्माण्डं पुराणं लैङ्गमेव च

အိတိဟာသနှင့် ပုရာဏတို့သည် ကာလ၏ အလေးအနက်ကြောင့် ခွဲခြားကွဲပြားလာကြ၏။ ထို့ကြောင့် စ္ကန္ဒပုရာဏ၊ ဗြဟ္မာဏ္ဍပုရာဏ နှင့် လိင်္ဂပုရာဏတို့လည်း အပိုင်းအခြား မတူကွဲပြားနေကြသည်။

Verse 100

वाराहकल्पे विप्रेन्द्रास्तेषां भेदः प्रवर्तते । अष्टादशप्रकारेण ब्रह्माण्डं भिन्नमेव हि

အို ဗြာဟ္မဏတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးတို့၊ ဝါရာဟကလ္ပ၌ ထိုတို့၏ ခွဲခြားမှု စတင်ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ အမှန်ပင် ဗြဟ္မာဏ္ဍပုရာဏသည် အမျိုးအစား တစ်ဆယ့်ရှစ်မျိုးဖြင့် ခွဲထားသည်ဟု တွေ့ရသည်။

Verse 101

अष्टादशपुराणानि तेन जातानि भूतले । लैङ्गमेकादशविधं प्रभिन्नं द्वापरे शुभम्

ထိုသူကြောင့် မြေပြင်ပေါ်၌ ပုရာဏာ တစ်ဆယ့်ရှစ်ကျမ်း ပေါ်ပေါက်လာ၏။ မင်္ဂလာရှိသော လိုင်င်္ဂ (လိင်္ဂပုရာဏာ) သည် ဒွာပရယုဂ၌ အမျိုးအစား ၁၁ မျိုးအဖြစ် ကျယ်ပြန့်စွာ ခွဲခြားခဲ့၏။

Verse 102

स्कान्दं तु सप्तधा भिन्नं वेद व्यासेनधीमता । एकाशीतिसहस्राणि शतं चैकं तु संख्यया

သို့ရာတွင် «စကာန္ဒ» (စကန္ဒပုရာဏာ) ကို ဉာဏ်ပညာကြီးသော ဗျာသမုနိက ခုနှစ်ပိုင်းခွဲထားသည်ဟု သိ၏။ အရေအတွက်အားဖြင့် ၈၁,၁၀၀ ဖြစ်၏။

Verse 103

तस्याऽद्यो यो विभागस्तु स्कन्दमाहात्म्यसंयुतः । माहेश्वरः समाख्यातो द्वितीयो वैष्णवः स्मृतः

ထိုပုရာဏာစု၏ ပထမပိုင်းသည် စကန္ဒ၏ မဟာတန်ခိုးနှင့် ပြည့်စုံ၍ «မာဟေရှ္ဝရ» (ရှိုင်ဝ) ဟု ခေါ်ကြ၏။ ဒုတိယပိုင်းကို «ဝိုင်ရှ္ဏဝ» ဟု မှတ်ယူကြ၏။

Verse 104

तृतीयो ब्रह्मणः प्रोक्तः सृष्टिसंक्षेपसूचकः । काशीमाहात्म्यसंयुक्तश्चतुर्थः परिपठ्यते

တတိယပိုင်းကို ဗြဟ္မာ၏ အပိုင်းဟု ဆိုကြပြီး ဖန်ဆင်းခြင်း၏ အကျဉ်းချုပ်ကို ညွှန်ပြ၏။ စတုတ္ထပိုင်းသည် ကာရှီ၏ မဟာတန်ခိုးနှင့် ဆက်စပ်၍ ထပ်မံ ရွတ်ဖတ်ကြ၏။

Verse 105

रेवायाः पञ्चमो भागः सोज्जयिन्याः प्रकीर्तितः । षष्ठः कल्पो नागरश्च तीर्थमाहात्म्यसूचकः

ပဉ္စမပိုင်းကို ရေဝါ (နర్మဒါ) နှင့် ဥဇ္ဇယိနီနှင့် ဆိုင်သည်ဟု ကြေညာကြ၏။ ဆဋ္ဌမပိုင်းသည် «နာဂရ ကလ္ပ» ဖြစ်ပြီး တီရ္ထများ၏ မဟာတန်ခိုးကို ညွှန်ပြ၏။

Verse 106

सप्तमो यो विभागोऽयं स्मृतः प्राभासिको द्विजाः । सर्वे द्वादशसाहस्रा विभागाः संप्रकीर्तिताः

အို ဒွိဇ ပညာရှိတို့၊ ဤ ခုနှစ်မြောက် အပိုင်းကို «ပရဘ္ဟာသိက» ဟု မှတ်သားကြသည်။ ထို့ကြောင့် အပိုင်းအားလုံး—စုစုပေါင်း တစ်သောင်းနှစ်ထောင် (ဂါထာ)—ကို ပြည့်စုံစွာ ရေတွက်ဖော်ပြပြီးပြီ။

Verse 107

अस्मिन्प्राभासिकः सर्वो वर्ण्यते क्षेत्रविस्तरः । तीर्थानां चैव माहात्म्यं माहात्म्यं शंकरस्य च

ဤ «ပရဘ္ဟာသိက» အပိုင်းတွင် သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၏ အကျယ်အဝန်းအားလုံးကို ဖော်ပြထားပြီး၊ တီရ္ထများ၏ မဟာတ్మိယနှင့် သင်္ကရ (ရှီဝ) ၏ မဟာတ్మိယကိုလည်း ချီးမွမ်းဖော်ဆိုထားသည်။

Verse 108

अन्येषां चैव देवानां माहात्म्यं च प्रकीर्त्यते । इति भेदः पुराणानां संक्षेपात्कथितो द्विजाः

အခြားသော ဒေဝတားတို့၏ မဟာတ్మိယကိုလည်း ဤနေရာ၌ ကြေညာချီးမွမ်းထားသည်။ ထို့ကြောင့် အို ဒွိဇတို့၊ ပုရာဏများ၏ ကွဲပြားချက်ကို အကျဉ်းချုပ်၍ ဆိုပြီးပြီ။

Verse 109

इममष्टादशानां तु पुराणानामनुक्रमम् । यः पठेद्धव्यकव्येषु स याति भवनं हरेः

ဒေဝတားနှင့် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များအတွက် ဟဝ்ய-ကဗျ (ပူဇာအနုဓာတ) အခမ်းအနားများတွင် ဤ ပုရာဏ ၁၈ ပါး၏ အစဉ်အလာကို ရွတ်ဖတ်သူသည် ဟရိ (ဗိဿဏု) ၏ နေရာတော်သို့ ရောက်လိမ့်မည်။