ऋषय ऊचुः । कथाया लक्षणं ब्रूहि गुणदोषान्सविस्तरान् । आर्षेयपौरुषेयाणां काव्यचिह्नपरीक्षणम् । कथं ज्ञेयं महाबुद्धे श्रोतुमिच्छामहे वयम्
ṛṣaya ūcuḥ | kathāyā lakṣaṇaṃ brūhi guṇadoṣānsavistarān | ārṣeyapauruṣeyāṇāṃ kāvyacihnaparīkṣaṇam | kathaṃ jñeyaṃ mahābuddhe śrotumicchāmahe vayam
ရိရှီတို့က ဆိုကြ၏— «ပဝါနကထာ၏ လက္ခဏာကို ပြောကြားပါ။ အကျိုးဂုဏ်နှင့် အပြစ်ဒोषတို့ကို အသေးစိတ်ရှင်းလင်းပါ။ ရိရှီမူလ (ārṣeya) နှင့် လူမူလ (pauruṣeya) စာတမ်းတို့ကို စိစစ်ရာတွင် ကဗျာလက္ခဏာများကို မည်သို့ စမ်းသပ်ရမည်နည်း။ အလွန်ဉာဏ်ကြီးသူရေ၊ အမှန်တကယ် မည်သို့ သိနိုင်သနည်း။ ကျွန်ုပ်တို့ ကြားလိုပါသည်»။
Ṛṣayaḥ (the sages)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Sūta
Scene: A semicircle of sages respectfully interrogates Sūta, palms joined, requesting a systematic method to evaluate sacred narratives and distinguish seer-origin from human composition.
Seek discernment (viveka) in sacred listening—knowing the marks of authentic, dharma-aligned narration.
The immediate verse frames a teaching within the Prabhāsa-kṣetra Māhātmya setting, but does not yet praise a specific sub-tīrtha.
None; the verse requests doctrinal criteria for evaluating sacred narratives.