Adhyaya 8

Verse 1

। सूत उवाच । एवं स्वर्गमनुप्राप्ते त्रिशंकौ नृपसत्तमे । सशरीरे द्विजश्रेष्ठा विश्वामित्रसमुद्यमात्

စူတက ပြောသည်။ ဤသို့ဖြစ်၍ အို မင်းမြတ်အထွဋ်အမြတ်၊ တြိရှင်ကူသည် ကိုယ်ခန္ဓာနှင့်တကွ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်လေ၏။ ဤသည်မှာ ဗြာဟ္မဏအထွဋ် ဝိශ්ဝာမိတ္တရ၏ အားထုတ်မှုကြီးမားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 2

तत्तीर्थं ख्यातिमायातं समस्ते भुवनत्रये । ततःप्रसूति लोकानां धर्मकामार्थमोक्षदम्

ထိုတီရ္ထသည် လောကသုံးပါးလုံးတွင် ကျော်ကြားလာ၏။ ထိုနေရာမှ သတ္တဝါတို့အတွက် အကျိုးကျေးဇူး ပေါ်ထွန်းကာ ဓမ္မ၊ ကာမ၊ အರ್ಥ နှင့် မောက္ခကို ပေးစွမ်း၏။

Verse 3

अस्पृष्टं कलिदोषेण तथान्यैरुपपातकैः । ब्रह्महत्यादिकैश्चैवत्रिपुरारेः प्रभावतः

ဤတီရ္ထသည် ကလိယုဂ၏ အညစ်အကြေးကြောင့် မထိခိုက်သကဲ့သို့ အခြား အပပာတက (အနည်းငယ်သော အပြစ်များ) နှင့်လည်း မထိခိုက်။ ဗြာဟ္မဏသတ်ခြင်း စသည့် အပြစ်ကြီးများမှပါ တြိပုရာရီ (ရှီဝ) ၏ အာနုဘော်ကြောင့် သန့်ရှင်းတည်မြဲ၏။

Verse 4

यस्तत्र त्यजति प्राणाञ्छ्रद्धा युक्तेन चेतसा । स मोक्षमाप्नुयान्मर्त्यो यद्यपि स्यात्सुपापकृत्

ယင်းနေရာ၌ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် စိတ်နှလုံးတည်ကြည်ကာ အသက်ကို စွန့်လွှတ်သူသည်—အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်များကို ပြုခဲ့သူဖြစ်စေကာမူ မောက္ခကို ရရှိနိုင်၏။

Verse 5

कृमिपक्षिपतंगा ये पशवः पक्षिणो मृगाः । तेऽपि तत्र मृता यांति शिवलोकमसंशयम्

ပိုးမွှား၊ ငှက်၊ ပိုးကောင်၊ တိရစ္ဆာန်များ၊ အိမ်ငှက်များနှင့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ—ယင်းနေရာ၌ သေဆုံးလျှင်၊ မသံသယဘဲ သီဝလောကသို့ သွားရောက်ကြ၏။

Verse 6

स्नानं ये तत्र कुर्वंति श्रद्धापूतेन चेतसा । त्रिशंकुरिव ते स्वर्गे प्रयांत्यपि विधर्मिणः

ယင်းနေရာ၌ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် စိတ်နှလုံးသန့်စင်ကာ ရေချိုးသူတို့သည်—သုံးရှင်ကူကဲ့သို့ ကောင်းကင်သို့ ရောက်ကြ၏၊ သာမန်ဓမ္မမှ ပြင်ပသူများဖြစ်စေကာမူ။

Verse 7

घर्मार्त्ता वा तृषार्ता वा येऽवगाहंति तज्जलम् । तेऽपि यांति परं स्थानं यत्र देवो महेश्वरः

အပူဒဏ်ကြောင့် ပင်ပန်းသူဖြစ်စေ၊ ရေငတ်ဒဏ်ကြောင့် ပင်ပန်းသူဖြစ်စေ—ယင်းရေထဲသို့ မျှသာ ဝင်မြုပ်သူတို့သည်လည်း မဟေရှဝရ နတ်ဘုရားတော် နေထိုင်ရာ အမြင့်မြတ်သော အဘိဓာန်သို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 8

विश्वामित्रोऽपि तद्दृष्ट्वा तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम् । कुरुक्षेत्रं परित्यज्य तत्र वासमथाकरोत्

ဝိශ්ဝာမိတ္တရ်တောင်မှ ထိုတီရ္ထ၏ မဟာတန်ခိုးအမြင့်မြတ်ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ကုရုက္ခေတ်ရကို စွန့်ခွာကာ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ရာကို တည်ဆောက်ခဲ့၏။

Verse 9

तथान्ये मुनयः शांतास्त्यक्त्वा तीर्थानि दूरतः । तत्राश्रमपदं कृत्वा प्रयाताः परमं पदम्

ထိုနည်းတူပင် ငြိမ်းချမ်းသော မုနိအခြားတို့သည် အဝေးရှိ တီရ္ထများကို စွန့်၍ ထိုနေရာ၌ အာရှရမ်တည်ကာ အမြင့်မြတ်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 10

तथैव मनुजाः सर्वे दूरादागत्य सत्वराः । तत्र स्नात्वा दिवं यांति कृत्वा पापशतान्यपि

ထိုနည်းတူပင် လူအပေါင်းတို့သည် အဝေးမှ အလျင်အမြန်လာ၍ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ကောင်းကင်သို့ သွားကြသည်—အပြစ်ရာချီ ပြုခဲ့သော်လည်း။

Verse 11

एवं तस्य प्रभावेण तीर्थस्य द्विजसत्तमाः । गच्छमानेषु लोकेषु सुखेन त्रिदिवालयम्

ထို့ကြောင့် အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့၊ ထိုတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် လူတို့သည် ဤလောကမှ ထွက်ခွာရာတွင် လွယ်ကူစွာ သုံးကောင်းကင်အိမ်တော်သို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 12

अग्निष्टोमादिका सर्वाः समुच्छेदं गताः क्रियाः । न कश्चिद्यजते मर्त्यो न व्रतं कुरुते नरः

အဂ္နိဋ္ဌောမ စသည့် ကရိယာအလုံးစုံတို့သည် ကျဆင်းပျက်စီးသွား၏။ မည်သည့် မရဏလူမျိုးမျှ ယဇ္ဉ မပြု၊ မည်သူမျှ ဝရတ မထိန်းကြ။

Verse 13

न यच्छति तथा दानं न च तीर्थं निषेवते । केवलं कुरुते स्नानं लिंगभेदे समाहितः

သူသည် သတ်မှတ်သကဲ့သို့ ဒါန မပေး၊ တီရ္ထကိုလည်း မှန်ကန်စွာ မသွားရောက်မဆည်းကပ်။ လင်္ဂအမှတ်အသား ကွဲပြားမှုများကိုသာ စိတ်စိုက်ကာ ရေချိုးခြင်းသာ ပြု၏။

Verse 14

ततः प्रगच्छति स्वर्गं विमानवरमाश्रितः

ထို့နောက် သူသည် တောက်ပသော နတ်ယာဉ်ကို ရရှိကာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရောက်၏။

Verse 15

ततः प्रपूरिताः सर्वे स्वर्गलोका नरैर्द्विजाः । ब्रह्मविष्णुशिवेन्द्रादीन्स्पर्धमानैः सुरोत्तमान्

ထို့နောက် အို ဒွိဇာတို့၊ ကောင်းကင်ဘုံအလုံးစုံသည် လူတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။ သူတို့သည် ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ ရှိဝ၊ အိန္ဒြာနှင့် အမြင့်မြတ်သော နတ်တို့နှင့်တောင် ယှဉ်ပြိုင်ကာ အရပ်ရပ်မှ တိုးဝင်လာကြ၏။

Verse 16

ततो देवगणाः सर्वे यज्ञभागविवर्जिताः । कृच्छ्रं परमनुप्राप्ता मन्त्रं चक्रुः परस्परम्

ထို့နောက် ယဇ္ဉာအပိုင်းအခွဲမှ ခွဲထုတ်ခံရသော နတ်အစုအဝေးအားလုံးသည် အလွန်အမင်းဒုက္ခရောက်ကာ အချင်းချင်း တိုင်ပင်ဆွေးနွေးကြ၏။

Verse 17

हाटकेश्वरमाहात्म्यात्स्वर्गलोकः प्रपूरितः । ऊर्ध्वबाहुभिराकीर्णः स्पर्धमानैः समंततः

ဟာဋကေရှွရ၏ မဟာတန်ခိုးကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံသည် လူအစုအဝေးဖြင့် ကျပ်တည်းလာ၏။ လက်များကို မြှောက်ကာ အရပ်ရပ်မှ အော်ဟစ်ယှဉ်ပြိုင်ကြ၏။

Verse 18

तस्मात्तत्क्रियतां कर्म येनोच्छेदं प्रगच्छति । तीर्थमेद्धरापृष्ठे हाटकेश्वरसंज्ञितम्

ထို့ကြောင့် ထိုအဆုံးသတ်သို့ ရောက်စေမည့် အမှုကို ဆောင်ရွက်ကြစို့—မြေပြင်ပေါ်ရှိ ‘ဟာဋကေရှွရ’ ဟု ခေါ်သော တီရ္ထဖြစ်၏။

Verse 19

ततः संवर्तको वायुः शक्रादेशात्समंततः । तत्क्षेत्रं पूरयामास पांसुभिर्द्विजसत्तमाः

ထို့နောက် အိန္ဒြာ၏ အမိန့်တော်အရ သံဝတ္တက လေသည် အရပ်လေးမျက်နှာမှ တိုက်ခတ်လာ၍ ထိုသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರကို ဖုန်မှုန့်များဖြင့် ပြည့်စေ၏၊ အို ဒွိဇသတ္တမတို့။

Verse 20

एवं नाशमनुप्राप्ते तस्मिंस्तीर्थे स्थलोच्चये । जाते जाताः क्रियाः सर्वा भूयोऽपि क्रतुसंभवाः

ဤသို့ ထိုတီရ္ထနေရာနှင့် မြေမြင့်တောင်တန်းကဲ့သို့သော အစိတ်အပိုင်းသည် ပျက်စီးသို့ ရောက်လာသောအခါ၊ အခမ်းအနားကိစ္စများ အားလုံးသည် ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာ၍ စည်းကမ်းမှန်ကန်သော ယဇ္ဈများလည်း ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 21

ततः कालेन महता वल्मीकः समपद्यत । तस्मिन्क्षेत्रे स पाताले संप्रयातः शनैःशनैः

ထို့နောက် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကုန်လွန်သွားသောအခါ ဝလ္မီက (ပုရွက်ဆိတ်တောင်) တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ထိုသန့်ရှင်းသော က్షેત્ર၌ ၎င်းသည် ပာတာလာ (အောက်လောက) သို့ တဖြည်းဖြည်း ဆင်းမြုပ်သွား၏။

Verse 22

अथ पातालतो नागास्तेन मार्गेण कौतुकात् । मर्त्यलोकं समायांति भ्रमंति च धरातले

ထို့နောက် စိတ်ဝင်စားမှုကြောင့် နာဂများသည် ပာတာလာမှ ထိုလမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်ပင် လူ့လောကသို့ တက်လာကြ၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် လှည့်လည်သွားလာကြ၏။

Verse 23

तत्र ते मानवान्भोगान्भुक्त्वा चैव यथेच्छया । पुनर्निर्यांति तेनैव मार्गेण निजमंदिरम्

ထိုနေရာ၌ သူတို့သည် မိမိတို့လိုသလို လူ့လောက၏ အပျော်အပါးများကို ခံစားပြီးနောက်၊ ထိုလမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်ပင် ပြန်ထွက်ခွာ၍ မိမိတို့၏ နေအိမ်သို့ ပြန်သွားကြ၏။

Verse 24

ततो नागबिलः ख्यातः स सर्वस्मिन्धरातले । गतागतेन नागानां स वल्मीको द्विजोत्तमाः

ထို့ကြောင့် ထိုပုရွက်ဆိတ်တောင်သည် မြေပြင်တစ်လျှောက်လုံးတွင် «Nāgabila» ဟူ၍ ကျော်ကြားလာ၏၊ အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့၊ နာဂတို့သည် ထိုနေရာမှ အမြဲတမ်း သွားလာပြန်လာကြသဖြင့် ဖြစ်သည်။

Verse 25

कस्यचित्त्वथ कालस्य भगवान्पाकशासनः । ब्रह्महत्यासमोपेतो निस्तेजाः समपद्यत

ထို့နောက် အချိန်တစ်ခါတွင် ပာကရှာသန (အိန္ဒြာ) သခင်သည် ဘြဟ္မဟတ္တျာ အပြစ်နှင့် ထိခိုက်ကာ တေဇောဓာတ်မဲ့၍ အလင်းရောင်ကျဆင်းသွား၏။

Verse 26

ततः पितामहादेशं लब्ध्वा मार्गेण तेन सः । प्रविश्य चेक्षयामास पाताले हाट केश्वरम्

ထို့နောက် ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) ၏ အမိန့်ကို ရရှိပြီး ထိုလမ်းကြောင်းအတိုင်း ဝင်ရောက်ကာ ပာတාලတွင် ဟာဋကေရှဝရ (Hāṭakeśvara) ကို မြင်တွေ့လေ၏။

Verse 27

अथाऽभूत्पापनिर्मुक्तस्तत्क्षणात्तस्य दर्शनात् । तेजसा च समायुक्तः पुनः प्राप त्रिविष्टपम्

ထိုခဏချင်းပင် ထိုအရှင်ကို မြင်ရုံဖြင့် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်သွား၏။ ထို့ပြင် တေဇောဓာတ် ပြန်လည်ပြည့်ဝကာ တြိဝိဋ္ဌပ (ကောင်းကင်) သို့ ပြန်ရောက်လေ၏။

Verse 28

स दृष्ट्वा तत्प्रभावं तल्लिंगं देवस्य शूलिनः । हाटकेश्वरसंज्ञस्य भयं चक्रे नरोद्भवम्

ထိုအာနုဘော်ကို—သုံးမြှားကိုင် သခင်၏ လင်္ဂ (liṅga) ဟာဋကေရှဝရ ဟူသော အမည်ရှိသည့်အရာကို—မြင်သဖြင့် လူသားတို့ လက်လှမ်းမီလာမည်ကို စိုးရိမ်ကြောက်ရွံ့လေ၏။

Verse 29

यदि कश्चित्पुमानत्र त्रिशंकुरिव भूपतिः । पूजयिष्यति तल्लिंगं विपाप्मा श्रद्धया सह

ဤနေရာ၌ လူတစ်ယောက်မည်သူမဆို—တိရိရှင်ကူ မင်းကဲ့သို့ပင်—ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် ထိုလိင်္ဂကို ပူဇော်လျှင် အပြစ်ကင်းစင်သွားမည်။

Verse 30

यापयिष्यति तन्नूनं मामस्मात्त्रिदशालयात् । तस्मात्संपूरयाम्येनं मार्गं पाता लसंभवम्

အမှန်တကယ် ထိုအရာသည် ငါ့ကို နတ်တို့၏ နေရာမှ ထုတ်ပယ်လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ပာတာလာမှ ပေါ်လာသော ဤလမ်းကြောင်းကို ငါပိတ်ဆို့မည်။

Verse 31

ततश्च त्वरया युक्तो रक्तशृंगं नगोत्तमम् । प्रचिक्षेप बिले तस्मिन्स्वयमेव शतक्रतुः

ထို့နောက် အရေးတကြီးဖြစ်၍ သတကရတု (အိန္ဒြာ) ကိုယ်တိုင် ရက္တရှೃင်္ဂ ဟုခေါ်သော တောင်မြတ်ကို ထိုဂူထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

Verse 32

ऋषय ऊचुः । ब्रह्महत्या कथं जाता देवेन्द्रस्य महात्मनः । कस्मिन्काले च सर्वं नो विस्तरात्सूत कीर्तय

ရသီတို့က ပြောကြသည်– “မဟာသတ္တိရှိသော ဒေဝိန္ဒြာ အိန္ဒြာ၌ ဘြာဟ္မဏသတ်မှု၏ အပြစ် (ဗြဟ္မဟတ္ယာ) မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသနည်း။ မည်သည့်အချိန်တွင် ဖြစ်သနည်း။ အို စူတာ၊ အရာအားလုံးကို အသေးစိတ် ပြောပြပါ။”

Verse 33

रक्तशृंगो गिरिः कोऽयं संक्षिप्तस्तत्र तेन यः । मानुषाणां भयं तस्य कतमस्य शचीपतेः

“ရက္တရှೃင်္ဂ ဟုခေါ်သော ဤတောင်သည် မည်သို့သောတောင်နည်း။ အဘယ်ကြောင့် သူက ထိုနေရာသို့ ပစ်ချခဲ့သနည်း။ သချီ၏ အရှင် (အိန္ဒြာ) ၏ မည်သည့်လုပ်ရပ်ကြောင့် လူသားတို့တွင် ကြောက်ရွံ့မှု ပေါ်ပေါက်သနည်း။”

Verse 34

सूत उवाच । पुरा त्वष्ट्रा द्विजश्रेष्ठा हिरण्यकशिपोः सुता । विवाहिता रमानाम श्रेष्ठरूपगुणान्विता

သုတက ပြော၏—ရှေးကာလ၌ ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ် တ்வෂ္ဋೃ သည် ဟိရဏ್ಯကశိပု၏ သမီး ရာမာကို အလှအပနှင့် သီလဂုဏ်အထူးပြည့်စုံသူအဖြစ် မင်္ဂလာဆောင်ခဲ့၏။

Verse 35

अथ तस्या ययौ कालः सुप्रभूतः सुतं विना । ततो वैराग्यसंपन्ना सुतार्थं तपसि स्थिता

ထို့နောက် သူမအတွက် သားမရှိဘဲ နေ့ရက်များ အလွန်များစွာ ကုန်လွန်သွား၏။ ထိုအခါ ဝိရာဂျ်ဖြင့် ပြည့်ဝလာကာ သားရရန်အတွက် တပသ်ကို ဆောင်ရွက်လေ၏။

Verse 36

ध्यायमाना सुराधीशं देवदेवं महेश्वरम् । बलिपूजोपहारेण सम्यक्छ्रद्धासमन्विता

သူမသည် ဒေဝဒေဝ မဟေရှ္ဝရ၊ သုရတို့၏ အရှင်ကို စိတ်ဖြင့် တရားသမားကာ၊ ဘလိပူဇာနှင့် ပူဇော်ပဏာမများဖြင့် ယုံကြည်ခြင်းတည်ကြည်စွာ ပူဇော်လေ၏။

Verse 37

नियता नियताहारा स्नानजप्यपरायणा । यच्छमाना द्विजाग्र्येभ्यो दानानि विविधानि च

သူမသည် ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်၍ အာဟာရကိုလည်း ကန့်သတ်ကာ၊ သန့်စင်ရေချိုးခြင်းနှင့် မန္တရဇပ်ပ (ဂါထာရွတ်ဆိုခြင်း) တွင် အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်၏။ ထို့ပြင် ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့အား အလှူအတန်းမျိုးစုံကို အစဉ်ပေးလှူလေ၏။

Verse 38

ततो वर्षसहस्रांते तस्यास्तुष्टो महेश्वरः । उवाच वरदोऽस्मीति वृणुष्व यदभीप्सितम्

ထို့နောက် နှစ်တစ်ထောင် ပြည့်သည့်အဆုံးတွင် မဟေရှ္ဝရသည် သူမအပေါ် ကျေနပ်တော်မူ၍ “ငါသည် အပေးအလှူရှင် (ဗရဒ) ဖြစ်၏။ သင်လိုလားသမျှကို ရွေးချယ်လော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 39

सा वव्रे मम पुत्रोऽस्तु भगवंस्त्वत्प्रसादतः । शूरः शस्त्रैरवध्यश्च विप्रदानवरूपधृक्

သူမက ရွေးချယ်၍ ဆုတောင်းသည်—«အရှင်ဘုရား၊ သင်၏ကရုဏာတော်ကြောင့် ကျွန်မ၌ သားတစ်ယောက် မွေးဖွားပါစေ။ သူသည် ရဲရင့်၍ လက်နက်တို့ဖြင့် မသတ်နိုင်သူ ဖြစ်စေကာ၊ ဗြာဟ္မဏနှင့် ဒာနဝ နှစ်မျိုးရုပ်သဏ္ဍာန်ကိုလည်း ယူနိုင်ပါစေ»။

Verse 40

वेदाध्ययन संपन्नो यज्ञकर्मसमुद्यतः । तेजसा यशसा ख्यातः सर्वेषामपि देहिनाम्

«သူသည် ဝေဒပညာကို ပြည့်စုံစွာ လေ့လာတတ်မြောက်သူ ဖြစ်စေကာ၊ ယဇ္ဉကర్మတို့ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆောင်ရွက်သူ ဖြစ်စေပြီး၊ တေဇာနှင့် ယశသဖြင့် သက်ရှိအပေါင်းတို့အကြား ထင်ရှားကျော်ကြားပါစေ»။

Verse 41

भगवानुवाच । भविष्यति न संदेहः पुत्रस्ते बलवान्सुधीः । अवध्यः सर्वशस्त्राणां महातेजोभिरन्वितः

ဘုရားသခင်က မိန့်တော်မူသည်—«ဖြစ်လိမ့်မည်၊ သံသယမရှိ။ သင်၏သားသည် အင်အားကြီး၍ ပညာရှိမည်။ လက်နက်အပေါင်းတို့ဖြင့် မသတ်နိုင်သူ ဖြစ်ပြီး၊ မဟာတေဇာနှင့် ဓမ္မအင်အားတို့ဖြင့် ပြည့်ဝမည်»။

Verse 42

यज्वा दानपतिः शूरो वेदवेदांगपारगः । ब्राह्मणोक्ताः क्रियाः सर्वाः करिष्यति स कृत्स्नशः । अजेयः संगरे चैव कृत्स्नैरपि सुरासुरैः

«သူသည် ယဇ္ဉပြုသူ၊ ဒါန၏အရှင်၊ ရဲရင့်သောသူ ဖြစ်မည်။ ဝေဒနှင့် ဝေဒာင်္ဂတို့ကို အဆုံးတိုင် သိမြင်သူ ဖြစ်မည်။ ဗြာဟ္မဏတို့ ညွှန်ကြားသမျှ အခမ်းအနားကర్మများကို အပြည့်အဝ ဆောင်ရွက်မည်။ စစ်မြေပြင်၌လည်း နတ်နှင့် အဆုရ အစုအဝေးတစ်လုံးလုံးကပင် မအနိုင်ယူနိုင်သူ ဖြစ်မည်»။

Verse 43

एवमुक्त्वा स देवेशस्ततश्चादर्शनं गतः । ऋतौ सापि दधे गर्भं सकाशाद्विश्वकर्मणः

ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် နတ်တို့၏အရှင်သည် မျက်စိမြင်ရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အချိန်တော်တန်ရာတွင် သူမလည်း ဝိශ්ဝကರ್ಮန်၏ အနီးအပါးမှ သားအိမ်ဝင်ကာ ကိုယ်ဝန်ဆောင်လေသည်။

Verse 44

ततश्च सुषुवे पुत्रं दशमे मासि शोभनम् । द्वादशार्कप्रतीकाशं सर्वलक्षणलक्षितम्

ထို့နောက် ဒသမလတွင် သူမသည် ထင်ရှားလှပသော သားတော်ကို မွေးဖွား하였다။ အာဒိတျ ၁၂ လုံးကဲ့သို့ တောက်ပ၍ မင်္ဂလာလက္ခဏာ အစုံအလင်ဖြင့် ပြည့်စုံ၏။

Verse 45

तस्य चक्रे पिता नाम प्राप्ते द्वादशमे दिने । प्रसिद्धं वृत्र इत्येव पूजयित्वा द्विजोत्तमान्

တစ်ဆယ့်နှစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် အဖေသည် အမည်ပေးပွဲကို ကျင်းပ၍ “ဝෘတြ” ဟူသော နာမည်ကျော်ကို ပေး하였다။ ထို့မီ အမြင့်မြတ်သော ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များကို ပူဇော်ကန်တော့ခဲ့၏။

Verse 46

अथासौ ववृधे बालः शुक्लपक्षे यथोडुराट् । पितृमातृकृतानंदो बन्धुवर्गेण लालितः

ထို့နောက် ကလေးသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ကြီးထွားလာ၍ လင်းလက်သော လဆန်းကာလ၌ လကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ မိဘနှစ်ပါးကို ပျော်ရွှင်စေပြီး ဆွေမျိုးအစုအဝေးက ချစ်ခင်စောင့်ရှောက်လေ၏။

Verse 47

ततोऽस्य प्रददौ काले व्रतं विप्रजनोचितम् । समभ्येत्य स्वयं शुक्रो दानवस्यापि संद्विजः

ထို့နောက် သင့်တော်သောအချိန်တွင် ဗြာဟ္မဏကျောင်းသားတို့အတွက် သင့်လျော်သော ဝရတ (သစ္စာကတိ) ကို သူ့အား ပေးအပ်하였다။ ဒါနဝတို့၏ ဂုရုဖြစ်သော ဒွိဇအထွတ်အမြတ် ရှုကရ (Śukra) သည် ကိုယ်တိုင် လာရောက်ခဲ့၏။

Verse 48

स चापि चतुरो वेदान्ब्रह्मचारिव्रते स्थितः । वेदांगैः सहितान्वृत्रः पपाठ गुरुवत्सलः

ထို့ပြင် ဝෘတြသည် ဗြဟ္မစရိယ ဝရတ၌ တည်နေ၍ ဝေဒလေးပါးကို ဝေဒအင်္ဂများနှင့်အတူ လေ့လာသင်ယူ하였다။ ဂုရုကို ချစ်ခင်လေးစား၍ သစ္စာရှိသူဖြစ်၏။

Verse 49

ततो यौवनमासाद्य भूमिपालानशेषतः । जित्वा धरां वशे चक्रे पातालं तदनंत रम्

ထို့နောက် ယောဝနအရွယ်သို့ ရောက်လာသောအခါ မကျန်မရှိ မြေရှင်ဘုရင်တို့အားလုံးကို အနိုင်ယူ၍ မြေပြင်လောကကို မိမိအာဏာအောက်သို့ ချုပ်ကိုင်စေပြီး၊ ထို့နောက် ပာတාල (အောက်လောက) ကိုပါ ထိန်းချုပ်하였다။

Verse 50

ततश्चेंद्रजयाकांक्षी समासाय सुरालयम् । सहस्राक्षमुखान्देवान्युद्धे चक्रे पराङ्मुखान्

ထို့နောက် အိန္ဒြကို အနိုင်ယူလိုသော ဆန္ဒဖြင့် နတ်တို့၏ နေရာသို့ ချဉ်းကပ်ကာ စစ်ပွဲတွင် မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသူ (အိန္ဒြ) ဦးဆောင်သော နတ်တော်များကို နောက်ဆုတ်အောင် ပြုလုပ်하였다။

Verse 51

अथ तेन समं वज्री चक्रेऽष्टादश संयुगान् । एकस्मिन्नपि नो लेभे विजयं द्विजसत्तमाः

ထို့နောက် ဝဇ္ရီ (အိန္ဒြ) သည် သူနှင့်တန်းတူ စစ်ဆင်ကာ တိုက်ပွဲ ဆယ့်ရှစ်ကြိမ် ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း၊ တစ်ကြိမ်တောင် အောင်ပွဲ မရခဲ့ပါ၊ ဒွိဇတို့အထွတ်အမြတ်တို့။

Verse 52

हतशेषैः सुरैः सार्धं सर्वांगक्षतविक्षतैः । ततो जगाम वित्रस्तो ब्रह्मलोकं दिवा लयात्

ထို့နောက် ကျန်ရစ်သော နတ်တော်များနှင့်အတူ ကိုယ်အင်္ဂါအနှံ့ အနာတရဖြစ်၍ ပျက်စီးနေသဖြင့် ကြောက်လန့်ကာ ကောင်းကင်နတ်ပြည်ကို စွန့်၍ ဗြဟ္မလောကသို့ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 53

वृत्रोऽपि बुभुजे कृत्स्नं त्रैलोक्यं सचराचरम् । शाक्रं पदं समास्थाय निहताशेषकंटकम्

ဝೃತ್ರလည်း လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အားလုံးပါဝင်သော သုံးလောကလုံးကို ခံစားအုပ်စိုး하였다။ အိန္ဒြ၏ အာဏာပလ္လင်ကို ထိုင်ယူကာ ကျန်ရှိသမျှ အတားအဆီးတို့ကို အကုန်ဖယ်ရှား하였다။

Verse 54

यज्ञभागभुजश्चक्रे दानवान्बल गर्वितान् । देवस्थानेषु सर्वेषु यथोक्तेषु महाबलः

ကြီးမားသောတန်ခိုးရှိသူသည် မိမိတို့၏အင်အားကို ဂုဏ်ယူသော ဒါနဝါများကို ဘုရားကျောင်းတိုင်းတွင် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအချိုးအစားများကို ခံစားစေခဲ့သည်။

Verse 55

एवं त्रैलोक्यराज्येऽपि लब्धे तस्य द्विजोत्तमाः । न संतोषश्च संजज्ञे ब्रह्मलोकाभि कांक्षया

ထို့ကြောင့် လောကသုံးပါးကို အုပ်စိုးခွင့်ရသော်လည်း ဗြဟ္မာ့ဘုံကို တောင့်တသောကြောင့် ကျေနပ်မှုမရှိခဲ့ပေ၊ အို အမြတ်ဆုံးသော ပုဏ္ဏားတို့။

Verse 56

ततः शुक्रं समाहूय प्रोवाच मधुरं वचः । विनयावनतो भूत्वा चतुर्भिः सचिवैः सह

ထို့နောက် သောကြာဂြိုဟ်မင်း (Śukra) ကို ခေါ်ယူပြီး ဝန်ကြီးလေးပါးနှင့်အတူ ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွှတ်လျက် ချိုသာသော စကားကို ဆိုလေသည်။

Verse 57

वृत्र उवाच । ब्रह्मलोकं गतः शक्रो भयाद्गुरुकुलोद्वह । कथं गतिर्भवेत्तत्र मम ब्रूहि यथातथम्

Vṛtra က "သိကြားမင်း (Śukra) သည် ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် ဗြဟ္မာ့ဘုံသို့ သွားလေပြီ၊ အို ဆရာ့မျိုးနွယ်တွင် အမြတ်ဆုံးသောသူ။ ထိုနေရာသို့ ငါမည်သို့ ရောက်နိုင်မည်ကို အမှန်အတိုင်း တိကျစွာ ပြောပြပါ။"

Verse 58

येन शक्रं विरंचिं च सूदयिष्ये तथाखिलम् । तुभ्यं दत्त्वा ब्रह्म लोकं भोक्ष्यामि त्रिदिवं स्वयम्

"သိကြားမင်းနှင့် ဗြဟ္မာအပါအဝင် အားလုံးကို မည်သည့်နည်းဖြင့် သတ်ရမည်နည်း။ ဗြဟ္မာ့ဘုံကို သင့်အား ပေးပြီးနောက် ငါကိုယ်တိုင် နတ်ပြည်ကို ခံစားမည်။"

Verse 59

शुक्र उवाच । न गतिर्विद्यते तत्र तव दानवसत्तम । तस्मात्त्रैलोक्यराज्येन संतोषं कर्तुम र्हसि

သုက္ကရက ပြောသည်– «အို ဒာနဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ထိုနေရာသို့ သင်ဝင်ရောက်နိုင်သော လမ်းမရှိ။ ထို့ကြောင့် လောကသုံးပါး၏ အုပ်စိုးမှုဖြင့် စိတ်ကျေနပ်သင့်သည်»။

Verse 60

वृत्र उवाच । यावत्तिष्ठति सुत्रामा तावन्नास्ति सुखं मम । तस्मान्निष्कंटकार्थाय यतिष्येऽहं द्विजोत्तम

ဝြတ္တရက ပြောသည်– «သုတြာမာ (အိန္ဒြ) ရှိနေသမျှ၊ ငါ့အတွက် ချမ်းသာမှုမရှိ။ ထို့ကြောင့် ဆူးကင်းစေရန် ငါကြိုးစားမည်၊ အို ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံး»။

Verse 61

कथं शक्रस्य संजाता गतिस्तत्र भृगूद्वह । न भविष्यति मे ब्रूहि कथं साऽद्य महामते

«အို ဘೃဂုတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ သက္ကရ (အိန္ဒြ) သည် ထိုနေရာ၌ မင်္ဂလာသော အဆင့်သို့ မည်သို့ ရောက်ခဲ့သနည်း။ အို မဟာမတိ၊ ယနေ့ ငါ့ထံသို့ ထိုအောင်မြင်မှု မရောက်နိုင်သည့် အကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ပြောပါ»။

Verse 62

शुक्र उवाच । तेन पूर्वं तपस्तप्तं नैमिषे दानवोत्तम । यावद्वर्षसहस्रांतं ध्यायमानेन शंकरम्

သုက္ကရက ပြောသည်– «အို ဒာနဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ယခင်က သူသည် နိုင်မိသ၌ တပသကို ကျင့်ခဲ့ပြီး၊ ရှင်ကရ (ရှီဝ) ကို စိတ်တည်၍ နှစ်တစ်ထောင် ပြည့်သည့်တိုင်အောင် ဓ్యာနပြုခဲ့သည်»။

Verse 63

तत्प्रभावाद्गतिस्तस्य तत्र जाता सदैव हि । सभृत्यपरिवारस्य नान्यदस्तीह कारणम्

«ထို (တီရ္ထ၌) တပသ၏ အာနုဘော်ကြောင့် သူ၏ အောင်မြင်မှုသည် ထိုနေရာ၌ အမြဲတမ်း တည်မြဲလာခဲ့သည်။ သူနှင့် သူ၏ အမှုထမ်းများ၊ အဖွဲ့အစည်းတို့အတွက် ဤနေရာ၌ အခြားအကြောင်းရင်း မရှိ»။

Verse 64

योऽन्योऽपि नैमिषारण्ये तद्रूपं कुरुते तपः । ब्रह्मलोके गतिस्तस्य जायते नात्र संशयः

နိမိဿာရဏ္ယ တောအတွင်း၌ ထိုသို့တူညီသော တပဿာကို ပြုလုပ်သူ အခြားသူမည်သူမဆို—သူ၏ လမ်းခရီးသည် ဘြဟ္မာလောကသို့ ရောက်စေမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 65

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा सत्वरं गत्वा नैमिषं तीर्थमुत्तमम् । तपश्चक्रे ततस्तीव्रं ध्यायमानो महेश्वरम्

စူတက ပြောသည်—“ထိုစကားကို ကြားသဖြင့် ချက်ချင်းသွားကာ နိမိဿာ အမြတ်ဆုံး တီရ္ထသို့ ရောက်ပြီးနောက် မဟေဿဝရကို စိတ်တည်၍ ပြင်းထန်သော တပဿာကို စတင်ပြုလုပ်하였다။”

Verse 66

त्रैलोक्यरक्षणार्थाय संनिरूप्य दनूत्त मान् । महाबलसमोपेताञ्छक्राधिकपराक्रमान्

လောကသုံးပါးကို ကာကွယ်ရန်အတွက် (ဒေဝတားတို့သည်) ဒနု၏ သားတို့အနက် အထူးထက်မြက်သူကို သတ်မှတ်ကြ၏—အင်အားကြီးမား၍ ရှက္ကရာထက်ပင် သတ္တိဗလ ပိုလွန်သူ။

Verse 67

वर्षास्वाकाशस्थायी स हेमन्ते सलिलाश्रयः । पंचाग्निसाधको ग्रीष्मे स वभूवा निलाशनः

မိုးရာသီတွင် သူသည် မိုးကောင်းကင်အောက် ပွင့်လင်းရာ၌ နေထိုင်၏; ဆောင်းရာသီတွင် ရေထဲကို အားကိုး၏; နွေရာသီတွင် မီးငါးပါး စည်းကမ်းကို ကျင့်၏; ထို့ပြင် လေကိုသာ အာဟာရပြု၍ အသက်ရှင်၏။

Verse 68

एवं तस्य व्रतस्थस्य जग्मुर्वर्षशतानि च । तत्र भीतास्ततो देवा ब्रह्मविष्णुपुरःसराः

ဤသို့ သူသည် ဝရတၱ၌ တည်ကြည်နေစဉ် နှစ်ရာချီသော နှစ်များ ကုန်လွန်သွား၏။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာနှင့် ဗိဿဏုတို့ ဦးဆောင်သော ဒေဝတားတို့သည် ထိုတပဿာကြောင့် ကြောက်ရွံ့လာကြ၏။

Verse 69

चक्रुश्च सततं मंत्रं तद्विनाशाय केवलम् । वीक्षयंति च च्छिद्राणि न च पश्यंति दुःखिताः

၎င်းတို့သည် ၎င်းအား ဖျက်ဆီးရန်အတွက်သာ မန္တန်များကို အဆက်မပြတ် ရွတ်ဆိုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အားနည်းချက်များကို ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ရဘဲ စိတ်ဆင်းရဲစွာဖြင့် မည်သည့်အပေါက်ကိုမျှ မမြင်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

Verse 70

अथाब्रवीत्स्वयं विष्णुश्चिरं निश्चित्य चेतसा । वधोपायं समालोक्य वृत्रस्य प्रमुदान्वितः

ထို့နောက် ဗိဿနိုးကိုယ်တိုင် စိတ်ထဲတွင် အကြာကြီး စဉ်းစားပြီးနောက် မိန့်တော်မူ၏။ Vṛtra အား သတ်ဖြတ်ရန် နည်းလမ်းကို တွေ့ရှိပြီးနောက် သူသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ပြည့်စုံလေ၏။

Verse 71

विष्णुरुवाच । तस्य शक्र वधोपायो मया ज्ञातोऽधुना ध्रुवम् । तच्छ्रुत्वा कुरु शीघ्रं त्वमुपायो नास्ति कश्चन

ဗိဿနိုးက “အို သိကြားမင်း (Śakra)၊ သူ့ကို သတ်ဖြတ်မည့် နည်းလမ်းကို ငါသေချာပေါက် တွေ့ရှိပြီ။ ကြားနာပြီးလျှင် လျင်မြန်စွာ ဆောင်ရွက်လော့၊ အခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။”

Verse 72

अवध्यः सर्वशस्त्राणां स कृतः शूलपाणिना । तस्मादस्थिमयं वज्रं तद्वधार्थं निरूपय

“သူ့ကို ත්‍ရိသُول ကိုင်ဆောင်သူ (Śiva) က လက်နက်အားလုံးဖြင့် မသေနိုင်အောင် ပြုလုပ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ကို သတ်ရန်အတွက် အရိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဝရဇိန်လက်နက်ကို ဖန်တီးလော့။”

Verse 73

इन्द्र उवाच । अस्थिभिः कस्य जीवस्य वज्रं देव भविष्यति । गजस्य शरभस्याथ किं वान्यस्य वदस्व मे

သိကြားမင်းက “အို ဘုရားသခင်၊ မည်သည့် သက်ရှိသတ္တဝါ၏ အရိုးများဖြင့် ဝရဇိန်လက်နက်ကို ပြုလုပ်မည်နည်း။ ဆင်လော၊ သရဘ သားရဲလော၊ သို့တည်းမဟုတ် အခြားသူလော၊ အကျွန်ုပ်အား မိန့်တော်မူပါ။”

Verse 74

विष्णुरुवाच । शतहस्तप्रमाणं तत्षडस्रि च सुराधिप । मध्ये क्षामं तु पार्श्वाभ्यां स्थूलं रौद्रसमाकृति

ဗိဿနုက မိန့်တော်မူသည်– «အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ၎င်းသည် လက်တစ်ရာအလျားရှိ၍ ခြောက်မျက်နှာရှိမည်။ အလယ်မှာ ပါးသော်လည်း နှစ်ဖက်မှာ ထူ၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိမည်»။

Verse 75

इंद्र उवाच । न तादृग्दृश्यते सत्त्वं त्रैलोक्येपि सुरेश्वर । यस्यास्थिभिर्विधीयेत वजमेवंविधाकृति

အိန္ဒြက မိန့်သည်– «အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ သုံးလောကတစ်လျှောက်၌ပင် ဤသို့သော သတ္တဝါကို မမြင်ရပါ။ ၎င်း၏ အရိုးများဖြင့် ဤသဏ္ဌာန်တူ ဝဇ္ဇရကို ပြုလုပ်နိုင်မည်ဟု»။

Verse 76

विष्णुरुवाच । दधीचिर्नाम विप्रोऽस्ति तपः परममा स्थितः । द्विगुणं च तथा दीर्घः सरस्वत्यां कृताश्रमः

ဗိဿနုက မိန့်တော်မူသည်– «ဒဓီချိ အမည်ရှိသော ဗြာဟ္မဏတစ်ပါး ရှိ၏။ သူသည် အမြင့်ဆုံး တပဿာ၌ တည်နေ၏။ ကိုယ်အရပ်လည်း ထူးကဲ၍ စရஸဝတီမြစ်ကမ်း၌ အာရှရမ် တည်ထောင်ထား၏»။

Verse 77

तं गत्वा प्रार्थयाशु त्वं स्वान्यस्थीनि प्रदास्यति । नादेयं विद्यते किंचित्तस्य संप्रार्थितस्य हि

«သူ့ထံသို့ သွား၍ အမြန်တောင်းပန်လော့; သူသည် မိမိ၏ အရိုးများကိုပင် ပေးလိမ့်မည်။ အမှန်တကယ်၊ သင့်လျော်စွာ တောင်းခံလျှင် သူ့အတွက် ‘မပေးရ’ ဟူသော အရာ မရှိပါ»။

Verse 79

ततः शक्रः सुरैः सार्धं गत्वा तस्य तदाश्रमम् । प्राचीसरस्वतीतीरे पुष्करे द्विजसत्तमाः

ထို့နောက် သက္ကရ (အိန္ဒြ) သည် ဒေဝများနှင့်အတူ သူ၏ အာရှရမ်သို့ သွားရောက်하였다။ အရှေ့ဘက် စရஸဝတီမြစ်ကမ်း၊ ပုရှ္ကရ၌ ဖြစ်၏၊ အို ဗြာဟ္မဏတို့အထွတ်အမြတ်။

Verse 80

स प्रणम्य सहस्राक्षं तथान्यानपि सन्मुनिः । अर्घ्यादिभिस्ततः पूजां चक्रे तेषां ततः परम्

ထိုမြတ်သော ရဟန်းမုနိသည် သဟသ္ရာက္ခ (အိန္ဒြ) နှင့် အခြားဒေဝတားတို့ကို ဦးချကန်တော့ပြီးနောက် အရ္ဃျနှင့် ထုံးတမ်းအလှူပူဇာများဖြင့် ထိုသူတို့အား ပူဇာပြုလေ၏။

Verse 81

ततः प्रोवाच हृष्टात्मा विनयावनतः स्थितः । स्वयमेव सहस्राक्षं प्रणिपत्य मुहुर्मुहुः

ထို့နောက် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်၍ နှိမ့်ချစွာ ဦးညွတ်ရပ်နေကာ သူသည် ပြောကြားလေ၏—ကိုယ်တိုင်ပင် သဟသ္ရာက္ခ (အိန္ဒြ) အရှေ့၌ မကြာခဏ လဲလျောင်းပျပ်ဝပ်ကန်တော့လျက်။

Verse 82

दधीचिरुवाच । किमर्थमागता देवाः कृत्यं चाशु निवेद्यताम् । धन्योऽहमागतो यस्य गृहे त्वं बलसूदन

ဒဓီချိက ပြောသည်– “ဒေဝတားတို့သည် အဘယ်အကြောင်းကြောင့် လာကြသနည်း။ လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စကို ချက်ချင်း တင်ပြကြပါ။ ငါသည် အလွန်ကံကောင်း၏၊ အို ဘလကိုသတ်သူ၊ သင်သည် ငါ့အိမ်သို့ ရောက်လာပြီ။”

Verse 83

शक्र उवाच । वृत्रेण निर्जिताः सर्वे वयं ब्राह्मणसत्तम । स वध्यो नहि शस्त्राणां सर्वेषां वरपुष्टितः

ရှက္ရက ပြောသည်– “အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်ဆုံး၊ ဗြတ္တရက ငါတို့အားလုံးကို အနိုင်ယူထားသည်။ အပေးအကောင်းများ၏ အားဖြင့် သူသည် မည်သည့်လက်နက်မျိုးနှင့်မျှ မသတ်နိုင်သူ ဖြစ်၏။”

Verse 84

सोऽस्थिसंभववज्रस्य वध्यः स्यादब्रवीद्धरिः । शतहस्तप्रमाणस्य न च जीवोस्ति तादृशः

ဟရိက ကြေညာသည်– “သူသည် အရိုးမှ ပြုလုပ်သော ဝဇ္ရ (မိုးကြိုးလက်နက်) ဖြင့်သာ သတ်နိုင်မည်။ ထို့ပြင် လိုအပ်သကဲ့သို့ လက်တစ်ရာအရွယ်အစားရှိသော အသက်ရှိသူ မည်သူမျှ မရှိ။”

Verse 85

त्वां मुक्त्वा ब्राह्मणश्रेष्ठ तस्मादस्थीनि यच्छ नः । स्वकीयानि भवेद्येन वज्रं तस्य विनाशकम्

ထို့ကြောင့် အမြတ်ဆုံး ဗြာဟ္မဏာရေ၊ သင်ကို မလွဲဘဲ အခြားသူမရှိ၊ ကျွန်ုပ်တို့အား သင်၏ အရိုးများကို ပေးပါ။ သင်၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဝဇ္ရ (မိုးကြိုးလက်နက်) သည် သူကို ဖျက်ဆီးစေမည်။

Verse 86

कुरु कृत्यं द्विजश्रेष्ठ देवानामार्तिनाशनम् । अन्यथा विबुधाः सर्वे नाशं यास्यंति कृत्स्नशः

ဤတာဝန်ကို ဆောင်ရွက်ပါ၊ အမြတ်ဆုံး ဒွိဇရေ—ဒေဝတို့၏ ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားပါ။ မဟုတ်လျှင် ဗိဗုဓအားလုံးသည် အကုန်လုံး ပျက်စီးသွားမည်။

Verse 87

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा संप्रहृष्टात्मा दधीचिर्भगवान्मुनिः । अत्यजज्जीवितं तेषां हितार्थाय दिवौकसाम्

စူတက ပြောသည်—ဤစကားကို ကြားသော် မြတ်စွာသော မုနိ ဒဓီချိသည် စိတ်နှလုံး ပျော်ရွှင်လျက်၊ ကောင်းကင်နေထိုင်သူတို့၏ အကျိုးအတွက် မိမိအသက်ကို စွန့်လွှတ်하였다။

Verse 88

ततो देवाः प्रहृष्टास्ते गृहीत्वास्थीनि कृत्स्नशः । ततश्चक्रुर्महावज्रं यादृशं विष्णुनोदितम्

ထို့နောက် ဒေဝတို့သည် ဝမ်းမြောက်လျက် အရိုးအားလုံးကို ယူကာ၊ ဗိဿဏု၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း မဟာဝဇ္ရကို ပြုလုပ်하였다။

Verse 89

अथ शक्रस्तदादाय नैमिषाभिमुखो ययौ । भयेन महता युक्तो वेपमानो निशागमे

ထို့နောက် သက္ကရသည် ထိုလက်နက်ကို ကိုင်ယူကာ နိုင်မိသသို့ မျက်နှာမူ၍ ထွက်ခွာ하였다။ ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ညချမ်းဝင်လာသော် တုန်လှုပ်နေ하였다။

Verse 90

तत्र ध्यानस्थितं वृत्रं दूरस्थस्त्रिदशाधिपः । वज्रेण ताडयामास पलायनपरायणः

ထိုနေရာ၌ သမాధိထိုင်နေသော ဝෘတြကို မြင်သော် သုံးဆယ်ဒေဝတို့၏ အရှင် အိန္ဒြာသည် အဝေးမှ ဝဇ္ဇရဖြင့် ထိုးနှက်၍ ထွက်ပြေးရန်သာ စိတ်ထားလေ၏။

Verse 91

सोऽपि वजप्रहारेण भस्मसात्सम पद्यत । वृत्रो दानवशार्दूलो वह्निं प्राप्य पतंगवत्

သူလည်း ဝဇ္ဇရ၏ ထိုးနှက်ခြင်းကြောင့် ပြာဖြစ်သွားလေ၏။ ဒာနဝတို့အတွင်း ကျားကဲ့သို့ ရဲရင့်သော ဝෘတြသည် မီးထဲသို့ ပိုးဖလံကဲ့သို့ တိုးဝင်သကဲ့သို့ မီးကို ရောက်လေ၏။

Verse 92

शक्रोऽपि भयसंत्रस्तो गत्वा सागरमध्यगम् । पर्वतं सुदुरारोहं तुंगशृंगं समाश्रितः

ရှကရ (အိန္ဒြာ) သည်လည်း ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကာ သမုဒ္ဒရာအလယ်ရှိ တောင်တစ်လုံးသို့ သွား၍ တက်ရခက်သော မြင့်မားသည့် ထိပ်ပေါ်၌ ခိုလှုံလေ၏။

Verse 93

न जानाति हतं वृत्रं वज्रघातेन तेन तम् । केवलं वीक्षते मार्गं वृत्रागमनसंभवम्

သူသည် ထိုဝဇ္ဇရထိုးနှက်ခြင်းကြောင့် ဝෘတြ သေဆုံးသွားသည်ကို မသိလေ။ သူက ဝෘတြ ပြန်လာနိုင်မည့် လမ်းကြောင်းကိုသာ စောင့်ကြည့်နေ၏။

Verse 94

एतस्मिन्नंतरे देवाः संप्रहृष्टतनूरुहाः । सूत्रं विनिहतं दृष्ट्वा तुष्टुवुस्त्रिदशाधिपम्

ထိုအချိန်တွင် ဒေဝတို့သည် ဝမ်းမြောက်လွန်၍ ကိုယ်အမွှေးများ ထောင်တက်ကာ ရန်သူ ပြိုလဲသွားသည်ကို မြင်ပြီး သုံးဆယ်ဒေဝတို့၏ အရှင် အိန္ဒြာကို ချီးမွမ်းကြလေ၏။

Verse 95

न जानंति भयान्नष्टं तस्मिन्सागरपर्वते । अन्विष्य चिरकालेन कृच्छ्रात्संप्राप्य तं ततः

ထိုအကြောင်းကို မသိသဖြင့် ကြောက်ရွံ့ကာ ပင်လယ်တောင်တန်း၌ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူတို့သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရှာဖွေပြီး အခက်အခဲများကြားမှ နောက်ဆုံးတွင် ထိုနေရာ၌ သူကို တွေ့ရှိ하였다။

Verse 96

वीक्षांचक्रुः समासीनं विषमे गिरिगह्वरे । तेजोहीनं तथा दीनं ब्रह्महत्यापरिप्लुतम्

သူတို့သည် ကြမ်းတမ်းသော တောင်ဂူအတွင်း ထိုင်နေသူကို မြင်ကြသည်။ အလင်းရောင်ကင်းမဲ့၍ ဆင်းရဲနွမ်းပါးကာ ဗြဟ္မဟတ္ယာ—ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း၏ အပြစ်အညစ်—ကြောင့် လုံးဝဖုံးလွှမ်းနေသည်။

Verse 97

गात्रदुर्गंधितासंगैः पूरयन्तं दिशो दश

သူ၏ ကိုယ်အင်္ဂါများတွင် အနံ့ဆိုးကပ်လျက်ရှိ၍ ထိုအနံ့သည် အရပ်ဆယ်မျက်နှာလုံးကို ပြည့်နှက်စေ하였다။

Verse 98

अथोवाच चतुर्वक्त्रो दृष्ट्वा शक्रं तथाविधम् । समस्तान्देवसंघातान्दूरस्थः पापशंकया

ထို့နောက် မျက်နှာလေးပါးရှင် (ဗြဟ္မာ) သည် အင်ဒြာကို ထိုသို့သောအခြေအနေဖြင့် မြင်သော်၊ အပြစ်အညစ်ကူးစက်မည်ကို စိုးရိမ်၍ အဝေး၌ ရပ်နေသော နတ်တော်အစုအဝေးအား မိန့်ကြား하였다။

Verse 99

शक्रोऽयं विबुधश्रेष्ठा ब्रह्महत्यापरिप्लुतः । तस्मातत्त्याज्यः सुदूरेण नो चेत्पापमवाप्स्यथ

«အို နတ်တော်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့၊ ဤ သက္ကရာ (အင်ဒြာ) သည် ဗြဟ္မဟတ္ယာ၏ အညစ်အကြေးကြောင့် လုံးဝဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ထို့ကြောင့် အဝေးမှပင် ရှောင်ကြဉ်ကြလော့၊ မဟုတ်လျှင် သင်တို့လည်း အပြစ်ကို ရရှိကြလိမ့်မည်»။

Verse 100

पश्यध्वं सर्वलिंगानि ब्रह्महत्यान्वितानि च । अस्य गात्रेषु दृश्यंते तस्माद्गच्छामहे दिवि

ကြည့်ကြလော့—သူ၏ ကိုယ်အင်္ဂါများပေါ်တွင် «ဗြဟ္မဟတ္တျာ» အပြစ်နှင့် ဆက်စပ်သော လက္ခဏာများ အားလုံး ထင်ရှားနေသည်။ ထို့ကြောင့် ငါတို့သည် သူ့ထံမှ ဝေးကွာကာ ကောင်းကင်သို့ ထွက်ခွာကြစို့။

Verse 102

पितामहमुखान्दृष्ट्वा देवान्प्राप्तान्सुराधिपः । पराङ्मुखानकस्माच्च संजातान्विस्मयान्वितः । ततः प्रोवाच संभ्रांतः किमिदं गम्यते सुराः । दृष्ट्वापि मामनाभाष्य कच्चित्क्षेमं गृहे मम

ဗြဟ္မာကို ဦးဆောင်၍ နတ်တို့ ရောက်လာသည်ကို မြင်သော် နတ်မင်း (သုရာဓိပ) သည် သူတို့က ရုတ်တရက် မျက်နှာလှည့်သွားကြသဖြင့် အံ့ဩသွား၏။ ထို့နောက် စိတ်ရှုပ်ထွေးလျက် ပြောသည်—«ဤသည် ဘာနည်း? အို နတ်တို့၊ အဘယ်ကြောင့် ထွက်ခွာကြသနည်း? ငါ့ကို မြင်လျက်နှင့် စကားမပြောကြ။ ငါ့အိမ်တော်၌ အားလုံး ချမ်းသာကောင်းမွန်ပါသလော?»

Verse 103

कच्चित्स निहतस्तेन मम वज्रेण दानवः । कच्चिन्न मां स युद्धार्थमन्वेष यति दुर्मतिः

«အဲဒီ ဒါနဝ (အဆုရ) ကို ငါ့ ဝဇ္ရဖြင့် တကယ်ပဲ သတ်ပြီးပြီလား။ ထို စိတ်ဆိုးယုတ်သူက စစ်ပွဲအတွက် ငါ့ကို ထပ်မံ မရှာတော့ဘူးလား?»

Verse 104

ब्रह्मोवाच । निहतः स त्वया शक्र तेन वज्रेण दानवः । गतो मृत्युवशं पापो न भयं कर्तुमर्हसि

ဗြဟ္မာက ပြော၏—«အို သက္ကရာ (ရှက္ကရ)၊ ဒါနဝသည် သင်၏ ဝဇ္ရဖြင့် တကယ်ပင် သတ်ခံရပြီ။ အပြစ်ရှိသူသည် မရဏ၏ အာဏာအောက်သို့ ဝင်သွားပြီ; သင် မကြောက်သင့်»။

Verse 105

परं तस्य वधाज्जाता ब्रह्महत्या सुगर्हिता । तव शक्र न तेनाद्य स्पृशामोऽस्पृश्यतां गतम्

«သို့သော် ထိုသူကို သတ်ခြင်းကြောင့် အလွန်ရှုတ်ချခံရသော «ဗြဟ္မဟတ္တျာ» အပြစ်သည် သင်ပေါ်၌ ဖြစ်ပေါ်လာပြီ၊ အို သက္ကရာ။ ထို့ကြောင့် ယနေ့ ငါတို့သည် သင့်ကို မထိမကိုင်ကြ—သင်သည် သန့်ရှင်းရေးရာအရ မထိရသော အခြေအနေသို့ ကျရောက်ပြီ»။

Verse 106

इन्द्र उवाच । मया विनिहताः पूर्वं बहवः किल दानवाः । ब्रह्महत्या न संजाता मम हत्याधुना कथम्

အိန္ဒြာက ပြောသည်။ ယခင်က ငါသည် ဒါနဝများကို များစွာ သတ်ခဲ့သော်လည်း «ဗြဟ္မဟတ္တျာ» အပြစ် မပေါ်ခဲ့။ ယခု ငါသတ်ခြင်းကြောင့် အဘယ်ကြောင့် ပေါ်လာသနည်း။

Verse 107

ब्रह्मोवाच । ते त्वया निहता युद्धे क्षात्रधर्मेण वासव । विशुद्धा दानवाः सर्वे तेन जातं न पातकम्

ဗြဟ္မာက ပြောသည်။ ဝါသဝာ၊ သင်သည် စစ်ပွဲ၌ က္ෂတ္တရိယဓမ္မအတိုင်း သူတို့ကို သတ်ခဲ့သည်။ ဒါနဝတို့အားလုံး ထိုကြောင့် သန့်စင်သွားသဖြင့် အပြစ် မဖြစ်ပေါ်ခဲ့။

Verse 108

एष यज्ञोपवीताढ्यो विशेषात्तपसि स्थितः । छलेन निहतः शक्र तेन त्वं पापसंयुतः

«သို့သော် ဤသူသည် ယဇ္ဉောပဝီတ (သန့်ရှင်းသောကြိုး) ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တပသတွင် အထူးတည်ကြည်သူ ဖြစ်သည်။ လှည့်ကွက်ဖြင့် သတ်ခံရသည်၊ ရှက္ကရ၊ ထို့ကြောင့် သင်သည် အပြစ်နှင့် တွဲလျက်ရှိသည်။»

Verse 109

इन्द्र उवाच । जानाम्यहं चतुर्वक्त्र स्वं कायं पापसंयुतम् । चिह्नैर्ब्रह्मवधोद्भूतैस्तस्माच्छुद्धिं वदस्व मे

အိန္ဒြာက ပြောသည်။ မျက်နှာလေးပါးရှင်၊ ငါ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် အပြစ်နှင့် မလွတ်ကင်းကြောင်း ငါသိ၏။ ဗြဟ္မဝဓမှ ပေါက်ဖွားသော အမှတ်အသားများလည်း ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သန့်စင်နည်းကို ငါ့အား မိန့်ကြားပါ။

Verse 110

यया याति द्रुतं पापं ब्रह्महत्यासमुद्भवम् । स्पृश्यो भवामि सर्वेषां देवानां प्रपितामह

«ဗြဟ္မဟတ္တျာမှ ပေါက်ဖွားသော အပြစ်သည် မည်သို့လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သနည်း။ ဒေဝတို့အားလုံးက ထိတွေ့နိုင်အောင် ငါ ပြန်လည် သန့်ရှင်းလာစေရန်၊ ပရပိတာမဟာ၊ မိန့်ကြားပါ။»

Verse 111

ब्रह्मोवाच । तीर्थयात्रां सुरश्रेष्ठ तदर्थं कर्तुमर्हसि । तया विना न ते पापं नाशमायाति कृत्स्नशः

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ «အို နတ်တို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးသောသူ၊ ထိုအကြောင်းအတွက် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထသို့ ဘုရားဖူးခရီးကို သွားရမည်။ ထိုခရီးမရှိလျှင် သင်၏ အပြစ်သည် အပြည့်အဝ မပျောက်ကင်းနိုင်»။

Verse 112

सूत उवाच । ततस्तद्वचनाच्छक्रस्तीर्थयात्रापरायणः । बभ्राम सकलां पृथ्वीं स्नानं कुर्वन्पृथक्पृथक्

စူတက ပြောသည်။ «ထိုစကားကိုလိုက်နာ၍ ရှက္ကရ (အိန္ဒြာ) သည် တီရ္ထဘုရားဖူးခရီးကို အဓိကထားလျက်၊ ကမ္ဘာမြေတစ်လျှောက်လုံး လှည့်လည်သွားလာကာ သန့်စင်ရေချိုးခြင်းကို သန့်ရှင်းရာတစ်ခုချင်းစီတွင် သီးသန့်ပြုလုပ်하였다»။

Verse 113

तीर्थेषु सुप्रसिद्धेषु नदीनदयुतेषु च । वाराणस्यां प्रयागे च प्रभासे कुरुजांगले

အလွန်ကျော်ကြားသော တီရ္ထများနှင့် မြစ်ချောင်းများ မရေတွက်နိုင်သည့်နေရာများတွင်—ဝါရာဏသီ၊ ပရယာဂ၊ ပရဘာသ၊ ကုရုဇာင်္ဂလ ဒေသတို့၌—(ဘုရားဖူးအကျင့်ကို ပြုခဲ့သည်)။

Verse 115

अहं स्नातः समस्तेषु तीर्थेषु धरणीतले । न च पापेन निर्मुक्तः किं करोमि च सांप्रतम्

«ကျွန်ုပ်သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ တီရ္ထအားလုံးတွင် ရေချိုးပြီးပြီ၊ သို့သော် အပြစ်မှ မလွတ်မြောက်သေး။ ထို့ကြောင့် ယခုအခါ ကျွန်ုပ် ဘာလုပ်ရမည်နည်း»။

Verse 116

किं पतामि गिरेः शृंगाद्विषं वा भक्षयामि किम् । त्रैलोक्यराज्यविभ्रष्टो नाहं जीवितुमुत्सहे

«တောင်ထိပ်မှ ကျွန်ုပ် ခုန်ချရမလား၊ သို့မဟုတ် အဆိပ်ကို စားသောက်ရမလား။ သုံးလောကအုပ်စိုးမှုမှ လွတ်ကျသွားသောကြောင့် ကျွန်ုပ် အသက်ရှင်နေထိုင်ရန် စိတ်မထက်သန်တော့»။

Verse 117

एवं वैराग्यमापन्नो गिरिमारुह्य वासवः । यावत्क्षिपति चात्मानं मरणे कृतनिश्चयः

ဤသို့ ဝိရာဂျ္ယ (လောကကင်းဝေးမှု) သို့ကျရောက်သဖြင့် ဝါသဝ (အိန္ဒြာ) သည် တောင်ပေါ်သို့တက်၍၊ သေခြင်းကို အဆုံးဖြတ်ကာ ကိုယ်ကို ချလိုက်မည်ဟု နီးကပ်နေ၏။

Verse 118

तावद्देवोत्थिता वाणी गगनाद्द्विजसत्तमाः । मा शक्र साहसं कार्षीर्वैराग्यं प्राप्य चेतसि

ထိုအခါ ကောင်းကင်မှ ဒေဝဝဏီ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏၊ အို ဒွိဇသတ္တမတို့— “အို သက္ကရာ၊ စိတ်၌ ဝိရာဂျ္ယ ရောက်လာသော်လည်း အလျင်အမြန် မိုက်မဲမှု မပြုလေ” ဟု။

Verse 119

त्वया राज्यं प्रकर्तव्यं स्वर्गेऽद्यापि युगाष्टकम् । तस्मात्पापविशुद्ध्यर्थं शृणु शक्र समा हितः

သင်သည် ယခုတိုင်အောင် ကောင်းကင်နိုင်ငံ၌ ယုဂအရှစ်ကာလ တိုင်အောင် မင်းအုပ်မှုကို ဆက်လက် ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ကြောင့် အပြစ်ကင်းစင်ရေးအတွက် အကျိုးရှိ၍ စေတနာကောင်းသော စကားကို နားထောင်ပါ၊ အို သက္ကရာ။

Verse 120

कुरुष्व वचनं शीघ्रं भावनीयं न चान्यथा । यत्त्वया पांसुभिः पूर्वं विवरं परिपूरितः

ငါ၏စကားကို မြန်မြန် လိုက်နာလော့—ဤအရာကိုသာ စိတ်၌ ထားရမည်၊ အခြားမဟုတ်။ ယခင်က သင်သည် ဖုန်မြေဖြင့် ဖြည့်ခဲ့သော အပေါက်ပင် အရေးကြီးသော အချက်ဖြစ်၏။

Verse 121

हाटकेश्वरजे क्षेत्रे यत्र देवः स्वयं हरः । तत्र नागबिलो जातो वल्मीकात्त्रिदशाधिप

ဟာဋကေရှ္ဝရ က္ෂೇತ್ರ၌—အဲဒီမှာ ဟရ (ရှီဝ) သည် ကိုယ်တိုင် တည်ရှိတော်မူ၏—ထိုနေရာတွင် ဝလ္မီက (ပုရွက်ဆိတ်တောင်) မှ နာဂဘိလ (မြွေဂူ) ပေါ်ပေါက်လာ၏၊ အို တြိဒသအဓိပ (ဒေဝတို့၏ အရှင်)။

Verse 122

येन नागा धरापृष्ठे निर्गच्छंति व्रजंति च । तेन मार्गेण गत्वा त्वं पाताले हाटकेश्वरम् । स्नात्वा पातालगंगायां पूजयस्व महेश्वरम्

နဂါးတို့ မြေမျက်နှာပြင်သို့ ထွက်လာ၍ ပြန်လည် ဝင်သွားရာ လမ်းတစ်လျှောက်တည်းဖြင့်—ထိုလမ်းအတိုင်း သင်သည် ပာတာလာရှိ ဟာဋကေရှွရ ထံသို့ သွားလော့။ ပာတာလာ-ဂင်္ဂါ၌ ရေချိုးပြီး မဟေရှွရကို ပူဇော်လော့။

Verse 123

ततः पापविनिर्मुक्तो भविष्यसि न संशयः । संप्राप्स्यसि च भूयोऽपि देवराज्यमकण्टकम्

ထို့နောက် သင်သည် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်မည်မှာ သံသယမရှိ။ ထို့ပြင် အနှောင့်အယှက်ကင်းသော ဒေဝရာဇ်အာဏာကို ထပ်မံ ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 124

सूत उवाच । अथ शक्रः समाकर्ण्य तां गिरं गगनोत्थिताम् । जगाम सत्वरं तत्र यत्र नागबिलः स च

စူတက ပြောသည်။ ထို့နောက် ရာကာသမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ထိုအသံကို ကြားသိပြီးနောက် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) သည် နဂါးဘီလ (နဂါးဂူ) ရှိရာ ထိုနေရာသို့ ချက်ချင်း အလျင်အမြန် သွားလေ၏။

Verse 125

ततः प्रविश्य पातालं गंगातोयपरिप्लुतः । पूजयामास तल्लिंगं हाटकेश्वरसंज्ञितम्

ထို့နောက် ပာတာလာသို့ ဝင်ရောက်ကာ ဂင်္ဂါရေဖြင့် စိုစွတ်လျက်၊ ဟာဋကေရှွရ ဟု ခေါ်သော ထိုလိင်္ဂကို ပူဇော်လေ၏။

Verse 126

अथ तस्य क्षणाज्जातं शरीरं मलवर्जितम् । दुर्गन्धश्च गतो नाशं तेजोवृद्धिर्बभूव ह

ထိုခဏချင်းပင် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် အညစ်အကြေးကင်းစင်သွား၏။ အနံ့ဆိုးလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တေဇောဓာတ်အလင်းရောင်သည် အလွန်တိုးပွားလာလေ၏။

Verse 127

एतस्मिन्नंतरे प्राप्ता ब्रह्मविष्णुमुखाः सुराः । प्रोचुश्च देवराजं तं मुक्तपापं प्रहर्षिताः

ထိုအချိန်တွင် ဗြဟ္မာနှင့် ဗိဿနုတို့ကို ဦးဆောင်သော နတ်တို့ ရောက်လာ၍၊ အပြစ်မှ လွတ်မြောက်သွားသော နတ်ဘုရင်ကို ဝမ်းမြောက်စွာ မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 128

प्राप्तस्तु मेध्यतां शक्र विमुक्तो ब्रह्महत्यया । तस्मादागच्छ गच्छामः सहितास्त्रिदशालयम्

သူတို့က မိန့်ကြားသည်— «အို သက္ကရာ၊ သင်သည် သန့်ရှင်းမှုကို ရရှိပြီး ဗြဟ္မဟတ္တယာ (ဗြဟ္မာသတ်မှု) အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ပြီ။ ထို့ကြောင့် လာပါ—ကျွန်ုပ်တို့ အတူတကွ သုံးဆယ့်သုံးနတ်တို့၏ နေရာသို့ သွားကြစို့»။

Verse 129

एतन्नाग बिलं शक्र पुनः पूरय पांसुभिः । नो चेदागत्य चानेन मानुषाः सिद्धिहेतवः

«အို သက္ကရာ၊ ဤ နာဂဗိလ (နဂါးဂူ) ကို မြေမှုန့်ဖြင့် ပြန်လည်ဖြည့်ပါ။ မဟုတ်လျှင် လူသားတို့သည် ဤလမ်းမှ လာရောက်ကာ စိဒ္ဓိ (အလွန်ထူးကဲသော အောင်မြင်မှုများ) ကို ရနိုင်ကြလိမ့်မည်»။

Verse 130

एतल्लिंगं समभ्यर्च्य स्नात्वा भागीरथीजले । अपि पापसमायुक्ता यास्यंति परमां गतिम्

ဤ လင်္ဂကို သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ကာ၊ ဘာဂီရသီ (ဂင်္ဂါ) ရေတွင် ရေချိုးလျှင်၊ အပြစ်များဖြင့် လေးလံနေသူတို့ပင် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 132

ततो जज्ञे महांस्तत्र स्वर्गे वृत्रवधोत्सवः । देवेन्द्रत्वमनुप्राप्ते पुनः शक्रे द्विजोत्तमाः

ထို့နောက်၊ အို ဒွိဇောတ္တမတို့၊ သက္ကရာသည် နတ်ဧကရာဇ်အဖြစ်ကို ပြန်လည်ရရှိသောအခါ၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဗြတ္တရသတ်ပွဲတော်ဟူသော အလွန်ကြီးမားသော ပွဲတော်ကြီး ပေါ်ပေါက်လေ၏။

Verse 133

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं हाटकेश्वरसंभवम् । माहात्म्यं ब्राह्मणश्रेष्ठाः सर्वपातकनाशनम्

သုတက ပြော၏။ အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ ဟာဋကေရှဝရနှင့် ဆက်နွယ်သော အကြောင်းအရာအားလုံးကို ငါသည် ပြည့်စုံစွာ ရှင်းပြပြီးပြီ။ ၎င်း၏ မဟာတန်ခိုးသည် အပြစ်ပေါင်းစုံကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။

Verse 134

यश्चैतत्कीर्तयेद्भक्त्या शृणोति च समाहितः । स याति परमं स्थानं जरा मरणवर्जितम्

ယင်းကို သဒ္ဓါဖြင့် ရွတ်ဆိုသူ သို့မဟုတ် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ နားထောင်သူသည် အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းကင်းသော အမြင့်မြတ်ဆုံး အဘောဒ်သို့ ရောက်၏။