Adhyaya 22

Verse 1

नारद उवाच । एवं विप्रकृता देवा महेंद्रसहितास्तदा । ययुः स्वायंभुवं दाम मर्करूपमुपाश्रिताः

နာရဒ မဟာရသီက ဆို၏—ထိုသို့ ဒုက္ခနှိပ်စက်ခံရ၍ အင်အားကျဆင်းသွားသော ဒေဝတားတို့သည် မဟိန္ဒြ (အိန္ဒြ) နှင့်အတူ ထိုအခါ ကိုယ်ပေါက်ဖြစ်သော သခင်၏ နေရာတော်သို့ မျက်နှာဖုံးရုပ်သဏ္ဌာန်ယူကာ သွားကြ၏။

Verse 2

ततश्च विस्मितो ब्रह्मा प्राह तान्सुरपुंगवान् । स्वरूपेणेह तिष्ठध्वं नात्र वस्तारकाद्भयम्

ထို့နောက် အံ့ဩသွားသော ဗြဟ္မာသည် ဒေဝတားတို့အနက် အထွတ်အမြတ်တို့အား ပြော၏—“ဤနေရာ၌ မိမိတို့၏ အမှန်ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် နေကြလော့။ ဤအရပ်၌ တာရကာမှ ကြောက်ရွံ့စရာ မရှိ။”

Verse 3

ततो देवाः स्वरूपस्थाः प्रम्लानवदनांबुजाः । तुष्टुवुः प्रणताः सर्वे पितरं पुत्रका यथा

ထို့နောက် ဒေဝတားတို့သည် မိမိတို့၏ အမှန်ရုပ်သဏ္ဌာန်၌ တည်ကြပြီး၊ ကြာပန်းမျက်နှာတို့ မညှိုးနွမ်းတော့။ အားလုံးက ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ သူ့ကို ချီးမွမ်းကြသည်—ကလေးတို့က ဖခင်ကို ချီးမွမ်းသကဲ့သို့။

Verse 4

नमो जगत्प्रसूत्यै ते हेतवे पालकाय च । संहर्त्रे च नमस्तुभ्यं तिस्रोऽवस्थास्तव प्रभो

ကမ္ဘာလောက ပေါ်ပေါက်စေသော အကြောင်းရင်းတော်ဖြစ်သော သင့်အား နမောတော်။ ထိန်းသိမ်းကာကွယ်တော်မူသော သင့်အားလည်း နမောတော်။ ပြန်လည်သိမ်းယူဖျက်သိမ်းတော်မူသော သင့်အားလည်း နမောတော်။ အို သခင်၊ ဤအခြေအနေ သုံးပါးသည် သင့်ထံ၌ပင် ရှိ၏။

Verse 5

त्वमपः प्रथमं सृष्ट्वा तासु वीर्यमवासृजः । तदण्डमभवद्धैमं यस्मिल्लोकाश्चराचराः

သင်သည် အရင်ဆုံး ရေများကို ဖန်ဆင်းပြီး၊ ထိုရေများအတွင်းသို့ သင်၏ ဝီရိယ (အာနုဘော်) ကို လွှတ်တော်မူ၏။ ထိုမှ ရွှေရောင် ကမ္ဘာဥ (ဟိရဏ္ယအဏ္ဍ) ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ထိုအတွင်း၌ လှုပ်ရှားသတ္တဝါနှင့် မလှုပ်ရှားသတ္တဝါတို့၏ လောကများ တည်ရှိကြ၏။

Verse 6

वेदेष्वाहुर्विराड्रूपं त्वामेकरूपमीदृशम् । पातालं पादमूलं च पार्ष्णिपादे रसातलम्

ဝေဒများ၌ သင်ကို ဗိရာဋ်—ဤသို့သော စကြဝဠာတစ်ရုပ်တည်းဟု ကြေညာကြသည်။ ပါတာလသည် သင်၏ ခြေဖဝါးအောက်ဖြစ်၍၊ ရသာတလသည် ခြေခလယ်နှင့် ခြေတွင် တည်၏။

Verse 7

महातलं चास्य गुल्फौ जंघे चापि तलातलम् । सुतलं जानुनी चास्य ऊरू च वितलातले

မဟာတလသည် သင်၏ ခြေခလယ်တွင် ရှိသည်ဟု ဆိုကြပြီး၊ တလာတလသည် ခြေထောက်အောက်ပိုင်းတွင်၊ စုတလသည် ဒူးတွင်၊ ဝိတလသည် ပေါင်တွင် တည်၏။

Verse 8

महीतलं च जघनं नाभिश्चास्य नभस्तलम् । ज्योतिः पदमुरः स्थानं स्वर्लोको बाहुरुच्यते

မဟီတလ (မြေပြင်) သည် သူ၏ တင်ပါးဖြစ်၍၊ သူ၏ ဗိုက်ခေါင်းသည် ကောင်းကင်ဒေသဖြစ်၏။ သူ၏ ရင်ဘတ်သည် အလင်း၏ နေရာဖြစ်ပြီး၊ စွဝဂ္ဂလောက (Svarga-loka) သည် သူ၏ လက်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 9

ग्रीवा महश्चवदनं जनलोकः प्रकीर्त्यते । ललाटं च तपोलोकः शीर्ष सत्यमुदाहृतम्

သူ၏ လည်ပင်းသည် မဟရ္လောက (Maharloka) ဖြစ်၍၊ သူ၏ မျက်နှာကို ဇနလောက (Janaloka) ဟု ကြေညာကြသည်။ သူ၏ နဖူးသည် တပေါလောက (Tapoloka) ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ခေါင်းကို စတျယလောက (Satyaloka) ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 10

चन्द्रसूर्यौ च नयने दिशः श्रोत्रे नासिकाश्विनौ । आत्मानं ब्रह्मरंध्रस्थमाहुस्त्वां वेदवादिनः

လနှင့် နေသည် သင်၏ မျက်စိနှစ်လုံးဟု ဆိုကြပြီး၊ အရပ်လေးမျက်နှာတို့သည် သင်၏ နားဖြစ်၏။ အရှွင်ဒေဝ (Aśvins) တို့သည် သင်၏ နှာခေါင်းပေါက်များဖြစ်ကြသည်။ ဝေဒပညာရှင်တို့က သင်သည် ဗြဟ္မရန္ဓ္ရ (ခေါင်းထိပ်အပေါက်) တွင် တည်သော အတ္တမန် (Ātman) ဟု ကြေညာကြသည်။

Verse 11

एवं ये ते विराड्रूपं संस्मरंत उपासते । जन्मबन्धविनिर्मुक्ता यांति त्वां परमं पदम्

ဤသို့ သင်၏ ဗိရာဋ် (ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ) ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို သတိရကာ ပူဇော်သူတို့သည် ထပ်တလဲလဲ မွေးဖွားခြင်း၏ ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်၍ သင်ထံ—အမြင့်မြတ်ဆုံး အဘောဒ်သို့—ရောက်ကြ၏။

Verse 12

एवं स्थूलं प्राणिमध्यं च शूक्ष्मं भावेभावे भावितं त्वां गृणंति । सर्वत्रस्थं त्वामतः प्राहुर्वेदास्तस्मै तुभ्यं पदम्ज इद्विधेम

ဤသို့ သူတို့သည် သင်ကို ချီးမွမ်းကြ၏—အကြမ်း (sthūla) အဖြစ်၊ သတ္တဝါတို့အတွင်း၌ နေထိုင်သော အတွင်းသတ္တိအဖြစ်၊ နှင့် အနူးညံ့ (sūkṣma) အဖြစ်ကို အခြေအနေတိုင်း၌ စိတ်ကူးသုံးသပ်၍။ ထို့ကြောင့် ဝေဒများက သင်သည် နေရာအနှံ့ရှိသည်ဟု ကြေညာကြ၏။ ကြာပလ္လင်မှ မွေးဖွားသော အရှင်သို့ ဤရိုသေချီးမွမ်းပူဇော်မှုကို ကျွန်ုပ်တို့ ဆောင်ရွက်ပါ၏။

Verse 13

एवं स्तुतो विरंचिस्तु कृपयाभिपरिप्लुतः । जानन्नपि तदा प्राह तेषामाश्वासहेतवे

ဤသို့ ချီးမွမ်းခံရသော ဗိရဉ္စိ (ဗြဟ္မာ) သည် ကရုဏာဖြင့် ပြည့်လျှံကာ၊ သိပြီးသားဖြစ်သော်လည်း ထိုအခါ သူတို့ကို စိတ်သက်သာစေရန် စကားဆို၏။

Verse 14

सर्वे भवन्तो दुःखार्ताः परिम्लानमुखांबुजाः । भ्रष्टायुदास्तथाऽकस्माद्भ्रष्टा भरणवाससः

သင်တို့အားလုံးသည် ဝမ်းနည်းဒုက္ခကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ ကြာပန်းမျက်နှာများ ညှိုးနွမ်းနေကြသည်။ သင်တို့၏ လက်နက်များ လက်မှ လျှောကျသွားပြီး၊ အလှဆင်ပစ္စည်းနှင့် အဝတ်အစားတို့လည်း ရုတ်တရက် ချော်ကျသွားကြ၏။

Verse 15

ममैवयं कृतिर्देवा भवतां यद्वडम्बना । यद्वैराजशरीरे मे भवन्तो बाहुसंज्ञकाः

အို ဒေဝါတို့၊ သင်တို့၏ ဤအရှက်ရမှုသည် အမှန်တကယ် ငါ့လုပ်ရပ်ပင် ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား ငါ၏ ဝိုင်ရာဇ (ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ) ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ သင်တို့ကို ငါ၏ ‘လက်မောင်း’ ဟု ခေါ်ကြသတည်း။

Verse 16

यद्यद्विभूतिमत्सत्त्वं धार्मिकं चोर्जितं महत् । तत्रासीद्बाहुनाशो मे बाहुस्थाने च ते मम

တန်ခိုးနှင့် စည်းစိမ်ပြည့်ဝ၍ ဓမ္မတရားရှိကာ အင်အားကြီးမားသော သတ္တဝါရှိရာရာ၌ ငါ၏ လက်များ ပျက်စီးခဲ့၏။ ထိုလက်နေရာ၌ ရပ်နေသော သင်တို့လည်း ထိခိုက်ကျဆုံးခဲ့၏။

Verse 17

तन्नूनं मम भग्नौ च बाहू तेन दुरात्मना । येन चोपहृतं देवास्तन्ममाख्यातु मर्हथ

အမှန်ပင် ငါ၏ လက်နှစ်ဖက်သည် ထိုဒုစရိုက်သူကြောင့် ချိုးဖျက်ခံရ၏။ ဒေဝတားတို့လည်း သူ့ကြောင့် ဖိနှိပ်ခံရ၏။ ထိုအမှုကို—ဘယ်သူလုပ်သနည်း—ငါ့အား ပြောကြားသင့်၏။

Verse 18

देवा ऊचुः । योऽसौ वज्रांगतनयस्त्वया दत्तवरः प्रभो । भृशं विप्रकृतास्तेन तत्त्वं जानासि तत्त्वतः

ဒေဝတားတို့က ဆိုကြသည်– “အရှင်ဘုရား၊ သင်က ပေးအပ်သော ဝရကို ရရှိသူ၊ ဝဇ္ရாங்க၏ သားတော် ထိုသူပင် ဖြစ်၏။ သူကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ အလွန်အမင်း အပြစ်ပြုခံရ၏။ သို့သော် အရှင်သည် အမှန်တရားကို အပြည့်အဝ သိတော်မူ၏။”

Verse 19

यत्तन्महीसमुद्रस्य तटं शार्विकतीर्थकम् । तदाक्रम्य कृतं तेन मरुभूमिसमं प्रभोः

မဟာသမုဒ္ဒရာ၏ ကမ်းခြေ—ရှာဝိက တီရ္ထဟု ခေါ်သော သန့်ရှင်းရာ—ကို သူက နင်းချေကာ သဲကန္တာရကဲ့သို့ ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့၏၊ အရှင်ဘုရား။

Verse 20

ऋद्धयः सर्वदेवानां गृहीतास्तेन सर्वतः । महाभूतस्वरूपेण स एव च जगत्पतिः

သူသည် ဒေဝတားအားလုံး၏ ဣဋ္ဌိနှင့် စည်းစိမ်ကို အရပ်ရပ်မှ သိမ်းယူခဲ့၏။ မဟာဘူတတို့၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူကာ သူတစ်ဦးတည်းပင် ကမ္ဘာ၏ အရှင်အဖြစ် ရပ်တည်လာ၏။

Verse 21

चंद्रसूर्यौ ग्रहास्तारा यच्चान्यद्देवपक्षतः । तच्च सर्वं निराकृत्य स्थापितो दैत्यपक्षकः

လနှင့် နေ၊ ဂြိုဟ်များနှင့် ကြယ်တန်းများ—နတ်ဘက်၌ ပါဝင်သမျှ အရာအားလုံးကို သူက ပယ်ဖျက်၍ ဖယ်ရှားကာ၊ ဒိုင်တျတပ်၏ အာဏာကို ထူထောင်ခဲ့သည်။

Verse 22

वयं च विधृता स्तेन बहूपहसितास्तथा । प्रसादान्मुक्ताश्च कथंचिदिव कष्टतः

ကျွန်ုပ်တို့လည်း ထိုသူက ဖမ်းဆီးခံရပြီး အကြိမ်ကြိမ် လှောင်ပြောင်ခံရသည်။ သင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့်သာ မည်သို့မည်ပုံမဆို အလွန်ခက်ခဲစွာ လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။

Verse 23

तद्वयं शरणं प्राप्ताः पीडिताः क्षुत्तृषार्दिताः । धर्मरक्षा कराश्चेति संचिंत्य त्रातुमर्हसि

ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ခိုလှုံရာအဖြစ် သင်ထံသို့ ရောက်လာကြသည်—ဒုက္ခပင်ပန်း၍ ဆာလောင်ခြင်း၊ ရေငတ်ခြင်းတို့ကြောင့် ညှဉ်းပန်းခံနေရသည်။ သင်သည် ဓမ္မကို ကာကွယ်သူဖြစ်ကြောင်း စဉ်းစား၍ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်သင့်ပါသည်။

Verse 24

इत्युक्तः स्वात्मभूर्देवः सुरैर्दैत्यविचेष्टितम् । सुरानुवाच भगवानतः संचिंत्य तत्त्वतः

နတ်များက ဒိုင်တျတို့၏ အပြုအမူဆိုးများကို ပြောကြားသဖြင့်၊ ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသော ဘုရား (ဗြဟ္မာ) သည် အကြောင်းအရာ၏ အမှန်တရားကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားပြီးနောက် နတ်များအား မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 25

अवध्यस्तारको दैत्यः सर्वैरपि सुरासुरैः । यस्य वध्यश्च नाद्यापि स जातो भगवान्पुनः

တာရက ဒိုင်တျသည် နတ်များနှင့် အသူရများ အားလုံးအတွက်ပင် မသတ်နိုင်သောသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ ဘုရားသည် ထပ်မံ မွေးဖွားလာပြီ—တာရကကို သတ်မည့် ကံသတ်မှတ်ထားသူပင် ဖြစ်သော်လည်း ထိုသတ်ခြင်းသည် ယနေ့ထိ မဖြစ်သေး။

Verse 26

मया च वरदानेन च्छन्दयित्वा निवारितः

ထို့နောက် ငါသည် ကောင်းချီးပေးခြင်းအားဖြင့် သူ့ကို စိတ်ပြေလျော့စေကာ တားဆီးထား하였다။

Verse 27

तपसा स हिदीप्तोऽभूत्त्रैलोक्यदहनात्मकः । स च वव्रे वधं दैत्यः शिशतः सप्तवासरात्

အမှန်တကယ် တပဿာကြောင့် သူသည် တောက်လောင်ထွန်းပေါ်လာ၍ လောကသုံးပါးကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သော အင်အားရှိ하였다။ ထိုဒေဝတမန် (ဒေတျ) သည် မိမိ၏ သတ်ဆုံးခြင်းကို ခုနှစ်ရက်သာရှိသော ကလေးငယ်ထံမှ ဖြစ်စေဟု တောင်းဆို하였다။

Verse 28

स च सप्तदिनो बालः शंकराद्यो भविष्यति । तारकस्य च वीरस्य वधकर्ता भविष्यति

ထိုခုနှစ်ရက်အရွယ် ကလေးငယ်သည် ရှင်ကရ၏ အဓိကသားတော်အဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာမည်။ သူသည် ရဲရင့်သော တာရကကို သတ်ဖြတ်သူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 29

सतीनामा तु या देवी विनष्टा दक्षहेलया । सा भविष्यति कल्याणी हिमाचलशरीरजा

ဒါက္ခ၏ အပြစ်တင်စော်ကားမှုကြောင့် ပျက်စီးသွားသော စတီနာမ ဒေဝီသည်၊ ဟိမာချလ တောင်၏ သမီးတော် မင်္ဂလာရှိသော ကလျာဏီအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာမည်။

Verse 30

शंकरस्य च तस्याश्च यत्नः कार्यः समागमे । अहमप्यस्य कार्यस्य शेषं कर्ता न संशयः

ရှင်ကရနှင့် ထိုဒေဝီတို့ ပေါင်းစည်းခြင်းအတွက် အမှန်တကယ် ကြိုးပမ်းရမည်။ ထို့အပြင် ငါလည်း ဤလုပ်ငန်း၏ ကျန်ရှိသမျှကို ပြီးစီးစေမည်—သံသယမရှိ။

Verse 31

इत्युक्तास्त्रिदशास्तेन साक्षात्कलयोनिना । जग्मुर्मेरुं प्रणम्येशं मर्करूपेण संवृताः

ဤသို့ ကာလယုဂတို့၏ မူလဖြစ်သော ဘြဟ္မာတော်၏ အမိန့်ကို ခံယူပြီးနောက်၊ ဒေဝတော်များသည် မေရုတောင်သို့ ထွက်ခွာကြ၏။ ထို့နောက် အရှင်ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ မျောက်ရုပ်ဖြင့် ဖုံးကွယ်လျက် သွားကြ၏။

Verse 32

ततो गतेषु देवेषु ब्रह्मा लोकपितामहः । निशां सस्मार भगवान्स्वां तनुं पूर्वसंभवाम्

ဒေဝတော်များ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်၊ လောကပိတামဟ ဘြဟ္မာတော်သည် ယခင်က ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော မိမိ၏ ကိုယ်ရုပ်ဖြစ်သည့် “ည” ကို သတိရတော်မူ၏။

Verse 33

ततो भगवती रात्रिरुपतस्थे पितामहम् । तां विविक्ते समालोक्य तथोवाच विभावरीम्

ထို့နောက် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာရှိသော နတ်မညသည် ပိတামဟထံ ချဉ်းကပ်လာ၏။ သူမကို တိတ်ဆိတ်သီးသန့်ရာ၌ မြင်တော်မူသော် ဘြဟ္မာတော်သည် ဝိဘာဝရီ (ည) ထံ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 34

विभावरि महाकार्यं विबुधानामुपस्थितम् । तत्कर्तव्यं त्वया देवि श्रृणु कार्यस्य निश्चयम्

ဝိဘာဝရီရေ၊ ဒေဝတော်များနှင့် ဆိုင်သော အရေးကြီးသော ကိစ္စကြီးတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာပြီ။ ထိုကိစ္စကို နတ်မရေ၊ သင်က ဆောင်ရွက်ရမည်—ဤလုပ်ငန်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို နားထောင်လော့။

Verse 35

तारकोनाम दैत्येंद्रः सुरकेतुरनिर्ज्जितः । तस्याभावाय भगवाञ्जनयिष्यति यं शिवः

တားရကဟု အမည်ရသော ဒိုင်တျအင်္ဒြာတစ်ပါး ရှိ၏။ သူသည် ဒေဝတော်တို့၏ ရန်သူတို့၏ အလံတော်ဖြစ်၍ မအနိုင်ယူနိုင်သူ ဖြစ်၏။ သူကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် ကောင်းမြတ်သော ရှိဝတော်သည် တစ်ပါး (သားတော်) ကို မွေးဖွားစေမည်။

Verse 36

सुतः स भविता तस्य तारकस्यांतकारकः । अहं त्वादौ यदा जातस्तदापश्यं पुरःस्थितम्

ထိုသားသည် တာရက၏ အဆုံးကို ဆောင်ရွက်မည့်သူ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ငါသည် ပထမဦးဆုံး မွေးဖွားချိန်၌ပင် အရှင်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေသည်ကို မြင်ခဲ့၏။

Verse 37

अर्धनारीश्वरं देवं व्याप्य विश्वमवस्थितम् । दृष्ट्वा तमब्रुवं देवं भजस्वेति च भक्तितः

အာဓနာရီဣရှွရ ဘုရားကို ငါမြင်၏—ကမ္ဘာလောကတစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့၍ ထိုအတွင်း၌ တည်နေတော်မူ၏။ ထိုအရှင်ကို မြင်ပြီးနောက် ငါသည် ဘက်တိဖြင့် “ထိုအရှင်ကို ကိုးကွယ်ပါ” ဟု ဆို၏။

Verse 38

ततो नारी पृथग्जाता पुरुषश्च तथा पृथक् । तस्याश्चैवांशजाः सर्वाः स्त्रियस्त्रिभुवने स्मृताः

ထို့နောက် မိန်းမသည် သီးခြားစွာ ပေါ်ပေါက်လာ၏၊ ယောက်ျားလည်း ထိုနည်းတူ သီးခြားစွာ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ သုံးလောကရှိ မိန်းမအားလုံးသည် သူမ၏ အစိတ်အပိုင်းမှ ပေါက်ဖွားသည်ဟု မှတ်ယူကြ၏။

Verse 39

एकादश च रुद्राश्च पुरुषास्तस्य चांशजाः । तां नारीमहामालोक्य पुत्रं दक्षमथा ब्रवम्

ရုဒြာ ဆယ့်တစ်ပါးနှင့် အခြား ယောက်ျားသတ္တဝါတို့သည်လည်း သူ၏ အစိတ်အပိုင်းမှ ပေါက်ဖွားကြ၏။ ထိုမဟာမိန်းမကို မြင်ပြီးနောက် ငါသည် ငါ့သား ဒက္ရှအား ပြော၏။

Verse 40

भजस्व पुत्रीं जगती ममापि च तवापि च । पुंदुःखनकात्त्रात्री पुत्री ते भाविनी त्वियम्

“လောက၏ အရှင်ရေ၊ ဤသမီးကို ဂုဏ်ပြု၍ စောင့်ရှောက်ပါ—သူမသည် ငါ့အတွက်လည်း၊ သင့်အတွက်လည်း ဖြစ်၏။ သူမသည် သင်၏ သမီးဖြစ်လာမည်၊ ကိုယ်ခန္ဓာရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော ဒုက္ခများမှ သတ္တဝါတို့ကို ကယ်တင်မည့် ကယ်တင်ရှင်လည်း ဖြစ်မည်” ဟု ဆို၏။

Verse 41

एवमुक्तो मया दक्षः पुत्रीत्वे परि कल्पिताम् । रुद्राय दत्तवान्भक्त्या नाम दत्त्वा सतीति यत्

ဤသို့ ငါပြောဆိုသဖြင့် ဒက္ခသည် သူမကို သမီးအဖြစ် လက်ခံကာ၊ ဘက္တိဖြင့် ရုဒြာထံ ပေးအပ်၍ «သတီ» ဟူသော အမည်ကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 42

ततः काले चं कस्मिंश्चिदवमेने च तां पिता । मुमूर्षुः पापसंकल्पो दुरात्मा कुलकज्जलः

ထို့နောက် အချိန်တစ်ခါတွင် သူမ၏ဖခင်က သူမကို စော်ကားလေ၏။ အပြစ်ရှိသော အကြံအစည်ကို ထားကာ အန္တရာယ်ကို လိုလားသူ၊ စိတ်ဆိုးသူ၊ မျိုးရိုးကို မဲစေသောသူအဖြစ် မထီမဲ့မြင် ပြုလေ၏။

Verse 43

ये रुद्रं नैव मन्यंते ते स्फुटं कुलकज्जलाः । पिशाचास्ते दुरात्मानो भवंति ब्रह्मराक्षसाः

ရုဒြာကို မသိမှတ် မလက်ခံသူတို့သည် မျိုးရိုးကို မဲစေသောသူများပင် ဖြစ်ကြ၏။ ထိုသို့ စိတ်ဆိုးသောသူတို့သည် ပိသာချာ ဖြစ်ကာ နောက်တဖန် ဗြဟ္မရာက္ခသာများ ဖြစ်လာကြ၏။

Verse 44

अवमानेन तस्यापि यथा देवी जहौ तनुम् । यथा यज्ञः स च ध्वस्तो भवेन विदितं हि ते

သူ၏စော်ကားမှုကြောင့် ဒေဝီသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ခဲ့၏။ ထိုယဇ္ဉ်လည်း ဘဝ (ရှီဝ) က ဖျက်ဆီးခဲ့သည်ဟု သင်ကောင်းစွာ သိပြီးသားပင်။

Verse 45

अधुना हिमशैलस्य भवित्री दुहिता च सा । महेश्वरं पतिं सा च पुनः प्राप्स्यति निश्चितम्

ယခုအခါ သူမသည် ဟိမာလယတောင်၏ သမီးအဖြစ် ဖြစ်လာမည်။ ထို့ပြင် မဟေရှ္ဝရကို ခင်ပွန်းအဖြစ် ထပ်မံ ရရှိမည်ဟု အတိအကျ ဖြစ်၏။

Verse 46

तदिदं च त्वया कार्यं मेनागर्भे प्रविश्य च । तस्याश्छविं कुरु कृष्णां यथा काली भवेत्तु सा

ထို့ကြောင့် သင်သည် ဤအမှုကို ပြုရမည်။ မေနာ၏ ဝမ်းထဲသို့ ဝင်၍ သူမ၏ အသားအရေကို မှောင်မိုက်စေကာ ကာလီဖြစ်အောင် ပြုလော့။

Verse 47

यदा रुद्रोपहसिता तपस्तप्स्यति सा महत् । समाप्तनियमा देवी यदा चोग्रा भविष्यति

ရုဒ္ဒရနှင့်ပတ်သက်၍ လှောင်ပြောင်ခံရသောအခါ သူမသည် မဟာတပသကို ဆောင်ရွက်မည်။ နတ်မသည် နိယမများကို ပြီးစီးကာ အူဂြာ—ဆုံးဖြတ်ချက်ပြင်းထန်သူ—ဖြစ်လာမည်။

Verse 48

स्वयमेव यदा रूपं सुगौरं प्रतिपत्स्यते । विरहेण हरश्चास्या मत्वा शून्यं जगत्त्रयम्

သူမသည် ကိုယ်တိုင်ပင် အလွန်ဖြူဝင်းသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ပြန်လည်ရရှိသောအခါ၊ ဟရ (ဟရ) သည်လည်း သူမနှင့် ခွဲခွာရခြင်းကြောင့် သုံးလောကကို အလွတ်အပျက်ဟု ထင်မြင်မည်။

Verse 49

तस्यैव हिमशैलस्य कंदरे सिद्धसेविते । प्रतीक्षमाणस्तां देवीमुग्रं संतप्स्यते तपः

စိဒ္ဓများက မကြာခဏ လာရောက်ဆည်းကပ်သော ဟိမာလယတောင်တန်းတစ်ခု၏ ဂူအတွင်း၌၊ နတ်မကို စောင့်မျှော်ရင်း သူသည် ပြင်းထန်သော တပသကို ကျင့်မည်။

Verse 50

तयोः सुतप्ततपसोर्भविता यो महान्सुतः । भविष्यति स दैत्यस्य तारकस्य निवारकः

တပသကို အလွန်ပြင်းထန်စွာ ဆောင်ရွက်နေသော ထိုနှစ်ဦးထံမှ မဟာသားတော်တစ်ပါး မွေးဖွားမည်။ ထိုသူသည် ဒေယ့်တ (အဆုရ) တာရကကို တားဆီး၍ ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 51

तपसो हि विना नास्ति सिद्धिः कुत्रापि शोभने । सर्वासां कर्मसिद्धीनां मूलं हि तप उच्यते

အို မင်္ဂလာရှိသောသူမ! တပဿ (အကျင့်တရားဖြင့် သည်းခံပူဇော်ခြင်း) မရှိလျှင် မည်သည့်နေရာ၌မျှ အောင်မြင်မှုမရှိ။ လုပ်ငန်းအားလုံး၏ အောင်မြင်ခြင်း၏ အမြစ်မှာ တပဿဟု ဆိုကြသည်။

Verse 52

त्वयापि दानवो देवि देहनिर्गतया तदा । चंडमुंडपुरोगाश्च हंतव्या लोकदुर्जयाः

ထို့ပြင် ဒေဝီမယ်တော်၊ ထိုအခါ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်၊ လောကတို့ မအနိုင်ယူနိုင်သော ချန်ဍနှင့် မုဏ္ဍတို့ ဦးဆောင်သည့် ဒါနဝ (အဆုရ) များကို သင်လည်း သတ်ဖြတ်ရမည်။

Verse 53

यस्माच्चंडं च मुंडं च त्वं देवि निहनिष्यसि । चामुंडेति ततो लोके ख्याता देवि भविष्यसि

ဒေဝီမယ်တော်၊ ချန်ဍနှင့် မုဏ္ဍတို့ကို သင် သတ်ဖြတ်မည်ဖြစ်သောကြောင့်၊ ထို့ကြောင့် လောက၌ သင်သည် “ချာမုဏ္ဍာ” ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြားလာမည်။

Verse 54

ततस्त्वां वरदे देवी लोकः संपूजयिष्यति । भेदेर्बहुविधाकारैः सर्वगां कामसाधनीम्

ထို့နောက် အပေးအလှူရှင် ဒေဝီမယ်တော်၊ လောကသည် သင့်ကို အပြည့်အဝ ပူဇော်မည်။ အမျိုးမျိုးကွဲပြားသော ရုပ်သဏ္ဌာန်များဖြင့်၊ နေရာအနှံ့ရှိ၍ ဆန္ဒများကို ပြည့်စုံစေနိုင်သော မယ်တော်ကို ပူဇော်ကြမည်။

Verse 55

ओंकारवक्त्रां गायत्रीं त्वामर्चंति द्विजोत्तमाः । ऊर्जितां बलदां पापि राजानः सुमहाबलाः

ဒွိဇအထက်တန်းများသည် အိုံကာရကို မျက်နှာတော်အဖြစ်ထားသော ဂါယတရီအဖြစ် သင့်ကို ပူဇော်ကြသည်။ အလွန်အားကြီးသော မင်းများလည်း အင်အားပြည့်ဝ၍ အားပေးသူ၊ အပြစ်ဖျက်ရှင် မယ်တော်အဖြစ် သင့်ကို ပူဇော်ကြသည်။

Verse 56

वैश्याश्च भूतिमित्येव शिवां शूद्रास्तथा शुभे । क्षांतिर्मुनीनामक्षोभ्या दया नियमिनामपि

အို မင်္ဂလာရှိသော မယ်တော်၊ ဝိုင်ရှျာတို့သည် မယ်တော်ကို «ဘူတိ» (စည်းစိမ်) ဟု ပူဇော်ကြပြီး၊ ရှူဒြာတို့သည် «ရှီဝါ» ဟု ပူဇော်ကြ၏။ မယ်တော်သည် မုနိတို့၏ မလှုပ်မရှား သည်းခံခြင်းဖြစ်၍၊ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းသူတို့၏ ကရုဏာလည်း ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 57

त्वं महोपाय सन्दोहा नीतिर्नयविसर्पिणाम् । परिस्थितिस्त्वमर्थानां त्वमहो प्राणिका मता

မယ်တော်သည် အကြံဉာဏ်ကောင်းများ၏ မဟာသိုက်တော်ဖြစ်ပြီး၊ မဟာဗျူဟာကျွမ်းကျင်သူတို့၏ လမ်းညွှန် နီတိတော်ဖြစ်၏။ အမှုအရာတို့၏ သင့်တော်သော အဆုံးအဖြတ်လည်း မယ်တော်ပင်၊ ထို့ပြင် သတ္တဝါတို့အတွက် အသက်အားတော်ဟုလည်း ယူဆကြ၏။

Verse 58

त्वं युक्तिः सर्वभूतानां त्वं गतिः सर्वदेहिनाम् । रतिस्त्वं रतिचित्तानां प्रीतिस्त्वं हृद्यदर्शिनाम्

မယ်တော်သည် သတ္တဝါအားလုံး၏ ယုတ္တိပညာဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါအားလုံး၏ ရောက်ရာအဆုံးနှင့် အားကိုးရာဖြစ်၏။ ပျော်ရွှင်မှုကို လိုလားသော စိတ်တို့အတွက် မယ်တော်သည် ရတိ (ပျော်မြူးခြင်း) ဖြစ်ပြီး၊ ချစ်မြတ်နိုးရာကို မြင်သူတို့အတွက် ပရိတိ (ချစ်ခြင်းပျော်ရွှင်ခြင်း) ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 59

त्वं कांतिः शुभरूपाणां त्वं शांति शुभकर्मिणाम् । त्वं भ्रांतिर्मूढचित्तानां त्वं फलं क्रतुयाजिनाम्

မယ်တော်သည် မင်္ဂလာရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူတို့၏ တောက်ပမှုဖြစ်ပြီး၊ မင်္ဂလာကောင်းမှုကို ပြုလုပ်သူတို့၏ ငြိမ်းချမ်းမှုဖြစ်၏။ မိုက်မဲသောစိတ်ရှိသူတို့အတွက်တောင် မယ်တော်သည် ဘြာန္တိ (မ भ्रम) ဖြစ်ပြီး၊ ယဇ္ဉပူဇော်သူတို့ ရရှိသော အကျိုးफलလည်း မယ်တော်ပင် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 60

जलधीनां महावेला त्वं च लीला विलासिनाम् । संभूतिस्त्वं पदार्थानां स्थितिस्त्वं लोकपालिनी

မယ်တော်သည် သမုဒ္ဒရာတို့၏ မဟာကမ်းခြေဖြစ်ပြီး၊ လီလာကို ခံစားသူတို့၏ လီလာပျော်ရွှင်မှုလည်း ဖြစ်၏။ အရာဝတ္ထုအားလုံး၏ ပေါ်ပေါက်ခြင်းသည် မယ်တော်ဖြစ်ပြီး၊ တည်တံ့နေခြင်းလည်း မယ်တော်ပင်—လောကကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သော မယ်တော်ရေ။

Verse 61

त्वं कालरात्रिर्निःशेष भुवनावलिनाशिनी । प्रियकंठग्रहानन्ददायिनी त्वं विभावरी

သင်သည် ကာလာရာထရီ၊ လောကအဆက်အစဉ်အားလုံးကို ပျက်သိမ်းလျှော့ချသော အင်အားဖြစ်၏။ ချစ်မြတ်နိုးသူ၏ ပွေ့ဖက်ခြင်းမှ အာနန္ဒကို ပေးသနားသူ—အို ဝိဘာဝရီ၊ တောက်ပသော ညဖြစ်၏။

Verse 62

प्रसीद प्रणतानस्मान्सौम्यदृष्ट्या विलोकय

ကျေးဇူးပြု၍ သနားတော်မူပါ; ဦးညွတ်ပူဇော်နေသော ကျွန်ုပ်တို့ကို နူးညံ့၍ မင်္ဂလာရှိသော မျက်မြင်ဖြင့် ကြည့်ရှုတော်မူပါ။

Verse 63

इति स्तुवंतो ये देवि पूजयिष्यंति त्वां शुभे । ते सर्वकामानाप्स्यंति नियता नात्र संशयः

အို ဒေဝီ၊ မင်္ဂလာရှိသူမ! ဤသို့ ချီးမွမ်းကာ ပူဇော်သောသူတို့သည် မိမိတို့လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို မလွဲမသွေ ရရှိကြမည်၊ ဤတွင် သံသယမရှိ။

Verse 64

इत्युक्ता तु निशादेवी तथेत्युक्त्वा कृताञ्जलिः । जगाम त्वरिता पूर्वं गृहं हिमगिरेर्महत्

ဤသို့ ပြောဆိုခံရသော် နိသာဒေဝီသည် “ထိုသို့ဖြစ်စေ” ဟု ပြန်ဆိုကာ လက်အုပ်ချီ၍ အလျင်အမြန် ဟိမဂိရိ၏ ကြီးမြတ်သော နေအိမ်သို့ အရင်ဆုံး သွားလေ၏။

Verse 65

तत्राऽसीनां महाहर्म्ये रत्नभित्तिसमाश्रये । ददर्श मेनामापांडुच्छविवक्त्रसरोरुहाम्

ထိုနေရာ၌ ရတနာတံတိုင်းများကို မှီကာ မဟာနန်းတော်အတွင်း ထိုင်နေသော မေနာကို တွေ့မြင်၏။ သူမ၏ မျက်နှာသည် ကြာပန်းကဲ့သို့ဖြစ်၍ ဖြူဝင်းတောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် လင်းလက်နေ၏။

Verse 66

किंचिच्छयाममुखोदग्रस्तनभागावनामिताम् । महौषधिगणबद्धमंत्रराजनिषेविताम्

သူမ၏မျက်နှာသည် အနည်းငယ်မှောင်ရိပ်သွား၍ ရင်သားပြည့်ဝမှုကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာလည်း အနည်းငယ်ကွေးညွတ်နေသည်။ မဟာဆေးပင်များက စောင့်ရှောက်ကာ အာနုဘော်ကြီးသော မန္တရရာဇာများဖြင့် ဆောင်ရွက်ပူဇော်လျက်ရှိသည်။

Verse 67

ततः किंचित्प्रमिलिते मेनानेत्रांबुजद्वये । आविवेशमुखं रात्रिर्ब्रह्मणो वचनात्तदा

ထို့နောက် မေနာ၏ ကြာပန်းမျက်စိနှစ်ဖက် အနည်းငယ်ပိတ်သွားသောအခါ၊ ဘြဟ္မာ၏ အမိန့်တော်အတိုင်း ထိုအချိန်တွင် “ည” သည် သူမ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာ하였다။

Verse 68

जन्मदाया जगन्मातुः क्रमेण जठरांतरम् । अरंजयच्छविं देव्या गुहमातुर्विभावरी

ကမ္ဘာမိခင်ကို မွေးဖွားပေးမည့်သူအဖြစ် “ဝိဘာဝရီ” သည် အဆင့်ဆင့် ဝမ်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး၊ ထိုဒေဝီ၏ တောက်ပသရေကို ပိုမိုမြှင့်တင်하였다—အနာဂတ်တွင် ဂုဟ၏ မိခင်ဖြစ်မည့်သူ။

Verse 69

ततो जगन्मं गलदा मेना हिमगिरेः प्रिया । ब्राह्मे मुहूर्ते सुभगे प्रासूयत शुभाननाम्

ထို့နောက် ဟိမဂိရိ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ မေနာ—ကမ္ဘာကို မင်္ဂလာပေးသူ—သည် ကောင်းမြတ်သော ဘြာဟ္မမုဟူရ္တ အချိန်၌ မျက်နှာလှပသည့် ကလေးကို မွေးဖွား하였다။

Verse 70

तस्यां तु जायमानायां जंतवः स्थाणुजंगमाः । अभवन्सुखिनः सर्वे सर्वलोकनिवासिनः

သူမ မွေးဖွားနေစဉ်တွင် မရွေ့မလျားနှင့် ရွေ့လျားသတ္တဝါ အားလုံးသည် ပျော်ရွှင်ချမ်းသာလာကြပြီး၊ လောကအပေါင်းတို့၌ နေထိုင်သူအားလုံးလည်း ကောင်းကျိုးချမ်းသာဖြင့် ပြည့်ဝ하였다။

Verse 71

अभवत्क्रूरसत्त्वानां चेतः शांतं च देहिनाम् । ज्योतिषामपि तेजस्त्वमभवत्सुतरां तदा

ထိုအခါ ကြမ်းတမ်းသောသတ္တဝါတို့၏ စိတ်ပင် ငြိမ်းချမ်းသွား၍ ကိုယ်ရှိသတ္တဝါတို့လည်း သာယာငြိမ်းချမ်းကြ၏။ ထိုကာလ၌ နက္ခတ်အလင်းရောင်တို့ပင် ပိုမိုတောက်ပလင်းလက်လာကြ၏။

Verse 72

वनाश्रिताश्चौषधयः स्वादवंति फलानि च । गंधवंति च माल्यानि विमलं च नभोऽभवत्

တောအတွင်းရှိ ဆေးပင်တို့သည် အာနိသင်ပြင်းထန်လာ၍ သစ်သီးတို့လည်း ပိုမိုချိုမြိန်လာကြ၏။ ပန်းကုံးတို့သည် ပိုမိုမွှေးကြိုင်လာပြီး ကောင်းကင်လည်း သန့်ရှင်းကြည်လင်သွား၏။

Verse 73

मारुतश्च सुखस्पर्शो दिशश्च सुमनोहराः । विस्मृता नि च शास्त्राणि प्रादुर्भावं प्रपेदिरे

လေညင်းသည် ထိတွေ့ရာတွင် သာယာနူးညံ့လာ၍ အရပ်အနှံ့လည်း အလွန်လှပစွာ မြင်ရ၏။ မေ့လျော့ခဲ့သော သာသနာကျမ်းစာတို့ပင် ပြန်လည်ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။

Verse 74

प्रभावस्तीर्थमुख्यानां तदा पुण्यतमोऽभवत् । सत्ये धर्मे चाध्ययने यज्ञे दाने तपस्यपि

ထိုအခါ အထွတ်အမြတ် တီရ္ထများ၏ အာနုဘော်သည် အလွန်ပင် ပုဏ္ဏမြတ်တန်ခိုးဖြစ်လာ၏။ ထို့အတူ သစ္စာ၊ ဓမ္မ၊ သင်ယူလေ့လာခြင်း၊ ယဇ္ဉ၊ ဒါနနှင့် တပဿာတို့၌လည်း ကုသိုလ်တန်ဖိုး အလွန်တိုးပွားလာ၏။

Verse 75

सर्वेषामभवच्छ्रद्धा जन्मकाले गुहारणेः । अंतरिक्षेमराश्चापि प्रहर्षोत्फुल्ललोचनाः

ဂုဟာ (စကန္ဒ) မွေးဖွားသည့်အခါ လူအပေါင်းတို့တွင် သဒ္ဓါ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ အလယ်ကောင်းကင်ရှိ ဒေဝတားတို့ပင် ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် မျက်လုံးများ ပွင့်လန်းတောက်ပကြ၏။

Verse 76

हरिब्रह्ममहेंद्रार्कवायुवह्निपुरोगमाः । पुष्पवृष्टिं प्रमुमुचुस्तस्मिन्मेनागृहे शुभे

ဟရီ၊ ဗြဟ္မာ၊ မဟိန္ဒြ၊ နေမင်း၊ လေ၊ မီးတို့ကို ဦးဆောင်၍ ထိုမေနာ၏ မင်္ဂလာအိမ်ပေါ်သို့ ပန်းမိုးကို လွှတ်ချကြ၏။

Verse 77

मेरुप्रभृतयश्चापि मूर्तिमंतो महानगाः । तस्मिन्महोत्सवे प्राप्ता वीरकांस्योपशोभिताः

မေရုတောင်နှင့် အခြားသော မဟာတောင်တန်းများလည်း ရုပ်ကာယရှိသကဲ့သို့ ပွဲတော်ကြီးသို့ ရောက်လာကြ၍ သူရဲကောင်းဆန်သော ကြေးရောင်အလှဆင်များဖြင့် တောက်ပလှပကြ၏။

Verse 78

सागराः सरितश्चैव समाजग्मुश्च सर्वशः

သမုဒ္ဒရာများနှင့် မြစ်များလည်း အရပ်ရပ်မှ စုဝေးလာကြ၏။

Verse 79

हिमशैलोऽभवल्लोके तदा सर्वैश्चराचरैः । सेव्यश्चाप्यभिगम्यश्च पूजनीयश्च भारत

အို ဘာရတ၊ ထိုအခါ လောက၌ ဟိမာလယတောင်သည် လှုပ်ရှားသတ္တဝါနှင့် မလှုပ်ရှားသတ္တဝါ အားလုံးအတွက် ဆည်းကပ်ရမည့်၊ ချဉ်းကပ်ရမည့်၊ ပူဇော်ရမည့် အရာဖြစ်လာ၏။

Verse 80

अनुभूयोत्सवं ते च जग्मुः स्वानालयांस्तदा

ထိုသန့်ရှင်းသော ပွဲတော်ကို ခံစားပြီးနောက် သူတို့သည် ထိုအခါ မိမိတို့၏ နေရာအိမ်ရာများသို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာကြ၏။