Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 58
त्वं युक्तिः सर्वभूतानां त्वं गतिः सर्वदेहिनाम् । रतिस्त्वं रतिचित्तानां प्रीतिस्त्वं हृद्यदर्शिनाम्
tvaṃ yuktiḥ sarvabhūtānāṃ tvaṃ gatiḥ sarvadehinām | ratistvaṃ raticittānāṃ prītistvaṃ hṛdyadarśinām
မယ်တော်သည် သတ္တဝါအားလုံး၏ ယုတ္တိပညာဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါအားလုံး၏ ရောက်ရာအဆုံးနှင့် အားကိုးရာဖြစ်၏။ ပျော်ရွှင်မှုကို လိုလားသော စိတ်တို့အတွက် မယ်တော်သည် ရတိ (ပျော်မြူးခြင်း) ဖြစ်ပြီး၊ ချစ်မြတ်နိုးရာကို မြင်သူတို့အတွက် ပရိတိ (ချစ်ခြင်းပျော်ရွှင်ခြင်း) ဖြစ်တော်မူ၏။
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced from Māheśvarakhaṇḍa framing)
Scene: Devī as the inner compass: beings of different stations—ascetics, householders, lovers—turning toward the same luminous center; the scene balances serenity with gentle human affection.
FAQs
Devī is both the inner faculty of discernment and the ultimate refuge; even human joys reflect her presence as Śakti.
No specific tīrtha appears; it is a universal stuti describing Devī’s immanence in life and mind.
None directly; the verse supports devotional contemplation (bhāvanā) of Devī as the indwelling power.