Adhyaya 30

Verse 1

स्कंद उवाच । शृण्वगस्त्यमहाभाग स च राजा भगीरथः । आराध्य श्रीमहादेवमुद्दिधीर्षुः पितामहान्

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်– “ကြားလော့၊ မဟာဘဂ အဂஸ္တျာရေ။ ဘဂီရထ မင်းသည် ဘိုးဘွားပိတೃတို့ကို ကယ်တင်လိုသဖြင့် သရီ မဟာဒေဝကို ဘက္တိဖြင့် အာရာဓနာပြုလေ၏။”

Verse 2

ब्रह्मशाप विनिर्दग्धान्सर्वान्राजर्षिसत्तमः । महता तपसा भूमिमानिनाय त्रिवर्त्मगाम्

ဗြဟ္မာ၏ အပစ်ဒဏ်ကြောင့် လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသူ အားလုံးအတွက်၊ ရာဇရိရှိတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူသည် မဟာတပသဖြင့် သုံးလမ်းကြောင်းသို့ စီးဆင်းသော ဂင်္ဂါကို မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်စေ하였다။

Verse 3

त्रयाणामपि लोकानां हिताय महते नृपः । समानैषीत्ततो गंगां यत्रासीन्मणिकर्णिका

လောကသုံးပါး၏ မဟာအကျိုးအတွက် မင်းကြီးသည် ထို့နောက် ဂင်္ဂါကို မဏိကဏ္ဏိကာ တည်ရှိရာ အရပ်သို့ ခေါ်ဆောင်လာ하였다။

Verse 4

आनंदकाननं शंभोश्चक्रपुष्करिणी हरेः । परब्रह्मैकसुक्षेत्रं लीलामोक्षसमर्पकम्

ဤနေရာသည် သမ္ဘူ၏ အာနန္ဒကာနန ဖြစ်၏; ဟရီ၏ စက္ကရပုෂ္ကရိဏီ ဖြစ်၏; ပရဗြဟ္မ၏ တစ်ခုတည်းသော အထူးသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ ဖြစ်၍—ဒေဝလီလာအဖြစ် မောက္ခကို ပေးအပ်၏။

Verse 5

प्रापयामास तां गंगां दैलीपिः पुरतश्चरन् । निर्वाणकाशनाद्यत्र काशीति प्रथिता पुरी

ဒိုင်လီပိသည် ဂင်္ဂါ၏ ရှေ့မှ ဦးဆောင်လျက် ထိုမြို့သို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သည်—နိဗ္ဗာန်ကို ထွန်းလင်းစေသဖြင့် ထိုပူရီကို ‘ကာသီ’ ဟု ထင်ရှားကြသည်။

Verse 6

अविमुक्तं महाक्षेत्रं न मुक्तं शंभुना क्वचित । प्रागेव हि मुनेऽनर्घ्यं जात्यं जांबूनदं स्वयम्

အို မုနိ၊ အဝိမုတ္တ မဟာကေတ္တရသည် သမ္ဘု (ရှီဝ) မည်သည့်အခါမျှ မစွန့်လွှတ်သော သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော နယ်မြေကြီး ဖြစ်၏။ ထိုနေရာသည် ကိုယ်တိုင်ပင် တန်ဖိုးမမီ—သန့်စင်သော ဇမ္ဘူနဒ ရွှေစစ်ကဲ့သို့။

Verse 7

पुनर्वारितरेणापि हीरेणयदि संगतम् । चक्रपुष्करणीतीर्थं प्रागेव श्रेयसांपदम्

အရာတစ်ခုသည် ထပ်ခါထပ်ခါ သန့်စင်ထားသော စိန်နှင့်ပင် ပေါင်းစည်းလာသော်လည်း၊ စက္ကရပုෂ္ကရဏီ တီရ္ထသည် အစကတည်းက မင်္ဂလာနှင့် အမြင့်ဆုံးကောင်းကျိုး၏ နေရာတော် ဖြစ်နေဆဲ။

Verse 8

ततः श्रेष्ठतरं शंभोर्मणिश्रवणभूषणात् । आनंदकानने तस्मिन्नविमुक्ते शिवालये

သမ္ဘု၏ မဏိတန်ဆာဆင်ထားသော နားကပ်ထက်ပင် ပို၍ မြတ်သောအရာမှာ၊ အာနန္ဒကာနန သုခတောအတွင်းရှိ အဝိမုတ္တ သီဝအာလယ (ရှီဝ၏ နေရာတော်) ဖြစ်၏။

Verse 9

प्रागेव मुक्तिः संसिद्धा गंगासंगात्ततोधिका । यदा प्रभृति सा गंगा मणिकर्ण्यां समागता

ထိုနေရာ၌ မောက္ခသည် အစကတည်းက ပြည့်စုံစွာ စိဒ္ဓ ဖြစ်ပြီးသား; သို့သော် ဂင်္ဂါနှင့် ပေါင်းဆုံခြင်းကြောင့် ထို့ထက်မက မြင့်မားလာ၏—ဂင်္ဂါသည် မဏိကရ္ဏီသို့ ရောက်လာသည့်အချိန်မှစ၍။

Verse 10

तदाप्रभृति तत्क्षेत्रं दुष्प्रापं त्रिदशैरपि । कृत्वा कर्माण्यनेकानि कल्याणानीतराणि वा

ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုသန့်ရှင်းမြတ်သော ကေတ္တရသည် နတ်တို့အတွက်ပင် ရောက်ရှိရန် ခက်ခဲလာ၏—သတ္တဝါတို့က မင်္ဂလာကောင်းသော ကမ္မများ သို့မဟုတ် အခြားကမ္မများကို မရေတွက်နိုင်အောင် ပြုလုပ်သော်လည်း။

Verse 11

तानि क्षणात्समुत्क्षिप्य काशीसंस्थोऽमृतोभवेत् । तस्यां वेदांतवेद्यस्य निदिध्यासनतो विना

ထို (ကမ္မအလေး) များကို ခဏချင်းပစ်ချလိုက်သော် ကာရှီ၌ နေထိုင်သူသည် အမရ (အမృత) ဖြစ်လာ၏။ ထိုနေရာ၌ ဝေဒാന്തဖြင့် သိမြင်ရသော ပရမတ္ထတတ္တဝါကို နိဒိဓျာသန (နက်ရှိုင်းသော စိတ်တည်ငြိမ်စဉ်းစားခြင်း) မရှိသော်လည်း…

Verse 12

विना सांख्येन योगेन काश्यां संस्थोऽमृतो भवेत् । कर्मनिर्मूलनवता विना ज्ञानेन कुंभज

ဆာင်ချာနှင့် ယောဂ မရှိသော်လည်း ကာရှီ၌ နေထိုင်သူသည် အမရ (အမృత) ဖြစ်၏။ အို ကုမ္ဘဇ (အဂஸ္တျ)၊ ကမ္မကို အမြစ်မှ နုတ်ပယ်နိုင်သော ဉာဏ်မရှိသော်လည်း…

Verse 13

शशिमौलिप्रसादेन काशीसंस्थोऽमृतो भवेत् । यत्नतोऽयत्नतो वापि कालात्त्यक्त्वा कलेवरम्

လမောက်ကွင်းဆောင်သခင် (ရှီဝ) ၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ကာရှီ၌ နေထိုင်သူသည် အမရ (အမృత) ဖြစ်၏—ကံသတ်မှတ်သော အချိန်၌ ကြိုးစား၍ဖြစ်စေ မကြိုးစားဘဲဖြစ်စေ ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်သော်လည်း။

Verse 14

तारकस्योपदेशेन काशीसंस्थोऽमृतो भवेत् । अनेकजन्मसंसिद्धैर्बद्धोऽपि प्राकृतैर्गुणैः

တာရက (မန္တရ/အုပ်ဒေသ) ၏ သင်ကြားချက်ကြောင့် ကာရှီ၌ နေထိုင်သူသည် အမရ (အမృత) ဖြစ်၏—မွေးဖွားမှုများစွာကြောင့် ခိုင်မာလာသော သဘာဝဂုဏ် (ဂုဏ) များ၏ ချည်နှောင်မှုဖြင့် ချုပ်နှောင်ခံနေရသော်လည်း။

Verse 16

देहत्यागोऽत्र वै योगः काश्यां निर्वाणसौख्यकृत् । प्राप्योत्तरवहां काश्यामतिदुष्कृतवानपि

ဤနေရာ၌ အမှန်တကယ် ‘ယောဂ’ ဟူသည် ကိုယ်ခန္ဓာစွန့်လွှတ်ခြင်းပင် ဖြစ်၏; ကာရှီ၌ ထိုအရာသည် နိဗ္ဗာန်၏ ချမ်းသာကို ဖြစ်စေ၏။ မြောက်ဘက်သို့ စီးဆင်းသော ဂင်္ဂါတော်ရှိ ကာရှီသို့ ရောက်လာလျှင် အလွန်အမင်း ဒုစရိုက်ပြုသူပင်…

Verse 17

यायात्स्वं हेलया त्यक्त्वा तद्विष्णोः परमं पदम् । यमेंद्राग्निमुखा देवा दृष्ट्वा मुक्तिपथोन्मुखान्

သူတို့သည် ကိုယ်ပိုင်နေရာအိမ်ရာကို အရေးမကြီးသကဲ့သို့ လွှတ်ချပြီး ဗိဿဏု၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး “ပရမပဒ” သို့ အလျင်အမြန် သွားကြသည်။ မောက္ခလမ်းသို့ မျက်နှာမူလာသော သတ္တဝါများကို မြင်သဖြင့် ယမ၊ အိန္ဒြ၊ အဂ္နိ စသော ဒေဝများသည် သတိထားလာကြသည်။

Verse 18

सर्वान्सर्वे समालोक्य रक्षां चक्रुः पुरापुरः । असिं महासिरूपां च पाप्यसन्मतिखंडनीम्

အားလုံးသည် အရာရာကို စူးစမ်းကြည့်ရှုပြီး မြို့တစ်မြို့စီအလိုက် ကာကွယ်ရေးကို တည်ဆောက်ကြသည်။ ထို့ပြင် မဟာဓားသွားပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ဓားတစ်လက်ကို စိုက်ထူကာ ပာပနှင့် မကောင်းသောအမြင်(ကူမတိ)ကို ဖြတ်တောက်ရန် ရည်ရွယ်하였다။

Verse 19

दुष्टप्रवेशं धुन्वानां धुनीं देवा विनिर्ममुः । वरणां च व्यधुस्तत्र क्षेत्रविघ्ननिवारिणीम्

ဒုష్టတို့ ဝင်ရောက်မှုကို လှုပ်ခါ၍ ဖယ်ရှားပစ်သော သန့်ရှင်းသည့် စီးကြောင်းတစ်စင်းကို ဒေဝများက ဖန်ဆင်း하였다။ ထိုနေရာတွင်ပင် က్షೇತ್ರ၏ အတားအဆီးများကို တားဆီးဖယ်ရှားသော ဝရဏာ မြစ်ကိုလည်း တည်ထောင်하였다။

Verse 20

दुर्वृत्तसुप्रवृत्तेश्च निवृत्तिकरणीं सुराः । दक्षिणोत्तरदिग्भागे कृत्वाऽसिं वरणां सुराः

ဒေဝများသည် မကောင်းသောအကျင့်ရှိသူကို တားဆီးစေပြီး ကောင်းမွန်သောစိတ်ရှိသူကို သဒ္ဓမ္မလမ်းသို့ ဦးတည်စေသော အင်အားများကို ပြုလုပ်하였다။ တောင်ဘက်နှင့် မြောက်ဘက် ဒిశာပိုင်းတွင် “အသိ” နှင့် “ဝရဏာ” ကို တည်ထောင်하였다။

Verse 21

क्षेत्रस्य मोक्षनिक्षेप रक्षां निर्वृतिमाप्नुयुः । क्षेत्रस्य पश्चाद्दिग्भागे तं देहलिविनायकम्

ဤသို့ မောက္ခကို အပ်နှံထားရာ က్షेत्रကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းဖြင့် သူတို့သည် စိတ်ကျေနပ်မှုကို ရရှိကြသည်။ ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော က్షेत्र၏ အနောက်ဘက်တွင် တံခါးခုံ၏ ဂဏေရှဖြစ်သော “ဒေဟလီ-ဝိနာယက” ကို တည်ထောင်하였다။

Verse 22

स्वयं व्यापारयामास रक्षार्थं शशिशेखरः । अनुज्ञातप्रवेशानां विश्वेशेन कृपावता

လမောက်တော်ဆောင် ရှိဝ (Śaśiśekhara) သည် ကာကွယ်ရန်အတွက် ကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူခဲ့သည်။ ကရုဏာရှင် Viśveśa က ဝင်ခွင့်ပေးထားသူတို့ လုံခြုံစေရန် ဖြစ်သည်။

Verse 23

ते प्रवेशं प्रयच्छंति नान्येषां हि कदाचन । इत्यर्थे कथयिष्येऽहमितिहासं पुरातनम् । आश्चर्यकारिपरमं काशीभक्तिप्रवर्धनम्

သူတို့သည် ဝင်ခွင့်ပေးကြပြီး အခြားသူများကိုတော့ မည်သည့်အခါမျှ မပေးကြ။ ဤအဓိပ္ပါယ်ကို ရှင်းလင်းရန် အလွန်အံ့ဩဖွယ်ကောင်း၍ ကာရှီဘက္တိကို တိုးပွားစေသော ပုရాతန သမိုင်းတစ်ပုဒ်ကို ငါ ပြောမည်။

Verse 24

स्कंद उवाच । दक्षिणाब्धितटे कश्चित्सेतुबंधसमीपतः । वणिग्धनंजयो नाम मातृभक्तिसमन्वितः

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်– တောင်ဘက်သမုဒ္ဒရာကမ်းခြေ၊ စေတုဗန္ဓအနီးတွင် မိခင်ကို ဘက္တိပြုသော ဓနဉ္ဇယ အမည်ရှိ ကုန်သည်တစ်ဦး နေထိုင်ခဲ့သည်။

Verse 25

पुण्यमार्गार्जित धनो धनतोषितमार्गणः । मार्गणस्फारितयशा यशोदातनयार्चकः

သူ၏ ဓနသည် ဓမ္မလမ်းဖြင့် ရရှိခဲ့ပြီး ထိုဓနဖြင့် တောင်းခံသူတို့ကို စိတ်ကျေနပ်စေ하였다။ ဒါနကြောင့် ဂုဏ်သတင်း ပျံ့နှံ့ကာ ယရှိုဒါ၏ သားတော် (ကృష్ణ) ကို ပူဇော်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 26

समुन्नतोपि संपत्त्या विनयानतकंधरः । आकरोपि गुणानां हि गुणिष्वाकारगोपकः

စည်းစိမ်ကြောင့် မြင့်မားနေသော်လည်း သူသည် နှိမ့်ချမှုဖြင့် လည်ပင်းကို ငုံ့ထားသည်။ ဂုဏ်သတ္တိများ၏ သိုက်တူးတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ဂုဏ်ရှိသူများအတွင်း၌ မိမိ၏ ထူးချွန်မှုကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။

Verse 27

रूपसंपदुदारोपि परदारपराङ्मुखः । ससंपूर्णकलोप्यासीन्निष्कलंकोदयः सदा

ရုပ်ရည်လှပ၍ ဂုဏ်သိက္ခာမြင့်သော စည်းစိမ်ရှိသော်လည်း သူသည် အခြားသူ၏ ဇနီးကို အမြဲတမ်း ရှောင်ရှားလှည့်မော့နေ하였다။ အနုပညာအမျိုးမျိုး၌ ကျွမ်းကျင်သော်လည်း အကျင့်စာရိတ္တမှာ အစဉ်အမြဲ အပြစ်ကင်းစင် သန့်ရှင်းနေ하였다။

Verse 28

ससत्यानृतवृत्तिश्च प्रायः सत्यप्रियो मुने । वर्णेतरोप्यभूल्लोके सुवर्णकृतवर्णनः

အို မုနိ၊ သူသည် အမှန်နှင့် မမှန်ကြား လှုပ်ရှားနေသော်လည်း အများအားဖြင့် အမှန်တရားကို ချစ်မြတ်နိုး하였다။ အသိအမှတ်ပြု အတန်းအစားပြင်ပ၌ မွေးဖွားခဲ့သော်လည်း လောက၌ ‘ရွှေပြုလုပ်သူ’—တောက်ပသော ဂုဏ်သတင်းကို ဖန်တီးသူ—ဟု ကျော်ကြားလာ하였다။

Verse 29

सदाचरणगोप्येष सुखयानचरः कृती । अदरिद्रोपि मेधावी सोभूत्पापदरिद्रधीः

သူ၏ မကောင်းမှုသည် ကောင်းမွန်သော အကျင့်၏ အဖုံးအကာအောက်တွင် ဖုံးကွယ်နေ하였다။ သူသည် သက်သာချမ်းသာစွာ လှုပ်ရှား၍ စွမ်းရည်ရှိကာ အောင်မြင်သူဖြစ်하였다။ ငွေကြေးအရ ဆင်းရဲမဟုတ်သော်လည်း ဉာဏ်ကောင်းသူဖြစ်ပြီး၊ အပြစ်ကြောင့် စိတ်နှလုံး၌ ဆင်းရဲသွား하였다။

Verse 30

तस्यैवं वर्तमानस्य कदाचित्कालपर्ययात् । जननी निधनं प्राप्ता व्याधिताऽतिजरातुरा

ဤသို့နေထိုင်နေစဉ် တစ်ခါတစ်ရံ ကာလ၏ ပြောင်းလဲမှုကြောင့် သူ၏ မိခင်သည် သေဆုံးခြင်းသို့ ရောက်하였다—ရောဂါဖြင့် နာကျင်၍ အလွန်အမင်း အိုမင်းခြင်းကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေ하였다။

Verse 31

तया च यौवनं प्राप्य मेघच्छायातिचंचलम् । प्रावृण्नदीपूरसमं स्वपतिः परिवंचितः

ထိုမိန်းမသည် ယောဝနကို ရောက်လာသောအခါ—မိုးတိမ်အရိပ်ကဲ့သို့ အလွန်အမင်း မတည်ငြိမ်၍ မိုးရာသီမြစ်ရေကြီးကဲ့သို့ လှုပ်ရှားထန်ပြင်း—မိမိ၏ ခင်ပွန်းကိုပင် လှည့်ဖြား하였다။

Verse 32

दिन त्रिचतुरस्थायि या नारी प्राप्य यौवनम् । भर्तारं वंचयेन्मोहात्साऽक्षयं नरकं व्रजेत्

မိန်းမတစ်ဦးသည် ယောဝနအရွယ်ရောက်ပြီး—သုံးလေးရက်မျှသာတည်တံ့သကဲ့သို့—မောဟကြောင့် ခင်ပွန်းကို လှည့်ဖြားလျှင် အဆုံးမရှိသော နရကသို့ သွားရသည်။

Verse 33

शीलभंगेन नारीणां भर्ताधर्मपरोपि हि । पतेद्दुःखार्जितात्स्वर्गाच्छीलं रक्ष्यं ततः स्त्रिया

မိန်းမ၏ သီလပျက်ခြင်းကြောင့် ဓမ္မကိုအလွန်လေးစားသော ခင်ပွန်းတောင်ပင် အခက်အခဲဖြင့် ရရှိထားသော ဆွဂ္ဂမှ ကျဆင်းနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် မိန်းမသည် မိမိသီလကို ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းရမည်။

Verse 34

विष्ठागर्ते च निरये स्वयं पतति दुर्मतिः । आभूतसंप्लवं यावत्ततः स्याद्ग्रामसूकरी

စိတ်မကောင်းသောသူမသည် မိမိအလိုလို အညစ်အကြေးတွင်းနရကသို့ ကျရောက်သည်။ ကမ္ဘာပျက်ကာလ (ပရလယ) အထိ ထို့နောက် ရွာဝက်မ ဖြစ်လာသည်။

Verse 35

स्वविष्ठापायिनी चाथ वल्गुली वृक्षलंबिनी । उलूकी वा दिवांधा स्याद्वृक्षकोटरवासिनी

ထို့နောက် သူမသည် မိမိအညစ်အကြေးကိုပင် စားသောက်သူ ဖြစ်လာသည်။ သို့မဟုတ် သစ်ပင်တွင် ချိတ်လှဲနေသော လင်းနို့၊ သို့မဟုတ် နေ့ခင်းတွင် မျက်မမြင်သော ငှက်အူလူးကဲ့သို့ သစ်ပင်အပေါက်တွင် နေထိုင်ရသည်။

Verse 36

रक्षणीयं महायत्नादिदं सुकृतभाजनम् । वपुः परस्य दुःस्पर्शात्सुखाभासात्मकात्स्त्रिया

ဤကိုယ်ခန္ဓာသည် ကုသိုလ်ကောင်းမှု၏ အိုးအိမ်ဖြစ်သဖြင့် အလွန်ကြိုးစား၍ ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းရမည်။ သူတစ်ပါး၏ မိန်းမ၏ ထိတွေ့မှုအန္တရာယ်မှ ဝေးကွာစေရာ၊ ထိုပျော်ရွှင်မှုသည် ပျော်ရွှင်မှု၏ အရိပ်အယောင်သာ ဖြစ်သည်။

Verse 37

अनेनैव शरीरेण भर्तृसाद्विहितेन हि । किं सती न च तस्तंभ भानुमुद्यंतमाज्ञया

ဤကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုတည်းဖြင့်—ခင်ပွန်း၏ဒုက္ခကြောင့် အားနည်းသွားသော—သတီမိန်းမသည် မိမိအမိန့်ဖြင့် နေမင်းတက်လာစဉ်ကိုတောင် မတားဆီးခဲ့သလော။

Verse 38

अत्रिपत्न्यनसूया किं भर्तृभक्तिप्रभावतः । दधार न त्रयीं गर्भे पतिव्रत परायणा

အတရီရသီ၏ဇနီး အနသူယာသည် ပတိဝရတာအဖြစ် တည်ကြည်သူဖြစ်၍ ခင်ပွန်းကို ဘက္တိပြုသည့် အာနုဘော်ကြောင့် ‘ဝေဒသုံးပါး’ ကို မိမိဝမ်းတွင်း၌ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်လော။

Verse 39

इह कीर्तिश्च विपुला स्वर्गेवासस्तथाऽक्षयः । पातिव्रत्यात्स्त्रिया लभ्यं सखित्वं च श्रिया सह

မိန်းမ၏ ပတိဝရတာ သီလကြောင့် ဤလောက၌ ကြီးမားသောကီရ్తိ၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ မပျက်မယွင်းသော နေရာတည်၊ ထို့ပြင် သရီ (လက္ခမီ) နှင့်အတူ မိတ်သဟာယဖြစ်ခြင်းတောင် ရရှိသည်။

Verse 40

सादुर्वृत्त्या परित्यज्य पतिधर्मं सनातनम् । स्वच्छंदचारिणी भूत्वामृतानिरयमुद्ययौ

သို့သော် မကောင်းသောအကျင့်ကြောင့် ခင်ပွန်းအပေါ်ရှိ သနာတန ပတိဓမ္မကို စွန့်ပစ်ကာ၊ စိတ်ကြိုက်လိုက်သူဖြစ်သွားပြီး သေဆုံးကာ နရကသို့ တက်ရောက်သွား하였다။

Verse 41

धनंजयोपि च मुने केनचिच्छिवयोगिना । सार्धं तपोदयादित्थं सोऽभवद्धर्मतत्परः

ထို့ပြင် ဓနဉ္ဇယလည်း၊ မုနိရေ—ရှီဝယောဂီတစ်ဦးနှင့် ပေါင်းသင်းခြင်းနှင့် တပဿာ၏ ထွန်းကားလာမှုကြောင့်—ဤသို့ ဓမ္မ၌ တက်ကြွသူ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 42

धनंजयोपि धर्मात्मा मातृभक्तिपरायणः । आदायास्थीन्यथो मातुर्गंगा मार्गस्थितोऽभवत्

ဓနဉ္ဇယသည်လည်း ဓမ္မစိတ်ရှိ၍ မိခင်ကို ရိုသေဘုရားတင်သော ဘက္တိ၌ တည်မြဲကာ မိခင်၏ အရိုးအကျန်ကို ယူဆောင်၍ ဂင်္ဂါသို့ သွားရာလမ်းပေါ် ထွက်ခွာ하였다။

Verse 43

पंचगव्येन संस्नाप्य ततः पंचामृतेन वै । यक्षकर्दमलेपेन लिप्त्वा पुष्पैः प्रपूज्य च

သူသည် (အကျန်အဆန်ကို) ပဉ္စဂဝျဖြင့် စင်ကြယ်စေပြီးနောက် အမှန်တကယ် ပဉ္စာမృతဖြင့်လည်း ဆေးကြော하였다; ထို့နောက် ယက္ခ-ကဒ္ဒမ လိမ်းပတ်ဖြင့် လိမ်းကာ ပန်းများဖြင့်လည်း ပူဇော်하였다။

Verse 44

आवेष्ट्य नेत्रवस्त्रेण ततः पट्टांबरेण वै । ततः सुरसवस्त्रेण ततो मांजिष्ठवाससा

ထို့နောက် (အကျန်အဆန်ကို) နူးညံ့သော အဝတ်ဖြင့် ပတ်၍၊ ထို့နောက် ပတ္တాంబရ—ပိုးအဝတ်ဖြင့် အမှန်တကယ် ပတ်하였다; ထို့နောက် အနံ့သင်းသော အဝတ်ဖြင့်၊ ထို့နောက် မဉ္ဇိဋ္ဌာ အရောင်ဆိုးထားသော အဝတ်ဖြင့် ပတ်하였다။

Verse 45

नेपालकंबलेनाथ मृदाचाऽथ विशुद्धया । ताम्रसंपुटके कृत्वा मातुरंगान्यहो वणिक्

ထို့နောက် နီပေါလ် သိုးမွေးစောင်နှင့် သန့်စင်ထားသော မြေညက်ဖြင့်လည်း၊ မိခင်၏ ကိုယ်အင်္ဂါအကျန်ကို ကြေးနီအုပ်ပုံးအတွင်း ထည့်ထား하였다—အို၊ ထိုကုန်သည်ရေ။

Verse 46

अस्पृष्टहीनजातिः स शुचिष्मान्स्थंडिलेशयः । आनयञ्ज्वरितोप्यासीन्मध्ये मार्गं धनंजयः

သူသည် ‘မထိရ’ ဟု သတ်မှတ်ခံရသော နိမ့်ကျသော ဇာတိဖြစ်သော်လည်း သန့်ရှင်း၍ မြေပြင်ပေါ်တွင်သာ အိပ်ခဲ့သည်; ဖျားနာနေစဉ်တောင် ဓနဉ္ဇယသည် လမ်းအလယ်မှ (အကျန်အဆန်ကို) ဆက်လက် သယ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

Verse 47

भारवाहः कृतस्तेन कश्चिद्दत्त्वोचितां भृतिम् । किं बहूक्तेन घटज काशी प्राप्ताऽथ तेन वै

သူသည် အထမ်းသမားတစ်ဦးကို ငှားရမ်းပြီး သင့်လျော်သော လုပ်အားခကို ပေးချေခဲ့သည်။ အိုး အိုးမှဖွားမြင်သော ရှင်ရသေ့၊ အဘယ်စကား ဆိုဖွယ်ရာ ရှိဦးမည်နည်း။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ကာသီပြည်သို့ ရောက်ရှိခဲ့လေသည်။

Verse 48

धृत्वा संभृतिरक्षार्थं भारवाहं धनंजयः । जगामापणमानेतुं किंचिद्वस्त्वशनादिकम्

မိမိ၏ ပစ္စည်းများကို စောင့်ရှောက်ရန်အတွက် ဓနဉ္ဇယသည် အထမ်းသမားကို စောင့်ခိုင်းထားခဲ့ပြီး စားသောက်ဖွယ်ရာများကို ဝယ်ယူရန် ဈေးသို့ သွားလေသည်။

Verse 49

भारवाह्यंतरं प्राप्य तस्य संभृतिमध्यतः । ताम्रसंपुटमादाय धनं ज्ञात्वा गृहं ययौ

အခွင့်ကောင်းရသဖြင့် ထိုပစ္စည်းပုံများကြားမှ ကြေးနီသေတ္တာတစ်လုံးကို ယူလိုက်ပြီး၊ ၎င်းတွင် ငွေကြေးပါကြောင်း သိရှိသဖြင့် နေအိမ်သို့ ထွက်ပြေးလေသည်။

Verse 50

वासस्थानमथागत्य तमदृष्ट्वा धनंजयः । त्वरावान्संभृतिं वीक्ष्य ताम्रसंपुटवर्जिताम्

ဓနဉ္ဇယသည် တည်းခိုရာသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး သူ့ကို မတွေ့ရသောအခါ၊ ပစ္စည်းများကို အလျင်အမြန် စစ်ဆေးကြည့်ရှုရာ ကြေးနီသေတ္တာ ပျောက်ဆုံးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

Verse 51

हाहेत्याताड्य हृदयं चक्रंद बहुशो भृशम् । इतस्ततस्तमालोक्य गतस्तदनुसारतः

"အို ဖြစ်ရလေ" ဟု အော်ဟစ်လျက် ရင်ဘတ်ကို ထုကာ သူသည် အကြိမ်ကြိမ် ငိုကြွေးလေသည်။ ဟိုဟိုသည်သည် ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူသည် ထိုသူနောက်သို့ လိုက်သွားလေသည်။

Verse 52

अकृत्वा जाह्नवीस्नानमनवेक्ष्य जगत्पतिम् । तस्य संवसथं प्राप्तो भारवोढुर्धनंजयः

ဇာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) တွင် သန့်ရှင်းသော ရေချိုးပူဇော်မှု မပြုဘဲ၊ လောကပတိ၏ ဒർശန မမြင်ဘဲပင်၊ ဝန်ထမ်းသူ ဓနဉ္ဇယ သည် မိမိအိမ်ရာသို့ ရောက်လေ၏။

Verse 53

भारवाडप्यरण्यान्यां ताम्रसंपुटमध्यतः । दृष्ट्वास्थीनि विनिःश्वस्य तानि त्यक्त्वा गृहं ययौ

တောအတွင်း၌ ဝန်ထမ်းသူလည်း ကြေးသေတ္တာကို ဖွင့်ကြည့်ရာ အတွင်း၌ အရိုးများကို တွေ့မြင်၏။ အလွန်အမင်း သက်ပြင်းချကာ ထိုအရိုးများကို ပစ်ချပြီး အိမ်သို့ ပြန်သွားလေ၏။

Verse 54

वणिक्च तद्गृहं प्राप्य शुष्ककंठोष्ठतालुकः । दृष्ट्वाऽथ चैलशकलं तृणकुट्यंतरे तदा

ကုန်သည်သည် ထိုအိမ်သို့ ရောက်လာရာ လည်ချောင်း၊ နှုတ်ခမ်းနှင့် ပါးစပ်အပေါ်ပိုင်းတို့ ခြောက်ကပ်နေ၏။ ထို့နောက် မြက်တဲအတွင်း၌ အဝတ်စအပိုင်းတစ်ခုကို တွေ့မြင်လေ၏။

Verse 55

आशया किंचिदाश्वस्य तत्पत्नीं परिपृष्टवान् । सत्यं ब्रूहि न भेतव्यं दास्याम्यन्यदपि ध्रुवम्

မျှော်လင့်ချက်အနည်းငယ်ဖြင့် သူမကို အနည်းငယ် သက်သာစေကာ ထိုယောက်ျား၏ ဇနီးကို မေးလေ၏— “အမှန်ကို ပြောပါ၊ မကြောက်ပါနှင့်; သင့်အား အခြားအရာတစ်ခုကိုလည်း မလွဲမသွေ ပေးမည်”။

Verse 56

वसु क्व ते गतो भर्ता मातुरस्थीनिमेऽर्पय । वयं कार्पटिका भद्रे भवामो न च दुःखदाः

“ဥစ္စာကို ယူ၍ သင်၏ ခင်ပွန်း ဘယ်သို့ သွားသနည်း? သင်၏ မိခင်၏ အရိုးဤတို့ကို ငါ့ထံ အပ်နှံပါ။ မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် အဝတ်စုတ်ဝတ်ဆင်သော ဆင်းရဲသားများသာ—ဒုက္ခပေးသူ မဟုတ်ကြ”။

Verse 57

अज्ञात्वा लोभवशतस्तेन नीतोऽस्थिसंपुटः । तस्यैष दोषो नो भद्रे मातुर्मे कर्म तादृशम्

အမှန်တရားကို မသိဘဲ လောဘကြောင့် သူသည် အရိုးအုပ်ကို ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။ အပြစ်သည် သူတစ်ယောက်တည်း၏ပင် ဖြစ်၏၊ အို မင်္ဂလာမိန်းမရေ—အမေ့အပေါ် မဟုတ်၊ အမေ၏ ကံက အဲသို့ မဟုတ်ပါ။

Verse 58

अथवा न प्रसू दोषो मंदभाग्योऽस्मि तत्सुतः । सुतेनकृत्यं यत्कृत्यं तत्प्राप्तिर्नास्ति भिल्लि मे

သို့မဟုတ် မိခင်မှာ အပြစ်မရှိပါ; သူမ၏သားဖြစ်သော ကျွန်ုပ်ပင် ကံမကောင်းသူ ဖြစ်၏။ သားတစ်ယောက်က ပြုသင့်သော တာဝန်ကို ပြည့်စုံစွာ ရရှိခြင်း မကျွန်ုပ်ထံ မရောက်သေးပါ၊ အို ဘိလ္လီ။

Verse 59

उद्यमं कृतवानस्मि न सिद्ध्येन्मंदभाग्यतः । आयातु सत्यवाक्यान्मे मा बिभेतु वनेचरः

ကျွန်ုပ် ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့သော်လည်း ကံမကောင်းမှုကြောင့် မအောင်မြင်ပါ။ ကျွန်ုပ်၏ သစ္စာဝါစကာ၏ အာနုභာဝကြောင့် တောနေသူ ပြန်လာပါစေ; ကျွန်ုပ်ကို မကြောက်ပါစေနှင့်။

Verse 60

अस्थीनि दर्शयत्वाशु धनं दास्येऽधिकं ततः । इत्युक्ता तेन सा भिल्ली व्याजहार निजं पतिम्

“အရိုးများကို ချက်ချင်း ပြပါ; ထို့နောက် ထိုထက်ပိုသော ငွေကြေးကို ပေးမည်” ဟု သူက ပြောသဖြင့် ထို ဘိလ္လီသည် မိမိ၏ ခင်ပွန်းအား ပြောလေ၏။

Verse 61

लज्जानम्रशिराःसोऽथ वृत्तांतं विनिवेद्य च । निनाय तामरण्यानीं शबरस्तं धनंजयम्

ထို့နောက် ရှဗရသည် အရှက်ကြောင့် ခေါင်းငုံ့ကာ အကြောင်းအရာအားလုံးကို တင်ပြပြီး၊ ဓနဉ္ဇယကို တောအရပ်အနက်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေ၏။

Verse 62

वनेचरोऽथ तत्स्थानं दैवाद्विस्मृतवान्मुने । दिग्भ्रांतिं समवाप्याथ परिबभ्राम कानने

ထို့နောက် တောနေသူသည်၊ အို မုနိ၊ ကံကြမ္မာ၏အာဏာကြောင့် ထိုနေရာကို မေ့လျော့သွား၏။ လမ်းညွှန်အရပ်များ ရှုပ်ထွေး၍ တောအတွင်း လှည့်လည်ပျံ့နှံ့သွား၏။

Verse 63

इतोरण्यात्ततो याति ततोरण्यादितो व्रजेत् । वनाद्वनांतरं भ्रांत्वा खिन्नः सोपि वनेचरः

ဤတောမှ ထိုတောသို့ သွားပြီး၊ ထိုတောမှလည်း ပြန်၍ ဤဘက်သို့ လာ၏။ တောတစ်ခုမှ တောတစ်ခုသို့ လှည့်လည်ဝင်ထွက်နေသဖြင့် တောနေသူပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွား၏။

Verse 64

विहाय मध्येऽरण्यानि तं ययौ च स्वपक्कणम् । द्वित्राण्यहानि संभ्रम्य स कार्पटिकसत्तमः

လမ်းကြားရှိ တောများကို စွန့်ခွာ၍ သူသည် မိမိ၏ နေအိမ်သို့ သွား၏။ နှစ်သုံးရက်ခန့် စိတ်လှုပ်ရှား၍ လှည့်လည်ပြီးနောက် ထိုကာရ္ပဋိက အထူးမြတ်သူသည်…

Verse 66

तन्मंदभाग्यतां श्रुत्वा लोकात्कार्पटिको मुने । कृत्वा गयां प्रयागं च ततः स्वविषयं ययौ

လူများထံမှ ထိုကံမကောင်းမှုကို ကြားသိပြီးနောက်၊ အို မုနိ၊ ထိုကာရ္ပဋိကသည် ဂယာနှင့် ပရယာဂကို ဖူးမြော်သွားပြီး၊ ထို့နောက် မိမိနိုင်ငံသို့ ပြန်သွား၏။

Verse 67

काश्यां प्रवेशं प्राप्यापि तदस्थीनि घटोद्भव । विना वैश्वेश्वरीमाज्ञां बहिर्यातानि तत्क्षणात्

ကာသီသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ရခဲ့သော်လည်း၊ အို ဃဋောဒ္ဘဝ (အဂஸ္တျ)၊ ဝိုင်ရှ்வேရှွရီ၏ အမိန့်မရှိလျှင် ထိုအရိုးများသည် ထိုခဏချင်းပင် အပြင်သို့ ပစ်ထုတ်ခံရ၏။

Verse 68

एवं काश्यां प्रविश्यापि पापी धर्मानुषंगतः । न क्षेत्रफलमाप्नोति बहिर्भवति तत्क्षणात्

ဤသို့ ကာသီသို့ ဝင်ရောက်သော်လည်း၊ အပြစ်ရှိသူသည် ဓမ္မကို အပြင်ပန်းသာ ကပ်လျက် မညစ်မကင်းနေပါက၊ သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၏ အကျိုးကို မရနိုင်; ထိုခဏတည်းက က္ෂೇತ್ರ၏ အမှန်တကယ် ကရုဏာမှ ပြင်ပသို့ လွှတ်ချခံရသည်။

Verse 69

तस्माद्विश्वेश्वराज्ञैव काशीवासेऽत्र कारणम् । असिश्च वरणा यत्र क्षेत्ररक्षाकृतौ कृते

ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ ကာသီ၌ နေထိုင်ခြင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် ကိုယ်တိုင် ဝိශ්ဝေရှ္ဝရ၏ အမိန့်ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်—က္ෂેત્રကို ကာကွယ်ရန် အစိနှင့် ဝရဏာတို့ကို တည်ထောင်ထားသော နေရာ၌။

Verse 70

वाराणसीति विख्याता तदारभ्य महामुने । असेश्च वरणायाश्च संगमं प्राप्य काशिका

ထိုအချိန်မှစ၍၊ အို မဟာမုနိ၊ ကာသိကာသည် အစိနှင့် ဝရဏာတို့၏ ဆုံရာ (သင်္ဂမ) ကို ရောက်ရှိသဖြင့် ‘ဝါရာဏသီ’ ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြားလာသည်။

Verse 71

वाराणसीह करुणामयदिव्यमूर्तिरुत्सृज्य यत्र तु तनुं तनुभृत्सुखेन । विश्वेशदृङ्महसि यत्सहसा प्रविश्य रूपेण तां वितनुतां पदवीं दधाति

ဤ ဝါရာဏသီ၌ ကရုဏာပြည့်ဝသော ဒိဗ္ဗရုပ်တော်ရှိသည့် အာနုဘော်—ကိုယ်ရှိသူသည် လွယ်ကူစွာ ကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်ရာနေရာ၌—ရုတ်တရက် ဝိශ්ဝေရှ္ဝရ၏ မျက်စိတောက်ပမှုအလင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး၊ မိမိ၏ (အသစ်) ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ထိုကျယ်ပြန့် မြင့်မြတ်သော အဆင့်၏ ပဒဝီကို ရယူသည်။

Verse 72

जातो मृतो बहुषु तीर्थवरेषु रे त्वं जंतो न जातु तव शांतिरभून्निमज्य । वाराणसी निगदतीह मृतोऽमृतत्वं प्राप्याधुना मम बलात्स्मरशासनः स्याः

အို သတ္တဝါ၊ သင်သည် ထူးမြတ်သော တီရ္ထများစွာ၌ ထပ်ခါထပ်ခါ မွေးဖွား၍ သေဆုံးခဲ့သော်လည်း၊ ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက်တောင် ငြိမ်းချမ်းမှု မရခဲ့။ သို့သော် ဝါရာဏသီက ဤနေရာ၌ ကြေညာသည်—‘ဤနေရာ၌ သေသူသည် အမရత్వကို ရသည်’; ယခု မိမိ၏ အင်အားကြောင့် သင်သည် ကာမ (တဏှာ) ကို အနိုင်ယူသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 73

अन्यत्र तीर्थ सलिले पतितोद्विजन्मा देवादिभावमयते न तथा तु काश्याम् । चित्रं यदत्र पतितः पुनरुत्थितिं न प्राप्नोति पुल्कसजनोपि किमग्र जन्मा

အခြား တီရ္ထရေထဲသို့ ကျသွားသော ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် တခါတရံ ဒေဝဘဝသို့ ပြန်တက်နိုင်သော်လည်း ကာရှီ၌တော့ မဟုတ်။ အံ့ဖွယ်ကောင်းသည်—ဤနေရာ၌ ကျသွားသူသည် လောကီအတက်အကျ ပြန်မရတော့; ပူလ္ကသ မွေးဖွားသူတောင် ဤသို့ လွတ်မြောက်လျှင် အမြင့်မွေးဖွားသူ၏ အကျိုးက မည်မျှပိုမိုမလဲ။

Verse 74

नैषा पुरी संसृतिरूपपारावारस्य पारं पुरहा पुरारिः । यस्यां परं पौरुषमर्थमिच्छन्सिद्धिं नयेत्पौरपरंपरांसः

ဤမြို့သည် သာမန်မြို့မဟုတ်၊ သံသရာပင်လယ်၏ တစ်ဖက်ကမ်းဖြစ်သည်—တိရိပုရ ကာကွယ်တံတိုင်းများကို ဖျက်ဆီးသူ၊ ပုရ အသူရ၏ ရန်သူ မဟာဒေဝက ထင်ရှားစေသောကမ်း။ ဤနေရာ၌ လူဘဝ၏ အမြင့်ဆုံး အဓိပ္ပါယ်ကို ရှာသူသည် မြို့သူမြို့သားတို့၏ မျိုးရိုးအစဉ်အဆက်တိုင်အောင် အားဖြင့်ပင် စိဒ္ဓိသို့ ခေါ်ဆောင်ခံရသည်။

Verse 75

तीर्थांतराणि मनुजः परितोऽवगाह्य हित्वा तनुं कलुषितां दिवि दैवतं स्यात् । वाराणसीपरिसरे तु विसृज्य देहं संदेहभाग्भवति देहदशाप्तयेपि

လူသည် အခြားတီရ္ထများတွင် ရေချိုးသန့်စင်ကာ မသန့်သောကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး ကောင်းကင်၌ ဒေဝဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် ဝါရာဏသီ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်လျှင် သံသယ၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်လာသည်—နောက်တစ်ကြိမ် ကိုယ်ခန္ဓာရှိသော အခြေအနေ (ပြန်မွေးခြင်း) ရမရတောင် မသေချာတော့၊ အကြောင်းမှာ ဤနေရာ၌ ပုနဗ္ဘဝ ကတ်တောက်သွားသောကြောင့်။

Verse 76

वाराणसी समरसीकरणादृतेपि योगादयोगिजनतां जनतापहंत्री । तत्तारकं श्रवणगोचरतां नयंती तद्बह्मदर्शयति येन पुनर्भवो न

ဝါရာဏသီသည်—ယောဂီဖြစ်စေ မယောဂီဖြစ်စေ လူထု၏ ဒုက္ခပူပန်မှုကို ‘တူညီအောင်လုပ်ခြင်း’ မလိုဘဲပင် ဖယ်ရှားပေးသည်။ ထိုတားရက (ကယ်တင်သော) သစ္စာကို နားကြားနိုင်ရာသို့ ဆောင်လာပြီး၊ ထိုကြောင့် ပြန်မွေးခြင်းမရှိတော့သော ဘြဟ္မန်ကို ထင်ရှားစေသည်။

Verse 77

वाराणसी परिसरे तनुमिष्टदात्रीं धर्मार्थकामनिलयामहहाविसृज्य । इष्टं पदं किमपि हृष्टतरोभिलष्य लाभोस्तुमूलमपि नो यदवाप शून्यम्

အို… ဝါရာဏသီ ပတ်ဝန်းကျင်၌—လိုရာဆုတောင်းကို ပေးတတ်သော၊ ဓမ္မ၊ အර්ထ၊ ကာမ၏ နေရာတည်ရာ—၌ ကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီးနောက် လူသည် အလွန်ပျော်ရွှင်စွာ ချစ်မြတ်နိုးသော အမြင့်ဆုံး ပဒကို တောင့်တသည်။ အကျိုးရလဒ် ရပါစေ—ဤနေရာ၌ ထိုအရာ၏ အမြစ်တိုင်အောင် မလွတ်လပ်မဟုတ်; မလွဲမသွေ ရရှိမည်။

Verse 78

आःकाशिवासिजनता ननु वंचिताभूद्भाले विलोचनवतावनितार्धभाजा । आदाय यत्सन्ध्यकृतभाजनमिष्टदेहं निर्वाणमात्रमपवर्जयतापुनर्भु

အို! ကာသီနေထိုင်သူတို့သည် မျက်သုံးပါးရှင်၊ ဒေဝီကို ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ဝက်အဖြစ် ဆောင်ထားသော သခင်ကြောင့် တကယ်ပင် ချို့တဲ့သွားကြသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ သူတို့၏ သန္ဓျာပူဇာဖြင့် ဖန်တီးထားသော ချစ်မြတ်နိုးသည့် ကိုယ်ခန္ဓာကို ယူဆောင်သွားပြီး နိဗ္ဗာန်(မောက္ခ)သာ ပေးကာ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကို တားဆီးခဲ့သည်။

Verse 79

वाराणसी स्फुरदसीमगुणैकभूमिर्यत्र स्थितास्तनुभृतःशशिभृत्प्रभावात् । सर्वे गले गरलिनोऽक्षियुजो ललाटे वामार्धवामतनवोऽतनवस्ततोंऽते

ဝါရာဏသီသည် အဆုံးမရှိသော ကုသိုလ်ဂုဏ်များ တောက်ပသည့် တစ်မူထူးခြားသော မြေဖြစ်၏။ လပေါင်းတင်သခင် ရှိဝ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်သော ကိုယ်ရှိသတ္တဝါအားလုံးသည်—လည်ချောင်း၌ အဆိပ်ကို ဆောင်သူကဲ့သို့၊ နဖူး၌ မျက်သုံးပါးရှင်ကဲ့သို့၊ ကိုယ်ရုပ်၌ မင်္ဂလာရှိသော ဘယ်ဖက်အဝက်ကို မျှဝေသူကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ်မဲ့(လွတ်မြောက်) အခြေအနေကို ရရှိကြသည်။

Verse 80

आनंदकाननमिदं सुखदं पुरैव तत्त्रापि चक्रसरसी मणिकर्णिकाऽथ । स्वः सिंधुसंगतिरथो परमास्पदं च विश्वेशितुः किमिह तन्न विमुक्तये यत्

ဤ အာနန္ဒကာနနသည် ရှေးကာလမှစ၍ ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးစွမ်းသူ ဖြစ်၏။ ၎င်းအတွင်း၌ စက္ကရသရသီ—မဏိကဏ္ဏိကာ—နှင့် ကောင်းကင်မြစ်၏ ဆုံရာလည်း ရှိသည်။ ဤသည်မှာ ဝိශ්ဝေရှဝရ(ရှိဝ)၏ အမြင့်ဆုံး အာသန ဖြစ်၏။ ဤနေရာ၌ မောက္ခသို့ မပို့ဆောင်သော အရာ မည်သည်ရှိနိုင်သနည်း?

Verse 81

वाराणसीह वरणासि सरिद्वरिष्ठा संभेदखेदजननी द्युनदी लसच्छ्रीः । विश्रामभूमिरचलाऽमलमोक्षलक्ष्म्याहैनां विहाय किमुसीदति मूढजंतुः

အို ဝါရာဏသီ—အို ဝရဏာ—မြစ်များအနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ တောက်ပသော ကောင်းကင်မြစ်၊ ခွဲခြားမှုကို ပျော်ဝင်စေ၍ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို အဆုံးသတ်စေသူရေ! သင်သည် အနားယူရာ မလှုပ်မယှက် မြေပြင်ဖြစ်ပြီး သန့်ရှင်းသော မောက္ခ-လက္ခမီ၏ ကံကောင်းခြင်းဖြင့် ပြည့်စုံ၏။ ထိုသို့သော သင်ကို စွန့်ပစ်ပြီး မိုက်မဲသော သတ္တဝါသည် အဘယ်ကြောင့် လောကပျက်စီးမှုထဲသို့ ကျဆင်းသနည်း?

Verse 82

किं विस्मृतं त्वहहगर्भजमामनस्यं कार्तांतदूतकृतबंधन ताडनं च । शंभोरनुग्रह परिग्रह लभ्य काशीं मूढो विहाय किमु याति करस्थ मुक्तिम्

သင် မေ့လျော့သွားပြီလား—အို—ဝမ်းတွင်းကတည်းက စတင်သော ဒုက္ခနှင့် ယမဒూతတို့၏ ချည်နှောင်ခြင်း၊ ရိုက်နှက်ခြင်းကို? ကာသီသည် သမ္ဘူ(ရှိဝ)၏ ကရုဏာတော်ကို လက်ခံရရှိခြင်းဖြင့်သာ ရနိုင်သည်။ မိုက်မဲသူက ကာသီကို စွန့်ပစ်လျှင် လက်ထဲရှိသကဲ့သို့သော မောက္ခကို မည်သို့ ရယူနိုင်မည်နည်း?

Verse 83

तीर्थांतराणि कलुषाणि हरति सद्यः श्रेयो ददत्यपि बहु त्रिदिवं नयंति । पानावगाहनविधानतनुप्रहाणैर्वाराणसी तु कुरुते बत मूलनाशम्

အခြားတီရ္ထများသည် အညစ်အကြေးကို ချက်ချင်းဖယ်ရှားပေး၍ ကောင်းကျိုးများစွာပေးကာ ကောင်းကင်သို့ပင် ပို့ဆောင်နိုင်သည်။ သို့ရာတွင် ဝါရာဏသီသည်—သန့်ရှင်းသောရေကို သောက်ခြင်း၊ ရေချိုး/ရေမြုပ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ထိုနေရာတွင် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ခြင်းတို့၏ ဝတ္တရားဖြင့်—အပြစ်ကို အမြစ်မှတိုင် အံ့သြဖွယ် ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 84

काशीपुरी परिसरे मणिकर्णिकायां त्यक्त्वा तनुं तनुभृतस्तनुमाप्नुवंति । भाले विलोचनवतीं गलनीललक्ष्मीं वामार्धबंधुरवधूं विधुरावरोधाः

ကာသီမြို့၏အဝန်းအဝိုင်း မဏိကဏ္ဏိကာ၌ ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်သူများသည် ဒေဝတရားသဘောရှိသော သာယာမြတ်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ရရှိကြသည်။ အတားအဆီးအားလုံးကင်းလွတ်ပြီးနောက် သူတို့သည် ချစ်မြတ်နိုးရာ သတို့သမီးကို ရယူကြသည်—လှပသော နဖူး၊ မျက်စိတင့်တယ်မှုရှိ၍ လည်ချောင်း၌ မင်္ဂလာနီလရောင်တောက်ပမှုဖြင့် အလှဆင်ထားသော—သခင်၏ ဘယ်ဖက်အပိုင်း (ရှီဝ၏ သက္တိ) ကဲ့သို့ မနောဟရ။

Verse 85

ज्ञात्वा प्रभावमतुलं मणिकर्णिकायां यः पुद्गलं त्यजति चाशुचिपूयगंधि । स्वात्मावबोधमहसा सहसा मिलित्वा कल्पांतरेष्वपि स नैव पृथक्त्वमेति

မဏိကဏ္ဏိကာ၏ မတူညီနိုင်သော အာနုဘော်ကို သိရှိပြီး ဤအညစ်အကြေးပြည့်နှက်၍ ပြည်နံ့ဆိုးထွက်သော ကိုယ်ခန္ဓာအစုကို စွန့်လွှတ်သူသည် ချက်ချင်းပင် အတ္တမသိမြင်ခြင်း၏ တောက်ပသော အလင်းရောင်နှင့် တစ်စည်းတစ်လုံးတည်း ပေါင်းစည်းသွားသည်။ ကလ္ပအခြားအခြားများကို ဖြတ်သန်းသော်လည်း သူသည် ထပ်မံ ခွဲခြားမှုသို့ မကျရောက်တော့။

Verse 86

रागादिदोषपरिपूर मनो हृषीकाः काशीपुरीमतुलदिव्यमहाप्रभावाम् । ये कल्पयंत्यपरतीर्थसमां समंतात्ते पापिनो न सह तैः परिभाषणीयम्

စိတ်နှင့် အင်္ဒြိယတို့သည် ရာဂစသည့် အပြစ်အနာအဆာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ မတူညီနိုင်သော ဒေဝတန်ခိုးကြီးမားသည့် ကာသီမြို့ကို အခြားတီရ္ထများနှင့် တူညီသကဲ့သို့ ထင်မြင်သူတို့သည် အပြစ်သားများဖြစ်သည်။ ထိုသူတို့နှင့် စကားပြောဆိုခြင်းပင် မပြုသင့်။

Verse 87

वाराणसीं स्मरहरप्रियराजधानीं त्यक्त्वा कुतो व्रजसि मूढ दिगंतरेषु । प्राप्याप्यजाद्यसुलभांस्थिरमोक्षलक्ष्मीं लक्ष्मीं स्वभावचपलां किमु कामयेथाः

ကာမဒေဝကို ဖျက်ဆီးသော စမရဟရ (ရှီဝ) ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ရာဇဌာန ဝါရာဏသီကို စွန့်ပြီး၊ ဟေ မိုက်မဲသူ၊ အဝေးအဝေး အရပ်ဒిశများသို့ အဘယ်ကြောင့် လှည့်လည်နေသနည်း။ ဘြဟ္မာတို့အတွက်တောင် ရခဲသော တည်ငြိမ်သည့် မောက္ခ-လက္ခမီကို ရရှိပြီးနောက်၊ သဘာဝအားဖြင့် လှုပ်ရှားမတည်သော လောကီ-လက္ခမီကို မည်သို့ ထပ်မံ လိုချင်နိုင်မည်နည်း။

Verse 89

विद्या धनानि सदनानि गजाश्वभृत्याः स्रक्चंदनानि वनिताश्च नितांत रम्याः । स्वर्गोप्यगम्य इह नोद्यमभाजिपुंसि वाराणसीत्वसुलभा शलभादिमुक्तिः । धात्रा धृतानि तुलया तुलनामवैतुं वैकुंठमुख्यभुवनानि च काशिका च । तान्युद्ययुर्लघुतयान्यगियं गुरुत्वात्तस्थौ पुरीह पुरुषार्थचतुष्टयस्य

ပညာ၊ ဥစ္စာ၊ အိမ်ရာမဟာမန်ရှင်၊ ဆင်မြင်းနှင့် အမှုထမ်းများ၊ ပန်းကုံးနှင့် စန္ဒနံ့သာ၊ အလွန်လှပသော မိန်းမများ—အတိတ်တင်ကောင်းကင်လောကတောင်—ဤနေရာ၌ ကြိုးပမ်းသူအတွက် မခက်ခဲ။ သို့ရာတွင် ဝါရာဏသီ၌ ပိုးဖလံကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ ရနိုင်သော မောက္ခသည် အခြားနေရာများတွင် ထိုသို့ မလွယ်။ ဖန်ဆင်းရှင်သည် ဝိုင်ကుంఠနှင့် အဓိကလောကများ၊ ကာသီကာကိုပါ တူလျာပေါ်တင်၍ အလေးချိန်စမ်းသပ်ရာ၊ ထိုလောကများသည် ပေါ့ပါးသဖြင့် မြင့်တက်သော်လည်း ကာသီသည် ဂုဏ်အလေးကြောင့် တည်ငြိမ်နေ၏—ဤမြို့သည် ဓမ္မ၊ အဓ္ဓ၊ ကာမ၊ မောက္ခ ဟူသော ပုရုသာဓ္ဓ လေးပါး၏ မြို့တော်ဖြစ်၏။

Verse 90

काशी पुरीमधिवसन्द्रिनरोनरोपिह्मारोप्यमाणैहमान्यहवैकरुद्रः । नानोपसर्गजनिसर्गजदुःखभारैःकर्मापनुद्यसविशेत्परमेशधाम्नि

ကာသီမြို့၌ နေထိုင်သူ မည်သူမဆို—အမျိုးမျိုးသော အန္တရာယ်များနှင့် လောကီအခြေအနေများမှ ပေါ်လာသော ဒုက္ခအလေးအနက်ကြီးများကို ထမ်းပိုးနေရသော်လည်း—ကမ္မကို ပယ်ဖျက်၍ အလွန်မြင့်မြတ်သော ပရမေရှဝရ၊ အားလုံးက ဂုဏ်ပြုသင့်သော တစ်ပါးတည်း ရုဒြ၏ ပရမဓာမသို့ ဝင်ရောက်နိုင်၏။

Verse 91

स्थिरापायं कायं जननमरणक्लेशनिलयं विहायास्यां काश्यामहहपरिगृह्णीत न कुतः । वपुस्तेजोरूपं स्थिरतरपरानंदसदनं विमूढोऽसौ जंतुः स्फुटितमिवकांम्यं विनिमयन्

အို… လူသည် မတည်မြဲ မပျက်မကွဲမဟုတ်သော ဤကိုယ်ခန္ဓာ—မွေးဖွားခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း၏ ကလေရှာများ နေရာတစ်ခုသာ—ကို စွန့်၍ ကာသီ၌ အဘယ်ကြောင့် မခိုလှုံသနည်း? အကြောင်းမှာ ဤနေရာ၌ ကိုယ်ရှိသတ္တဝါသည် ဒေဝတေဇောဖြင့် ဖွဲ့သော ရုပ်ကာယကို ရ၍ ပရမအာနန္ဒ၏ ပိုမိုတည်မြဲသော အိမ်တော်ကို ရရှိသည်; သို့သော် မောဟဖြစ်သော သတ္တဝါသည် အပြစ်ကင်းသော ရတနာကို ချိုးဖောက်၍ လဲလှယ်သကဲ့သို့ တန်ဖိုးမမီသော အလိုဆန္ဒများနှင့် အမိုးလ်ကောင်းကျိုးကို လဲလှယ်နေသည်။

Verse 92

अहो लोकः शोकं किमिह सहते हंतहतधीर्विपद्भारैः सारैर्नियतनिधनैर्ध्वसित धनैः । क्षितौ सत्यां काश्यां कथयति शिवो यत्र निधने श्रुतौ किंचिद्भूयः प्रविशति न येनोदरदरीम्

အို… လောကသည် အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာ၌ ဝမ်းနည်းမှုကို ခံနေရသနည်း—ဉာဏ်ပျက်ကွက်၍ အန္တရာယ်အလေးအနက်များက ဖိနှိပ်ကာ၊ မပျက်မကွဲမဟုတ်သော ဥစ္စာဓနကို “ပျက်စီးခြင်း၏ အနှစ်သာရ” ဟုသာဖြစ်သည့်၊ သေချာပျက်စီးမည့် အရာများနှင့် ချိတ်ဆက်နေသနည်း! မြေပြင်ပေါ်တွင် စစ်မှန်သော ကာသီ ရှိနေသော်လည်း—သေချိန်၌ ရှိဝသည် ကိုယ်တိုင် နားထဲသို့ မန္တရကို ပြောကြားရာ—ထိုကို ကြားလျှင် သားအိမ်၏ အကွဲ (ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း) ထဲသို့ ထပ်မဝင်တော့။

Verse 93

काशिवासिनिजने वनेचरेद्वित्रिभुज्यपि समीरभोजने । स्वैरचारिणि जितेंद्रियेप्यहो काशिवासिनि जने विशिष्टता

ကာသီ၌ နေထိုင်သူသည် တောတွင်းလှည့်လည်သူကဲ့သို့ နေထိုင်၍—တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ် (သို့ သုံးကြိမ်)သာ စားသောက်ကာ၊ သို့မဟုတ် လေကိုသာ အာဟာရကဲ့သို့ အားထားနေရသော်လည်း—လွတ်လပ်စွာ သွားလာ၍ အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူပြီးသားဖြစ်သော်လည်း—အို… ကာသီဝါစီတို့၌ ထူးခြားသော ဂုဏ်သတ္တိတစ်ရပ် ရှိနေသည်။

Verse 94

नास्तीह दुष्कृतकृतां सुकृतात्मनां वा काचिद्विशेषगतिरंतकृतां हि काश्याम् । बीजानि कर्मजनितानि यदूषरायां नांकूरंयति हरदृग्ज्वलितानितेषाम्

ကာသီ၌ မကောင်းမှုလုပ်သူဖြစ်စေ ကုသိုလ်စိတ်ရှိသူဖြစ်စေ သေပြီးနောက် သီးခြားသွားရာလမ်းမရှိ။ အကြောင်းမှာ ကာသီ၌ သေမင်းကိုပင် အဆုံးသတ်စေသော သခင်တော်သည် အမြင့်ဆုံးသော ကူးလမ်းတစ်ခုတည်းကို ပေးတော်မူသည်။ ကမ္မမှ ပေါက်ဖွားသော မျိုးစေ့တို့သည် ဟရ၏ မီးလောင်သကဲ့သို့သော မျက်စိတော်ကြည့်ခြင်းကြောင့် လောင်ကျွမ်းသွားလျှင် မပေါက်မထွက်—မြေညံ့မြေခြောက်ပေါ် ပစ်ချထားသော မျိုးစေ့ မပေါက်သကဲ့သို့။

Verse 95

शशका मशका बकाः शुकाः कलविंकाश्च वृकाः सजंबुकाः । तुरगोरग वानरानरा गिरिजे काशिमृताः परामृतम्

အို ဂိရိဇာ၊ ယုန်ဖြစ်စေ ခြင်ဖြစ်စေ၊ ငှက်ကရိန်းဖြစ်စေ တောင့်တောင့်တီးတီး တောင့်တောင့်တီးတီး (ကြက်တူရွေး) ဖြစ်စေ၊ ကလဝိံကငှက်၊ ဝံပုလွေများနှင့် မြေခွေးများ၊ မြင်း၊ မြွေ၊ မျောက် သို့မဟုတ် လူသားပင်ဖြစ်စေ—ကာသီ၌ သေဆုံးသူမည်သူမဆို အမတ၏ အမြင့်ဆုံး အမృత၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး မောက္ခကို ရရှိသည်။

Verse 96

अरुद्ररुद्राक्षफणींद्रभूषणास्त्रिपुंड्रचंद्रार्धधराधरागताः । निरंतरं काशिनिवासिनोजना गिरींद्रजे पारिषदा मता मम

အို တောင်တော်ရှင်၏ သမီးတော်၊ ကာသီ၌ မပြတ်မတောက် နေထိုင်သူတို့သည်—ရုဒြာක්ෂ မာလာနှင့် နဂါးမင်း၏ အလှဆင်ပစ္စည်းများကို ဝတ်ဆင်၍၊ သန့်ရှင်းသော ပြာဖြင့် တြိပုဏ္ဍြ အမှတ်တံဆိပ်ထားကာ၊ လဆန်းတော်ကို ဆောင်ထားသူများဖြစ်ကြသည်။ ငါ့အမြင်အရ သူတို့သည် ရှိဝ၏ ကိုယ်ပိုင် ပာရိෂဒ (ဂဏ) များဟု မှတ်ယူရမည်။

Verse 97

यावंत एव निवसंति च जंतवोऽत्र काश्यां जलस्थलचरा झषजंबुकाद्याः । तावंत एव मदनुग्रह रुद्रदेहा देहावसानमधिगम्य मयि प्रविष्टाः

ကာသီ၌ ဤနေရာတွင် နေထိုင်သော သတ္တဝါများ အရေအတွက်မည်မျှရှိသနည်း—ရေထဲသွားလာသူဖြစ်စေ မြေပြင်ပေါ်သွားလာသူဖြစ်စေ၊ ငါး၊ မြေခွေးစသည်တို့—သူတို့အားလုံးသည် ကိုယ်ခန္ဓာအဆုံးသို့ ရောက်သောအခါ ငါ့အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကြသည်။ အကြောင်းမှာ ငါ့ကရုဏာကြောင့် သူတို့သည် ရုဒြာ-ကိုယ်တော်ဖြစ်လာကြသည်။

Verse 98

ये तु वर्षेषवोरुद्रा दिवि देवि प्रकीर्तिताः । वातेषवोंऽतरिक्षे ये ये भुव्यन्नेषवः प्रिये

အို ဒေဝီ၊ ကောင်းကင်၌ မိုးရွာခြင်းကို အုပ်စိုးသည်ဟု ချီးမွမ်းကြသော ရုဒြာတို့၊ အန္တရိက္ခ၌ လေတိုက်ခြင်းကို အုပ်စိုးသော ရုဒြာတို့၊ နှင့် မြေပြင်ပေါ်၌ အစာသီးနှံများအတွင်း တည်ရှိအုပ်စိုးသော ရုဒြာတို့—အို ချစ်သူ၊ ဤအရာအားလုံးသည် တစ်ပါးတည်းသော ဒိဗ္ဗတည်ရှိမှု၏ ပုံရိပ်များပင် ဖြစ်သည်။

Verse 99

रुद्रा दश दश प्राच्यवाची प्रत्यगुदक्स्थिताः । ऊर्ध्वदिक्स्थाश्च ये रुद्राः पठ्यंते वेदवादिभिः

ရုဒြာတို့ကို ဆယ်ဆယ်အုပ်စုများအဖြစ် ဆိုကြသည်—အရှေ့ဘက်နှင့် ဆက်နွယ်သူများ၊ အနောက်နှင့် မြောက်ဘက်တွင် တည်ရှိသူများ၊ အထက်ဘက်၌ နေထိုင်သူများ; ထိုရုဒြာတို့ကို ဝေဒအဓိပ္ပါယ်ရှင်းလင်းသူများက ရွတ်ဆိုကြသည်။

Verse 100

असंख्याताः सहस्राणि ये रुद्रा अधिभूतले । तत्सर्वेभ्योऽधिका काश्यां जंतवो रुद्ररूपिणः

ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ရုဒြာတို့ အရေအတွက်မတွက်နိုင်သော ထောင်ပေါင်းများ ရှိသော်လည်း၊ ကာရှီ၌ ရုဒြာရုပ်သဘောရှိသော သတ္တဝါများသည် ထိုအားလုံးထက်ပင် မြင့်မြတ်ကြသည်။

Verse 110

दैनंदिनेऽथ प्रलये त्रिशूलकोटौ समुत्क्षिप्य पुरीं हरः स्वाम् । बिभर्ति संवर्त महास्थिभूषणस्ततो हि काशी कलिकालवर्जिता

နေ့စဉ်လျောကွယ်မှုနှင့် မဟာပရလယအခါတွင် ဟရ (ရှီဝ) သည် တြိရှူလ၏ ထိပ်ဖျားပေါ်၌ မိမိ၏ မြို့တော်ကို မြှောက်တင်ကာ ထမ်းဆောင်ထားသည်—အရိုးကြီးများကို အလှဆင်အဖြစ် ဝတ်ဆင်ထားသော မဟာသံဝရတ ဖြစ်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ကာရှီသည် ကလိယုဂ၏ အနာတရမှ ကင်းလွတ်သည်။

Verse 114

अतः परं कलशज किं शुश्रूषसि तद्वद । काशीकथा कथ्यमाना ममापि परितोषकृत्

ယခုဆိုလျှင်၊ ကလသဇ (အဂஸတျ) အို၊ သင်သည် ထပ်မံ ဘာကို ကြားလိုသနည်း? ထိုအရာကို ပြောပါ။ ကာရှီ၏ သန့်ရှင်းသော ကထာကို ပြောဆိုလျှင် ငါ့အတွက်တောင် ပီတိဖြစ်စေသည်။

Verse 158

असिसंभेद योगेन काशीसंस्थोऽमृतो भवेत् । देहत्यागोऽत्र वै दानं देहत्यागोत्र वै तपः

အဆိသံဘေဒ ဟူသော ယောဂအားဖြင့် ကာရှီ၌ နေထိုင်သူသည် မသေမမြဲ ဖြစ်လာသည်။ ဤနေရာ၌ ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ခြင်းသည် ဒါနပင် ဖြစ်၏; ဤနေရာ၌ ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ခြင်းသည် တပဿာပင် ဖြစ်၏။

Verse 865

क्षुत्क्षामः शुष्ककंठोष्ठो हाहेति परिदेवयन् । पुनः काशीपुरीं प्राप्तः परिम्लानमुखो वणिक्

ဆာလောင်မှုကြောင့် အလွန်ပိန်ပါး၍ လည်ချောင်းနှင့် နှုတ်ခမ်းခြောက်ကပ်ကာ “ဟာယ ဟာယ” ဟု ငိုကြွေးလျက် ကုန်သည်သည် ကာသီမြို့သန့်သို့ ထပ်မံရောက်လာ၏—မျက်နှာအလွန်ညှိုးနွမ်းနေ၏။