Adhyaya 7

Verse 1

व्यास उवाच । संप्राप्य धर्मवाप्यां च यः कुर्यात्पितृतर्पणम् । तृप्तिं प्रयांति पितरो यावदिंद्राश्चतुर्दश

ဗျာသ မိန့်ကြားသည်– ဓမ္မဝါပီသို့ ရောက်ပြီး ပိတೃတို့အတွက် တർပဏ ပြုသူ၏ ပိတೃများသည် အင်ဒြာ ဆယ့်လေးပါး တည်ရှိသမျှကာလတိုင်အောင် အပြည့်အဝ တೃप्तိ ရရှိကြသည်။

Verse 2

पितरश्चात्र पूज्याश्च स्वर्गता ये च पूर्वजाः । पिंडांश्च निर्वपेत्तेषां प्राप्येमां मुक्तिदायिकाम्

ဤနေရာ၌ ပိတೃတို့ကို ပူဇော်ထိုက်သည်—ကောင်းကင်သို့ ရောက်နှင့်ပြီးသော အရင်ဘိုးဘွားများဖြစ်သည်။ မုက္ခပေးသော ဤနေရာသို့ ရောက်ပြီးနောက် သူတို့အတွက် နည်းလမ်းတကျ ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 3

त्रेतायां पंच दिवसैर्द्वापरे त्रिदिनेन तु । एकचित्तेन यो विप्राः पिंडं दद्यात्कलौ युगे

တရေတာယုဂတွင် ငါးရက်၊ ဒွာပရယုဂတွင် သုံးရက် (ဖြင့် အကျိုးရ) သော်လည်း၊ ကလိယုဂတွင် အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ စိတ်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပိဏ္ဍကို ပူဇော်သူသည် အကျိုးကို လျင်မြန်စွာ ရရှိသည်။

Verse 4

लोलुपा मानवा लोके संप्राप्ते तु कलौ युगे । परदाररता लोकाः स्त्रियोऽतिचपलाः पुनः

ကလိယုဂ် ရောက်လာသောအခါ လောကရှိ လူသားတို့သည် လောဘကြီးလာကြ၏။ ယောက်ျားတို့သည် သူတစ်ပါး၏ ဇနီးကို စွဲလမ်းကြပြီး မိန်းမတို့လည်း အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားလွယ်ကူလာကြ၏။

Verse 5

परद्रोहरताः सर्वे नरनारीनपुंसकाः । परनिन्दापरा नित्यं परच्छिद्रोपदर्शकाः

အားလုံး—ယောက်ျား၊ မိန်းမနှင့် နပုန်စက—သူတစ်ပါးကို ထိခိုက်စေခြင်း၌ စွဲလမ်းကြ၏။ အမြဲတမ်း အခြားသူကို အပြစ်တင်ပြောဆိုကာ သူတစ်ပါး၏ ချို့ယွင်းချက်ကို မပြတ်မလပ် ထုတ်ဖော်ကြ၏။

Verse 6

परोद्वेगकरा नूनं कलहा मित्रभेदिनः । सर्वे ते शुद्धतां यांति काजेशाः स्वयमब्रुवन्

အမှန်တကယ် သူတို့သည် အခြားသူတို့ကို စိတ်ပူပန်စေသူများ—ရန်ဖြစ်ချင်သူ၊ မိတ်ဆွေမှုကို ခွဲခွာစေသူများ ဖြစ်လာကြ၏။ သို့သော် ဤသန့်ရှင်းသော အာနုဘော်ကြောင့် သူတို့အားလုံး သန့်စင်မှုကို ရရှိကြသည်ဟု သခင်တော်ကိုယ်တိုင် မိန့်ကြားခဲ့၏။

Verse 7

एतदुक्तं महाभाग धर्मारण्यस्य वर्णनम् । फलं चैवात्र सर्वं हि यदुक्तं शूलपाणिना

အို မဟာဘုန်းရှိသူ၊ ဓမ္မာရဏ္ယ၏ ဖော်ပြချက်ကို ဤသို့ ဆိုပြီးပြီ။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ ရရှိမည့် အကျိုးဖလအားလုံးသည် တြိရှူလကိုင် သခင်တော် (ရှူလပါဏိ) မိန့်ကြားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။

Verse 8

वाङ्मनः कायशुद्धाश्च परदारपराङ्मुखाः । अद्रोहाश्च समाः क्रुद्धा मातापितृपरायणाः

သူတို့သည် စကား၊ စိတ်နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာ၌ သန့်ရှင်းလာကြ၏။ သူတစ်ပါး၏ ဇနီး/ခင်ပွန်းကို မျက်နှာမလှည့်ကြ; မကောင်းကြံမှုကင်း၍ စိတ်တည်ငြိမ်—ဒေါသထွက်ချိန်၌ပင်—မိဘကို အလွန်ရိုသေကာ အားထားကြ၏။

Verse 9

अलौल्या लोभरहिता दानधर्मपरायणाः । आस्तिकाश्चैव धर्मज्ञाः स्वामिभक्तिरताश्च ये

မတည်ငြိမ်မှုကင်း၍ လောဘကင်းသန့်၊ ဒါနနှင့် ဓမ္မအကျင့်၌ အမြဲတမ်းတည်ကြည်သူများ၊ အာஸတိက ဖြစ်၍ ဓမ္မကို သိမြင်သူများ၊ မိမိသခင်/ဘုရားသခင်အပေါ် ဘက္တိ၌ မလျော့မတင်းတည်ကြည်သူများကို ဤနေရာ၌ ချီးမွမ်းထားသည်။

Verse 10

पतिव्रता तु या नारी पतिशुश्रूषणे रता । अहिंसका आतिथेयाः स्वधर्मनिरताः सदा

ပတိဝရတာ အမှန်တကယ်ဖြစ်သော မိန်းမသည် ခင်ပွန်းကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရာ၌ ပျော်ရွှင်တတ်၏; အဟിംသာကို ထိန်းသိမ်း၍ မထိခိုက်မနာကျင်စေသူ၊ ဧည့်သည်ဧည့်ခံမှု၌ သဒ္ဓါတည်၍ မိမိ၏ စွဝဓမ္မကို အမြဲတမ်း လိုက်နာသူ ဖြစ်သည်။

Verse 11

शौनक उवाच । शृणु सूत महाभाग सर्वधर्मविदांवर । गृहस्थानां सदाचारः श्रुतश्च त्वन्मुखान्मया

ရှောနကက ပြောသည်– “အို စူတ မဟာဘဂါ၊ ဓမ္မအားလုံးကို သိမြင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ—ဂৃহස්ထတို့၏ သဒ္ဒာစာရ (ကောင်းမွန်သောအကျင့်) ကို သင်၏နှုတ်မှ တိုက်ရိုက် ငါကြားနာခဲ့ပြီ။”

Verse 12

एकं मनेप्सितं मेद्य तत्कथयस्व सूतज । पतिव्रतानां सर्वासां लक्षणं कीदृशं वद

ငါ့စိတ်၌ အလွန်နှစ်သက်သော အချက်တစ်ချက်ရှိသည်—အို စူတ၏သား၊ ထိုအချက်ကို ငါ့အား ပြောပြပါ။ ပတိဝရတာ မိန်းမတို့အားလုံး၏ လက္ခဏာများ မည်သို့ရှိသည်ကို ရှင်းလင်းဖော်ပြပါ။

Verse 13

सूत उवाच । पतिव्रता गृहे यस्य सफलं तस्य जीवनम् । यस्यांगच्छायया तुल्या यत्कथा पुण्यकारिणी

စူတက ပြောသည်– “ပတိဝရတာ မိန်းမတစ်ဦး နေထိုင်သော အိမ်၌ရှိသူ၏ ဘဝသည် ပြည့်စုံအောင်မြင်သည်။ သူမ၏ ရှိနေမှုသည် ကာကွယ်ပေးသော အရိပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏ ကထာကို ပြောဆိုခြင်းပင် ပုဏ္ဏ (ကုသိုလ်) ဖြစ်စေသည်။”

Verse 14

पतिव्रतास्त्वरुंधत्या सावित्र्याप्यनसूयया । शांडिल्या चैव सत्या च लक्ष्म्या च शतरूपया

ပတိဝြတား (ခင်ပွန်းသစ္စာတည်) သီလ၏ စံပြမှာ အရုန္ဓတီ၊ သာဝိတ္ရီ နှင့် အနသူယာတို့၌ ထင်ရှားပြီး၊ ထို့အတူ ရှာဏ္ဍိလျာ၊ သတ္တျာ၊ လက္ခ္မီ နှင့် ရှတရူပါတို့၌လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 15

मेनया च सुनीत्या च संज्ञया स्वाहया समाः । पतिव्रतानां धर्मा हि मुनिना च प्रकीर्तिताः

သူတို့သည် မေနာ၊ စုနီတီ၊ သံဇ္ဉာ နှင့် စွာဟာတို့နှင့်လည်း တူညီနိုင်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် ပတိဝြတား မိန်းမတို့၏ ဓမ္မများကို မုနိက ကြေညာထင်ရှားစေခဲ့သည်။

Verse 16

भुंक्ते भुक्ते स्वामिनि च तिष्ठ ति त्वनुतिष्ठति । विनिद्रिते या निद्राति प्रथमं परिबुध्यति

ခင်ပွန်းစားသောက်သည့်အခါ သူမလည်း စားသောက်သည်; ခင်ပွန်းရပ်နေသည့်အခါ သူမလည်း ထိုအတိုင်း လိုက်ရပ်သည်။ ခင်ပွန်းအိပ်သည့်အခါ သူမလည်း အိပ်သော်လည်း—အရင်ဆုံး နိုးထသည်။

Verse 17

अनलंकृतमात्मानं देशांते भर्तरि स्थिते । कार्यार्थं प्रोषिते क्वापि सर्व्वमंड नवर्जिता

ခင်ပွန်းသည် တာဝန်နှင့် ဓမ္မအတွက် တစ်နေရာတစ်နေရာသို့ ထွက်ခွာသွားသောအခါ သူမသည် ကိုယ်ကို အလှဆင်မထားဘဲ ထိန်းသိမ်း၍ အလှအပနှင့် အဆင်အယင်အားလုံးကို စွန့်လွှတ်သည်။

Verse 18

भर्तुर्नाम न गृह्णाति ह्यायुषोऽस्य हि वृद्धये । पुरुषांतरनामापि न गृह्णति कदाचन

သူမသည် ခင်ပွန်း၏ နာမကို မခေါ်မဆို၊ ထိုသို့မခေါ်ခြင်းသည် သူ၏ အသက်တာရှည်စေသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ပြင် အခြားယောက်ျား၏ နာမကိုလည်း မည်သည့်အခါမျှ မခေါ်။

Verse 19

आकृष्टापि च नाक्रोशेत्ताडितापि प्रसीदति । इदं कुरु कृतं स्वामिन्मन्यतामिति वक्ति च

ဆွဲခေါ်သော်လည်း အော်ဟစ်မနေဘဲ၊ ရိုက်နှက်ခံရသော်လည်း နူးညံ့သိမ်မွေ့၍ တည်ငြိမ်နေသင့်သည်။ ထို့နောက် “အရှင်(စွာမိ)၊ အမိန့်အတိုင်း ပြုလုပ်ပြီးပါပြီ၊ ပြီးစီးသကဲ့သို့ မှတ်ယူပါ” ဟု ဆိုရမည်။

Verse 20

आहूता गृहकार्याणि त्यक्त्वा गच्छति सत्वरम् । किमर्थं व्याहृता नाथ स प्रसादो विधीयताम्

ခေါ်လျှင် အိမ်မှုကိစ္စများကို ချန်ထား၍ ချက်ချင်း လာရမည်။ ထို့နောက် “နာထ၊ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် ခေါ်ပါသနည်း။ ကျေးဇူးပြု၍ အမိန့်ပေးပါ—ညွှန်ကြားတော်မူပါ” ဟု မေးရမည်။

Verse 21

न चिरं तिष्ठति द्वारि न द्वारमुपसेवते । अदातव्यं स्वयं किंचित्कर्हिचिन्न ददात्यपि

တံခါးဝ၌ ကြာကြာမရပ်တည်ဘဲ၊ ဝင်ပေါက်အနီးတွင်လည်း အလကားမနေတတ်။ ထို့ပြင် မိမိသဘောဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ မပေးတတ်—အထူးသဖြင့် မပေးသင့်သည့်အရာကို မည်သည့်အခါမျှ မပေး။

Verse 22

पूजोपकरणं सर्वम नुक्ता साधयेत्स्वयम् । नियमोदकबर्हींषि यत्र पुष्पाक्षतादिकम्

ပူဇာအတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းအားလုံးကို မပြောခိုင်းဘဲ ကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်ရမည်—နိယမအတွက် သီးသန့်ထားသော ရေ၊ သန့်ရှင်းသော မြက် (barhis) နှင့် ပန်း၊ အက္ခတ (မကွဲသော ဆန်) စသည်တို့။

Verse 23

प्रतीक्षमाणा च वरं यथाकालोचितं हि यत् । तदुपस्थापयेत्सर्वमनुद्वि ग्नातिहृष्टवत्

သတိထား၍ စောင့်ဆိုင်းကာ အချိန်နှင့် ကိုက်ညီသင့်လျော်သမျှကို အားလုံး တင်ပြရမည်။ ထိုအမှုကို စိတ်လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ၊ အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်ခြင်းမရှိဘဲ—စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 24

सेवते भर्त्तुरुच्छिष्टमिष्टमन्नं फलादिकम् । दूरतो वर्ज्जयेदेषा समाजोत्सवदर्शनम्

သူမသည် ခင်ပွန်း၏ အကြွင်းအကျန်မှ နှစ်သက်ရာ အစာ၊ သစ်သီး စသည့်အရာ들을 စားသုံးရမည်။ ထို့ပြင် လူထုစုဝေးပွဲနှင့် ပွဲတော်ဖျော်ဖြေပွဲများကို ကြာကြာရှောင်ရမည်။

Verse 25

न गच्छेत्तीर्थयात्रादिविवाहप्रेक्षणा दिषु । सुखसुप्तं सुखासीनं रममाणं यदृच्छया

သူမသည် တီရ္ထယာတရာ (ဘုရားဖူးခရီး) စသည့်အရာများသို့ မထွက်သွားရ၊ မင်္ဂလာပွဲနှင့် ထိုသဘောတူပွဲများကိုလည်း မကြည့်ရှုရ။ ခင်ပွန်းက သက်သာစွာ အိပ်နေသည်ဖြစ်စေ၊ သက်သာစွာ ထိုင်နေသည်ဖြစ်စေ၊ ပျော်ရွှင်နေသည်ဖြစ်စေ၊ သူမသည် ခင်ပွန်းကို မလေးစားဘဲ ကိုယ့်သဘောတရားဖြင့် မလုပ်ဆောင်ရ။

Verse 26

अंतरायेऽपि कार्येषु पतिं नोत्थापयेत्क्वचित् । स्त्रीधर्मिणी त्रिरात्रं तु स्वमुखं नैव दर्शयेत्

အလုပ်ကိစ္စများတွင် အနှောင့်အယှက်ရှိသော်လည်း သူမသည် ခင်ပွန်းကို မည်သည့်အခါမျှ မနှိုးရ။ ထို့ပြင် စ္တရီဓမ္မ (strī-dharma) စည်းကမ်းကို လိုက်နာသော မိန်းမသည် သုံးညတိုင်တိုင် မိမိမျက်နှာကို မပြရ။

Verse 27

स्ववाक्यं श्रावयेन्नापि यावत्स्नात्वा न शुध्यति । सुस्नाता भर्तृवदनमीक्षेतान्यस्य न क्वचित् । अथवा मनसि ध्यात्वा पतिं भानुं विलोकयेत्

ရေချိုး၍ သန့်ရှင်းမဖြစ်သေးသရွေ့ ကိုယ့်စကားတောင် မပြောရ။ ကောင်းကောင်းရေချိုးပြီးနောက် ခင်ပွန်း၏ မျက်နှာကို ကြည့်ရမည်၊ အခြားယောက်ျား၏ မျက်နှာကို မည်သည့်အခါမျှ မကြည့်ရ။ သို့မဟုတ် စိတ်ထဲတွင် ခင်ပွန်းကို ဓ్యာနပြု၍ နေမင်း (Surya) ကို ကြည့်ရမည်။

Verse 28

हरिद्रां कुकुमं चैव सिंदूरं कज्जलं तथा । कूर्पासकं च तांबूलं मांगल्याभरणं शुभम्

နနွင်း၊ ကေသရ (saffron)၊ စင်ဒူးရ (vermilion) နှင့် မျက်ကွင်းဆေး; ထို့ပြင် ကပ်ပတ် (ဝါ/ကော်တန်—သန့်ရှင်းရေး သို့မဟုတ် အလှဆင်ရန်) နှင့် ကွမ်းယာ; နှင့် သုဘမင်္ဂလာသော မင်္ဂလာအဆင်တန်ဆာများ—ဤအရာတို့သည် ကောင်းမြတ်မင်္ဂလာဟု ဆိုကြသည်။

Verse 29

केशसंस्कारकं चैव करकर्णादिभूषणम् । भर्तुरायुष्यमिच्छंती दूरयेन्न पतिव्रता

ခင်ပွန်း၏ အသက်ရှည်ခြင်းကို ဆုတောင်းလိုသော ပတိဝရတာ မယားသည် ဆံပင်အလှဆင်မှုကို အလွန်အကျွံမပြုဘဲ လက်၊ နား စသည့် အလှဆင်ပစ္စည်းများမှလည်း ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။

Verse 30

भर्तृविद्वेषिणीं नारीं नैषा संभाषते क्वचित् । नैकाकिनी क्वचिद्भूयान्न नग्ना स्नाति च क्वचित्

ခင်ပွန်းကို မုန်းတီးသော မိန်းမနှင့် မည်သည့်အခါမျှ မပြောဆိုသင့်။ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို တစ်ယောက်တည်း မနေသင့်၊ အဝတ်မဝတ်ဘဲ ရေချိုးခြင်းကိုလည်း မပြုသင့်။

Verse 31

नोलूखले न मुशले न वर्द्धन्यां दृषद्यपि । न यंत्रके न देहल्यां सती चोपविशेत्क्वचित्

သီလရှိသော မယားသည် အိုလူးခလ (ဆန်ထောင်းအိုး)၊ မုရှလ (ထောင်းတုတ်)၊ စပါးလှန်ခြင်းခြင်းတောင်း၊ သို့မဟုတ် ကြိတ်ကျောက်ပေါ်တွင်တောင် မထိုင်သင့်။ ဖိနှိပ်ကိရိယာပေါ်နှင့် တံခါးခုံပေါ်တွင်လည်း မထိုင်သင့်။

Verse 32

विना व्यवायसमयात्प्रागल्भ्यं न क्वचिच्चरेत । यत्रयत्र रुचिर्भर्तुस्तत्र प्रेमवती सदा

လင်မယားပေါင်းသင်းရန် သင့်တော်သောအချိန်မှလွဲ၍ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ရိုင်းပင်းသတ္တိကြီးစွာ မပြုမူသင့်။ ခင်ပွန်းနှစ်သက်ရာနေရာ၌ မယားသည် အမြဲမေတ္တာပြည့်ဝ၍ သဘောတူညီစွာ နေထိုင်သင့်သည်။

Verse 33

इदमेव व्रतं स्त्रीणामयमेव परो वृषः । इयमेव च पूजा च भर्तुर्वाक्यं न लंघयेत्

ဤအရာပင် မိန်းမတို့၏ ဝရတ (ဗြတ) ဖြစ်၏၊ ဤအရာပင် အမြင့်ဆုံးသော ဓမ္မ ဖြစ်၏။ ဤအရာပင် ပူဇော်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်—ခင်ပွန်း၏ စကားကို မလွန်ကျူးသင့်။

Verse 34

क्लीबं वा दुरवस्थं वा व्याधितं वृद्धमेव वा । सुस्थिरं दुःस्थिरं वापि पतिमेकं न लंघयेत्

ခင်ပွန်းသည် မစွမ်းနိုင်သူဖြစ်စေ၊ အဆင်းရဲအကျပ်အတည်းရှိစေ၊ နာမကျန်းဖြစ်စေ၊ အိုမင်းစေ—တည်ငြိမ်ဖြစ်စေ မတည်ငြိမ်ဖြစ်စေ—မိန်းမသည် တစ်ဦးတည်းသော ခင်ပွန်းကို မစွန့်ပစ်၊ မလွန်ကျူးသင့်။

Verse 35

सर्पिर्लव णहिंग्वादिक्षयेऽपि व पति व्रता । पतिं नास्तीति न ब्रूयादायसीषु न भोजयेत्

ဆီနွား (ghee)၊ ဆား၊ ဟင်း (asafoetida) စသည့်အရာများ ကုန်သွားသော်လည်း ပတိဝရတာ မိန်းမသည် “ခင်ပွန်းအတွက် မရှိတော့” ဟု မပြောရ၊ သံအိုးသံခွက်ဖြင့်လည်း အစာမကျွေးသင့်။

Verse 36

तीर्थस्नानार्थिनी चैव पतिपादोदकं पिबेत् । शंकरादपि वा विष्णोः पतिरेवाधि कः स्त्रियः

ထို့ပြင် တီရ္ထသန့်စင်ရေချိုး၏ ကုသိုလ်ကို လိုလားပါက ခင်ပွန်း၏ ခြေဖဝါးဆေးရေကို သောက်သင့်သည်။ မိန်းမအတွက် ခင်ပွန်းသည် သင်္ကရ (Śaṅkara) သို့မဟုတ် ဗိṣṇု (Viṣṇu) ထက်ပင် အထက်မြတ်ဟု ဆိုထားသည်။

Verse 37

व्रतोपवामनियमं पतिमुल्लंघ्य या चरेत् । आयुष्यं हरते भर्तुर्मृता निरयमृच्छति

ခင်ပွန်းကို မလေးစားဘဲ ဝရတ (vrata)၊ အစာရှောင်ခြင်း သို့မဟုတ် နိယမ (niyama) ကို လုပ်ဆောင်သော မိန်းမသည် ခင်ပွန်း၏ အသက်တမ်းကို လျော့နည်းစေသည်ဟု ဆိုကြပြီး၊ သေပြီးနောက် နရကသို့ ရောက်သည်။

Verse 38

उक्ता प्रत्युत्तरं दद्यान्नारी या क्रोधत त्परा । सरमा जायते ग्रामे शृगाली निर्जने वने

ဆုံးမသွန်သင်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် ဒေါသဖြင့် ပြန်လှန်တုံ့ပြန်သော မိန်းမသည် ရွာထဲတွင် ခွေးမအဖြစ် မွေးဖွားလာသည်၊ သို့မဟုတ် လူကင်းသော တောအတွင်း၌ မြေခွေး (jackal) အဖြစ် မွေးဖွားလာသည်ဟု ဆိုသည်။

Verse 39

स्त्रीणां हि परमश्चैको नियमः समुदाहृतः । अभ्यर्च्य चरणौ भतुर्भो क्तव्यं कृतनिश्चया

မိန်းမတို့အတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံး စည်းကမ်းတစ်ရပ်ကို ကြေညာထားသည်။ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာစွာဖြင့် ခင်ပွန်း၏ ခြေတော်ကို ပူဇော်ကာ ထို့နောက်မှသာ အစာကို သုံးဆောင်ရမည်။

Verse 40

उच्चासनं न सेवेत न व्रजेत्परवेश्मसु । तत्र पारुष्यवाक्यानि ब्रूयान्नैव कदाचन

အမြင့်အာසနကို မထိုင်စေ၊ အခြားသူတို့၏ အိမ်သို့ မသွားစေ၊ ထိုနေရာ၌လည်း ကြမ်းတမ်းသော စကားကို မည်သည့်အခါမျှ မပြောစေ။

Verse 41

गुरूणां सन्निधौ वापि नोच्चैर्ब्रु यान्नवाहयेत्

ဆရာသမားနှင့် အကြီးအကဲတို့၏ ရှေ့တွင်ပင် အသံမြင့်မြင့် မပြောရ၊ မသင့်လျော်သကဲ့သို့ ရိုင်းပင်းစွာလည်း မပြုမူရ။

Verse 42

या भर्तारं परित्यज्य रहश्चरति दुर्मतिः । उलूकी जायते क्रूरा वृक्षकोटरशायिनी

ခင်ပွန်းကို စွန့်ပစ်ပြီး လျှို့ဝှက်စွာ လှည့်လည်သွားလာသော မိုက်မဲသည့် မိန်းမသည်၊ ကြမ်းတမ်းသော မိန်းမပင်လယ်ငှက် (အူလ်) အဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားကာ သစ်ပင်အပေါက်အတွင်း အိပ်စက်ရသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 43

ताडिता ताडयेच्चेत्तं सा व्याघ्री वृषदंशिका । कटाक्षयति याऽन्यं वै केकराक्षी तु सा भवेत्

ရိုက်နှက်ခံရသော်လည်း ပြန်ရိုက်လျှင်၊ နွားထီးကို ကိုက်သည့် ကျားမ ဖြစ်လာသည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့ပြင် အခြားသူကို မျက်စောင်းထိုးကြည့်သူသည် မျက်စိလွဲသော မိန်းမ ဖြစ်လာသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 44

या भर्तारं परित्यज्य मिष्टमश्नाति केवलम् । ग्रामे सा सूकरी भूयाद्वल्गुली वाथ विङ्भुजा

ခင်ပွန်းကို စွန့်ပစ်ပြီး အရသာကောင်းသော အစားအစာများကိုသာ စားသောက်နေသော မိန်းမသည် ရွာ၌ ပြန်လည်မွေးဖွားကာ ဝက်မ ဖြစ်သော်လည်းကောင်း၊ လိပ်ပြာမဟုတ်သော လိပ်ခွေးမျိုး (လိဇတ်) ဖြစ်သော်လည်းကောင်း၊ အညစ်အကြေးစားသတ္တဝါ ဖြစ်သော်လည်းကောင်း ဖြစ်လာ၏။

Verse 45

हुन्त्वंकृत्याप्रियं ब्रूते मूका सा जायते खलु । या सपत्नीं सदैर्ष्येत दुर्भगा सा पुनःपुनः । दृष्टिं विलुप्य भर्तुर्या कंचिदन्यं समीक्षते

အန္တရာယ်ပြုလုပ်ပြီး မနှစ်သက်ဖွယ် စကားပြောသော မိန်းမသည် အမှန်တကယ် အသံမထွက်နိုင်သောသူ (မူက) အဖြစ် မွေးဖွား၏။ စပတ်နီကို အမြဲမနာလိုသူသည် ထပ်ခါထပ်ခါ ကံမကောင်းသူ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ခင်ပွန်းထံမှ မျက်စိလှည့်ကာ အခြားယောက်ျားကို ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ကြည့်သူသည် ဆုံးရှုံးမှုနှင့် အမဲစက်ကို ခံရ၏။

Verse 46

काणा च विमुखा वापि कुरूपापि च जायते । बाह्यादायांतमालोक्य त्वरिता च जलासनैः । तांबूलैर्व्यजनैश्चैव पादसंवाहनादिभिः

သူမသည် မျက်စိတစ်ဖက်ကန်းသူ၊ သဘောထားအလှည့်ကျ (ဝိမုခ) ဖြစ်သူ၊ သို့မဟုတ် ရုပ်ဆိုးသူအဖြစ်ပင် မွေးဖွားနိုင်၏။ သို့ရာတွင် ခင်ပွန်းသည် အပြင်မှ ပြန်လာသည်ကို မြင်လျှင် ရေတင်၍ ထိုင်ခုံ (အာသန) စီစဉ်ကာ အလျင်အမြန် ကြိုဆိုရမည်။ တံဘူလ (ကွမ်း)၊ ပန်ကာနှင့် ခြေထောက်နှိပ်ပေးခြင်း စသည့် ဝန်ဆောင်မှုတို့ကိုလည်း ပြုရမည်။

Verse 47

तथैव चारुवचनैः स्वेदसंनोदनैः परैः । या प्रियं प्रीणयेत्प्रीता त्रिलोकी प्रीणिता तया । मितं ददाति हि पिता मितं भ्राता सुतं सुतः

ထိုနည်းတူ ချိုမြိန်သော စကားများနှင့် အခြားအပြုအမူများ—ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် ချွေးထွက်မှုကို သက်သာစေခြင်းကဲ့သို့—ဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာ မိမိချစ်သူ (ခင်ပွန်း) ကို ပျော်ရွှင်စေသူသည် ထိုအပြုအမူကြောင့် သုံးလောကကိုပင် ပျော်ရွှင်စေ၏။ အဘသည် တိုင်းတာ၍သာ ပေးတတ်ပြီး၊ အစ်ကိုလည်း တိုင်းတာ၍သာ ပေးတတ်ကာ၊ သားလည်း တိုင်းတာ၍သာ ပေးတတ်၏။

Verse 48

अमितस्य हि दातारं भर्तारं का न पूजयेत् । भर्ता देवो गुरुर्भर्ता धर्मतीर्थव्रतानि च । तस्मात्सर्वं परित्यज्य पतिमेकं समर्चयेत्

အလွန်အမင်း ထောက်ပံ့ပေးသော ခင်ပွန်းကို မည်သူ မလေးမြတ်နိုင်မည်နည်း။ ခင်ပွန်းသည် ဒေဝတားကဲ့သို့ ဖြစ်၏; ခင်ပွန်းသည် ဂုရုကဲ့သို့ ဖြစ်၏; ခင်ပွန်းသည်ပင် ဓမ္မ၊ တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) နှင့် ဝရတ (ဝတ်ပြုကတိ) တို့ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် အခြားအရာအားလုံးကို ချန်ထား၍ ခင်ပွန်းတစ်ဦးတည်းကိုသာ အမြင့်မြတ်ဆုံးအဖြစ် ပူဇော်သင့်၏။

Verse 49

जीवहीनो यथा देही क्षणादशुचितां व्रजेत् । भर्तृहीना तथा योषित्सुस्नाताप्य शुचिः सदा

အသက်မရှိသော ကိုယ်ခန္ဓာသည် ခဏချင်းပင် မသန့်ရှင်းသို့ ရောက်သကဲ့သို့၊ ခင်ပွန်းမရှိသော မိန်းမသည် ကောင်းစွာ ရေချိုးသန့်စင်ပြီးသော်လည်း ဤဓမ္မဆိုချက်အရ အမြဲ မသန့်ရှင်းဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 50

अमंगलेभ्यः सर्वेभ्यो विधवा स्यादमंगला । विधवादर्शनात्सिद्धिः क्वापि जातु न जायते

အမင်္ဂလာအရာအားလုံးထဲတွင် မုဆိုးမကို အမင်္ဂလာဟု ကြေညာထားသည်။ မုဆိုးမကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ အောင်မြင်မှု မပေါ်ပေါက်ဟု ဤစာပိုဒ်က ဆိုထားသည်။

Verse 51

विहाय मातरं चैकां सर्वा मंगलवर्जिताः । तदाशिषमपि प्राज्ञस्त्यजेदाशीविषोपमाम्

မိခင်တစ်ဦးတည်းကို ချန်လှပ်၍ အခြားအားလုံးကို မင်္ဂလာကင်းဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ အာရှီဝါဒကိုပင် ပညာရှိသည် စွန့်လွှတ်သင့်သည်—အဆိပ်မြွေကဲ့သို့ဟု မှတ်ယူ၍။

Verse 52

कन्याविवाहसमये वाचयेयुरिति द्विजाः । भर्तुः सहचरी भूयाज्जीवतो ऽजीवतोपि वा

ကညာ၏ မင်္ဂလာအခါတွင် ဒွိဇတို့သည် သူမအား ဤကတိကို ရွတ်ဆိုစေသင့်သည်– “ကျွန်မသည် ခင်ပွန်း၏ အဖော်အဖြစ် ရှိပါစေ၊ သူသည် အသက်ရှိသော်လည်းကောင်း မရှိသော်လည်းကောင်း”။

Verse 53

अनुव्रजन्ती भर्तारं गृहात्पितृवनं मुदा । पदेपदेश्वमेधस्य फलं प्राप्नोत्यसंशयम्

အိမ်မှစ၍ “ဘိုးဘွားတို့၏ တော” သို့ ခင်ပွန်းနောက်လိုက်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ သွားသော ဇနီးသည် ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် အශ්ဝမေဓ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးကို သံသယမရှိ ရရှိသည်ဟု ဤစာတမ်းက ကြေညာသည်။

Verse 54

व्यालग्राही यथा व्यालं बलादुद्धरते बिलात् । एवमुत्क्रम्य दूतेभ्यः पतिं स्वर्गं व्रजेत्सती

မြွေဖမ်းသူက အားဖြင့် မြွေကို အပေါက်ထဲမှ ဆွဲထုတ်သကဲ့သို့၊ စတီ ပတိဝရတာ မိန်းမသည် ယမဒူတတို့ကို ကျော်လွန်ကာ ခင်ပွန်းကို ခေါ်ဆောင်၍ ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရောက်သည်။

Verse 55

यमदूताः पलायंते तामालोक्य पतिव्रताम् । तपनस्तप्यते नूनं दहनोपि च दह्यते

အဲဒီ ပတိဝရတာကို မြင်လျှင် ယမဒူတတို့ ထွက်ပြေးကြသည်။ အမှန်တကယ် နေမင်းတောင် ပူလောင်သလို ခံစားရပြီး မီးတောင်လည်း သူမ၏ သစ္စာတရား၏ တောက်ပမှုကြောင့် လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 56

कंपंते सर्वतेजांसि दृष्ट्वा पातिव्रतं महः । यावत्स्वलोमसंख्यास्ति तावत्कोट्ययुतानि च

ပတိဝရတာ၏ မဟာတေဇကို မြင်သော် တောက်ပသော အင်အားအားလုံး တုန်လှုပ်ကြသည်။ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အမွှေးအရေအတွက်တိုင်အောင် ကုဋိနှင့် အယုတအလား ပုဏ္ဏဖလများ တိုးပွားလာသည်။

Verse 57

भर्त्रा स्वर्गसुखं भुंक्ते रममाणा पतिव्रता । धन्या सा जननी लोके धन्योऽसौ जनकः पुनः

ပတိဝရတာ မိန်းမသည် ခင်ပွန်းနှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ချမ်းသာကို ခံစား၍ ပျော်ရွှင်မြူးတူးနေသည်။ လောက၌ သူမ၏ မိခင်သည် ကံကောင်းသူ၊ ထို့ပြင် ဖခင်လည်း ကံကောင်းသူ ဖြစ်သည်။

Verse 58

धन्यः स च पतिः श्रीमान्येषां गेहे पतिव्रता । पितृवंश्या मातृवंश्याः पतिवंश्यास्त्रयस्त्रयः । पतिव्रतायाः पुण्येन स्वर्गसौख्यानि भुंजते

အိမ်တွင် ပတိဝရတာ ရှိသော ထိုခင်ပွန်းသည် ကံကောင်း၍ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်သည်။ ဖခင်ဘက် မျိုးဆက် သုံးဆက်၊ မိခင်ဘက် သုံးဆက်၊ ခင်ပွန်းဘက် သုံးဆက်တို့သည် ထိုပတိဝရတာ၏ ပုဏ္ဏကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ချမ်းသာကို ခံစားကြသည်။

Verse 59

शीलभंगेन दुर्वृत्ताः पातयंति कुलत्रयम् । पितुर्मातुस्तथा पत्युरिहारमुत्र च दुःखिताः

သီလကို ချိုးဖောက်၍ အကျင့်ဆိုးသူတို့သည် မိသားစုမျိုးရိုး သုံးဆင့်ကို ကျဆင်းစေကြပြီး၊ ဖခင် မိခင် နှင့် ခင်ပွန်းတို့အတွက် ဤလောကနှင့် နောက်လောက နှစ်လောကလုံးတွင် ဝမ်းနည်းဒုက္ခ၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာကြသည်။

Verse 60

पतिव्रतायाश्चरणो यत्रयत्र स्पृशेद्भुवम् । सा तीर्थभूमिर्म्मान्येति नात्र भारोऽस्ति पावनः

ပတိဝြတား မယား၏ ခြေဖဝါးသည် မြေပြင်ကို ထိသည့် နေရာတိုင်းသည် တီရ္ထ-မြေဟု ဂုဏ်ပြုခံရ၏; သံသယမရှိ—သန့်စင်ပေးသော အာနုဘော်သည် ကြီးမား၍ အမှန်တကယ် ဖြစ်သည်။

Verse 61

बिभ्यत्पतिव्रतास्पर्शं कुरुते भानुमानपि । सोमो गन्धर्व एवापि स्वपावित्र्याय नान्यथा

တောက်ပသော နေမင်းတောင်မှ ကြောက်ရွံ့လေးစားစိတ်ဖြင့် ပတိဝြတား၏ ထိတွေ့မှုကို ရှာဖွေသည်; လမင်းနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗတို့လည်း မိမိတို့၏ သန့်စင်မှုအတွက်သာ ထိုသို့ပြုကြသည်—အခြားအကြောင်းမဟုတ်။

Verse 62

आपः पतिव्रतास्पर्शमभिलष्यंति सर्वदा । गायत्र्याघविनाशो नो पातिव्रत्येन साऽघनुत्

ရေများသည် အမြဲတမ်း ပတိဝြတား၏ ထိတွေ့မှုကို ဆန္ဒပြုကြသည်။ ဂါယတ္ရီနှင့် ဆက်စပ်သော အပြစ်ဖျက်အာနုဘော်တောင်မှ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် သူမ၏ ပတိဝြတားသစ္စာကြောင့်ပင် ပြည့်စုံလာသည်; ထိုသစ္စာ-ဘက္တိဖြင့် အပြစ်ကို ဖယ်ရှားသည်။

Verse 63

गृहेगृहे न किं नार्य्यो रूपलावण्यगर्विताः । परं विश्वेशभक्त्यैव लभ्यते स्त्री पति व्रता

အိမ်တိုင်းအိမ်တိုင်းတွင် အလှအပနှင့် ဆွဲဆောင်မှုကို ဂုဏ်ယူမောဟနေသော မိန်းမများ ရှိတတ်သည်; သို့သော် အမှန်တကယ် ပတိဝြတား မယားသည် ဗိශ්ဝေရှ (ကမ္ဘာလောက၏ အရှင်) ထံသို့ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘက္တိဖြင့်သာ ရရှိနိုင်သည်။

Verse 64

भार्या मूलं गृहस्थस्य भार्या मूलं सुखस्य च । भार्या धर्मफलायैव भार्या संतानवृद्धये

ဇနီးသည်သည် ဂೃಹಸ್ಥဘဝ၏ အမြစ်တိုင်ဖြစ်၍ ပျော်ရွှင်ခြင်း၏ အမြစ်လည်း ဖြစ်သည်။ ဇနီးသည်သည် ဓမ္မ၏ အကျိုးဖလ ရရှိစေရန်နှင့် သားသမီး မျိုးဆက် တိုးပွားစေရန် ဖြစ်သည်။

Verse 65

परलोकस्त्वयं लोको जीयते भार्यया द्वयम् । देवपित्रतिथीनां च तृप्तिः स्याद्भार्यया गृहे । गृहस्थः स तु विज्ञेयो गृहे यस्य पतिव्रता

ဤလောကနှင့် ပရလောက နှစ်လောကလုံးကို ဇနီးအားဖြင့် ထိန်းသိမ်းနိုင်သည်။ အိမ်တွင် ဒေဝတားများ၊ ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များနှင့် ဧည့်သည်တို့၏ တೃप्तိသည် ဇနီးအားဖြင့် ဖြစ်ပေါ်သည်။ အိမ်၌ ပတိဝရတာ ဇနီးရှိသူကိုသာ စစ်မှန်သော ဂೃಹಸ್ಥဟု သိရမည်။

Verse 66

यथा गंगावगाहेन शरीरं पावनं भवेत् । तथा पतिव्रतां दृष्ट्वा सदनं पावनं भवेत्

ဂင်္ဂါမြစ်တွင် ရေချိုးဆင်းခြင်းကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာ သန့်စင်သကဲ့သို့၊ ပတိဝရတာကို မြင်ရုံသာဖြင့် အိမ်နေရာလည်း သန့်စင်လာသည်။

Verse 67

पर्यंकशायिनी नारी विधवा पातयेत्पतिम् । तस्माद्भूशयनं कार्य्यं पतिसौख्यसमीहया

အမြင့်ခင်းပေါ်တွင် အိပ်သော မိန်းမသည် ခင်ပွန်းကို အမင်္ဂလာသို့ ကျစေနိုင်၍ ကိုယ်တိုင် မုဆိုးမ ဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ခင်ပွန်း၏ ချမ်းသာကောင်းကျိုးကို မျှော်လင့်၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် အိပ်သင့်သည်။

Verse 68

नैवांगोद्वर्त्तनं कार्य्यं स्त्रिया विधवया क्वचित् । गन्धद्रव्यस्य संभोगो नैव कार्य्यस्तया क्वचित्

မုဆိုးမဖြစ်သော မိန်းမသည် မည်သည့်အခါမျှ ကိုယ်အင်္ဂါများကို လိမ်းသုတ်၍ မာဆာ့ချ် မလုပ်သင့်။ ထို့အပြင် မည်သည့်အခါမျှ အနံ့သာ၊ ရနံ့ပစ္စည်းများကိုလည်း မသုံးသင့်။

Verse 69

तर्प्पणं प्रत्यहं कार्यं भर्तुः कुशतिलोदकैः । तत्पितुस्तत्पितुश्चापि नामगोत्रादिपूर्वकम्

နေ့စဉ် ကုရှမြက်နှင့် နှမ်းပါသော ရေဖြင့် ခင်ပွန်းအတွက် တර්ပဏ (ရေဖြင့်ပူဇော်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ ထို့အတူ သူ၏ ဖခင်နှင့် အဘိုးအတွက်လည်း နာမ၊ ဂိုတ်ရ စသည်တို့ကို အရင်ဖော်ပြ၍ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 70

विष्णोः संपूजनं कार्यं पतिबुद्ध्या न चान्यथा । पतिमेव सदा ध्यायेद्विष्णुरूपधरं हरिम्

ဗိဿနုကို ပူဇော်ရာတွင် “ပတိ” ဟူသော အရှင်အဖြစ် သဘောထား၍သာ ပြုလုပ်သင့်ပြီး အခြားသဘောမဖြစ်ရ။ ထို့ပြင် ခင်ပွန်းကို ဗိဿနုရုပ်ကို ဆောင်ထားသော ဟရီအဖြစ် အမြဲတမ်း သတိပြုသမ္မတိဖြင့် ဓ్యာန်ပြုရမည်။

Verse 71

यद्यदिष्टतमं लोके यद्यत्पत्युः समीहितम् । तत्तद्गुणवते देयं पतिप्रीणनकाम्यया

လောက၌ အချစ်ဆုံးအရာများနှင့် ခင်ပွန်းလိုလားသောအရာများကိုပင်၊ ဂုဏ်ရှိ၍ လက်ခံထိုက်သူများအား ဒါနပြုသင့်သည်—ခင်ပွန်းကို ပျော်ရွှင်စေလိုသော စိတ်ကူးဖြင့်။

Verse 72

वैशाखे कार्त्तिके मासे विशेषनियमांश्चरेत् । स्नानं दानं तीर्थयात्रां पुराणश्रवणं मुहुः

ဝိုင်ရှာခနှင့် ကာတ်တိက လများတွင် အထူးဝတ်စည်းကမ်းများကို လိုက်နာသင့်သည်—သန့်ရှင်းသော ရေချိုး (သ္နာန်) ကို မကြာခဏပြုခြင်း၊ ဒါနပေးခြင်း၊ တီර්ထယာထရာ သွားခြင်းနှင့် ပုရာဏများကို ထပ်တလဲလဲ နားထောင်ခြင်း။

Verse 73

वैशाखे जलकुम्भाश्च कार्त्तिके घृतदीपिकाः । माघे धान्यतिलोत्सर्गः स्वर्गलोके विशिष्यते

ဝိုင်ရှာခလတွင် ရေကွန်ဘ (ရေခွက်/ရေခွက်အိုး) ကို ဒါနပေးခြင်း၊ ကာတ်တိကလတွင် ဂျီ (နွားနို့ဆီ) မီးအိမ် ပူဇော်ခြင်း၊ မာဃလတွင် စပါး/အနှံနှင့် နှမ်းကို လှူဒါန်းခြင်း—ဤအရာများသည် ကောင်းကင်လောက၌ အထူးမြတ်သော ပုဏ္ဏိယကို ဖြစ်စေသည်။

Verse 74

प्रपा कार्या च वैशाखे देवे देया गलंतिका । उशीरं व्यजनं छत्रं सूक्ष्मवासांसि चंदनम्

ဝိုင်သာခ လတွင် အများပြည်သူအတွက် ရေသောက်စခန်း (ပရပါ) ကို တည်ဆောက်၍၊ နတ်ဘုရားဝတ်ပြုရာတွင် သုံးရန် ရေစစ်ကိရိယာ (ဂလန္တိကာ) ကို လှူဒါန်းရမည်။ ထို့ပြင် မွှေးကြိုင်သော ဥရှီရ၊ ပန်ကာ၊ ထီး၊ ပါးလွှာကောင်းမွန်သော အဝတ်အစားနှင့် စန္ဒကူးကိုလည်း လှူဒါန်းသင့်သည်။

Verse 75

सकर्पूरं च तांबूलं पुष्पदानं तथैव च । जलपात्राण्यनेकानि तथा पुष्पगृहाणि च

ကဖူးရ်ပါသော တမ္ဗူလ (ကွမ်း) ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်၊ ထို့အတူ ပန်းလှူဒါန်းခြင်းကိုလည်း ပြုရမည်။ ထို့ပြင် ရေထည့်အိုးအမျိုးမျိုးနှင့် ပန်းတင်ရာနေရာ (ပုဿပဂೃಹ) များကိုလည်း လှူဒါန်းသင့်သည်။

Verse 76

पानानि च विचित्राणि द्राक्षारंभाफलानि च । देयानि द्विजमुख्येभ्यः पतिर्मे प्रीयतामिति

အမျိုးမျိုးသော သောက်စရာအေးမြစေသည့် ပန်နာများနှင့် စပျစ်သီး၊ ငှက်ပျောသီး၊ အသီးအနှံတို့ကိုလည်း အထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏများထံ လှူဒါန်းရမည်။ ထိုအခါ “ကျွန်မ၏ ခင်ပွန်း ပျော်ရွှင်ပါစေ” ဟု ဆိုရမည်။

Verse 77

ऊर्ज्जे यवान्नमश्नीयादेकान्नमथवा पुनः । वृन्ताकं सूरणं चैव शूकशिंबीं च वर्जयेत्

ဩရ္ဇ (ကာတ္တိက) ကာလတွင် ယဝ (ဘားလီ) ဖြင့်ပြုသော အစာကို စားသင့်သည်၊ သို့မဟုတ် တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသင့်သည်။ ခရမ်းသီး၊ ဆူရဏ (elephant-foot yam) နှင့် အဖျားပါသော ပဲမျိုးများကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 78

कार्त्तिके वर्जयेत्तैलं कांस्यं चापि विवर्जयेत् । कार्त्तिके मौननियमे चारुघण्टां प्रदापयेत्

ကာတ္တိက လတွင် ဆီကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်၊ ထို့ပြင် ကာṃသျ (ခေါင်းလောင်းသတ္တု/ကြေးဝါ) ကိုလည်း မသုံးစွဲသင့်။ ကာတ္တိက၏ မೌန-နိယမ (တိတ်ဆိတ်ဝတ်) ကို ထိန်းသိမ်းစဉ် လှပသော ခေါင်းလောင်းတစ်လုံးကို လှူဒါန်းရမည်။

Verse 79

पत्रभोजी कांस्यपात्रं घृतपूर्णं प्रयच्छति । भूमिशय्याव्रते देया शय्या श्लक्ष्णा सतूलिका

ရွက်ပြားပေါ်တွင် စားသောက်သူသည် ဂျီ (ghee) ဖြည့်ထားသော ကြေးပန်းကန်ကို ဒါနပြုရမည်။ မြေပြင်ပေါ်အိပ်သော ဝရတအတွက်လည်း ပျော့ပြောင်းချောမွေ့၍ အိပ်ရာခင်းပါသော အိပ်ရာကို ဒါနပြုသင့်သည်။

Verse 80

फलत्यागे फलं देयं रसत्यागे च तद्रसः । धान्यत्यागे च तद्धान्यमथवा शालयः स्मृताः । धेनुं दद्यात्प्रयत्ने न सालंकारा सकांचनाम्

အသီးကို စွန့်လွှတ်လျှင် အသီးကို ဒါနပြုရမည်၊ အရည်/ရသာကို စွန့်လွှတ်လျှင် ထိုအရည်ကို ဒါနပြုရမည်။ စပါးနှံကို စွန့်လွှတ်လျှင် ထိုစပါးနှံကို—သို့မဟုတ် သမ္မတိအရ စပါးဂိုဒေါင်တစ်ခုကိုပါ—ဒါနပြုရမည်။ ထို့ပြင် အထူးကြိုးစား၍ အလှဆင်ထားပြီး ရွှေပါဝင်သော နွားကိုလည်း ဒါနပြုသင့်သည်။

Verse 82

इत्यादिविधवानां च नियमाः संप्रकीर्तिताः । तेषां फलमिदं राजन्नान्येषां च कदाचन

ဤသို့ ဤဝရတများနှင့် ဆင်တူသော ဝရတများ၏ စည်းကမ်းများကို ပြည့်စုံစွာ ကြေညာပြီးပြီ။ အို မင်းကြီး၊ ဤသည်မှာ ထိုဝရတများ၏ အကျိုးဖြစ်၍ စည်းကမ်းမလိုက်နာသူ အခြားသူများအတွက် မည်သည့်အခါမျှ မဟုတ်။

Verse 83

धर्मवापीं समासाद्य दानं दद्याद्विचक्षणः । कोटिधा वर्द्धते नित्यं ब्रह्मणो वचनं यथा

ဓမ္မဝာပီ (ဓမ္မ၏ သန့်ရှင်းသော ရေတွင်း) သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ပညာရှိသည် ဒါနပြုသင့်သည်။ ထိုဒါနသည် နေ့စဉ် ကောဋိဆတန်တိုးပွားသည်—ဗြဟ္မာ၏ ဝචနအတိုင်း ဖြစ်သည်။

Verse 85

धर्मक्षेत्रे तु संप्राप्य श्राद्धं कुर्यादतंद्रितः । तस्य संवत्सरं यावत्तृप्ताः स्युः पितरो धुवम्

ဓမ္မခ္ෂೇತ್ರ (ဓမ္မ၏ သန့်ရှင်းသော မြေကွက်) သို့ ရောက်လျှင် မပျင်းမနာဘဲ ရှရဒ္ဓ (Śrāddha) ကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ ထိုကောင်းမှုကြောင့် ပိတೃများသည် တစ်နှစ်ပြည့်အထိ အမှန်တကယ် တృप्तနေကြမည်။

Verse 86

ये चान्ये पूर्वजाः स्वर्गे ये चान्ये नरकौकसः । ये च तिर्यक्त्वमापन्ना ये च भूतादिसंस्थिताः

ထို့ပြင် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိနေသော အခြားဘိုးဘွားများနှင့် နရက၌ နေထိုင်သူများ၊ တိရစ္ဆာန်ဘဝသို့ ကျရောက်သူများနှင့် ဘူတ (ဝိညာဉ်) စသည့် အခြေအနေများတွင် တည်ရှိသူများ—

Verse 87

तान्सर्वान्धर्मकूपे वै श्राद्धं कुर्याद्यथाविधि । अत्र प्रकिरणं यत्तु मनुष्यैः क्रियते भुवि । तेन ते तृप्तिमायांति ये पिशाचत्वमागताः

ထိုသူအားလုံးအတွက် ဓမ္မကူပ (သန့်ရှင်းသော ရေတွင်း) တွင် စည်းကမ်းတကျ Śrāddha ကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ ဤမြေပြင်ပေါ်တွင် လူတို့က ပူဇော်ပစ္စည်းများကို ဖြန့်ချိသည့်အရာအားဖြင့်—ပိသာချ (မငြိမ်မသက် ဝိညာဉ်) ဖြစ်သွားသူတို့သည် တင်းတိမ်စိတ်ရသည်။

Verse 88

येषां तु स्नानवस्त्रोत्थं भूमौ पतति पुत्रक । तेन ये तरुतां प्राप्तास्तेषां तृप्तिः प्रजायते

သို့သော် သားရေ၊ ရေချိုးအဝတ်မှ စိမ့်ကျသည့် ရေစက်များ မြေပေါ်သို့ ကျရောက်သော်—ထိုကုသိုလ်ကြောင့် သစ်ပင်ဘဝသို့ ရောက်ရှိသွားသော ဘိုးဘွားများသည် တင်းတိမ်ကျေနပ်လာသည်။

Verse 89

या वै यवानां कणिकाः पतंति धरणीतले । ताभिराप्यायनं तेषां ये तु देवत्वमागताः

ထို့ပြင် ယဝ (ဘားလီ) အစေ့အဆန်များ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သမျှ—ထိုအစေ့များကြောင့် ဒေဝဘဝသို့ ရောက်ရှိသွားသော ဘိုးဘွားများသည် အာဟာရရ၍ အင်အားတိုးပွားသည်။

Verse 90

उद्धृतेष्यथ पिंडेषु यावान्नकणिका भुवि । ताभिराप्यायनं तेषां ये च पातालमागताः

ပိဏ္ဍ (ထမင်းလုံး) ကို မြှောက်ယူပြီးနောက် မြေပေါ်တွင် ကျန်ရစ်သည့် အစားအစာ အမှုန်အမွှားသေးသေးလေးများအားဖြင့်—ပာတာလ (အောက်လောက) သို့ ရောက်သွားသော ဘိုးဘွားများသည် အာဟာရရသည်။

Verse 91

ये वा वर्णाश्रमाचारक्रियालोपा ह्यसंस्कृताः । विपन्नास्ते भवंत्यत्र संमार्जनजलाशिनः

ဝဏ္ဏနှင့် အာශ්ရမတို့၏ သတ်မှတ်ထားသော အာစာရနှင့် ကర్మကိရိယာများကို စွန့်ပစ်၍ သင့်လျော်သော သံစ్కာရများမရှိသဖြင့် မသန့်ရှင်းသူတို့သည် လမ်းမှလဲကျသော် ဤလောက၌ သန့်စင်လှည်းသုတ်ရာတွင် သုံးသော ရေကိုသာ အာဟာရပြု၍ ရှင်သန်သူများ ဖြစ်လာကြသည်။

Verse 92

भुक्त्वा वाचमनं यच्च जलं पतति भूतले । ब्राह्मणानां तथैवान्ये तेन तृप्तिं प्रयांति वै

စားသောက်ပြီးနောက် အာစမန (ācamana) ပြုရာမှ မြေပြင်ပေါ်သို့ကျသည့် ရေသည် ထိုရေကြောင့်ပင် ဘြာဟ္မဏတို့နှင့် အခြားသူတို့လည်း မမြင်ရသောလောက၌ တೃप्तိကို ရရှိကြသည်။

Verse 93

एवं यो यजमानश्च यच्च तेषां द्विजन्मनाम् । क्वचिज्जलान्नविक्षेपः शुचिरस्पृष्ट एव च

ထို့ကြောင့် ယဇမာန (yajamāna) နှင့် ယဇ్ఞတွင် ပါဝင်သော ဒွိဇ (dvija) တို့သည် မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ရေ သို့မဟုတ် အစာကို မသတိဖြင့် မဖြန့်ကျဲရ; သန့်ရှင်းစွာ နေ၍ အညစ်အကြေး၏ ထိတွေ့မှုမရှိအောင် ထိန်းသိမ်းရမည်။

Verse 94

ये चान्ये नरके जातास्तत्र योन्यंतरं गताः । प्रयांत्याप्यायनं वत्स सम्यक्छ्राद्धक्रियावताम्

ထို့ပြင် နရက၌ မွေးဖွား၍ ထိုနေရာ၌ အခြားအခြား ယိုးနီများသို့ ကူးပြောင်းသွားသူတို့သည်—ချစ်သားရေ—သင့်တော်စွာ ဆောင်ရွက်သောသူတို့၏ မှန်ကန်သော ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကိရိယာကြောင့် အာဟာရပေးခြင်းနှင့် သက်သာမှုကို ရရှိကြသည်။

Verse 95

अन्यायोपार्जितैर्द्रव्यैः श्राद्धं यत्क्रियते नरैः । तृप्यंति तेन चण्डालपुल्कसादिषु योनिषु

လူတို့သည် မတရားစွာ ရရှိထားသော ဥစ္စာဖြင့် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်လျှင် ထိုပူဇာအလှူကြောင့် ခဏ္ဍာလ (Caṇḍāla)၊ ပုလ္ကသ (Pulkaśa) စသည့် ယိုးနီများ၌ ရှိနေသူတို့သည် တೃप्तိကို ရကြသည်။

Verse 96

एवमाप्यायिता वत्स तेन चानेक । बांधवाः श्राद्धं कर्तुमशक्तिश्चेच्छाकैरपि हि जायते

ဤသို့ပင်၊ ချစ်သားရေ၊ ထိုကောင်းမှုကြောင့် ဆွေမျိုးများစွာ အာဟာရပြည့်ဝကာ ကူညီထောက်ပံ့ခံရသည်။ ထို့ပြင် ရှရာဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြည့်စုံစွာ မဆောင်ရွက်နိုင်သော်လည်း ဆောင်ရွက်လိုသော စိတ်နိယာမ (နိယတ်) သည် ပေါ်ပေါက်နိုင်ပြီး အကျိုးရှိသည်။

Verse 97

तस्माच्छ्राद्धं नरो भक्त्या शाकैरपि यथाविधि । कुरुते कुर्वतः श्राद्धं कुलं क्वचिन्न सीदति

ထို့ကြောင့် လူသည် ဘက်တိ (bhakti) ဖြင့် နည်းလမ်းတော်တော် (ယထာဝိဓိ) အတိုင်း၊ ရိုးရိုးဟင်းသီးဟင်းရွက်များဖြင့်ပင် ရှရာဒ္ဓ (śrāddha) ကို ဆောင်ရွက်သင့်သည်။ ရှရာဒ္ဓ ဆောင်ရွက်သူ၏ မျိုးရိုးကူလသည် မည်သည့်အခါမျှ မပျက်စီးမကျဆင်း။

Verse 98

पापं यदि कृतं सर्वं पापं च वर्द्धते ध्रुवम् । कुर्वाणो नरके घोरे पच्यते नात्र संशयः

အပြစ်ကို ပြုလုပ်လျှင် ထိုအပြစ်သည် မလွဲမသွေ တိုးပွားလာသည်။ ထိုအပြစ်ကို ဆက်လက်ပြုနေသူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် နရက၌ မီးကင်သကဲ့သို့ ခံရမည်—ဤတွင် သံသယမရှိ။

Verse 99

यथा पुण्यं तथा पापं कृतं कर्म शुभाशुभम् । तत्सर्वं वर्द्धते नूनं धर्मारण्ये नृपोत्तम

ပုဏ္ဏ (ကောင်းမှု) ကဲ့သို့ပင် အပြစ်လည်း ထိုနည်းတူ—ပြုလုပ်သမျှ ကမ္မသည် ကောင်းသည်ဖြစ်စေ မကောင်းသည်ဖြစ်စေ—အားလုံးသည် ဓမ္မာရဏ္ယ (Dharmāraṇya) တွင် မလွဲမသွေ တိုးပွားလာသည်၊ အရှင်မင်းမြတ်တော်။

Verse 100

कामिकं कामदं देवं योगिनां मुक्तिदायकम् । सिद्धानां सिद्धिदं प्रोक्तं धर्मारण्यं तु सर्वदा

ဓမ္မာရဏ္ယ (Dharmāraṇya) ကို အမြဲတမ်း ဤသို့ဆိုကြသည်—လောကီကာမနာရှိသူတို့အတွက် ဆန္ဒပြည့်စုံစေသော ဒေဝတန်ခိုး; ယောဂီတို့အတွက် မုတ်ခ (mokṣa) ပေးသူ; နှင့် စိဒ္ဓ (siddha) တို့အတွက် စိဒ္ဓိ (siddhi) ပေးသူ ဖြစ်၏။