Ramayana — Ayodhya Kanda, Sarga 21, Shloka 61
अयोध्याकाण्डे एकविंशः सर्गः
Lakṣmaṇa’s militant counsel and Rāma’s dharma-based persuasion of Kausalyā
सा माऽनुमन्यस्व वनं व्रजन्तंकुरुष्व न स्स्वस्त्ययनानि देवि।यथा समाप्ते पुनराव्रजेयं यथा हि सत्येन पुनर्ययातिः।।2.21.61।।
sā mā 'numanyasva vanaṁ vrajantaṁ kuruṣva naḥ svastyayanāni devi | yathā samāpte punar āvrajeyaṁ yathā hi satyena punar yayātiḥ || 2.21.61 ||
ထို့ကြောင့် အမေတော်၊ ငါ့ကို တောသို့ ထွက်ခွာရန် ခွင့်ပြုတော်မူပါ; ဒေဝီမယ်တော်၊ ငါ့အတွက် မင်္ဂလာကောင်းချီးနှင့် အေးချမ်းကောင်းမွန်ရေး အခမ်းအနားများကို ဆောင်ရွက်ပေးတော်မူပါ၊ သတ်မှတ်ကာလ ပြည့်စုံသည့်အခါ ငါ ပြန်လည်ရောက်လာနိုင်စေရန်—သစ္စာ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ယယာတိ ပြန်လာခဲ့သကဲ့သို့။
Will any son with the ideals of a king in mind accept such words of this king who has entered his chilhood again ?
FAQs
Satya and dharma are linked: truthful fidelity to a vow sustains rightful outcomes; blessings and auspicious rites support dharmic endurance through hardship.
Rāma seeks his mother’s consent and blessings before leaving for forest exile, expressing confidence in returning after the term ends.
Rāma’s humility and reverence toward parental blessing, and his trust in satya as a sustaining moral force.