Sukta 26

Mantra 1

श्रुधी न इन्द्र ह्वयामसि त्वा महो वाजस्य सातौ वावृषाणाः । सं यद्विशोऽयन्त शूरसाता उग्रं नोऽवः पार्ये अहन्दाः ॥

हे इंद्रा! आमचे ऐक; आम्ही तुला हाक मारतो—महान् वाज-समृद्धीच्या विजयात वाढत असलेल्या तुला. जेव्हा लोक शूर-विजयासाठी एकत्र जमतात, तेव्हा निर्णायक दिवशी आम्हाला तुझे उग्र रक्षण प्रदान कर.

Mantra 2

त्वां वाजी हवते वाजिनेयो महो वाजस्य गध्यस्य सातौ । त्वां वृत्रेष्विन्द्र सत्पतिं तरुत्रं त्वां चष्टे मुष्टिहा गोषु युध्यन् ॥

हे वाजिन् (बल-विजेता) इंद्रा! बलाचा साधक तुला हाक मारतो—महान् ‘वाज’ (समृद्धी/बल) याच्या दृढ-स्थापित प्राप्तीसाठी. वृत्रांशी (अवरोधकांशी) होणाऱ्या संग्रामांत, हे इंद्रा, तो तुला ‘सत्पति’—सत्य स्वामी, पार नेणारा रक्षक—असा पाहतो; आणि ‘गोषु’ (गव्य/किरण) यांसाठी युद्ध करताना तुला ‘मुष्टिहा’—मुठीने प्रहार करणारा—असा निहारतो.

Mantra 3

त्वं कविं चोदयोऽर्कसातौ त्वं कुत्साय शुष्णं दाशुषे वर्क् । त्वं शिरो अमर्मणः पराहन्नतिथिग्वाय शंस्यं करिष्यन् ॥

तू कवी (ऋषी) याला ‘अर्कसाति’—स्तोत्र-विजय—यात प्रेरित करतोस; दान देणाऱ्या कुत्सासाठी तू शुष्णाचा वध करतोस. ‘अमर्मण’ (अडिग/अविचल) याचे शिर तू छाटून पाडलेस—अतिथिग्वासाठी प्रशंस्य, घोषणीय असे कर्म घडविण्यासाठी.

Mantra 4

त्वं रथं प्र भरो योधमृष्वमावो युध्यन्तं वृषभं दशद्युम् । त्वं तुग्रं वेतसवे सचाहन्त्वं तुजिं गृणन्तमिन्द्र तूतोः ॥

तू रथ पुढे आणतोस; आणि युद्ध करणाऱ्या उन्नत योद्ध्यास—दशद्युम्, दहापटी तेज असलेल्या वृषभास—तू साहाय्य करतोस. वेतसवाबरोबर तू तुग्राला पाडलेस; आणि हे इंद्रा, तूतुच्या वंशपरंपरेत, तुझे स्तवन करणाऱ्या तुजिला तू आधार देतोस.

Mantra 5

त्वं तदुक्थमिन्द्र बर्हणा कः प्र यच्छता सहस्रा शूर दर्षि । अव गिरेर्दासं शम्बरं हन्प्रावो दिवोदासं चित्राभिरूती ॥

हे इंद्रा! तू आपल्या उन्नत पराक्रमाने त्या उक्थाला (स्तुती-गानाला) प्रभावी करतोस; हे शूरा, तू शत-सहस्र (शक्ती/संपत्ती) प्रकट करतोस. तू पर्वतावरून दास शंबराला खाली पाडून ठार केलेस; आणि चित्रविध ऊतींनी (सहाय्यांनी) दिवोदासाचे दृढ रक्षण केलेस.

Mantra 6

त्वं श्रद्धाभिर्मन्दसानः सोमैर्दभीतये चुमुरिमिन्द्र सिष्वप् । त्वं रजिं पिठीनसे दशस्यन्षष्टिं सहस्रा शच्या सचाहन् ॥

हे इंद्रा! श्रद्धाकर्मांनी व सोमांनी आनंदित होऊन तू दभीतीसाठी चुमुरीला बुडवलेस/धसवलेस. पिठीनसाला मान देत तू त्याच्यासाठी रजिला ठार केलेस; आणि आपल्या शक्तीने तू एकत्र साठ हजारांचा संहार केलास.

Mantra 7

अहं चन तत्सूरिभिरानश्यां तव ज्याय इन्द्र सुम्नमोजः । त्वया यत्स्तवन्ते सधवीर वीरास्त्रिवरूथेन नहुषा शविष्ठ ॥

हे इंद्रा! मीही सूरी-जनांसह (प्रकाशमान स्वामी/ऋषि-नायक) तुझे श्रेष्ठ सुम्न—अनुग्रह व ओज—प्राप्त करो. हे अतिशय बलवान! नहुष-वंशात त्रिवरूथ (त्रि-कवच/त्रि-रक्षण) यांनी संरक्षित होऊन, एकत्रित वीर तुझी स्तुती करतात.

Mantra 8

वयं ते अस्यामिन्द्र द्युम्नहूतौ सखायः स्याम महिन प्रेष्ठाः । प्रातर्दनिः क्षत्रश्रीरस्तु श्रेष्ठो घने वृत्राणां सनये धनानाम् ॥

हे इंद्रा! या द्युम्न-हूतौ—तेजस्वी सामर्थ्याच्या आवाहनात—आम्ही तुझे सखा होऊ; तुझ्या महिमेत तुला अत्यंत प्रिय ठरू. क्षत्र-श्रीने समृद्ध प्रातर्दनि वृत्‍त्रांचा घन-प्रहार करण्यात श्रेष्ठ होवो, धनांची (रत्नांची/संपत्तीची) प्राप्ती करण्यासाठी.