Sukta 28

Mantra 1

इदं कवेरादित्यस्य स्वराजो विश्वानि सान्त्यभ्यस्तु मह्ना । अति यो मन्द्रो यजथाय देवः सुकीर्तिं भिक्षे वरुणस्य भूरेः ॥

हे आदित्याच्या कविचे वचन आहे—स्वराज् (स्व-सम्राट) याचे; याच्या महिमेने जे-जे शांती/समन्वय आहेत ते सर्व व्यापून राहोत. ‘भूरे’ (अतिशय समृद्ध) वरुणाकडून मी ‘सुकीर्ति’—शुभ यश—भिक्षा मागतो, जेणेकरून तो आनंदमय देव ‘यजथाय’ (यज्ञकर्मासाठी) सर्व अडथळ्यांपलीकडे नेवो.

Mantra 2

तव व्रते सुभगासः स्याम स्वाध्यो वरुण तुष्टुवांसः । उपायन उषसां गोमतीनामग्नयो न जरमाणा अनु द्यून् ॥

हे वरुणा, तुझ्या ‘व्रत’ (ऋत-नियम) मध्ये आम्ही सुभग होऊ; ‘स्वाध्य’ (स्व-शिस्तीत दृढ) होऊन तुझी स्तुती करणारे होऊ. ‘गोमती’ उषा—किरणसमृद्ध प्रभाती—यांच्या सान्निध्यात आम्ही पोहोचू; आणि अग्नींसारखे ‘अजर’ (अक्षय) होऊन दिवसांच्या मागोमाग चालू—आत्म्यात जरा येऊ नये.

Mantra 3

तव स्याम पुरुवीरस्य शर्मन्नुरुशंसस्य वरुण प्रणेतः । यूयं नः पुत्रा अदितेरदब्धा अभि क्षमध्वं युज्याय देवाः ॥

हे वरुणा, ‘पुरुवीर’ (अनेक वीरांचा), ‘उरुशंस’ (विस्तीर्ण प्रशंसित) याचा प्रणेत्या, तुझ्या शरणात आम्ही राहो. अदितीचे ‘अदब्ध’ (अप्रतारित) पुत्रांनो, हे देवांनो—आमच्यावर क्षमा/अनुग्रह करा; आमच्या ‘युज्या’ (सम्यक्-योग) साठी आम्हाला धरा, जेणेकरून सत्यकर्मात शक्ती युक्त होतील.

Mantra 4

प्र सीमादित्यो असृजद्विधर्ताँ ऋतं सिन्धवो वरुणस्य यन्ति । न श्राम्यन्ति न वि मुचन्त्येते वयो न पप्तू रघुया परिज्मन् ॥

आदित्य—विधाता—यांनी त्यांना प्रवाहित केले; नद्या ऋतात चालतात, त्या वरुणाच्या मार्गाने जातात. त्या न थकतात, न आपला प्रवाह सैल करतात; पक्ष्यांप्रमाणे त्या वेगाने, परिभ्रमण-यात्रेत उडतात—गतीच्या आत वसलेल्या नियमाला (ऋताला) आज्ञाधारक.

Mantra 5

वि मच्छ्रथाय रशनामिवाग ऋध्याम ते वरुण खामृतस्य । मा तन्तुश्छेदि वयतो धियं मे मा मात्रा शार्यपसः पुर ऋतोः ॥

माझ्यापासून पाप असे सैल कर, जसे पट्टा सैल करतात; हे वरुणा, ऋताच्या तुझ्या विशाल आकाश-प्रदेशात आम्ही समृद्ध होऊ. माझ्या विणणाऱ्या धियेचा तंतु छेदला जाऊ नये; ऋत पूर्ण होण्यापूर्वी कर्माची मात्रा (माप) तुटू नये.

Mantra 6

अपो सु म्यक्ष वरुण भियसं मत्सम्राळृतावोऽनु मा गृभाय । दामेव वत्साद्वि मुमुग्ध्यंहो नहि त्वदारे निमिषश्चनेशे ॥

हे वरुणा, सम्राट, माझ्यापासून भय दूर कर; ऋताच्या मार्गात मला पकडू नकोस. जसे दोरीत बांधलेल्या वासराला सोडवतात, तसे माझ्यापासून अंहस्—अधर्माचे दुःख—सैल कर; कारण तुझ्यावाचून, एका निमिषभरही, दुःखी जनाला कोणतेही स्वामित्व राहत नाही.

Mantra 7

मा नो वधैर्वरुण ये त इष्टावेनः कृण्वन्तमसुर भ्रीणन्ति । मा ज्योतिषः प्रवसथानि गन्म वि षू मृधः शिश्रथो जीवसे नः ॥

हे वरुणा! हे असुरा, तुझ्या इष्ट-सेवेत रत असलेले लोक जेव्हा कर्त्यावर दोषारोप करतात, तेव्हा आम्हांला वधांनी मारू नकोस. ज्योतीपासून दूर असलेल्या त्या परवसथानी आम्ही जाऊ नये; आमच्या जीवितासाठी शत्रु शक्ती पूर्णपणे सैल कर, त्यांना छिन्न-भिन्न कर.

Mantra 8

नमः पुरा ते वरुणोत नूनमुतापरं तुविजात ब्रवाम । त्वे हि कं पर्वते न श्रितान्यप्रच्युतानि दूळभ व्रतानि ॥

हे वरुणा! प्राचीन काळापासून, आत्ताही, आणि पुढेही—हे तुविजात (महाजन्मा)—मी तुला नमस्कार करतो. कारण पर्वतावर जसे अचल आधार स्थिर असतात, तसेच तुझ्यामध्ये, हे दूळभ (दुर्लंघ्य), अच्युत व दृढ व्रत (ऋत-नियम) प्रतिष्ठित आहेत.

Mantra 9

पर ऋणा सावीरध मत्कृतानि माहं राजन्नन्यकृतेन भोजम् । अव्युष्टा इन्नु भूयसीरुषास आ नो जीवान्वरुण तासु शाधि ॥

हे राजन् (वरुणा)! प्रथम ऋणे (भार) दूर कर; मग माझ्याकडून झालेली पापेही दूर कर; आणि दुसऱ्याने केलेल्या कर्मामुळे मला भोगू देऊ नकोस. आमच्यासाठी उषा अधिकाधिक ‘अव्युष्टा’—अवरोध-रहित—होवोत; हे वरुणा, त्या जागरणांत आम्हांला जीवितत्वाकडे ने, आणि सम्यक् साधनेत स्थिर कर.

Mantra 10

यो मे राजन्युज्यो वा सखा वा स्वप्ने भयं भीरवे मह्यमाह । स्तेनो वा यो दिप्सति नो वृको वा त्वं तस्माद्वरुण पाह्यस्मान् ॥

हे राजन् वरुणा! जो माझा सेवाबद्ध जन असो वा सखा असो—जो स्वप्नातही माझ्या भीरू अंतःकरणात भय भरतो; जो चोर आमचे धन/अंतर्धन हिरावू पाहतो, किंवा वृक (लांडगा) समान भक्षक शक्ती—त्यापासून तू आम्हांला वाचव; वरुणा, आमचे रक्षण कर.

Mantra 11

माहं मघोनो वरुण प्रियस्य भूरिदाव्न आ विदं शूनमापेः । मा रायो राजन्त्सुयमादव स्थां बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥

हे वरुणा! दानसमृद्ध प्रिय (मघोन) जनाची प्रिय सन्निधी मी गमावू नये; आणि शून्यता व अभावात पडू नये. हे राजन्! सुयम (सुसंचालित) रयि-मार्गापासून मी ढळू नये; विदथ (सभेत) आम्ही बृहद् (महाविस्तार) वचन बोलू, सुवीर (अंतर्वीर्य) युक्त होऊन.