Sukta 24

Mantra 1

कस्य नूनं कतमस्यामृतानां मनामहे चारु देवस्य नाम । को नो मह्या अदितये पुनर्दात्पितरं च दृशेयं मातरं च ॥

आता अमृतांमध्ये कोणाचा—कुठल्या देवाचा—तो रम्य नाम आम्ही मनात धारण करावा? कोण आम्हाला पुन्हा त्या महती अदितीकडे परत देईल, ज्यायोगे मी पित्यालाही पाहीन आणि मातेलाही?

Mantra 2

अग्नेर्वयं प्रथमस्यामृतानां मनामहे चारु देवस्य नाम । स नो मह्या अदितये पुनर्दात्पितरं च दृशेयं मातरं च ॥

अमृतांमध्ये प्रथम असलेल्या अग्नीचे ते रम्य नाम आम्ही मनात धारण करतो. तोच आम्हाला पुन्हा त्या महती अदितीकडे परत देवो, ज्यायोगे मी पित्यालाही पाहीन आणि मातेलाही.

Mantra 3

अभि त्वा देव सवितरीशानं वार्याणाम् । सदावन्भागमीमहे ॥

हे देव सविता, वरणीय (वार्य) समृद्धींच्या ईशाना! आम्ही तुझ्याकडे अभिगमन करीत आहोत; हे सदादाता, तुझ्या कृपेने आम्ही आमचा यथोचित भाग मागतो.

Mantra 4

यश्चिद्धि त इत्था भगः शशमानः पुरा निदः । अद्वेषो हस्तयोर्दधे ॥

हे भग, जो कोणी खरोखरच अशा रीतीने तुझी सेवा करून प्राचीन काळापासून तुझ्यात वाढला आहे, तो आपल्या हातांत अद्वेष—वैररहित, अहितरहित—भाग धारण करतो.

Mantra 5

भगभक्तस्य ते वयमुदशेम तवावसा । मूर्धानं राय आरभे ॥

भगाच्या दानाचे भागीदार आम्ही, तुझ्या अवसा (रक्षा) मुळे वर उन्नत होऊ; आणि रयि (समृद्धी) च्या शिखरास धरू.

Mantra 6

नहि ते क्षत्रं न सहो न मन्युं वयश्चनामी पतयन्त आपुः । नेमा आपो अनिमिषं चरन्तीर्न ये वातस्य प्रमिनन्त्यभ्वम् ॥

तुझे क्षत्र (राज्य-प्रभुत्व), तुझे सहो (बल), तुझा मन्यु (उग्र वेग)—यांपैकी कोणतेही, अगदी पंखधारी जीवही, गाठून ओलांडू शकत नाही. आणि या आपः (जलधारा) अनिमिष (न पापणी लवकविता) चालत असतानाही रोखता येत नाहीत; कारण त्या वायूचे अभ्व (महाविस्तार) कमी करीत नाहीत.

Mantra 7

अबुध्ने राजा वरुणो वनस्योर्ध्वं स्तूपं ददते पूतदक्षः । नीचीनाः स्थुरुपरि बुध्न एषामस्मे अन्तर्निहिताः केतवः स्युः ॥

अबुध्न (अदृश्य आधार असलेल्या) वनस्य (जगद्-वृक्ष) राजा वरुण, पूतदक्ष (शुद्ध विवेक असलेला), स्तूप (स्तंभ) उर्ध्व (सरळ वर) उभा करतो. यांची मुळे खाली स्थिर, शिखर वर; ते केतवः (किरण-चिन्ह) आमच्यात अंतर्निहित (अंतरी दडलेले) असोत.

Mantra 8

उरुं हि राजा वरुणश्चकार सूर्याय पन्थामन्वेतवा उ । अपदे पादा प्रतिधातवेऽकरुतापवक्ता हृदयाविधश्चित् ॥

राजा वरुणाने सूर्याला त्याच्या क्रमाने अन्वेतवा (अनुसरत) चालता यावे म्हणून उरु (विस्तीर्ण) पन्था (मार्ग) केला. जिथे पाऊल ठेवण्यास जागा नाही तिथेही त्याने पादा (पायांचे आधार) दृढ केले; आणि हृदयाविध (हृदय भेदणाऱ्या) शक्तींनाही तो अपवक्ता (परत वळविणारा) आहे.

Mantra 9

शतं ते राजन्भिषजः सहस्रमुर्वी गभीरा सुमतिष्टे अस्तु । बाधस्व दूरे निॠतिं पराचैः कृतं चिदेनः प्र मुमुग्ध्यस्मत् ॥

हे राजन् (वरुणा)! तुझे शंभर उपचार आहेत, सहस्रही; तुझी विशाल व गहन सुमती आम्हांस लाभो. निरृति (विनाश) दूर, बाहेरच्या दिशेने हाकलून दे; आणि आम्ही केलेला दोष/पाप जरी असला, तरी तोही आमच्यापासून मुक्त कर.

Mantra 10

अमी य ऋक्षा निहितास उच्चा नक्तं ददृश्रे कुह चिद्दिवेयुः । अदब्धानि वरुणस्य व्रतानि विचाकशच्चन्द्रमा नक्तमेति ॥

उच्चस्थानी ठेवलेले हे तारे रात्री दिसतात—दिवसा ते कुठे जातात? वरुणाची व्रते (नियम) अदब्ध, अखंड आहेत; चंद्रमा रात्री चालत जातो, त्यांना प्रकट करीत.

Mantra 11

तत्त्वा यामि ब्रह्मणा वन्दमानस्तदा शास्ते यजमानो हविर्भिः । अहेळमानो वरुणेह बोध्युरुशंस मा न आयुः प्र मोषीः ॥

म्हणून मी ब्रह्म (पवित्र वाणी)च्या बळाने, वंदन करीत, तुझ्याकडे येतो; म्हणून यजमान हविर्भिः (हविसांनी) तुला विनवितो. हे वरुणा, अहेळमान (क्रोधरहित) होऊन येथे जागृत हो; हे उरुशंस (विस्तीर्ण कीर्तीचा), आमचे आयुः—जीवनबल व आयुष्यकाल—हरून घेऊ नकोस.

Mantra 12

तदिन्नक्तं तद्दिवा मह्यमाहुस्तदयं केतो हृद आ वि चष्टे । शुनःशेपो यमह्वद्गृभीतः सो अस्मान्राजा वरुणो मुमोक्तु ॥

जे ते मला रात्री सांगतात, तेच दिवसा ही; आणि हा केतु (चिन्ह) हृदयाच्या आतून प्रकाशून प्रकट होतो. पकडलेला असता ज्याला त्यांनी हाक मारली तो शुनःशेप—तोच राजा वरुण आम्हांला मुक्त करो.

Mantra 13

शुनःशेपो ह्यह्वद्गृभीतस्त्रिष्वादित्यं द्रुपदेषु बद्धः । अवैनं राजा वरुणः ससृज्याद्विद्वाँ अदब्धो वि मुमोक्तु पाशान् ॥

कारण शुनःशेपाने पकडला गेल्यावर आदित्याला हाक मारली—तीन ठिकाणी बांधलेला, द्रुपदांमध्ये (खिळ्यांवर) जखडलेला. राजा वरुण त्याला सोडो; सर्वज्ञ, अछल—तो पाश सैल करून मुक्त करो.

Mantra 14

अव ते हेळो वरुण नमोभिरव यज्ञेभिरीमहे हविर्भिः । क्षयन्नस्मभ्यमसुर प्रचेता राजन्नेनांसि शिश्रथः कृतानि ॥

हे वरुणा, आमच्या नमस्कारांनी तुझा कोप शमू दे; आमच्या यज्ञांनी, आमच्या हविर्भिः (आहुत्यांनी)ही तो शमू दे. हे असुर प्रचेता, आमच्यासाठी वास करणाऱ्या, हे राजन्—आम्ही केलेली पापे/दोष सैल करून सोडव.

Mantra 15

उदुत्तमं वरुण पाशमस्मदवाधमं वि मध्यमं श्रथाय । अथा वयमादित्य व्रते तवानागसो अदितये स्याम ॥

हे वरुणा! आमच्यावरचा उत्तम (सर्वोच्च) पाश दूर कर; अधम (सर्वनिम्न) पाश सैल कर आणि मधला पाशही सोडव. मग, हे आदित्या! तुझ्या व्रतात (ऋत-नियमात) आम्ही अनागस—निर्दोष—राहो आणि अदितीकडे—विस्तीर्ण मुक्ततेत—स्थित होवो.