Katha Upanishad: Verse 1.1.12

Sanskrit (Devanagari)

स्वर्गे लोके न भयं किञ्चनास्ति न तत्र त्वां न जरया बिभेति। उभे तीर्त्वाशनायापिपासे शोकातिगो मोदते स्वर्गलोके ॥१२॥

Padapatha (Word Split)

स्वर्गे लोके न भयं किञ्चन अस्ति न तत्र त्वां न जरया बिभेति। उभे तीर्त्वा अशनाया अपिपासे शोक-अतिगो मोदते स्वर्ग-लोके ॥

Recitation with translationKatha Upanishad 1.1.12

IAST Transliteration

svarge loke na bhayaṃ kiñcanāsti na tatra tvaṃ na jarayā bibheti | ubhe tīrtvāśanāyāpipāse śokātigo modate svargaloke ||

Translation

സ്വർഗ്ഗലോകത്ത് ഒരു ഭയവും ഇല്ല; അവിടെ വാർദ്ധക്യത്തെ ഭയക്കുന്നില്ല. വിശപ്പും ദാഹവും ഇരുവരും കടന്നുപോയി, ദുഃഖത്തെ അതിലംഘിച്ച്, സ്വർഗ്ഗലോകത്ത് ആനന്ദിക്കുന്നു.

Ask anything about this verse...Ask

Academic Translation

In the heavenly world there is no fear whatsoever; there one is not afraid of old age. Having crossed beyond both hunger and thirst, transcending sorrow, one rejoices in the heavenly world.

Verse Context

• Svarga (Heavenly Realm) and Vimoksha (Liberation from Suffering)
• Mahavakya: Not directly related to the four Mahavakyas; this verse describes the relative freedom of Svarga rather than absolute liberation (Moksha)
• Krishna Yajur Veda
• Taittiriya Shakha
• Chandas: Anushtup