धन्योऽहं धन्योऽहं दुःखं सांसारिकं न वीक्षेऽद्य ।
धन्योऽहं धन्योऽहं स्वस्याज्ञानं पलायितं क्वापि ॥३१॥
धन्यः अहम् । धन्यः अहम् । दुःखम् सांसारिकम् न वीक्षे अद्य ।
धन्यः अहम् । धन्यः अहम् । स्वस्य अज्ञानम् पलायितम् क्व अपि ॥३१॥
dhanyo'haṃ dhanyo'haṃ duḥkhaṃ sāṃsārikaṃ na vīkṣe'dya |
dhanyo'haṃ dhanyo'haṃ svasyājñānaṃ palāyitaṃ kvāpi ||31||
ധന്യൻ ഞാൻ, ധന്യൻ ഞാൻ; ഇന്ന് ഞാൻ സാംസാരിക ദുഃഖം കാണുന്നില്ല. ധന്യൻ ഞാൻ, ധന്യൻ ഞാൻ; എന്റെ തന്നെ അജ്ഞാനം എവിടെയോ അകന്ന് പാഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു.
Blessed am I, blessed am I; today I do not behold worldly sorrow. Blessed am I, blessed am I; my own ignorance has fled—somewhere (away).
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.