Adhyaya 26

Mantra 1

अ॒ग्निश्च॑ पृथि॒वी च॒ सन्न॑ते॒ ते मे॒ सं न॑मताम॒दो वा॒युश्चा॒न्तरि॑क्षं च॒ सन्न॑ते॒ ते मे॒ सं न॑मताम॒द आ॑दि॒त्यश्च द्यौश्च॒ सन्न॑ते॒ ते मे॒ सं न॑मताम॒द आप॑श्च॒ वरु॑णश्च॒ सन्न॑ते॒ ते मे॒ सं न॑मताम॒दः । स॒प्त स॒ᳪसदो॑ अष्ट॒मी भू॑त॒साध॑नी । सका॑माँ॒२अध्व॑नस्कुरु सं॒ज्ञान॑मस्तु मे॒ऽमुना॑

അഗ്നിയും പൃഥിവിയും നമസ്കൃതരായി; അവർ ഇരുവരും എനിക്കു ഒരുമിച്ച് നമസ്കരിക്കട്ടെ. ആ വായുവും അന്തരിക്ഷവും നമസ്കൃതരായി; അവർ ഇരുവരും എനിക്കു ഒരുമിച്ച് നമസ്കരിക്കട്ടെ. ആ ആദിത്യനും ദ്യൗഃ (സ്വർഗ്ഗവും) നമസ്കൃതരായി; അവർ ഇരുവരും എനിക്കു ഒരുമിച്ച് നമസ്കരിക്കട്ടെ. ആ അപഃ (ജലങ്ങളും) വരുണനും നമസ്കൃതരായി; അവർ ഇരുവരും എനിക്കു ഒരുമിച്ച് നമസ്കരിക്കട്ടെ. ഏഴ് സംസദുകൾ; എട്ടാമത്തേത് ഭൂതസാധനീ. ആഗ്രഹങ്ങളെ സഫലമാക്കുക, പഥം സുഗമമാക്കുക; ഇതിലൂടെ എനിക്കു സംജ്ഞാനം (ഏകാഗ്രജ്ഞാനം) ഉണ്ടാകട്ടെ.

Mantra 2

यथे॒मां वाचं॑ कल्या॒णीमा॒वदा॑नि॒ जने॑भ्यः । ब्र॒ह्म॒रा॒ज॒न्या॒भ्याᳪ शू॒द्राय॒ चार्या॑य च॒ स्वाय॒ चार॑णाय च । प्रि॒यो दे॒वानां॒ दक्षि॑णायै दा॒तुरि॒ह भू॑यासम॒यं मे॒ काम॒: समृ॑ध्यता॒मुप॑ मा॒दो न॑मतु

ഞാൻ ഈ കല്യാണിയായ വാക്കിനെ ജനങ്ങളോടു ഉച്ചരിക്കുമാറാകട്ടെ—ബ്രാഹ്മണനും രാജന്യനും, ശൂദ്രനും ആര്യനും, സ്വന്തക്കാരനും അന്യനും. യാഗദക്ഷിണ നൽകുന്നവനായി ഞാൻ ഇവിടെ ദേവന്മാർക്കു പ്രിയനായിരിക്കട്ടെ. എന്റെ ഈ കാമന സഫലമാകട്ടെ; മോദം (ആനന്ദം) എനിക്കു നമിക്കട്ടെ.

Mantra 3

बृह॑स्पते॒ अति॒ यद॒र्यो अर्हा॑द् द्यु॒मद्वि॒भाति॒ क्रतु॑म॒ज्जने॑षु । यद्दी॒दय॒च्छव॑स ऋतप्रजात॒ तद॒स्मासु॒ द्रवि॑णं धेहि चि॒त्रम् । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि॒ बृह॒स्पत॑ये त्वै॒ष ते॒ योनि॒र्बृह॒स्पत॑ये त्वा

ഹേ ബൃഹസ്പതേ! അർഹന്റെ അർഹതയെക്കാൾ അതീതമായി ജനങ്ങളിൽ ദ്യുമത് തേജസ്സായി, പ്രകാശമായി, പ്രവർത്തിസാധക ക്രതു (പ്രേരകബുദ്ധി/സങ്കൽപം) ആയി ദീപ്തമാകുന്നതെന്തോ; ഋതത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചതായ അതിനെ നീ നിന്റെ ശവസാൽ ജ്വലിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു—ആ ചിത്ര (വിവിധ) ദ്രവിണം (ധനം) ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് സ്ഥാപിക്കേണമേ. ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗൃഹീതനായ നീ ബൃഹസ്പതിക്കുള്ളവൻ; ഇതാണ് നിന്റെ യോനി (ആധാരം); ബൃഹസ്പതിക്കായി നിന്നെ (അർപ്പണം).

Mantra 4

इन्द्र॒ गोम॑न्नि॒हा या॑हि॒ पिबा॒ सोम॑ᳪ शतक्रतो । वि॒द्यद्भि॒र्ग्राव॑भिः सु॒तम् । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा॒ गोम॑त ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा॒ गोम॑ते

ഹേ ഗോമത് ഇന്ദ്രാ, ഇവിടെ വരിക; ഹേ ശതക്രതോ, സോമം പാനം ചെയ്ക—വിദ്യുത് പോലെ മിന്നുന്ന ഗ്രാവകളാൽ സുതമായ (പിഴിഞ്ഞ) സോമം. ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗൃഹീതനായ നീ ഗോമത് ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി; ഇതാണ് നിന്റെ യോനി; ഗോമത് ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി നിന്നെ (അർപ്പിക്കുന്നു).

Mantra 5

इन्द्रा या॑हि वृत्रह॒न्पिबा॒ सोम॑ᳪ शतक्रतो । गोम॑द्भि॒र्ग्राव॑भिः सु॒तम् । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा॒ गोम॑त ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा॒ गोम॑ते

ഹേ വൃത്രഹൻ ഇന്ദ്രാ, ഇവിടെ വരിക; ഹേ ശതക്രതോ, സോമം പാനം ചെയ്ക—ഗോമദ് (ഗോസംപത്ത് നൽകുന്ന) ഗ്രാവകളാൽ സുതമായ സോമം. ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗൃഹീതനായ നീ ഗോമത് ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി; ഇതാണ് നിന്റെ യോനി; ഗോമത് ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി നിന്നെ (അർപ്പിക്കുന്നു).

Mantra 6

ऋ॒तावा॑नं वैश्वान॒रमृ॒तस्य॒ ज्योति॑ष॒स्पति॑म् । अज॑स्रं घ॒र्ममी॑महे । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि वैश्वान॒राय॑ त्वै॒ष ते॒ योनि॑र्वैश्वान॒राय॑ त्वा

ഋതവാനായ വൈശ്വാനരനെ—ഋതത്തിന്റെ ജ്യോതിസ്സിന്റെ അധിപതിയെ—അജസ്രമായ ഘർമത്തെ ഞങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നു. ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹീതനായിരിക്കുന്ന നീ; വൈശ്വാനരനുവേണ്ടി നിന്നെ! ഇതാണ് നിന്റെ യോനി (ആധാരം); വൈശ്വാനരനുവേണ്ടി നിന്നെ.

Mantra 7

वै॒श्वा॒न॒रस्य॑ सुम॒तौ स्या॑म॒ राजा॒ हि कं॒ भुव॑नानामभि॒श्रीः । इ॒तो जा॒तो विश्व॑मि॒दं वि च॑ष्टे वैश्वान॒रो य॑तते॒ सूर्ये॑ण । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि वैश्वान॒राय॑ त्वै॒ष ते॒ योनि॑र्वैश्वान॒राय॑ त्वा

വൈശ്വാനരന്റെ സുമതിയിൽ ഞങ്ങൾ ഇരിക്കട്ടെ; കാരണം അവൻ ലോകങ്ങളുടെ രാജാവും അത്യുത്തമമായ ശോഭയും ആകുന്നു. ഇവിടെ നിന്നു ജനിച്ച അവൻ ഈ സർവ്വത്തെയും നിരീക്ഷിച്ച് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു; വൈശ്വാനരൻ സൂര്യനോടൊപ്പം പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹീതനായിരിക്കുന്ന നീ; വൈശ്വാനരനുവേണ്ടി നിന്നെ! ഇതാണ് നിന്റെ യോനി (ആധാരം); വൈശ്വാനരനുവേണ്ടി നിന്നെ.

Mantra 8

वै॒श्वा॒न॒रो न ऊ॒तय॒ आ प्र या॑तु परा॒वत॑: । अ॒ग्निरु॒क्थेन॒ वाह॑सा । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि वैश्वान॒राय॑ त्वै॒ष ते॒ योनि॑र्वैश्वान॒राय॑ त्वा

വൈശ്വാനരൻ നമ്മുടെ സഹായത്തിനായി, ദൂരത്തുനിന്നും പോലും, ഇവിടെ വരട്ടെ; സ്തുതിയോടും ബലത്തോടും കൂടിയ അഗ്നി. ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൻ നീ—വൈശ്വാനരനുവേണ്ടി നിന്നെ! ഇതാ നിന്റെ യോനി—വൈശ്വാനരനുവേണ്ടി നിന്നെ!

Mantra 9

अ॒ग्निरृषि॒: पव॑मान॒: पाञ्च॑जन्यः पु॒रोहि॑तः । तमी॑महे महाग॒यम् । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽस्य॒ग्नये॑ त्वा॒ वर्च॑स ए॒ष ते॒ योनि॑र॒ग्नये॑ त्वा॒ वर्च॑से

അഗ്നി ഋഷിയാണ്, പവമാനനാണ്, പാഞ്ചജന്യൻ (അഞ്ചു ജനങ്ങളോടു ബന്ധപ്പെട്ടവൻ) ആണ്, പുരോഹിതനാണ്; മഹാനിവാസമുള്ള അവനെ ഞങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നു. ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൻ നീ—അഗ്നിക്കായി നിന്നെ, വർചസ്സിനായി! ഇതാ നിന്റെ യോനി—അഗ്നിക്കായി നിന്നെ, വർചസ്സിനായി!

Mantra 10

म॒हाँ२ इन्द्रो॒ वज्र॑हस्तः षोड॒शी शर्म॑ यच्छतु । हन्तु॑ पा॒प्मानं॒ योऽस्मान्द्वेष्टि॑ ।। उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि महे॒न्द्राय॑ त्वै॒ष ते॒ योनि॑र्महे॒न्द्राय॑ त्वा

മഹാനായ ഇന്ദ്രൻ, വജ്രഹസ്തൻ, ഷോഡശി, നമ്മെ ശരണത്തിലാക്കട്ടെ; നമ്മെ ദ്വേഷിക്കുന്ന ആ പാപ്മാനനെ അവൻ സംഹരിക്കട്ടെ. ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൻ നീ—മഹേന്ദ്രനുവേണ്ടി നിന്നെ! ഇതാ നിന്റെ യോനി—മഹേന്ദ്രനുവേണ്ടി നിന്നെ!

Mantra 11

तं वो॑ द॒स्ममृ॑ती॒षहं॒ वसो॑र्मन्दा॒नमन्ध॑सः । अ॒भि व॒त्सं न स्वस॑रेषु धे॒नव॒ इन्द्रं॑ गी॒र्भिर्न॑वामहे

സോമപാനത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്ന, സമ്പത്തിന്റെ അധിപനായ, ആക്രമണങ്ങളെ സഹിക്കുന്ന അത്ഭുതനായ ഇന്ദ്രനെ ഞങ്ങൾ ഗീതങ്ങളാൽ സ്തുതിക്കുന്നു; പാലുതരുന്ന പശുക്കൾ (പ്രവാഹങ്ങൾ) തങ്ങളുടെ തന്നെ വഴികളിലൂടെ കാളക്കുട്ടിയിലേക്കു ഓടുന്നതുപോലെ.

Mantra 12

यद्वाहि॑ष्ठं॒ तद॒ग्नये॑ बृ॒हद॑र्च विभावसो । महि॑षीव॒ त्वद्र॒यिस्त्वद्वाजा॒ उदी॑रते

ഹേ വിഭാവസു, വഹനത്തിനായി ഏറ്റവും പ്രബലമായ ആ മഹത്തായ സ്തുതിയെ അഗ്നിക്കു പാടുക; മഹിഷിയെപ്പോലെ, നിന്നിൽ നിന്നു ദാന-സമ്പത്ത് ഉയിർക്കുന്നു, നിന്നിൽ നിന്നു ബലത്തിന്റെ പുരസ്കാരങ്ങൾ ഉയിർക്കുന്നു.

Mantra 13

एह्यू॒ षु ब्रवा॑णि॒ तेऽग्न॑ इ॒त्थेत॑रा॒ गिर॑: । ए॒भिर्व॑र्धास॒ इन्दु॑भिः

ഹേ അഗ്നേ, ഇവിടെ വരിക; നിനക്കായി ഞാൻ നാനാവിധ സ്തുതിവചനങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കുന്നു. ഈ സോമരസബിന്ദുക്കളാൽ നീ ശക്തനാകുന്നു.

Mantra 14

ऋ॒तव॑स्ते य॒ज्ञं वि त॑न्वन्तु॒ मासा॒ रक्ष॑न्तु ते॒ हवि॑: । सं॒व॒त्स॒रस्ते॑ य॒ज्ञं द॑धातु नः प्र॒जां च॒ परि॑ पातु नः

ഋതുക്കൾ നിന്റെ യജ്ഞം വ്യാപിപ്പിക്കട്ടെ; മാസങ്ങൾ നിന്റെ ഹവി (ആഹുതി)യെ കാക്കട്ടെ. സംവത്സരം നിന്റെ യജ്ഞം സ്ഥാപിക്കട്ടെ; നമ്മുടെ പ്രജയെ സമ്പൂർണ്ണമായി പരിപാലിക്കട്ടെ.

Mantra 15

उ॒प॒ह्व॒रे गि॑री॒णाᳪ स॑ङ्ग॒मे च॑ न॒दी॒ना॑म् । धि॒या विप्रो॑ अजायत

പർവതങ്ങളുടെ ഉപഹ്വരത്തിൽ (കുഴി/താഴ്വര)യും നദികളുടെ സംഗമത്തിലും, ധീ (പവിത്രചിന്ത)യാൽ വിപ്രൻ (പ്രേരിത ഋഷി-പുരോഹിതൻ) ജനിച്ചു.

Mantra 16

उ॒च्चा ते॑ जा॒तमन्ध॑सो दि॒वि सद्भूम्या द॑दे । उ॒ग्रᳪ शर्म॒ महि॒ श्रव॑ः

സോമരസത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചതായ അത് ഉയരത്തിൽ—ദിവിയിൽ—സ്ഥിരമായി നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; ഭൂമിയിൽ നിന്നു അത് ദാനം ചെയ്തു—ഉഗ്രമായ ശരണംയും മഹത്തായ യശസ്സും.

Mantra 17

स न॒ इन्द्रा॑य॒ यज्य॑वे॒ वरु॑णाय म॒रुद्भ्य॑: । व॒रि॒वो॒वित्परि॑ स्रव

ഹേ വരിവോവിത് (വിശാലത നല്കുന്നവനേ), ഞങ്ങൾക്കായി ചുറ്റി ഒഴുകുക; യജ്ഞാർഹനായ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടിയും, വരുണനുവേണ്ടിയും, മരുതുകൾക്കുവേണ്ടിയും.

Mantra 18

ए॒ना विश्वा॑न्य॒र्य आ द्यु॒म्नानि॒ मानु॑षाणाम् । सिषा॑सन्तो वनामहे

ഇതിനാൽ, ഹേ ആര്യ (ഉദാരനേ), മനുഷ്യരുടെ എല്ലാ ദ്യുമ്നങ്ങളെയും—തേജസ്സുകളും വൈഭവങ്ങളും—ഞങ്ങൾ ജയിക്കട്ടെ; അവയെ നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഞങ്ങൾ അവയെ പ്രാപിക്കട്ടെ.

Mantra 19

अनु॑ वीरै॒रनु॑ पुष्यास्म॒ गोभि॒रन्वश्वै॒रनु॒ सर्वे॑ण पु॒ष्टैः । अनु॒ द्विप॒दाऽनु॒ चतु॑ष्पदा व॒यं दे॒वा नो॑ य॒ज्ञमृ॑तु॒था न॑यन्तु

വീരന്മാരോടൊപ്പം ഞങ്ങൾ വളരട്ടെ; പശുക്കളോടൊപ്പം, കുതിരകളോടൊപ്പം, എല്ലാ പോഷണത്തോടൊപ്പം. ദ്വിപാദികളോടൊപ്പം, ചതുഷ്പാദികളോടൊപ്പം—ദേവന്മാർ നമ്മുടെ യജ്ഞത്തെ ഋതു ഋതുവായി, ഋതത്തിന്റെ ക്രമത്തിൽ, നയിക്കട്ടെ.

Mantra 20

अग्ने॒ पत्नी॑रि॒हा व॑ह दे॒वाना॑मुश॒तीरुप॑ । त्वष्टा॑र॒ᳪ सोम॑पीतये

ഹേ അഗ്നേ, ദേവന്മാരുടെ ഇച്ഛാപൂർവമായ പത്നിമാരെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക; അവരെ സമീപത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരിക—സോമപാനത്തിനായി ത്വഷ്ടാവിനെയും (കൊണ്ടുവരിക).

Mantra 21

अ॒भि य॒ज्ञं गृ॑णीहि नो॒ ग्नावो॒ नेष्ट॒: पिब॑ ऋ॒तुना॑ । त्वᳪ हि र॑त्न॒धा असि॑

ഹേ ഗ്നാവാ, യജ്ഞത്തെ അഭിമുഖീകരിച്ച് ഞങ്ങൾക്കായി സ്തുതി പാടുക; ഹേ നേഷ്ടൃ, ഋതുവിനനുസരിച്ച് പാനം ചെയ്യുക; കാരണം നീ സത്യമായും രത്നദാതാവാകുന്നു।

Mantra 22

द्र॒वि॒णो॒दाः पि॑पीषति जु॒होत॒ प्र च॑ तिष्ठत । ने॒ष्ट्रादृ॒तुभि॑रिष्यत

ദ്രവിണോദാ (ധനദാതാവ്) പാനം ചെയ്യാൻ ഉത്സുകനാകുന്നു; ഹോമം അർപ്പിക്കുവിൻ, മുന്നോട്ട് നില്ക്കുവിൻ! നേഷ്ടൃയിൽ നിന്ന്, ഋതുക്കൾ (നിയത വാറുകൾ) അനുസരിച്ച്, യജ്ഞകർമ്മത്തെ പ്രവൃത്തിപ്പിക്കുവിൻ।

Mantra 23

तवा॒यᳪ सोम॒स्त्वमेह्य॒र्वाड् श॑श्वत्त॒मᳪ सु॒मना॑ अ॒स्य पा॑हि । अ॒स्मिन् य॒ज्ञे ब॒र्हिष्या नि॒षद्या॑ दधि॒ष्वेमं ज॒ठर॒ इन्दु॑मिन्द्र

ഹേ ഇന്ദ്രാ! നിനക്കായാണ് ഈ സോമം; ഞങ്ങളിലേക്കു ഇവിടെ വരിക—സദാ സ്ഥിരനായ, സുമനസ്സുള്ളവനേ. ഇതു പാനം ചെയ്ക. ഈ യജ്ഞത്തിൽ ബർഹിഷ് (വിരിച്ച കുശ) മേൽ ഇരുന്ന്, ഈ ഇന്ദു-ബിന്ദുവിനെ നിന്റെ ജഠരത്തിൽ സ്ഥാപിക്ക.

Mantra 24

अ॒मेव॑ नः सुहवा॒ आ हि गन्त॑न॒ नि ब॒र्हिषि॑ सदतना॒ रणि॑ष्टन । अथा॑ मन्दस्व जुजुषा॒णो अन्ध॑स॒स्त्वष्ट॑र्दे॒वेभि॒र्जनि॑भिः सु॒मद्ग॑णः

ഹേ സുഹവ (എളുപ്പത്തിൽ ആഹ്വാനിക്കപ്പെടുന്ന) ദേവന്മാരേ! ഞങ്ങളിലേക്കു ഇവിടെ വരുവിൻ; ബർഹിഷ് മേൽ ഇരിക്കുവിൻ, ആനന്ദിക്കുവിൻ. പിന്നെ, ഹേ ത്വഷ്ടൃ! അന്ധസ് (സോമരസം) സ്വീകരിച്ച് ഉല്ലസിക്ക; ദേവന്മാരോടൊപ്പം, ദൈവിക ജനികളോടൊപ്പം—സുമദ്‌ഗണ (ശുഭസംഗതിയുള്ളവനേ) നീ ഇരിക്ക.

Mantra 25

स्वादि॑ष्ठया॒ मदि॑ष्ठया॒ पव॑स्व सोम॒ धार॑या । इन्द्रा॑य॒ पात॑वे सु॒तः

ഹേ സോമാ! അതിമധുരവും അത്യുത്സാഹജനകവുമായ ധാരയാൽ നീ ശുദ്ധനാകുക; ഇന്ദ്രന്റെ പാനത്തിനായി നീ സുത (പീഡിത/ഒതുക്കിയ) ആയി പ്രവഹിക്ക.

Mantra 26

र॒क्षो॒हा वि॒श्वच॑र्षणिर॒भि योनि॒मयो॑हते । द्रोणे॑ स॒धस्थ॒मास॑दत्

രക്ഷോഹാ, വിശ്വചർഷണി—സർവ്വജനാധിപൻ—അയോഹത യോനിയെ—ഇരുമ്പുപോലെ ദൃഢമായ ഗർഭസ്ഥാനത്തെ—അഭിമുഖീകരിച്ചു സമീപിച്ചു. ദ്രോണത്തിനുള്ളിൽ അവൻ സധസ്ഥാനം (സാമൂഹ്യ ആസനം) ഏറ്റെടുത്തു ഇരുന്നു.