Sarga 107

Verse 1

ततोयुद्धपरिश्रान्तंसमरेचिन्तयास्थितम् ।रावणंचाग्रतोदृष्टवायुद्धायसमुपस्थितम् ।।6.107.1।।दैवतैश्चसमागम्यद्रष्टुमभ्यागतोरणम् ।उपागम्याब्रवीद्राममगस्त्योभगवान् ऋषिः ।।6.107.2।।

പിന്നീട് യുദ്ധത്തിൽ ക്ഷീണിച്ചും സമരമദ്ധ്യേ ചിന്തയിൽ നിലകൊണ്ടുമിരുന്ന രാമനെയും, മുന്നിൽ യുദ്ധത്തിനായി സന്നദ്ധനായി നിലകൊണ്ടിരുന്ന രാവണനെയും കണ്ടപ്പോൾ, ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഭഗവാൻ ഋഷി അഗസ്ത്യൻ യുദ്ധം കാണാൻ എത്തി; സമീപിച്ച് രാമനോട് പറഞ്ഞു.

Verse 2

ततोयुद्धपरिश्रान्तंसमरेचिन्तयास्थितम् ।रावणंचाग्रतोदृष्टवायुद्धायसमुपस्थितम् ।।6.107.1।।दैवतैश्चसमागम्यद्रष्टुमभ्यागतोरणम् ।उपागम्याब्रवीद्राममगस्त्योभगवान् ऋषिः ।।6.107.2।।

അപ്പോൾ യുദ്ധത്തിൽ ക്ഷീണിതനായി സമരമദ്ധ്യേ ചിന്തയിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്ന രാമനെയും, മുന്നിൽ യുദ്ധത്തിനായി സന്നദ്ധനായി നിന്നിരുന്ന രാവണനെയും കണ്ടു। ദേവന്മാരോടുകൂടെ യുദ്ധം ദർശിക്കാനെത്തിയ ഭഗവാൻ ഋഷി അഗസ്ത്യൻ രാമന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു॥

Verse 3

राम राम महाबाहो शृणुगुह्यंसनातनम् ।येनसर्वानरीस्वत्ससमरेविजयिष्यसे ।।6.107.3।।

ഹേ മഹാബാഹു രാമാ! കേൾക്കുക, വത്സാ, ഈ സനാതനമായ ഗുഹ്യോപദേശം; ഇതിന്റെ ബലത്തിൽ നീ സമരത്തിൽ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും ജയിക്കും.

Verse 4

आदित्यहृदयंपुण्यंसर्वशत्रुविनाशनम् ।जयावहंजपेन्नित्यमक्षय्यंपरमंशिवम् ।।6.107.4।।सर्वमङ्गलमङ्गल्यंसर्वपापप्रणाशनम् ।चिन्ताशोकप्रशमनमायुर्वर्धनमुत्तमम् ।।6.107.5।।

‘ആദിത്യഹൃദയം’ എന്ന ഈ പുണ്യസ്തോത്രം എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും നശിപ്പിക്കുന്നു. ഇത് നിത്യവും ജപിക്ക; ഇത് ജയപ്രദം, അക്ഷയം, പരമശിവമംഗളസ്വരൂപം. സകല മംഗളങ്ങളിലും ശ്രേഷ്ഠം, സകല പാപനാശകം, ചിന്തയും ശോകവും ശമിപ്പിക്കുന്നതും ആയുസ്സും ബലവും വർധിപ്പിക്കുന്നതുമായ ഉത്തമം.

Verse 5

आदित्यहृदयंपुण्यंसर्वशत्रुविनाशनम् ।जयावहंजपेन्नित्यमक्षय्यंपरमंशिवम् ।।6.107.4।।सर्वमङ्गलमङ्गल्यंसर्वपापप्रणाशनम् ।चिन्ताशोकप्रशमनमायुर्वर्धनमुत्तमम् ।।6.107.5।।

‘ആദിത്യഹൃദയം’ എന്ന ഈ പുണ്യസ്തോത്രം എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും നശിപ്പിക്കുന്നു. ഇത് നിത്യവും ജപിക്ക; ഇത് ജയപ്രദം, അക്ഷയം, പരമശിവമംഗളസ്വരൂപം. സകല മംഗളങ്ങളിലും ശ്രേഷ്ഠം, സകല പാപനാശകം, ചിന്തയും ശോകവും ശമിപ്പിക്കുന്നതും ആയുസ്സും ബലവും വർധിപ്പിക്കുന്നതുമായ ഉത്തമം.

Verse 6

रस्मीमन्तंसमुद्यन्तंदेवासुरनमस्कृतम् ।पूजयस्वविवस्त्वन्तंभास्करंभुवनेश्वरम् ।।6.107.6।।

കിരണസമൃദ്ധനായി ഉദയിക്കുന്ന, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും നമസ്കരിക്കുന്ന വിവസ്വാൻ ഭാസ്കരൻ—ഭുവനേശ്വരനായ സൂര്യദേവനെ ആരാധിക്ക.

Verse 7

सर्वदेवात्मकोह्येषतेजस्वीरस्मीभावनः ।एषदेवासुरगणान्लोकान्पातिगभस्तिभिः ।।6.107.7।।

അവൻ സകല ദേവന്മാരുടെയും ആത്മസ്വരൂപനായ അത്യന്തം തേജസ്സുള്ള ആദിത്യൻ, കിരണങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവും ധാരകനുമാകുന്നു. തന്റെ പ്രകാശകിരണങ്ങളാൽ ദേവാസുരഗണങ്ങളെയും സർവ്വലോകങ്ങളെയും അവൻ പരിരക്ഷിക്കുന്നു.

Verse 8

एषब्रह्मा च विष्णुश्चशिवःस्कन्धःप्रजापतिः ।महेन्द्रोधनदःकालोयमःसोमोह्यपांपतिः ।।6.107.8।।

അവൻ തന്നെയാണ് ബ്രഹ്മാവും, വിഷ്ണുവും, ശിവനും; സ്കന്ദനും പ്രജാപതിയും; മഹേന്ദ്രനും ധനദൻ (കുബേരൻ)യും, കാലസ്വരൂപനും; യമനും സോമനും, ജലങ്ങളുടെ അധിപനായ വരുണനും അവൻ തന്നെയാണ്.

Verse 9

पितरोवसवस्साध्याअश्विनौमरुतोमनुः ।वायुर्वह्निःप्रजाःप्राणऋतुकर्ताप्रभाकरः ।।6.107.9।।

അവൻ തന്നെയാണ് പിതൃഗണങ്ങളും വസുക്കളും സാധ്യന്മാരും; അശ്വിനീകുമാരന്മാരും മരുത്തുകളും മനുവും; വായുവും അഗ്നിയും; ജീവജാലങ്ങളും അവരുടെ പ്രാണശ്വാസവും; ഋതുക്കളുടെ കര്‍ത്താവായ പ്രകാശമയ പ്രഭാകരനും അവൻ തന്നെയാണ്.

Verse 10

आदित्यःसवितासूर्यःखगःपूषागभस्तिमान् ।सुवर्णसदृशोभानुर्हिरण्यरेतादिवाकरः ।।6.107.10।।

നീ ആദിത്യൻ, സവിതാവ്, ആകാശത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന സൂര്യൻ; പോഷൻ, കിരണങ്ങളാൽ ദീപ്തൻ; സ്വർണ്ണസദൃശമായ ഭാനു, ഹിരണ്യരേതസ്, ദിനം പിറവിയാക്കുന്ന ദിവാകരൻ.

Verse 11

हरिदश्वस्सहस्रार्चिस्सप्तसप्तिर्मरीचिमान् ।तिमिरोन्मथनश्शम्भुस्त्वष्टामार्तण्डकोऽंशुमान् ।।6.107.11।।

ഹരിതാശ്വങ്ങളുള്ളവനേ, സഹസ്രജ്വാലകളാൽ ദീപ്തനായവനേ; ഏഴ് അശ്വങ്ങളാൽ വഹിക്കപ്പെടുന്ന, കിരണസമൃദ്ധനായ മറിയചിമാൻ! അന്ധകാരത്തെ മഥിച്ച് നീക്കുന്ന ശംഭു—ക്ഷേമദായകൻ; ത്വഷ്ടാ, മാർതണ്ഡൻ, പ്രകാശമാനനായ അംശുമാൻ—നീ തന്നേ.

Verse 12

हिरण्यगर्भश्शिशिरस्तपनोभास्करोरविः ।अग्निगर्भोऽदितेःपुत्रःशङ्घश्शिशिरनाशनः ।।6.107.12।।

നീ ഹിരണ്യഗർഭൻ; ശിശിരവും തപനവും ഒരുപോലെ; തപനൻ, ഭാസ്കരൻ, രവി. അഗ്നിഗർഭൻ, അദിതിയുടെ പുത്രൻ—ആനന്ദസ്വരൂപൻ; ശിശിരനാശകനും നീ തന്നേ.

Verse 13

व्योमनाथस्तमोभेदीऋग्यजुस्सामपारगः ।घनवृष्टिरपांमित्रोविन्ध्यवीथीप्लवङ्गमः ।।6.107.13।।

നീ വ്യോമനാഥൻ, തമോഭേദി; ഋഗ്-യജുസ്-സാമങ്ങളുടെ പാരഗൻ. ഘനവൃഷ്ടി വരുത്തുന്നവൻ, അപാംമിത്രൻ—ജലങ്ങളുടെ മിത്രൻ; വിന്ധ്യവീഥിയിലൂടെ വേഗഗാമിയും നീ തന്നേ.

Verse 14

आतपीमण्डलेमृत्युःपिङ्गलस्सर्वतापनः ।कविर्विश्वोमहातेजारक्तस्सर्वभवोद्भव: ।।6.107.14।।

തപ്തമണ്ഡലധാരിയായ നീ; ശത്രുക്കൾക്കു മരണസമൻ; പിംഗളവർണ്ണൻ, സർവതാപകൻ. കവി, വിശ്വവ്യാപി, മഹാതേജസ്വി; രക്തൻ—പ്രിയൻ; സർവഭവോദ്ഭവം—എല്ലാ ഭവത്തിന്റെയും ഉദ്ഭവമൂലവും നീ തന്നേ.

Verse 15

नक्षत्रग्रहताराणामधिपोविश्वभावनः ।तेजसामपितेजस्वीद्वादशात्मन्नमोऽस्तुते ।।6.107.15।।

നക്ഷത്ര-ഗ്രഹ-താരകളുടെ അധിപൻ; വിശ്വഭാവന—ജഗത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു പോഷിപ്പിക്കുന്നവൻ. തേജസ്സുള്ളവരിലും പരമതേജസ്വി; ദ്വാദശാത്മൻ, നിനക്കു നമസ്കാരം.

Verse 16

नमःपूर्वायगिरयेपश्चिमायाद्रयेनमः ।ज्योतिर्गणानांपतयेदिनाधिपतयेनमः ।।6.107.16।।

കിഴക്കൻ പർവതത്തിൽ ഉദിക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം; പടിഞ്ഞാറൻ പർവതത്തിൽ അസ്തമിക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം। ജ്യോതിസ്സമൂഹങ്ങളുടെ അധിപതിയേ, നമസ്കാരം; ദിനത്തിന്റെ അധിപതിയേ, നമസ്കാരം॥

Verse 17

जयायजयभद्रायहर्यश्वायनमोनमः ।नमोनमस्सहस्रांशोआदित्यायनमोनमः ।।6.107.17।।

വിജയം നല്കുന്നവനേ, വിജയത്തിൽ നിന്നുയരുന്ന മംഗളവും ദാനിക്കുന്നവനേ, നമോ നമഃ। ഹരിത അശ്വങ്ങളോടുകൂടിയവനേ, നമോ നമഃ। സഹസ്ര കിരണധാരിയായ ആദിത്യനേ, നമോ നമഃ॥

Verse 18

नमउग्रायवीरायसारङ्गायनमोनमः ।नमःपद्मप्रबोधायमार्ताण्डायनमोऽस्तुते ।।6.107.18।।

ഉഗ്രനും വീരനും ആയ നിനക്കു നമസ്കാരം; ‘സാരംഗ’ എന്നു വാഴ്ത്തപ്പെടുന്നവനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നമോ നമഃ। പദ്മങ്ങളെ ഉണർത്തുന്നവനേ, നമസ്കാരം; മാർതാണ്ഡനായ സൂര്യനേ, നിനക്കു നമോസ്തു തേ॥

Verse 19

ब्रह्मेशानाच्युतेशायसूर्यायादित्यवर्चसे ।भास्वतेसर्वभक्षायरौद्रायवपुषेनमः ।।6.107.19।।

ബ്രഹ്മാവിനും ഈശാനനുമായ ശിവനും അച്യുതനായ വിഷ്ണുവിനും അധിപനായ പരമേശ്വരനേ, നമസ്കാരം। ആദിത്യസദൃശമായ വർചസ്സുള്ള സൂര്യനേ, നമസ്കാരം; ഭാസ്വാനേ, സർവ്വഭക്ഷകനേ, രൗദ്രരൂപനേ, നിനക്കു നമഃ॥

Verse 20

तमोघ्नायहिमघ्नायशत्रुघ्नायामितात्मने ।कृतघ्नघ्नायदेवायज्योतिषांपतयेनमः ।।6.107.20।।

തമസ്സിനെ അകറ്റുന്നവനും ശീതത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവനും ശത്രുഘ്നനും അമിതാത്മാവുമായ ദേവനു നമസ്കാരം; കൃതഘ്നതയെ ശിക്ഷിക്കുന്നവനും ജ്യോതിസ്സുകളുടെ അധിപനുമായവനു നമഃ।

Verse 21

तप्तचामीकराभायहरयेविश्मकर्मणे ।नमस्तमोभिनिघ्नायरुचयेलोकसाक्षिणे।।1.107.21।।

ചൂടേറ്റ സ്വർണ്ണംപോലെ ദീപ്തിയുള്ളവനും ഹരിയും വിശ്വകർമ്മാവുമായ പ്രഭുവിനു നമസ്കാരം; തമസ്സിനെ പൂർണ്ണമായി തകർക്കുന്നവനും സ്വയം രുചിരൂപമായ പ്രകാശവും ലോകസാക്ഷിയുമായവനു നമഃ।

Verse 21

तप्तचामीकराभायहरयेविश्मकर्मणे ।नमस्तमोभिनिघ्नायरुचयेलोकसाक्षिणे।।1.107.21।।

ചൂടേറ്റ സ്വർണ്ണംപോലെ ദീപ്തിയുള്ളവനും ഹരിയും വിശ്വകർമ്മാവുമായ പ്രഭുവിനു നമസ്കാരം; തമസ്സിനെ പൂർണ്ണമായി തകർക്കുന്നവനും സ്വയം രുചിരൂപമായ പ്രകാശവും ലോകസാക്ഷിയുമായവനു നമഃ।

Verse 22

नाशयत्येषवैभूतंतदेवसृजतिप्रभुः ।पायत्येषतपत्येषवर्षत्येष गभस्तिभिः ।1.107.22।।

ഈ പ്രഭുവേ സത്യമായി ജീവികളെ നശിപ്പിക്കുന്നു; അതേ പ്രഭുവേ അവരെ സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവൻ തന്നേ കുടിപ്പിക്കുന്നു, അവൻ തന്നേ ദഹിപ്പിക്കുന്നു, തന്റെ കിരണങ്ങളാൽ അവൻ തന്നേ മഴ പെയ്യിക്കുന്നു।

Verse 22

नाशयत्येषवैभूतंतदेवसृजतिप्रभुः ।पायत्येषतपत्येषवर्षत्येष गभस्तिभिः ।1.107.22।।

ഈ പ്രഭുവേ സത്യമായി ജീവികളെ നശിപ്പിക്കുന്നു; അതേ പ്രഭുവേ അവരെ സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവൻ തന്നേ കുടിപ്പിക്കുന്നു, അവൻ തന്നേ ദഹിപ്പിക്കുന്നു, തന്റെ കിരണങ്ങളാൽ അവൻ തന്നേ മഴ പെയ്യിക്കുന്നു।

Verse 23

एषसुप्तेषुजागर्तिभूतेषुपरिनिष्ठितः ।एषचैवाग्निहोत्रं च फलंचैवाग्निहोत्रिणाम् ।।6.107.23।।

ഉറങ്ങുന്നവരിൽ പോലും അവൻ ജാഗരിതനായി നിലകൊള്ളുന്നു; സർവ്വഭൂതങ്ങളിലും അവൻ സ്ഥാപിതനാണ്. അവൻ തന്നേ അഗ്നിഹോത്രകർമ്മവും, അഗ്നിഹോത്രം ചെയ്യുന്നവർക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഫലവും അവൻ തന്നേ।

Verse 24

वेदश्चक्रतवश्चैवक्रतूनांफलमेव च ।यानिकृत्यानिलोकेषुसर्वेषुपरमप्रभुः ।।6.107.24।।

അവൻ തന്നേ വേദവും ക്രതുക്കളായ യാഗങ്ങളും; ക്രതുക്കളുടെ ഫലവും അവൻ തന്നേ. സർവ്വലോകങ്ങളിലും നടക്കുന്ന എല്ലാ കൃത്യങ്ങളുടെയും മേൽ പരമപ്രഭുവായി അവൻ തന്നേ।

Verse 25

एनमापत्सुकृच्छ्रेषुकान्तारेषुभयेषु च ।कीर्तयन्पुरुषःकश्चिनावसीदतिराघव ।।6.107.25।।

ഹേ രാഘവാ! ആപത്തുകളിലും കഷ്ടങ്ങളിലും കാന്താരങ്ങളിലുമുള്ള ഭയങ്ങളിലും അവനെ സ്തുതിച്ചു കീർത്തിക്കുന്ന ഏതൊരു പുരുഷനും നിരാശയിൽ മുങ്ങുകയില്ല.

Verse 26

पूजयस्वैनमेकाग्रोदेवदेवंजगत्पतिम् ।एतत्त्रिगुणितंजप्त्वायुद्धेषुविजयिष्यसि ।।6.107.26।।

ഏകാഗ്രചിത്തത്തോടെ ദേവദേവനും ജഗത്പതിയുമായ അവനെ ആരാധിക്ക. ഈ സ്തോത്രം മൂന്നു പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ നീ യുദ്ധങ്ങളിൽ വിജയം നേടും.

Verse 27

अस्मिन् क्षणेमहाबाहोरावणंत्वंवधिष्यसि ।एवमुक्त्वाततोऽगस्त्योजगाम स यथागतम् ।।6.107.27।।

ഹേ മഹാബാഹോ! ഈ ക്ഷണത്തിൽ തന്നേ നീ രാവണനെ വധിക്കും. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം അഗസ്ത്യമുനി വന്ന വഴിയേ തന്നേ മടങ്ങിപ്പോയി.

Verse 28

एतच्छ्रुत्वामहातेजानष्टशोकोऽभवत्तदा ।धारयामाससुप्रीतोराघवःप्रयतात्मवान् ।।6.107.28।।

ഇതു കേട്ടപ്പോൾ മഹാതേജസ്സുള്ള രാഘവൻ അപ്പോൾ തന്നെ ശോകമുക്തനായി. അത്യന്തം പ്രസന്നനും സംയതചിത്തനുമായ അവൻ ആ ഉപദേശത്തെ ദൃഢമായി ഹൃദയത്തിൽ ധരിച്ചു (സ്മരണയിൽ സ്ഥിരനായി).

Verse 29

आदित्यंप्रेक्ष्यजप्त्वातुपरंहर्षमवाप्तवान् ।त्रिराचम्यशुचिर्भूत्वाधनुरादायवीर्यवान् ।।6.107.29।।रावणंप्रेक्ष्यहृष्टात्मायुद्धार्थंसमुपागमत् ।सर्वयत्नेनमहतावधेतस्यधृतोऽभवत् ।।6.107.30।।

ആദിത്യനെ നോക്കി സ്തോത്രം ജപിച്ച ശേഷം പരമാനന്ദം പ്രാപിച്ചു. മൂന്നു പ്രാവശ്യം ആചമനം ചെയ്ത് ശുദ്ധനായി, പരാക്രമിയായ രാമൻ ധനുസ്സെടുത്തു. രാവണനെ കണ്ടപ്പോൾ ഹർഷഭരിതനായി യുദ്ധത്തിനായി മുന്നേറി; മഹത്തായ സമ്പൂർണ്ണ പരിശ്രമത്തോടെ അവന്റെ വധത്തിൽ ദൃഢനിശ്ചയനായി.

Verse 30

आदित्यंप्रेक्ष्यजप्त्वातुपरंहर्षमवाप्तवान् ।त्रिराचम्यशुचिर्भूत्वाधनुरादायवीर्यवान् ।।6.107.29।।रावणंप्रेक्ष्यहृष्टात्मायुद्धार्थंसमुपागमत् ।सर्वयत्नेनमहतावधेतस्यधृतोऽभवत् ।।6.107.30।।

ആദിത്യനെ നോക്കി സ്തോത്രം ജപിച്ച ശേഷം പരമാനന്ദം പ്രാപിച്ചു. മൂന്നു പ്രാവശ്യം ആചമനം ചെയ്ത് ശുദ്ധനായി, പരാക്രമിയായ രാമൻ ധനുസ്സെടുത്തു. രാവണനെ കണ്ടപ്പോൾ ഹർഷഭരിതനായി യുദ്ധത്തിനായി മുന്നേറി; മഹത്തായ സമ്പൂർണ്ണ പരിശ്രമത്തോടെ അവന്റെ വധത്തിൽ ദൃഢനിശ്ചയനായി.

Verse 31

അപ്പോൾ സൂര്യദേവൻ രാമനെ കണ്ടു ഹൃദയം ആനന്ദത്തോടെ നിറഞ്ഞു, മഹാഹർഷത്തിൽ മുങ്ങി. നിശാചരാധിപനായ രാവണന്റെ നാശം നിശ്ചിതമാണെന്ന് അറിഞ്ഞ്, സമവേത ദേവഗണങ്ങളുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ നിന്നു വചനം ഉച്ചരിച്ചു: “ശീഘ്രം മുന്നേറുക!”