യമൻ in the Atharvaveda

ഹേ രാജാവേ, ഈ കന്യാ-വധു നിനക്കുള്ളതാണ്; ഹേ യമ, അവളെ താഴേക്ക് ഇറക്കി (കൊണ്ടുവന്ന്) വിടുക. അവൾ വീട്ടിനുള്ളിൽ ബന്ധിക്കപ്പെടട്ടെ—മാതാവിൽ നിന്ന് അകന്ന്, സഹോദരനിൽ നിന്നുമെ, പിതാവിൽ നിന്നുമെ.

ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് ദൂരെയിരിക്കട്ടെ ആ പ്രഹാരായുധം (ഹേതി); ഹേ ദേവന്മാരേ, അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ. അതിനുശേഷം യമന്റെ കല്ലും ദൂരെയിരിക്കട്ടെ.

ഏഴ് പ്രാണങ്ങളും എട്ട്—ഹേ മന്യു (ക്രോധമേ), അവയെ ഞാൻ ബ്രഹ്മമന്ത്രംകൊണ്ട് നിന്നിൽ നിന്ന് മുറിച്ച് വേർപെടുത്തുന്നു. ഇതിലൂടെ, അഗ്നിയെ ദൂതനാക്കി, യമന്റെ സദനത്തിലേക്കുള്ള വഴി യഥാവിധി ഒരുക്കപ്പെടുന്നു.

ആദ്യം തീർച്ചയായും അവളാണ് പ്രകാശിച്ചു പുറപ്പെട്ടത്; യമനിൽ അവൾ പാലുതരുന്ന ധേനുവായി. പാലസമൃദ്ധയായ അവൾ ഞങ്ങൾക്കായി ഓരോ പിന്നീടുള്ള, പിന്നീടുള്ള വർഷവും പാൽ കറക്കട്ടെ.

രാജാക്കന്മാർ യമനുവേണ്ടി—സഭാസദന്മാരായവർക്കായി—ഇഷ്ടാപൂർത്ത (യജ്ഞവും പുണ്യകർമ്മവും) എന്ന പുണ്യത്തിന്റെ പതിനാറാം ഭാഗം വിഭജിക്കുമ്പോൾ, അതിൽ നിന്നു ദത്തമായ അവി (പെൺആട്) (മനുഷ്യനെ) മോചിപ്പിക്കുന്നു; ശ്വേതപാദി—സ്വധാ.

എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നവളായി—ഉദ്ഭവിച്ച്, പ്രബലമായി, നിലനിൽക്കുന്നവളായി—ആകൂതി (ഉദ്ദേശ്യം) പ്രേരിപ്പിച്ച അവി, ദത്തമായ ശ്വേതപാദി, ഞങ്ങളെ ആക്രമിക്കുന്നില്ല.

ലോകത്തിന്റെ പൊതുമാനദണ്ഡപ്രകാരം മൂല്യം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട ശ്വേതപാദി (ശിതിപാദ) അവി (പെൺആട്/പെൺചെമ്മരി) യെ ആരെങ്കിലും ദാനം ചെയ്‌താൽ—അവൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് ആരോഹിക്കുന്നു; അവിടെ ദുർബലൻ ബലവാനിൽ നിന്ന് ശുൽകം/ഉഘരാണി ഈടാക്കുന്നില്ല.

അഞ്ച് അപൂപ (അഞ്ച് പിണ്ഡം/കേക്ക്) സഹിതം, ലോകമാനദണ്ഡപ്രകാരം മൂല്യം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട ശ്വേതപാദി (ശിതിപാദ) അവി (പെൺആട്/പെൺചെമ്മരി) ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ—പിതൃലോകത്തിൽ അക്ഷയമായി നിശ്ചയമായും ജീവിക്കുന്നു.

അഞ്ച് അപൂപ (അഞ്ച് പിണ്ഡം/കേക്ക്) സഹിതം, ലോകമാനദണ്ഡപ്രകാരം മൂല്യം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട ശ്വേതപാദി (ശിതിപാദ) അവി (പെൺആട്/പെൺചെമ്മരി) ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ—സൂര്യ-ചന്ദ്രന്മാരുടെ സ്ഥാനത്തിൽ അക്ഷയമായി നിശ്ചയമായും ജീവിക്കുന്നു.

ഇഡാ (ഇളാ) ഞങ്ങൾക്ക് പോഷണം നൽകുന്നതുപോലെ, സമുദ്രം മഹത്തായ പാലുപോലെ പയസ് നൽകുന്നതുപോലെ, ദിവ്യ ഉഷഃ-ശക്തികളുപോലെ ശ്വേതപാദൻ (ശിതിപാൻ) ഞങ്ങൾക്ക് ദാനസമ്പത്ത് അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.

ഇത് ആര് നൽകി, ആര്‍ക്കാണ് നൽകപ്പെട്ടത്? കാമം (ഇച്ഛ) തന്നെയാണ് നൽകിയത്—കാമത്തിന്റെ തന്നെ പൂർത്തിക്കായി. കാമം ദാതാവാണ്, കാമം സ്വീകരിക്കുന്നവനും; കാമം സമുദ്രത്തിൽ പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്നു. കാമത്താൽ ഞാൻ നിന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നു; ഹേ കാമമേ, ഇത്…

ഭൂമി നിന്നെ വീണ്ടും സ്വീകരിക്കട്ടെ; ഈ മഹത്തായ അന്തരിക്ഷവും നിന്നെ സ്വീകരിക്കട്ടെ. നീ എന്നെ സംരക്ഷണത്തിൽ എടുത്തശേഷം—എന്റെ പ്രാണനിലും അല്ല, എന്റെ ആത്മസ്വരൂപത്തിലും അല്ല, എന്റെ പ്രജയിലും അല്ല—എന്നെ നശിപ്പിക്കരുതേ.

വിഷ്ടാരിണ ഓദനം (പായസം) പാചകം ചെയ്യുന്നവർക്ക് ‘അനാവർത്തി’—മടങ്ങിവരാത്ത അവസ്ഥ—ഒരിക്കലും ചേർന്നു പിടിക്കുകയില്ല. യമൻ അവിടെ വസിക്കുന്നു; അവൻ ദേവന്മാരിലേക്കു സമീപിക്കുന്നു, ഗന്ധർവന്മാരോടൊപ്പം സോമ്യമായ ആനന്ദങ്ങളിൽ ലയിക്കുന്നു.

വിഷ്ടാരിണ ഓദനം (പായസം) പാചകം ചെയ്യുന്നവരുടെ രേതസ് (വീര്യം/സന്താനബീജം) യമൻ കവർന്നെടുക്കുകയില്ല. രഥിയായി മാറി അവൻ രഥമാർഗ്ഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു; പക്ഷിയായി മാറി അവൻ ദിവസ്സിനും അപ്പുറം എത്തുന്നു.

ആരൊക്കെയോ തെക്കുവശത്ത് നിന്ന്, ഹേ ജാതവേദസ്, ഹോമം ചെയ്യുന്നു—തെക്കുദിക്കിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ ആക്രമിക്കുന്നവർ; ഋത്വാ (വിധിപ്രകാരം) യമനെ ഗ്രഹിച്ച് അവർ പരാഞ്ചർ (പിന്നോട്ട് തിരിഞ്ഞവർ) ആയി വിറച്ച് വ്യഥിക്കട്ടെ. പ്രത്യഗേന (പ്രതി-തിരിവ്)യും പ്രതിസരേണ…

സിലാചീ എന്ന നാമത്തിൽ (നീ) കാനീനാ; അജബഭ്രു നിന്റെ പിതാവാണ്. യമന്റെ ശ്യാവ (ഇരുണ്ട) അശ്വം—നിശ്ചയമായി അതിന്റെ സ്നായുവാൽ തന്നെയാണ് നീ തളിക്കപ്പെട്ടത്/അഭിഷിക്തയായത്.

യമൻ പിതൃകളുടെ അധിപതി—അവൻ എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ. ഈ ബ്രഹ്മണിയിൽ, ഈ കർമത്തിൽ; ഈ പുരോധായയിൽ, ഈ പ്രതിഷ്ഠയിൽ; ഈ ചിത്ത്യയിൽ, ഈ ആകൂത്യയിൽ; ഈ ആശിഷ്യയിൽ, ഈ ദേവഹൂത്യയിൽ—സ്വാഹാ।

ഹേ വേഗ-സഹായകനേ, നിന്റെ അടുക്കൽ യമനും പൂഷനും ബൃഹസ്പതിയും ഇവിടെ വരട്ടെ. ‘അഹർജാത’—പകൽ ജനിച്ചവന്റെ—ആ നാമം കൊണ്ടുതന്നെ ഞങ്ങൾ നിന്നെ എല്ലാ ഭയം-അപായങ്ങളും കടത്തി സുരക്ഷിതമായി വേഗത്തിൽ എത്തിക്കുന്നു.

ഹേ പുരുഷാ, മുഴുവൻ മനസ്സും ഒന്നാക്കി ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്ക. യമന്റെ രണ്ടു ദൂതന്മാരെ പിന്തുടരരുത്; ജീവനുള്ളവരുടെ കോട്ടകളുടെ/ആശ്രയങ്ങളുടെ മീതെ കയറി ഇവിടെ വരിക.

യമനു നമസ്കാരം; മരണത്തിനു നമസ്കാരം ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ; പിതൃകൾക്കും, (ജീവനെ) കൊണ്ടുപോകുന്നവർക്കും നമസ്കാരം. ‘ഉത്പാരണ’—രക്ഷാകരമായ കടന്നുപോകൽ—ആർക്കറിയാമോ, അവൻ ഈ മനുഷ്യന്റെ അരിപ്പ്ടതാതയേ (അപായമില്ലാത്ത സുരക്ഷയ്ക്കായി) അഗ്നിയെ മുന്നിൽ…