ദേവി in the Brahmanda Purana

ഞാനാണ് മഹാതേജസ്സുള്ള അഗ്നി; ഈ സോമൻ എന്റെ അംബിക. ഞാനേ അഗ്നിയും സോമനും; പ്രകൃതിയാൽ സ്വയം പുരുഷൻ.

രുക്മിണീനാഥനും വേദാന്തജ്ഞനുമായ പ്രഭുവിന് നമസ്കാരം. ഹേ മഹാദേവീ! ഈ മന്ത്രം പകലും രാത്രിയും ജപിച്ചുകൊൾക.

ത്രൈലോക്യ ഐശ്വര്യത്തിന്റെ മദത്തിൽ നീ അതിനെ അപമാനിച്ചു— മഹാദേവി ധരിക്കുന്നതും ബ്രഹ്മാദികൾ പോലും പൂജിക്കുന്നതുമായ ആ മാലയെ।

പുരാകാലത്ത് ലോകത്തെ ഉജ്ജീവിപ്പിക്കാൻ ഉന്മുഖയായ ഭഗവതി മായ എല്ലാ ദേവന്മാരെയും, അതുപോലെ അസുരന്മാരെയും മനുഷ്യരെയും സൃഷ്ടിച്ചു।

ശുദ്ധനായി ‘അംബികാ ഹൃദയം’ മന്ത്രം ജപിക്കുന്നവൻ പവിത്രനാകുന്നു. ത്രിവർണങ്ങളിൽ ക്ഷത്രിയന് ദ്വിജന്റെ ജപത്തിൽ നിന്ന് ക്രമമായി പകുതി അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ പകുതി ജപം വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ചെയ്ത എല്ലാ പാപങ്ങൾക്കും—അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ—ഇതാണ് പ്രായശ്ചിത്തമെന്ന് പ്രസ്താവിക്കുന്നു: പരാശക്തിയുടെ പാദസ്മരണം।

പരാശക്തിയെ ആരാധിക്കാതെ മദ്യം കുടിക്കുന്ന അധമൻ, റൗരവ നരകത്തിൽ തുള്ളികളുടെ എണ്ണത്തിന് തുല്യമായ വർഷങ്ങൾ വസിക്കും।

പരാശക്തിയുടെ അർച്ചന, യമ-നിയമങ്ങളുടെ അനുഷ്ഠാനം, ചാന്ദ്രായണം, ദിവസസംഖ്യപ്രകാരം ചെയ്യുന്ന കൃച്ഛ്രം—ഇവയാൽ ബുദ്ധിപൂർവ്വം ചെയ്ത ഇരട്ട ദോഷത്തിൽ നിന്നുപോലും ബ്രാഹ്മണൻ ശുദ്ധനാകും।

ഹേ നിർമലരേ! ശത്രു ഉയരുന്നതിന് മുമ്പേ ആരാധിക്കുവിൻ; ആരാധിതയായ ഭഗവതി ദേവി നിങ്ങള്ക്ക് ശ്രേയസ്സേ നല്കും.

അതിന്റെയിടയിൽ നിന്ന് അത്യുത്തമമായ ചക്രാകാര രൂപം ഉദ്ഭവിച്ചു; ആ ചക്രത്തിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ ഉദയസൂര്യസമപ്രഭയായ മഹാദേവി പ്രത്യക്ഷയായി।

ആ മഹാദേവിയെ കണ്ടപ്പോൾ, ഇന്ദ്രനോടുകൂടിയ എല്ലാ ദേവന്മാരും ആനന്ദിതഹൃദയരായി, അഖിലാത്മികയായ ദേവിയെ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രണാമം ചെയ്തു।

ദേവി അവരെ നോക്കിയതുമാത്രത്തിൽ അവർ എല്ലാവരും ഉടൻ ജ്വരമുക്തരായി. അവയവങ്ങൾ സമ്പൂർണ്ണമായി, ദേഹം വജ്രംപോലെ ദൃഢമായി, മഹാബലവാന്മാരായി. പിന്നെ അവർ സർവാർത്ഥദായിനിയായ മഹാദേവി അംബികയെ സ്തുതിച്ചു.

ജയ ശ്രീകണ്ഠദയിതേ, ജയ ശ്രീലലിതാംബികേ. ജയ ശ്രീവിജയേ ദേവി, വിജയം-ശ്രീ-സമൃദ്ധി ദേ.

ഹേ അംബികേ! ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, അഗ്നി എന്നിവ നിന്റെ ദൃഷ്ടികൾ; ദിക്കുകൾ നിന്റെ ഭുജങ്ങൾ. മാരുതങ്ങൾ നിന്റെ ശ്വാസം; സർവ്വ ശ്രുതികളും നിന്റെ വാക്ക്.

സ്വലീലകൊണ്ട് നാമരൂപവിഭാഗം ചെയ്യുന്നവൾ, അവയെ അധിഷ്ഠാനമാക്കി നിലകൊണ്ടിട്ടും അവയിൽ അസക്തയായി അർത്ഥവും കാമവും നൽകുന്നു. ആ മഹാദേവി, സർവശക്തിക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

ഇങ്ങനെ മഹാദേവിയെ സ്തുതിച്ച ശേഷം, ഇന്ദ്രനോടുകൂടി എല്ലാ ദേവന്മാരും വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിച്ചു, നിർമലഭാവത്തോടെ അവളുടെ ശരണത്തിലേക്ക് ചേർന്നു.

നാരദാദി ദേവർഷികൾ മഹേശ്വരിയിലേക്കു സമാഗമിച്ചു; അപ്സരസ്സുകളുടെ എല്ലാ ഗണങ്ങളും ആ മഹാദേവിയിലേക്കു വന്നു।

അമരപുരിയെപ്പോലെ ഒരു ദിവ്യനഗരം അദ്ദേഹം നിർമ്മിച്ചു; തുടർന്ന് സർവ്വമന്ത്രങ്ങളുടെ അധിദേവതയായ ഭഗവതി ദുർഗ്ഗ പ്രത്യക്ഷയായി।

വിദ്യയുടെ അധിദേവതയായ ശ്യാമ അംബികയിലേക്കെത്തി; ബ്രാഹ്മി മുതലായ മാതൃകകളും തത്തത്തം ഭൂതഗണങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് എത്തി।

മഹാഗണേശ്വരനായ സ്കന്ദനും ബടുകനും വീരഭദ്രനും എത്തി; അപ്പോൾ അവർ നമസ്കരിച്ചു മഹാദേവിയെ സ്തുതിച്ചു।