നാരദൻ in the Ramayana

തപസ്സിലും സ്വാധ്യായത്തിലും നിരതനായ തപസ്വിയും വാഗ്വിദ്യയിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമായ നാരദനെ, മുനിപുംഗവനായ വാൽമീകി വിനയപൂർവ്വം ചോദ്യം ചെയ്തു।

ഇന്നത്തെ ലോകത്തിൽ വാസ്തവത്തിൽ ആരാണ് ഗുണവാൻ, ആരാണ് വീര്യവാൻ? ആരാണ് ധർമ്മജ്ഞൻ, കൃതജ്ഞൻ, സത്യവാക്യൻ, ദൃഢവ്രതൻ?

ശ്രേഷ്ഠമായ ചരിത്രഗുണങ്ങളാൽ യുക്തനും, സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെ ഹിതം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും, യഥാർത്ഥത്തിൽ പണ്ഡിതനും സമർത്ഥനും, എല്ലാവർക്കും പ്രിയദർശനനുമായ ആ പുരുഷൻ ആര്?

ആത്മവാൻ ആര്? ക്രോധത്തെ ജയിച്ചവൻ ആര്? ദ്യുതിമാനും അസൂയരഹിതനും ആര്? യുദ്ധത്തിൽ ഒരിക്കൽ കോപം ജ്വലിച്ചാൽ ദേവന്മാരും ഭയപ്പെടുന്നവൻ ആര്?

ഇത് ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; എന്റെ കൗതുകം അത്യന്തം വലുതാണ്. മഹർഷേ, ഇത്തരത്തിലുള്ള ഗുണങ്ങളുള്ള പുരുഷനെ അറിയാൻ നിങ്ങൾ സമർത്ഥനാണ്.

വാൽമീകിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ത്രിലോകജ്ഞനായ നാരദൻ ‘ശ്രൂയതാം’ എന്നു ക്ഷണിച്ചു; ആനന്ദത്തോടെ വചനം ആരംഭിച്ചു.

മുനേ, നീ കീർത്തിച്ച അനേകം ഗുണങ്ങൾ മനുഷ്യരിൽ സത്യമായും ദുർലഭമാണ്. അവ ഗുണങ്ങളാൽ യുക്തനായ ഒരാളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ഞാൻ പറയുന്നു—ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കുക—ആ പുരുഷനെക്കുറിച്ച്.

ശ്രീരാമൻ അത്യന്തം ബുദ്ധിമാനും നയധർമ്മനിഷ്ഠനും വാഗ്മിയും ശ്രീസമ്പന്നനും ശത്രുനിബർഹണനും ആകുന്നു. വിശാലഭുജങ്ങളുള്ള മഹാബാഹുവും ശംഖസദൃശമായ കഴുത്തും ദൃഢമായ മഹാഹനുവും ഉള്ളവൻ.

വിസ്തൃതവക്ഷസ്ഥലൻ, മഹാധനുസ്സിന്റെ ധാരകൻ, ഉറച്ച കണ്ഠസന്ധിയുള്ളവൻ, അരിന്ദമൻ; ആജാനുബാഹു, ഉന്നതശിരസ്സൻ, മനോഹരലലാടൻ, അതിവിക്രമശാലി ആയിരുന്നു।

അതി ഉയരവുമല്ല, അതി ചെറുതുമല്ല; സമപ്രമാണമായ അവയവങ്ങളുള്ള, സ്നിഗ്ധമായ ദീപ്തവർണ്ണമുള്ള, പ്രതാപവാൻ; പീനവക്ഷസ്ഥലൻ, വിശാലനേത്രൻ, ലക്ഷ്മീസമ്പന്നൻ, ശുഭലക്ഷണങ്ങളാൽ ചിഹ്നിതൻ ആയിരുന്നു।

ധർമ്മജ്ഞൻ, സത്യസന്ധൻ, പ്രജകളുടെ ഹിതത്തിൽ നിരതൻ; യശസ്വി, ജ്ഞാനസമ്പന്നൻ, ശുചി, യുക്തമായ ഉപദേശത്തിന് വഴങ്ങുന്നവൻ, സമാധിയുള്ളവൻ ആയിരുന്നു।

പ്രജാപതിയെപ്പോലെ ശ്രീമാൻ, ധാതാവിനെപ്പോലെ ധാരകനും ശത്രുനിഷൂദകനും; ജീവലോകത്തിന്റെ രക്ഷകനും ധർമ്മത്തിന്റെ ദൃഢപരിരക്ഷകനും ആയിരുന്നു।

അവൻ തന്റെ ധർമ്മത്തെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയും തന്റെ ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു; വേദങ്ങളുടെയും വേദാംഗങ്ങളുടെയും തത്ത്വസാരം യഥാർത്ഥമായി അറിഞ്ഞവൻ, ധനുർവേദം—ധനുസ്സും യുദ്ധവിദ്യയും—ഇതിൽ ദൃഢനിഷ്ഠനായി പ്രാവീണ്യം നേടിയവനായിരുന്നു.

അവൻ എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളുടെയും അർത്ഥതത്ത്വം യഥാർത്ഥമായി അറിഞ്ഞവൻ, അചഞ്ചലമായ സ്മൃതിശക്തിയുള്ളവൻ, പ്രതിഭാശാലി; സർവ്വലോകപ്രിയൻ, സദ്ഭാവമുള്ള സജ്ജനൻ, ആത്മബലത്തിൽ അദീനൻ, പ്രവർത്തിയിൽ വിവേകിയുമായിരുന്നു.

നദികൾ നിരന്തരം സമുദ്രത്തെ സമീപിക്കുന്നതുപോലെ സദ്ജനങ്ങൾ അവനെ എപ്പോഴും സമീപിക്കാം; അവൻ ആര്യൻ, എല്ലാവരോടും സമഭാവമുള്ളവൻ, എന്നും മനോഹരവും പ്രസന്നവുമായ മുഖഭാവം ഉള്ളവനുമാണ്.

അവൻ സർവ്വഗുണസമ്പന്നൻ, കൗസല്യയുടെ ആനന്ദം വർധിപ്പിക്കുന്നവൻ; ഗാംഭീര്യത്തിൽ സമുദ്രംപോലെ, ധൈര്യത്തിൽ ഹിമവാൻ പർവ്വതംപോലെ ആയിരുന്നു.

വീര്യത്തിൽ വിഷ്ണുവിനെപ്പോലെ, പ്രിയദർശനത്തിൽ ചന്ദ്രനെപ്പോലെ; ക്രോധത്തിൽ പ്രളയാഗ്നിയെപ്പോലെ, ക്ഷമയിൽ ഭൂമിയെപ്പോലെ. ദാനത്തിൽ ധനദൻ (കുബേരൻ)പോലെ, സത്യത്തിൽ സാക്ഷാൽ ധർമ്മംപോലെ ആയിരുന്നു.

ഇങ്ങനെ ഗുണസമ്പന്നനും സത്യാധിഷ്ഠിതപരാക്രമവാനുമായ, ജ്യേഷ്ഠനും ശ്രേഷ്ഠഗുണങ്ങളാൽ യുക്തനുമായ ദശരഥന്റെ പ്രിയപുത്രൻ രാമനെ—പ്രജാഹിതത്തിൽ നിരതനും പ്രജയ്ക്ക് പ്രിയമായതു ആഗ്രഹിക്കുന്നവനുമായ—ഭൂപതി സ്നേഹവശാൽ യുവരാജ്യത്തിൽ നിയോഗിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

സത്യവചനബന്ധത്തിൽ ബദ്ധനായി ധർമ്മപാശത്തിൽ നിയന്ത്രിതനായ രാജാവ് ദശരഥൻ തന്റെ പ്രിയപുത്രൻ രാമനെ വനവാസത്തിലേക്ക് അയച്ചു.

രാമന്റെ ദയിതയായ ഭാര്യ സീത, നിത്യവും പ്രാണസമമായി പ്രിയയും ഹിതചിന്തകയും ആയവൾ, ജനകകുലത്തിൽ ജനിച്ചവൾ—ദേവമയാൽ നിർമ്മിതയായതുപോലെ. സർവ്വ ശുഭലക്ഷണസമ്പന്നയായി, സ്ത്രീകളിൽ ശ്രേഷ്ഠയും ദശരഥഗൃഹത്തിന്റെ വധുവുമായ അവൾ, രോഹിണി ശശിയെ അനുഗമിക്കുന്നതുപോലെ…