Adhyaya 46

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे सगरोपाख्याने भार्गवचरिते पञ्चचत्वारिंशत्तमोध्यायः // ४५// वसिष्ठ उवाच सगच्छन्पथि शुश्राव मुनिभ्यस्त त्त्वमादितः / राजपुत्रव्यवसितं पित्रौः स्वर्गतिमेव च

ഇങ്ങനെ ശ്രീബ്രഹ്മാണ്ഡ മഹാപുരാണത്തിലെ വായുപ്രോക്ത മധ്യഭാഗത്തിൽ, സഗരോപ്പാഖ്യാനത്തിലെ ഭാർഗവചരിതത്തിൽ നാല്പത്തിയഞ്ചാം അധ്യായം സമാപ്തം. വസിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു— അവൻ വഴിയിൽ പോകുമ്പോൾ മുനിമാരിൽ നിന്ന് ആദ്യം മുതൽ എല്ലാം കേട്ടു; രാജപുത്രന്റെ നിശ്ചയവും പിതാമാതാക്കളുടെ സ്വർഗ്ഗഗതിയും കൂടി।

Verse 2

पितुस्तु जीवहरणं शिरोहरणमेव च / तन्मृतेरेव मरणं श्रुत्वा मातुश्च केवलम्

പിതാവിന്റെ ജീവഹരണവും ശിരഛേദവും, അതുപോലെ അവന്റെ മരണവാർത്തയും—മാതാവ് കേട്ടുമാത്രം ദുഃഖിതയായി.

Verse 3

विललाप महाबाहुर्दुःखशोकसमन्वितः / तमथाश्वासयामास तुल्यदुःखो ऽकृतव्रणः

മഹാബാഹു ദുഃഖശോകത്തിൽ മുങ്ങി വിലപിച്ചു; പിന്നെ സമദുഃഖിയായെങ്കിലും പരിക്കില്ലാത്തവൻ അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

Verse 4

हेतुभिः शास्त्रनिर्दिष्टैर् वीर्यसामर्थ्यसूचकैः / युक्तिलौकिकदृष्टान्तैस्तच्छोकं संव्यशामयत्

ശാസ്ത്രം നിർദ്ദേശിച്ച കാരണങ്ങളാലും, വീര്യസാമർത്ഥ്യം സൂചിപ്പിക്കുന്ന യുക്തികളാലും, ലോകദൃഷ്ടാന്തങ്ങളാലും അവൻ ആ ശോകം ശമിപ്പിച്ചു.

Verse 5

सांत्वितस्तेन मैधावी धृतिमालंब्य भार्गवः / प्रययौ सहितः सख्या भ्रातॄणां तु दिदृक्षया

അവന്റെ ആശ്വാസം ലഭിച്ച മേധാവിയായ ഭാർഗവൻ ധൈര്യം പിടിച്ച്, സുഹൃത്തിനൊപ്പം സഹോദരന്മാരെ കാണാൻ പുറപ്പെട്ടു.

Verse 6

स तान्दृष्ट्वाभिवाद्यैतान्दुःखितान्दुःखकर्शितः / शोकामषयुतस्तैश्च सह त्स्थौ दिनत्रयम्

അവരെ കണ്ടു വന്ദിച്ച്, താനും ദുഃഖം കൊണ്ട് ക്ഷീണിച്ച്, ശോകവും അമർഷവും സഹിതം അവരോടൊപ്പം മൂന്നു ദിവസം താമസിച്ചു.

Verse 7

ततो ऽस्य सुमाहान्क्रोधः स्मरतो निधनं पितुः / बभूव सहसा सर्वलोकसंहरणक्षमः

അപ്പോൾ പിതാവിന്റെ മരണത്തെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുമ്പോൾ, എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കാൻ പ്രാപ്തമായ ഒരു വലിയ കോപം അവനിൽ പെട്ടെന്നുണ്ടായി.

Verse 8

मातुरर्थे कृतां पूर्वं प्रतिज्ञां सत्यसंगरः / दृढीचकार हृदये सर्वक्षत्रवधोद्यतः

സത്യസന്ധനായ അദ്ദേഹം, അമ്മയ്ക്കുവേണ്ടി നേരത്തെ ചെയ്ത പ്രതിജ്ഞ ഹൃദയത്തിൽ ഉറപ്പിക്കുകയും എല്ലാ ക്ഷത്രിയരെയും വധിക്കാൻ തയ്യാറാവുകയും ചെയ്തു.

Verse 9

क्षत्रवंश्यानशेषेण हत्वा तद्देहलोहितैः / करिष्ये तर्पणं पित्रोरिति निश्चित्य भार्गवः

ഭാർഗവൻ (പരശുരാമൻ) തീരുമാനിച്ചു: 'ക്ഷത്രിയ വംശത്തെ മുഴുവനായി കൊന്നൊടുക്കി, അവരുടെ ശരീരത്തിലെ രക്തം കൊണ്ട് ഞാൻ എന്റെ മാതാപിതാക്കൾക്ക് തർപ്പണം ചെയ്യും.'

Verse 10

भ्रातॄणां चैव सर्वेषामाख्यायात्मसमीहितम् / प्रययौ तदनुज्ञातः कृत्वा संस्थांपितुः क्रियाम्

തന്റെ എല്ലാ സഹോദരന്മാരോടും തന്റെ ഉദ്ദേശ്യം അറിയിക്കുകയും അവരുടെ അനുവാദം വാങ്ങുകയും ചെയ്തശേഷം, പിതാവിന്റെ അന്ത്യಕರ್മങ്ങൾ നിർവഹിച്ച് അദ്ദേഹം യാത്രയായി.

Verse 11

अकृतव्रणसंयुक्तः प्राप्य माहिष्मतीं ततः / तद्बाह्योपवने स्थित्वा सस्मार स महोदरम्

അകൃതവ്രണനോടൊപ്പം മാഹിഷ്മതിയിലെത്തി, നഗരത്തിന് പുറത്തുള്ള ഉദ്യാനത്തിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹം മഹോദരനെ സ്മരിച്ചു.

Verse 12

स तस्मै रथचापाद्यं सहसाश्वसमन्वितम् / प्रेषयामास रामाय सर्वसंहननानि च

അവൻ രാമനുവേണ്ടി രഥം, ധനുസ്സു മുതലായവയും, സഹസ്ര അശ്വങ്ങളോടുകൂടിയ എല്ലാ യുദ്ധസാമഗ്രികളും ഉടൻ അയച്ചു.

Verse 13

रामो ऽपि रथमारुह्य सन्नद्धः सशरं धनुः / गृहीत्वापूरयच्छङ्खं रुद्रदत्तममित्रजित्

അമിത്രജിതനായ രാമനും രഥത്തിൽ കയറി, സന്നദ്ധനായി, അമ്പുകളോടുകൂടിയ ധനുസ്സു പിടിച്ച്, രുദ്രൻ നൽകിയ ശംഖം കൈയിൽ എടുത്ത് മുഴക്കി.

Verse 14

ज्याघोषं च चकारोच्चै रोदसी कंपयन्निव / सहसाहोथ सारथ्यं चक्रे सारथिनां वरः

അവൻ ധനുസ്സിന്റെ ജ്യാഘോഷം ഉച്ചത്തിൽ മുഴക്കി, ഭൂമിയും ആകാശവും കുലുങ്ങുന്നതുപോലെ; ഉടൻ സാരഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ സാരഥ്യം ഏറ്റെടുത്തു.

Verse 15

रथज्याशङ्खनादैस्तु वधात्पित्रोरमर्षिणः / तस्याभून्नगरी सर्वा संक्षुब्धाश्च नरद्विपाः

രഥത്തിന്റെ ഗർജ്ജനം, ജ്യാഘോഷം, ശംഖനാദം എന്നിവകൊണ്ട്—പിതൃവധത്തിൽ ക്രുദ്ധനായ അവന്റെ കാരണമായി—ആ നഗരം മുഴുവൻ കലങ്ങി; വീരന്മാരും ക്ഷുബ്ധരായി.

Verse 16

रामं त्वागतमाज्ञाय सर्वक्षत्रकुलान्तकम् / संक्षुब्धाश्चक्रुरुद्योगं संग्रामाय नृपात्मजाः

സകല ക്ഷത്രിയകുലങ്ങളുടെയും അന്തകനായ രാമൻ വന്നതായി അറിഞ്ഞപ്പോൾ, രാജപുത്രന്മാർ ക്ഷുബ്ധരായി യുദ്ധത്തിനായി ഒരുക്കം തുടങ്ങി.

Verse 17

अथ पञ्चरथाः शुराः शूरसेनादयो नृप / रामेण योद्धुं सहिता राजभिश्च क्रुरुद्यमम्

അപ്പോൾ ശൂരസേനാദി വീരരാജാക്കന്മാർ, അഞ്ചു രഥങ്ങളോടെ, ക്രൂരനിശ്ചയത്തോടെ രാജാക്കളോടൊപ്പം രാമനോട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ഒരുമിച്ചു.

Verse 18

चतुरङ्गवलोपेतास्ततस्ते क्षत्रियर्षभाः / राममासादयामासुः पतङ्गा इव पावकम्

അപ്പോൾ ആ ക്ഷത്രിയശ്രേഷ്ഠർ ചതുരംഗസേനയോടെ, തീയിലേക്കു പറക്കുന്ന പാറ്റകളെപ്പോലെ, രാമനെ സമീപിച്ചു.

Verse 19

निवार्य तानापततो रथेनैकेन भार्गवः / युयुधे पार्थिवैः सर्वैः समरे ऽमितविक्रमः

അവർ പാഞ്ഞെത്തുന്നതു ഒരൊറ്റ രഥംകൊണ്ട് തടഞ്ഞ്, അമിതവിക്രമനായ ഭാർഗവ രാമൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ എല്ലാ രാജാക്കളോടും പോരാടി.

Verse 20

ततः पुनरभूद्युद्धं रामस्य सह राजभिः / जघान यत्र संक्रुद्धो राज्ञां शतमुदारधीः

പിന്നീട് രാമനും രാജാക്കളും തമ്മിൽ വീണ്ടും യുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു; അവിടെ ക്രോധത്തോടെ ഉദാരബുദ്ധിയായ രാമൻ രാജാക്കളിൽ നൂറുപേരെ വധിച്ചു.

Verse 21

ततः स शूरसेनादीन्हत्वा सबलवाहनान् / त्रणेन पातयामास क्षितौ क्षत्रियमण्डलम्

പിന്നീട് അവൻ ശൂരസേനാദികളെ അവരുടെ സൈന്യവും വാഹനങ്ങളും സഹിതം വധിച്ച്, മുഴുവൻ ക്ഷത്രിയമണ്ഡലത്തെയും പുല്ലുപോലെ ഭൂമിയിൽ വീഴ്ത്തി.

Verse 22

ततस्ते भग्नसंकल्पा हतस्वबलवाहनाः / हतशिष्टा नृपतयो दुद्रुवुः सर्वतोदिशम्

അപ്പോൾ തീരുമാനം തകർന്നു, സൈന്യബലവും വാഹനങ്ങളും നശിച്ച അവശേഷിച്ച രാജാക്കന്മാർ എല്ലാദിക്കുകളിലേക്കും ഓടിപ്പോയി.

Verse 23

एवं विद्राव्य सैन्यानि हत्वा जित्वाथ संयुगे / जघान शतशो राज्ञः शूराञ्छरवराग्निना

ഇങ്ങനെ സൈന്യങ്ങളെ ചിതറിച്ചു, യുദ്ധത്തിൽ വധിച്ച് ജയിച്ച ശേഷം, അമ്പുവർഷത്തിന്റെ അഗ്നിയാൽ നൂറുകണക്കിന് വീരരാജാക്കളെ അവൻ സംഹരിച്ചു.

Verse 24

ततः क्रोधपरीतात्मा दग्धुकामो ऽखिलां पुरीम् / उदैरयद्भार्गवो ऽस्त्रं कालाग्निसदृशप्रभम्

അപ്പോൾ ക്രോധം നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ, മുഴുവൻ നഗരവും ദഹിപ്പിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ, ഭാർഗവൻ കാലാഗ്നിയെപ്പോലെ ദീപ്തമായ അസ്ത്രം ഉണർത്തി.

Verse 25

ज्वालाकवलिताशेषपुरप्राकारमालिनीम् / पुरीं सहस्त्यश्वनरां स ददाहास्त्रपावकः

ജ്വാലകൾ വിഴുങ്ങിയ, നഗരപ്രാകാരങ്ങളുടെ നിരകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, ആനയും കുതിരയും ജനങ്ങളും ഉൾപ്പെട്ട ആ പുരിയെ ആ അസ്ത്രാഗ്നി ദഹിപ്പിച്ചു.

Verse 26

दह्यमानां पुरीं दृष्ट्वा प्राणत्राणपरायणः / जीवनाय जगामाशु वीतिहोत्रो भयातुरः

ദഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പുരി കണ്ടപ്പോൾ, പ്രാണരക്ഷയിൽ മാത്രം ലീനനായ, ഭയാകുലനായ വീതിഹോത്രൻ ജീവൻ രക്ഷിക്കാനായി ഉടൻ പുറപ്പെട്ടു.

Verse 27

अस्त्राग्निना पुरीं सर्वां दग्ध्वा हत्वा च शात्रवान् / प्राशयानो ऽखिलान् लोकान् साक्षात्काल इवान्तकः

അസ്ത്രാഗ്നിയാൽ അവൻ മുഴുവൻ പുരിയും ദഹിപ്പിച്ച് ശത്രുക്കളെ വധിച്ചു; സാക്ഷാൽ കാലരൂപ അന്തകനെന്നപോലെ സർവ്വലോകങ്ങളെയും ഗ്രസിക്കുന്നവനായി തോന്നി।

Verse 28

अकृतव्रणसंयुक्तः सहसाहेन चान्वितः / जगामरथघोषेण कंपयन्निव मेदिनीम्

അവൻ മുറിവുകളില്ലാതെ, അത്യന്തം ധൈര്യത്തോടെ, രഥഘോഷംകൊണ്ട് ഭൂമിയെ നടുക്കുന്നതുപോലെ മുന്നേ നീങ്ങി।

Verse 29

विनिघ्नन् क्षत्रियान्सर्वान् संशाम्य पृथिवीतले / महेन्द्राद्रिं ययौ रामस्तपसे धतमानसः

ഭൂതലത്തിൽ സർവ്വ ക്ഷത്രിയരെയും നിഗ്രഹിച്ച് ശമിപ്പിച്ച ശേഷം, തപസ്സിനായി മനസ്സുറപ്പിച്ച രാമൻ മഹേന്ദ്രപർവ്വതത്തിലേക്ക് പോയി।

Verse 30

तस्मिन्नष्टचतुष्कं च यावत्क्षत्रसमुद्गमम् / प्रत्येत्य भूयस्तद्धत्यै बद्धदीक्षो धृतव्रतः

ക്ഷത്രരുടെ പുനരുയർച്ച വരുവോളം അഷ്ടചതുഷ്കം (മുപ്പത്തിരണ്ട്) വർഷം കഴിഞ്ഞു; പിന്നെ അവൻ മടങ്ങിവന്ന് വീണ്ടും അവരുടെ വധത്തിനായി ദീക്ഷാബദ്ധനായി വ്രതധാരിയായി നിന്നു।

Verse 31

क्षत्रक्षेत्रेषु भूयश्च क्षत्रमुत्पादितं द्विजैः / निजघान पुनर्भूमौ राज्ञ शतसहस्रशः

ക്ഷത്രക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ദ്വിജന്മാർ വീണ്ടും ക്ഷത്രിയരെ ഉത്പാദിപ്പിച്ചു; അപ്പോൾ അവൻ ഭൂമിയിൽ വീണ്ടും ലക്ഷക്കണക്കിന് രാജാക്കളെ വധിച്ചു।

Verse 32

वर्षद्वयेन भूयो ऽपि कृत्वा निःक्षत्रियां महीम् / षट्चतुष्टयवर्षान्तं तपस्तेपे पुनश्च सः

രണ്ട് വർഷത്തിനകം അവൻ വീണ്ടും ഭൂമിയെ ക്ഷത്രിയരഹിതമാക്കി; പിന്നെ ആറു-ചതുഷ്ടയ വർഷങ്ങൾ വരെ അവൻ പുനഃ തപസ്സു ചെയ്തു।

Verse 33

भूयो ऽपि राजन् संबुद्धं क्षत्रमुत्पादितं द्विजैः / जघान भूमौ निःशेषं साक्षात्काल इवान्तकः

ഹേ രാജാവേ, ദ്വിജന്മാർ വീണ്ടും ഉണർത്തി സൃഷ്ടിച്ച ക്ഷത്രിയവർഗത്തെ അവൻ ഭൂമിയിൽ നിശ്ശേഷം സംഹരിച്ചു; സാക്ഷാൽ കാലരൂപ അന്തകനെന്നപോലെ।

Verse 34

कालेन तावता भूयः समुत्पन्नं नृपात्त्वयम् / निघ्नंश्चचार पृथिवीं वर्षद्वयमनारतम्

അത്രകാലത്തിനകം, ഹേ നൃപാ, നിന്മൂലം വീണ്ടും ഉദ്ഭവിച്ച (ക്ഷത്രിയരെ) വധിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ രണ്ട് വർഷം ഇടവിടാതെ ഭൂമിയിലുടനീളം സഞ്ചരിച്ചു।

Verse 35

अलं रामेण राजेन्द्र स्मरता निधनं पितुः / त्रिः सप्तकृत्वः पृथिवी तेन निःक्षत्रिया कृता

ഹേ രാജേന്ദ്രാ, പിതാവിന്റെ നിധനം സ്മരിച്ചിരുന്ന രാമൻ മതിയെന്നപോലെ ചെയ്തു; അവൻ ഇരുപത്തൊന്ന് പ്രാവശ്യം ഭൂമിയെ ക്ഷത്രിയരഹിതമാക്കി।

Verse 36

त्रिःसप्तकृत्वस्तन्माता यदुरः स्वमताडयत् / तावद्रामेण तस्मात्तु क्षत्रमुत्सादितं भुवि

അവന്റെ മാതാവ് ദുഃഖത്തിൽ തന്റെ നെഞ്ചടിച്ചതു—ഇരുപത്തൊന്ന് പ്രാവശ്യം—അത്രത്തോളം രാമൻ അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഭൂമിയിൽ ക്ഷത്രിയവർഗത്തെ ഉന്മൂലനം ചെയ്തു।