Anuvaka 2
പ്രാഥമിക വിഷയം: മന്ത്രവും ഔഷധി-സസ്യചികിത്സയും ഉപയോഗിച്ച് വിഷം, രോഗങ്ങൾ, ഉള്ളിലെ സാമൂഹ്യ–മാനസിക ഉപദ്രവങ്ങൾ എന്നിവ നീക്കിക്കളഞ്ഞുകൊണ്ട് ജനനം–ഗർഭധാരണം–ദീർഘായുസ്സ് എന്നിവയിൽ ജീവനെ സ്ഥിരപ്പെടുത്തുന്ന പ്രയോഗാത്മക സംരക്ഷണവും ചികിത്സയും. ഉപവിഷയങ്ങൾ: (1) പുംസവനവും പുത്ര-സുരക്ഷിത ജനനശക്തിയും, (2) ഗർഭദൃംഹണ—ഭ്രൂണത്തെ ദൃഢമാക്കി ഗർഭസ്ഥിതിയെ സ്ഥിരപ്പെടുത്തൽ, (3) അകാലമരണം/ഹിംസാത്മക വധം എന്നിവയ്ക്കെതിരായ മൃത്യുഞ്ജയ-ശാന്തി, (4) ഭൈഷജ്യ—സർപ്പവിഷം/വിഷബാധ, നേത്രരോഗം, ബലാസ, ജ്വരം/യക്ഷ്മ തുടങ്ങിയവയ്ക്കുള്ള ലക്ഷ്യചികിത്സകൾ, (5) ഔഷധിയും വൃക്ഷ-മിത്രങ്ങളും—ഔഷധസഹായികളായി പ്രവർത്തിക്കൽ.
Suktas in Anuvaka 2
Sukta 11
AV 6.11 ഒരു സംക്ഷിപ്ത പുംസവന (പുത്രജനനത്തിനുള്ള) മന്ത്രമാണ്; “പുത്രലാഭം” ഉറപ്പാക്കാൻ സ്ത്രീകളിൽ ജനനശക്തി കൈമാറ്റം ചെയ്ത് സ്ഥാപിക്കുന്നു. ശമീ അശ്വത്ഥത്തിന്മേൽ എന്ന സസ്യപ്രതീകം പ്രജാപതിയുടെ നിയമവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുകയും, സമ്മതവും സന്താനശക്തിയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന അനുമതി, സിനീവാലി എന്നിവയെ ആഹ്വാനിച്ച്, പ്രജനനഫലം പുരുഷശിശുവിലേക്കായി തിരിമറിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
Sukta 12
AV 6.12 അഥർവണിക പാരമ്പര്യത്തിലെ സംക്ഷിപ്തമായ ഒരു ചികിത്സാമന്ത്രമാണ്; വിശ്വശുദ്ധീകരകരായ ശക്തികളെയും പവിത്രജ്ഞാനത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ അധികാരത്തെയും ആഹ്വാനിച്ച് പാമ്പുവിഷത്തെ അകറ്റുന്നു. അവസാനം ജലങ്ങളെയും പേരോടെ വിളിക്കുന്ന നദികളെയും ‘മധു’ (മധുരത്വം) കൊണ്ടു ശമിപ്പിച്ച്, ചികിത്സയെ ശാന്തിയായി വിപുലീകരിക്കുന്നു—വായ്ക്ക് (ആഹാരഗ്രഹണം/വാക്ക്)യും ഹൃദയത്തിന് (പ്രാണ-ഭാവകേന്ദ്രം)യും ക്ഷേമം നൽകുന്നു. ഈ സൂക്തത്തിന്റെ ശക്തി വിഷത്തെ രോഗിയിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കുന്നതിൽ (സൂര്യന്റെ വ്യാപക ശുദ്ധിപോലെ)യും മധുരവും മംഗളകരവുമായ ജലങ്ങളിലൂടെ ഐക്യം പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിലും ആണ്.
Sukta 13
AV 6.13 ഒരു സംക്ഷിപ്ത മൃത്യുജയ–ശാന്തി സൂക്തമാണ്; മൃത്യുവിനോടും വധ (വധം/സംഹാരം) എത്തിച്ചേരാവുന്ന എല്ലാ സാമൂഹികവും കോസ്മികവുമായ വഴികളോടും—ദൈവികം, രാജകീയം, സമുദായികം—നമസ് അർപ്പിച്ച് അകാലമരണം അകറ്റുന്നു. മൃത്യുവിനെ ആക്രമിക്കുന്നതിന് പകരം അവനെ ശമിപ്പിച്ച് അവന്റെ ഉദ്ദേശം ‘തിരിച്ച്’ മാറ്റി, മരണകരമായ വാക്കുകൾ, വൈരിയായ വിധികൾ, പിശാചീയ/ദൈത്യ ഏജൻസികൾ എന്നിവയെ നിർവീര്യമാക്കുന്നു; കൂടാതെ ഔഷധോപായങ്ങളെയും ബ്രാഹ്മണിക ശക്തിയെയും ജീവനും സുഖപ്രാപ്തിയും ലക്ഷ്യമാക്കി ഏകോപിപ്പിക്കുന്നു.
Sukta 14
AV 6.14 ഒരു സംക്ഷിപ്തമായ ആഥർവണിക ചികിത്സാമന്ത്രമാണ്; അസ്ഥികൾ, സന്ധികൾ, അവയവങ്ങൾ, ഹൃദയപ്രദേശവും വരെ ബാധിക്കുന്നവിധം ഉള്ളിൽ കുടുങ്ങി ശിഥിലമാക്കുന്ന ‘ബലാസ’ രോഗത്തെ ഇതിൽ ലക്ഷ്യമിടുന്നു. മൂന്ന് അനുഷ്ടുഭ് പദ്യങ്ങളിൽ ആദ്യം പീഡയെ തിരിച്ചറിയുന്നു; തുടർന്ന് അതിന്റെ ‘ബന്ധം’യും ‘മൂലവും’ മുറിച്ച് പൂർണ്ണമായി പിഴുതെറിയാൻ ആജ്ഞാപിക്കുന്നു; ഒടുവിൽ അത് ദുർബലവും ഹാനികരമല്ലാത്തതുമായ നിലയിൽ അകറ്റി, വീണ്ടും മടങ്ങിവരാതെയായി ഓടിച്ചുകളയുന്നു.
Sukta 15
ഈ സംക്ഷിപ്തമായ അഥർവവേദീയ മന്ത്രം സംരക്ഷണപരമായ മേൽക്കൈ നേടുന്നതിനായി, ഔഷധികളുടെ അധിപതിയായി വ്യക്തീകരിക്കപ്പെട്ട ഓഷധിയെ—അവൾക്ക് പിന്തുണയായി സഹചാരിയായ വൃക്ഷങ്ങളെ സസ്യ-പരിവാരമായി കൂട്ടിച്ചേർത്ത്—ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. സസ്യലോകത്തിലെ സ്വാഭാവിക ശ്രേണിക്രമം (ഔഷധികളിൽ സോമം, വൃക്ഷങ്ങളിൽ തലാശം) ആചാരോപമയായി മാറ്റി, സാമൂഹ്യവും ആത്മീയവും ആയ ഉന്നതസ്ഥാനം സ്ഥാപിക്കുന്നു; അതുവഴി ഏതൊരു ആക്രമകനെയും (ബന്ധുവായാലും പോലും) നിർവീര്യമാക്കുന്നു. ഈ സ്തുതിയുടെ ശക്തി ‘ഉത്തമത്വം’—ഏറ്റവും ഉന്നതമായിരിക്കുക—എന്നതിനെ കവചമായി സ്ഥാപിക്കുന്നതിലാണ്: ശ്രേഷ്ഠത തന്നെയാണ് സംരക്ഷണം.
Sukta 16
AV 6.16 അക്ഷി-രോഗം (കണ്ണുരോഗം) ശമിപ്പിക്കാനുള്ള സംക്ഷിപ്തമായ ആഥർവണിക ചികിത്സാമന്ത്രമാണ്. ഔഷധത്തെ ആഹ്വാനിക്കുന്ന പ്രയോഗം, രോഗത്തിന്റെ പേരുപറഞ്ഞ ഏജന്റുകളെ ശക്തിയായി പുറത്താക്കുന്ന നടപടിയോടൊപ്പം ചേർക്കുന്നു. തയ്യാറാക്കിയ ഭക്ഷണ-വാഹകമായ കരമ്പം വഴി പരിഹാരത്തിന്റെ പ്രബലമായ രസ (സാരം/സപ്പ്) ഉണർത്തുകയും, രോഗത്തിന്റെ പല രൂപങ്ങളും ആത്മ/ഭൂത-നാമങ്ങളും പട്ടികപ്പെടുത്തി തള്ളിക്കളഞ്ഞുകൊണ്ട് ആ വ്യാധിയെ ‘ബന്ധിക്കുന്ന’ രീതിയും ഒരേസമയം നടപ്പാക്കുന്നു.
Sukta 17
ഈ ചെറു അഥർവവേദീയ സൂക്തം ഗർഭദൃംഹണ മന്ത്രമാണ്: ഭൂമിയുടെ അപരിമിതമായ ധാരണശക്തിയെയും പിടിത്തത്തെയും ഗർഭധാരണത്തിന്റെ മാതൃകയായി എടുത്ത് ‘ഗർഭത്തെ ദൃഢമാക്കുന്നു’. ജീവികൾ, പർവതങ്ങൾ, ക്രമബദ്ധമായ ലോകം എന്നിവയെ സ്ഥിരമായി ധരിക്കുന്ന ആധാരമായി പൃഥിവിയെ ആവർത്തിച്ച് ആഹ്വാനിച്ച്, സവിതാവിന്റെ ജീവപ്രേരക ശക്തിയുടെ അധീനത്തിൽ യോജ്യമായ പ്രസവസമയം വരുവോളം ഭ്രൂണം സുരക്ഷിതമായി പിടിച്ചുനിൽക്കട്ടെ എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
Sukta 18
ഈ ചുരുക്കമായ അഥർവവേദീയ ചികിത്സാമന്ത്രം ഹൃദയത്തിൽ കുടിയിരിക്കുന്ന, മനസ്സിൽ നിന്നുയർന്ന ചൂടായി ജ്വലിച്ച് ദുഃഖത്തിലും സാമൂഹികഹാനിയിലും കലാശിക്കുന്ന ‘ഈർഷ്യ’യെ ലക്ഷ്യമിടുന്നു. ഉള്ളിലെ അഗ്നിയെ ശമിപ്പിക്കുന്ന പ്രതീകത്തിലൂടെ, ഈർഷ്യാഭരിതമായ മനസ്സിനെ ഭൂമിപോലെയും മരിച്ചവരെപ്പോലെയും ജഡമാക്കി, തൊലിച്ചാക്കിൽ നിന്നു ചൂട് പുറത്തേക്കൊഴുക്കുന്നതുപോലെ ചിത്രീകരിച്ച്, വൈരാഗ്യപൂർണമായ വികാരത്തെ ആചാരപരമായി ‘തണുപ്പിച്ച്’ സൗഹാർദം പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നു.
Sukta 19
AVŚ 6.19 ഒരു സംക്ഷിപ്ത ശുദ്ധീകരണ സൂക്തമാണ്; ‘സ്വയം-ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന’ സോമതത്ത്വമായ പവമാനനെയും, അനുബന്ധ ശുദ്ധീകരകരെയും (ദേവന്മാർ, പിതൃസ്വരൂപമായ മനു-പുരുഷന്മാർ, എല്ലാ ജീവികളും) ആഹ്വാനം ചെയ്ത് പാരായകനെയെല്ലാ തലങ്ങളിലും ശുദ്ധീകരിക്കണമെന്നു അപേക്ഷിക്കുന്നു. ഈ ശുദ്ധീകരണം വെറും ആചാരപരമല്ല; മംഗളകരമായ ശേഷി പുനഃസ്ഥാപിക്കലാണ് ലക്ഷ്യം—ശരിയായ നിശ്ചയം (ക്രതു), കഴിവ്/പ്രാവീണ്യം (ദക്ഷ), ജീവശക്തി (ജീവ), സുരക്ഷ/അരിഷ്ടത (അരിഷ്ടതാ), ഒടുവിൽ സവിതാവിന്റെ അഭിഷേകപ്രേരണയിലൂടെ വ്യക്തമായ ദൃഷ്ടി (ചക്ഷുസ്) നേടൽ.
Sukta 20
AVŚ 6.20 ഒരു സംക്ഷിപ്ത തക്മൻ-സൂക്തമാണ്; ജ്വരത്തെയും ക്ഷയരോഗത്തെയും (യക്ഷ്മ) ശമിപ്പിക്കാവുന്ന, പേരിട്ട് വിളിക്കാവുന്ന, പുറത്താക്കാവുന്ന വ്യക്തീകൃത ശക്തിയായി ഇതിൽ കാണുന്നു. ചികിത്സാഭാവം ഇതിൽ ലഘുവായ അഭിചാരിക ‘മറുനിർദ്ദേശ’ പ്രേരണയോടൊപ്പം ചേർക്കുന്നു: ജ്വരത്തിന്റെ ചൂട് രോഗിയിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോയി വ്രത/നിയമിതജീവിതത്തിന് പുറത്തുള്ള ‘അവ്രത’നെയിടത്തേക്ക് പോകണമെന്ന് ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; ഗൃഹം ആവർത്തിച്ചുള്ള ‘നമോ’ വന്ദനക്രിയകളിലൂടെ സംരക്ഷണം ഉറപ്പാക്കുന്നു.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.