Sukta 7

Mantra 1

अरातिनाशनम्। १ विराड्गर्भा प्रस्तारपङ्क्तिः, ४ पथ्याबृहती, ६ प्रस्तारपङ्क्तिः। आ नो॑ भर॒ मा परि॑ ष्ठा अराते॒ मा नो॑ रक्षी॒र्दक्षि॑णां नी॒यमा॑नाम्। नमो॑ वी॒र्त्साया॒ अस॑मृद्धये॒ नमो॑ अ॒स्त्वरा॑तये

ഞങ്ങളിലേക്കു (ഞങ്ങളുടെ മംഗളം) കൊണ്ടുവരിക; ഹേ അരാതി, ഞങ്ങളെ ചുറ്റി നില്ക്കരുത്. ദക്ഷിണ (യജ്ഞ-ഫീ) കൊണ്ടുപോകപ്പെടുമ്പോൾ ഞങ്ങളെ ആക്രമിക്കരുത്. വീർത്ത്സാ—അസമൃദ്ധി (അവിജയം)യ്ക്ക് നമസ്കാരം; അരാതിക്കും നമസ്കാരം ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ.

Mantra 2

यम॑राते पुरोध॒त्से पुरु॑षं परिरा॒पिण॑म्। नम॑स्ते॒ तस्मै॑ कृण्मो॒ मा व॒निं व्य॑थयी॒र्मम॑

ഹേ അരാതി, നീ മുൻപിൽ നിർത്തുന്ന ആ പുരുഷനെ—എല്ലാടവും ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് പീഡിപ്പിക്കുന്ന ഉപദ്രവിയെ—അവനോടും ആ ശക്തിയോടും ഞങ്ങൾ നമസ്കാരം അർപ്പിക്കുന്നു. എന്റെ വാണി (ലാഭം/പ്രാപ്തി), എന്റെ സമ്മാനം—അതിനെ കലക്കരുത്, വേദനിപ്പിക്കരുത്.

Mantra 3

प्र णो॑ व॒निर्दे॒वकृ॑ता॒ दिवा॒ नक्तं॑ च कल्पताम्। अरा॑तिमनु॒प्रेमो॑ व॒यं नमो॑ अ॒स्त्वरा॑तये

ദേവകൃതമായ ലാഭം ഞങ്ങൾക്കായി മുന്നോട്ട് വരട്ടെ; പകലും രാത്രിയും അത് സജ്ജമാകട്ടെ. അരാതിയെ പിന്തുടർന്ന് ഞങ്ങൾ അനുപ്രേമത്തോടെ മുന്നേറുന്നു; അരാതിക്ക് നമസ്കാരം—അരാതിക്ക് നമോ.

Mantra 4

सर॑स्वती॒मनु॑मतिं॒ भगं॒ यन्तो॑ हवामहे । वाचं॑ जु॒ष्टां मधु॑मतीमवादिषं दे॒वानां॑ दे॒वहू॑तिषु

സരസ്വതി, അനുമതി, ഭഗ—അവരിലേക്കു സമീപിച്ചു ഞങ്ങൾ ആവാഹനം ചെയ്യുന്നു. ദേവന്മാരുടെ ദേവഹൂതികളിൽ ഞാൻ മധുരസമ്പന്നവും പ്രീതികരവും അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടതുമായ വാക്ക് ഉച്ചരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

Mantra 5

यं याचा॑म्य॒हं वा॒चा सर॑स्वत्या मनो॒युजा॑ । श्र॒द्धा तम॒द्य वि॑न्दतु द॒त्ता सोमे॑न ब॒भ्रुणा॑

ഞാൻ വാക്കുകൊണ്ട് ആരെയാണോ അപേക്ഷിക്കുന്നത്—സരസ്വതിയാൽ, മനോയുജയാൽ—ശ്രദ്ധ ഇന്ന് എനിക്ക് ആ വരം ലഭ്യമാക്കട്ടെ; അത് ബഭ്രു (താമ്രവർണ്ണ) സോമംകൊണ്ട് ദത്തവും ദൃഢീകരിതവും ആകുന്നു.

Mantra 6

मा व॒निं मा वाचं॑ नो॒ वीर्त्सी॑रु॒भावि॑न्द्रा॒ग्नी आ भ॑रतां नो॒ वसू॑नि । सर्वे॑ नो अ॒द्य दित्स॒न्तोऽरा॑तिं॒ प्रति॑ हर्यत

ഞങ്ങളുടെ ലാഭത്തെ ഹാനിക്കരുതേ; ഞങ്ങളുടെ വാക്കിനെയും ഹാനിക്കരുതേ. ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും—ഇരുവരും—ഞങ്ങൾക്ക് വസുക്കളെ (സമ്പത്ത്) ഇവിടെ കൊണ്ടുവരട്ടെ. ഇന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് ദാനം നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാവരും ശത്രുശക്തിയായ (ആരാതി)യെ പ്രതിരോധിച്ച് പിന്തള്ളുക, അകറ്റുക.

Mantra 7

प॒रोऽपे॑ह्यसमृद्धे॒ वि ते॑ हे॒तिं न॑यामसि । वेद॑ त्वा॒हं नि॒मीव॑न्तीं नितु॒दन्ती॑मराते

അകലെ പോകുക, ഓ അസമൃദ്ധിയേ! നിന്റെ ആയുധത്തെ ഞങ്ങൾ അകറ്റി കൊണ്ടുപോയി ചിതറിക്കുന്നു. ഹേ ആരാതി, നിന്നെ ഞാൻ അറിയുന്നു—ക്ഷയിപ്പിക്കുന്നവളായി, കുത്തിപ്പീഡിപ്പിക്കുന്നവളായി; അതുകൊണ്ട് നിന്നെ ഞാൻ പുറത്താക്കുന്നു.

Mantra 8

उ॒त न॒ग्ना बोभु॑वती स्वप्न॒या स॑चसे॒ जन॑म्। अरा॑ते चि॒त्तं वीर्त्स॒न्त्याकू॑तिं॒ पुरु॑षस्य च

അതെ, നഗ്നയായി എഴുന്നേറ്റ്, സ്വപ്നത്തിലൂടെ നീ മനുഷ്യരോട് ചേർന്നു പിടിക്കുന്നു. ഹേ ആരാതി, നീ മനസ്സിനെയും ആകൂതി/സങ്കൽപ്പത്തെയും ആക്രമിക്കുന്നു—ഒരു പുരുഷന്റെ ചിന്തയെയും അവന്റെ നിർണ്ണയത്തെയും.

Mantra 9

या म॑ह॒ती म॒होन्मा॑ना॒ विश्वा॒ आशा॑ व्यान॒शे। तस्यै॑ हिरण्यके॒श्यै निरृ॑त्या अकरं॒ नमः॑

മഹത്തായവളും, മഹത്വത്തിൽ അതിമാപമുള്ളവളും, എല്ലാ ദിക്കുകളിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവളുമായ—ആ സ്വർണ്ണകേശിയായ നിരൃതിക്കു ഞാൻ നമസ്കാരം അർപ്പിച്ചു.

Mantra 10

हिर॑ण्यवर्णा सु॒भगा॒ हिर॑ण्यकशिपुर्म॒ही। तस्यै॒ हिर॑ण्यद्राप॒येऽरा॑त्या अकरं॒ नमः॑

സ്വർണ്ണവർണ്ണയുമായ, സുഭഗയായ, സ്വർണ്ണാസനത്തിൽ അധിരൂഢയായ മഹതിയായ—ആ സ്വർണ്ണാവൃതയായ ആരാതിക്കു ഞാൻ നമസ്കാരം അർപ്പിച്ചു.