
Rishi: Atharvanic tradition (hymn-family attribution uncertain in this excerpt)
Devata: Yama; Pitṛs (via svadhā)
Chandas: Mixed/irregular (AV narrative-prose-like metricality; not securely determinable from excerpt)
അഥർവവേദം 3.29 ഒരു ശവസംസ്കാര–നിയമപരമായ ‘വിമോചന/പരിഹാര’ തർക്കം അവതരിപ്പിക്കുന്നു: യമന് ലഭിക്കേണ്ട അവകാശം അംഗീകരിച്ച്, അത് ശരിയായി അർപ്പിക്കുന്ന ദാനത്തിലൂടെ—പ്രത്യേകിച്ച് വെളുത്ത കാൽകളുള്ള ഒരു പെൺആടിലൂടെ—മറ്റൊരു ദിശയിലേക്ക് തിരിച്ച് തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു; അങ്ങനെ ഭീഷണിയിലായ വ്യക്തിയെ മരണത്തിന്റെ അവകാശവാദത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നു. കൂടാതെ, ദാനം–പ്രതിഗ്രഹം (സ്വീകരിക്കൽ) എന്ന ഇടപാട് ‘കാമ’ (ഉദ്ദേശ്യപൂർണ്ണമായ ഇച്ഛ/ഇച്ഛാശക്തി)യിൽ ആധാരപ്പെടുത്തി വിശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; അക്ഷയ പുണ്യവും പിതൃലോകത്തിൽ ഉറച്ച നിലയും വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു.
Mantra 1
अविः। यद् राजा॑नो वि॒भज॑न्त इष्टापू॒र्तस्य॑ षोड॒शं य॒मस्या॒मी स॑भा॒सदः॑ । अवि॒स्तस्मा॒त् प्र मु॑ञ्चति द॒त्तः शि॑ति॒पात् स्व॒धा
രാജാക്കന്മാർ യമനുവേണ്ടി—സഭാസദന്മാരായവർക്കായി—ഇഷ്ടാപൂർത്ത (യജ്ഞവും പുണ്യകർമ്മവും) എന്ന പുണ്യത്തിന്റെ പതിനാറാം ഭാഗം വിഭജിക്കുമ്പോൾ, അതിൽ നിന്നു ദത്തമായ അവി (പെൺആട്) (മനുഷ്യനെ) മോചിപ്പിക്കുന്നു; ശ്വേതപാദി—സ്വധാ.
Mantra 2
सर्वा॒न् कामा॑न् पूरयत्या॒भव॑न् प्र॒भव॒न् भव॑न्। आ॒कू॒ति॒प्रोऽवि॑र्द॒त्तः शि॑ति॒पान्नोप॑ दस्यति
എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നവളായി—ഉദ്ഭവിച്ച്, പ്രബലമായി, നിലനിൽക്കുന്നവളായി—ആകൂതി (ഉദ്ദേശ്യം) പ്രേരിപ്പിച്ച അവി, ദത്തമായ ശ്വേതപാദി, ഞങ്ങളെ ആക്രമിക്കുന്നില്ല.
Mantra 3
यो ददा॑ति शिति॒पाद॒मविं॑ लो॒केन॒ संमि॑तम्। स नाक॑म॒भ्यारो॑हति॒ यत्र॑ शु॒ल्को न क्रि॒यते॑ अब॒लेन॒ बली॑यसे
ലോകത്തിന്റെ പൊതുമാനദണ്ഡപ്രകാരം മൂല്യം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട ശ്വേതപാദി (ശിതിപാദ) അവി (പെൺആട്/പെൺചെമ്മരി) യെ ആരെങ്കിലും ദാനം ചെയ്താൽ—അവൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് आरोഹിക്കുന്നു; അവിടെ ദുർബലൻ ബലവാനിൽ നിന്ന് ശുൽകം/ഉഘരാണി ഈടാക്കുന്നില്ല.
Mantra 4
पञ्चा॑पूपं शिति॒पाद॒मविं॑ लो॒केन॒ संमि॑तम्। प्र॒दा॒तोप॑ जीवति पितॄ॒णां लो॒केऽक्षि॑तम्
അഞ്ച് അപൂപ (അഞ്ച് പിണ്ഡം/കേക്ക്) സഹിതം, ലോകമാനദണ്ഡപ്രകാരം മൂല്യം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട ശ്വേതപാദി (ശിതിപാദ) അവി (പെൺആട്/പെൺചെമ്മരി) ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ—പിതൃലോകത്തിൽ അക്ഷയമായി നിശ്ചയമായും ജീവിക്കുന്നു.
Mantra 5
पञ्चा॑पूपं शिति॒पाद॒मविं॑ लो॒केन॒ संमि॑तम्। प्र॒दा॒तोप॑ जीवति सूर्यामा॒सयो॒रक्षि॑तम्
അഞ്ച് അപൂപ (അഞ്ച് പിണ്ഡം/കേക്ക്) സഹിതം, ലോകമാനദണ്ഡപ്രകാരം മൂല്യം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട ശ്വേതപാദി (ശിതിപാദ) അവി (പെൺആട്/പെൺചെമ്മരി) ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ—സൂര്യ-ചന്ദ്രന്മാരുടെ സ്ഥാനത്തിൽ അക്ഷയമായി നിശ്ചയമായും ജീവിക്കുന്നു.
Mantra 6
इ॑रेव नो॑प दस्यति समुद्र॑इव प॑यो मह॑त्। देवउ॑सवासि॑नाविव शितिपा॑न्नो॑प दस्यति
ഇഡാ (ഇളാ) ഞങ്ങൾക്ക് പോഷണം നൽകുന്നതുപോലെ, സമുദ്രം മഹത്തായ പാലുപോലെ പയസ് നൽകുന്നതുപോലെ, ദിവ്യ ഉഷഃ-ശക്തികളുപോലെ ശ്വേതപാദൻ (ശിതിപാൻ) ഞങ്ങൾക്ക് ദാനസമ്പത്ത് അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.
Mantra 7
क इ॒दं कस्मा॑ अदा॒त् कामः॒ कामा॑यादात्। कामो॑ दा॒ता कामः॑ प्रतिग्रही॒ता कामः॑ समु॒द्रमा वि॑वेश । कामे॑न त्वा॒ प्रति॑ गृह्णामि॒ कामै॒तत् ते॑
ഇത് ആര് നൽകി, ആര്ക്കാണ് നൽകപ്പെട്ടത്? കാമം (ഇച്ഛ) തന്നെയാണ് നൽകിയത്—കാമത്തിന്റെ തന്നെ പൂർത്തിക്കായി. കാമം ദാതാവാണ്, കാമം സ്വീകരിക്കുന്നവനും; കാമം സമുദ്രത്തിൽ പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്നു. കാമത്താൽ ഞാൻ നിന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നു; ഹേ കാമമേ, ഇത് നിനക്കുള്ളതാണ്.
Mantra 8
भूमि॑ष्ट्वा॒ प्रति॑ गृह्णात्व॒न्तरि॑क्षमि॒दं म॒हत्। माहं प्रा॒णेन॒ मात्मना॒ मा प्र॒जया॑ प्रति॒गृह्य॒ वि रा॑धिषि
ഭൂമി നിന്നെ വീണ്ടും സ്വീകരിക്കട്ടെ; ഈ മഹത്തായ അന്തരിക്ഷവും നിന്നെ സ്വീകരിക്കട്ടെ. നീ എന്നെ സംരക്ഷണത്തിൽ എടുത്തശേഷം—എന്റെ പ്രാണനിലും അല്ല, എന്റെ ആത്മസ്വരൂപത്തിലും അല്ല, എന്റെ പ്രജയിലും അല്ല—എന്നെ നശിപ്പിക്കരുതേ.
It is used as a rakṣā hymn to avert or settle death’s claim by offering a formally constituted gift (notably a white-footed ewe, often with five cakes) and sealing it with svadhā and correct acceptance.
It presents death as having an allotted due; by giving that due in a regulated substitute form, the rite aims to satisfy the claim so the living person is ‘released’ from being taken.
It is a liturgical authorization for receiving a gift: by declaring Kāma (purposeful desire/will) as both giver and receiver, the transfer becomes ritually valid and oriented toward fulfilled aims and lasting merit.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.