Sukta 87

Mantra 1

अध्व॑र्यवोऽरु॒णं दु॒ग्धमं॒शुं जु॒होत॑न वृष॒भाय॑ क्षिती॒नाम्। गौ॒राद् वेदी॑यां अव॒पान॒मिन्द्रो॑ वि॒श्वाहेद् या॑ति सु॒तसो॑ममि॒च्छन्

ഹേ അധ്വര്യവോ, ക്ഷിതീനാം (ജനങ്ങളുടെ) വൃഷഭൻ—ബലവാനായവനു—അരുൺ (ചുവപ്പുനിറമുള്ള) ദുഗ്ധ അംശു (സോമദണ്ഡം) ജുഹോതനം (ആഹുതി) ചെയ്യുവിൻ. വേദിയിൽ പ്രകാശമുള്ള പാത്രത്തിൽ നിന്ന് ഇന്ദ്രൻ എപ്പോഴും സമീപിക്കുന്നു, സുതസോമം (പിഴിഞ്ഞ സോമം) തന്റെ പാനത്തിനായി ആഗ്രഹിച്ച്.

Mantra 2

यद् द॑धि॒षे प्र॒दिवि॒ चार्वन्नं॑ दि॒वेदि॑वे पी॒तिमिद॑स्य वक्षि । उ॒त हृ॒दोत मन॑सा जुषा॒ण उ॒शन्नि॑न्द्र॒ प्रस्थि॑तान् पाहि॒ सोमा॑न्

നീ ഉയർന്ന ദിവിയിൽ വേഗശാലിയായ അശ്വത്തെ സ്ഥാപിക്കുകയും, ദിനംപ്രതി അതിന്റെ പാനം (പീതി) ഇവിടെ കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്യുമ്പോൾ—ഹൃദയവും മനസ്സും ആനന്ദത്തോടെ, ആഗ്രഹത്തോടെ, ഹേ ഇന്ദ്രാ, മുന്നിൽ വെച്ചിരിക്കുന്ന സോമപാത്രങ്ങൾ പാനം ചെയ്യുക; സോമങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളുക.

Mantra 3

ज॒ज्ञा॒नः सोमं॒ सह॑से पपाथ॒ प्र ते॑ मा॒ता म॑हि॒मान॑मुवाच । एन्द्र॑ पप्राथो॒र्व॑१न्तरि॑क्षं यु॒धा दे॒वेभ्यो॒ वरि॑वश्चकर्थ

പുതുതായി ജനിച്ചവനായി നീ ശക്തിക്കായി സോമം പാനം ചെയ്തു; നിന്റെ മാതാവ് നിന്റെ മഹിമയെ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തി. ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ വിശാലമായ അന്തരിക്ഷത്തെ വ്യാപിപ്പിച്ചു; യുദ്ധത്തിലൂടെ ദേവന്മാർക്കായി ഇടവും അനുഗ്രഹവും (വരിവസ്) ഒരുക്കി.

Mantra 4

यद् यो॒धया॑ मह॒तो मन्य॑माना॒न् साक्षा॑म॒ तान् बा॒हुभिः॒ शाश॑दानान्। यद् वा॒ नृभि॒र्वृत॑ इन्द्राभि॒युध्या॒स्तं त्वया॒जिं सौ॑श्रव॒सं ज॑येम

നീ മുഖാമുഖമായി യുദ്ധം ചെയ്ത്, തങ്ങളെ മഹാന്മാർ എന്നു കരുതിയ ശക്തന്മാരെ നിന്റെ ഭുജങ്ങളാൽ പ്രഹരിച്ച് വീഴ്ത്തിയപ്പോൾ; അല്ലെങ്കിൽ, ഹേ ഇന്ദ്രാ, വീരന്മാർ ചുറ്റിപ്പറ്റി നീ ആക്രമണത്തിൽ ചേർന്നപ്പോൾ—നിന്റെ കരുത്താൽ ഞങ്ങൾ ആ മത്സരയുദ്ധം ജയിക്കട്ടെ, സുകീർത്തിയാൽ സമൃദ്ധമായത്.

Mantra 5

प्रेन्द्र॑स्य वोचं प्रथ॒मा कृ॒तानि॒ प्र नूत॑ना म॒घवा॒ या च॒कार॑ । य॒देददे॑वी॒रस॑हिष्ट मा॒या अथा॑भव॒त् केव॑लः॒ सोमो॑ अस्य

ഇന്ദ്രന്റെ ആദിമ കൃത്യങ്ങളെ ഞാൻ പ്രസ്താവിക്കുന്നു; ദാനശൂരനായ (മഘവ) അവൻ ചെയ്ത പിന്നീടുള്ള കൃത്യങ്ങളെയും. അപ്പോൾ, ഹേ വീരസഹായികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, നിന്റെ അത്ഭുതമായ മായാ-കൗശലത്താൽ, അതിനുശേഷം സോമ (സോമരസം) അവനുടേതായി മാത്രം ആയി.

Mantra 6

तवे॒दं विश्व॑म॒भितः॑ पश॒व्यं॑१ यत् पश्य॑सि॒ चक्ष॑सा॒ सूर्य॑स्य । गवा॑मसि॒ गोप॑ति॒रेक॑ इन्द्र भक्षी॒महि॑ ते॒ प्रय॑तस्य॒ वस्वः॑

ഇതെല്ലാം നിന്റേതുതന്നെ—എല്ലാ ദിക്കുകളിലുമുള്ള ഈ പശുസമൃദ്ധമായ പ്രദേശം—നീ സൂര്യന്റെ കണ്ണാൽ കാണുന്നതു. പശുക്കളുടെ ഏക ഗോപതി നീയേ, ഹേ ഇന്ദ്രാ; നീ മുന്നോട്ടു നീട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന സമ്പത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾ പങ്കുചേരട്ടെ.

Mantra 7

बृह॑स्पते यु॒वमिन्द्र॑श्च॒ वस्वो॑ दि॒व्यस्ये॑शाथे उ॒त पार्थि॑वस्य । ध॒त्तं र॒यिं स्तु॑व॒ते की॒रये॑ चिद् यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः

ഹേ ബൃഹസ്പതേ! നിങ്ങൾ ഇരുവരും—നീയും ഇന്ദ്രനും—ദിവ്യവും പാർത്ഥിവവും ആയ വസുവിന്റെ അധിപതികളാണ്. സ്തുതിക്കുന്നവനും ഗാനം ചെയ്യുന്നവനും ധനം നല്കുവിൻ; എന്നും സ്വസ്തി-രക്ഷകളാൽ ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളുവിൻ.