Sukta 61

Mantra 1

तं ते॒ मदं॑ गृणीमसि॒ वृष॑णं पृ॒त्सु सा॑स॒हिम्। उ॒ लो॒क॒कृ॒त्नुम॑द्रिवो हरि॒श्रिय॑म्

നിന്റെ ആ മദം (ഉല്ലാസം/പ്രേരിത ഉന്മാദം) ഞങ്ങൾ പാടിപ്പുകഴ്ത്തുന്നു—യുദ്ധങ്ങളിൽ ജയിക്കുന്ന വൃഷഭൻ, സമരങ്ങളിൽ സഹിഷ്ണു; ഹേ അദ്രിവോ (ശില/വജ്രധാരി)! ലോകം മുഴുവൻ നിറക്കുന്നവൻ, ഹരികൾ (താമ്രവർണ്ണ അശ്വങ്ങൾ) എന്ന മഹിമയിൽ ദീപ്തൻ.

Mantra 2

येन॒ ज्योतीं॑ष्या॒यवे॒ मन॑वे च वि॒वेदि॑थ । म॒न्दा॒नो अ॒स्य ब॒र्हिषो॒ वि रा॑जसि

ആയുവിന്നും മനുവിന്നും വേണ്ടി നീ ജ്യോതിസ്സുകളെ നേടിയതുകൊണ്ടു; ഈ ബർഹിസ്‌ (പവിത്ര കുശപ്പുല്ല്) മേൽ ആനന്ദിതനായി നീ രാജസ തേജസ്സോടെ പ്രകാശിക്കുന്നു.

Mantra 3

तद॒द्या चि॑त्त उ॒क्थिनोऽनु॑ ष्टुवन्ति पू॒र्वथा॑ । वृष॑पत्नीर॒पो ज॑या दि॒वेदि॑वे

അതേ കാര്യം ഇന്നും നിന്റെ ഉക്ത-ഗായകർ പുരാതന രീതിയിൽ സ്തുതിക്കുന്നു; ഹേ വൃഷപത്നീ (വൃഷഭ-പതിയുള്ളവനേ), ദിനംപ്രതി നീ അപഃ (ജലങ്ങളെ) ജയിക്ക.

Mantra 4

तम्व॒भि प्र गा॑यत पुरुहू॒तं पु॑रुष्टु॒तम् । इन्द्रं॑ गी॒र्भिस्त॑वि॒षमा वि॑वासत

അവനെയേ ഉയർത്തിപ്പാടി പാടുവിൻ—പുരുഹൂതൻ, പുരുഷ്തുതൻ ആയ ഇന്ദ്രനെ; സ്തുതിഗീതങ്ങളാൽ ആ മഹാശക്തനെ പ്രസ്ഫുടമാക്കി, അവനെ ഇവിടെ വരുത്തുവിൻ.

Mantra 5

यस्य॑ द्वि॒बर्ह॑सो बृ॒हत् सहो॑ दा॒धार॒ रोद॑सी । गि॒रींरज्राँ॑ अ॒पः स्वर्वृषत्व॒ना

ആരുടെ ദ്വി-ഉന്നതവും വിശാലവുമായ ശക്തി രണ്ട് ലോകങ്ങളെ—ആകാശവും ഭൂമിയും—താങ്ങിനിർത്തി; പർവതങ്ങളെയും വജ്രങ്ങളെയും ജലങ്ങളെയും സ്വർഗ്ഗീയ പ്രകാശത്തെയും, അവന്റെ വൃഷഭസദൃശമായ വീര്യത്താൽ.

Mantra 6

स रा॑जसि पुरुष्टुतँ एको॑ वृ॒त्राणि॑ जिघ्नसे । इन्द्र॒ जैत्रा॑ श्रव॒स्यैऽ च॒ यन्त॑वे

അവൻ പ്രകാശമുള്ള ലോകത്തിൽ, ഏറെ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവൻ; നീ ഒറ്റയ്ക്കായി വൃത്രങ്ങളെ സംഹരിക്കുന്നു. ഹേ ഇന്ദ്രാ, ജയവും യശസ്സായ ശ്രവസും (കീർത്തി) നാം പ്രാപിക്കുവാൻ വേണ്ടി.