Sukta 17

Mantra 1

अच्छा॑ म॒ इन्द्रं॑ म॒तयः॑ स्व॒र्विदः॑ स॒ध्रीची॒र्विश्वा॑ उश॒तीर॑नूषत । परि॑ ष्वजन्ते॒ जन॑यो॒ यथा॒ पतिं॒ मर्यं॒ न शु॒न्ध्युं म॒घवा॑नमू॒तये॑

എനിക്കായി സ്വർഗ്ഗം നേടിത്തരുന്ന, നേരെയായി ലക്ഷ്യമിടുന്ന, എല്ലാം ഉത്സുകമായ മത്തികൾ ഇന്ദ്രനെ സ്തുതിഗാനത്തോടെ പാടുന്നു. സ്ത്രീകൾ ഭർത്താവിനെ ചുറ്റിനിന്ന് അമർത്തുന്നതുപോലെ, വരനെപ്പോലെ ശുദ്ധനായ, ദാനശീലനായ മഘവാൻ ഇന്ദ്രനെ നമ്മുടെ സഹായത്തിനായി അവർ ചുറ്റിനിന്ന് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 2

न घा॑ त्व॒द्रिगप॑ वेति मे॒ मन॒स्त्वे इत् कामं॑ पुरुहूत शिश्रय । राजे॑व दस्म॒ नि ष॒दोऽधि॑ ब॒र्हिष्य॒स्मिन्त्सु सोमे॑व॒पान॑मस्तु ते

ഹേ പുരുഹൂതാ! സ്തുതിയിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകുന്നതുപോലെ എന്റെ മനസ്സ് നിന്നിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും മാറുന്നില്ല; നിന്നിലേ ഞാൻ എന്റെ ആഗ്രഹം സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഹേ അത്ഭുതനേ! രാജാവുപോലെ ഈ ബർഹിഷിൽ ഇരിക്ക; നിനക്കായി സോമംപോലെ പ്രിയമായ പാനം ലഭിക്കട്ടെ.

Mantra 3

वि॒षू॒वृदिन्द्रो॒ अमु॑तेरु॒त क्षु॒धः स इद् रा॒यो म॒घवा॒ वस्व॑ ईशते । तस्येदि॒मे प्र॑व॒णे स॒प्त सिन्ध॑वो॒ वयो॑ वर्धन्ति वृष॒भस्य॑ शु॒ष्मिणः॑

വിഷൂവൃദ് ഇന്ദ്രൻ ഇടുക്കിൽ നിന്നുമും (അമുതി) വിശപ്പിൽ നിന്നുമും രക്ഷിക്കുന്നു; ദാനശീലനായ മഘവാൻ ധനത്തിന്റെയും ശ്രേഷ്ഠ നിധികളുടെയും അധിപനാണ്. ആ ഉഗ്രശക്തിയുള്ള വൃഷഭന്റെ ബലത്തിൽ, ചരിവിലൂടെ ഒഴുകുന്ന ഈ ഏഴ് സിന്ധുക്കൾ അവരുടെ ജീവശക്തി വർധിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 4

वयो॒ न वृ॒क्षं सु॑पला॒शमास॑द॒न्त्सोमा॑स॒ इन्द्रं॑ म॒न्दिन॑श्चमू॒षदः॑ । प्रैषा॒मनी॑कं॒ शव॑सा॒ दवि॑द्युतद् वि॒दत् स्व॑१र्मन॑वे॒ ज्योति॒रार्य॑म्

സുന്ദര ഇലകളുള്ള വൃക്ഷത്തിൽ പക്ഷികൾ വന്ന് ഇരിക്കുന്നതുപോലെ, ആനന്ദകരമായ സോമരസങ്ങൾ പാത്രത്തിൽ (ചമൂ) ആസീനരായി ഇന്ദ്രനിലേക്കു ഇറങ്ങി വന്നു. അവരുടെ അഗ്രഭാഗം ശക്തിയാൽ മിന്നിത്തിളങ്ങി; അത് മനുവിന്നു സ്വർഗ്ഗം—ജ്യോതി, ആര്യ (ഉദാത്ത) പ്രകാശം ലഭ്യമാക്കി.

Mantra 5

कृ॒तं न श्व॒घ्नी वि चि॑नोति॒ देव॑ने सं॒वर्गं॒ यन्म॒घवा॒ सूर्यं॒ जय॑त्। न तत् ते॑ अ॒न्यो अनु॑ वी॒र्यं शक॒न्न पु॑रा॒णो म॑घव॒न् नोत नूत॑नः

കളിയിൽ ‘ശ്വഘ്നീ’ (നായഹന്താവ്) ജയത്തിന്റെ പാശം വെച്ച്, മഘവാൻ സൂര്യനെ ജയിക്കുമ്പോൾ മുഴുവൻ സംവർഗം (സമ്പൂർണ്ണ വിജയം/പങ്ക്) ശേഖരിക്കുന്നതുപോലെ—ഹേ മഘവൻ, നിന്റെ ആ വീര്യം മറ്റാരും പിന്തുടരാൻ കഴിയില്ല: പുരാതനനും അല്ല, പുതുതനും അല്ല.

Mantra 6

विशं॑विशं म॒घवा॒ पर्य॑शायत॒ जना॑नां॒ धेना॑ अव॒चाक॑श॒द् वृषा॑ । यस्याह॑ श॒क्रः सव॑नेषु॒ रण्य॑ति॒ स ती॒व्रैः सोमैः॑ सहते पृतन्य॒तः

കുലം കുലമായി മഘവാ (ദാനശീലൻ) ചുറ്റും വ്യാപിച്ചു കിടന്നു; വൃഷാ (വൃഷഭസമൻ) ജനങ്ങളുടെ ധേനാ (പാൽ തരുന്ന പശുക്കൾ)യെ പ്രകടമാക്കി. സവനങ്ങളിൽ (സോമപീഡനങ്ങളിൽ) ആനന്ദിക്കുന്ന ആ ശക്രൻ (ഇന്ദ്രൻ) തീക്ഷ്ണ സോമപാനങ്ങളാൽ പൃതന്യതഃ (യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന) ശത്രുവിനെ ജയിക്കുന്നു.

Mantra 7

आपो॒ न सिन्धु॑म॒भि यत् स॒मक्ष॑र॒न्त्सोमा॑स॒ इन्द्रं॑ कु॒ल्या इ॑व ह्र॒दम्। वर्ध॑न्ति॒ विप्रा॒ महो॑ अस्य॒ साद॑ने॒ यवं॒ न वृ॒ष्टिर्दि॒व्येन॒ दानु॑ना

ജലങ്ങൾ നദിയിലേക്കു ഒരുമിച്ചു ഒഴുകുന്നതുപോലെ, സോമങ്ങൾ ഇന്ദ്രനിലേക്കു ഒഴുകുന്നു—കുല്യകൾ (ചാലുകൾ) ഹ്രദം (കുളം) ലക്ഷ്യമാക്കി ഒഴുകുന്നതുപോലെ. വിപ്രർ (പ്രേരിത ഋഷി-പുരോഹിതർ) അവന്റെ സാദനത്തിൽ (ആസനസ്ഥലത്ത്) അവന്റെ മഹത്വം വർധിപ്പിക്കുന്നു; ദിവ്യ ദാനു (ആകാശീയ ദാനം)യുള്ള വൃഷ്ടി യവം (യവം/ജവ) വളരുന്നതുപോലെ.

Mantra 8

वृषा॒ न क्रु॒द्धः प॑तय॒द् रजः॒स्वा यो अ॒र्यप॑त्नी॒रकृ॑णोदि॒मा अ॒पः । स सु॑न्व॒ते म॒घवा॑ जी॒रदा॑न॒वेऽवि॑न्द॒ज्ज्योति॒र्मन॑वे ह॒विष्म॑ते

കോപിതനായ വൃഷഭനെപ്പോലെ അവൻ രജസ്വീ (ആകാശീയ) ലോകങ്ങളിൽ പാഞ്ഞു—ഈ അപഃകളെ ‘ആര്യപത്നീ’ (ആര്യന്റെ ഭാര്യകളെപ്പോലെ) ആക്കി ക്രമപ്പെടുത്തി വെച്ചവൻ. ആ ദാനശീലനായ മഘവൻ സോമം പിഴിയുന്ന സുന്വതനുവേണ്ടി, വേഗദാനിയായ യജമാനനുവേണ്ടി, ഹവിഷ് കൊണ്ടുവരുന്ന മനുവിന് ജ്യോതി നേടിക്കൊടുത്തു.

Mantra 9

उज्जा॑यतां पर॒शुज्योति॑षा स॒ह भू॒या ऋ॒तस्य॑ सु॒दुघा॑ पुराण॒वत्। वि रो॑चतामरु॒षो भा॒नुना॒ शुचिः॒ स्व॑१र्ण शु॒क्रं शु॑शुचीत॒ सत्प॑तिः

പരശു-ജ്യോതി (ചേദക പ്രകാശം) സഹിതം അത് ഉദിക്കട്ടെ; പണ്ടത്തെപ്പോലെ വീണ്ടും ഋതത്തിന്റെ സുദുഘാ (സുഹാലം പാൽ തരുന്ന) പശുവായി നിലനില്ക്കട്ടെ. അരുഷ (ചുവപ്പുനിറമുള്ള) ശുചി തന്റെ ഭാനു (കിരണം) കൊണ്ട് എല്ലാടവും പ്രകാശിക്കട്ടെ; സ്വർണ്ണംപോലെ ശുക്ര (തേജസ്സുള്ള) ആയി, സത്പതി (സത്കർമ്മികളുടെ അധിപൻ) സ്വയം ദീപ്തനാകുന്നു.

Mantra 10

गोभि॑ष्टरे॒माम॑तिं दु॒रेवां॒ यवे॑न॒ क्षुधं॑ पुरुहूत॒ विश्वा॑म्। व॒यं राज॑भिः प्रथ॒मा धना॑न्य॒स्माके॑न वृ॒जने॑ना जयेम

ഗോവുകളാൽ ഞങ്ങൾ ഈ ദുരേവാ (ദുഷ്ട) ഇടുക്കുവഴി കടക്കട്ടെ; യവംകൊണ്ട്, ഹേ പുരുഹൂത (അനേകം പ്രാവശ്യം ആഹ്വാനിക്കപ്പെടുന്നവനേ), എല്ലാ വിശപ്പും ശമിപ്പിക്കട്ടെ. രാജാക്കളോടൊപ്പം ഞങ്ങൾ ധനങ്ങളിൽ ആദ്യസ്ഥാനത്തിരിക്കട്ടെ; നമ്മുടെ സ്വന്തം വൃജന (യുദ്ധസംഘം) കൊണ്ട് വിജയം നേടട്ടെ.

Mantra 11

बृह॒स्पति॑र्नः॒ परि॑ पातु प॒श्चादु॒तोत्त॑रस्मा॒दध॑रादघा॒योः । इन्द्रः॑ पु॒रस्ता॑दु॒त म॑ध्य॒तो नः॒ सखा॒ सखि॑भ्यो॒ वरि॑वः कृणोतु

ബൃഹസ്പതി ഞങ്ങളെ എല്ലാടത്തുനിന്നും കാത്തുരക്ഷിക്കട്ടെ—പിന്നിൽ നിന്നുമ്, വടക്കിൽ നിന്നുമ്, താഴെ നിന്നുമ്—അഘം/ദുഷ്ടതയിൽ നിന്ന്. ഇന്ദ്രൻ മുന്നിൽ നിന്നുമ് നടുവിൽ നിന്നുമ്, സുഹൃത്തായി, ഞങ്ങൾക്കും ഞങ്ങളുടെ സുഹൃത്തുകൾക്കും നിർഭയമായ വിസ്താരവും സുരക്ഷയും ഒരുക്കട്ടെ.

Mantra 12

बृह॑स्पते यु॒वमिन्द्र॑श्च॒ वस्वो॑ दि॒व्यस्ये॑शाथे उ॒त पार्थि॑वस्य । ध॒त्तं र॒यिं स्तु॑व॒ते की॒रये॑ चिद् यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः

ഹേ ബൃഹസ്പതേ, നീയും ഇന്ദ്രനും ദിവ്യവും പാർത്ഥിവവും ആയ സമ്പത്തിന്റെ അധിപതികളാണ്. സ്തുതിക്കുന്നവനും ഗായകനും പോലും ധനം നല്കുവിൻ; കൂടാതെ സ്വസ്തി-രക്ഷകളോടെ എപ്പോഴും ഞങ്ങളെ കാത്തുരക്ഷിക്കുവിൻ.