Sukta 16

Mantra 1

उ॒द॒प्रुतो॒ न वयो॒ रक्ष॑माणा॒ वाव॑दतो अ॒भ्रिय॑स्येव॒ घोषाः॑ । गि॒रि॒भ्रजो॒ नोर्मयो॒ मद॑न्तो॒ बृह॒स्पति॑म॒भ्य॑१र्का अ॑नावन्

മുകളിലേക്ക് ഉയർന്ന് പറക്കുന്ന പക്ഷികൾ കാവൽ നിൽക്കുന്നതുപോലെ, നമ്മുടെ നാദങ്ങൾ മുഴങ്ങുന്നു—മേഘത്തിന്റെ ഗർജ്ജനത്തെപ്പോലെ. പർവ്വതത്തിലെ മിന്നലുപോലെ, ആനന്ദിതമായ നമ്മുടെ സ്തുതി-തരംഗങ്ങൾ പ്രകാശമയമായ ഗീതങ്ങളോടെ ബൃഹസ്പതിയിലേക്കു മുന്നേറി.

Mantra 2

सं गोभि॑रङ्गिर॒सो नक्ष॑माणो॒ भग॑ इ॒वेद॑र्य॒मणं॑ निनाय । जने॑ मि॒त्रो न दम्प॑ती अनक्ति॒ बृह॑स्पते वा॒जया॒शूंरि॑वा॒जौ

ഗോവുകളോടൊപ്പം, അങ്കിരസർ സിദ്ധി പ്രാപിച്ച്, ഭഗൻപോലെ ആര്യമണനെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നു. ജനങ്ങളിൽ മിത്രൻ ഗൃഹസ്ഥ-യുഗളത്തെപ്പോലെ അഭിഷേകതൈലം പുരട്ടുന്നു. ഹേ ബൃഹസ്പതേ, മത്സരത്തിൽ വിജയം നേടുന്ന വേഗകുതിരകളെപ്പോലെ ഞങ്ങളെ വാജയ (വിജയധനം) ലക്ഷ്യമാക്കി വേഗപ്പെടുത്തേണമേ.

Mantra 3

सा॒ध्व॒र्या अ॑ति॒थिनी॑रिषि॒रा स्पा॒र्हाः सु॒वर्णा॑ अनव॒द्यरू॑पाः । बृह॒स्पतिः॒ पर्व॑तेभ्यो वि॒तूर्या॒ निर्गा ऊ॑पे॒ यव॑मिव स्थि॒विभ्यः॑

ശരിയായ ഹവിസ്സോടുകൂടിയ, അതിഥിപോലെ, വേഗവതിയും അത്യന്തം ആഗ്രഹനീയവുമായ—സ്വർണ്ണവർണ്ണം, കുറ്റമറ്റ രൂപം—ബൃഹസ്പതി പർവ്വതങ്ങളിൽ നിന്ന് (ചീന്തി) പശുക്കളെ പുറത്തെടുത്ത് സമീപത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു; ചാലനിയിൽ നിന്ന് യവം പുറത്തുവരുന്നതുപോലെ.

Mantra 4

आ॒प्रु॒षा॒यन् मधु॑न ऋ॒तस्य॒ योनि॑मवक्षि॒पन्न॒र्क उ॒ल्कामि॑व॒ द्योः । बृह॒स्पति॑रु॒द्धर॒न्नश्म॑नो॒ गा भूम्या॑ उ॒द्नेव॒ वि त्वचं॑ बिभेद

മധുരതയാൽ തളിർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ ഋതത്തിന്റെ യോനിയെ അതിന്റെ സ്ഥാനത്ത് സ്ഥാപിച്ചു; സ്തുതിഗാനം ആകാശത്തിൽ നിന്നു വീണ അഗ്നിശലാകപോലെ എറിഞ്ഞുവീണു. ബൃഹസ്പതി പാറയിൽ നിന്ന് പശുക്കളെ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ ഭൂമിയുടെ ത്വക്ക് പിളർത്തി—ജലംകൊണ്ട് (പിളർത്തുന്നതുപോലെ).

Mantra 5

अप॒ ज्योति॑षा॒ तमो॑ अ॒न्तरि॑क्षादु॒द्नः शीपा॑लमिव॒ वात॑ आजत्। बृह॒स्पति॑रनु॒मृश्या॑ व॒लस्या॒भ्रमि॑व॒ वात॒ आ च॑क्र॒ आ गाः

അവൻ പ്രകാശംകൊണ്ട് അന്തരീക്ഷത്തിലെ അന്ധകാരം അകറ്റി—കാറ്റ് വെള്ളത്തിൽ നിന്നു വെള്ളച്ചർമ്മച്ചാക്കിനെ പുറത്തേക്കു തള്ളുന്നതുപോലെ. ബൃഹസ്പതി വലയെ അനുമമൃശ്യ (സ്പർശിച്ചു-തിരഞ്ഞു) കാറ്റ് മേഘത്തെ ഓടിക്കുന്നതുപോലെ, പശുക്കളെ ഇവിടെക്കു വരുത്തി.

Mantra 6

य॒दा व॒लस्य॒ पीय॑तो॒ जसुं॒ भेद् बृह॒स्पति॑रग्नि॒तपो॑भिर॒र्कैः । द॒द्भिर्न जि॒ह्वा परि॑विष्ट॒माद॑दा॒विर्नि॒धींर॑कृणोदु॒स्रिया॑णाम्

ബൃഹസ്പതി അഗ്നി-തപസ്സുകളാലും അർക (സ്തുതി-മന്ത്ര)ങ്ങളാലും വീർപ്പിച്ച വലയുടെ താടിയെ ഭേദിച്ചപ്പോൾ, പല്ലുകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട നാവ് പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്നതു പിടിച്ചെടുത്തു പുറത്തെടുക്കുന്നതുപോലെ, അവൻ അതിനെ പുറത്തെടുത്തു; ഉസ്രിയാ (ചുവപ്പുനിറം കലർന്ന പശുക്കൾ)യുടെ നിധി-ധനം വെളിപ്പെടുത്തി.

Mantra 7

बृह॒स्पति॒रम॑त॒ हि त्यदा॑सां॒ नाम॑ स्व॒रीणां॒ सद॑ने॒ गुहा॒ यत्। आ॒ण्डेव॑ भि॒त्वा श॑कु॒नस्य॒ गर्भ॒मुदु॒स्रियाः॒ पर्व॑तस्य॒ त्मना॑जत्

കാരണം ബൃഹസ്പതി ആ സ്വരീ (പ്രകാശമുള്ളവർ)യുടെ നാമം കണ്ടെത്തി—അത് അവരുടെ സദനത്തിൽ ഗുഹയ്ക്കുള്ളിൽ മറഞ്ഞുകിടന്നിരുന്നു. മുട്ടകളെപ്പോലെ, പക്ഷിയുടെ ഗർഭം/കുഞ്ഞുങ്ങളെ പൊട്ടിച്ചുവിട്ട്, അവൻ തന്റെ തന്നെ ശക്തിയാൽ പർവതത്തിൽ നിന്ന് ഉസ്രിയാ (ചുവപ്പുനിറം കലർന്ന പശുക്കൾ)യെ പുറത്തേക്കു തള്ളി.

Mantra 8

अश्नापि॑नद्धं॒ मधु॒ पर्य॑पश्य॒न्मत्स्यं॒ न दी॒न उ॒दनि॑ क्षि॒यन्त॑म्। निष्टज्ज॑भार चम॒सं न वृ॒क्षाद् बृह॒स्पति॑र्विर॒वेणा॑ वि॒कृत्य॑

കല്ലുപോലെ ദൃഢമായി ബന്ധിക്കപ്പെട്ട മധുവിനെ അവൻ കണ്ടു—ജലത്തിൽ പാർക്കുന്ന ദീനമായ മീനിനെ കാണുന്നതുപോലെ. ഉറച്ച അധിവസത്തിൽ നിന്ന് അത് എടുത്തുകൊണ്ടുപോയി—മരത്തിൽ നിന്ന് ചമസ (പാത്രം/കപ്പ്) എടുത്തെടുക്കുന്നതുപോലെ. ബൃഹസ്പതി മുഴങ്ങുന്ന നാദത്തോടെ അതിനെ പിളർത്തി (വിഭജിച്ച്) പുറത്തെടുത്തു.

Mantra 9

सोषाम॑विन्द॒त् स स्वः॑१ सो अ॒ग्निं सो अ॒र्केण॒ वि ब॑बाधे॒ तमां॑सि । बृह॒स्पति॒र्गोव॑पुषो व॒लस्य॒ निर्म॒ज्जानं॒ न पर्व॑णो जभार

അവൻ ഉഷസ്സുകളെ കണ്ടെത്തി; സ്വഃ (സൂര്യൻ)നെ കണ്ടെത്തി; അഗ്നിയെ കണ്ടെത്തി; തന്റെ അർക (സ്തുതി-മന്ത്രം) കൊണ്ട് അന്ധകാരങ്ങളെ പിരിച്ചുമാറ്റി. ബൃഹസ്പതി വലയുടെ ഗോ-രൂപ ധനത്തെ—മുങ്ങിക്കിടന്നതുപോലെ ഉണ്ടായിരുന്ന അതിനെ—സന്ധിയിൽ നിന്ന് അവയവം എടുത്തുപോലെ—പുറത്തെടുത്തു.

Mantra 10

हि॒मेव॑ प॒र्णा मु॑षि॒ता वना॑नि॒ बृह॒स्पति॑नाकृपयद् व॒लो गाः । अ॒ना॒नु॒कृ॒त्यम॑पु॒नश्च॑कार॒ यात् सूर्या॒मासा॑ मि॒थ उ॒च्चरा॑तः

മഞ്ഞ് കാടുകളുടെ ഇലകൾ കവർന്നെടുത്തതുപോലെ വല ഗോവുകളെ പീഡിപ്പിച്ചു; എന്നാൽ ബൃഹസ്പതിയാൽ അവർക്കു ആശ്വാസം ലഭിച്ചു. അവൻ ഉപമിക്കാനില്ലാത്ത ഒരു കർമ്മം വീണ്ടും സ്ഥാപിച്ചു—സൂര്യനും ചന്ദ്രനും പരസ്പരം ക്രമമായി ഉയർന്നു വരുമ്പോൾ.

Mantra 11

अ॒भि श्या॒वं न कृश॑नेभि॒रश्वं॒ नक्ष॑त्रेभिः पि॒तरो॒ द्याम॑पिंशन्। रात्र्यां॒ तमो॒ अद॑धु॒र्ज्योति॒रह॒न् बृह॒स्पति॑र्भि॒नदद्रिं॑ वि॒दद् गाः

ഇരുണ്ട കുതിരയെ മിന്നുന്ന അലങ്കാരങ്ങളാൽ അണിയിക്കുന്നതുപോലെ പിതാക്കന്മാർ നക്ഷത്രങ്ങളാൽ ദ്യൗ (ആകാശം)യെ ചിത്രിച്ചു. രാത്രിയിൽ അവർ തമസ് (അന്ധകാരം) സ്ഥാപിച്ചു, പകലിൽ ജ്യോതി (പ്രകാശം). ബൃഹസ്പതി അദ്രി (ശില/പർവ്വതം) ഭേദിച്ച് ഗോവുകളെ കണ്ടെത്തി.

Mantra 12

इ॒दम॑कर्म॒ नमो॑ अभ्रि॒याय॒ यः पू॒र्वीरन्वा॒नोन॑वीति । बृह॒स्पतिः॒ स हि गोभिः॒ सो अश्वैः॒ स वी॒रेभिः॒ स नृभि॑र्नो॒ वयो॑ धात्

ഇത് ഞാൻ ഈ കർമ്മമായി നിർവഹിച്ചു—അഭ്രിയ (മേഘമയൻ) ദേവനു നമസ്കാരം; അവൻ പുരാതന പാതകളെ മുന്നോട്ടു പ്രേരിപ്പിക്കുന്നവൻ. ബൃഹസ്പതി—ഗോവുകളോടും, അശ്വങ്ങളോടും, വീരന്മാരോടും, മനുഷ്യരോടും കൂടിയവൻ—അവൻ ഞങ്ങൾക്ക് ആയുസ്സിന്റെ ബലവും പോഷകമായ ജീവശക്തിയും നൽകട്ടെ.