Garbha

Verse 1

ॐ पञ्चात्मकं पञ्चसु वर्तमानं षडाश्रयं षड्गुणयोगयुक्तम् । तत्सप्तधातु त्रिमलं द्वियोनि चतुर्विधाहारमयं शरीरं भवति ॥ पञ्चात्मकमिति कस्मात्—पृथिव्यापस्तेजोवायुराकाशमिति । अस्मिन्पञ्चात्मके शरीरे का पृथिव...

ໂອມ. ກາຍນີ້ເປັນ “ຫ້າສ່ວນ” ຄືປະກອບດ້ວຍທາດຫ້າ ແລະດໍາລົງຢູ່ໃນທາດຫ້າ; ມີທີ່ອາໄສຫົກ ປະກອບດ້ວຍການປະສານຂອງຄຸນຫົກ; ເປັນທາດເນື້ອກາຍເຈັດ ມີມົນທິນສາມ ເກີດຈາກສອງແຫຼ່ງ (ພໍ່ແມ່) ແລະຖືກຫຼ້ຽງດ້ວຍອາຫານສີ່ປະເພດ. ເຫດໃດຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ຫ້າສ່ວນ”? ເພາະມີ ດິນ ນ້ໍາ ໄຟ ລົມ ແລະ ອາກາດ. ໃນກາຍທາດຫ້ານີ້ ສິ່ງທີ່ແຂງແມ່ນດິນ; ສິ່ງທີ່ເຫຼວແມ່ນນ້ໍາ; ສິ່ງທີ່ຮ້ອນແມ່ນໄຟ; ສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແມ່ນລົມ; ສິ່ງທີ່ໂປ່ງວ່າງແມ່ນອາກາດ. ໃນນັ້ນ ດິນເຮັດໜ້າທີ່ຄໍ້າຈຸນ; ນ້ໍາເຮັດໃຫ້ຮວມຕົວແລະແນ່ນ; ໄຟເຮັດໃຫ້ສະຫວ່າງ; ລົມເຮັດໃຫ້ເຄື່ອນ; ອາກາດໃຫ້ທີ່ວ່າງ. ແຍກຕ່າງຫາກ: ຫູຮັບຮູ້ສຽງ; ຜິວຮັບຮູ້ການສຳຜັດ; ຕາຮັບຮູ້ຮູບ; ລີ້ນຮັບຮູ້ລົດ; ດັ່ງຮັບຮູ້ກິ່ນ; ອະວັຍະສືບພັນໃຫ້ຄວາມສຸກ; ອະປານະເຮັດໜ້າທີ່ຂັບຖ່າຍ; ດ້ວຍປັນຍາຈຶ່ງເຂົ້າໃຈ; ດ້ວຍໃຈຈຶ່ງຕັ້ງໃຈ; ດ້ວຍວາຈາຈຶ່ງເວົ້າ. ເຫດໃດຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ທີ່ອາໄສຫົກ”? ເພາະປະສົບລົດຫົກ—ຫວານ ສົ້ມ ເຄັມ ຂົມ ເຜັດ ຝາດ—ແລະຍັງມີສຽງດົນຕີເຈັດ: ṣaḍja ṛṣabha gāndhāra madhyama pañcama dhaivata niṣāda. ການເອີ້ນຊື່ສຽງທີ່ນ່າພໍໃຈ ແລະບໍ່ນ່າພໍໃຈ ກ່າວເປັນເຈັດປະເພດ; ແລະດ້ວຍການຕັ້ງໃຈຈົດຈໍ່ອາດກ່າວເປັນສິບປະເພດ. “ທາດເຈັດ” ຊີ້ໄປຫາ ຂາວ ແດງ ດໍາ ສີຄວັນ ເຫຼືອງ ສີນ້ໍາຕານອອກທອງ ແລະຈາງ ເປັນຕົ້ນ.

Verse 2

कस्मात् यदा देवदत्तस्य द्रव्यादिविषया जायन्ते ॥ परस्परं सौम्यगुणत्वात् षड्विधो रसो रसाच्छोणितं शोणितान्मांसं मांसान्मेदो मेदसः स्नावा स्नाव्नोऽस्थीन्यस्थिभ्यो मज्जा मज्ज्ञः शुक्रं । शुक्रशोणितसंयोगादा...

ເຫດໃດ ແລະເມື່ອໃດ ວັດຖຸທາງວັດຖຸ ແລະອາລົມອື່ນໆ ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນແກ່ເທວະດັດຕະ (ຈີວະປະຈໍາຕົວ)? ເພາະການປະສົມປະສານກັນໄປມາ ແລະໂດຍຄຸນ “ໂສມະຍະ” (ເຢັນຊຸ່ມ) ຮະສະ (rasa) ຈຶ່ງມີຫົກປະເພດ; ຈາກຮະສະເກີດເລືອດ; ຈາກເລືອດເກີດເນື້ອ; ຈາກເນື້ອເກີດໄຂມັນ; ຈາກໄຂມັນເກີດເສັ້ນເອັນ; ຈາກເສັ້ນເອັນເກີດກະດູກ; ຈາກກະດູກເກີດໄຂກະດູກ; ຈາກໄຂກະດູກເກີດນ້ໍາເຊື້ອ. ດ້ວຍການປະສານຂອງນ້ໍາເຊື້ອແລະເລືອດ ຕົວອ່ອນຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ ແລະຖືກສະຖາປະນາໃນຫົວໃຈ. ໃນຫົວໃຈມີໄຟພາຍໃນ; ທີ່ແຫ່ງໄຟມີປິຕຕະ (pitta); ທີ່ແຫ່ງປິຕຕະມີລົມ (vāyu); ທີ່ແຫ່ງລົມມີຫົວໃຈ—ເປັນລໍາດັບທີ່ພຣະປຣະຊາປະຕິກໍານົດໄວ້.

Verse 3

ऋतुकाले सम्प्रयोगादेकरात्रोषितं कलिलं भवति, सप्तरात्रोषितं बुद्बुदं भवति, अर्धमासाभ्यन्तरेण पिण्डो भवति, मासाभ्यन्तरेण कठिनो भवति, मासद्वयेन शिरः सम्पद्यते, मासत्रयेण पादप्रवेशो भवति । अथ चतुर्थे मासे...

ເມື່ອມີການຮ່ວມກັນໃນການເວລາແຫ່ງລະດູ ຫຼັງຈາກຜ່ານໄປໜຶ່ງຄືນ ມັນກາຍເປັນ “ກະລິລະ” (ມວນເຫນືອຍຄ້າຍເຈວ); ຫຼັງຈາກເຈັດຄືນ ກາຍເປັນ “ບຸດບຸດະ” (ຟອງ); ພາຍໃນກຶ່ງເດືອນ ກາຍເປັນກ້ອນ; ພາຍໃນໜຶ່ງເດືອນ ກາຍເປັນແນ່ນແຂງ; ຄົບສອງເດືອນ ຫົວຈຶ່ງກໍ່ຮູບ; ຄົບສາມເດືອນ ການກໍ່ຮູບຂາຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ. ຕໍ່ມາເດືອນທີ່ສີ່ ເກີດບ່ອນທ້ອງແລະສະໂພກ; ເດືອນທີ່ຫ້າ ເກີດແນວກະດູກສັນຫຼັງ; ເດືອນທີ່ຫົກ ເກີດປາກ ດັ່ງ ຕາ ແລະຫູ; ເດືອນທີ່ເຈັດ ຈຶ່ງປະກອບກັບຈີວະ; ເດືອນທີ່ແປດ ຈຶ່ງສົມບູນຄົບຖ້ວນ. ເມື່ອເຊື້ອຂອງພໍ່ເກີນ ຍ່ອມເປັນຊາຍ; ເມື່ອເຊື້ອຂອງແມ່ເກີນ ຍ່ອມເປັນຍິງ; ເມື່ອເຊື້ອທັງສອງເທົ່າກັນ ຍ່ອມເປັນເພດບໍ່ແນ່ນອນ. ເນື່ອງຈາກຈິດຟຸ້ງຊ່ານ/ວຸ້ນວາຍ (ຂອງແມ່) ລູກອາດເປັນຕາບອດ ງ່ອຍ ຫຼັງຄໍ້ມ ຫຼືເຕັ້ຍ. ເນື່ອງຈາກນ້ໍາເຊື້ອແຕກເປັນສອງ ເພາະການບີບຄັ້ນກັນຂອງລົມ ກາຍຈຶ່ງເປັນສອງສ່ວນ; ຈາກນັ້ນຈຶ່ງເກີດຝາແຝດ. ສັດຜູ້ເປັນທາດຫ້າອັນມີກໍາລັງນີ້ ມີຮະສະທີ່ຖືກຈຸດໃຫ້ສະຫວ່າງດ້ວຍໄຟຫ້າທາດ; ດ້ວຍຄວາມຮູ້ອັນຖືກຕ້ອງ ແລະການພິຈາລະນາສະມາທິ ຍ່ອມຄິດຄໍານຶງອັກສອນອັນບໍ່ເສື່ອມຄື ໂອມກາຣະ. ເມື່ອຮູ້ແຈ້ງອັກສອນດຽວນັ້ນແລ້ວ ໃນກາຍຂອງສັດຜູ້ມີຮ່າງກາຍ ມີປຣະກຣິຕິ 8 ແລະວິກາຣະ 16. ຕໍ່ມາ ປຣານະຖືກຫຼ້ຽງດ້ວຍທາງນາດີດຸດເສັ້ນດ້າຍ ທີ່ນໍາອາຫານແລະນ້ໍາດື່ມຕາມມາດຕາ. ເມື່ອເຖິງເດືອນທີ່ເກົ້າ ມັນສົມບູນດ້ວຍລັກສະນະທັງປວງ; ລະລຶກຊາດກ່ອນໆ; ແຍກແຍະກຳທີ່ເຮັດແລ້ວ ແລະທີ່ບໍ່ໄດ້ເຮັດ; ແລະຮູ້ເຫັນກຳອັນດີ ແລະອັນບໍ່ດີ.

Verse 4

नानायोनिसहस्राणि दृष्ट्वा चैव ततो मया । आहाराः विविधा भुक्ताः पीताश्च विविधाः स्तनाः ॥ जातस्यैव मृतस्यैव जन्म चैव पुनः पुनः । अहो दुःखोदधौ मग्नः न पश्यामि प्रतिक्रियाम् ॥ यन्मया परिजनस्यार्थे कृतं कर्...

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຄັນທ້ອງນານາປະເພດນັບພັນ ແລະແທ້ຈິງໄດ້ຜ່ານມາ; ໄດ້ກິນອາຫານຫຼາກຫຼາຍ ແລະໄດ້ດື່ມນ້ຳນົມຈາກອົງອົບຫຼາຍຮູບແບບ. ຜູ້ເກີດແລ້ວ ແລະຜູ້ຕາຍແລ້ວ ການເກີດຍ້ອນກັບເກີດຊ້ຳໆ. ໂອ! ຈົມຢູ່ໃນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງທຸກຂ໌ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຫັນທາງແກ້. ກຳໃດໆທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຮັດເພື່ອຍາດພີ່ນ້ອງ—ດີຫຼືຊົ່ວ—ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ດຽວຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍມັນ; ຜູ້ເສວຍຜົນໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ. ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າພົ້ນຈາກຄັນທ້ອງນີ້ ຈະອາໄສສາງຂະຍະ ແລະ ໂຍຄະ—ຜູ້ທຳລາຍອະສຸພ ແລະຜູ້ປະທານຄວາມຫຼຸດພົ້ນຈາກຜົນກຳ. ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າພົ້ນຈາກຄັນທ້ອງນີ້ ຈະເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະມະເຫສວຣ—ຜູ້ທຳລາຍອະສຸພ ຜູ້ໃຫ້ຫຼຸດພົ້ນຈາກຜົນ. ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າພົ້ນຈາກຄັນທ້ອງນີ້ ຈະເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະພະຄະວານ ນາຣາຍະນະ ເທວະ—ຜູ້ທຳລາຍອະສຸພ ຜູ້ໃຫ້ຫຼຸດພົ້ນຈາກຜົນ. ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າພົ້ນຈາກຄັນທ້ອງນີ້ ຈະເຈຣິນພາວະນາໃນພຣະພຣະຫມັນອັນນິລັນດອນ. ຕໍ່ມາ ສັດຊີວິດນັ້ນ ຫຼັງຈາກຜ່ານຄັນທ້ອງຍິງຮ້ອຍຄັນ ມາຮອດປະຕູຄັນທ້ອງ; ຖືກບີບອັດໂດຍກົນໄກ ແລະທຸກຂ໌ຢ່າງໃຫຍ່; ເມື່ອເກີດໃໝ່ໆຖືກຕ້ອງໂດຍລົມໄວສະນະວະ ແລ້ວຈຶ່ງບໍ່ຈື່ຈຳການເກີດແລະການຕາຍ ແລະບໍ່ຈື່ຈຳກຳດີກຳຊົ່ວຂອງຕົນ.

Verse 5

शरीरमिति कस्मात् साक्षादग्नयो ह्यत्र श्रियन्ते—ज्ञानाग्निर्दर्शनाग्निः कोष्ठाग्निरिति । तत्र कोष्ठाग्निर्नामाशितपीतलेह्यचोष्यं पचतीति । दर्शनाग्निः रूपादीनां दर्शनं करोति । ज्ञानाग्निः शुभाशुभं च कर्म...

ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ «ຮ່າງກາຍ» (śarīra)? ເພາະໃນນີ້ໂດຍປະຈັກມີໄຟຖືກສະຖາປະນາ: ໄຟແຫ່ງຍານ (jñānāgni), ໄຟແຫ່ງການຮັບຮູ້/ທັດສະນະ (darśanāgni), ແລະໄຟຍ່ອຍອາຫານ (koṣṭhāgni). ໃນນັ້ນ ໄຟຍ່ອຍອາຫານຍ່ອຍປຸງສິ່ງທີ່ກິນ ດື່ມ ເລຍ ແລະດູດ. ໄຟແຫ່ງທັດສະນະເຮັດໃຫ້ເກີດການເຫັນຮູບ ແລະອື່ນໆ. ໄຟແຫ່ງຍານຈຳແນກກຳດີແລະກຳຊົ່ວ. ທີ່ນີ້ມີສະຖານສາມ: ໃນຫົວໃຈແມ່ນໄຟທັກສິນະ; ໃນທ້ອງແມ່ນໄຟຄາຣຫະປັດຍະ; ປາກແມ່ນໄຟອາຫະວະນີຍະ. ອາດມັນແມ່ນຍະຈະມານ (ຜູ້ປະກອບຍັດ); ວາງພຸດທິເປັນພັນລະຍາ ແລ້ວມະນະເປັນພຣະພຣະຫມາ; ຄວາມໂລບ ແລະອື່ນໆເປັນສັດບູຊາ; ຄວາມອົດທົນແມ່ນດີກສາ (ການອຸທິດຕົນ) ແລະຄວາມພໍໃຈດ້ວຍ; ອິນທຣີຍ໌ແຫ່ງຄວາມຮູ້ເປັນພາຊະນະຍັດ; ອິນທຣີຍ໌ແຫ່ງການກະທຳເປັນເຄື່ອງບູຊາ; ຫົວເປັນຖ້ວຍກະໂຫຼກ; ຜົມເປັນຫຍ້າດັຣພະ; ປາກເປັນແທ່ນບູຊາພາຍໃນ. ຫົວເປັນກະໂຫຼກສີ່ສ່ວນ; ມີສິບຫົກ (ຊຸດ) ຂອງຟັນຂ້າງ ຮິມຝີປາກ ແລະເພດານ; ຈຸດສຳຄັນ (marma) 107; ຂໍ້ຕໍ່ 180; ເສັ້ນເອັນ 109; ເສັ້ນທໍ່/ເສັ້ນເລືອດ 700; ໄຂກະດູກ 500; ກະດູກ 360; ແລະຂົນ 3 ໂກຕິຄື່ງ. ຫົວໃຈໜັກ 8 ປະລະ; ລີ້ນ 12 ປະລະ; ນ້ຳດີ 1 ປຣະສະຖະ; ເສມະ 1 ອາຑະກະ; ນ້ຳເຊື້ອ 1 ກຸຑະວະ; ໄຂມັນ 2 ປຣະສະຖະ; ປັດສະວະແລະອຸຈະລະບໍ່ແນ່ນອນ ຕາມປະລິມານອາຫານ. ຄຳພີໂມກສະສາດຂອງໄພປະລາດະ ສິ້ນສຸດແລ້ວ; ຄຳພີໂມກສະສາດຂອງໄພປະລາດະ ສິ້ນສຸດແລ້ວ.