Adhyaya 29

Verse 1

। सूत उवाच । एवं सर्वेषु तीर्थेषु संस्थितेषु द्विजोत्तमाः । तत्क्षेत्रं ख्यातिमापन्नं समस्ते धरणीतले

ສູຕະກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຕີຣະຖະທັງປວງໄດ້ຕັ້ງຢູ່ແລ້ວ ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ ເຂດສັກສິດນັ້ນກໍໄດ້ຮັບຊື່ສຽງໄປທົ່ວພື້ນພິພົບທັງຫມົດ.

Verse 2

समस्तेभ्यस्ततोऽदूरान्मुनयः शंसितव्रताः । संश्रयंति ततो भूपास्तपोऽर्थं जरयाऽन्विताः

ບໍ່ໄກຈາກຕີຣຖະເຫຼົ່ານັ້ນ ບັນດາມຸນີຜູ້ມີວຣະຕະອັນເລື່ອງລື ໄດ້ເຂົ້າພັກອາໄສ; ແລະກະສັດທັງຫຼາຍຜູ້ແກ່ຊະລາ ກໍມາພຶ່ງພາເພື່ອການບຳເນັດຕະປະສະ (tapas) ເຊັ່ນກັນ.

Verse 3

तथा ते लिंगिनो दान्ताः सिद्धिकामाः समंततः । समाश्रयंति तत्क्षेत्रं सवर्तीर्थसमा श्रयम्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ນັກບຳເນັດຜູ້ມີເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການສະຫຼະ ຜູ້ຝຶກຝົນຕົນ ແລະປາຖະໜາສິດທິ ມາຈາກທຸກທິດ ເຂົ້າພຶ່ງພາກະເສດຣະນັ້ນ—ທີ່ພັກອາໄສສະເໝີດ້ວຍຕີຣຖະທັງປວງ.

Verse 4

तत्र सिद्धेश्वरंनाम लिंगमस्ति द्विजोत्तमाः । सर्वसिद्धिप्रदं नृणां स्वयं सिद्धिप्रदायकम्

ທີ່ນັ້ນ ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດາທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ມີລິງຄະນາມວ່າ “ສິດເທສະວະຣະ” ອັນປະທານສິດທິທັງປວງແກ່ມະນຸດ ແລະເປັນຜູ້ປະທານສິດທິດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 5

निर्विद्य भूतले शर्वः सर्वव्यापी सदा शिवः । हाटकेश्वरसंज्ञेऽस्मिन्क्षेत्रे देवः स्वयं स्थितः

ແມ່ນແຕ່ພຣະສະຣະວະ (Śarva) — ພຣະສິວະ (Śiva) ຜູ້ເປັນມົງຄຸນຕະຫຼອດການ ແລະແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກຫົນ—ກໍເຫມືອນຈະເບື່ອໜ່າຍໂລກພື້ນດິນ ແລະພຣະເທວະໄດ້ປະທັບຢູ່ດ້ວຍພຣະອົງເອງໃນກະເສດຣະອັນສັກສິດນີ້ ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຮາຖະເກສະວະຣະ”.

Verse 6

लिंगरूपेण भगवान्प्रादुर्भूतः स्वयं हरः । स्मरणाद्दर्शनाच्चैव सर्वसिद्धिप्रदः सदा

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ ຮະຣະ (Hara) ໄດ້ປະກົດດ້ວຍພຣະອົງເອງໃນຮູບລິງຄະ; ແຕ່ພຽງລະລຶກເຖິງ ແລະໄດ້ເຫັນ ກໍປະທານສິດທິທັງປວງເປັນນິດ.

Verse 7

सिद्धेनाराधितो यस्मात्तस्मात्सिद्धेश्वरः स्मृतः । तस्यैव वरदानाद्धि अत्रैवावस्थितो हरः

ເນື່ອງຈາກພຣະອົງໄດ້ຮັບການບູຊາອາຣາທະນາໂດຍສິດທະ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ສິດເທສະວະຣະ»; ແລະໂດຍພອນຂອງຜູ້ບູຊານັ້ນ ພຣະຫະຣະສະຖິດຢູ່ທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 8

यस्तं पश्यति सद्भक्त्या शुचिः स्पृशति वा नरः । वांछितं लभते सद्यो यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ເບິ່ງພຣະອົງດ້ວຍພັກດີແທ້ ຫຼືເປັນຜູ້ບໍລິສຸດແລ້ວແຕະຕ້ອງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນທີ່ປາດຖະໜາໃນທັນທີ ແມ່ນແຕ່ຈະຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງກໍຕາມ।

Verse 9

तत्र सिद्धिं गताः पूर्वं शतशः पुरुषा भुवि । दर्शनात्स्पर्शनाच्चान्ये प्रणामादपरे नराः

ໃນການກ່ອນ ທີ່ນັ້ນມີບຸລຸດຫຼາຍຮ້ອຍຄົນໃນໂລກ ໄດ້ບັນລຸສິດທິ; ບາງຄົນໄດ້ດ້ວຍການເຫັນ (ດັຣຊະນະ) ແລະການແຕະຕ້ອງ, ອື່ນໆໄດ້ດ້ວຍການກົ້ມກາບນະມັດສະການ.

Verse 10

दक्षिणामूर्तिमासाद्य मन्त्रं तस्य षडक्षरम् । यो जपेच्छ्रद्धयोपेतस्तस्यायुः संप्रवर्धते

ເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະທັກສິນາມູຣຕິ ແລ້ວສວດຈະປະມັນຕຣະຫົກພະຍາງຂອງພຣະອົງດ້ວຍສັດທາ ອາຍຸຂອງຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເພີ່ມພູນຢ່າງຫຼາຍ.

Verse 11

यावत्संख्यं जपेन्मत्रं तावत्संख्यान्यहानि सः । आयुषः परतो मर्त्यो जीवते नात्र संशयः

ຈະປະມັນຕຣະໄດ້ຈຳນວນເທົ່າໃດ ກໍຈະໄດ້ມີວັນເພີ່ມເທົ່ານັ້ນ; ມະນຸດຜູ້ເປັນມະຕະຍ່ອມມີຊີວິດເກີນກຳນົດອາຍຸຂອງຕົນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃດໆ.

Verse 12

ऋषय ऊचुः अत्याश्चर्यमिदं सूत यत्त्वया परिकीर्तितम् । आयुषोऽप्यधिकं मर्त्यो जीवते यदि मानवः

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ສູຕະ, ສິ່ງນີ້ນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ ດັ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ປະກາດ—ຖ້າມະນຸດຜູ້ເປັນມອດຕະລະ ຈະມີຊີວິດເກີນອາຍຸຂອງຕົນໄດ້»។

Verse 13

सूत उवाच अत्र वः कीर्तयिष्यामि स्वयमेव मया श्रुतम् । वदतस्तत्समुद्दिश्य यद्वत्सस्य महात्मनः

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ທີ່ນີ້ ຂ້ອຍຈະເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງ ສິ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ຍິນດ້ວຍຕົນເອງ—ເປັນຖ້ອຍຄໍາທີ່ເວົ້າໂດຍອ້າງເຖິງມະຫາວິນຍານນັ້ນ ຜູ້ເປັນບຸດຂອງຍັດວັດສະ»។

Verse 14

पुरा मे वसमानस्य पुरतोऽत्र पितुर्गृहे । आयातः स मुनिस्तत्र वत्सो नाम महाद्युतिः

ໃນການກ່ອນ ເມື່ອຂ້ອຍອາໄສຢູ່ທີ່ນີ້ ໃນເຮືອນຂອງພໍ່ຂ້ອຍ ຕໍ່ໜ້າເຮືອນນັ້ນ ມຸນີຜູ້ມີຮັດສະມີຍິ່ງໃຫຍ່ອົງໜຶ່ງໄດ້ມາເຖິງ; ນາມຂອງທ່ານແມ່ນ ວັດສະ (Vatsa).

Verse 15

वहमानो युवावस्थां द्वादशार्कस मद्युतिः । अंगैः सर्वैस्तु रूपाढ्यः कामदेव इवापरः

ທ່ານຖືກພາວະວັຍໜຸ່ມອັນບານສະພັງ ມີຮັດສະມີດັ່ງດວງອາທິດສິບສອງ; ອະໄວຍະວະທຸກສ່ວນງາມສົມບູນ—ປານດັ່ງກາມະເທວະອີກອົງໜຶ່ງ.

Verse 16

मत्पित्रा स तदा दृष्टस्ततो भक्त्याऽभिवादितः । अर्घ्यं दत्त्वा ततः प्रोक्तो विश्रांतो विनयेन च

ໃນເວລານັ້ນ ພໍ່ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນທ່ານ ແລະກໍໄດ້ກ່າວຄໍານົບນ້ອມດ້ວຍສັດທາ. ຫຼັງຈາກຖວາຍອາຣະຄະ (arghya) ແລ້ວ ກໍໄດ້ອ້ອນວອນໃຫ້ທ່ານພັກຜ່ອນ ດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມຕາມວິນັຍ.

Verse 17

स्वागतं तव विप्रेंद्र कुतस्त्वमिह चागतः । आदेशो दीयतां मह्यं किं करोमि यथोचितम्

ຂໍຕ້ອນຮັບທ່ານ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ. ທ່ານມາຈາກໃສຈຶ່ງມາຮອດທີ່ນີ້? ຂໍທ່ານປະທານຄໍາສັ່ງແນະນໍາແກ່ຂ້ອຍ—ຂ້ອຍຄວນເຮັດສິ່ງໃດໃຫ້ຖືກທໍານຽມ?

Verse 18

वत्स उवाच । तवाश्रमपदे सूत चातुर्मास्यसमुद्भवम् । कर्तुमिच्छाम्यनुष्ठानं शुश्रूषां चेत्करोषि मे

ວັດສະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ສູຕະ, ໃນຖິ່ນອາໄສອາສຣົມຂອງທ່ານ ຂ້ອຍປາດຖະໜາຈະປະກອບອະນຸສະຖານທີ່ເນື່ອງດ້ວຍ ຈາຕຸຣມາສະຍະ. ຖ້າທ່ານຈະຮັບໃຊ້ຂ້ອຍ ຂໍໃຫ້ການປະກອບນີ້ເຮັດຢູ່ທີ່ນີ້»។

Verse 19

लोमहर्षण उवाच । एवं विप्र करिष्यामि तवादेशमसंशयम् । धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि यस्त्वं मे गृहमागतः

ໂລມະຫັຣສະນະ ກ່າວວ່າ: «ເປັນດັ່ງນັ້ນແທ້ ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂ້ອຍຈະປະຕິບັດຕາມຄໍາສັ່ງຂອງທ່ານໂດຍບໍ່ສົງໄສ. ຂ້ອຍເປັນຜູ້ມີບຸນ—ໄດ້ຮັບພຣະກະຣຸນາ—ທີ່ທ່ານມາເຖິງເຮືອນຂອງຂ້ອຍ»។

Verse 20

एवमुक्ताथ मामाह स पिता द्विजसत्तमाः । त्वया वत्सस्य कर्तव्या शुश्रूषा नित्यमेव हि

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພໍ່ຂອງຂ້ອຍ ຜູ້ເປັນພຣາຫມັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍວ່າ: «ເຈົ້າຈົ່ງຮັບໃຊ້ວັດສະໃຫ້ເປັນນິດ ແທ້ໆ»។

Verse 21

ततोऽहं विनयोपेतस्तस्य कृत्यानि कृत्स्नशः । करोमि स च मे रात्रौ चित्राः कीर्तयते कथाः

ຕໍ່ມາ ຂ້ອຍມີຄວາມນອບນ້ອມ ໄດ້ເຮັດກິດທຸກຢ່າງຂອງທ່ານນັ້ນໃຫ້ຄົບຖ້ວນ. ແລະໃນຍາມຄ່ໍາຄືນ ທ່ານກໍມັກຂັບຂານເລົ່າເລື່ອງອັນນ່າອັດສະຈັນໃຫ້ຂ້ອຍຟັງ.

Verse 22

राजर्षीणां पुराणानां देवदानवरक्षसाम् । द्वीपानां पर्वतानां च स्वयं दृष्ट्वा सहस्रशः

(ທ່ານໄດ້ກ່າວ) ເຖິງຣາຊະຣິສີ ແລະ ປູຣານະອັນເກົ່າແກ່; ເຖິງເທວະ, ດານະວະ, ແລະ ຣັກສະສະ; ພ້ອມທັງເກາະດວີປ ແລະ ພູເຂົາ—ສິ່ງທີ່ທ່ານເຫັນດ້ວຍຕົນເອງ ນັບພັນໆ.

Verse 23

एकदा तु मया पृष्टः कथांते प्राप्य कौतुकम् । विस्मयाविष्टचित्तेन स द्विजो द्विजसत्तमाः

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອເລື່ອງລາວຈົບລົງ ແລະ ຄວາມຢາກຮູ້ເກີດຂຶ້ນ, ຂ້ອຍໄດ້ຖາມພຣາຫມັນນັ້ນ ດ້ວຍໃຈຖືກຄວາມພິສົດຄອບງຳ—ທ່ານເປັນຜູ້ປະເສີດສຸດໃນບັນດາດວິຊະ.

Verse 24

भगवन्सुकुमारं ते शरीरं प्रथमं वयः । द्वीपानां च करोषि त्वं कथा श्चित्राः पृथक्पृथक्

ໂອ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ, ກາຍຂອງທ່ານອ່ອນນຸ່ມ ແລະ ໜຸ່ມນ້ອຍ ດັ່ງດອກໄມ້ແຫ່ງວັຍທຳອິດ; ແຕ່ທ່ານກໍຍັງເລົ່າເລື່ອງອັນພິສົດຫຼາຍປະການກ່ຽວກັບດວີປ ແຍກເປັນຕອນໆ.

Verse 25

कथं सर्वं धरापृष्ठं ससमुद्रं निरीक्षितम् । स्वल्पेन वयसा तात विस्तरतो वद

ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ໃນວັຍນ້ອຍເທົ່ານີ້ ທ່ານໄດ້ເຫັນພື້ນໂລກທັງໝົດ ພ້ອມທັງທະເລ ໄດ້ແນວໃດ? ຂໍຈົ່ງກ່າວໃຫ້ລະອຽດ.

Verse 26

त्वया ये कीर्तिता द्वीपाः समुद्राः पर्वतास्तथा । मनसापि न शक्यास्ते गन्तुं मर्त्यैः कथंचन

ດວີປ, ທະເລ, ແລະ ພູເຂົາ ທີ່ທ່ານໄດ້ສັນລະເສີນແລະພັນລະນານັ້ນ, ມະນຸດທັງຫຼາຍບໍ່ອາດໄປເຖິງໄດ້ໂດຍວິທີໃດໆ—ແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມຄິດກໍບໍ່ໄດ້.

Verse 27

अत्र कौतूहलं जातमश्रद्धेयं वचस्तथा । श्रुत्वा श्रद्धेयवाक्यस्य तस्मात्सत्यं प्रकीर्तय

ໃນທີ່ນີ້ ຄວາມສົນໃຈຢ່າງໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ແລະ ຄໍາຂອງເຈົ້າກໍເຫັນວ່າຍາກຈະເຊື່ອ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍາຂອງຜູ້ທີ່ນ່າເຊື່ອຖືແລ້ວ ຈົ່ງປະກາດຄວາມຈິງໃຫ້ແຈ້ງຊັດ।

Verse 28

तपसः किं प्रभावोऽयं किं वा मंत्रपराक्रमः । येन पृथ्वीतलं कृत्स्नं त्वया दृष्टं मुनीश्वर

ນີ້ແມ່ນອໍານາດຂອງຕະປະ (ການບໍາເນັດພະຕະ) ຫຼື ພະລັງອັນກ້າຫານຂອງມັນຕຣາ—ທີ່ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າເຫັນພື້ນແຜ່ນດິນທັ້ງໝົດ ໂອ ຈອມແຫ່ງມຸນີ?

Verse 29

किं वा देवप्रसादस्तु तवौषधिकृतोऽथवा । तच्च पुण्यतमं तात त्वं मे ब्रूहि सविस्तरम्

ຫຼືວ່າເປັນພຣະກະລຸນາຂອງເທວະດາທັງຫຼາຍ ຫຼືບາງທີເປັນຜົນຂອງສະໝຸນໄພອັນສັກສິດທີ່ເຈົ້າໄດ້ຮັບ? ໂອ ລູກເອີຍ ຈົ່ງບອກຂ້ອຍໃຫ້ລະອຽດ ເຖິງເຫດອັນມີບຸນຍິ່ງນັ້ນ।

Verse 30

अथ मां स मुनिः प्राह विहस्य मुनिसत्तमाः । सत्यमेतत्त्वया ज्ञातं मम मंत्रपराक्रमम्

ແລ້ວມຸນີນັ້ນໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍ ພ້ອມຮອຍຍິ້ມ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ: “ເຈົ້າເຂົ້າໃຈຖືກແລ້ວ—ນີ້ແມ່ນພະລັງຂອງມັນຕຣາຂອງຂ້ອຍແທ້.”

Verse 31

सदाहमष्टसंयुक्तं सहस्रं शिवसन्निधौ । जपामि शिवमंत्रस्य षडक्षरमितस्य च

ຂ້ອຍຈະຈະເຮັດຊະປະຢູ່ເທິງໜ້າພຣະສິວະເຈົ້າເປັນນິດ: ພັນເທື່ອພ້ອມອີກແປດ, ແລະຂ້ອຍຍັງສະດຸດສະດອງມັນຕຣາຂອງພຣະສິວະທີ່ມີຫົກພະຍາງອີກດ້ວຍ।

Verse 32

त्रिकालं तेन मे जातं सुस्थिरं यौवनं मुने । अतीतानागतं ज्ञानं जीवितं च सुखोदयम्

ໂດຍການປະຕິບັດນັ້ນ ໂອ ມຸນີ, ຄວາມໜຸ່ມຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຕັ້ງມັ່ນແນ່ນອນຕະຫຼອດສາມການ; ແລະ ປັນຍາຮູ້ອະດີດ-ອະນາຄົດໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ພ້ອມຊີວິດທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດສຸກ.

Verse 33

मम वर्षसहस्राणि बहूनि प्रयुतानि च । संजातानि महाभाग दृश्यते प्रथमं वयः

ສໍາລັບຂ້າພະເຈົ້າ ປີນັບພັນຫຼາຍໆ ແລະ ອີກທັງປີນັບໝື່ນຫຼາຍໆ ໄດ້ຜ່ານໄປ, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ. ແຕ່ອາຍຸຂອງຂ້າພະເຈົ້າກັບປາກົດເຫັນເປັນວັຍໜຸ່ມຄັ້ງທໍາອິດ.

Verse 34

अत्र ते कीर्तयिष्यामि विस्तरेण महामते । यथा सिद्धिर्मया प्राप्ता प्रसादाच्छंकरस्य च

ຢູ່ນີ້ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາກວ້າງໃຫຍ່, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງຢ່າງລະອຽດ ວ່າຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບັນລຸສິດທິ—ຄວາມສໍາເລັດທາງຈິດວິນຍານ—ແນວໃດ, ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ສັງກະຣະ.

Verse 35

अहं हि ब्राह्मणो नाम्ना वत्सः ख्यातो महीतले । नानाशास्त्रकृताभ्यासः पुराऽसं वेदपारगः

ຂ້າພະເຈົ້າແທ້ຈິງແມ່ນພຣາຫມັນ ຊື່ ວັດສະ (Vatsa) ແລະໂດງດັງໃນແຜ່ນດິນ. ໃນອະດີດ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຝຶກຝົນຊາສະຕຣາຫຼາຍປະເພດ ແລະເປັນຜູ້ຊໍານານໃນເວດະ.

Verse 36

एतस्मिन्नेव काले तु मेनका च वराप्सराः । वसंतसमये प्राप्ता मर्त्यलोके यदृच्छया

ໃນເວລານັ້ນເອງ ເມນະກາ (Menakā) ອັບສະຣາຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ມາຮອດໂລກມະນຸດ ໂດຍບັງເອີນ ໃນລະດູໃບໄມ້ຜຸກ.

Verse 37

सा गता भ्रममाणाथ काम्यकंनाम तद्वनम् । मत्तकोकिलनादाढ्यं मनोज्ञद्रुमसं कुलम्

ນາງໄດ້ພາຕົນເອງພະເລີນໄປມາ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ປ່າທີ່ມີນາມວ່າ “ກາມຍະກະ” ອັນເຕັມໄປດ້ວຍສຽງນົກກຸກກູດັ່ງເມົາ ແລະມີໄມ້ງາມໜາແໜ້ນ।

Verse 38

यत्रास्ते मुनिशार्दूलो देवरात इति स्मृतः । व्रतस्वाध्यायसंपन्नस्तपसा ध्वस्तकिल्विषः

ທີ່ນັ້ນມີມຸນີຜູ້ດຸດັ່ງເສືອໃນຫມູ່ລະດັບ຤ິສີ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ “ເທວະຣາຕະ” ຜູ້ສົມບູນດ້ວຍວຣະຕະ ແລະສະວາທະຍາຍ ແລະໄດ້ເຜົາບາບດ້ວຍຕະປະສະ।

Verse 39

उपविष्टो नदीतीरे देवतार्च्चापरा यणः । श्रद्धया परया युक्त एकाकी निर्जने वने

ທ່ານນັ່ງຢູ່ທີ່ຝັ່ງນ້ຳ ອຸທິດຕົນທັງໝົດໃນການບູຊາເທວະດາ ປະກອບດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ ແລະຢູ່ຜູ້ດຽວໃນປ່າອັນວັງເວງ।

Verse 40

अथ सा पश्यतस्तस्य विवस्त्रा प्राविशज्जलम् । दिव्यरूपसमोपेता घर्मार्ता वरवर्णिनी

ແລ້ວໃນຂະນະທີ່ທ່ານກຳລັງເບິ່ງ ນາງ—ບໍ່ນຸ່ງຜ້າ—ໄດ້ລົງໄປໃນນ້ຳ ມີຮູບງາມດັ່ງທິບ ຖືກຄວາມຮ້ອນບີບຄັ້ນ ແລະງາມລ້ຳເລີດ।

Verse 41

अथ तस्य मुनींद्रस्य रेतश्चस्कन्द तत्क्षणात् । दृष्ट्वा तां चारुसर्वांगीं जलमध्यं समाश्रिताम्

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ເມື່ອເຫັນນາງຜູ້ມີອະວະຍະວະງາມພ້ອມ ອາໄສຢູ່ກາງນ້ຳ ເຊື້ອພັນຂອງຈອມມຸນີນັ້ນກໍໄຫຼອອກໃນທັນທີ।

Verse 42

एतस्मिन्नंतरे प्राप्ता सारंगी सुपिपा सिता । जलमिश्रं तया रेतः पीतं सर्वमशेषतः

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ກວາງເພດຍິງຕົວໜຶ່ງມາຮອດ ດ້ວຍຄວາມຫິວນ້ຳຢ່າງແຮງ; ແລະນ້ຳທີ່ປົນກັບເມັດພະລັງນັ້ນ ນາງໄດ້ດື່ມໝົດສິ້ນ ບໍ່ເຫຼືອເລີຍ।

Verse 43

अथ साऽपि दधे गर्भं मानुषं वै प्रभावतः । अमोघरेतसो मासे सुषुवे दशमे ततः

ແລ້ວນາງກໍໄດ້ຖືພາເປັນຄົນ ໂດຍອານຸພາບນັ້ນເອງ; ແລະຕໍ່ມາໃນເດືອນທີສິບ ນາງໄດ້ຄອດອອກ—ເພາະເມັດນັ້ນມີພະລັງບໍ່ຜິດພາດ।

Verse 44

जनयामास दीप्तांगी कन्यां पद्मदलेक्षणाम् । तस्मिन्नेव जले पुण्ये देवराताश्रमं प्रति

ນາງໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດທິດາກັນຍາ ກາຍກຳຢ່າງສະຫວ່າງໄສ ແລະມີດວງຕາດັ່ງກີບດອກບົວ; ໃນນ້ຳອັນສັກສິດນັ້ນເອງ ເກີດຂຶ້ນພ້ອມຄວາມເກືອກກຽວກັບອາສຣົມຂອງເທວະຣາຕາ।

Verse 45

अथ तां स मुनिर्ज्ञात्वा स्वज्ञानेन स्ववीर्यजाम् । कृपया परयाविष्टो जग्राह च पुपोष च

ແລ້ວພຣະມຸນີນັ້ນ ດ້ວຍປັນຍາຮູ້ແຈ້ງຂອງຕົນ ກໍຮູ້ວ່ານາງເກີດຈາກພະລັງຂອງຕົນ; ແລະເມື່ອເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາກະລຸນາຢ່າງລຶກຊຶ້ງ ທ່ານກໍຮັບນາງໄວ້ ແລະລ້ຽງດູບຳລຸງ।

Verse 46

स्नेहेन महता युक्तः कृतकौतुकमंगलः । रक्षमाणो वने चैनां श्वापदेभ्यः प्रयत्नतः

ທ່ານມີຄວາມຮັກໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະໄດ້ປະກອບພິທີມົງຄຸນອັນດີງາມໃຫ້ນາງ; ແລ້ວທ່ານກໍປົກປ້ອງນາງໃນປ່າ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ຈາກສັດດຸຮ້າຍທັງຫຼາຍ।

Verse 47

आजहार सुमृष्टानि तत्कृते सुफलानि सः । स्वयं गत्वा सुदूरं च कानने श्वापदाकुले

ເພື່ອນາງ ລາວໄດ້ນຳມາຜົນໄມ້ທີ່ເລືອກສັນຢ່າງດີ ແລະດີເລີດ—ໂດຍຕົນເອງໄປໄກເຂົ້າປ່າ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍສັດປ່າດຸຮ້າຍ।

Verse 48

तत्रस्था ववृधे सा च नाम्ना ख्याता मृगावती । शुक्लपक्षे यथा व्योम्नि कलेव शशलक्ष्मणः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ນາງໄດ້ເຕີບໃຫຍ່ ແລະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ “ມຶກາວະຕີ” — ດັ່ງດວງຈັນທີ່ເພີ່ມພູນໃນຂ້າງຂຶ້ນ ຢູ່ເທິງຟ້າກວ້າງ।

Verse 49

अथ सा भ्रममाणेन मया दृष्टा मृगेक्षणा । ततोऽहं कामबाणेन तत्क्षणात्ताडितो हृदि

ຕໍ່ມາ ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍພາຍພຽນເດີນທາງ ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນນາງ—ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງກວາງ; ແລະໃນທັນທີນັ້ນ ຂ້ອຍຖືກລູກສອນຂອງກາມະເທວະ ປັກກາງຫົວໃຈ।

Verse 50

विज्ञाय च कुमारीं तां सवर्णां चारुहासिनीम् । आदरेण गृहं गत्वा स मुनिर्याचितस्ततः

ເມື່ອຮູ້ວ່ານາງເປັນສາວພຣະສຸດທິ ມີຖານະສົມຄວນ ແລະຍິ້ມງາມ ລາວຈຶ່ງໄປຍັງເຮືອນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ແລ້ວຈຶ່ງວອນຂໍຕໍ່ພຣະມຸນີນັ້ນ।

Verse 51

प्रयच्छैनां मम ब्रह्मन्पत्न्यर्थं निज कन्यकाम् । यथात्मा पोषयिष्यामि भोजनाच्छादनादिभिः

“ຂໍຖວາຍວອນ ໂອ ພຣະພຣາຫມະນະມຸນີ, ຂໍຈົ່ງປະທານນາງໃຫ້ຂ້ອຍເປັນພັນລະຍາ—ເປັນບຸດສາວຂອງທ່ານເອງ. ຂ້ອຍຈະບຳລຸງນາງດັ່ງບຳລຸງຕົນ ດ້ວຍອາຫານ, ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະສິ່ງຈຳເປັນທັງປວງ.”

Verse 52

ततस्तेन प्रदत्ता मे तत्क्षणादेव सुन्दरी । विधिना शास्त्रदृष्टेन नक्षत्रे भग दैवते

ຈາກນັ້ນ, ໃນທັນໃດນັ້ນ, ຍິງສາວທີ່ສວຍງາມນັ້ນກໍຖືກມອບໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າໂດຍເພິ່ນ, ຕາມພິທີກຳທີ່ລະບຸໄວ້ໃນພຣະຄຳພີ, ພາຍໃຕ້ດວງດາວນັກສັດທີ່ປົກຄອງໂດຍພະພຄະ.

Verse 53

ततः कतिपयाहस्य मयोढा सा सुविस्मिता । सखीजनसमायुक्ता फलार्थं निर्गता वने

ຫຼັງຈາກແຕ່ງງານກັບຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສອງສາມມື້, ນາງຍັງຄົງປະຫລາດໃຈຢູ່, ໄດ້ອອກໄປໃນປ່າກັບຫມູ່ເພື່ອນຂອງນາງເພື່ອເກັບຫມາກໄມ້.

Verse 54

अथ वीरुधसंछन्ने वने तस्मि न्सुसंस्थिते । तया न्यस्तं पदं मूर्ध्नि तृणाच्छन्नस्य भोगिनः

ຈາກນັ້ນ, ໃນປ່າທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍເຄືອໄມ້ໜາແໜ້ນນັ້ນ, ນາງໄດ້ຢຽບຫົວງູທີ່ນອນຊ້ອນຕົວຢູ່ໃຕ້ຫຍ້າ.

Verse 55

सा दष्टा सहसा तेन पतिता वसुधातले । विषार्दिता गतप्राणा तत्क्षणादेव भामिनी

ຖືກງູກັດຢ່າງກະທັນຫັນ, ນາງໄດ້ລົ້ມລົງກັບພື້ນດິນ; ທໍລະມານດ້ວຍພິດຮ້າຍ, ຍິງຜູ້ສະຫງ່າງາມນັ້ນໄດ້ເສຍຊີວິດໃນທັນທີ.

Verse 56

अथ सख्यः समागत्य तस्या दुःखेन दुःखिताः । शशंसुस्ता यथावृत्तं रुदन्त्यो मम सूतज

ຈາກນັ້ນ ຫມູ່ເພື່ອນຂອງນາງກໍມາເຕົ້າໂຮມກັນ, ໂສກເສົ້າເສຍໃຈກັບນາງ, ແລະ ຮ້ອງໄຫ້ບອກຂ້າພະເຈົ້າວ່າເກີດຫຍັງຂຶ້ນແທ້ໆ, ໂອ ລູກຊາຍຂອງຄົນຂັບລົດມ້າເອີຍ.

Verse 57

ततोऽहं सत्वरं गत्वा दृष्ट्वा तां पतितां भुवि । विलापान्कृतवान्दीनो रुदितं करुणस्वरम्

ແລ້ວຂ້ອຍຮີບໄປທັນທີ; ເຫັນນາງລົ້ມຢູ່ເທິງດິນ ຂ້ອຍຜູ້ທຸກລຳບາກ ໄດ້ຄ່ຳຄວນຮ້ອງໄຫ້ ດ້ວຍສຽງເຕັມໄປດ້ວຍກະລຸນາ।

Verse 58

इयं मे सुविशालाक्षी मनःप्राणसमा प्रिया । मृता भूमौ यया हीनो नाहं जीवितुमुत्सहे

ນາງນີ້ແມ່ນຜູ້ຮັກຂອງຂ້ອຍ ມີດວງຕາກວ້າງງາມ ເປັນດັ່ງໃຈແລະລົມຫາຍໃຈຂອງຂ້ອຍ; ນາງນອນຕາຍຢູ່ເທິງດິນ, ຂາດນາງແລ້ວ ຂ້ອຍບໍ່ກ້າປາດຖະນາຈະມີຊີວິດອີກ।

Verse 59

सोऽहमद्य गमिष्यामि परलोकं सहानया । प्रियारहितहर्म्यस्य जीवितस्य च किं फलम्

ດັ່ງນັ້ນ ມື້ນີ້ຂ້ອຍກໍຈະໄປສູ່ໂລກຫຼັງຄວາມຕາຍພ້ອມກັບນາງ; ເມື່ອຂາດຜູ້ຮັກແລ້ວ ຊີວິດຈະມີຜົນອັນໃດ ແລະເຮືອນຈະມີຄວາມຊື່ນບານອັນໃດ?

Verse 60

पुत्रपौत्रवधूभिश्च भृत्यवर्गयुतस्य च । पत्नीहीनानि नो रेजुर्गृहाणि गृहमेधिनाम्

ແມ່ນແຕ່ເຮືອນຂອງຄົນຄອບຄົວຈະເຕັມໄປດ້ວຍລູກຊາຍ ຫຼານ ລູກໃພ້ ແລະພວກຂ້າຮັບໃຊ້ກໍຕາມ; ເຮືອນທີ່ຂາດພັນລະຍາ ບໍ່ອາດສະຫວ່າງໄສໄດ້।

Verse 61

यदीयं कर्णनेत्रांता तन्वंगी मधुरस्वरा । न जीवति पृथुश्रोणी मरिष्येऽ हमसंशयम्

ຖ້ານາງຜູ້ຮ່າງບາງ ສຽງຫວານ—ຜູ້ທີ່ຕຸ້ມຫູຈົນເຖິງປາຍຕາ ແລະມີສະໂພກກວ້າງ—ບໍ່ຟື້ນມີຊີວິດ ຂ້ອຍຈະຕາຍແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ।

Verse 62

एवं विलपमानस्य मम सूत कुलोद्वह । आगताः सुहृदः सर्वे रुरुदुस्तेऽपि दुःखिताः

ເມື່ອຂ້ອຍກໍາລັງຄໍາຄວນຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງນັ້ນ ໂອ ສູຕະ ຜູ້ຍົກຍ້ອງວົງຕະກູນຂອງເຈົ້າ ມິດສະຫາຍທັງໝົດຂອງຂ້ອຍມາຮອດ ແລະເຂົາເຈົ້າກໍເສົ້າໂສກ ຮ້ອງໄຫ້ຕາມກັນ।

Verse 63

रुदित्वा सुचिरं तत्र तैः समं महतीं चिताम् । कृत्वा तां संनिधायाथ प्रदत्तो हव्यवाहनः

ເມື່ອຮ້ອງໄຫ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນດົນນານ ພ້ອມກັບເຂົາເຈົ້າ ຂ້ອຍໄດ້ຈັດເຮັດຈິຕາໃຫຍ່; ແລ້ວຈັດວາງນາງໄວ້ໃກ້ຊິດ ແລະຈຶ່ງຈຸດໄຟ—ຜູ້ຂົນສົ່ງຮາວະຍະ—ໃຫ້ລຸກໂຊນ।

Verse 64

तत आदाय मां कृच्छ्रान्निन्युश्च स्वगृहं प्रति । रुदन्तं प्रस्खलन्तं च मुह्यमानं पदेपदे

ແລ້ວພວກເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງພາຂ້ອຍໄປດ້ວຍຄວາມລໍາບາກຫນັກ ແລະນໍາກັບໄປຫາເຮືອນຂອງເຂົາເຈົ້າ; ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍຮ້ອງໄຫ້ ສະດຸດລົ້ມ ແລະມືດມົນທຸກກ້າວຍ່າງ।

Verse 65

ततो निशावशेषेऽहमुत्थाय त्वरयाऽन्वितः । कांतादुःखपरीतात्मा गतोऽरण्यं तदेव हि

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຄືນນັ້ນເຫຼືອອີກໜ້ອຍ ຂ້ອຍລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ; ໃຈຖືກຄວາມໂສກເພາະນາງຜູ້ຮັກຫຸ້ມຫໍ້ ແລະຂ້ອຍກໍກັບໄປຫາປ່ານັ້ນເອງ।

Verse 66

कामेनोन्मत्ततां प्राप्तो भ्रममाण इतस्ततः । विलपन्नेव दुःखार्तो वने जनविवर्जिते

ຖືກກາມຕັນຫາຜັກດັນຈົນເຖິງຄວາມຄຸ້ມຄັ່ງ ຂ້ອຍພາຕົນເອງພະເນຈອນໄປມາທີ່ນັ້ນທີ່ນີ້; ຮ້ອງໄຫ້ຄໍາຄວນດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດ ໃນປ່າອັນວ່າງເປົ່າບໍ່ມີຜູ້ຄົນ।

Verse 67

क्व गतासि विशालाक्षि विजनेऽस्मिन्विहाय माम् । नाहं गृहं गमिष्यामि मम दुःखाय निर्दयः

ໂອ ນາງຕາກວ້າງ, ເຈົ້າໄປໃສ ປະຖິ້ມຂ້ອຍໃນທີ່ວິເວກນີ້? ຂ້ອຍຈະບໍ່ກັບເຮືອນ—ຊະຕາກຳອັນໂຫດຮ້າຍເຮັດໃຫ້ມັນເປັນແຕ່ເຫດແຫ່ງຄວາມໂສກຂອງຂ້ອຍ.

Verse 68

एषोऽरुणकरस्पर्शात्स्वाभां त्यजति चंद्रमाः । निशाक्षये निरुत्साहो यथाहं विधिना कृतः

ເມື່ອຖືກສຳຜັດໂດຍແສງອະຮຸນ, ດວງຈັນກໍລະທິ້ມຄວາມສະຫວ່າງຂອງຕົນ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ເມື່ອຄືນສິ້ນສຸດ ຂ້ອຍກໍໝົດແຮງໃຈ—ຊະຕາກຳໄດ້ປັ້ນໃຫ້ເປັນແນວນີ້.

Verse 69

अयं तनुः समायाति सविता रक्तमंडलः । निगदिष्यति मे वार्तां नूनं कच्चित्त्वदुद्भवाम्

ບັດນີ້ ດວງອາທິດເຂົ້າມາໃກ້ ດູອ່ອນໂຍນ ມີວົງສີແດງ. ແນ່ນອນທ່ານຈະບອກຂ່າວໃຫ້ຂ້ອຍ—ບາງທີເປັນຂ່າວທີ່ເກີດຂຶ້ນກ່ຽວກັບເຈົ້າ.

Verse 70

गगनं व्यापयन्सूर्यः संतापयति मां भृशम् । बाह्ये चाभ्यंतरे कामः कथं वक्ष्यामि जीवितम्

ດວງອາທິດແຜ່ຄຸ້ມຟ້າ ເຜົາຂ້ອຍຢ່າງແຮງ. ກາມຕັນຫາທຳລາຍຂ້ອຍທັງພາຍນອກແລະພາຍໃນ—ຂ້ອຍຈະເວົ້າເຖິງການດຳລົງຊີວິດຕໍ່ໄປໄດ້ແນວໃດ?

Verse 71

करींदः स्वयमभ्येति तत्कुचाभौ समुद्वहन् । कुम्भौ गत्वा तु पृच्छामि यदि शंसति तां प्रियाम्

ຊ້າງໂຕໜຶ່ງມາຂ້າງໜ້າໂດຍຕົນເອງ ຖືກຄູ່ກອກໜ້າຜາກດັ່ງອົງອົມຂອງນາງ. ຂ້ອຍເຂົ້າໄປໃກ້ ‘ກຸມພະ’ ເຫຼົ່ານັ້ນ ແລ້ວຖາມວ່າ ມັນຈະຊີ້ບອກນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້ອຍໄດ້ບໍ.

Verse 72

एवं प्रलपमानस्य मम मोहो महानभूत् । भास्करांशुप्रतप्तस्य मदनाकुलितस्य च

ເມື່ອຂ້ອຍພູດພັນລະນາຢ່າງນັ້ນ ຄວາມຫຼົງຂອງຂ້ອຍກໍເພີ່ມພູນຢ່າງໃຫຍ່—ຖືກແສງຕາເວັນເຜົາໄໝ້ ແລະຖືກເທວະແຫ່ງຄວາມຮັກກໍ່ໃຫ້ວຸ່ນວາຍ।

Verse 73

यंयं पश्यामि तत्राहं भ्रममाणो महावने । वृक्षं वा प्राणिनो वापि तंतं पृच्छामि मोहतः

ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍພະເນີນຫຼົງທາງໃນປ່າໃຫຍ່ນັ້ນ ຜູ້ໃດຫຼືສິ່ງໃດທີ່ຂ້ອຍເຫັນ—ຈະເປັນຕົ້ນໄມ້ຫຼືສັດມີຊີວິດ—ຂ້ອຍກໍຖາມທຸກຢ່າງດ້ວຍຄວາມຫຼົງ।

Verse 74

त्वद्दंतमुसलप्रख्यं यस्या ऊरुयुगं गज । तां बालां वद चेद्दृष्टा दयां कृत्वा ममोपरि

ໂອ ຊ້າງເອີຍ! ຖ້າເຈົ້າເຄີຍເຫັນນາງສາວນ້ອຍນັ້ນ—ຜູ້ມີຂາອ່ອນຄູ່ດັ່ງຄວາມແຂງແຮງຄ້າຍຄອນຕຳ ເທົ່າກັບງາຂອງເຈົ້າ—ຂໍໃຫ້ບອກຂ້ອຍ ໂດຍເມດຕາຕໍ່ຂ້ອຍເຖີດ।

Verse 75

त्वया जंबूक चेद्दृष्टा बिंबाफलनिभाधरा । दयिता मम तद्ब्रूहि श्रेयस्ते भविता महत्

ໂອ ໝາປ່າເອີຍ! ຖ້າເຈົ້າເຄີຍເຫັນຄົນຮັກຂອງຂ້ອຍ—ຜູ້ມີຮິມຝີປາກດັ່ງໝາກບິມບາ—ຂໍໃຫ້ບອກຂ້ອຍ; ຄວາມມີສິຣິຈະເກີດແກ່ເຈົ້າຢ່າງໃຫຍ່।

Verse 76

अथवा बिल्व शंस त्वं यदि बिल्वोपमस्तनी । भ्रममाणा वने दृष्टा मम प्राणसमा प्रिया

ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ໂອ ຕົ້ນບິລະວາເອີຍ ຈົ່ງບອກຂ້ອຍ—ຖ້າເຈົ້າເຄີຍເຫັນຄົນຮັກຂອງຂ້ອຍ ຜູ້ມີອົງອົບດັ່ງໝາກບິລະວາ ກຳລັງພະເນີນໃນປ່າ; ນາງເປັນທີ່ຮັກເທົ່າລົມຫາຍໃຈຊີວິດຂອງຂ້ອຍ।

Verse 77

त्वत्पुष्पसदृशांगी सा मम भार्या मनस्विनी । स त्वं चंपक जानीषे यदि त्वं शंस मे द्रुतम्

ອະວະຂອງນາງຄ້າຍດອກໄມ້ຂອງເຈົ້າ; ນາງແມ່ນເມຍຂ້ອຍຜູ້ໃຈແຂງ. ໂອ ຕົ້ນຈຳປາກາ, ຖ້າເຈົ້າຮູ້ຂ່າວນາງ ຈົ່ງບອກຂ້ອຍໄວໆ.

Verse 78

मधूक तव पुष्पेण दयितायाः समौ शुभौ । कपोलौ पांडुरच्छायौ दृष्ट्वा त्वां स्मृतिमागतौ

ໂອ ຕົ້ນມະດູກາ, ດອກໄມ້ຂອງເຈົ້າເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍນຶກເຖິງແກ້ມສອງຂ້າງອັນເປັນມົງຄຸນຂອງນາງຜູ້ຮັກ—ສີຂາວນວນ ແລະງາມ; ເຫັນເຈົ້າແລ້ວ ຄວາມຈື່ຈຳນັ້ນກໍກັບຄືນມາ.

Verse 79

कदलीस्तंभ सुव्यक्तं प्रियायाश्च सुकोमलौ । ऊरू त्वत्तोऽपि तन्वंग्याः सत्येनात्मानमालभे

ໂອ ລຳຕົ້ນກ້ວຍ, ຂາອ່ອນສອງຂ້າງຂອງນາງຜູ້ຮັກ—ນາງຜູ້ອະວະບາງງາມ—ນຸ່ມກວ່າເຈົ້າເສຍອີກ; ດ້ວຍຄວາມຈິງນີ້ ຂ້ອຍແຕະກາຍຕົນເພື່ອສາບານ.

Verse 80

भोभो मृग न मे भार्या त्वया दृष्टाऽत्र कानने । त्वत्समे लोचने स्पष्टे कज्जलेन समावृते

ໂຮໂຮ ກວາງເອີຍ! ໃນປ່ານີ້ ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຫັນເມຍຂ້ອຍບໍ? ນາງມີດວງຕາຄ້າຍເຈົ້າ—ແຈ້ງໃສ—ແຕ່ຖືກຄາຈະລປະດັບເປັນເງົາ.

Verse 82

कांतायाः पुरतो नित्यं विधत्तेंऽगं कलापकृत् । विहंगयोनि जातोऽपि वृद्ध्यर्थं पुष्पधन्वनः

ນົກຢູງມັກຈະສະແດງກາຍຂອງຕົນຢູ່ຕໍ່ໜ້ານາງຜູ້ຮັກເສມອ. ແມ່ນແຕ່ເກີດໃນວົງສານົກ ກໍຍັງເຮັດເພື່ອເພີ່ມພະລັງຂອງຜູ້ຖືຄັນທະນູດອກໄມ້ (ກາມະ).

Verse 83

योऽयं संदृश्यते हंसो हंसीमनुस्मरत्यसौ । गतिस्तादृङ्न चाप्यस्य मत्प्रियायाश्च यादृशी

ຫົງທີ່ເຫັນຢູ່ນີ້ ຍັງລະລຶກເຖິງຫົງເພດຍິງຂອງຕົນ; ແຕ່ການເຄື່ອນໄຫວຂອງມັນບໍ່ເໝືອນກັບຂອງນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້ອຍ.

Verse 84

एक एव सुधन्योऽयं चक्रवाको विहंगमः । मुहूर्तमपि योऽभीष्टां न त्यजेच्चक्रवाकिकाम्

ແທ້ໆແລ້ວ ນົກຈັກກະຣະວາກາຕົວດຽວນີ້ ເປັນຜູ້ມີພອນ; ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະດຽວ ກໍບໍ່ລະທິ້ງຄູ່ຮັກທີ່ປາຖະໜາ ຄື ຈັກກະຣະວາກີ.

Verse 85

य एष श्रूयते रावो विभ्रमं जनयन्मम । किंवा पिकसमुत्थो ऽयं किं वा मे दयितोद्भवः

ສຽງຮ້ອງທີ່ໄດ້ຍິນດຽວນີ້ ກໍ່ໃຫ້ໃຈຂ້ອຍສັບສົນ; ມັນເກີດຈາກນົກປິກາ (ນົກກຸກກູ) ຫຼື ເກີດຈາກນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້ອຍ?

Verse 86

मां दृष्ट्वाऽयं मृगो याति तं मृगी याति पृष्ठतः । धावमाना ममाप्येवमनुयाति पुरा प्रिया

ເມື່ອເຫັນຂ້ອຍ ກວາງຜູ້ນີ້ກໍວິ່ງໜີ ແລະກວາງເພດຍິງກໍວິ່ງຕາມຢູ່ຂ້າງຫຼັງ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນກ່ອນນັ້ນ ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້ອຍກໍເຄີຍວິ່ງຕາມຂ້ອຍ.

Verse 87

वारणोऽयं प्रियां कांतामनुरागानुयायिनीम् । स्पर्शयत्यग्रहस्तेन मम संस्मारयन्प्रियाम

ຊ້າງນີ້ ໃຊ້ປາຍງວງແຕະຕ້ອງນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຄູ່ຄອງອັນຫວານຊື່ນທີ່ຕາມມັນດ້ວຍຄວາມຮັກ; ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍລະລຶກເຖິງຄົນຮັກຂອງຂ້ອຍ.

Verse 88

हा प्रिये मृगशावाक्षि तप्तकांचनसंनिभे । कथं मां न विजानासि भ्रमंतमिह कानने

ໂອ ນາງຜູ້ຮັກ, ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງລູກກວາງ, ສະຫວ່າງດັ່ງຄໍາທີ່ຖືກເຜົາ—ເຈົ້າເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ຈໍາຂ້ອຍ, ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍພະເດີນຫຼົງຢູ່ໃນປ່ານີ້?

Verse 89

क्व सा भक्तिः क्व सा प्रीतिः क्व सा तुष्टिः क्व सा दया । निगदन्तं सुदीनं मां संभाषयसि नो यतः

ຄວາມສັດທານັ້ນຢູ່ໃສ? ຄວາມຮັກນັ້ນຢູ່ໃສ? ຄວາມປິຕິຍິນດີນັ້ນຢູ່ໃສ? ຄວາມເມດຕານັ້ນຢູ່ໃສ? ເພາະເຈົ້າບໍ່ເວົ້າກັບຂ້ອຍ ແມ່ນແຕ່ຂ້ອຍຄໍາຄວນດ້ວຍຄວາມທຸກຍາກຢ່າງຫນັກ.

Verse 90

एवं प्रलपमानस्य मम प्राप्ताः सुहृज्जनाः । अन्वेषंतः पदं तत्र वनेषु विषमेषु च

ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍຄໍາຄວນຮ້ອງໄຫ້ຢູ່ຢ່າງນັ້ນ, ມິດສະຫາຍຜູ້ປາດຖະນາດີຕໍ່ຂ້ອຍກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ, ຄົ້ນຫາຮ່ອງຮອຍ ຕາມປ່າ ແລະຕາມພື້ນທີ່ທຸກລໍາບາກດ້ວຍ.

Verse 91

ततस्तैः कोपरक्ताक्षैः प्रोक्तोऽहं सूतनंदन । भर्त्सद्भिः परुषैर्वाक्यैर्धिक्त्वां काममयाधुना

ແລ້ວພວກເຂົາ ຜູ້ມີດວງຕາແດງດ້ວຍຄວາມໂກດ, ໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍ—ໂອ ລູກຊາຍຂອງຄົນຂັບລົດ—ດ້ວຍຄໍາຮຸນແຮງຕໍ່ວ່າວ່າ: “ອັບອາຍແກ່ເຈົ້າ! ບັດນີ້ເຈົ້າຖືກກາມຕັນຫາຄອບງໍາແລ້ວ.”

Verse 92

त्वं किं शोचसि मूढात्मन्नशोच्यं जीवितं नृणाम् । यतस्त्वामपि शोचंतं शोचयिष्यंति चापरे

ເຈົ້າຈະໂສກເສົ້າໄປເພາະຫຍັງ, ຜູ້ມີໃຈຫຼົງ? ຊີວິດຂອງມະນຸດບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ຄວນຮ້ອງໄຫ້; ເພາະໃນຂະນະທີ່ເຈົ້າໂສກເສົ້າ, ຄົນອື່ນກໍຈະໂສກເສົ້າເພື່ອເຈົ້າໃນວັນໜຶ່ງເຊັ່ນກັນ.

Verse 93

यूयं वयं तथा चान्ये संजाताः प्राणिनो भुवि । सर्व एव मरिष्यामस्तत्र का परिदेवना

ເຈົ້າ ແລະ ພວກເຮົາ ພ້ອມທັງສັດມີຊີວິດອື່ນໆທີ່ເກີດໃນໂລກ—ທຸກຄົນຈະຕ້ອງຕາຍແນ່ນອນ; ດັ່ງນັ້ນ ຈະຮ້ອງໄຫ້ໄປເພື່ອຫຍັງ?

Verse 94

अदर्शनात्प्रिया प्राप्ता पुनश्चादर्शनं गता । न सा तव न तस्यास्त्वं वृथा किमनुशोचसि

ຈາກການບໍ່ເຫັນ ເຈົ້າເຫມືອນໄດ້ ‘ພົບ’ ຄົນຮັກ; ແລ້ວນາງກໍກັບໄປສູ່ການບໍ່ເຫັນອີກ. ນາງບໍ່ແມ່ນຂອງເຈົ້າ ແລະ ເຈົ້າກໍບໍ່ແມ່ນຂອງນາງ—ເຈົ້າຈະໂສກເສົ້າໄປເປົ່າໆເພື່ອຫຍັງ?

Verse 95

नायमत्यंतसंवासः कस्यचित्केनचित्सह । अपि स्वेन शरीरेण किमुतान्यैर्वृथा जनैः

ບໍ່ມີໃຜຈະຢູ່ຮ່ວມກັນຕະຫຼອດໄປກັບໃຜໄດ້. ແມ່ນແຕ່ກັບຮ່າງກາຍຂອງຕົນເອງກໍບໍ່ມີຄວາມຄູ່ຄອງຖາວອນ—ຍິ່ງບໍ່ຕ້ອງເວົ້າເຖິງຄົນອື່ນ ຜູ້ເປັນແຕ່ຜູ້ຮ່ວມທາງຊົ່ວຄາວ.

Verse 96

मृतं वा यदि वा नष्टं योतीतमनुशोचति । स दुःखेन लभेद्दुःखं द्वावनर्थो प्रपद्यते

ຜູ້ໃດທີ່ຍັງໂສກເສົ້າຕາມຫຼັງສິ່ງທີ່ຕາຍແລ້ວ ຫຼື ຫາຍໄປ ຫຼື ຜ່ານພົ້ນໄປແລ້ວ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບທຸກຂ໌ດ້ວຍທຸກຂ໌ເອງ ແລະ ຕົກສູ່ຄວາມພິນາດສອງຊັ້ນ.

Verse 97

एवं संबोधयित्वा मां गृहीत्वा ते मुहुर्जनैः । निन्यु र्गृहं ततः सर्वे वनात्तस्मात्सुदारुणात्

ເມື່ອໄດ້ປອບໃຈ ແລະ ສອນເຕືອນຂ້ອຍດັ່ງນີ້ແລ້ວ, ຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນກໍຈັບພະຍຸງຂ້ອຍຢູ່ເລື້ອຍໆ; ແລ້ວທຸກຄົນພາຂ້ອຍກັບເຮືອນ ອອກຈາກປ່າອັນນ່າສະພຶງກົວນັ້ນ.

Verse 98

ततो मम गृहस्थस्य स्मरमाणस्य तां प्रियाम् । उत्पन्नः सुमहान्कोपः सर्पान्प्रति महामते

ແລ້ວຂ້ອຍ—ເປັນຄົນຄອບຄົວ—ເມື່ອລະລຶກເຖິງນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຄວາມໂກດໃຫຍ່ຫຼວງກໍເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂ້ອຍຕໍ່ພວກງູ, ໂອ ຜູ້ຮູ້ທັນ.

Verse 99

ततः कोपपरीतेन प्रतिज्ञातं मया स्फुटम् । सर्पानुद्दिश्य यत्सर्वं तन्निबोधय दारुणम्

ຕໍ່ມາ ຂ້ອຍຜູ້ຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳ ໄດ້ປະຕິຍານຢ່າງແຈ້ງຊັດ; ຈົ່ງຟັງບັດນີ້ ມະຕິອັນນ່າສະພຶງກົວທັງໝົດ ທີ່ຂ້ອຍໄດ້ປະກາດໂດຍມີງູເປັນເປົ້າໝາຍ.

Verse 100

अद्यप्रभृति चेन्नाहं सर्पं दृष्टिवशं गतम् । निहन्मि दण्डघातेन तत्पापं स्याद्ध्रुवं मम

ນັບແຕ່ມື້ນີ້ໄປ ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ຕີງູທີ່ເຂົ້າມາຢູ່ໃນສາຍຕາຂ້ອຍ ດ້ວຍການຟາດໄມ້ຄ້ອນ ໃຫ້ຕາຍ ບາບນັ້ນຈະເປັນຂອງຂ້ອຍແນ່ນອນ.

Verse 101

यच्च निक्षेपहर्तॄणां यच्च विश्वासघातिनाम् । तन्मे स्याद्यदि नो हन्मि सर्पं दृष्टिवशं गतम्

ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ຂ້າງູທີ່ເຂົ້າມາຢູ່ໃນສາຍຕາຂ້ອຍ ຂໍໃຫ້ບາບຂອງຜູ້ລັກຂອງຝາກ ແລະຜູ້ທຳລາຍຄວາມໄວ້ວາງໃຈ ຕົກມາເປັນຂອງຂ້ອຍ.

Verse 102

यत्पापं साधुनिंदायां मातापितृवधे च यत् । तन्मे स्याद्यदि नो हन्मि सर्पं दृष्टिवशं गतम्

ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ຂ້າງູທີ່ເຂົ້າມາຢູ່ໃນສາຍຕາຂ້ອຍ ຂໍໃຫ້ບາບຈາກການດ່າທໍ້ຜູ້ດີ ແລະບາບຈາກການຂ້າມານດາບິດາ ຕົກມາເປັນຂອງຂ້ອຍ.

Verse 103

परदाररतानां च यत्पापं जीवघातिनाम् । तन्मे स्याद्यदि नो हन्मि सर्पं दृष्टिवशं गतम्

ຂໍໃຫ້ບາບຂອງຜູ້ຫຼົງໃນຄູ່ຄອງຂອງຜູ້ອື່ນ ແລະບາບຂອງຜູ້ຂ້າສັດມີຊີວິດ ຕົກມາຫາຂ້ອຍ ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ຂ້າງູທີ່ເຂົ້າມາໃນສາຍຕາຂ້ອຍ।

Verse 104

उक्तौ चाभिरतानां च यत्पापं गरदायिनाम् । तन्मे स्याद्यदि नो हन्मि सर्पं दृष्टिवशं गतम्

ຂໍໃຫ້ບາບຂອງຜູ້ພໍໃຈໃນຄໍາເທັດ ແລະບາບຂອງຜູ້ໃຫ້ພິດ ຕົກມາຫາຂ້ອຍ ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ຂ້າງູທີ່ເຂົ້າມາໃນສາຍຕາຂ້ອຍ।

Verse 105

कृतघ्नानां च यत्पापं परवित्तापहारिणाम् । तन्मे स्याद्यदि नो हन्मि सर्पं दृष्टिवशं गतम्

ຂໍໃຫ້ບາບຂອງຜູ້ອະກະຕັນຍູ ແລະບາບຂອງຜູ້ລັກຊັບສິນຂອງຜູ້ອື່ນ ຕົກມາຫາຂ້ອຍ ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ຟັນລົງງູທີ່ຢູ່ໃຕ້ອໍານາດແຫ່ງສາຍຕາຂ້ອຍ।

Verse 106

यत्पापं शस्त्रकर्तृणां तथा वह्निप्रदायिनाम् । तन्मे स्याद्यदि नो हन्मि सर्पं दृष्टिवशं गतम्

ຂໍໃຫ້ບາບຂອງຜູ້ສ້າງອາວຸດ ແລະບາບຂອງຜູ້ຈຸດໄຟເພື່ອເຮັດຮ້າຍ ຕົກມາຫາຂ້ອຍ ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ຟັນລົງງູທີ່ຢູ່ໃຕ້ອໍານາດແຫ່ງສາຍຕາຂ້ອຍ។

Verse 107

व्रतभंगेन यत्पापं व्रतिनां निंदयापि यत् । तन्मे स्याद्यदि नो हन्मि सर्पं दृष्टिवशं गतम्

ຂໍໃຫ້ບາບທີ່ເກີດຈາກການຜິດວຣະຕະ ແລະບາບທີ່ເກີດຈາກການດ່າທໍ້ຜູ້ຖືວຣະຕະ ຕົກມາຫາຂ້ອຍ ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ຟັນລົງງູທີ່ຢູ່ໃຕ້ອໍານາດແຫ່ງສາຍຕາຂ້ອຍ។

Verse 108

यत्पापं भ्रूणहत्यायां मृष्टमांसाशिनां च यत् । तन्मे स्याद्यदि नो हन्मि सर्पं दृष्टिवशं गतम्

ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ຟັນສັງຫານງູທີ່ຕົກຢູ່ໃຕ້ອໍານາດແຫ່ງສາຍຕາຂອງຂ້ອຍ ຂໍໃຫ້ບາບແຫ່ງການຂ້າທາຣົກໃນຄັນ ແລະບາບຂອງຜູ້ກິນເນື້ອບໍ່ບໍລິສຸດ ຕົກມາທີ່ຂ້ອຍເຖີດ।

Verse 109

वृक्षच्छेद प्रसक्तानां यत्पापं शल्यकारिणाम् । तन्मे स्याद्यदि नो हन्मि सर्पं दृष्टिवशं गतम्

ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ຟັນສັງຫານງູທີ່ຕົກຢູ່ໃຕ້ອໍານາດແຫ່ງສາຍຕາຂອງຂ້ອຍ ຂໍໃຫ້ບາບຂອງຜູ້ຫມົກມຸ່ນຕັດຕົ້ນໄມ້ ແລະບາບຂອງຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເຈັບດ້ວຍໜາມ/ຫອກ ຕົກມາທີ່ຂ້ອຍເຖີດ।

Verse 110

पाखंडिनां च यत्पापं नास्तिकानां च यद्भवेत् । तन्मे स्याद्यदि नो हन्मि सर्पं दृष्टिवशं गतम्

ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ຟັນສັງຫານງູທີ່ຕົກຢູ່ໃຕ້ອໍານາດແຫ່ງສາຍຕາຂອງຂ້ອຍ ຂໍໃຫ້ບາບຂອງພວກຫລອກລວງສວມໜ້າ ແລະບາບຂອງຜູ້ບໍ່ເຊື່ອຖືທຳ ຕົກມາທີ່ຂ້ອຍເຖີດ।

Verse 111

मांसमद्यप्रसक्तानां यत्पापं विटभोजिनाम् । तन्मे स्याद्यदि नो हन्मि सर्पं दृष्टिवशं गतम्

ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ຟັນສັງຫານງູທີ່ຕົກຢູ່ໃຕ້ອໍານາດແຫ່ງສາຍຕາຂອງຂ້ອຍ ຂໍໃຫ້ບາບຂອງຜູ້ຫມົກມຸ່ນໃນເນື້ອແລະເຫຼົ້າມຶນເມົາ ແລະບາບຂອງຜູ້ດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍການກິນອັນຕໍ່າຊ້າບໍ່ບໍລິສຸດ ຕົກມາທີ່ຂ້ອຍເຖີດ।

Verse 112

मृषावादप्रसक्तानां पररंध्रावलोकिनाम् । तन्मे स्याद्यदि नो हन्मि सर्पं दृष्टिवशं गतम्

ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ຟັນສັງຫານງູທີ່ຕົກຢູ່ໃຕ້ອໍານາດແຫ່ງສາຍຕາຂອງຂ້ອຍ ຂໍໃຫ້ບາບຂອງຜູ້ຫມົກມຸ່ນໃນຄໍາຕົວະ ແລະບາບຂອງຜູ້ຈ້ອງຈັບຮູຮ່ອງຄົນອື່ນ ສືບຄົ້ນຄວາມລັບແລະຂໍ້ບົກພ່ອງ ຕົກມາທີ່ຂ້ອຍເຖີດ।

Verse 113

यत्पापं साक्ष्यकर्तृणां धान्यसंग्रहकारिणाम् । तन्मे स्याद्यदि नो हन्मि सर्पं दृष्टिवशं गतम्

ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ຟັນສັງຫານງູທີ່ຕົກຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງສາຍຕາຂ້ອຍ ຂໍໃຫ້ບາບຂອງຜູ້ໃຫ້ພະຍານບິດເບືອນ ແລະຜູ້ກັກເກັບເຂົ້າທັນຍາຫານ ຕົກມາເຖິງຂ້ອຍເຖີດ।

Verse 114

आखेटकरतानां च यत्पापं पाशदायिनाम् । तन्मे स्याद्यदि नो हन्मि सर्पं दृष्टिवशं गतम्

ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ຟັນສັງຫານງູທີ່ຕົກຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງສາຍຕາຂ້ອຍ ຂໍໃຫ້ບາບຂອງຜູ້ອອກລ່າ ແລະຜູ້ວາງບ່ວງດັກຜູກມັດ ຕົກມາເຖິງຂ້ອຍເຖີດ।

Verse 115

नित्यं प्रेषणकर्तॄणां यत्पापं मधुजीविनाम् । तन्मे स्याद्यदि नो हन्मि सर्पं दृष्टिवशं गतम्

ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ຂ້າງູທີ່ຕົກຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງສາຍຕາຂ້ອຍ ຂໍໃຫ້ບາບຂອງຜູ້ໃຊ້ຄົນໄປວຽກຢູ່ເປັນນິດ ແລະຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍນ້ຳເຜິ້ງ ຕົກມາເຖິງຂ້ອຍເຖີດ।

Verse 116

अदृष्टदेववक्त्राणां यत्पापं मत्स्यजीविनाम् । तन्मे स्याद्यदि नो हन्मि सर्पं दृष्टिवशं गतम्

ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ຂ້າງູທີ່ຕົກຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງສາຍຕາຂ້ອຍ ຂໍໃຫ້ບາບຂອງຜູ້ບໍ່ເຄີຍເຫັນພັກຕຣາເທວະ ແລະຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການຫາປາ ຕົກມາເຖິງຂ້ອຍເຖີດ।

Verse 117

विवादे पृच्छमानानां पक्षपातेन जल्पताम् । भयाद्वा यदि वा लोभाद्द्वेषाद्वा कामतोऽपि वा

ໃນຄະດີຂັດແຍ່ງ—ຜູ້ຖືກຖາມໃຫ້ຕັດສິນ ແຕ່ກ່າວດ້ວຍຄວາມລຳອຽງເຂົ້າຂ້າງ ຈະເປັນເພາະຄວາມຢ້ານ ຫຼືເພາະຄວາມໂລບ ຫຼືເພາະຄວາມຊັງ ຫຼືແມ່ນເພາະກາມະກໍຕາມ—

Verse 118

यत्पापं तु भवेत्तेषां निर्दयानां दुरात्मनाम् । तन्मे स्याद्यदि नो हन्मि सर्पं दृष्टिवशं गतम्

ບາບໃດທີ່ເກີດແກ່ຜູ້ໃຈຮ້າຍ ບໍ່ມີເມດຕາ—ຂໍໃຫ້ບາບນັ້ນຕົກແກ່ຂ້ອຍ ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ຂ້າງູທີ່ເຂົ້າຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງສາຍຕາຂ້ອຍ.

Verse 119

कन्याविक्रयकर्तृणां यत्पापं पापसंगिनाम् । तन्मे स्याद्यदि नो हन्मि सर्पं दृष्टिवशं गतम्

ບາບທີ່ເປັນຂອງຜູ້ຂາຍສາວນ້ອຍ ແລະຜູ້ຄົບຄ້າກັບບາບ—ຂໍໃຫ້ບາບນັ້ນຕົກແກ່ຂ້ອຍ ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ຂ້າງູທີ່ຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງສາຍຕາຂ້ອຍ.

Verse 120

विद्याविक्रयकर्तॄणां यत्पापं समुदाहृतम् । तन्मे स्याद्यदि नो हन्मि सर्पं दृष्टिवशं गतम्

ບາບທີ່ຖືກປະກາດໄວ້ສຳລັບຜູ້ຂາຍວິຊາຄວາມຮູ້—ຂໍໃຫ້ບາບນັ້ນຕົກແກ່ຂ້ອຍ ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ຂ້າງູທີ່ຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງສາຍຕາຂ້ອຍ.

Verse 121

एवं मया प्रतिज्ञाय कोपाविष्टेन सूतज । गृहीतो लगुडः स्थूलो वधार्थं पवनाशिनाम्

“ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ຂ້ອຍໄດ້ປະຕິຍານ, ໂອ ລູກແຫ່ງຄົນຂັບລົດ; ແລະເມື່ອຄວາມໂກດເຂົ້າຄອບງຳ ຂ້ອຍໄດ້ຈັບຄອງກະບອກໜັກ ເພື່ອຂ້າພວກຜູ້ກິນລົມ (ງູ).”

Verse 122

ततःप्रभृत्यहं भूमौ भ्रमामि लगुडायुधः । ब्राह्मीं वृत्तिं परित्यज्य मार्गमाणो भुजंग मान्

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ຂ້ອຍໄດ້ພະເດີນພະເດີນໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ ຖືກະບອກເປັນອາວຸດ; ລະທິ້ງວິຖີຊີວິດແຫ່ງພຣາຫມັນ ແລະອອກຕາມຫາງູທັງຫຼາຍ.

Verse 123

मया कोपपरीतेन बहवः पन्नगा हताः । विषोल्बणा महाकायास्तथान्ये मध्यमाधमाः

ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນຄອບງຳ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຂ້າງູຈຳນວນຫລາຍ - ບາງໂຕມີຮ່າງກາຍໃຫຍ່ໂຕ ແລະ ມີພິດຮ້າຍແຮງ, ແລະ ໂຕອື່ນໆ ທັງຂະໜາດກາງ ແລະ ຂະໜາດນ້ອຍ.

Verse 124

एकदाहं वनं प्राप्तो गहनं लगु डायुधः । शयानं तत्र चापश्यं जलसर्पं वयोऽधिकम्

ຄັ້ງໜຶ່ງ, ຖືກະບອງເປັນອາວຸດ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າໄປໃນປ່າຕຶບ; ແລະ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນງູນ້ຳເຖົ້າໂຕໜຶ່ງ ນອນພັກຜ່ອນຢູ່.

Verse 125

ततोऽहं दंडमुद्यम्य कालदंडोपमं रुषा । हन्मि तं यावदेवाहं स मां प्रोवाच पन्नगः

ຈາກນັ້ນ, ດ້ວຍຄວາມໂມໂຫ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍົກໄມ້ເທົ້າຂຶ້ນ - ປຽບດັ່ງໄມ້ກະບອງລົງໂທດຂອງພະຍາຍົມ - ແລະ ຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງຈະຕີມັນ, ງູໂຕນັ້ນກໍໄດ້ເວົ້າກັບຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 126

नापराध्यामि ते किंचिदहं ब्राह्मणसत्तम । संरंभात्तत्किमर्थं मां जिघांससि वयोऽधिकम्

"ໂອ ພາມຜູ້ປະເສີດ, ຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ກະທຳຜິດໃດໆຕໍ່ທ່ານ. ເຫດໃດ ດ້ວຍຄວາມໂມໂຫຢ່າງກະທັນຫັນ ທ່ານຈຶ່ງປາດຖະໜາຈະຂ້າຂ້ານ້ອຍ ຜູ້ເຖົ້າແກ່ແລ້ວ?"

Verse 127

ततो मया स संप्रोक्तः कोपात्सलि लपन्नगः । महामन्युपरीतेन स्मृत्वा भार्यां मृगावतीम् । मम भार्या प्रिया पूर्वं सर्पेणासीद्विनाशिता

ຈາກນັ້ນ, ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນຢ່າງລົ້ນເຫຼືອ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຕອບງູນ້ຳໂຕນັ້ນໄປ, ໂດຍລະນຶກເຖິງ ນາງ ມຣິກາວະຕີ ພັນລະຍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ດ້ວຍຄວາມຄຽດແຄ້ນວ່າ: "ພັນລະຍາທີ່ຮັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ເຄີຍຖືກງູໂຕໜຶ່ງຂ້າຕາຍ."

Verse 128

ततोऽहं तेन वैरेण सूदयामि महो रगान् । अद्य त्वामपि नेष्यामि वैवस्वतगृहं प्रति । हत्वा दंडप्रहारेण तस्मादिष्टतमं स्मर

ດັ່ງນັ້ນ ເນື່ອງຈາກຄວາມພະຍາດພະຍາບາດນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຂ້າງູໃຫຍ່ທັງຫຼາຍ. ມື້ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສົ່ງເຈົ້າໄປຫາເຮືອນຂອງໄວວັສວະຕະ (ພະຍົມ). ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຟາດເຈົ້າດ້ວຍໄມ້ທ່ອນ ຈົ່ງລະນຶກຖຶງສິ່ງທີ່ເຈົ້າຮັກທີ່ສຸດ.

Verse 129

ततः स मां पुनः प्राह भयेन महतावृतः । शृणु तावद्वचोऽस्माकं ततः कुरु यथोचितम्

ແລ້ວຜູ້ນັ້ນກໍ່ເວົ້າກັບຂ້າພະເຈົ້າອີກ ຖືກຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ຫຸ້ມຫໍ້ມຢູ່: “ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພວກເຮົາກ່ອນ; ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດຕາມທີ່ຄວນ.”

Verse 130

अन्ये ते पन्नगा विप्र ये दशंतीह मानवान् । वयं सलिलसंभूता निर्विषाः सर्परूपिणः

“ໂອ ພຣາຫມັນ, ທີ່ນີ້ຍັງມີງູອື່ນໆທີ່ກັດຄົນ. ແຕ່ພວກເຮົາເກີດຈາກນ້ໍາ—ບໍ່ມີພິດ ແມ່ນແຕ່ມີຮູບເປັນງູ.”

Verse 131

एवं प्रजल्पमानोऽपि स दंडेन मया हतः । सूत तत्सूदनार्थाय निर्विकल्पेन चेतसा

ແມ່ນແຕ່ເຂົາຍັງເວົ້າຢູ່ຢ່າງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍ່ຟາດເຂົາດ້ວຍໄມ້ທ່ອນໃຫ້ຕາຍ—ໂອ ສູຕະ—ມຸ່ງໝາຍແຕ່ຈະສັງຫານ ໃຈໝັ້ນຄົງບໍ່ລັງເລ.

Verse 132

अथासौ लगुडस्पर्शात्तत्क्षणादेव पन्नगः । द्वादशार्क प्रतीकाशो बभूव पुरुषो महान्

ແລ້ວເມື່ອໄມ້ທ່ອນແຕະຕ້ອງເຂົາ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ງູນັ້ນກໍ່ກາຍເປັນບຸລຸດຜູ້ໃຫຍ່ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດສິບສອງດວງ.

Verse 133

तदाश्चर्यं समालोक्य ततोऽहं विस्मयान्वितः । उक्तवांस्तं प्रणम्योच्चैः क्षम्यतामिति सादरम्

ເມື່ອຂ້ອຍເຫັນອັດສະຈັນນັ້ນ ຂ້ອຍກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດພິສັນ. ຂ້ອຍກໍກາບນົບທ່ານ ແລະເວົ້າດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບດັງໆວ່າ «ຂໍໃຫ້ອະໄພແກ່ຂ້ອຍ»។

Verse 134

को भवान्किमिदं रूपं कृतं सर्पमयं विभो । किं वा ते ब्रह्मशापोऽयं किं वा क्रीडा सदेदृशी

«ໂອ ຜູ້ມີອຳນາດຍິ່ງ, ທ່ານແມ່ນໃຜ? ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຮັບຮູບຮ່າງຄ້າຍງູນີ້? ນີ້ແມ່ນຄຳສາບຂອງພຣາຫມະນຫຼື? ຫຼືເປັນການຫຼິ້ນອັນອັດສະຈັນແບບນີ້?»

Verse 135

ततः प्रोवाच मां हृष्टः स नरः प्रश्रयान्वितः । शृणुष्वावहितो भूत्वा वृत्तांतं स्वं वदामि ते

ຈາກນັ້ນ ຊາຍນັ້ນມີໃຈຍິນດີ ແລະມີຄວາມນອບນ້ອມ ໄດ້ເວົ້າກັບຂ້ອຍວ່າ: «ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈຈົ່ງຈອງ; ຂ້ອຍຈະເລົ່າເລື່ອງຂອງຂ້ອຍໃຫ້ທ່ານຟັງຢ່າງຄົບຖ້ວນ»

Verse 136

अहमासं पुरा विप्र चमत्कारपुरोत्तमे । युवा परमतेजस्वी धनवान्सुसमृद्धिभाक्

«ໃນກ່ອນນັ້ນ, ໂອ ພຣາຫມະນ, ໃນນະຄອນອັນປະເສີດຊື່ ຈະມັດກາຣະປຸຣະ, ຂ້ອຍເຄີຍເປັນຊາຍໜຸ່ມ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍພະລັງອັນໃຫຍ່, ມີຊັບສິນ ແລະຄວາມຮັ່ງມີອຸດົມ»

Verse 138

कस्यचित्त्वथ कालस्य तत्र यात्रा व्यजायत । तत्र वादित्रघोषेण नादितं भुवनत्रयम्

«ຕໍ່ມາອີກໄລຍະໜຶ່ງ ທີ່ນັ້ນໄດ້ເກີດງານບຸນເດີນທາງຈາລິກ. ແລະດ້ວຍສຽງດົນຕີອັນກຶກກ້ອງ ມັນດັງສະໜັ່ນປານວ່າເຕັມໄປທົ່ວສາມໂລກ»

Verse 139

अथ तत्र समायाता मुनयः संशितव्रताः । देवस्य दर्शनार्थाय शतशोऽथ सहस्रशः

ແລ້ວບັນດາມຸນີຜູ້ຖືວຣະຕະອັນໝັ້ນຄົງ ກໍມາຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເປັນຮ້ອຍໆ ແລະພັນໆ ເພື່ອຂໍເຫັນພຣະອົງຜູ້ເປັນເທວະດາສູງສຸດ।

Verse 140

शैवाः पाशुपताश्चैव तथा कापालिकाश्च ये । महाव्रतधराश्चान्ये शिवभक्तिपरायणाः

ພວກໄສວະ, ພວກປາຊຸປະຕະ, ແລະພວກກາປາລິກະ ພ້ອມທັງຜູ້ຖືມະຫາວຣະຕະອື່ນໆ ຜູ້ອຸທິດໃຈໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ ກໍມາຮອດ।

Verse 141

एकाहारा निराहारा वायुभक्षास्तथापरे । अब्भक्षाः फल भक्षाश्च शीर्णपर्णाशिनस्तथा

ບາງຄົນກິນພຽງຄັ້ງດຽວຕໍ່ມື້, ບາງຄົນບໍ່ກິນອາຫານເລີຍ; ບາງຄົນດຳລົງຊີວິດດ້ວຍລົມ, ບາງຄົນດ້ວຍນ້ຳ, ບາງຄົນດ້ວຍໝາກໄມ້, ແລະບາງຄົນກິນແຕ່ໃບໄມ້ແຫ້ງ।

Verse 142

तेऽभिवन्द्य यथान्यायं देवदेवं महेश्वरम् । उपाविष्टाः पुरस्तस्य कथाश्चक्रुः पृथग्विधाः

ເຂົາເຈົ້າໄດ້ນົບນ້ອມຕາມທຳນຽມແກ່ພຣະມະເຫສະວະຣະ ພຣະເທວະເທວະ, ແລ້ວນັ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ ແລະສົນທະນາທຳມະກະຖາຫຼາຍປະເພດ।

Verse 143

राजर्षीणां पुराणानां देवेन्द्राणां च हर्षिताः । दयाधर्मसमोपेतास्तथान्येऽपि च भूरिशः

ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ເຂົາເຈົ້າໄດ້ກ່າວເຖິງຣາຊະຣິສີ, ຕຳນານໃນປຸຣານະ, ແລະບັນດາເທວະເອນທຣະ; ອີກທັງຍັງມີຜູ້ອື່ນໆອີກຫຼາຍ ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍເມດຕາ ແລະທຳມະ।

Verse 146

एवं महोत्सवे तत्र वर्तमाने महोदये । आगतो बहुभिः सार्धमहं यौवनगर्वितः

ໃນຂະນະທີ່ມະໂຫສົບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນກໍາລັງດໍາເນີນ—ເປັນເວລາມະຫາມົງຄຸນ—ຂ້ອຍໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນກັບຜູ້ຄົນຫຼາຍ ດ້ວຍຄວາມຫຍິ່ງຍະໂສແຫ່ງວັຍໜຸ່ມ।

Verse 147

शिवदर्शनविद्वेषी तमसा संवृताशयः । यात्रोत्सव विनाशाय प्रेरितोऽन्यैः सुदुर्जनैः

ຂ້ອຍເກຽດຊັງແມ່ນແຕ່ການໄດ້ເຫັນ (darśana) ພຣະສິວະ; ໃຈຖືກຄວາມມືດຄອບງໍາ, ແລະຖືກຄົນຊົ່ວອື່ນໆຍຸຍົງໃຫ້ທໍາລາຍງານບຸນຍາດຕຣາ-ມະໂຫສົບ.

Verse 148

जलसर्पं समादाय सुदीर्घं भीषणाकृतिम् । लेलिहानं मुहुर्जिह्वां जरया परया वृतम्

ເຂົາໄດ້ຈັບເອົາງູນ້ໍາຕົວໜຶ່ງ—ຍາວຫຼາຍ ແລະນ່າຢ້ານກົວ—ລີ້ນຂອງມັນກະພິບອອກຊໍ້າໆ, ແລະຮ່າງກາຍຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍຄວາມແກ່ຊະລາຢ່າງຫນັກ; ເຂົາຊູມັນອອກມາ.

Verse 149

ततश्च क्षिप्तवांस्तत्र महाजनसमागमे । तं दृष्ट्वा विद्रुताः सर्वे जना मृत्युभयार्दिताः

ຕໍ່ມາ ໃນການຊຸມນຸມຂອງມະຫາຊົນ ເຂົາໄດ້ໂຍນມັນລົງທີ່ນັ້ນ. ເມື່ອເຫັນມັນ ຜູ້ຄົນທັງໝົດກໍພາກັນແລ່ນໜີ ຖືກຄວາມຢ້ານກົວຄວາມຕາຍບີບຄັ້ນ.

Verse 150

तत्रासीत्तापसो नाम्ना सुप्रभः शंसितव्रतः । समाधिस्थः सुशिष्याढ्यस्तपसा दग्धकिल्बिषः

ທີ່ນັ້ນມີນັກບໍາເພັນຕະບະຊື່ ສຸປຣະພະ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນນ່າສັນລະເສີນ; ທ່ານຕັ້ງຢູ່ໃນສະມາທິ, ມີສິດສາວກດີຫຼາຍ, ແລະບາບກໍຖືກເຜົາຜານດ້ວຍຕະບະ.

Verse 151

निष्कंपां सुदृढामृज्वीं नातिस्तब्धां न कुंचिताम् । ग्रीवां दधत्स्थिरां यत्नाद्गात्रयष्टिं च सर्वतः

ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ລາວຮັກສາຄໍໃຫ້ນິ່ງ—ບໍ່ສັ່ນ, ແນ່ນຫນາ, ຕົງ, ບໍ່ແຂງເກີນ ບໍ່ງໍ—ແລະຮັກສາທ່າກາຍທັງໝົດໃຫ້ມັ່ນຄົງທຸກດ້ານ.

Verse 152

संपश्यन्नासिकाग्रं स्वं दिशश्चानवलोकयन् । तालुमध्यगतेनैव जिह्वाग्रेणाचलेन च

ລາວຈ້ອງເບິ່ງປາຍດັ່ງຂອງຕົນ ແລະບໍ່ເບິ່ງໄປຕາມທິດທາງ; ປາຍລີ້ນຖືກວາງໄວ້ກາງເພດານປາກ ແລະຢູ່ນິ່ງບໍ່ໄຫວ.

Verse 155

पश्यन्पद्मासनस्थं च वैदनाथं महेश्वरम् । यमक्षरं वदंत्येव सर्वगं सर्ववेदिनम्

ລາວໄດ້ເຫັນພຣະມະເຫສະວະ ໄວດະຍະນາຖ ປະທັບນັ່ງໃນທ່າປັດມາສະນະ—ພຣະອົງທີ່ເຂົາເອີ້ນວ່າ “ອັກສອນອະມະຕະ” ອັນບໍ່ເສື່ອມ, ສະຖິດທົ່ວທຸກບ່ອນ ແລະຮູ້ທຸກສິ່ງ.

Verse 156

अनिंद्यं चाप्यभेद्यं च जरामरणवर्जितम् । पुलकांचितसर्वांगो योगनिद्रावशंगतः

ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະບໍ່ອາດຖືກທຳລາຍ, ພົ້ນຈາກຄວາມແກ່ແລະຄວາມຕາຍ—ຂົນລຸກທົ່ວກາຍດ້ວຍປິຕິ—ລາວໄດ້ເຂົ້າສູ່ອຳນາດແຫ່ງໂຍກນິດຣາ.

Verse 158

अंगुष्ठतर्जनीयोगं कृत्वा हृदयसंगतम् । एवं तत्रोपविष्टस्य स सर्पस्तस्य विग्रहम्

ລາວເຊື່ອມນິ້ວໂປ້ງກັບນິ້ວຊີ້ ແລະນຳໄປວາງໃກ້ຫົວໃຈ; ເມື່ອລາວນັ່ງຢູ່ຢ່າງນັ້ນ ງູນັ້ນກໍເຂົ້າມາໃກ້ຮ່າງກາຍຂອງລາວ.

Verse 159

वेष्टयामास भोगेन निश्चलस्य महात्मनः । एतस्मिन्नंतरे शिष्यस्तस्यासीत्सुतपोऽन्वितः

ງູໄດ້ຂົມຮັດຮອບມະຫາອາດມາ ຜູ້ຢືນຢູ່ນິ່ງສະຫງົບ ໂດຍກາຍຂອງມັນເອງ. ໃນຂະນະນັ້ນ ສິດຂອງທ່ານ ຜູ້ມີຕະປະອັນດີ ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 160

श्रीवर्धनैतिख्यातो नानाशास्त्रकृतश्रमः । स दृष्ट्वा सर्पभोगेन समंताद्वेष्टितं गुरुम्

ຜູ້ທີ່ມີນາມວ່າ «ສຣີວັດທະນະ» ແລະເຄີຍອົດທົນພາກເພຍໃນສາດສະຕຣາຫຼາຍປະການ ໄດ້ເຫັນອາຈານຂອງຕົນ ຖືກງູຂົມຮັດພັນຮອບທົ່ວທັງດ້ານ.

Verse 161

नातिदूरस्थितं मां च ज्ञात्वा तत्कर्मकारिणम् । उवाच परुषं वाक्यं कोपसंरक्तलोचनः

ເມື່ອຮູ້ວ່າຂ້ອຍຢືນຢູ່ບໍ່ໄກ ແລະເປັນຜູ້ກໍ່ການນັ້ນແທ້ ລາວຈຶ່ງເວົ້າຄໍາຮຸນແຮງ ດ້ວຍດວງຕາແດງກ່ໍາດ້ວຍໂທສະ.

Verse 162

स्फुरताधरयुग्मेन बाष्पगद्गदया गिरा । मया चेत्सुतपस्तप्तं गुरुशुश्रूषया सदा

ດ້ວຍຮິມຝີປາກສັ່ນໄຫວ ແລະສຽງສັ່ນສະທ້ານອັດອັ້ນດ້ວຍນ້ໍາຕາ ລາວກ່າວວ່າ: «ຖ້າຂ້ອຍໄດ້ບໍາເພັນຕະປະອັນດີແທ້ ໂດຍການຮັບໃຊ້ອາຈານຂອງຂ້ອຍເປັນນິດ…»

Verse 163

निर्विकल्पेन चित्तेन यदि ध्यातो महेश्वरः । तेन सत्येन दुष्टोऽयं पापात्मा ब्राह्मणाधमः । ईदृक्कायो भवत्वाशु गुरुर्मे येन धर्षितः

«ຖ້າຂ້ອຍໄດ້ພິຈາລະນາພຣະມະເຫສະວະຣະ ດ້ວຍຈິດທີ່ບໍ່ຟຸ້ງຊ່ານ—ດ້ວຍຄວາມຈິງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ຄົນຊົ່ວນີ້ ຜູ້ມີບາບ ແລະເປັນພຣາຫມັນຕໍ່າສຸດ ກາຍເປັນມີກາຍເຊັ່ນຂ້ອຍໃນທັນທີ ເພາະລາວໄດ້ຫຍັ້ງຫຍາມອາຈານຂອງຂ້ອຍ»

Verse 164

अथाहं सर्पतां प्राप्तस्तत्क्षणादेव दारुणाम् । पश्यतां सर्वलोकानां वदतां साधुसाध्विति

ແລ້ວຂ້ອຍກໍໄດ້ບັນລຸສະພາບເປັນງູອັນນ່າຢ້ານ ໃນທັນທີ ໃນຂະນະທີ່ຊາວໂລກທັງປວງເບິ່ງຢູ່ ແລະຮ້ອງວ່າ «ດີແທ້! ດີແທ້!»

Verse 165

अथ गत्वा समाधेः स पर्यंतं संयतो मुनिः । ददर्श निज गात्रस्थं द्विजिह्वं दारुणाकृतिम्

ແລ້ວມຸນີຜູ້ສຳລວມຕົນ ເມື່ອມາຮອດທ້າຍແຫ່ງສະມາທິ ກໍເຫັນຢູ່ເທິງກາຍຂອງຕົນເອງ ຮູບອັນນ່າຢ້ານ ມີລີ້ນແຍກສອງ.

Verse 166

अथ सर्पाकृतिं मां च दुःखेन महतान्वितम् । तटस्थं भयसंत्रस्तं तथा सर्वजनं तदा

ແລ້ວ (ທ່ານໄດ້ເຫັນ) ຂ້ອຍໃນຮູບງູ ຖືກຄວາມໂສກໃຫຍ່ຫຸ້ມຫໍ້ ຢືນຢູ່ຂ້າງໆດ້ວຍຄວາມຢ້ານ; ແລະຊາວບ້ານທັງປວງກໍຕົກໃຈຢ້ານກົວໃນເວລານັ້ນ.

Verse 168

न मे प्रियं कृतं शिष्य त्वयैतत्कर्म कुर्वता । शपता ब्राह्मणं दीनंनैष धर्मस्तपस्विनाम्

«ສິດສະຍາ, ເຈົ້າເຮັດການນີ້ບໍ່ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ຂ້ອຍ—ການສາບແຊ່ງພຣາຫມັນຜູ້ທຸກຍາກ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນທຳມະຂອງຜູ້ບຳເພັນຕະປະ»

Verse 169

समो मानेऽपमाने च समलोष्टाश्मकांचनः । तपस्वी सिद्धिमायाति सुहृच्छत्रुसमाकृतिः

ຜູ້ບຳເພັນຕະປະຜູ້ເທົ່າທຽມໃນກຽດແລະຄວາມດູຖູກ, ເທົ່າທຽມຕໍ່ກ້ອນດິນ ຫີນ ແລະຄຳ, ເຫັນມິດແລະສັດຕູເທົ່າກັນ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມບັນລຸຄວາມສຳເລັດສູງສຸດ.

Verse 170

तस्मादजानता वत्स शप्तोऽयं ब्राह्मणस्त्वया । बाल्यभावात्प्रसादोऽस्य भूयोयुक्तो ममाज्ञया

ດັ່ງນັ້ນ ລູກນ້ອຍຜູ້ນ່າຮັກ, ເຈົ້າໄດ້ສາບແຊ່ງພຣາຫມັນນີ້ໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວ. ເນື່ອງຈາກຄວາມເປັນເດັກອ່ອນວັຍ, ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງຂ້າ ເຈົ້າຈົ່ງປະທານພຣະກະລຸນາທີ່ຍິ່ງກວ່າເກົ່າໃຫ້ແກ່ທ່ານ ເພື່ອແກ້ໄຂສິ່ງນັ້ນ.

Verse 171

अथ श्रीवर्धनः प्राह प्रणिपत्य निजं गुरुम् । अमर्षवशमापन्नः कृतांजलिपुटः स्थितः

ຕໍ່ມາ ສຣີວັດທະນະ ໄດ້ກ່າວ ໂດຍກົ້ມກາບຄູບາອາຈານຂອງຕົນ; ຢືນຢູ່ດ້ວຍຝາມືປະນົມ ແມ່ນແຕ່ຍັງຖືກຄວາມໂກດເຄືອງຄອບງໍາຢູ່.

Verse 172

अज्ञानाद्यदिवा ज्ञानान्मया यद्व्याहृतं वचः । तत्तथैव न संदेहस्तस्मान्मौनं गुरो कुरु

ບໍ່ວ່າຂ້າໄດ້ເວົ້າຄໍານັ້ນດ້ວຍຄວາມບໍ່ຮູ້ ຫຼືດ້ວຍປັນຍາຮູ້ແທ້, ມັນກໍເປັນຢ່າງນັ້ນແທ້ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍທ່ານອາຈານ ຈົ່ງຢູ່ໃນຄວາມງຽບ (ມອນ) ແລະຢ່າໂຕ້ຖຽງ.

Verse 173

न मृषा वचनं प्रोक्तं स्वैरेणापि गुरो मया । किं पुनर्यत्तवार्थाय तस्मान्मौनं समाचर

ຂ້າແຕ່ອາຈານ, ຂ້າບໍ່ເຄີຍເວົ້າຄໍາຕົວະ ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມເຜີຍເລີຍ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ເມື່ອເປັນເລື່ອງເພື່ອຈຸດປະສົງຂອງທ່ານ ຂ້າຈະຕົວະໄດ້ແນວໃດ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງປະພຶດມອນ (ຄວາມງຽບ).

Verse 174

पश्चादुदयते सूर्यः शोषं याति महार्णवः । अपि मेरुश्च शीर्येत न मे स्यादन्यथा वचः

ຕໍ່ໃຫ້ຕາເວັນຂຶ້ນທາງຕາເວັນຕົກ, ມະຫາສະຫມຸດຈະແຫ້ງຫາຍ, ແມ່ນແຕ່ພູເມຣຸຈະແຕກທະລາຍ—ແຕ່ຄໍາຂອງຂ້າຈະບໍ່ເປັນຢ່າງອື່ນເດັດຂາດ.

Verse 175

तमुवाच गुरुः शिष्यं स पुनः श्लक्ष्णया गिरा । जानाम्यहं न ते वाणी कथंचिज्जायतेऽन्यथा

ແລ້ວພຣະອາຈານໄດ້ເວົ້າກັບສິດອີກຄັ້ງດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອ່ອນໂຍນ: «ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າຖ້ອຍຄໍາຂອງເຈົ້າ ບໍ່ເຄີຍກາຍເປັນອື່ນນອກຈາກຄວາມຈິງ»।

Verse 176

सदा शिष्यो वयःस्थोपि शासनीयः प्रयत्नतः । किं पुनर्बाल एव त्वं तेन त्वां वच्मि भूरिशः

ແມ່ນແຕ່ສິດທີ່ແກ່ຊະລາກໍຕ້ອງຖືກອົບຮົມວິໄນຢ່າງພາກພຽນເສມອ; ຍິ່ງກວ່ານັ້ນເມື່ອເຈົ້າຍັງເປັນໜຸ່ມ—ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງສອນເຈົ້າຊໍ້າໆ।

Verse 177

धर्मं न व्ययते कोऽपि मुनीनां पूर्वसंचितम् । तपोधर्मविहीनानां गतिस्तेषां न विद्यते

ບໍ່ມີໃຜຈະຫຼຸດລົງໄດ້ເຖິງທຳມະທີ່ບັນດາມຸນີໃນອະດີດໄດ້ສະສົມໄວ້; ແຕ່ຜູ້ຂາດຕະປະແລະທຳມະ ຍ່ອມບໍ່ມີຄະຕິອັນດີ.

Verse 178

तस्मात्क्षमां पुरस्कृत्य वर्तितव्यं तपस्विभिः

ດັ່ງນັ້ນ ນັກບໍລິພົດຕະປະຄວນດໍາເນີນຊີວິດໂດຍຍົກການອະໄພໄວ້ເປັນອັນດັບໜ້າ.

Verse 179

न पापं प्रति पापः स्याद्बुद्धिरेषा सनातनी । आत्मनैव हतः पापो यः पापं तु समाचरेत्

ບໍ່ຄວນຕອບໂຕ້ບາບດ້ວຍບາບ—ນີ້ແມ່ນປັນຍາອັນນິລັນດອນ. ຜູ້ກະທໍາບາບຍ່ອມພິນາດດ້ວຍຕົນເອງ, ເມື່ອເຂົາກໍ່ການຊົ່ວ.

Verse 180

दग्धः स दहते भूयो हतमेवनिहंति च । सम्यग्ज्ञानपरित्यक्तो यः पापे पापमाचरेत्

ສິ່ງທີ່ຖືກເຜົາແລ້ວ ຍັງເຜົາອີກ; ສິ່ງທີ່ຖືກຂ້າແລ້ວ ຍັງຂ້າອີກ. ຜູ້ທີ່ລະທິ້ງປັນຍາອັນຖືກຕ້ອງ ແລ້ວເຮັດບາບຕອບບາບ ຍ່ອມເພີ່ມແຕ່ຄວາມພິນາດ.

Verse 181

उपकारिषु यः साधुः साधुत्वे तस्य को गुणः । अपकारिषु यः साधुः कीर्त्यते जनैः

ຖ້າຜູ້ໃດດີງາມຕໍ່ແຕ່ຜູ້ມີພຣະຄຸນ ຄວາມດີນັ້ນຈະມີຄຸນຄ່າພິເສດອັນໃດ? ແຕ່ຜູ້ທີ່ຍັງດີງາມແມ່ນກັບຜູ້ທີ່ທຳຮ້າຍຕົນ ຍ່ອມຖືກຊົນຊົ່ວຍກັນສັນລະເສີນ.

Verse 182

एवमुक्त्वा स तं शिष्यं ततो मामिदमब्रवीत् । दयया परया युक्तः सुव्रतः शंसितव्रतः

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແກ່ສິດຂອງຕົນແລ້ວ ທ່ານຈຶ່ງເວົ້າກັບຂ້ອຍດ້ວຍຖ້ອຍຄຳນີ້. ສຸວຣະຕະ—ຜູ້ປະກອບດ້ວຍເມດຕາກະລຸນາອັນສູງສຸດ ແລະໂດດເດັ່ນໃນວັດຕະປະຕິບັດ—ໄດ້ກ່າວຂຶ້ນ.

Verse 183

नान्यथा वचनं भावि मम शिष्यस्य पन्नग । कञ्चित्कालं प्रतीक्षस्व तस्मात्सर्पवपुःस्थितः

“ໂອ ພະນັງກະ, ຄຳຂອງສິດຂ້ອຍຈະບໍ່ເປັນຢ່າງອື່ນ; ມັນຈະສຳເລັດແນ່ນອນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຄອຍອີກສັກພັກ—ຢູ່ໃນຮູບງູຂອງເຈົ້າເທິງ.”

Verse 184

सर्प उवाच । कस्मिन्काले मुनिश्रेष्ठ शापो मेऽस्तमुपैष्यति । प्रसादं कुरु दीनस्य शापस्याज्ञानिनस्तथा

ງູກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຄຳສາບຂອງຂ້ອຍຈະສິ້ນສຸດໃນເວລາໃດ? ຂໍທ່ານໂປດເມດຕາແກ່ຂ້ອຍຜູ້ອັບອາຍທຸກຍາກ—ຜູ້ບໍ່ຮູ້ທັນຄວາມໝາຍຂອງຄຳສາບນັ້ນ.”

Verse 185

सुव्रत उवाच । मुहूर्तमपि गीतादि यः करोति शिवालये । न तस्य शक्यते कर्तुं संख्या धर्मस्य भद्रक

ສຸວຣະຕະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ເຮັດການຮ້ອງສັນລະເສີນ ແລະພິທີອື່ນໆ ໃນວິຫານພຣະສິວະ ແມ່ນແຕ່ພຽງມຸຫູຣຕະໜຶ່ງ ບຸນທຳຂອງເຂົາ ນັບບໍ່ໄດ້»។

Verse 186

मुहूर्तमपि यो विघ्नं करोति च महोत्सवे । तस्य पापस्य नो संख्या कर्तुं शक्या हि केनचित्

«ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດອຸປະສັກ ແມ່ນແຕ່ພຽງມຸຫູຣຕະໜຶ່ງ ໃນມະໂຫສົບອັນໃຫຍ່—ບາບຂອງເຂົາ ບໍ່ມີໃຜສາມາດນັບໄດ້»។

Verse 188

शैवं षडक्षरं मंत्रं योजपेच्छ्रद्धयान्वितः । अपि ब्रह्मवधा त्पापं जातं तस्य प्रणश्यति

«ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ມີສັດທາ ແລະສວດຈຳມະນະສາຍວະ ຫົກພະຍາງ ຢ່າງສະໝໍ້ສະເໝີ—ແມ່ນແຕ່ບາບທີ່ເກີດຈາກການຂ້າພຣາຫມັນ ກໍຖືກທຳລາຍສຳລັບເຂົາ»។

Verse 189

दशभिर्दिनजं पापं विंशत्या वत्सरोद्भवम् । षडक्षरस्य जाप्येन पापं क्षालयते नरः

«ດ້ວຍການສວດ 10 ຄັ້ງ ບາບທີ່ເກີດໃນມື້ໜຶ່ງຖືກຊຳລະ; ດ້ວຍ 20 ຄັ້ງ ບາບທີ່ສະສົມຕະຫຼອດປີຖືກຊຳລະ. ດ້ວຍການຈຳມະນະຫົກພະຍາງ ມະນຸດຊຳລະບາບໄດ້»។

Verse 190

तस्मात्त्वं जलमध्यस्थस्तं मंत्रं जप सादरम् । येन पापं क्षयं याति कृतमप्यन्यजन्मनि

«ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຢູ່ກາງນ້ຳ ຈົ່ງສວດມະນະນັ້ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ໂດຍມະນະນັ້ນ ບາບແມ່ນແຕ່ທີ່ເຮັດໃນຊາດອື່ນ ກໍໄປສູ່ຄວາມສິ້ນສູນ»។

Verse 191

यदा त्वां जलमध्यस्थं वत्सोनाम द्विजो रुषा । ताडयिष्यति दण्डेन तदा मोक्षमवाप्स्यसि

ເມື່ອເຈົ້າຢູ່ກາງນ້ຳ ພຣາຫມັນຊື່ ວັດໂສນາ ດ້ວຍຄວາມໂກດ ຈະຕີເຈົ້າດ້ວຍໄມ້ທ່ອນ—ໃນເວລານັ້ນ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (ໂມກສະ).

Verse 192

तस्माद्गच्छ द्रुतं सर्प स्थानादस्माज्जलाशये । किञ्चिदिष्टं मया प्रोक्तो विरराम स सन्मुनिः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ງູເອີຍ ຈົ່ງໄປໃຫ້ໄວ ຈາກບ່ອນນີ້ໄປຫາອ່າງນ້ຳ. ເມື່ອໄດ້ກ່າວຄຳທີ່ເປັນປະໂຫຍດ ແລະເປັນທີ່ປາຖະໜາແລ້ວ ມຸນີຜູ້ສັດຈິງນັ້ນກໍຢຸດນິ່ງສງົບ.

Verse 193

ततोऽहं दुःखसंयुक्तः संप्राप्तोऽत्र जलाशये । षडक्षरं जपन्मन्त्रं नित्यमेव व्यवस्थितः

ຕໍ່ມາ ຂ້ອຍຜູ້ຖືກທຸກຂ໌ຄອບງຳ ໄດ້ມາຮອດອ່າງນ້ຳອັນສັກສິດນີ້ ແລະຢືນຢັນມັ່ນຄົງທຸກວັນ ສະດຸດສະດອງສະເໝີ ສວດມົນຕຣາຫົກພະຍາງຄ໌ຢ່າງບໍ່ຂາດ.

Verse 194

त्वत्प्रसादादहं मुक्तः सर्पत्वाद्ब्राह्मणोत्तम । किं करोमि प्रियं तेऽद्य तस्माच्छीघ्रतरं वद

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຂ້ອຍໄດ້ພົ້ນຈາກຄວາມເປັນງູ. ມື້ນີ້ ຂ້ອຍຄວນເຮັດການຮັບໃຊ້ອັນໃດໃຫ້ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ທ່ານ? ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງບອກຂ້ອຍໃຫ້ໄວ.

Verse 195

वत्सोनाम न सन्देहः स त्वं यः कीर्तितो मम । सुव्रतेन विमानं मे पश्यैतदुपसर्पति

ເຈົ້າຊື່ ວັດສາ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ; ເຈົ້ານັ້ນແຫຼະທີ່ຂ້ອຍເຄີຍກ່າວເຖິງ. ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງວຣະຕະອັນດີຂອງເຈົ້າ ຈົ່ງເບິ່ງ—ລົດທິບຂອງຂ້ອຍກຳລັງເຂົ້າມາໃກ້ນີ້.

Verse 196

ततः प्रोक्तो मया सम्यक्स सर्पो दिव्यरूपधृक् । भगवन्नुपदेशं मे किञ्चिद्देहि शुभाव हम्

ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວກັບງູນັ້ນ—ບັດນີ້ຖືຮູບທິບ—ຢ່າງຖືກຄວນວ່າ: «ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ຂໍຈົ່ງປະທານຄໍາສອນອັນເປັນມົງຄຸນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າແດ່»។

Verse 197

येन नो जायते दुःखं प्रियलोपसमुद्भवम् । न दारिद्यं न च व्याधिर्न च शत्रुपराभवः

ໂດຍສິ່ງໃດຈຶ່ງບໍ່ເກີດທຸກຂ໌ອັນເກີດຈາກການສູນເສຍຂອງທີ່ຮັກ; ບໍ່ມີຄວາມທຸກຍາກ, ບໍ່ມີໂລກໄພ, ແລະບໍ່ມີການພ່າຍແພ້ຕໍ່ສັດຕູ.

Verse 198

अथोवाच स मां भूयः सोत्सुकः पुरुषोत्तमः । प्रश्नभारः समाख्यातस्त्वया मम द्विजोत्तम

ແລ້ວທ່ານຜູ້ສູງສຸດນັ້ນ ມີຄວາມກະຕືລືລົ້ນອີກຄັ້ງ ໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ: «ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ທ່ານໄດ້ບອກພາລະແຫ່ງຄໍາຖາມທັງປວງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ»។

Verse 199

न चैतच्छक्यते वक्तुं विमाने समुपस्थिते । विस्तरात्तु ततो वच्मि संक्षेपेण तव द्विज

ສິ່ງນີ້ບໍ່ອາດອະທິບາຍຢ່າງລະອຽດໄດ້ໃນຍາມນີ້ ເນື່ອງຈາກລົດທິບໄດ້ມາຮອດແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ທ່ານດວິຊະ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວໃຫ້ຟັງແຕ່ໂດຍຫຍໍ້.

Verse 200

शैवः षडक्षरो मन्त्रो नृणामशुभहारकः । स त्वया शक्तितो विप्र जपनीयो दिवानिशम्

ມົນຕຣາຊາຍວະຫົກພະຍາງ ເປັນຜູ້ກໍາຈັດອັບມົງຄຸນໃຫ້ແກ່ມະນຸດ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ທ່ານຄວນສວດຈົນຕາມກໍາລັງ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ.

Verse 201

ततः प्राप्स्यत्यसंदिग्धं यद्यद्वांछसि चेतसा । स्वर्गं वा यदि वा मोक्षं विमुक्तः सर्वपातकैः

ຈາກການປະຕິບັດນັ້ນ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບໂດຍບໍ່ສົງໄສ ທຸກສິ່ງທີ່ໃຈປາດຖະໜາ—ຈະເປັນສະຫວັນ ຫຼື ໂມກະ—ໂດຍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 202

मया हि सुमहत्पापं सर्वदा समनुष्ठितम् । तत्रापि मंत्रमाहात्म्यात्प्राप्ता लोका महोदयाः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້ອຍເຄີຍກະທຳບາບອັນໃຫຍ່ຫຼວງຢູ່ເສມອ; ແຕ່ກໍດ້ວຍມະຫາອານຸພາບຂອງມັນຕຣາ ຂ້ອຍໄດ້ບັນລຸໂລກອັນສູງສົ່ງ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ.

Verse 203

एको दानानि सर्वाणि यच्छति श्रद्धयान्वितः । षडक्षरं जपेन्मंत्रमन्यस्ताभ्यां समं फलम्

ຄົນໜຶ່ງມີສັດທາ ໃຫ້ທານທຸກປະເພດ; ອີກຄົນໜຶ່ງສວດຈະປະມັນຕຣາຫົກພະຍາງ—ຜົນບຸນຖືກກ່າວວ່າເທົ່າກັນກັບທານອັນໃຫຍ່ນັ້ນ.

Verse 204

सर्वतीर्थाभिषेकं च कुरुतेऽन्यो नरो द्विज । षडक्षरं जपेन्मंत्रमन्यस्ताभ्यां समं फलम्

ໂອ ພຣາຫມັນ, ຄົນໜຶ່ງເຮັດການອາບນ້ຳພິທີ (ອະພິເສກ) ທີ່ຕີຣຖະອັນສັກສິດທັງປວງ; ອີກຄົນໜຶ່ງສວດຈະປະມັນຕຣາຫົກພະຍາງ—ຜົນບຸນຖືກກ່າວວ່າເທົ່າກັນ.

Verse 205

चांद्रायणसहस्रं तु कुरुतेऽन्यो यथोचितम् । षडक्षरं जपेदन्यो मंत्रं ताभ्यां समं फलम्

ອີກຄົນໜຶ່ງປະຕິບັດພິທີຈັນທຣາຍະນະ (Cāndrāyaṇa) ໜຶ່ງພັນຄັ້ງ ຕາມຫຼັກການຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ອີກຄົນໜຶ່ງສວດຈະປະມັນຕຣາຫົກພະຍາງ—ຜົນບຸນຖືກຈື່ຈຳວ່າເທົ່າກັນ.

Verse 206

वर्षास्वाकाशशायी च हेमंते सलिलाशयः । पञ्चाग्निसाधको ग्रीष्मे यावद्वर्षशतं नरः

ຊາຍຜູ້ໜຶ່ງນອນກາງແຈ້ງໃຕ້ຟ້າໃນລະດູຝົນ ຢູ່ໃນນ້ຳໃນລະດູໜາວ ແລະປະຕິບັດຕະປະ «ຫ້າໄຟ» ໃນລະດູຮ້ອນ—ດັ່ງນີ້ຕະຫຼອດຮ້ອຍປີເຕັມ।

Verse 207

अन्यः षडक्षरं मन्त्रं शुचिः श्रद्धासमन्वितः । जपेदहर्निशं मर्त्यः फलं ताभ्यां समं स्मृतम्

ແຕ່ອີກຄົນໜຶ່ງ—ຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍສັດທາ—ສວດຈະປະມະນຕຣາ «ຫົກພະຍາງ» ທັງກາງວັນກາງຄືນ; ຜົນບຸນຖືກຈື່ຈຳວ່າເທົ່າກັນກັບນັ້ນ।

Verse 208

पितृपक्षे सदा चैको गयायां श्राद्धमाचरेत् । अन्यः षडक्षरं मन्त्रं जपेत्ताभ्यां समं फलम्

ຄົນໜຶ່ງໃນໄລຍະ «ປິຕຣະປັກສະ» ປະຕິບັດພິທີ ສຣາດທະ ຢູ່ກະຍາເປັນປະຈຳ; ອີກຄົນໜຶ່ງສວດຈະປະມະນຕຣາ «ຫົກພະຍາງ»—ຜົນບຸນເທົ່າກັນກັບນັ້ນ।

Verse 209

गोसहस्रं ददात्येकः कार्तिक्यां ज्येष्ठपुष्करे । षडक्षरं जपेन्मंत्रमन्यस्ताभ्यां समं फलम्

ຄົນໜຶ່ງບໍລິຈາກງົວໜຶ່ງພັນຕົວ ທີ່ ຈເຍດຖະ-ປຸສກະຣະ ໃນເດືອນກາຣຕຕິກ; ອີກຄົນໜຶ່ງສວດມະນຕຣາ «ຫົກພະຍາງ»—ຜົນບຸນເທົ່າກັນກັບນັ້ນ।