Adhyaya 65

Verse 1

सूत उवाच । उषित्वा सप्तरात्राणि तीर्थेस्मिन्भ्रातृभिः सह । युधिष्ठिरो महातेजा गमनायोपचक्रमे

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ຫຼັງຈາກພັກຢູ່ທີ່ຕີຣຖະນີ້ 7 ຄືນ ພ້ອມກັບອ້າຍນ້ອງຂອງຕົນ, ຢຸທິສຖິຣະຜູ້ມີລັດສະໝີອັນໃຫຍ່ ໄດ້ເລີ່ມຈັດການເພື່ອເດີນທາງອອກໄປ.

Verse 2

प्रभाते विमले स्नात्वा देवीर्लिंगान्यथार्च्य च । कृत्वा प्रदक्षिणं क्षेत्रं देवीस्तोत्रं जजाप सः । प्रयाणकालेषु सदा जप्यं कृष्णेन कीर्तितम्

ໃນຍາມເຊົ້າອັນບໍລິສຸດ ລາວໄດ້ອາບນ້ຳ ແລະບູຊາເທວີທັງຫຼາຍກັບລິງຄະທັງຫຼາຍຕາມພິທີ; ແລ້ວເດີນປະທັກສິນາວັດຖຸສັກສິດ ແລະສວດສະໂຕຕຣະແດ່ເທວີ—ບົດທີ່ກຣິດສະນະໄດ້ກ່າວວ່າ ຄວນສວດເສມອໃນເວລາອອກເດີນທາງ.

Verse 3

युधिष्ठिर उवाच । देवि पूज्ये महाशक्ते कृष्णस्य भगिनि प्रिये । नत्वा त्वां शरणं यामि मनोवाक्कायकर्मभिः

ຢຸທິສຖິຣະເວົ້າວ່າ: ໂອ ເທວີ ຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາ, ໂອ ມະຫາສັກຕິ, ນ້ອງສາວອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງກຣິດສະນະ; ຂ້າພະເຈົ້າກ້ົມກາບແລ້ວ ຂໍເຂົ້າພຶ່ງໃນພຣະອົງ ດ້ວຍໃຈ ວາຈາ ກາຍ ແລະກຳ.

Verse 4

संकर्षणाभयदाने कृष्णच्छविसमप्रभे । एकानंशे महादेवि पुत्रवत्त्राहि मां शिव

ໂອ ຜູ້ປະທານຄວາມບໍ່ຢ້ານໃຫ້ແກ່ສັງກະຣະຊະນະ, ໂອ ຜູ້ມີລັດສະໝີສະເໝີກັບສີສັນຂອງກຣິດສະນະ, ໂອ ເອການັມຊາ ມະຫາເທວີ; ໂອ ຜູ້ເປັນສິວະອັນມົງຄຸນ, ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າເຫມືອນລູກຊາຍ.

Verse 5

त्वया ततमिदं विश्वं जगदव्यक्तरूपया । इति मत्वा त्वां गतोऽस्मि शरणं त्राहि मां शुभे

ຈັກກະວານທັງປວງນີ້ ຖືກພຣະນາງແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມ ເພາະພຣະນາງແມ່ນຮູບອະວະຍັກຕະອັນບໍ່ປາກົດຂອງໂລກ. ຮູ້ແລ້ວດັ່ງນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າມາຂໍພຶ່ງພາ—ໂອ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 6

कार्यारम्भेषु सर्वेषु सानुगेन मया तव । स्व आत्मा कल्पितो भद्रे ज्ञात्वैतदनुकंप्यताम

ໃນການເລີ່ມຕົ້ນກິດທຸກຢ່າງ ຂ້າພະເຈົ້າພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານ ໄດ້ນຶກເຊີນພຣະນາງເປັນອາດຕະມາຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອງ. ຮູ້ແລ້ວດັ່ງນີ້ ໂອ ຜູ້ປະເສີດ ຂໍຈົ່ງເມດຕາສົງສານ.

Verse 7

सूत उवाच । इति ब्रुवाणं राजानं शिरोबद्धाजलिं तदा । वायुपुत्रः प्रहस्यैव सासूयमिदमब्रवीत्

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອກະສັດເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ພ້ອມກັບປະນົມມືໄວ້ເທິງສີສະ, ບຸດແຫ່ງວາຍຸກໍຫົວເຮາະ ແລະດ້ວຍທ່າທີປະຊົດນ້ອຍໆ ໄດ້ເວົ້າດັ່ງນີ້.

Verse 8

ये त्वां राजन्वदंत्येवं सर्वज्ञोऽयं युधिष्ठिरः । वृथैव वचनं तेषां यतस्त्वं वेत्सि नाण्वपि

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເວົ້າວ່າ “ຢຸດທິສຖິຣະນີ້ເປັນຜູ້ຮູ້ທຸກຢ່າງ” ຄໍາຂອງເຂົາເຈົ້າລ້ວນເປັນຄໍາເປົ່າ, ເພາະທ່ານບໍ່ຮູ້ແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດ.

Verse 9

को हि प्रज्ञावतां मुख्यः सर्वशास्त्रविदांवरः । स्त्रीणां शरणमापद्येदृजुर्बुद्धिर्यथा भवान्

ໃຜໜໍທີ່ເປັນຫົວໜ້າໃນຫມູ່ຜູ້ມີປັນຍາ ແລະເປັນຍອດໃນຫມູ່ຜູ້ຮູ້ຊາສະຕຣາທັງປວງ ຈະໄປຂໍພຶ່ງພາຜູ້ຍິງ ເຊັ່ນທ່ານທີ່ມີປັນຍາຕົງຊື່ກໍຕາມ?

Verse 10

यतस्त्वमेव वेत्सीदं सर्वशास्त्रेषु कीर्त्यते । जडेयं प्रकृतिर्मूढा यया संमोह्यते जगत्

ເພາະພຣະອົງເອງຮູ້ຊັດສິ່ງທີ່ຖືກສັນລະເສີນໃນຄຳພີທັງປວງ: ປຣະກຣິຕິ (Prakṛti) ນີ້ເປັນອະສັງຂານ ແລະຫຼອກລວງ; ໂດຍນາງ ໂລກທັງມວນຖືກຫຼົງຜິດ.

Verse 11

सचेतनं च पुरुषं प्रकृतिं च विचेतनाम् । प्राहुर्बुधा नराध्यक्ष पुंसश्चप्रकृतिः प्रिया

ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ປຸຣຸສະ (Puruṣa) ເປັນຜູ້ມີສະຕິຮູ້, ແລະ ປຣະກຣິຕິ (Prakṛti) ເປັນຜູ້ບໍ່ມີສະຕິ. ໂອ ຜູ້ເປັນເຈົ້າເຫນືອມະນຸດ, ພວກເຂົາຍັງກ່າວວ່າ ປຣະກຣິຕິ ເປັນທີ່ຮັກຂອງສັດຜູ້ມີກາຍ.

Verse 12

तत्स्वयं पुरुषो भूत्वा युधिष्ठिर वृथामते । प्रकृतिं नौषि नत्वा तां हासो मेऽतीव जायते

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແທ້ວ່າເຈົ້າເອງເປັນປຸຣຸສະ (Puruṣa), ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ ຜູ້ມີຄວາມຄິດຜິດ, ແຕ່ເຈົ້າກັບນົບນ້ອມຕໍ່ປຣະກຣິຕິ ແລະຂໍພຶ່ງພາ—ນີ້ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍຫົວເຮາະຢ່າງຫຼາຍ.

Verse 13

आरोहयेच्छिरो नैव क्वचिद्धित्वा उपानहौ । यथा स मूढो भवति देवीभक्तिरतस्तथा

ເຫມືອນກັບວ່າບໍ່ຄວນເອົາເກີບຂຶ້ນວາງໄວ້ເທິງສີສະ ໂດຍທິ້ງສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດ—ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ຄວາມພັກດີທີ່ຫັນໄປຫາແຕ່ເທວີ (ໃນຄວາມໝາຍຂອງປຣະກຣິຕິ) ຈຶ່ງກາຍເປັນຄວາມໂງ່ຫຼົງ.

Verse 14

यदि ते बन्दिवत्पार्थ तिष्ठेद्वाण्यनिवारिता । तत्किमर्थं महादेवं न स्तौषि त्रिपुरान्तकम्

ຖ້າຄຳເວົ້າຂອງເຈົ້າ ໂອ ປາຣຖະ (Pārtha) ຢືນພ້ອມດັ່ງຜູ້ປະກາດ ໂດຍບໍ່ຖືກຫ້າມ—ແລ້ວເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ສັນລະເສີນ ມະຫາເທວະ (Mahādeva) ຜູ້ທຳລາຍຕຣິປຸຣາ (Tripurāntaka)?

Verse 15

अलक्ष्यमिति वा मत्वा महेशानं महामते । ततः किमर्थ दाशार्हं न स्तौषि पुरुषोत्तमम्

ຖ້າເຈົ້າເຫັນວ່າ ພຣະມະເຫສານະ ເກີນການຮັບຮູ້, ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ—ເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ສັນລະເສີນ ດາສາຣຫະ, ພຣະບຸຣຸສໂອດຕະມະ?

Verse 16

यस्य प्रसादादस्माभिः प्राप्ता द्रुपदनंदिनी । इन्द्रप्रस्थे तथा राज्यं राजसूयस्त्वया कृतः

ດ້ວຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະອົງ ພວກເຮົາໄດ້ຮັບທິດາຂອງດຣຸປະດະ; ແລະໃນອິນທຣະປຣັສຖະ ເຈົ້າໄດ້ຮັບລາຊະອໍານາດ ແລະໄດ້ປະກອບພິທີຣາຊະສູຍະດ້ວຍຕົນເອງ.

Verse 17

विजयेन धनुर्लब्धं जरासन्धो मया हतः । प्रत्याहर्तुं तथेच्छामः कौरवेभ्यः स्वकां श्रियम्

ດ້ວຍໄຊຊະນະ ພວກເຮົາໄດ້ຮັບຄັນທະນູ; ຈະຣາສັນທະ ຖືກຂ້ອຍສັງຫານ. ດັ່ງນັ້ນບັດນີ້ ພວກເຮົາປາຖະໜາຈະທວງຄືນຈາກກອຣະວະ ສິຣີອັນຊອບທໍາຂອງພວກເຮົາ.

Verse 18

यस्य प्रसादात्तं मुक्त्वा कृष्णं हा स्तौषि यज्जयी । अथ स्वयं कौरवाणामुत्पन्नं कुलसत्तमे

ດ້ວຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະອົງ ເຈົ້າຈຶ່ງເປັນຜູ້ຊະນະ—ແຕ່ກັບປະຖິ້ມພຣະອົງ ແລ້ວໄປສັນລະເສີນ ພຣະກຣິສນະ! ດັ່ງນັ້ນແທ້ໆ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຕະກູນ, ຄວາມລໍາບາກນີ້ຈາກກອຣະວະ ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ.

Verse 19

जानन्नात्मानमल्पत्वाद्बुद्धेर्न स्तौषि यादवम् । तत्किमर्थं महावीर्यं न स्तौष्यर्जुनमुत्तमम्

ເຈົ້າຮູ້ວ່າຕົນເອງມີປັນຍາຈໍາກັດ ເນື່ອງຈາກຄວາມເຂົ້າໃຈນ້ອຍ ແຕ່ກໍບໍ່ສັນລະເສີນ ຢາດະວະ (ພຣະກຣິສນະ). ແລ້ວເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ສັນລະເສີນ ອາຣຊຸນະຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ມີວິຣະພະລັງອັນຍິ່ງ?

Verse 20

येन विद्धं पुरा लक्ष्यं येन कर्णादयो जिताः । येन तत्खांडवं दग्धं यज्ञे येन नृपा जिताः

ໂດຍພຣະອົງນັ້ນ ເປົ້າໝາຍໃນກ່ອນການຖືກຍິງທະລຸ; ໂດຍພຣະອົງນັ້ນ ກັນນະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ຖືກປະລາຍ; ໂດຍພຣະອົງນັ້ນ ປ່າຄານດະວະ ຖືກເຜົາ; ແລະໂດຍພຣະອົງນັ້ນ ບັນດາກະສັດຖືກຊະນະໃນການແຂ່ງຂັນຍະຊະນະພິທີຍັດຍະ (ຍະຊະນະ) ນັ້ນ—

Verse 21

श्रूयते येन विक्रम्य महेशानोऽपि निर्जितः । स्वर्लोकसंस्थितस्यास्य शरणं याहि स्तौषि च

ໄດ້ຍິນກັນວ່າ ໂດຍກ້າວຍ່າງອັນກ້າຫານຂອງພຣະອົງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ມະເຫສານະ (ພຣະສິວະ) ກໍຖືກປະລາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປຫາພຣະອົງນີ້ຜູ້ສະຖິດໃນສະຫວັນ (ສະວັກກະ) — ຈົ່ງເຂົ້າພຶ່ງພາເປັນທີ່ພັກພິງ ແລະຈົ່ງສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍ.

Verse 22

अथवा तेन शक्रेण राज्यं मे नार्पितं कुतः । इति मत्वा वृथैव त्वं न स्तौषि भ्रातरं मम

ຫຼືວ່າເພາະຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ບໍ່ໄດ້ມອບອານາຈັກໃຫ້ຂ້ອຍດອກບໍ? ເມື່ອຄິດຢ່າງນັ້ນ ເຈົ້າຈຶ່ງຫຼີກເວັ້ນໂດຍໄຮ້ປະໂຫຍດ ບໍ່ຍອມສັນລະເສີນອ້າຍຂອງຂ້ອຍ.

Verse 23

ततो मां वा कथं वीरं न स्तौषि त्वं युधिष्ठिर । येन त्वं रक्षितः पूर्वं लाक्षागेहाग्निमध्यतः

ແລ້ວເປັນແນວໃດ ໂອ້ ວີຣະ ຢຸທິສຖິຣະ, ເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ສັນລະເສີນແມ່ນແຕ່ຂ້ອຍ—ນັກຮົບຜູ້ເຄີຍປົກປ້ອງເຈົ້າ ຈາກກາງໄຟໃນເຮືອນລາກຊາ (ເຮືອນຂີ້ຜຶ້ງ) ໃນກ່ອນ?

Verse 24

वृक्षेणाहत्य मद्रेशो नदीं शुष्कां प्रसारितः । राजराजस्तथा येन जरासंधो निपातितः

ໂດຍຟາດດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມັດຣະ ຖືກຟັນລົງ; ແມ່ນ້ຳທີ່ແຫ້ງແລ້ງ ຖືກເຮັດໃຫ້ໄຫຼອອກອີກຄັ້ງ; ແລະດັ່ງດຽວກັນ ຈາຣາສັນທະ—ລາຊາເຫນືອລາຊາ—ຖືກພຣະອົງນັ້ນປະລາຍໃຫ້ລົ້ມລົງ.

Verse 25

पूर्वा दिङ्निर्जिता येन येन पूर्वं बको हतः । हिडम्बश्च महावीरः किर्मीरश्चाधुना वने

ໂດຍທ່ານນັ້ນ ທິດຕາເວັນອອກຖືກພິຊິດ; ໂດຍທ່ານນັ້ນ ກ່ອນໜ້ານີ້ ບະກະ ຖືກສັງຫານ; ແລະໃນປ່າ ວິລະຊົນໃຫຍ່ ຮິດັມບະ ແລະບັດນີ້ ກິຣມີຣະ ກໍຖືກປະຫານເຊັ່ນກັນ—

Verse 26

कालेकाले च रक्षामि त्वामेवाहं सदानुगः । न तां पश्यामि रक्षंतीं नत्वा यां स्तौषि भारत

ໃນທຸກເວລາ ຂ້າພະເຈົ້າຄຸ້ມຄອງເຈົ້າ—ຜູ້ຕາມຢູ່ຂ້າງເຈົ້າຕະຫຼອດ. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຫັນນາງຄຸ້ມຄອງເຈົ້າເລີຍ ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າກໍກົ້ມກາບ ແລະສັນລະເສີນນາງ, ໂອ ພາຣະຕະ.

Verse 27

अथ क्षुधाबलं ज्ञात्वा मामौदरिकसत्तमम् । क्रूरं साहसिकं चैव न स्तौषि क्षमिणां वरः

ຫຼືວ່າ ເຈົ້າຮູ້ວ່າກຳລັງຂອງຂ້າພະເຈົ້າເກີດຈາກຄວາມຫິວ—ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ເລີດໃນບັນດາຜູ້ຕະກະລະ—ແລ້ວເຈົ້າຄິດວ່າຂ້າພະເຈົ້າໂຫດຮ້າຍ ແລະຫ້າວຫັນ, ແຕ່ກໍຍັງບໍ່ສັນລະເສີນຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຄວາມອົດທົນ.

Verse 28

ततः सुसंयतो भूत्वा प्रणवं समुदीरयन् । कथं न यासि मार्गे त्वं वृथालापो हि दोषभाक्

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງສຳລວມດີ ແລະເອີ້ນອອກສຽງ ພຣະນະວະ «ໂອມ». ເປັນຫຍັງເຈົ້າບໍ່ໄປຕາມມັກຄາທີ່ຖືກຕ້ອງ? ເພາະຄຳເວົ້າເປົ່າໆ ຍ່ອມນຳພາຄວາມຜິດ.

Verse 29

प्रेताः पिशाचा रक्षांसि वृथालापरतं नरम् । आविशंति तदाविष्टो वक्ताबद्धं पुनः पुनः

ຜີເປຣຕາ, ຜີປິສາຈາ, ແລະຣັກຊະສະ ຈະເຂົ້າສິງຄົນທີ່ຕິດໃນຄຳເວົ້າເປົ່າໆ ແລະບໍ່ມີສາລະ. ເມື່ອຖືກສິງແລ້ວ ລາວຈະເວົ້າສັບສົນ ແລະບໍ່ມີການຄວບຄຸມ ຊ້ຳໆ.

Verse 30

वृथालापी यदश्नाति यत्करोति शुभं क्वचित् । प्रेतादितृप्तये सर्वमिति शास्त्रविनिश्चयः

ສິ່ງໃດທີ່ຜູ້ເວົ້າຈາເປົ່າໆກິນ ແລະ ກຸສົນດີທີ່ເຮັດເປັນຄັ້ງຄາວ—ຄຳຕັດສິນໃນຄຳພີກ່າວວ່າ ທັງໝົດນັ້ນໄປເພື່ອໃຫ້ປຣີຕາ ແລະ ພວກຄ້າຍກັນອີ່ມໃຈເທົ່ານັ້ນ।

Verse 31

नायं तस्यास्ति वै लोकः कुत एव परो भवेत् । तस्माद्विजानता यत्नात्त्याज्यमेव वृथा वचः

ສຳລັບຄົນແບບນັ້ນ ຄວາມຜາສຸກໃນໂລກນີ້ຍັງບໍ່ມີ—ແລ້ວຈະມີໂລກສູງກວ່າໄດ້ແນວໃດ? ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງຄວນພາກພຽນ ລະຖ້ອຍຄຳເປົ່າໆໃຫ້ໝົດສິ້ນ।

Verse 32

एवं संस्मारितोऽपि त्वं यदि भूयः प्रवर्तसे । भूताविष्टश्चिकित्स्यो नो विविधैरौषधैर्भवान्

ແມ່ນແຕ່ຖືກເຕືອນແລ້ວແບບນີ້ ຖ້າເຈົ້າຍັງກັບໄປປະພຶດອີກ ພວກເຮົາຈະປິ່ນປົວເຈົ້າເຫມືອນຄົນຖືກຜີສິງ—ດ້ວຍຢານານາຊະນິດ।

Verse 33

सूत उवाच । इति प्रवर्णितां श्रुत्वा भीमसेनेन भारतीम् । पटीमिव प्रविततां विहस्याह युधिष्ठिरः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຍຸທິສຖິຣະໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳທີ່ພີມະເສນະອະທິບາຍຢ່າງກວ້າງຂວາງ—ແຜ່ອອກດັ່ງຜືນຜ້າ—ກໍຫົວເບົາໆແລ້ວເວົ້າຂຶ້ນ।

Verse 34

नूनं त्वमल्पविज्ञानो वेदाधीतास्त्वया वृथा । मातरं सर्वभूतानामंबिकां यन्न मन्यसे

ແນ່ນອນວ່າ ປັນຍາຂອງເຈົ້ານ້ອຍນັກ; ການຮຽນວິເທດຂອງເຈົ້າກໍເປັນເປົ່າ—ເພາະເຈົ້າບໍ່ຍອມນັບຖືອຳບິກາ ມານດາແຫ່ງສັດທັງປວງ।

Verse 35

स्त्रीपक्ष इति मत्वा तामवजानासि भोः कथम् । स्त्री सती न प्रणम्या किं त्वया कुन्ती वृकोदर

ເຈົ້າຄິດວ່າ «ນາງຢູ່ຝ່າຍແມ່ຍິງ» ແລ້ວຈຶ່ງດູໝິ່ນນາງໄດ້ແນວໃດ? ແມ່ຍິງຜູ້ມີສັດຕະທາ ບໍ່ຄວນໃຫ້ເຈົ້າກົ້ມກາບບໍ—ໂອ ວຣິໂກດະຣະ—ແລ້ວກຸນຕີລ່ະ?

Verse 36

यदि न स्यान्महामाया ब्रह्मविष्णुशिवार्चिता । तव देहोद्भवः पार्थ कथं स्यात्तत्त्वतो वद

ຖ້າມະຫາມາຍາ ຜູ້ທີ່ພຣະພຣະຫມາ ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະສິວະ ບູຊານະມັດສະການ ບໍ່ມີ—ໂອ ປາຣຖະ—ການເກີດເປັນກາຍຂອງເຈົ້າຈະເປັນໄປໄດ້ແນວໃດ? ຈົ່ງກ່າວຄວາມຈິງເຖີດ.

Verse 37

ईश्वरः परमात्मा तां त्यक्तुं शक्तः कथं न हि । पुनर्भेजे यतो देवीं तेन मन्ये महोर्जिताम्

ພຣະເຈົ້າ ຜູ້ເປັນພຣະອາຕະມາສູງສຸດ ຈະບໍ່ສາມາດລະທິ້ງນາງໄດ້ແນວໃດ? ແຕ່ເພາະພຣະອົງກັບເລືອກບູຊາດວງເທວີອີກ ຂ້ອຍຈຶ່ງເຫັນວ່ານາງມີພະລັງອັນສູງສຸດ.

Verse 38

वासुदेवोऽपि नित्यं तां स्तौति शक्तिं परात्पराम् । अहं यदि चिकित्स्यः स्यां चिकित्स्यः सोऽपि किं भवान्

ແມ່ນແຕ່ວາສຸເທວະກໍຍັງສັນລະເສີນນາງເປັນນິດ—ພະລັງສັກຕິອັນຢູ່ເຫນືອກວ່າສູງສຸດ. ຖ້າຂ້ອຍຈະຕ້ອງຖືກ “ຮັກສາ” ດັ່ງຄົນປ່ວຍ ເຂົາກໍຄວນຖືກ “ຮັກສາ” ເຊັ່ນກັນ—ແລ້ວເຈົ້າລ່ະ?

Verse 39

नैवं भूयः प्रवक्तव्यं मौर्ख्यात्प्रति महेश्वरीम् । भूमौ निपत्य शरणं याहि चेत्सुखमिच्छसि

ຢ່າເວົ້າແບບນີ້ອີກ ເພາະຄວາມໂງ່ ຕໍ່ຕ້ານມະເຫສະວະຣີ. ຖ້າເຈົ້າປາດຖະນາຄວາມສຸກສະຫງົບ ຈົ່ງກົ້ມລົງກັບພື້ນ ແລະ ໄປຂໍພຶງພາໃນນາງ.

Verse 40

भीम उवाच । सर्वोपायैर्बोधयंति चाटा हस्तगतं नरम् । इदमेवौषधं तत्र तैः सार्धं जल्पनं न हि

ພີມາເວົ້າວ່າ: ຜູ້ປະຈົບປະແຈງດ້ວຍຄໍາຍ້ອງຍໍ ພະຍາຍາມທຸກວິທີເພື່ອ “ແນະນໍາ” ຄົນທີ່ຢູ່ໃນກໍາມືຂອງເຂົາແລ້ວ. ໃນກໍລະນີນັ້ນ ຢາດຽວຄື ຢ່າເຂົ້າຮ່ວມສົນທະນາກັບເຂົາ.

Verse 41

मुण्डे मुण्डे मतिर्भिन्ना सत्यमेतन्नृप स्फुटम् । स्वाभीष्टं कुरुते सर्वः कुर्मोऽभीष्टं वयं तथा

ຫົວແຕ່ລະຫົວ ຄວາມຄິດກໍແຕກຕ່າງ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງຢ່າງແຈ້ງເຈນ ໂອ້ພະຣາຊາ. ທຸກຄົນເຮັດຕາມທີ່ຕົນປາຖະໜາ; ພວກເຮົາກໍຈະເຮັດຕາມທີ່ພວກເຮົາປາຖະໜາເຊັ່ນກັນ.

Verse 42

नागायुतसमप्राणो वायुपुत्रो वृकोदरः । न स्त्रियं शरणं गच्छेद्वाङ्मात्रेण कथंचन

ວຶກໂກດະຣະ ບຸດແຫ່ງພະວາຍຸ ຜູ້ມີພະລັງດຸດດັ່ງຊ້າງສິບພັນ ບໍ່ຄວນໄປຂໍພຶ່ງພາແມ່ຍິງເປັນທີ່ພັກພິງ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຄໍາເວົ້າກໍຕາມ.

Verse 43

इत्युक्त्वा वचनं भीमो ह्यनुवव्राज तं नृपम् । राजापि सानुगो यातो न साध्विति मुहुर्ब्रुवन्

ເມື່ອເວົ້າຄໍານັ້ນແລ້ວ ພີມາກໍຕາມໄປຫາພະຣາຊານັ້ນ. ພະຣາຊາກໍໄປພ້ອມຂ້າລາຊບໍລິພານ ແລະເວົ້າຊໍ້າໆວ່າ “ບໍ່ສົມຄວນ”.

Verse 44

ततः क्षणेन विकलस्त्वितश्चेतश्च प्रस्खलत् । उवाच वचनं भीमः सुसंभ्रांतो नृपं प्रति

ຕໍ່ມາ ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ເຂົາກໍອ່ອນແຮງ ແລະໃຈກໍຫວັ່ນໄຫວສະດຸດສະດິ້ງ. ພີມາຜູ້ຕົກໃຈຢ່າງຫນັກ ໄດ້ເວົ້າກັບພະຣາຊາ.

Verse 45

धर्मराज महाबुद्धे पश्य मां नृपसत्तम । चक्षुर्भ्यां नैव पश्यामि वैकल्यं किमिदं मम

ໂອ ທັມມະຣາຊາ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງໃຫຍ່, ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ—ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເບິ່ງຂ້ອຍ! ຂ້ອຍບໍ່ສາມາດເຫັນດ້ວຍຕາທັງສອງໄດ້ເລີຍ. ຄວາມພິການນີ້ແມ່ນຫຍັງທີ່ເກີດກັບຂ້ອຍ?

Verse 46

राजोवाच । भीमभीम ध्रुवं देवी कुपिता ते महेश्वरी । तेन नष्टे चक्षुषी ते महासाहसवल्लभ

ກະສັດກ່າວວ່າ: ໂອ ພີມາ ຜູ້ນ່າຢ້ານ, ແນ່ນອນແລ້ວ ພຣະເທວີ ມະເຮສະວະຣີ ໄດ້ພິໂລດໃສ່ເຈົ້າ. ເພາະເຫດນັ້ນ ດວງຕາທັງສອງຂອງເຈົ້າຈຶ່ງສູນເສຍ, ໂອ ຜູ້ຮັກຄວາມກ້າຫານອັນຍິ່ງ.

Verse 47

तत्सांप्रतमभिप्रैहि शरणं परमेश्वरीम् । पुनः प्रसन्ना ते दद्यात्कदाचिन्नयने पुनः

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປໃນບັດນີ້ ແລະ ເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະບຣະເມສະວະຣີ. ຖ້ານາງກັບມາພໍໃຈອີກຄັ້ງ ນາງອາດຈະປະທານດວງຕາໃຫ້ເຈົ້າຄືນອີກໃນວັນໃດວັນໜຶ່ງ.

Verse 48

भीम उवाच । अहमप्यंग जानामि समो देव्या न कश्चन । प्रभावप्रत्ययार्थं हि सदा निन्दामि तां पुनः

ພີມາກ່າວວ່າ: ເພື່ອນເອີຍ, ຂ້ອຍກໍຮູ້ວ່າ ບໍ່ມີໃຜເທົ່າທຽມພຣະເທວີ. ແຕ່ເພື່ອທົດລອງ ແລະ ພິສູດພຣະອຳນາດຂອງນາງ ຂ້ອຍຈຶ່ງກ່າວດ່ານາງຊ້ຳໆ.

Verse 49

तस्मात्प्रभावं दृष्ट्वैवं निपत्य वसुधातले । मनोवाग्बुद्धिभिर्नत्वा शरणं स्तौमि मातरम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງນາງແລ້ວ ຂ້ອຍກໍກົ້ມລົງນອນກັບພື້ນດິນ. ຂ້ອຍນົບນ້ອມດ້ວຍໃຈ ດ້ວຍວາຈາ ແລະ ດ້ວຍປັນຍາ; ຂ້ອຍຂໍພຶ່ງພາ ແລະ ສັນລະເສີນພຣະມານດາເທວີ.

Verse 50

सूत उवाच । इत्युक्त्वा भ्रातरं ज्येष्ठं साष्टांगं प्रणिपत्य च । गत्वैव देव्याः शरणं भीमस्तुष्टाव मातरम्

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພີມະໄດ້ກົ້ມກາບດ້ວຍການກົ້ມລົງທັງກາຍຕໍ່ພີ່ໃຫຍ່ ແລ້ວຮີບໄປຂໍພຶ່ງພາພຣະເທວີ ແລະສັນລະເສີນພຣະມານດາ।

Verse 51

भीम उवाच । सर्वभूतांबिके देवि ब्रह्मांडशतपूरके । बालिशं बालकं स्वीयं त्राहित्राहि नमोऽस्तु ते

ພີມະເວົ້າວ່າ: ໂອ ເທວີ ອັມບິກາ ແມ່ແຫ່ງສັດທັງປວງ, ຜູ້ເຕັມພອນແລະປົກຄຸມຮ້ອຍໆຈັກກະວານ—ຂໍຊ່ວຍຂ້າ, ຂໍຊ່ວຍຂ້າ, ລູກນ້ອຍຜູ້ໂງ່ຂອງພຣະອົງ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ।

Verse 52

त्वं ब्राह्मी ब्रह्मणः शक्तिर्वैष्णवी त्वं च शांभवी । त्रिमूर्तिः शक्तिरूपा त्वं रक्षरक्ष नमोऽस्तु ते

ພຣະອົງແມ່ນ ບຣາຫມີ—ພະລັງສັກຕິຂອງພຣະພຣະຫມາ; ພຣະອົງແມ່ນ ໄວສະນະວີ ແລະ ຊາມພະວີ. ພຣະອົງແມ່ນຮູບແຫ່ງສັກຕິຂອງຕຣິມູຣຕິ—ຂໍປົກປ້ອງ, ຂໍປົກປ້ອງ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ।

Verse 53

त्वमैन्द्री च त्वमाग्नेयी त्वं याम्या त्वं च नैरृती । त्वं वारुणी त्वं वायव्या त्वं कौबेरी नमोऽस्तु ते

ພຣະອົງແມ່ນ ໄອນດຣີ; ພຣະອົງແມ່ນ ອາກເນຍີ; ພຣະອົງແມ່ນ ຢາມຍາ ແລະ ໄນຣຶຕີ. ພຣະອົງແມ່ນ ວາຣຸນີ; ພຣະອົງແມ່ນ ວາຍະວຍາ; ພຣະອົງແມ່ນ ກໍເບຣີ—ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ।

Verse 54

ऐशानि देवि वाराहि नारसिंहि जयप्रदे । कौमारि कुलकल्याणि कृपेश्वरि नमोऽस्तु ते

ໂອ ເທວີ ໄອຊານີ, ວາຣາຫີ, ນາຣະສິງຫີ—ຜູ້ປະທານໄຊຊະນະ; ໂອ ກໍມາຣີ ຜູ້ນຳມົງຄຸນແກ່ວົງຕະກູນ, ພຣະນາງແຫ່ງຄວາມເມດຕາ—ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ।

Verse 55

त्वं सूर्ये त्वं तथा सोमे त्वं भौमे त्वं बुधे गुरौ । त्वं शुक्रे त्वं स्थिता राहौ त्वं केतुषु नमोऽस्तु ते

ໂອ ແມ່ເທວີ, ທ່ານສະຖິດໃນພະອາທິດ ແລະໃນພະຈັນ. ທ່ານຢູ່ໃນອັງຄານ, ພຸດ, ພະຫັດ, ແລະສຸກ; ທ່ານສະຖິດໃນຣາຫູ ແລະໃນອໍານາດເກຕຸ—ຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານ.

Verse 56

वससि ध्रुवचक्रे त्वं मुनिचक्रे च ते स्थितिः । भचक्रेषु खचक्रेषु भूचक्रे च नमोऽस्तु ते

ທ່ານພັກອາໄສໃນວົງຈັກຂອງທຣຸວະ (ດາວເໜືອ) ແລະການສະຖິດຂອງທ່ານຢູ່ໃນວົງຈັກຂອງມຸນີດ້ວຍ. ໃນວົງດາວ, ໃນວົງຟ້າ, ແລະໃນວົງແຜ່ນດິນ—ຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານ.

Verse 57

सप्तद्वीपेषु त्वं देवि समुद्रेषु च सप्तसु । सप्तस्वपि च पातालेष्ववसंस्थे नमोऽस्तु ते

ໂອ ເທວີ, ທ່ານສະຖິດໃນດິນແດນເຈັດທະວີບ ແລະໃນທະເລເຈັດສາຍ. ແລະທ່ານຍັງສະຖິດໃນປາຕາລະເຈັດຊັ້ນທັງປວງ—ຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານ.

Verse 58

त्वं देवि चावतारेषु विष्णोः साहाय्यकारिणी । विष्णुनाभ्यर्थ्यसे तस्मात्त्राहि मातर्नमोऽस्तु ते

ໂອ ເທວີ, ໃນອະວະຕາຣຂອງພຣະວິສະນຸ ທ່ານແມ່ນຜູ້ເກື້ອກູນ. ເພາະສະນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ພຣະວິສະນຸເອງກໍຍັງວອນຂໍທ່ານ—ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ ແມ່; ຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານ.

Verse 59

चतुर्भुजे चतुर्वक्त्रे फलदे चत्वरप्रिये । चराचरस्तुते देवि चरणौ प्रणमामि ते

ໂອ ເທວີ ຜູ້ມີແຂນສີ່ ແລະໃບໜ້າສີ່, ຜູ້ປະທານຜົນບຸນຜົນກຳ, ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກໃນສາມແຍກອັນສັກສິດ. ໂອ ເທວີ ຜູ້ຖືກສັນລະເສີນໂດຍສັດທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກົ້ມກາບທີ່ພຣະບາດຂອງທ່ານ.

Verse 60

महाघोरे कालरात्रि घंटालि विकटोज्वले । सततं सप्तमीपूज्ये नेत्रदे शरणं भव

ໂອ ພຣະນາງຜູ້ນ່າຢ້ານກົວຢ່າງຍິ່ງ, ໂອ ກາລາຣາຕຣີ, ໂອ ຜູ້ປະດັບພວງກະດິ່ງ, ໂອ ແສງສະຫວ່າງລຸກໄໝ້ຮຸນແຮງ—ໂອ ຜູ້ຖືກບູຊາເສມອໃນວັນສັບຕະມີ, ໂອ ຜູ້ປະທານດວງຕາ, ຂໍໃຫ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 61

मेरुवासिनि पिंगाक्षि नेत्रत्राणैककारिणि । हुंहुंकारध्वस्तदैत्ये शरण्ये शरणं भव

ໂອ ຜູ້ພຳນັກຢູ່ເຂົາເມຣຸ, ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາສີທອງ, ໂອ ຜູ້ມີພາລະກິດດຽວຄືການປົກປ້ອງດວງຕາ—ໂອ ຜູ້ປະຫານອະສູຣະທີ່ຖືກທຳລາຍໂດຍສຽງ “ຮຸ່ມ ຮຸ່ມ” ຂອງທ່ານ; ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງທຸກຜູ້, ຂໍໃຫ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 62

महानादे महावीर्ये महा मोहविनाशिनि । महाबन्धापहे देवि देहि नेत्रत्रयं मम

ໂອ ຜູ້ມີສຽງກ້ອງກັງວານຍິ່ງ, ໂອ ຜູ້ມີພະລັງອັນມະຫາສານ, ໂອ ຜູ້ທຳລາຍຄວາມຫຼົງໃຫຍ່—ໂອ ເທວີຜູ້ປົດເປື້ອງພັນທະອັນໃຫຍ່, ຂໍຈົ່ງປະທານ “ດວງຕາສາມ” (ທັດສະນະແທ້) ໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 63

सर्वमंगलमंगल्या यदि त्वं सत्यतोंबिके । ततो मे मंगलं देहि नेत्रदानान्नमोस्तु ते

ໂອ ຜູ້ມີມົງຄຸນສູງສຸດ, ມົງຄຸນແຫ່ງມົງຄຸນທັງປວງ—ຖ້າທ່ານເປັນແມ່ຢ່າງແທ້ຈິງ, ໂອ ອຳບິກາ, ແລ້ວຂໍຈົ່ງປະທານຄວາມມົງຄຸນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ; ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນະມັດສະການທ່ານ ສຳລັບພອນແຫ່ງດວງຕາ.

Verse 64

यदि सर्वकृपालुभ्यः सत्यतस्त्वं कृपावती । ततः कृपां कुरु मयि देहि नेत्रे नमोऽस्तु ते

ຖ້າທ່ານເປັນຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ທຸກຍາກທັງປວງຢ່າງແທ້ຈິງ, ແລະທ່ານເປັນຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍກະລຸນາ, ແລ້ວຂໍຈົ່ງເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ: ຂໍປະທານດວງຕາ. ນະມັດສະການແດ່ທ່ານ.

Verse 65

पापोयमिति यद्देवि प्रकुप्यसि वृथैव तत् । त्वं मां मोहयसि त्वेवं न ते तत्किं नमोऽस्तु ते

ໂອ ເທວີ, ຖ້າເຈົ້າໂກດໂດຍຄິດວ່າ «ຜູ້ນີ້ມີບາບ» ຄວາມໂກດນັ້ນເປັນສິ່ງຫວ່າງເປົ່າ. ເຈົ້າເຮັດແບບນີ້ກໍແຕ່ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍຫຼົງມົນ—ບໍ່ແມ່ນທ່ານທີ່ແທ້. ຂ້ອຍຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານ.

Verse 66

स्वयमुत्पाद्य यो रेणुं वेष्टितस्तेन कुप्यति । तथा कुप्यसि मे मातरनाथस्यास्य दर्शय

ຜູ້ໃດຍົກຝຸ່ນຂຶ້ນເອງ ແລ້ວຖືກຝຸ່ນນັ້ນປົກຄຸມກໍໂກດ—ກໍເຫມືອນຄວາມໂກດທີ່ເຈົ້າສະແດງຕໍ່ຂ້ອຍ ໂອ ແມ່. ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເຜີຍໃຫ້ຂ້ອຍເຫັນພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ອຍນີ້.

Verse 67

इति स्तुता पांडवेन देवी कृष्णच्छविच्छविः । रामा रामाभिवदना प्रत्यक्षा समजायत

ເມື່ອຖືກພານດະວະສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ ເທວີຜູ້ມີສີຄ່ຳແຕ່ສ່ອງປະກາຍຮຸ່ງເຮືອງ ກໍປາກົດຕໍ່ໜ້າຢ່າງແຈ້ງເຈນ; ງາມດັ່ງພຣະລັກສະມີ ແລະມີໃບໜ້າທີ່ “ຣາມາ” ຜູ້ງາມຍັງຄວນຖວາຍຄຳນົບ.

Verse 68

विद्युत्कोटिसमाभास मुकुटेनातिशोभिता । सूर्यबिंबप्रभाभ्यां च कुण्डलाभ्यां विभूषिता

ນາງສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງຫຼາຍ ດ້ວຍມົກກຸດທີ່ສະຫວ່າງດັ່ງຟ້າຜ່ານັບສິບລ້ານ; ແລະປະດັບດ້ວຍຕຸ້ມຫູຄູ່ທີ່ສ່ອງປະກາຍດັ່ງພຣະອາທິດເປັນວົງ.

Verse 69

प्रवाहेनेव हारेण सुरनद्या विराजिता । कल्पद्रुमप्रसूनैश्च पूर्णावतंसमंडिता

ນາງສົດໃສດັ່ງແມ່ນ້ຳສະຫວັນ ປານດັ່ງປະດັບດ້ວຍສາຍສອຍທີ່ໄຫຼລື່ນ; ແລະຖືກປະດັບຢ່າງສົມບູນດ້ວຍວົງດອກໄມ້ຈາກຕົ້ນກັລປະດຣຸມ ຕົ້ນປາດຖະນາສຳເລັດ.

Verse 70

दन्तेन्दुकांतिविध्वस्तभक्तमोहमहाभया । खड्गचर्मशूलपात्रचतुर्भुजविराजिता

ດ້ວຍລັງສີດັ່ງດວງຈັນຈາກຟັນຂອງນາງ ຄວາມຢ້ານກົວໃຫຍ່ທີ່ເກີດຈາກຄວາມຫຼົງຂອງຜູ້ສັດທາຖືກຂັບໄລ່. ນາງສ່ອງສະຫວ່າງເປັນຜູ້ມີສີ່ແຂນ ຖືດາບ ໜັງສັດ ຕຣິສູນ ແລະບາດບິນທະບາດ.

Verse 71

वाससा तडिदाभेन मेघलेखेव वेष्टिता । मालया सुममालिन्या भ्राजिता सालिमालया

ນາງນຸ່ງຜ້າສະຫວ່າງດັ່ງຟ້າຜ່າ ແລະຖືກຫໍ່ຫຸ້ມດັ່ງເສັ້ນເມກ. ນາງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍພວງມາລາດອກໄມ້ອັນງາມ ເປັນມາລາດອກໄມ້ທີ່ຮຸ່ງເຮືອງ.

Verse 72

सतां शरणदाभ्यां च पद्भ्यां नूपुरराजिता । जयेति पुष्पवर्षैश्च शक्राद्यैरभिपूजिता

ດ້ວຍພະບາດທີ່ໃຫ້ທີ່ພຶ່ງແກ່ຜູ້ດີ ປະດັບດ້ວຍກຳໄລຂໍ້ຕີນອັນສ່ອງສະຫວ່າງ, ນາງໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກພະອິນທຣາ ແລະເທວະອື່ນໆ ຜູ້ຮ້ອງ “ໄຊຊະນະ!” ແລະໂຮຍດອກໄມ້ລົງມາ.

Verse 73

गणैर्देवीभिराकीर्णा शतपद्मैर्महामलैः । तां तादृशीं व्योम्नि दृष्ट्वा मातरं व्योमवाहिनीम्

ນາງຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຫມູ່ເທວີທັງຫຼາຍ ແລະດ້ວຍດອກບົວໃຫຍ່ອັນບໍລິສຸດປາສະຈາກມົນທິນ. ເມື່ອເຫັນແມ່ຜູ້ນັ້ນ—ເຊັ່ນນັ້ນ—ເຄື່ອນໄປໃນຟ້າ,

Verse 74

भूमौ निपत्य राजेंद्रो नमोनम इति स्थितः । भीमोपि मातरं दृष्ट्वा यथा बालोऽभिधावति

ພະຣາຊາໄດ້ລົງກົ້ນກັບພື້ນດິນ ແລະຢືນຢູ່ພ້ອມກັບກ່າວ “ນະໂມ ນະໂມ” ຊ້ຳໆ. ແລະພີມະກໍເຊັ່ນກັນ—ເມື່ອເຫັນແມ່—ກໍວິ່ງເຂົ້າໄປຫານາງດັ່ງເດັກນ້ອຍ.

Verse 76

प्रणिपत्य नमस्तुभ्यं नमस्तुभ्यं मुहुर्जगौ । प्रसीद देवि पद्माक्षि पुनर्मातः प्रसीद मे

ເມື່ອກົດກົ້ມກາບແລ້ວ ລາວຮ້ອງຊ້ຳໆວ່າ «ນະມັດສະການແດ່ພຣະນາງ, ນະມັດສະການແດ່ພຣະນາງ!» «ຂໍພຣະເທວີຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ໂປດເມດຕາ; ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ໂອ ແມ່ເຈົ້າ ໂປດເມດຕາຂ້ອຍ»។

Verse 77

पुनः प्रसीद पापस्य क्षमाथीले प्रसीद मे

ຂໍໂປດເມດຕາອີກຄັ້ງແກ່ຂ້ອຍຜູ້ມີບາບນີ້; ໂອ ຄັງແຫ່ງການອະໄພ ໂປດເມດຕາຂ້ອຍເຖີດ।

Verse 78

एवं स्तुता भगवती स्वयमुत्थाय पार्थिवम् । भीमं चोत्संगमारोप्य कृपयेदं वचोऽब्रवीत्

ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນດັ່ງນັ້ນ ພຣະເທວີຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ຈະເລີນ ກໍລຸກຂຶ້ນເອງ ຍົກພຣະຣາຊາຂຶ້ນ ແລະອຸ້ມພີມະໄວ້ໃນຕັກ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ດ້ວຍເມດຕາ।

Verse 79

तथा सम्मुखमाधावज्जय मातरिति ब्रुवन् । दर्शनेनैव देव्याश्च शुभनेत्रत्रयस्तदा

ດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງແລ່ນຕົງເຂົ້າໄປຫານາງ ພ້ອມຮ້ອງວ່າ «ໄຊຊະນະແດ່ແມ່!» ແລະໃນຂະນະນັ້ນເອງ ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນພຣະເທວີ ດວງຕາທີສາມອັນເປັນມງຄົດ (ຕາສາມ) ກໍປາກົດຂຶ້ນ।

Verse 80

नाहं कोपं यत्र तत्र दर्शयामि वृकोदर । त्वं तु प्रमाणपुरुषस्त्वत्तः क्रोधमदर्शयम्

ໂອ ວຶກໂກດະຣະ (ພີມະ) ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ສະແດງຄວາມໂກດໃນທຸກບ່ອນແບບສຸ່ມສີ່ສຸ່ມຫ້າ. ແຕ່ເຈົ້າເປັນບຸລຸດຜູ້ເປັນມາດຕະຖານ; ດັ່ງນັ້ນ ຜ່ານເຈົ້າ ຂ້ອຍຈຶ່ງເຜີຍໃຫ້ເຫັນຄວາມໂກດນີ້ເພື່ອເປັນມາດຕາ ແລະ ຕົວຢ່າງ।

Verse 81

नैतत्प्रियं च कृष्णस्य भ्रातुर्मे क्रोधमाचरम् । भवन्तो वासुदेवस्य यत्र प्राणा बहिश्चराः

ການສະແດງຄວາມໂກດນີ້ ບໍ່ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ພີ່ຊາຍຂ້ອຍ ພຣະກຣິດສະນະ. ແຕ່ຂ້ອຍກໍໄດ້ຖືຄວາມໂກດ ເນື່ອງຈາກພວກເຈົ້າທັງຫມົດ ເປັນດັ່ງລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດຂອງ ວາສຸເທວະ ທີ່ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ພາຍນອກ ເປັນການຂະຫຍາຍຊີວິດຂອງພຣະອົງ.

Verse 83

त्वं च निन्दसि मां नित्यं तच्च जाने वृकोदर । मत्प्रभावपरिज्ञानहेतवे कीदृशस्त्विति

ແລະເຈົ້າກໍຕຳນິຂ້ອຍຢູ່ເປັນນິດ—ຂ້ອຍກໍຮູ້ດີ, ໂອ ວຣິໂກດະຣະ. ນັ້ນເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າຮັບຮູ້ອຳນາດຂອງຂ້ອຍ: “ນາງນີ້ເປັນຜູ້ໃດ ແລະເປັນແນວໃດ?”

Verse 84

तदेवं नैव भूयस्ते प्रकर्तव्यं कथंचन । अक्षिक्षेपो हि पूज्यानामावहत्यधिकं रुजम्

ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າເຮັດຢ່າງນີ້ອີກເລີຍ ບໍ່ວ່າດ້ວຍວິທີໃດ. ເພາະການຫຍັ້ງຫຍາມຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາ ນຳມາຊຶ່ງຄວາມເຈັບປວດແລະໂທດທີ່ໃຫຍ່ຫຼາຍ.

Verse 85

तदिदानीं सर्वमेवं क्षन्तव्यं च परस्परम् । यच्च ब्रवीमि त्वां वीर तन्निशामय भारत

ດັ່ງນັ້ນ ບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ທຸກຢ່າງນີ້ ຈົ່ງອະໄພກັນແລະກັນ. ແລະໂອ ວິຣະ—ໂອ ພາຣະຕະ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈຈົດຈໍ່ ສິ່ງທີ່ຂ້ອຍຈະກ່າວແກ່ເຈົ້າ.

Verse 86

यदा यदा हि धर्मस्य ग्लानिराविर्भवेद्धरिः । तदातदावतीर्याहं विष्णोरस्य सहायिनी

ເມື່ອໃດກໍຕາມ ທີ່ທຳມະເສື່ອມຖອຍ ແລະ ຮະຣິ (ພຣະວິດສະນຸ) ປາກົດພຣະອົງ, ໃນເວລານັ້ນເອງ ຂ້ອຍກໍລົງມາ ເປັນຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອ ແລະ ຄູ່ຄຽງຂອງ ພຣະວິດສະນຸ ນັ້ນ.

Verse 87

इदानीं च हरिर्जातो वसुदेवसुतो भुवि । अहं च गोपनन्दस्य एकानंशाभिधा सुता

ບັດນີ້ ພຣະຫຣິ ໄດ້ປະສູດລົງມາໃນໂລກ ເປັນພຣະບຸດຂອງ ວະສຸເທວ. ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ເກີດເປັນທິດາຂອງ ໂກປະນັນດະ ມີນາມວ່າ «ເອການັມຊາ»។

Verse 88

तद्यथा भगवान्कृष्णो मम भ्राताभिपूजितः । भवन्तोऽपि तथा मह्यं भ्रातरः पांडवा सदा

ດັ່ງທີ່ ພຣະກຣິດສະນະ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ເປັນອ້າຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໄດ້ຮັບການນະມັດສະການແລະບູຊາ, ຂໍໃຫ້ພວກເຈົ້າ ປານດະວະ ເປັນອ້າຍນ້ອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າຕະຫຼອດໄປ ຄວນແກ່ການເຄົາລົບແລະການຄຸ້ມຄອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 89

ये भीमभगिनीत्येवं मां स्तोष्यंति नरोत्तमाः । आबाधा नाशयिष्यामि तेषां हर्षसमन्विता

ຜູ້ຊາຍຜູ້ປະເສີດທີ່ສັນລະເສີນຂ້າພະເຈົ້າວ່າ «ນ້ອງສາວຂອງ ພີມະ» ດັ່ງນີ້, ຂ້າພະເຈົ້າຈະດ້ວຍຄວາມປິຕິ ທຳລາຍຄວາມທຸກຍາກແລະອຸປະສັກຂອງເຂົາເຈົ້າໃຫ້ສິ້ນໄປ.

Verse 90

त्वं च भ्रातुर्जयं वीर प्रदास्यसि महारणे । भुजयोस्ते वसिष्यामि धार्तराष्ट्रनिपातने

ແລະເຈົ້າ ໂອ້ ວີຣະບຸລຸດ, ຈະນຳຊັຍຊະນະມາໃຫ້ພີ່ນ້ອງຂອງເຈົ້າໃນສົງຄາມໃຫຍ່. ເມື່ອພວກ ທາຣຕະຣາສະຕຣະ ຖືກລົ້ມລົງ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະສະຖິດຢູ່ເທິງແຂນທັງສອງຂອງເຈົ້າ ເພື່ອເສີມພະລັງຂອງເຈົ້າ.

Verse 91

कृत्वा राज्यं च वर्षाणि षट्त्रिंशत्तदनन्तरम् । महाप्रस्थानधर्मेण पृथिवीं परिचरिष्यथ

ເມື່ອພວກເຈົ້າໄດ້ປົກຄອງອານາຈັກເປັນເວລາ ສາມສິບຫົກ ປີ ແລ້ວ, ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມທຳມະແຫ່ງ «ມະຫາປະສະຖານ» ພວກເຈົ້າຈະຈາລິກໄປເທິງແຜ່ນດິນ ໃນການຈາລິກບຸນແລະການສະຫຼະລະວາງ.

Verse 92

अस्मिन्नेव ततो देशे लोहोनाम महासुरः । भवतां न्यस्तशस्त्राणां वधार्थं प्रक्रमिष्यति

ຕໍ່ມາ ໃນດິນແດນນີ້ເອງ ອະສຸຣະໃຫຍ່ຊື່ ໂລຫາ ຈະອອກເດີນທາງເພື່ອທຳລາຍພວກເຈົ້າ ໃນເວລາທີ່ພວກເຈົ້າວາງອາວຸດແລ້ວ.

Verse 93

ततस्तं सर्वभूतानामवध्यं भवतां कृते । अन्धं कृत्वा पातयिष्ये ततो यूयं प्रयास्यथ

ຕໍ່ມາ ເພື່ອພວກເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ນັ້ນ—ຜູ້ທີ່ສັດທັງປວງຂ້າບໍ່ໄດ້—ຕາບອດ ແລ້ວຈະທຳໃຫ້ລົ້ມລົງ; ຫຼັງຈາກນັ້ນພວກເຈົ້າຈຶ່ງຈະເດີນທາງຕໍ່ໄປ.

Verse 94

निस्तीर्य च हिमं सर्वं निमग्नाः बालुकार्णवे । स्वर्गं यास्यति राजैकः सशरीरो गमिष्यति

ເມື່ອຂ້າມຜ່ານດິນແດນຫິມະທັງໝົດ ແລ້ວຈົມລົງໃນທະເລແຫ່ງຊາຍ ກະສັດພຽງຜູ້ດຽວຈະໄປສູ່ສະຫວັນ—ຈະໄປພ້ອມກັບຮ່າງກາຍຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 95

अन्धो यत्र कृतो लोहो लोहाणाभिधया पुरम् । भविष्यति च तत्रैव स्थास्येऽहं कलया सदा

ບ່ອນທີ່ໂລຫາຖືກເຮັດໃຫ້ຕາບອດ ນະຄອນໜຶ່ງຊື່ «ໂລຫານາ» ຈະເກີດຂຶ້ນ; ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສະຖິດຢູ່ເປັນນິດ ໂດຍສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງພະລັງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 96

ततः कलियुगे प्राप्ते केलो नाम भविष्यति । मम भक्तस्तस्य नाम्ना भाव्या केलेश्वरीत्यहम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຍຸກກາລີມາຮອດ ຈະມີຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ເຄໂລ ເປັນຜູ້ພັກດີຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະໂດຍນາມຂອງເຂົານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຖືກຮູ້ຈັກວ່າ «ເຄເລສະວະຣີ».

Verse 97

वैलाकश्चापरो भक्तो भविष्यति ममोत्तमः । तस्याराधनतः ख्यातिं प्रयास्यामि कलौ युगे

ແລະຈະມີຜູ້ອຸທິດຕົນອີກຄົນໜຶ່ງ ຊື່ ໄວລາກະ ເກີດຂຶ້ນ—ເປັນຜູ້ອຸທິດຕົນອັນຍອດຢ່າງໃນບັນດາຜູ້ອຸທິດຕົນຂອງເຮົາ; ໂດຍການບູຊາຂອງເຂົາ ເຮົາຈະໄດ້ຮັບກຽດຊື່ໃນຍຸກກະລິ.

Verse 98

लोहाणासंस्थितां चैव येर्चयिष्यंति मां जनाः । श्रद्धया सितसप्तम्यां तैश्च सर्वत्र पूजिता

ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ດ້ວຍສັດທາ ບູຊາເຮົາວ່າສະຖິດຢູ່ໃນ ໂລຫານາ ໃນວັນ ສຸກລະສັບຕະມີ (ຂຶ້ນ 7 ຄ່ຳ) —ໂດຍພວກເຂົານັ້ນ ເຮົາຈະຖືກນະມັດສະການບູຊາທົ່ວທຸກສະຖານທີ່.

Verse 99

अंधानां च प्रदास्यामि भावीनि नयनान्यहम् । तस्मिन्दिने तर्पिताहं भक्तिभावेन पांडव

ແລະເຮົາຈະປະທານດວງຕາໃຫ້ແກ່ຄົນຕາບອດ. ໃນວັນນັ້ນ ເຮົາພໍໃຈດ້ວຍຈິດໃຈແຫ່ງພັກຕິ, ໂອ ປານດະວະ.

Verse 100

पादांगुष्ठेन च भवांस्तत्र कुंडं विधास्यति । सर्वतीर्थस्नान तुल्यं तत्र स्नानं च तद्दिने

ແລະດ້ວຍນິ້ວໂປ້ຕີນຂອງເຈົ້າ ເຈົ້າຈະສ້າງກຸນດະ (ສະລອຍນ້ຳສັກສິດ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ການອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນໃນວັນນັ້ນ ເທົ່າກັບການອາບນ້ຳໃນທຸກຕີຣຖະອັນສັກສິດ.

Verse 101

मत्स्यानां नेत्रनेत्रस्थतेजस्तन्मात्रमुत्तमम् । उद्धृत्य योजयिष्यामि प्रत्यक्षं तद्भविष्यति

ເຮົາຈະດຶງເອົາສານະອັນຍອດ ແລະລະອຽດອ່ອນຂອງຮັດສະມີ ທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນດວງຕາຂອງປາ ແລ້ວນຳໄປປະກອບໃຫ້ຖືກທີ່; ແລ້ວມັນຈະປາກົດໃຫ້ເຫັນໂດຍກົງ.

Verse 102

एवं मम महास्थानं कलौ ख्यातं भविष्यति

ດັ່ງນັ້ນ ສະຖານທີ່ສັກສິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງເຮົາ ຈະໂດ່ງດັງໃນຍຸກກະລິຢຸກ।

Verse 103

लोहाणाख्यं महाबाहो नाम केलेश्वरीति च । दुर्गमाख्यं ततो हत्वा अस्मिन्क्षेत्रे च भारत

ໂອ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ—ໂອ ພາຣະຕະ—ໃນກະເສດສັກສິດນີ້ ຫຼັງຈາກປາບ ‘ດຸຣຄະມະ’ ແລະ ‘ໂລຫານາ’ ຜູ້ທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ‘ເກເລສະວະຣີ’…

Verse 104

दुर्गा नाम भविष्यामि महीसागरपूर्वतः । धर्मारण्ये वसिष्यामि भवतां त्राणकारणात्

ເຮົາຈະຖືກຮູ້ຈັກວ່າ ‘ດຸຣຄາ’ ຢູ່ທາງຕາເວັນອອກຂອງ ມະຫີສາກະຣະ; ແລະເຮົາຈະພັກອາໄສໃນ ທັມມາຣັນຍະ ເພື່ອປົກປ້ອງພວກເຈົ້າໂດຍແທ້।

Verse 105

धर्मारण्ये स्थितां चैव येऽर्चयिष्यंति मानवाः । आश्विने मासि चैत्रे वा नवम्यां शुक्लपक्षके ऽ

ຜູ້ໃດທີ່ບູຊາເຮົາ ໃນຖານະທີ່ເຮົາສະຖິດຢູ່ໃນ ທັມມາຣັນຍະ—ຈະເປັນເດືອນ ອາສະວິນ ຫຼື ເດືອນ ໄຈຕຣະ—ໃນວັນທີ 9 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ…

Verse 106

स्नात्वा महीसागरे च तेषां दास्यामि वांछितम् । विधिना येऽर्चयिष्यंति मां च श्रद्धास मन्विताः

ເມື່ອອາບນ້ຳໃນ ມະຫີສາກະຣະ ແລ້ວ ເຮົາຈະປະທານສິ່ງທີ່ເຂົາປາດຖະໜາ ແກ່ຜູ້ທີ່ບູຊາເຮົາຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລະມີສັດທາໝັ້ນຄົງ।

Verse 107

पुत्रपौत्रान्प्रदास्यामि स्वर्गं मोक्षं न संशयः । प्रवेशे च कलेः काले भवतां वंशसंभवः । वत्सराजः पांडवानां तोषयिष्यति यत्नतः

ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານລູກແລະຫຼານ—ທັງສະຫວັນແລະໂມກສະ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແລະເມື່ອກາລີຍຸກເຂົ້າມາ ຜູ້ໜຶ່ງໃນວົງສານຂອງເຈົ້າ—ພະຣາຊາ ວັດສະຣາຊາ—ຈະພາຍາຍາມຢ່າງຫຼາຍເພື່ອຖວາຍການນັບຖືແລະເຮັດໃຫ້ປານດະວະພໍໃຈ.

Verse 108

यस्य नाम्ना ततः ख्याता भविष्यामि कलौ युगे । वत्सेश्वरीति वत्सस्य राज्ञः सर्वार्थदायिनी

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນກາລີຍຸກ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໂດງດັງຕາມນາມຂອງພຣະອົງ ໃນນາມ «ວັດເສສະວະຣີ»—ຜູ້ປະທານຄວາມປາດຖະໜາທຸກປະການແກ່ພະຣາຊາແຫ່ງວັດສະ.

Verse 109

मत्प्रसादात्स राजा वै भवनोत्तापकारिणीम् । अट्टालयांनाम तदा राक्षसीं निहनिष्यति

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ພະຣາຊານັ້ນຈະຂ້າລົງແນ່ນອນ ນາງຣາກສະສີຊື່ «ອັດຕາລາຍາ» ຜູ້ນຳຄວາມຮ້ອນໄໝ້ແຫ່ງທຸກຂ໌ມາໃຫ້ແກ່ເຮືອນເຮືອນ.

Verse 110

तस्याश्चापि वधस्थानमट्टालजमिति स्थितम् । भविष्यति पुरं तत्र मां च संस्थापयिष्यति

ແລະສະຖານທີ່ທີ່ນາງຖືກຂ້ານັ້ນ ຈະຖືກຕັ້ງນາມວ່າ «ອັດຕາລະຈະ». ທີ່ນັ້ນຈະເກີດເປັນເມືອງ ແລະພະຣາຊາຈະສະຖາປະນາຂ້າພະເຈົ້າໄວ້ດ້ວຍ ໃນສະຖານທີ່ອັນຖືກປະພິທີສັກສິດ.

Verse 111

अट्टालयाजग्रामे मामर्चयिष्यंति ये जनाः । वत्सेश्वरीं सिताष्टम्यामाश्विने तैः सदार्चिता

ຜູ້ຄົນທີ່ຈະນະມັດສະການຂ້າພະເຈົ້າໃນບ້ານຊື່ «ອັດຕາລາຍາຈະ» ໃນວັນສຸກລາອັດຖະມີ (ວັນທີ 8 ຂ້າງຂຶ້ນ) ເດືອນອາສະວິນ—ພວກເຂົານັ້ນນະມັດສະການ «ວັດເສສະວະຣີ ເທວີ»; ໂດຍພວກເຂົາ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກນະມັດສະການຢູ່ເສມອ.

Verse 112

वत्सेश्वरीं च ये देवीं पूजयिष्यंति मानवाः । तेषां सर्वफलावाप्तिर्भविष्यति न संशयः

ຜູ້ໃດທີ່ບູຊາພຣະນາງ ວັດເສສະວະຣີ (Vatsēśvarī) ດ້ວຍສັດທາ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສວ່າ ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນທຸກປະການຕາມປາຖະໜາ (ຜົນແຫ່ງທຳມະ)។

Verse 113

इत्थमट्टालये वासो लोहाणे च भविष्यति । धर्मारण्ये महाक्षेत्रे महीसागरसंनिधौ

ດັ່ງນັ້ນ ທີ່ພຳນັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະຢູ່ທີ່ ອັດຕາລະຍະ (Aṭṭālaya) ແລະທີ່ ໂລຫານາ (Lohāṇa) ດ້ວຍ—ໃນທຳມະອາຣັນຍະ (Dharmāraṇya) ມະຫາເຂດສັກສິດ ໃກ້ທະເລໃຫຍ່.

Verse 114

मम लोकहितार्थाय लोहस्य च निशम्यताम् । अधीकृतो मया लोहो बह्वीस्तप्तां तपः समाः

ຂໍໃຫ້ຟັງອີກ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງປວງ ກ່ຽວກັບ ໂລຫະ (Loha): ໂລຫະນັ້ນ ຖືກຂ້າພະເຈົ້າແຕ່ງຕັ້ງ ຫຼັງຈາກທີ່ເຂົາອົດທົນຕະປະສະຍາ ມາຫຼາຍປີ.

Verse 115

वृत्रासुर इवाजेयो लोकानुत्सादयिष्यति । तं च विश्वपतिर्धीमानवतीर्य बुधो हरिः

ເຂົາຈະບໍ່ອາດຊະນະໄດ້ ເຫມືອນ ວຣິຕຣາສຸຣະ (Vṛtrāsura) ແລະຈະກໍ່ກວນ ທຳລາຍໂລກທັງປວງ; ແຕ່ ພຣະຫຣິ (Hari) ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງ ອົງພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ ຈະອະວະຕານລົງມາ ເພື່ອຈັດການເຂົາ.

Verse 116

यत्र हंता तत्र ग्रामं लोहाटीति भविष्यति । गयोनाम महादैत्यो भवतां विघ्नकृत्तदा

ບ່ອນທີ່ຜູ້ສັງຫານສັດຕູນັ້ນຈະຢູ່ ບ່ອນນັ້ນບ້ານຈະໄດ້ຊື່ວ່າ “ໂລຫາຕີ” (Lohāṭī)។ ໃນເວລານັ້ນ ອະສຸຣະໃຫຍ່ຊື່ “ກະຍະ” (Gaya) ຈະເປັນຜູ້ກໍ່ອຸປະສັກແກ່ພວກເຈົ້າ.

Verse 117

प्रस्थाने लोहवद्भावी करिष्ये तं नपुंसकम् । गयत्राडेति मां तत्र पूजयिष्यंति मानवाः

ໃນເວລາອອກເດີນທາງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນດັ່ງ «ໂລຫະ» ແລະຈະເຮັດໃຫ້ເຂົານັ້ນໝົດພະລັງຊາຍ; ທີ່ນັ້ນມະນຸດຈະບູຊາຂ້າພະເຈົ້າໃນນາມ «ກະຍະຕຣາດາ».

Verse 118

ग्रामं चापि गयत्राडं तत्र ख्यातं भविष्यति । गयत्राडे गयत्राडां येऽर्चयिष्यंति मानवाः

ແລະບ້ານນັ້ນດ້ວຍ ຈະໂດງດັງຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນນາມ «ກະຍະຕຣາດາ». ໃນກະຍະຕຣາດາ ຜູ້ໃດທີ່ຈະບູຊາເທວີ «ກະຍະຕຣາດາ»…

Verse 119

माघाष्टम्यां न शिष्यंति तस्य सर्वेऽप्युपद्रवाः । ये च मां कोपयिष्यंति पांडवाराधितां सदा

ໃນວັນທີ 8 ຂອງເດືອນມາຄະ (ມາຄາອັດຖະມີ) ຄວາມທຸກທ້ອນແລະໄພພິບັດທັງປວງຂອງເຂົາຈະບໍ່ເຫຼືອຢູ່. ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໂກດ—ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ຖືກປານດະວະບູຊາເສມອ—

Verse 120

तेषां पुंस्त्वं हरिष्यामि महारौद्राधितिष्ठति । परिवारश्च मे चात्र षण्ढः सर्वो भविष्यति

ຂ້າພະເຈົ້າຈະຊິງເອົາຄວາມເປັນຊາຍຂອງພວກເຂົາ ເພາະຂ້າພະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ໃນຄວາມພິໂລດອັນໃຫຍ່ (ມະຫາຣາວດຣ). ແລະທີ່ນີ້ ບໍລິວານທັງປວງຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະເປັນດັ່ງຂັນທີ.

Verse 121

तस्मिन्कलियुगे घोरे रौद्रे रुद्रेऽतिनिर्घृणे । एवं तृतीयं तन्मह्यं स्थानमत्र भविष्यति

ໃນກະລິຍຸກອັນນ່າຢ້ານ—ດຸຮ້າຍ ຮຸນແຮງ ແລະໄຮ້ເມດຕາຢ່າງຍິ່ງ—ດັ່ງນັ້ນ ທີ່ນີ້ຈະເກີດຂຶ້ນເປັນສະຖານສັກສິດອັນທີສາມຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ອັນໂດງດັງດ້ວຍມະຫິມາ.

Verse 122

भवत्सु च स्वर्गतेषु गयोऽपि सुमहत्तपः । तप्त्वा प्राप्य पुनः पुंस्त्वं लोकान्संपीडयिष्यति

ເມື່ອພວກເຈົ້າໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນແລ້ວ ກະທັ້ງກະຍາກໍຈະບຳເນັດຕະປະສະຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລ້ວຈະໄດ້ຄືນຄວາມເປັນຊາຍ ແລະຕໍ່ມາຈະກົດຂີ່ບີບຄັ້ນໂລກທັງປວງ।

Verse 123

गयातीर्थं गतं तं च गयाध्वंसनकाम्यया । बुध एव जगत्स्वामी तत्र तं सूदयिष्यति

ແລະເມື່ອເຂົາໄປຮອດ ຄະຍາ-ຕີຣຖະ (Gayā-tīrtha) ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະທຳລາຍຄະຍາຜູ້ເປັນສັດຕູ ພຣະພຸດະ (Budha) ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ຈະປະຫານເຂົາຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 124

इत्थं श्रीमान्पीतवासा अवतीर्य बुधः प्रभुः । बहूनि कृत्वा कर्माणि स्वस्थानं प्रतिपत्स्यते

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະບຸດະ (Budha) ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າອັນຮຸ່ງເຮືອງ ຜູ້ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ຈະເສດັດລົງມາ; ແລ້ວເມື່ອສຳເລັດກິດການຫຼາຍປະການ ຈະກັບຄືນສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 125

इति संक्षेपतः प्रोक्तं भविष्यं पांडवा मया । भवतां चित्तनिर्वृत्यै श्रूयतां भूय एव च

ດັ່ງນີ້ ໂອ ພານດະວະທັງຫຼາຍ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວໂດຍຫຍໍ້ເຖິງສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນອະນາຄົດ. ເພື່ອໃຫ້ຈິດໃຈພວກເຈົ້າສະຫງົບແລະອິ່ມເອມ ຈົ່ງຟັງຕໍ່ໄປອີກເທື່ອໜຶ່ງ।

Verse 126

इदं तीर्थवरं मह्यं संसेव्यं सर्वदा प्रियम् । कृतं यदत्रागमनं तेन प्रीतिः परा मम

ຕີຣຖະອັນປະເສີດນີ້ ເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຄວນໄດ້ຮັບການເຂົ້າໄປບຳເນັດຢູ່ເສມອ. ເພາະພວກເຈົ້າໄດ້ມາຮອດທີ່ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງປິຕິຍິນດີຢ່າງສູງສຸດ।

Verse 127

भीमस्य चापि पौत्रेण दृढं संतोषिताऽस्मि च । देव्यः सर्वाश्च मद्रूपं नैतज्ज्ञेयम तोऽन्यथा

ໂດຍຫຼານຂອງພີມະດ້ວຍ ຂ້າເຈົ້າພໍໃຈຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ເທວີທັງປວງເປັນຮູບຂອງຂ້າເຈົ້າ—ຈົ່ງເຂົ້າໃຈແບບນີ້ ຢ່າເຂົ້າໃຈອື່ນ.

Verse 128

व्रजध्वं चापि तीर्थानि यानि वो न कृतानि च । आबाधास्वस्मि सर्वासु स्मरणीया स्वसेव च

ຈົ່ງໄປຫາຕີຣຖະທັງຫຼາຍ ທີ່ພວກເຈົ້າຍັງບໍ່ເຄີຍໄປ. ໃນຄວາມທຸກຍາກທຸກຢ່າງ ຂ້າເຈົ້າສະຖິດຢູ່—ຈົ່ງລະລຶກຂ້າເຈົ້າ ແລະຕັ້ງໝັ້ນໃນການຮັບໃຊ້ທາງທຳຂອງຕົນ.

Verse 129

आपृच्छे चापि वः सर्वान्यूयं कृष्णसमा मम

ບັດນີ້ ຂ້າເຈົ້າຂໍລາພວກເຈົ້າທັງປວງ; ສຳລັບຂ້າເຈົ້າ ພວກເຈົ້າເທົ່າກັບພຣະກຣິສນະເອງ.

Verse 130

सूत उवाच । इति देव्या वचः श्रुत्वा विस्मयोत्फुल्ललोचनाः । पुनःपुनः प्रणम्यैनां नापश्यन्दीपवद्गताम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງເທວີ ດວງຕາຂອງພວກເຂົາເບີກກວ້າງດ້ວຍຄວາມພິສົດ. ກ້ມກາບນາງຊ້ຳໆ ແລ້ວກໍບໍ່ເຫັນນາງອີກ—ນາງໄດ້ຈາກໄປດັ່ງແປວໄຟຕະກຽງທີ່ລັບຕາ.

Verse 131

ततस्ते बर्बरीकं च संस्थाप्यात्रैव निष्ठितम् । आगच्छ योगे चोक्त्वेदं चक्रुस्तीर्थानि मुख्यशः

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາໄດ້ສະຖາປະນາບາບາຣີກະໄວ້ທີ່ນັ້ນເອງ ແລະພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ເມື່ອໄດ້ກ່າວກຳຊັບໃຫ້ລາວກັບມາຕາມເວລາທີ່ກຳນົດ ພວກເຂົາກໍຈັດຕັ້ງຕີຣຖະຫຼັກໆໃຫ້ເປັນລຳດັບ.