Adhyaya 60

Verse 1

सूत उवाच । सोऽथ प्राग्ज्योतिषाद्बाह्ये महोपवनसंस्थितम् । सहस्रभूमिकं गेहमपश्यत हिरण्मयम्

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວມາ ນອກເມືອງ ປຣາກຈໂຍຕິສະ ລາວໄດ້ເຫັນເຮືອນວິມານຄຳ ມີພັນຊັ້ນ ຕັ້ງຢູ່ໃນສວນພັກຜ່ອນອັນກວ້າງໃຫຍ່.

Verse 2

वेणुवीणामृदंगानां निःस्वनैः परिपूरितम् । दशसाहस्रसंख्याभिश्चेटीभिः परिपूरितम्

ທີ່ນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍສຽງຂຸ່ຍ, ວີນາ ແລະ ມຣິດັງຄະ ແລະຍັງແອດແນ້ນດ້ວຍນາງຮັບໃຊ້ນັບໝື່ນ.

Verse 3

आयाद्भिः प्रतियाद्भिश्च भगदत्तस्य किंकरैः । किमिच्छन्तीति भगिनी पृच्छकैरभिपूरितम्

ທີ່ນັ້ນແອດແນ້ນດ້ວຍຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງ ພະຄະດັດຕະ ທີ່ໄປມາບໍ່ຂາດ ແລະມີຜູ້ຖາມຫຼາຍຄົນກ່າວວ່າ “ເອື້ອຍເອີຍ ປາດຖະນາສິ່ງໃດ?”

Verse 4

तदासाद्य स हैडंबिर्मेरोः शिखरवद्ग्रहम् । द्वारि स्थितां संददर्श कर्णप्रावरणां सखीम्

ເມື່ອເຖິງເຮືອນນັ້ນ ທີ່ສູງດັ່ງຍອດເຂົາ ເມຣຸ ໄຮດຳບີ ໄດ້ເຫັນນາງສະຫາຍຊື່ ກັນນະປຣາວະຣະນາ ຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູ.

Verse 5

तामाह ललितं वीरो भद्रे सा क्व मुरोः सुता । कामुको द्रष्टुमिच्छामि दूरदेशागतोऽतिथिः

ວິລະຊົນນັ້ນເວົ້າຢ່າງອ່ອນໂຍນວ່າ: «ໂອ ນາງຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ບຸດສາວຂອງມຸຣາຢູ່ໃສ? ຂ້າເປັນຜູ້ມາຂໍຄວາມຮັກ ປາດຖະນາຈະເຫັນນາງ—ເປັນແຂກມາຈາກແດນໄກ»។

Verse 6

कर्णप्रावरणोवाच । किं तवास्ति महाबाहो तया मौर्व्या प्रयोजनम् । कोटिशो निहताः पूर्वं तया कामुक कामुकाः

ກັນນະປຣາວະຣະນາ ເວົ້າວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີແຂນໃຫຍ່, ເຈົ້າມີທຸລະກິດອັນໃດກັບບຸດສາວຂອງມຸຣາ? ໃນອະດີດ ຜູ້ມາຂໍຄວາມຮັກນັບບໍ່ຖ້ວນ ຖືກນາງສັງຫານແລ້ວ»។

Verse 7

तव रूपमहं दृष्ट्वा घटहासं सदोत्कचम् । प्रणम्य पादयोर्वीर स्थिता ते वचनंकरी

ເມື່ອຂ້າເຫັນຮູບພັນຂອງເຈົ້າ—ມີສຽງຫົວເຮາະອັນນ່າຢ້ານ ແລະພ້ອມລົງມືຢູ່ເທື່ອ—ຂ້າກໍກົດກະບົດກາບທີ່ຕີນຂອງເຈົ້າ, ໂອ ວິລະຊົນ, ພ້ອມຈະປະຕິບັດຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງເຈົ້າ।

Verse 8

तन्मया सह मोदस्व भुंक्ष्व भोगांश्च कामुक । दास्याम्यनुचराणां ते त्रयाणां च प्रियात्रयम्

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຊື່ນບານກັບຂ້າ; ໂອ ຜູ້ມາຂໍຄວາມຮັກ, ຈົ່ງເສບສຸກໃນຄວາມພອນເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍ. ຂ້າຈະມອບນາງອັນເປັນທີ່ຮັກສາມນາງ ໃຫ້ແກ່ຜູ້ຕິດຕາມສາມຄົນຂອງເຈົ້າດ້ວຍ.

Verse 9

घटोत्कच उवाच । कल्याणि किंवदंती ते प्रमुक्ता स्वोचिता शुभे । पुनर्नैतद्वचस्तुभ्यं विशते मम चेतसि

ຆະໂຕດກະຈະ ເວົ້າວ່າ: «ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົດ, ຂ່າວທີ່ເຈົ້າເວົ້ານີ້ແມ່ນຫຍັງ? ມັນບໍ່ສົມຄວນ ແລະບໍ່ເປັນມງຄົດ. ຈົນບັດນີ້ ຖ້ອຍຄໍາຂອງເຈົ້າກໍຍັງບໍ່ເຂົ້າສູ່ໃຈຂ້າ»។

Verse 10

वामः कामो यतो भद्रे यस्मिन्नुपनिबद्ध्यते । स चात्र नैव बध्नाति तद्वयं कि प्रकुर्महे

ໂອ ນາງຜູ້ດີ, ຄວາມຮັກຈະກາຍເປັນຄວາມບິດເບືອນ ເມື່ອມັນໄປຜູກຕິດກັບສິ່ງບໍ່ຄວນ; ແລະທີ່ນີ້ມັນບໍ່ຜູກຂ້ອຍເລີຍ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຄວນເຮັດຢ່າງໃດ?

Verse 11

अद्य ते स्वामिनी दृष्टा जिता वा क्रीडते मया । तया वा विजितो यास्ये पूर्वेषां कामिनां गतिम्

ມື້ນີ້ ຂ້ອຍຈະໄດ້ເຫັນນາງເຈົ້ານາຍຂອງເຈົ້າ; ຖ້າຂ້ອຍຊະນະນາງ ຂ້ອຍຈະຫຼິ້ນສະໜຸກກັບນາງ; ຫຼືຖ້ານາງຊະນະຂ້ອຍ ຂ້ອຍຈະໄປຕາມຊະຕາຂອງຜູ້ຫຼົງກາມໃນອະດີດ.

Verse 12

कर्णप्रावरणे तस्माच्छीघ्रमेव निवेद्यताम् । यथा दर्शनमात्रेण पूजयंत्यतिथिं खलु

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງກະຊິບໃສ່ຫູນາງໃຫ້ໄວ ແລະແຈ້ງຊື່ຂ້ອຍ; ເພາະແທ້ໆແລ້ວ ແຂກຍ່ອມໄດ້ຮັບການບູຊາ ແມ່ນແຕ່ເຫັນໜ້າຄັ້ງທໍາອິດ.

Verse 13

इति भैमेर्वचः श्रुत्वा प्रस्खलंती निशाचरी । प्रासादशिखरस्थां तां मौर्वीमेवं वचोवदत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງລູກຊາຍພີມະ ນາງຜູ້ເດີນຍາມຄ່ໍາ (ສາວໃຊ້) ຮີບຮ້ອນຈົນສະດຸດ ແລ້ວເວົ້າດັ່ງນີ້ກັບມໍຣະວີ ຜູ້ຢືນຢູ່ເທິງຍອດຫໍພະລາດ.

Verse 14

देवि कोऽपि युवा श्रीमांस्त्रैलोक्येष्वमितप्रभः । कामातिथिस्तव द्वारि वर्तते दिश तत्परम्

ໂອ ເທວີ, ມີຊາຍໜຸ່ມຜູ້ສົງ່າງາມ ມີລັດສະໝີຫາທຽບບໍ່ໄດ້ໃນສາມໂລກ ຢືນຢູ່ໜ້າປະຕູຂອງທ່ານ ເປັນດັ່ງ ‘ແຂກແຫ່ງກາມ’. ຂໍທ່ານຊີ້ຂາດວ່າຄວນເຮັດຢ່າງໃດ.

Verse 15

कामकटंकटोवाच । मुच्यतां शीघ्रमेवासौ किमर्थं वा विलंबसे । कदाचिद्देवसंगत्या समयो मेऽभिपूर्यते

ກາມະກະຕັງກະຕະ ກ່າວວ່າ: «ປ່ອຍເຂົາໃນທັນທີ—ເຈົ້າຊ້າໄປເພາະຫຍັງ? ບາງທີໂດຍການປະຈົບພົບອັນເປັນທິບ ເວລາທີ່ກຳນົດໃຫ້ຂ້ອຍກຳລັງສຳເລັດ»

Verse 16

इत्युक्तवचनाच्चेटी प्राप्यावोचद्घटोत्कचम् । व्रज शीघ्रं कामुक त्वं तस्या मृत्योश्च सन्निधौ

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງນັ້ນ ນາງຄົນໃຊ້ໄດ້ໄປແລະກ່າວກັບ ຆະໂຕດກະຈະ ວ່າ: «ໄປໄວໆ ໂອ ຜູ້ຫຼົງກາມ—ເຂົ້າໄປສູ່ພຣະພັກຂອງນາງ ແລະໃນຄວາມໃກ້ຊິດແຫ່ງຄວາມຕາຍ»

Verse 17

इत्युक्तः स प्रहस्यैव तत्रोत्सृज्य स्वकानुगान् । प्रविवेश गृहं भैमिः सिंहो मेरुगुहामिव

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ລາວພຽງແຕ່ຫົວເຮາະ ແລ້ວປະໄວ້ພວກຕິດຕາມຂອງຕົນຢູ່ນັ້ນ; ບຸດແຫ່ງພີມະໄດ້ເຂົ້າເຮືອນ ດຸດດັ່ງສິງໂຕເຂົ້າຖ້ຳເຂົາເມຣຸ

Verse 18

स पश्यञ्छुकसंघातान्पारावतगणांस्तथा । सारिकाश्च मदोन्मत्ताश्चेटीस्तां चाप्यपश्यत

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ລາວເຫັນຝູງນົກແກ້ວ ແລະຝູງນົກພາຣາວັດ; ຍັງເຫັນນົກສາຣິກາທີ່ເມົາຄວາມຄຶກຄືນ ແລະເຫັນນາງຄົນໃຊ້ນັ້ນດ້ວຍ

Verse 19

रूपेण वयसः चैव रतेरपि रतिंकरीम् । आंदोलकसुखासीनां सर्वाभरणभूषिताम्

ນາງງາມດ້ວຍຮູບພັນ ແລະວັຍໜຸ່ມ ດຸດດັ່ງຜູ້ປຸກເພີ່ມຄວາມປາຖະໜາແຫ່ງຣະຕິ. ນາງນັ່ງຢ່າງສຸກສະບາຍໃນຊິງ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທຸກປະເພດ

Verse 20

तां विद्युतमिवोन्नद्धां दृष्ट्वा भैमिरचिंतयत । अहो कृष्णेन पित्रा मे निर्दिष्टेयं ममोचिता

ເຫັນນາງສະຫວ່າງດັ່ງຟ້າຜ່າ ພາຍມີຈຶ່ງຄິດວ່າ: «ໂອ້! ຜູ້ທີ່ພໍ່ຂ້ອຍ ກຣິສນະ ຊີ້ບອກໄວ້ ນາງນີ້ສົມຄວນກັບຂ້ອຍແທ້»។

Verse 21

न्याय्यमेतत्कृते पूर्वं नष्टा यत्कामिनां गणाः । शरीरक्षयपर्याप्तं क्षीयते यदि कामिनाम्

ລາວຄິດວ່າ: «ມັນສົມຄວນແທ້ ທີ່ໃນກ່ອນການ ຝູງຊາຍຜູ້ຫຼົງຮັກຫຼາຍຄົນພິນາດ—ເມື່ອເພາະກາມະ ກາຍກໍຖືກກິນເສຍຈົນເຖິງຄວາມພັງພິນາດ»។

Verse 22

कामिनीनां कृते येषां क्षीयते गणनात्र का । एवं बहुविधं कामी चिंतयन्नाह भीमभूः

«ເພື່ອແມ່ຍິງ ເມື່ອຊາຍທັງຫຼາຍຊອກຊ້ຳຈົນຫມົດແຮງ—ຈະນັບໄດ້ແນວໃດ?» ດັ່ງນັ້ນ ພີມະພູ ຜູ້ຖືກກາມະຄອບງຳ ຄິດຫຼາຍປະການແລ້ວກ່າວອອກມາ।

Verse 23

निष्ठुरे वज्रहृदये प्राप्तोऽहमतिथिस्तव । उचितां तत्सतां पूजां कुरु या ते हृदि स्थिता

«ໂອ ຜູ້ໂຫດຮ້າຍ ຜູ້ມີໃຈແຂງດັ່ງວັດຊະຣະ! ຂ້ອຍມາເຖິງເປັນແຂກຂອງເຈົ້າແລ້ວ. ຈົ່ງກະທຳການຕ້ອນຮັບທີ່ສົມຄວນຕາມທຳຂອງຜູ້ດີ ດັ່ງທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ»។

Verse 24

इति हैडंबिवचनं श्रुत्वा कामकटंकटा । विस्मिताभूत्तस्य रूपात्स्वं निनिंद च बालिशम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງໄຮດັມບີ ກາມະ-ກະຕັງກະຕາ ກໍຕົກຕະລຶງຕໍ່ຮູບລັກຂອງລາວ ແລະຕຳນິຕົນເອງວ່າໂງ່ເຂົາ।

Verse 25

धिगहं यन्मया पूर्वं समयः स कृतोऽभवत् । न कृतोऽभूद्यदि पुरा अभविष्यदसौ पतिः

ອາຍແກ່ຕົນເອງແທ້ ເພາະກ່ອນນີ້ຂ້ອຍໄດ້ເຮັດສັນຍານັ້ນ! ຖ້າບໍ່ໄດ້ເຮັດແຕ່ກ່ອນ ລາວຄົງເປັນຜົວຂອງຂ້ອຍແນ່ນອນ।

Verse 26

इति संचिन्तयन्ती सा भैमिं वचनमब्रवीत् । वृथा त्वमागतो भद्र जीवन्याहि पुनः सुखी

ນາງຄິດຢ່າງນັ້ນແລ້ວ ໄດ້ກ່າວກັບພາຍມິວ່າ: “ທ່ານຜູ້ດີ, ທ່ານມາເປົ່າໆ. ຈົ່ງກັບໄປດ້ວຍຊີວິດ ແລະຈົ່ງເປັນສຸກອີກຄັ້ງ.”

Verse 27

अथ कामयसे मां त्वं तत्कथां शीघ्रमुच्चर । कथामाभाष्य यदि मां सन्देहे पातयिष्यसि । ततोऽहं वशगा जाता हतो वा स्वप्स्यसे मया

“ບັດນີ້ ຖ້າເຈົ້າປາຖະໜາຂ້ອຍ ຈົ່ງເວົ້າເລື່ອງນັ້ນໃຫ້ໄວ. ແຕ່ຖ້າເລີ່ມເວົ້າແລ້ວ ແລະໂຍນຂ້ອຍໃຫ້ຕົກໃນຄວາມສົງໄສ ຂ້ອຍຈະບໍ່ຍອມອ່ອນໃຫ້ເຈົ້າ—ບໍ່ວ່າຂ້ອຍຈະຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດເຈົ້າ ຫຼືເຈົ້າຈະຖືກຂ້ອຍສັງຫານ ແລ້ວນອນລົງດັ່ງຄົນຫຼັບ.”

Verse 28

सूत उवाच । इत्युक्तवचनामेतां नेत्रोपांतेन वीक्ष्य सः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງເວົ້າຄຳນັ້ນແລ້ວ ລາວກໍເບິ່ງນາງດ້ວຍຫາງຕາ។

Verse 29

स्मृत्वा चराचरगुरुं कृष्णमारब्धवान्कथाम् । कस्यांचिदभवत्पत्न्यां युवा कोऽप्यजितेद्रियः

ລາວລະລຶກເຖິງພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ເປັນຄູອາຈານແຫ່ງສັດທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລ້ວເລີ່ມເລົ່າເລື່ອງ. ໃນເຮືອນຂອງຊາຍຄົນໜຶ່ງ ມີຊາຍໜຸ່ມຜູ້ໜຶ່ງອາໄສຢູ່—ຜູ້ຍັງບໍ່ອາດຊະນະອິນທຣີຍະຂອງຕົນໄດ້।

Verse 30

तस्य चैका सुता जज्ञे भार्या तस्य मृताऽभवत् । ततो बालकिकां पुत्रीं ररक्ष च पुपोष च

ເຂົາມີລູກສາວພຽງຄົນດຽວເກີດມາ ແລະເມຍຂອງເຂົາກໍເສຍຊີວິດ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເຂົາໄດ້ປົກປ້ອງ ແລະລ້ຽງດູລູກສາວນ້ອຍນັ້ນ.

Verse 31

सा यदाभूद्यौवनगा व्यंजितावयवा शुभा । प्रोल्लसत्कुचमध्यांगी प्रोल्लसन्मुखपंकजा

ເມື່ອນາງເຖິງວັຍສາວ ນາງງາມມີມົງຄຸນ ແລະອະວັຍະວະພັດທະນາສົມບູນ. ອົງກາຍກາງມີອົງອົບກໍາລັງຜຸດຜ່ອງ ແລະໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວສ່ອງສະຫວ່າງ.

Verse 32

तदास्य कामलुलितमालानं प्रजहौ मनः । प्रोवाच तां च तनयां समालिंग्य दुराशयः

ໃນເວລານັ້ນ ຈິດໃຈຂອງເຂົາຖືກກາມຕັນຫາສັ່ນຄອນ ແລະພັນຜູກ ຈົນສູນເສຍຄວາມສົມຄວນ. ເຂົາຜູ້ມີໃຈຊົ່ວໄດ້ກອດລູກສາວຂອງຕົນ ແລະເວົ້າກັບນາງ.

Verse 33

प्रातिवेश्मकपुत्री त्वं मयानीयात्र पोषिता । भार्यार्थं सुचिरं कालं तत्कार्यं साधय प्रिये

«ເຈົ້າແມ່ນລູກສາວຂອງເພື່ອນບ້ານ ທີ່ຂ້ອຍນໍາມາຢູ່ນີ້ ແລະລ້ຽງດູ. ຂ້ອຍເກັບເຈົ້າໄວ້ດົນນານເພື່ອເປັນເມຍ—ບັດນີ້ ຈົ່ງສໍາເລັດການນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ» ເຂົາກ່າວ.

Verse 34

इत्युक्ता सा च मेने च तत्तथैव वचस्तदा । पतित्वेन च भेजे तं भार्यात्वेन स तां तथा

ເມື່ອຖືກເວົ້າແບບນັ້ນ ນາງກໍຖືວ່າເປັນຕາມຄໍານັ້ນທັນທີ. ນາງປະພຶດຕໍ່ເຂົາເປັນດັ່ງຜົວ ແລະເຂົາກໍຮັບນາງເປັນດັ່ງເມຍ.

Verse 35

ततस्तस्यां सुता जज्ञे तस्मान्मदनरासभात् । वद सा तस्य भवति किं दौहित्री सुताऽथवा । एनं प्रश्नं मम ब्रूहि शीघ्रं चेच्छक्तिरस्ति ते

ຕໍ່ມາ ຈາກຜູ້ຊາຍຜູ້ຖືກກາມຕັນຫາຂັບດັນດຸຮ້າຍ ນາງໄດ້ເກີດບຸດສາວໜຶ່ງ. ຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖີດ: ສໍາລັບເຂົາ ນາງເປັນຫຼານສາວ ຫຼື ເປັນລູກສາວ? ຖ້າເຈົ້າມີພະລັງ ຈົ່ງຕອບໃຫ້ໄວໆ.

Verse 36

सूत उवाच । इति प्रश्नं सा च श्रुत्वा चिंतयद्बहुधा हृदि

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງໄດ້ຍິນຄໍາຖາມນັ້ນ ນາງກໍ່ຄິດພິຈາລະນາໃນໃຈຫຼາຍຫຼາຍທາງ.

Verse 37

न च पश्यति निर्द्धारं प्रश्नस्यास्य कथंचन । ततः प्रश्नेन विजिता स्वां शक्तिं समुपाददे

ແຕ່ນາງກໍ່ບໍ່ອາດຫາຂໍ້ຕັດສິນທີ່ແນ່ນອນໃຫ້ແກ່ຄໍາຖາມນັ້ນໄດ້ເລີຍ. ເມື່ອຖືກຄໍາຖາມນັ້ນຊະນະ ນາງຈຶ່ງຮຽກຮວບພະລັງຂອງຕົນຂຶ້ນ.

Verse 38

अताडयद्रुक्मरज्जुं कराभ्यां दोलकस्य च । ततो रक्षांसि निष्पेतुः कोटिशो भीषणान्यति

ນາງໄດ້ຕີເຊືອກຄໍາຂອງຊິງໂດນດ້ວຍມືທັງສອງ. ແລ້ວບັນດາຣັກສະສາທີ່ນ່າສະພຶງກົວ ກໍ່ພຸ່ງອອກມາເປັນກໍດິໆ ນັບບໍ່ຖ້ວນ.

Verse 39

सिंहव्याघ्रवराहाश्च महिषाश्चित्रका मृगाः । समीक्ष्य तानसंख्येयान्खादितुं धावतो रुषा

ສິງໂຕ, ເສືອ, ໝູປ່າ, ຄວາຍ, ແລະ ກວາງລາຍຈຸດ—ເມື່ອເຫັນພວກນັ້ນອັນນັບບໍ່ຖ້ວນ—ກໍ່ພຸ່ງເຂົ້າໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ ໝາຍຈະກິນເຂົາໃຫ້ໝົດ.

Verse 40

अवादयन्नखौ भैमिः कनिष्ठांगुष्ठजौ हसन् । ततो विनिःसृतास्तत्र द्विगुणा राक्षसादयः

ດ້ວຍສຽງຫົວ, Bhaimī ໄດ້ດີດນິ້ວກ້ອຍ ແລະ ນິ້ວໂປ້ຂອງລາວ; ຈາກນັ້ນ, ຢູ່ບ່ອນນັ້ນເອງ, ພວກ Rākṣasa ແລະ ຜູ້ອື່ນໆ ກໍປະກົດຕົວອອກມາເປັນສອງເທົ່າ.

Verse 41

तैर्मौर्वीनिर्मिताः सर्वे क्षणादेव स्म भक्षिताः । विजितायां स्वशक्तौ च बलशक्तिमथाददे

ບັນດາຜູ້ທີ່ Maurvī ສ້າງຂຶ້ນທັງໝົດ ຖືກກືນກິນໃນທັນທີ; ແລະ ເມື່ອພະລັງຂອງນາງຖືກເອົາຊະນະ, ນາງຈຶ່ງຫັນໄປໃຊ້ພະລັງທາງກາຍ.

Verse 42

उत्थाय सहसा दोलात्खड्गमादातुमैच्छत । उत्तिष्ठंतीं च तां भैमिरनुसृत्य जवादिव

ລຸກຂຶ້ນທັນທີຈາກຊິງຊ້າ, ນາງຕ້ອງການທີ່ຈະຄວ້າເອົາດາບ; ແລະ ໃນຂະນະທີ່ນາງລຸກຂຶ້ນ, Bhaimī ໄດ້ໄລ່ຕາມນາງດ້ວຍຄວາມໄວດັ່ງລົມ.

Verse 43

केशेष्वादाय सव्येन पाणिनाऽपातयद्भुवि । ततः कंठे सव्यपादं दत्त्वादाय च कर्तिकाम्

ໃຊ້ມືຊ້າຍຈັບຜົມຂອງນາງ, ລາວໄດ້ໂຍນນາງລົງພື້ນ. ຈາກນັ້ນ, ວາງຕີນຊ້າຍໃສ່ຄໍຫອຍຂອງນາງ, ລາວໄດ້ຈັບເອົາມີດ.

Verse 44

दक्षिणेन करेणास्याश्छेत्तुमैच्छत नासिकाम् । विस्फुरंती ततो मौर्वी मंदमाह घटोत्कचम्

ດ້ວຍມືຂວາຂອງລາວ, ລາວຕັ້ງໃຈຈະຕັດດັງຂອງນາງ. ຈາກນັ້ນ Maurvī, ຜູ້ທີ່ກຳລັງສັ່ນເທົາ, ໄດ້ເວົ້າຄ່ອຍໆກັບ Ghaṭotkaca.

Verse 45

प्रश्नेन शक्त्या च बलेन नाथ त्रिधा त्वयाहं विजिता नमस्ते । तन्मुंच मां कर्मकरी तवास्मि समादिश त्वं प्रकरोमि तच्च

ໂດຍການຖາມຂອງພຣະອົງ ໂດຍ຤ິດທິ ແລະໂດຍກຳລັງ ໂອ້ ພຣະນາຖາ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກພຣະອົງຊະນະສາມປະການ—ຂໍນະມັດສະການ. ຂໍປ່ອຍຂ້າພະເຈົ້າ; ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ເພື່ອກະທຳກິດຂອງພຣະອົງ. ຂໍຊົງບັນຊາ ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າຈະກະທຳຕາມນັ້ນ.

Verse 46

घटोत्कच उवाच । यद्येवं तर्हि मुक्तासि भूयो दर्शय यद्बलम् । एवमुक्त्वा मुमोचैनां मुक्ता चाह प्रणम्य सा

ຆະໂຕດກະຈະ ກ່າວວ່າ: “ຖ້າເປັນດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າກໍຖືກປ່ອຍແລ້ວ. ຈົ່ງສະແດງ຤ິດທິຂອງເຈົ້າອີກຄັ້ງ.” ເວົ້າແລ້ວກໍປ່ອຍນາງ; ເມື່ອພົ້ນແລ້ວ ນາງກໍນົບນ້ອມ ແລະກ່າວຂຶ້ນ.

Verse 47

जानामि त्वां महाबाहो वीरं शक्तिमतां वरम् । सर्वराक्षसभर्तारं त्रैलोक्येऽमितविक्रमम्

ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ຈັກພຣະອົງ ໂອ້ ຜູ້ມີແຂນໃຫຍ່ ວິລະຊົນຜູ້ເກັ່ງກ້າ—ເປັນຍອດໃນບັນດາຜູ້ມີ຤ິດທິ—ເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນ ແລະເຈົ້າແຫ່ງຣາກສະທັງປວງ ມີວິກຣະມະຫາສານໃນສາມໂລກ.

Verse 48

गुह्यकाधिपतिस्त्वं हि कालनाभ इति स्मृतः । षष्टिकोटिपतिर्जातो यक्षरक्षाकृते भुवि

ພຣະອົງແທ້ໆແມ່ນຈອມເຈົ້າແຫ່ງພວກກຸຫຍະກະ ເຊິ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ “ກາລະນາພະ”. ເກີດເປັນຈອມທັບແຫ່ງຫົກສິບໂກຕິ ດຳລົງຢູ່ໃນໂລກເພື່ອປົກປ້ອງພວກຢັກສະ.

Verse 49

इति मां प्राह कामाख्या सर्वं तत्संस्मराम्यहम् । इदं गेहं सानुगं मे दत्तं मयात्मना तव

“ກາມາຂະຍາ ໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າດັ່ງນີ້; ຂ້າພະເຈົ້າຈື່ຈຳທັງໝົດນັ້ນ. ເຮືອນນີ້—ພ້ອມທັງຜູ້ຕິດຕາມຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມອບໃຫ້ພຣະອົງ ດ້ວຍຕົນເອງ.”

Verse 50

समादिश प्राणनाथ कमादेशं करोमि ते । घटोत्कच उवाच । प्रच्छन्नस्तस्य घटते न विवाहः कथंचन

“ຂໍໃຫ້ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຊີວິດຂ້າ ຈົ່ງຊີ້ສັ່ງ; ຂ້າຈະປະຕິບັດຕາມພຣະປະສົງ”। ຃ະໂຕດກະຈະ ກ່າວວ່າ: “ຕາບໃດທີ່ເຂົາຍັງຊ່ອນຕົວ ການແຕ່ງງານຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນ—ບໍ່ວ່າວິທີໃດກໍຕາມ”។

Verse 51

मोर्वि यस्य हि वर्तंते पितरौ बांधवास्तथा । तन्मां शीघ्रं वह शुभे शक्रप्रस्थाय संप्रति

“ໂອ ເມົາຣະວີ—ເນື່ອງຈາກພໍ່ແມ່ ແລະ ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງເຂົາຢູ່ພ້ອມ—ຂໍໃຫ້ເຈົ້າ ຜູ້ເປັນມງຄົນ ພາຂ້າໄປໄວໆ ສູ່ ສັກກະປຣັສຖະ ໃນບັດນີ້.”

Verse 52

अयं कुलक्रमोऽस्माकं यद्भार्या पतिमुद्वहेत् । तत्रानुज्ञां समासाद्य परिणेष्यामि त्वामहम्

“ນີ້ແມ່ນຂະບວນປະເພນີແຫ່ງຕະກູນຂອງພວກເຮົາ: ໃຫ້ເມຍເປັນຜູ້ເລືອກ ແລະ ຮັບສາມີ. ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກໄດ້ຮັບອະນຸຍາດທີ່ນັ້ນ ຂ້າຈະແຕ່ງງານກັບເຈົ້າຢ່າງຖືກຕ້ອງ.”

Verse 53

भगदत्तमथो नाथं ततो मौर्वी न्यवेदयत् । समादाय बहुद्रव्यं विससर्जाथ भ्रातरम्

ຕໍ່ມາ ເມົາຣະວີ ໄດ້ແຈ້ງແກ່ພຣະສາມີຂອງນາງ ພະຄະດັດຕະ. ນາງໄດ້ເອົາຊັບສິນຫຼາຍປະການ ແລ້ວຈຶ່ງສົ່ງພີ່ຊາຍຂອງນາງອອກໄປພ້ອມຊັບນັ້ນ.

Verse 54

ततः पृष्ठिं समारोप्य घटोत्कचमनिंदिता । नानाद्रव्यपरीवारा शक्रप्रस्थं समाव्रजत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ນາງຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ໄດ້ຍົກ຃ະໂຕດກະຈະຂຶ້ນໃສ່ຫຼັງຂອງນາງ; ມີຊັບສິນນານາ ແລະ ຜູ້ຕິດຕາມຫຼາຍຄົນຫ້ອມລ້ອມ, ນາງກໍອອກເດີນທາງໄປສູ່ ສັກກະປຣັສຖະ.

Verse 55

ततोऽसौ वासुदेवेन पांडवैश्चाभिनंदितः । शुभे लग्ने पाणिमस्या जगृहे भीमनंदनः

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນຈາກ ວາສຸເທວ ແລະ ປານດະວະທັງຫຼາຍ; ໃນຍາມມົງຄຸນ ບຸດຂອງ ພີມະ ໄດ້ຈັບມືນາງເຂົ້າພິທີວິວາຫາ.

Verse 56

कुरूणां राक्षसानां च प्रोक्तोत्तमविधानतः । उद्वाह्य तां तद्धनैश्च तर्पयामास पांडवान्

ຕາມພິທີອັນປະເສີດທີ່ກໍານົດໄວ້ສໍາລັບຊາວກຸຣຸ ແລະ ຣາກສະສະ; ເມື່ອໄດ້ອຸດວາຫານາງແລ້ວ ລາວໄດ້ທໍາໃຫ້ປານດະວະພໍໃຈດ້ວຍຊັບສົມບັດນັ້ນເອງ.

Verse 57

कुंती च द्रौपदी चोभे मुमुदाते नितांततः । मंगलान्यस्य चक्राते मौर्व्याश्च धन तर्पिते

ກຸນຕີ ແລະ ດຣໍປະດີ ທັງສອງ ຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ. ພວກນາງໄດ້ກະທໍາພອນມົງຄຸນໃຫ້ແກ່ລາວ ແລະ ມໍຣະວີ ກໍພໍໃຈດ້ວຍຊັບສົມບັດ.

Verse 58

ततो विवाहे निर्वृत्ते प्रतिपूज्य घटोत्कचम् । भार्यया सहितं राजा स्वराज्याय समादिशत्

ເມື່ອພິທີວິວາຫາສໍາເລັດແລ້ວ ກະສັດໄດ້ຕອບແທນການນັບຖື ແລະ ບູຊາ ກະຖົດກະຈະ; ແລ້ວຈຶ່ງສັ່ງໃຫ້ລາວພ້ອມພັນລະຍາ ໄປສູ່ອານາຈັກຂອງຕົນ.

Verse 59

मौर्व्याऽज्ञां शिरसा गृह्य हैडंबिर्भार्ययान्वितः । शुभं हिडम्बस्य वने स्वराज्यं समुपाव्रजत्

ໄຮດັມບີ ຮັບຄໍາສັ່ງຂອງ ມໍຣະວີ ດ້ວຍການນ້ອມສີສະ; ພ້ອມພັນລະຍາ ລາວໄດ້ອອກເດີນທາງຢ່າງມົງຄຸນ ແລະ ເຂົ້າຮັບອໍານາດປົກຄອງດ້ວຍຕົນໃນປ່າຮິດັມບະ.

Verse 60

ततो राक्षसयोषाभिर्वीरकांस्यैः प्रवर्धितः । महोत्सवेन महता स्वराज्ये प्रमुमोद सः

ຕໍ່ມາ ໂດຍນາງຣາກະສະຜູ້ກ້າຫານທັງຫຼາຍບໍລິບຳລຸງແລະຄ້ຳຈຸນ ລາວຈຶ່ງຍິນດີໃນອຳນາດປົກຄອງຂອງຕົນ ແລະຈັດມະໂຫລານງານມະໂຫສົບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສະຫງ່າງາມ।

Verse 61

ततो वनेषु चित्रेषु निम्नगापुलिनेषु च । रेमे सह तया भैमिर्मंदोदर्येव रावणः

ຕໍ່ມາ ໃນປ່າອັນງາມຊື່ນ ແລະຕາມຫາດຊາຍຂອງຝັ່ງນ້ຳ ພະບາຍມິໄດ້ເລີນຫຼິ້ນກັບນາງ—ດັ່ງຣາວະນະກັບມັນໂດດະຣີ.

Verse 62

एवं विक्रीडतस्तस्य गर्भो जज्ञे महाद्युतेः । हेडंबै राक्षसव्याघ्राद्बालसूर्यसमप्रभः

ເມື່ອລາວຫຼິ້ນຢ່າງນັ້ນ ບຸດນ້ອຍຜູ້ໜຶ່ງກໍເກີດແກ່ຜູ້ມີຣັດສະມີຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ—ໂດຍນາງເຮດັມບາ ຈາກພະຣາກະສະຜູ້ເປັນດັ່ງເສືອໃນຫມູ່ຣາກະສະ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນຍາມຂຶ້ນ.

Verse 63

स जातमात्रो ववृधे क्षणाद्यौवनगोऽभवत् । नीलमेघचयप्रख्यो घटास्यो दीर्घलोचनः

ເກີດໄດ້ພຽງຊົ່ວພິບຕາ ລາວກໍເຕີບໃຫຍ່ທັນທີເຖິງວັຍໜຸ່ມ—ດຳຄືກອງເມກສີຟ້າ ໜ້າຄືຫມໍ້ ແລະຕາຍາວ.

Verse 64

ऊर्ध्वकेशश्चोर्ध्वरोमा पितरौ प्रणतोऽब्रवीत् । प्रणमामि युवां चोभौ जातस्य पितरौ गुरू

ດ້ວຍຜົມຊູງຕັ້ງ ແລະຂົນກາຍກໍຊູງຂຶ້ນ ລາວໄດ້ກົ້ມກາບພໍ່ແມ່ ແລະກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມທ່ານທັງສອງ—ຜູ້ເປັນພໍ່ແມ່ ແລະເປັນຄູອາຈານອັນຄວນບູຊາ ເພາະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເກີດແລ້ວ”។

Verse 65

भवतोर्हि प्रियं कृत्वा अनृणः स्यां सदा ह्यहम् । भवद्भ्यां दत्तमिच्छामि अभिधानं यथात्मनः

ເພາະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດສິ່ງທີ່ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ທ່ານທັງສອງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ບໍ່ຕິດໜີ້ບຸນຄຸນຕະຫຼອດໄປ; ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາໃຫ້ທ່ານທັງສອງປະທານນາມໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ຕາມຄວາມເປັນຕົນຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອງ।

Verse 66

अतः परं तु यच्छ्रेयं कर्तव्यं प्रोन्नतिप्रदम् । ततो भेमिस्तमालिंग्य पुत्रं वचनमब्रवीत्

“ບັດນີ້ ຈົ່ງບອກພວກເຮົາເຖິງສິ່ງທີ່ດີທີ່ສຸດຄວນເຮັດ—ສິ່ງທີ່ໃຫ້ຄວາມເຈີຣິນສູງສົ່ງແລະຄວາມດີເລີດແທ້” ເຂົາກ່າວ. ແລ້ວພາຍຫຼັງ ພເມີ (Bhaimi) ໄດ້ກອດລູກຊາຍ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້।

Verse 67

बर्बराकारकेशत्वाद्बर्बरीकाभिधो भवान् । भविष्यति महाबाहो कुलस्यानन्दवर्धनः

“ເນື່ອງຈາກຜົມຂອງເຈົ້າມີຮູບຮ່າງຮຸນແຮງ ແລະຊູງຊັນດັ່ງຜົມປ່າ ເຈົ້າຈະມີນາມວ່າ ‘ບາບາຣີກະ’ ໂອ ຜູ້ມີແຂນໃຫຍ່; ແລະເຈົ້າຈະເພີ່ມພູນຄວາມຊື່ນບານໃຫ້ແກ່ວົງຕະກູນຂອງພວກເຮົາ.”

Verse 68

श्रेयश्च ते यत्परमं दृढं च तत्कीर्त्यते बहुधा विप्र मुख्यैः । प्रक्ष्यावहे तद्यदुवंशनाथं गत्वा पुरीं द्वारकां वासुदेवम्

ຄວາມດີສູງສຸດ ແລະມັ່ນຄົງສໍາລັບເຈົ້າ ຖືກກ່າວເຖິງໃນຫຼາຍວິທີໂດຍພຣາຫມັນຜູ້ເປັນຫົວໜ້າ. ຈົ່ງໄປຍັງນະຄອນດວາຣະກາ ແລະຖາມພຣະວາສຸເທວະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງວົງຢະດຸ ເຖິງເລື່ອງນັ້ນເຖີດ.