Prakarana 2
यह सोपान ‘धर्म-राज्य’ से ‘धर्म-त्याग’ की ओर अंतर्मुख यात्रा है: समाज-उत्सव (राजतिलक) के बीच ईश्वर-लीला का उलटाव (वनगमन) दिखाकर तुलसी ‘अनुकूल-प्रतिकूल’ दोनों में राम-शरणागति का अभ्यास कराते हैं। यहाँ साधक के लिए मुख्य द्वार है—‘इच्छित सिद्धि’ के क्षण में भी वैराग्य, संयम, और भगवत्-प्रसाद-बुद्धि।
ໃຈກາງຣົສຂອງອະໂຍທະຍາການຊ໌ແມ່ນກະແສຄູ່ຂອງກະຣຸນາ (ຄວາມເມດຕາທີ່ເກີດຈາກການພັກພາກ) ແລະ ໄວຣາຄະຍະ-ຊານຕະ (ສັນຕິສຸຂທີ່ປາສະຈາກຄວາມຍຶດໝັ້ນ). ແຕ່ມັນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍກະແສພະລັງງາມຂອງສຣິງຄາຣະ/ອຸດສະວະ - ງານບຸນລົງພະຍົດ, ດົນຕີ, ແລະ ຄວາມຊົມຊື່ນຂອງນະຄອນ - ເພື່ອໃຫ້ຈິດຕະວິທະຍາຂອງຄວາມຍຶດໝັ້ນຈະໄດ້ຂຶ້ນສູ່ພື້ນຜິວກ່ອນ. ໃນຂໍ້ຄວາມນີ້ (ໂທຫາ 10-19), ຕຸລະສີດາສະເີດເປີດເຜີຍວິກິດທັມມະພາຍໃນຂອງພະຣາມ: ຄວາມຈຳເຖິງອ້າຍນ້ອງທີ່ເກີດແລະເຕີບໃຫຍ່ພ້ອມພະອົງ, ຄວາມອ່ອນໂຍນຂອງສຳພັນວົງວານ, ແລະ ຄວາມຮູ້ສຶກວ່າ "ການອົດພະຍົດຜູ້ໃຫຍ່" ຈະບໍ່ເໝາະສົມໃນຈິດວິນຍານ. ຈາກນັ້ນກໍມາຮອດການເມືອງທີ່ບໍ່ຊື່ທຳຂອງເທບະທັດ - ການລີ້ໄພໄປປ່າຂອງພະຣາມເອງແມ່ນວຽກຂອງເທວະທັດ - ເຮັດໃຫ້ຈຸດປະສົງສັກສິລະຂອງລີລາ ເຫັນໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນ. ຫຼັງຈາກນີ້, ມັນທາຣາ ເຂົ້າມາຄືກັບວ່າເປັນພິດທາງວາຈາ: ນາງຫັນຄວາມຊົມຊື່ນມົງຄົງຂອງນະຄອນເປັນຄວາມເຈັບໃຈ, ປຸກລະຕຸອະຫັວຕະ ແລະ ຄວາມຢ້ານທີ່ຢູ່ໃນໄກເກຍີ, ແລະ ສ້າງການຊຸກເຊື່ອງຂອງການແຂ່ງຂັນລະຫວ່າງບົດບາລີ. ຄວາມງາມພາຍນອກຂອງອານາຈັກທັມມະ ກາຍເປັນ, ສຳລັບສາທະກະ, ເປັນສະໜາມທົດສອບ: ຈິດໃຈສາມາດຈຳແນກການຫຼອກລວງທີ່ເຊື່ອງຢູ່ໃນວາຈາຫວານໄດ້ບໍ? ຄຳສອນໃນຂັ້ນນີ້ແມ່ນ ວິເວກ (ການຈຳແນກ), ໄວຣາຄະຍະ (ຄວາມວິຍາຄະ), ແລະ ຄວາມມັ່ນຄົງໃນປະສາທະຂອງພະຣາມ (ການຍອມຮັບຕາມພະທຳຂອງພະອົງດ້ວຍຄວາມເมຕະ).
Verses
ເຈົາໄປ 10.1-4
बरनि राम गुन सीलु सुभाऊ।बोले प्रेम पुलकि मुनिराऊ।।
भूप सजेउ अभिषेक समाजू।चाहत देन तुम्हहि जुबराजू।।
राम करहु सब संजम आजू।जौं बिधि कुसल निबाहै काजू।।
गुरु सिख देइ राय पहिं गयउ।राम हृदयँ अस बिसमउ भयऊ।।
जनमे एक संग सब भाई।भोजन सयन केलि लरिकाई।।
करनबेध उपबीत बिआहा।संग संग सब भए उछाहा।।
बिमल बंस यहु अनुचित एकू।बंधु बिहाइ बड़ेहि अभिषेकू।।
प्रभु सप्रेम पछितानि सुहाई।हरउ भगत मन कै कुटिलाई।।
barani rāma guna sīlu subhāū |bole prema pulaki munirāū ||
bhūpa sajeu abhiṣeka samājū |cāhata dena tumhahi jubarājū ||
rāma karahu saba saṁjama ājū |jauṁ bidhi kusala nibāhai kājū ||
guru sikha dei rāya pahiṁ gayau |rāma hṛdayã asa bisamau bhayaū ||
janame eka saṁga saba bhāī |bhojana sayana keli larikāī ||
karanabedha upabīta biāhā |saṁga saṁga saba bhae uchāhā ||
bimala baṁsa yahu anucita ekū |baṁdhu bihāi baṛehi abhiṣekū ||
prabhu saprema pachitāni suhāī |harau bhagata mana kai kuṭilāī ||
ຫຼັງຈາກໄດ້ການາຄາຍຄຸນງາມຄວາມດີ ນິສັຍອ່ອນນຸ່ມ ແລະ ອຸປະນິສັຍຂອງພຣະຣາມ ພຣະມູນີຜູ້ເປັນປະມຸກໄດ້ຕັ້ນດ້ວຍຄວາມຊື່ນຊົມເຕີ່ມດ້ວຍຄວາມຮັກ ພຣະຣາຊາໄດ້ກະກຽມງານພິທີອະພິເສກ ແລະ ປະສົງຈະມອບຕຳແໜ່ງຍຸວຣາຊໃຫ້ແກ່ທ່ານ ພຣະຣາມເອີຍ ຈົ່ງຮັກສາວິນຍະບັນຂອງການສຳຣາມຕົນທຸກປະການໃນມື້ນີ້ ເພື່ອພຣະພຣະຫມະຈະເຮັດໃຫ້ກິຈານັ້ນສຳເຣັດຢ່າງຣາບຣ້ອນ ຫຼັງຈາກໃຫ້ຄຳແນະນຳນີ້ແລ້ວ ພຣະຄູກໍເສດຈະກັບໄປຫາພຣະຣາຊາ ໃນພຣະຫະຣະດຂອງພຣະຣາມເກີດຄວາມສົງສາຍເຊັ່ນນີ້ ພວກເຮົາອ້າຍນ້ອງທັງຫຼາຍເກີດພ້ອມກັນ ການກິນ ການນອນ ແລະ ການຫຼິ້ນໃນວັຍເດັກກໍພ້ອມກັນ ການເຈາະຫູ ການສວມສາຍພຣະສິກ ແລະ ການອະພິເສກສົມລົດ ງານລ້ວນແລ້ວເກີດຂຶ້ນພ້ອມກັນ ໃນວົງສະຣະອັນບໍຣິສຸດນີ້ ມີສິ່ງທີ່ບໍ່ສົມຄວນພຽງປະການດຽວ ຄືການອະພິເສກອ້າຍຫຼັງ ໂດຍປະຫຼະອ້າຍນ້ອງໄວ້ຂ້າງຫຼັງ ຄວາມເສຍໃຈອັນເຕີ່ມດ້ວຍຄວາມຮັກຂອງພຣະຜົາເຈົ້ານັ້ນງົດງາມຫຼາຍ ຂໍໃຫ້ມັນຂັບລ້າງຄວາມຄົດໂຄ່ງໃນຈິດໃຈຂອງຜູ້ສັດທາທັງຫຼາຍ
ໂດຫາ 10
तेहि अवसर आए लखन मगन प्रेम आनंद।सनमाने प्रिय बचन कहि रघुकुल कैरव चंद।।10।।
tehi avasara āe lakhana magana prema ānaṁda |sanamāne priya bacana kahi raghukula kairava caṁda ||10||
ໃນເວລານັ້ນ ລັກສະມັນໄດ້ມາຮອດ ຈົມຢູ່ໃນຄວາມຮັກແລະຄວາມປິຕິຍິນດີ ແລະພະຣາມ ຜູ້ເປັນດວງຈັນແຫ່ງດອກບົວຕະກູຣັບຣະຄຸ ໄດ້ທຳການເຄົາລົດພະອົງດ້ວຍພະດຳລັດອັນເຕັມຄວາມຮັກ
ເຈົາໄປ 11.1-4
बाजहिं बाजने बिबिध बिधाना।पुर प्रमोदु नहिं जाइ बखाना।।
भरत आगमनु सकल मनावहिं।आवहुँ बेगि नयन फलु पावहिं।।
हाट बाट घर गलीं अथाई।कहहिं परसपर लोग लोगाई।।
कालि लगन भलि केतिक बारा।पूजिहि बिधि अभिलाषु हमारा।।
कनक सिंघासन सीय समेता।बैठहिं रामु होइ चित चेता।।
सकल कहहिं कब होइहि काली।बिघन मनावहिं देव कुचाली।।
तिन्हहि सोहाइ न अवध बधावा।चोरहि चंदिनि राति न भावा।।
सारद बोलि बिनय सुर करहीं।बारहिं बार पाय लै परहीं।।
bājahiṁ bājane bibidha bidhānā |pura pramodu nahiṁ jāi bakhānā ||
bharata āgamanu sakala manāvahiṁ |āvahũ begi nayana phalu pāvahiṁ ||
hāṭa bāṭa ghara galīṁ athāī |kahahiṁ parasapara loga logāī ||
kāli lagana bhali ketika bārā |pūjihi bidhi abhilāṣu hamārā ||
kanaka siṁghāsana sīya sametā |baiṭhahiṁ rāmu hoi cita cetā ||
sakala kahahiṁ kaba hoihi kālī |bighana manāvahiṁ deva kucālī ||
tinhahi sohāi na avadha badhāvā |corahi caṁdini rāti na bhāvā ||
sārada boli binaya sura karahīṁ |bārahiṁ bāra pāya lai parahīṁ ||
ເຄື່ອງດົນຕີທຸກຊະນິດດັງຂຶ້ນດ້ວຍທຳນອງຕ່າງໆ ຄວາມຊົມຊື່ນຍິນດີຂອງນະຄອນນັ້ນບໍ່ສາມາດພັນລະນາໄດ້ ທຸກຄົນອະທິຖານເພື່ອການກັບມາຂອງພຣະພຣະຕະ ວ່າ ຂໍໃຫ້ເສດພຣະອົງກັບມາໂດຍໄວ ເພື່ອດວງຕາຂອງພຣະອົງຈະໄດ້ຮັບຜົນຕອບແທນ ໃນຕະຫຼາດ ບົນຖະໜົນ ໃນເຮືອນ ໃນຊອຍ ແລະ ໃນທີ່ຊຸມຊົນ ຜູ້ຄົນທັງຊາຍແລະຍິງກ່າວຕໍ່ກັນວ່າ ມື້ອື່ນເປັນເວລາມົງຄຸລດີ ຈະຕ້ອງລໍຖ້າດົນປານໃດກ່ອນພຣະພຣະມາຈະປະຕິບັດຕາມຄວາມປາຖະນາຂອງເຮົາ ພຣະຣາມຈະປະທັບບົນພຣະລັງການຄຳທອງພ້ອມດ້ວຍນາງສີດາ ແລະ ຫົວໃຈຂອງເຮົາຈະສະບາຍສຸກ ທຸກຄົນກ່າວວ່າ ມື້ອື່ນຈະມາເຖິງເມື່ອໃດ ແຕ່ພຣະເທວະດາຜູ້ມີໃຈຊົ່ວຮ້າຍອະທິຖານໃຫ້ເກີດອຸປະສັກ ຄວາມຊົມຊື່ນຍິນດີຂອງອະໂຍດຖະຍາບໍ່ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາພໍໃຈ ດັ່ງດັນທີ່ຄ່ຳຄືນແຈ້ງບໍ່ເຮັດໃຫ້ພາວຸໂຈນພໍໃຈ ພຣະເທວະດາຮຽກນາງສຣະສະວະຕີມາ ແລະ ອົນວອນດ້ວຍຄວາມນອມຕົວ ແລະ ກົມກຽມພຣະບາດຂອງນາງຊ້ຳແລະຊ້ຳ
ໂດຫາ 11
बिपति हमारि बिलोकि बड़ि मातु करिअ सोइ आजु।रामु जाहिं बन राजु तजि होइ सकल सुरकाजु।।11।।
bipati hamāri biloki baṛi mātu karia soi āju |rāmu jāhiṁ bana rāju taji hoi sakala surakāju ||11||
ເມື່ອເຫັນອັນຕະລາຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງພວກເຮົາ, ໂອພະນາງຜູ້ເປັນມາດາ, ຈົ່ງປະຕິບັດໃນມື້ນີ້ສິ່ງທີ່ຈຳເປັນ: ໃຫ້ພະຣາມໄປສູ່ປ່າ, ສະລະບັນລັງ, ແລະ ດ້ວຍວິທີນັ້ນຈົ່ງສຳເລັດວຽກງານຂອງເທບພະເຈົ້າທັງໝົດ.
ເຈົາໄປ 12.1-4
सुनि सुर बिनय ठाढ़ि पछिताती।भइउँ सरोज बिपिन हिमराती।।
देखि देव पुनि कहहिं निहोरी।मातु तोहि नहिं थोरिउ खोरी।।
बिसमय हरष रहित रघुराऊ।तुम्ह जानहु सब राम प्रभाऊ।।
जीव करम बस सुख दुख भागी।जाइअ अवध देव हित लागी।।
बार बार गहि चरन सँकोचौ।चली बिचारि बिबुध मति पोची।।
ऊँच निवासु नीचि करतूती।देखि न सकहिं पराइ बिभूती।।
आगिल काजु बिचारि बहोरी।करहहिं चाह कुसल कबि मोरी।।
हरषि हृदयँ दसरथ पुर आई।जनु ग्रह दसा दुसह दुखदाई।।
suni sura binaya ṭhāṛhi pachitātī |bhaiũ saroja bipina himarātī ||
dekhi deva puni kahahiṁ nihorī |mātu tohi nahiṁ thoriu khorī ||
bisamaya haraṣa rahita raghurāū |tumha jānahu saba rāma prabhāū ||
jīva karama basa sukha dukha bhāgī |jāia avadha deva hita lāgī ||
bāra bāra gahi carana sãkocau |calī bicāri bibudha mati pocī ||
ū̃ca nivāsu nīci karatūtī |dekhi na sakahiṁ parāi bibhūtī ||
āgila kāju bicāri bahorī |karahahiṁ cāha kusala kabi morī ||
haraṣi hṛdayã dasaratha pura āī |janu graha dasā dusaha dukhadāī ||
ໄດ້ຍິນຄຳອອນວອນຂອງເທວະດາ ພະສະຣັດວະຕີຊົງຍືນດ້ວຍຄວາມເສຍໃຈ ຊົງຕຶບນູວ່າ ເຮົາໄດ້ກາຍເປັນດັ່ງລັງລະຄືນລະດູໜາວຕໍ່ແປດບົວ ເທວະດາເຫັນຄວາມລັງເລຂອງພະນາງຈຶ່ງທູນອອນວອນອີກວ່າ ມານດາ ພະອົງຈະບໍ່ຕ້ອງຮັບຜິດຊອບແມ່ນໜ້ອຍ ພະຣາຊາແຫ່ງຣາຄູວົງສ໌ຊົງປາສະຈະຈາກຄວາມໂສກແລະຄວາມຍິນດີ ແລະ ພະອົງຊົງຮູ້ຈັກອິດທິພົນທັງປວງຂອງພະຣາມ ສັດທັງປວງລ້ວນແຕ່ຜູກພັນດ້ວຍການຂອງຕົນ ແລະ ໄດ້ຮັບສ່ວນໃນສຸກທຸກ ຈົ່ງເດີນສູ່ອະໂຍດະຍາເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ເທວະດາ ເທວະດາຈັບພະບາດເທື່ອແລ້ວເທື່ອເລົາ ແລະ ກົດດັນດ້ວຍຄຳທູນອອນວອນ ພະນາງເດີນໄປໂດຍຊົງຕຶກນູວ່າເທວະດາມີຈິດໃຈຕໍ່າຊົ່ວ ທີ່ຢູ່ຂອງພວກເຂົາສູງ ແຕ່ການກະທຳຂອງພວກເຂົາຕໍ່າ ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດທົນເຫັນຄວາມຈະເລີນຂອງຜູ້ອື່ນໄດ້ ຕໍ່ມາໂດຍຊົງຕຶກນູກ່ຽວກັບພາລະທີ່ຈະຕ້ອງເຮັດຕໍ່ໄປ ພະນາງຊົງຕຶບນູວ່າກະວີຜູ້ສະຫຼາດຈະປາດຖະໜາເຮັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງເຮົາ ດ້ວຍພະຫະລະຫະທາຍິນດີ ພະນາງເດີນມາເຖິງພະນະຄອນຂອງທັສຣຖ ດັ່ງດວງຄະຕີແຫ່ງຄະລາວເຄາະຫາຮ້າຍ ທົນທຸກບໍ່ໄດ້ ແລະ ນຳຄວາມທຸກມາໃຫ້
ໂດຫາ 12
नामु मंथरा मंदमति चेरी कैकेइ केरि।अजस पेटारी ताहि करि गई गिरा मति फेरि।।12।।
nāmu maṁtharā maṁdamati cerī kaikei keri |ajasa peṭārī tāhi kari gaī girā mati pheri ||12||
ນາງມັນທະຣາເປັນນາງຝູງຜູ້ມີປັນຍາຊົງແຫຼກຂອງນາງໄກເກຍີ ພະສະຣັສວະຕີເທວີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງວາຈາໄດ້ບິດເປລີນຈິດໃຈຂອງນາງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ນາງເປັນຫໍເກັບຄວາມອັບຢົດ ແລ້ວກໍຈາກໄປ
ເຈົາໄປ 13.1-4
दीख मंथरा नगरु बनावा।मंजुल मंगल बाज बधावा।।
पूछेसि लोगन्ह काह उछाहू।राम तिलकु सुनि भा उर दाहू।।
करइ बिचारु कुबुद्धि कुजाती।होइ अकाजु कवनि बिधि राती।।
देखि लागि मधु कुटिल किराती।जिमि गवँ तकइ लेउँ केहि भाँती।।
भरत मातु पहिं गइ बिलखानी।का अनमनि हसि कह हँसि रानी।।
ऊतरु देइ न लेइ उसासू।नारि चरित करि ढारइ आँसू।।
हँसि कह रानि गालु बड़ तोरें।दीन्ह लखन सिख अस मन मोरें।।
तबहुँ न बोल चेरि बड़ि पापिनि।छाड़इ स्वास कारि जनु साँपिनि।।
dīkha maṁtharā nagaru banāvā |maṁjula maṁgala bāja badhāvā ||
pūchesi loganha kāha uchāhū |rāma tilaku suni bhā ura dāhū ||
karai bicāru kubuddhi kujātī |hoi akāju kavani bidhi rātī ||
dekhi lāgi madhu kuṭila kirātī |jimi gavã takai leũ kehi bhā̃tī ||
bharata mātu pahiṁ gai bilakhānī |kā anamani hasi kaha hãsi rānī ||
ūtaru dei na lei usāsū |nāri carita kari ḍhārai ā̃sū ||
hãsi kaha rāni gālu baṛa toreṁ |dīnha lakhana sikha asa mana moreṁ ||
tabahũ na bola ceri baṛi pāpini |chāṛai svāsa kāri janu sā̃pini ||
ມັນທຣາເຫັນເມືອງທີ່ຖືກປະດັບປະດາ ມີດົນຕີອັນໄພຍະແລະບົດເພງມົງຄົນດັງຢູ່ທົ່ວທິດ ນາງຖາມຜູ້ຄົນວ່າເຫດຜົນໃດທີ່ມີການລ້ອນເອີຍ ແລະເມືໄດ້ຍິນວ່າພະຣາມຈະໄດ້ຮັບການອະພິເສກ ຫົວໃຈຂອງນາງກໍໄໝໄຫມ້ ຍິງຜູ້ມີຈິດຊົ່ວແລະກຳເນີດຕໍ່ານັ້ນເລີ່ມຄິດອຸບາຍວ່າຈະເຮັດດ້ວຍວິທີໃດໃຫ້ທັງໝົດນີ້ພັງທະລາຍລົງກ່ອນຄໍາຄືນຜ່ານໄປ ນາງເໝືອນຍິງກິຣາດຜູ້ສ້າງເລ່ລ່າທີ່ເຫັນຮວງເຜິ້ງແຂວນຢູ່ເທິງຕົ້ນໄມ້ ແລ້ວມອງຫາໂອກາດຄິດວ່າຈະເອົາມັນມາໄດ້ດ້ວຍວິທີໃດ ນາງໄປຫາພະມາດາຂອງພະຣະຕະດ້ວຍການຮ້ອງໄຫ້ ພະລາຊະເທວີຊົງຍິ້ມແລ້ວຕຣົດວ່າ ເຈົ້າເປັນຫຍັງຈຶ່ງໂສກເສົ້າເຊັ່ນນີ້ ມັນທຣາບໍ່ຕອບ ພຽງແຕ່ຖອນຫາຍໃຈຍາວ ແລະດ້ວຍເລ່ລ່າຂອງຍິງກໍໃຫ້ນ້ຳຕາໄຫຼ ພະລາຊະເທວີຕຣົດດ້ວຍຮອຍຍິ້ມວ່າ ລີ້ນຂອງເຈົ້າຄົມກະສັດຫຼາຍ ເຮົາຄິດວ່າລັກສະມະຣະຄົງສອນບົດຮຽນໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ ຖ້າຊິເປັນດັ່ງນັ້ນນາງຂ້າບໍາລຸດຜູ້ບາບກໍຍັງບໍ່ເວົ້າຫຍັງ ພຽງແຕ່ຖອນຫາຍໃຈດັ່ງງູຕົວສີດຳ
ໂດຫາ 13
सभय रानि कह कहसि किन कुसल रामु महिपालु।लखनु भरतु रिपुदमनु सुनि भा कुबरी उर सालु।।13।।
sabhaya rāni kaha kahasi kina kusala rāmu mahipālu |lakhanu bharatu ripudamanu suni bhā kubarī ura sālu ||13||
ພະນາງຣາຊິນີດ້ວຍຄວາມຢ້ານຮ້ານໄດ້ກ່າວວ່າ "ເຈົ້າບໍ່ຍອມບອກເຮົາບໍ່ວ່າ ພະຣາມ ແລະ ກະສັດຊົງສະບາຍດີບໍ? ແລະ ລັກສະມະນະ, ພະພາຣະຕະ ແລະ ສັດຣຸກຣະນະ ເປັນຢ່າງໃດ?" ໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ຄວາມເຈັບປວດໄດ້ທີບເຂົ້າສູ່ຫົວໃຈຂອງນາງກະບົດ.
ເຈົາໄປ 14.1-4
कत सिख देइ हमहि कोउ माई।गालु करब केहि कर बलु पाई।।
रामहि छाड़ि कुसल केहि आजू।जेहि जनेसु देइ जुबराजू।।
भयउ कौसिलहि बिधि अति दाहिन।देखत गरब रहत उर नाहिन।।
देखेहु कस न जाइ सब सोभा।जो अवलोकि मोर मनु छोभा।।
पूतु बिदेस न सोचु तुम्हारें।जानति हहु बस नाहु हमारें।।
नीद बहुत प्रिय सेज तुराई।लखहु न भूप कपट चतुराई।।
सुनि प्रिय बचन मलिन मनु जानी।झुकी रानि अब रहु अरगानी।।
पुनि अस कबहुँ कहसि घरफोरी।तब धरि जीभ कढ़ावउँ तोरी।।
kata sikha dei hamahi kou māī |gālu karaba kehi kara balu pāī ||
rāmahi chāṛi kusala kehi ājū |jehi janesu dei jubarājū ||
bhayau kausilahi bidhi ati dāhina |dekhata garaba rahata ura nāhina ||
dekhehu kasa na jāi saba sobhā |jo avaloki mora manu chobhā ||
pūtu bidesa na socu tumhāreṁ |jānati hahu basa nāhu hamāreṁ ||
nīda bahuta priya seja turāī |lakhahu na bhūpa kapaṭa caturāī ||
suni priya bacana malina manu jānī |jhukī rāni aba rahu aragānī ||
puni asa kabahũ kahasi gharaphorī |taba dhari jībha kaṛhāvaũ torī ||
ຜູ້ໃດຈະໃຫ້ຄຳແນະນຳແກ່ຂ້ອຍເປັນຫຍັງ ແມ່? ຂ້ອຍຈະອາໄສກຳລັງຂອງຜູ້ໃດເພື່ອໄປທະເລດວາດ? ຜູ້ໃດສະບາຍໃຈມື້ນີ້ ນອກຈາກຣາມ ຜູ້ທີ່ກະສັດກຳລັງຕັ້ງໃຫ້ເປັນຍຸວຣາຊ? ວິສະດາໄດ້ເປັນຜູ້ກະລຸນາເປັນຢ່າງຍິ່ງແກ່ເກົ້າສັລຍາ ພາກເຫັນນາງແລ້ວ ຄວາມອວດອ້ມບໍ່ເຫຼືອໃນໃຈຜູ້ໃດ ເປັນຫຍັງເຈົ້າບໍ່ໄປເບິ່ງຄວາມລົ້ມສະຫຼັກທັງໝົດ ເຊິ່ງເມື່ອເຫັນແລ້ວໃຈຂອງຂ້ອຍກໍຫຍໍ້າລົນ ບຸດຂອງເຈົ້າຢູ່ໃນແດນໄກ້ແຕ່ເຈົ້າບໍ່ຫ່ວງຫ່າງ ເຈົ້າຄິດວ່າສາມີຂອງເຈົ້າຢູ່ພາຍໃຕ້ການຄວບຄຸມຂອງເຈົ້າ ເຈົ້າຮັກການນອນເປັນຢ່າງຍິ່ງ ທັງຕຽງແລະຜ້າຫົ່ມ ເຈົ້າບໍ່ເຫັນການຫຼອກລວງແລະເລ່ຫຼ່າງຂອງກະສັດ ໄດ້ຍິນຄຳເຫຼົ່ານີ້ຊຶ່ງເບິ່ງຄືເປັນຄຳດີ ແຕ່ຮູ້ວ່າໃຈຂອງນາງຊົ່ວຮ້າຍ ພະລາຊິນີຈຶ່ງຕຳນິນາງວ່າ "ເງຽບເສີຍ ຜູ້ພູມຫຼາຍ" "ຖ້າເຈົ້າເວົ້າແບບນີ້ອີກ ຜູ້ທຳລາຍເຮືອນ ຂ້ອຍຈະໃຫ້ຈັບລີ້ຂອງເຈົ້າແລະດຶງອອກ"
ໂດຫາ 14
काने खोरे कूबरे कुटिल कुचाली जानि।तिय बिसेषि पुनि चेरि कहि भरतमातु मुसुकानि।।14।।
kāne khore kūbare kuṭila kucālī jāni |tiya biseṣi puni ceri kahi bharatamātu musukāni ||14||
ຮູ້ວ່າຄົນຕາເຫຼືອດ ຄົນຂາເປ ຄົນຫຼັງງໍ ເປັນຄົນຄົດຮ້າຍແລະປະພຶດຊົ່ວ ແລະຍິ່ງກວ່ານັ້ນຄືສຕີ ແລະຍິ່ງກວ່ານັ້ນຄືສາວໃຊ້ ມາດາຂອງພຣະພະຣະຕະຈຶ່ງຍິ້ມແລ້ວຕຣັດ
ເຈົາໄປ 15.1-4
प्रियबादिनि सिख दीन्हिउँ तोही।सपनेहुँ तो पर कोपु न मोही।।
सुदिनु सुमंगल दायकु सोई।तोर कहा फुर जेहि दिन होई।।
जेठ स्वामि सेवक लघु भाई।यह दिनकर कुल रीति सुहाई।।
राम तिलकु जौं साँचेहुँ काली।देउँ मागु मन भावत आली।।
कौसल्या सम सब महतारी।रामहि सहज सुभायँ पिआरी।।
मो पर करहिं सनेहु बिसेषी।मैं करि प्रीति परीछा देखी।।
जौं बिधि जनमु देइ करि छोहू।होहुँ राम सिय पूत पुतोहू।।
प्रान तें अधिक रामु प्रिय मोरें।तिन्ह कें तिलक छोभु कस तोरें।।
priyabādini sikha dīnhiũ tohī |sapanehũ to para kopu na mohī ||
sudinu sumaṁgala dāyaku soī |tora kahā phura jehi dina hoī ||
jeṭha svāmi sevaka laghu bhāī |yaha dinakara kula rīti suhāī ||
rāma tilaku jauṁ sā̃cehũ kālī |deũ māgu mana bhāvata ālī ||
kausalyā sama saba mahatārī |rāmahi sahaja subhāyã piārī ||
mo para karahiṁ sanehu biseṣī |maiṁ kari prīti parīchā dekhī ||
jauṁ bidhi janamu dei kari chohū |hohũ rāma siya pūta putohū ||
prāna teṁ adhika rāmu priya moreṁ |tinha keṁ tilaka chobhu kasa toreṁ ||
ຜູ້ທີ່ກ່າວວາຈາອັນຫວານຊື່ນ ເຮົາໄດ້ໃຫ້ຄຳແນະນຳແກ່ເຈົ້າແລ້ວ ແມ້ນໃນຄວາມຝັນ ເຮົາກໍບໍ່ໂກດເຈົ້າເລີຍ ວັນນັ້ນເປັນວັນງົດງາມແລະເປັນມົງຄົນຫຼາຍທີ່ສຸດ ວັນທີ່ຄຳຂອງເຈົ້າເປັນຈິງ ອ້າຍຫົວໜ້າເປັນນາຍ ນ້ອງໆ ເປັນຂ້າບໍລົດ ເປັນຈະຣີດອນງົດງາມແຫ່ງວົງສະກຸນສຸຣິຍະ ຖ້າພະຣາມຈະໄດ້ຮັບການເຈີມເປັນລາຊະທາຍາດແທ້ໃນວັນອື່ນສອງ ຈົ່ງຂໍສິ່ງໃດທີ່ໃຈເຈົ້າປາຖະຫນາ ໝູ່ຮັກ ເຮົາຈະໃຫ້ ພະຣາມທັງສົມພາດຕໍ່ພະມານດາທຸກພະອົງ ດັ່ງດັ່ງພະນາງເກົາສັລຍາ ແລະ ສະເດັດຮັກທຸກພະອົງດ້ວຍຄວາມຜູກພັນໂດຍທຳມະຊາດ ຕໍ່ເຮົາສະເດັດສະແດງຄວາມອ່ອນໂຍນເປັນພິເສດ ເຮົາໄດ້ເຫັນແລະທົດສອບຄວາມຮັກຂອງສະເດັດແລ້ວ ຖ້າພະຜູ້ສ້າງປະທານຊາດເກີດອີກຄັ້ງດ້ວຍພະກະລຸນາ ຂໍພະຣາມແລະພະນາງສີດາເປັນບຸດຕາແລະສະຫາຍລົງຂອງເຮົາ ພະຣາມເປັນທີ່ຮັກຫຼາຍກວ່າຊີວິດຂອງເຮົາ ແລ້ວການເຈີມສະເດັດຈະເຮັດໃຫ້ເຈົ້າໂສກເສົ້າເຊັ່ນນີ້ໄດ້ແນວໃດ
ໂດຫາ 15
भरत सपथ तोहि सत्य कहु परिहरि कपट दुराउ।हरष समय बिसमउ करसि कारन मोहि सुनाउ।।15।।
bharata sapatha tohi satya kahu parihari kapaṭa durāu |haraṣa samaya bisamau karasi kārana mohi sunāu ||15||
ພະຣະພົດຂໍສາບາດວ່າ ຈົ່ງບອກຄວາມຈິງແກ່ຂ້ອຍ ໂດຍລະທ້າຍການຫຼອກລວງແລະການປິດບັງທັງປວງ ໃນເວລາແຫ່ງຄວາມຍິນດີ ທ່ານກັບໂສກເສົ້າ ຈົ່ງບອກເຫດຜົນແກ່ຂ້ອຍເຖິງ
ເຈົາໄປ 16.1-4
एकहिं बार आस सब पूजी।अब कछु कहब जीभ करि दूजी।।
फोरै जोगु कपारु अभागा।भलेउ कहत दुख रउरेहि लागा।।
कहहिं झूठि फुरि बात बनाई।ते प्रिय तुम्हहि करुइ मैं माई।।
हमहुँ कहबि अब ठकुरसोहाती।नाहिं त मौन रहब दिनु राती।।
करि कुरूप बिधि परबस कीन्हा।बवा सो लुनिअ लहिअ जो दीन्हा।।
कोउ नृप होउ हमहि का हानी।चेरि छाड़ि अब होब कि रानी।।
जारै जोगु सुभाउ हमारा।अनभल देखि न जाइ तुम्हारा।।
तातें कछुक बात अनुसारी।छमिअ देबि बड़ि चूक हमारी।।
ekahiṁ bāra āsa saba pūjī |aba kachu kahaba jībha kari dūjī ||
phorai jogu kapāru abhāgā |bhaleu kahata dukha raurehi lāgā ||
kahahiṁ jhūṭhi phuri bāta banāī |te priya tumhahi karui maiṁ māī ||
hamahũ kahabi aba ṭhakurasohātī |nāhiṁ ta mauna rahaba dinu rātī ||
kari kurūpa bidhi parabasa kīnhā |bavā so lunia lahia jo dīnhā ||
kou nṛpa hou hamahi kā hānī |ceri chāṛi aba hoba ki rānī ||
jārai jogu subhāu hamārā |anabhala dekhi na jāi tumhārā ||
tāteṁ kachuka bāta anusārī |chamia debi baṛi cūka hamārī ||
ຄວາມຫວັງທັງປວງຂອງຂ້ານ້ອຍສຳເລັດໃນຄັ້ງດຽວ ບັດນີ້ຖ້າຂ້ານ້ອຍເວົ້າອີກ ກໍເຫມືອນວ່າມີລີ້ນເປັນອັນທີສອງ ຫົວທີ່ບໍ່ມີໂຊກຂອງຂ້ານ້ອຍສົມຄວນຖືກຕີໃຫ້ແຕກ ເພາະແມ້ນຂ້ານ້ອຍເວົ້າສິ່ງທີ່ດີ ກັບເປັນທ່ານນາງທີ່ເອົາຄວາມວ່າ ຜູ້ທີ່ແຕ່ງເລື່ອງເທົ່າຂຶ້ນແລ້ວອ້າງວ່າເປັນຄວາມຈິງ ຜູ້ນັ້ນເປັນທີ່ຮັກຂອງທ່ານແມ່ ສ່ວນຂ້ານ້ອຍເປັນທີ່ຂົມເຫຍື້ມຕໍ່ທ່ານ ນັບແຕ່ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປຂ້ານ້ອຍກໍຈະເວົ້າແຕ່ຄຳປະຈອບເພື່ອໃຫ້ນາຍພໍໃຈ ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນຈະນິ່ງເງົາທັງວັນທັງຄືນ ພະຫັດລິຂິດໄດ້ເຮັດໃຫ້ຂ້ານ້ອຍພິການແລ້ວປະໄວໃຫ້ຕ້ອງອາໄສຜູ້ອື່ນ ຍ່ອມເກັບເອົາແຕ່ສິ່ງທີ່ຕົນໄດ້ຫວ່ານໄວ້ ສິ່ງທີ່ຕົນໄດ້ຮັບມາ ໃຜຈະເປັນກະສັດກໍຕາມ ຂ້ານ້ອຍຈະເສຍຫຍັງ ຂ້ານ້ອຍຈະກາຍເປັນລາຊິນີໂດຍລະທິກຕຳແໜ່ງທາດບໍ ຄວາມປະພຶດຂອງຂ້ານ້ອຍສົມຄວນຖືກເຜົາທຳລາຍ ຂ້ານ້ອຍບໍ່ສາອົດທົນເບິ່ງທ່ານໄດ້ຮັບອັນຕະລາຍໄດ້ ເພາະສະນັ້ນຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງໄດ້ເວົ້າບາງຢ່າງຕາມຄວາມເໝາະສົມ ຂໍທ່ານນາງໄດ້ປະທານອະໄພ ຄວາມຜິດຂອງຂ້ານ້ອຍໃຫ່ຍໂນຫຼາຍ
ໂດຫາ 16
गूढ़ कपट प्रिय बचन सुनि तीय अधरबुधि रानि।सुरमाया बस बैरिनिहि सुह्द जानि पतिआनि।।16।।
gūṛha kapaṭa priya bacana suni tīya adharabudhi rāni |suramāyā basa bairinihi suhda jāni patiāni ||16||
ໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າທີ່ຮັກໃນສິ່ງທີ່ເຊື່ອງອັກອນຢ່າງເລິກເຊິ່ງ ພະລາຊະນີຜູ້ມີປັນຍາຕື້ນ ກໍຕົກຢູ່ພາຍໃຕ້ອຳນາດຂອງມາຍາຂອງເທວະດາ ຖືສັດຕູວ່າເປັນມິດແທ້ ແລະ ໄວ້ໃຈໃຫ້ນາງ
ເຈົາໄປ 17.1-4
सादर पुनि पुनि पूँछति ओही।सबरी गान मृगी जनु मोही।।
तसि मति फिरी अहइ जसि भाबी।रहसी चेरि घात जनु फाबी।।
तुम्ह पूँछहु मैं कहत डेराऊँ।धरेउ मोर घरफोरी नाऊँ।।
सजि प्रतीति बहुबिधि गढ़ि छोली।अवध साढ़साती तब बोली।।
प्रिय सिय रामु कहा तुम्ह रानी।रामहि तुम्ह प्रिय सो फुरि बानी।।
रहा प्रथम अब ते दिन बीते।समउ फिरें रिपु होहिं पिंरीते।।
भानु कमल कुल पोषनिहारा।बिनु जल जारि करइ सोइ छारा।।
जरि तुम्हारि चह सवति उखारी।रूँधहु करि उपाउ बर बारी।।
sādara puni puni pū̃chati ohī |sabarī gāna mṛgī janu mohī ||
tasi mati phirī ahai jasi bhābī |rahasī ceri ghāta janu phābī ||
tumha pū̃chahu maiṁ kahata ḍerāū̃ |dhareu mora gharaphorī nāū̃ ||
saji pratīti bahubidhi gaṛhi cholī |avadha sāṛhasātī taba bolī ||
priya siya rāmu kahā tumha rānī |rāmahi tumha priya so phuri bānī ||
rahā prathama aba te dina bīte |samau phireṁ ripu hohiṁ piṁrīte ||
bhānu kamala kula poṣanihārā |binu jala jāri karai soi chārā ||
jari tumhāri caha savati ukhārī |rū̃dhahu kari upāu bara bārī ||
ນາງຖາມຊ້ຳແລະຊ້ຳອີກດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ດັ່ງກວາງທີ່ຖືກຫຼອມໃຫຼໂດຍບົດເພງຂອງນາງພານ ຈິດໃຈຂອງໄກເກຍີຫັນປ່ຽນໄປຕາມພະຫຍາດຊະຕາ ນາງລູກຮັກຍິນດີດັ່ງວ່າການຕີຖືກເປົ້າໝາຍແລ້ວ ທ່ານຖາມ ແຕ່ຂ້ອຍຢ້ານທີ່ຈະເວົ້າ ເພາະຂ້ອຍໄດ້ຮັບຊື່ວ່າຜູ້ທຳລາຍບ້ານແລ້ວ ຫຼັງຈາກກະກຽມຂໍ້ຄວາມໃຫ້ວາງໃຈ ແລະຂັດເກລາຄຳເວົ້າດ້ວຍວິທີຕ່າງໆ ດາວສານຜູ້ໂຊກຮ້າຍແຫ່ງອະໂຍດົຍຈຶ່ງເວົ້າ ມະຫາລາຊິນີ ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າພະນາງສີດາແລະພະຣາມເປັນທີ່ຮັກຂອງທ່ານ ແລະນັ້ນເປັນຄວາມຈິງວ່າພະຣາມເປັນທີ່ຮັກຂອງທ່ານ ໃນຕົ້ນແລກເປັນດັ່ງນັ້ນ ແຕ່ບັດນີ້ວັນເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຜ່ານພົນໄປແລ້ວ ເມື່ອກາລະເວລາປ່ຽນໄປ ແມ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກກໍກາຍເປັນສັດຕູ ດວງຕາເວັນເປັນຜູ້ບຳລຸງຕະກູນບົວ ແຕ່ຖ້າບໍ່ມີນໍ້າ ດວງຕາເວັນນັ້ນກໍເຜົາມັນໃຫ້ເປັນຂີ້ເທົ່າ ເມຍຄູ່ແຂ່ງຂອງທ່ານປາດຖະໜົາຈະຖອນຮາກ ແລະເຜົາທ່ານ ຈົ່ງວາງອຸບາຍ ແລະລ້ອມຮົ້ສວນອັນງົດງາມຂອງທ່ານ
ໂດຫາ 17
तुम्हहि न सोचु सोहाग बल निज बस जानहु राउ।मन मलीन मुह मीठ नृप राउर सरल सुभाउ।।17।।
tumhahi na socu sohāga bala nija basa jānahu rāu |mana malīna muha mīṭha nṛpa rāura sarala subhāu ||17||
ເຈົ້າບໍ່ກັງວົນກ່ຽວກັບຄວາມເຂັ້ມແຂງແຫ່ງຄວາມຮັກຂອງຜົວ ໂດຍຖືວ່າກະສັດຢູ່ພາຍໃຕ້ການຄວບຄຸມຂອງເຈົ້າ ແຕ່ກະສັດນັ້ນໃຈດຳປາກຫວານ ສ່ວນນິສັຍຂອງເຈົ້ານັ້ນງ່າຍດາຍບໍ່ມີເລ່ລ່າງ
ເຈົາໄປ 18.1-4
चतुर गँभीर राम महतारी।बीचु पाइ निज बात सँवारी।।
पठए भरतु भूप ननिअउरें।राम मातु मत जानव रउरें।।
सेवहिं सकल सवति मोहि नीकें।गरबित भरत मातु बल पी कें।।
सालु तुम्हार कौसिलहि माई।कपट चतुर नहिं होइ जनाई।।
राजहि तुम्ह पर प्रेमु बिसेषी।सवति सुभाउ सकइ नहिं देखी।।
रची प्रंपचु भूपहि अपनाई।राम तिलक हित लगन धराई।।
यह कुल उचित राम कहुँ टीका।सबहि सोहाइ मोहि सुठि नीका।।
आगिलि बात समुझि डरु मोही।देउ दैउ फिरि सो फलु ओही।।
catura gãbhīra rāma mahatārī |bīcu pāi nija bāta sãvārī ||
paṭhae bharatu bhūpa naniaureṁ |rāma mātu mata jānava raureṁ ||
sevahiṁ sakala savati mohi nīkeṁ |garabita bharata mātu bala pī keṁ ||
sālu tumhāra kausilahi māī |kapaṭa catura nahiṁ hoi janāī ||
rājahi tumha para premu biseṣī |savati subhāu sakai nahiṁ dekhī ||
racī praṁpacu bhūpahi apanāī |rāma tilaka hita lagana dharāī ||
yaha kula ucita rāma kahũ ṭīkā |sabahi sohāi mohi suṭhi nīkā ||
āgili bāta samujhi ḍaru mohī |deu daiu phiri so phalu ohī ||
ມານາຂອງພຣະຣາມເປັນຜູ້ສະຫຼາດແລະເລິກທາງ ໄດ້ຊອກໂອກາດຈັດກຽມກິດຈະການຂອງຕົນໃຫ້ຮຽບຮຽງ ກະສັດໄດ້ສົ່ງພຣະພຣະຕະໄປຍັງນິເວດຂອງຕາ ຈົ່ງຮູ້ວ່ານີ້ແມ່ນດ້ວຍຄຳແນະນຳຂອງມານາພຣະຣາມ ບົດບໍລິວາຍທັງປວງຮັບໃຊ້ຂ້ອຍໄດ້ດີ ມານາຂອງພຣະພຣະຕະນັ້ນຢາກອົງກາ ອາໄສກຳລັງຂອງສະຫມຸດ ເຈົ້າມານາເປັນຂີ້ຫຼາມໃນຕາຂອງເກົາສະລະຍາ ແຕ່ນາງເປັນຜູ້ສະຫຼາດໃນກົນອຸບາຍ ຈຶ່ງບໍ່ເປີດເຜີຍໃຫ້ຮູ້ ກະສັດມີຄວາມຮັກພິເສດຕໍ່ເຈົ້າ ໂດຍນິສັຍຂອງບົດບໍລິວາຍ ນາງບໍ່ສາຍອດທົນເຫັນໄດ້ ນາງວາງແຜນຍອມກະສັດໃຫ້ເຂົ້າຮ່ວມ ແລະກຳນົດມື້ສຳລັບພິທີອົງຄອງພຣະຣາມ ການອົງຄອງພຣະຣາມນີ້ເໝາະສົມກັບຕະກູນຂອງເຮົາ ເປັນທີ່ພໍໃຈຂອງທຸກຄົນ ແລະຕໍ່ຂ້ອຍເຫັນວ່າດີຫຼາຍ ແຕ່ເມື່ອຂ້ອຍຄິດເຖິງສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນຕໍ່ໄປ ຂ້ອຍກໍ່ຢ້ານ ຂໍພຣະເຈົ້າຈົ່ງຫວນຜົນນັ້ນກັບໄປສູ່ນາງເອງ
ໂດຫາ 18
रचि पचि कोटिक कुटिलपन कीन्हेसि कपट प्रबोधु।कहिसि कथा सत सवति कै जेहि बिधि बाढ़ बिरोधु।।18।।
raci paci koṭika kuṭilapana kīnhesi kapaṭa prabodhu |kahisi kathā sata savati kai jehi bidhi bāṛha birodhu ||18||
ວາງແຜນແລະຄິດກົນໄລໂດຍອຸບາຍຄົດເຄີຍນັບລ້ານ ນາງໄດ້ໃຫ້ຄຳແນະນຳອັນຫຼອກລວງແກ່ໄກຍກາຍີ ແລະເລົ່ານິທານຮ້ອຍເລື່ອງຂອງເມຍສາວີ ດ້ວຍວິທີທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມເປັນປັດປັກຂອງໄກຍກາຍີເພີ່ມພູນຂຶ້ນ
ເຈົາໄປ 19.1-4
भावी बस प्रतीति उर आई।पूँछ रानि पुनि सपथ देवाई।।
का पूछहुँ तुम्ह अबहुँ न जाना।निज हित अनहित पसु पहिचाना।।
भयउ पाखु दिन सजत समाजू।तुम्ह पाई सुधि मोहि सन आजू।।
खाइअ पहिरिअ राज तुम्हारें।सत्य कहें नहिं दोषु हमारें।।
जौं असत्य कछु कहब बनाई।तौ बिधि देइहि हमहि सजाई।।
रामहि तिलक कालि जौं भयऊ।तुम्ह कहुँ बिपति बीजु बिधि बयऊ।।
रेख खँचाइ कहउँ बलु भाषी।भामिनि भइहु दूध कइ माखी।।
जौं सुत सहित करहु सेवकाई।तौ घर रहहु न आन उपाई।।
bhāvī basa pratīti ura āī |pū̃cha rāni puni sapatha devāī ||
kā pūchahũ tumha abahũ na jānā |nija hita anahita pasu pahicānā ||
bhayau pākhu dina sajata samājū |tumha pāī sudhi mohi sana ājū ||
khāia pahiria rāja tumhāreṁ |satya kaheṁ nahiṁ doṣu hamāreṁ ||
jauṁ asatya kachu kahaba banāī |tau bidhi deihi hamahi sajāī ||
rāmahi tilaka kāli jauṁ bhayaū |tumha kahũ bipati bīju bidhi bayaū ||
rekha khãcāi kahaũ balu bhāṣī |bhāmini bhaihu dūdha kai mākhī ||
jauṁ suta sahita karahu sevakāī |tau ghara rahahu na āna upāī ||
ຖືກພະຫົມລິຂິດຄອບງຳ ພະລາຊະນີເຊື່ອໝັ້ນໃນພະຫະລະຫະຍະ ໄດ້ໃຫ້ສາບານ ແລ້ວຖາມອີກຄັ້ງ ທ່ານຈະຖາມຫຍັງອີກ ບັດນີ້ທ່ານຍັງບໍ່ເຂົ້າໃຈ ແມ້ແຕ່ສັດຍັງຮູ້ວ່າສິ່ງໃດເປັນປະໂຫຍດ ແລະ ສິ່ງໃດເປັນໂທຮ້າຍ ຕະຫຼອດສິບຫ້າວັນການກະກຽມໄດ້ດຳເນີນມາ ແລະ ມີພຽງມື້ນີ້ທ່ານຈຶ່ງໄດ້ຍິນຂ່າວຈາກຂ້າ ຂ້າກິນ ແລະ ແຕ່ງກາຍຕາມກົດຂອງທ່ານ ຂ້າເວົ້າຄວາມຈິງ ຈຶ່ງບໍ່ມີຄວາມຜິດໃດໃນຕົວຂ້າ ຖ້າຂ້າແຕ່ງເລື່ອງ ແລະ ເວົ້າເທັດ ພະເຈົ້າຈົ່ງລົງໂທດຂ້າເດີ ຖ້າພະຣາມໄດ້ຮັບອະພິເສກໃນມື້ອື່ນ ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ວ່າພະຫົມລິຂິດໄດ້ຫວ່ານເມັດແຫ່ງຄວາມວິນາສໃຫ້ແກ່ທ່ານແລ້ວ ຂ້າແຕ້ມເສັ້ນບົນດິນ ແລະ ເວົ້າດ້ວຍກຳລັງທັງໝົດ ນາງ ທ່ານຈະກາຍເປັນດັ່ງແມງວັນໃນນ້ຳນົມ ຖ້າທ່ານ ແລະ ບຸດຂອງທ່ານຍອມຢູ່ເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ ຈຶ່ງຈະໄດ້ຢູ່ໃນວັງນີ້ ບໍ່ມີທາງອື່ນອີກແລ້ວ
ໂດຫາ 19
कद्रूँ बिनतहि दीन्ह दुखु तुम्हहि कौसिलाँ देब।भरतु बंदिगृह सेइहहिं लखनु राम के नेब।।19।।
kadrū̃ binatahi dīnha dukhu tumhahi kausilā̃ deba |bharatu baṁdigṛha seihahiṁ lakhanu rāma ke neba ||19||
ດັ່ງທີ່ກັດຣູໄດ້ມອບຄວາມທຸກໃຫ້ແກ່ວິນຕາ ໂກສາລຍາກໍຈະມອບຄວາມທຸກໃຫ້ແກ່ທ່ານເຊັ່ນກັນ ພະຣະພາຣະຕະຈະຕ້ອງຮັບໃຊ້ໃນຄຸກ ແລະລັກສະມະນະຈະເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພະຣາມ
Frequently Asked Questions
परंपरागत मान्यता में अयोध्या काण्ड के इन प्रसंगों का पाठ ‘विवेक-जागरण’ कराता है: मंथरा-कपट और देव-प्रपंच के बीच भी राम-धर्म की स्मृति दृढ़ होती है, गृहस्थ-जीवन में ईर्ष्या/भय से बचने की बुद्धि मिलती है, और ‘प्रसाद-बुद्धि’ (जो हो, राम-इच्छा) का संस्कार बढ़ता है।
सामान्य सत्संग-परंपरा में ‘श्रीराम जय राम जय जय राम’ या ‘राम राम’ नाम-स्मरण को संपुट रूप में रखा जाता है; कुछ परंपराएँ संकट-निवारण हेतु ‘रामचरितमानस’ के प्रसंग-पाठ के साथ ‘हनुमान चालीसा’/‘राम रक्षा स्तोत्र’ जोड़ती हैं, पर यह स्थानीय आचार पर निर्भर है।
Ask anything about Prakarana 2 of the Ramcharitmanas
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Ramcharitmanas in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Awadhi recitation where available, and more.
