Sarga 68

Verse 1

जनकेन समादिष्टा दूतास्ते क्लान्तवाहना:।त्रिरात्रमुषिता मार्गे तेऽयोध्यां प्राविशन् पुरीम्।।1.68.1।।

ຕາມພຣະບັນຊາຂອງຈະນະກະ ບັນດາທູດເຫຼົ່ານັ້ນ—ຜູ້ທີ່ພາຫະນະເດີນທາງເມື່ອຍລ້າ—ໄດ້ພັກຢູ່ກາງທາງສາມຄືນ ແລ້ວຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ນະຄອນອະໂຍທະຍາ।

Verse 2

राज्ञो भवनमासाद्य द्वारस्थानिदमब्रुवन्।शीघ्रं निवेद्यतां राज्ञे दूतान्नो जनकस्य च।।1.68.2।।

ເມື່ອໄປຮອດພຣະຣາຊວັງ ບັນດາທູດໄດ້ກ່າວຕໍ່ຜູ້ຍາມປະຕູວ່າ: “ຈົ່ງທູນແດ່ພຣະຣາຊາໂດຍໄວວ່າ ພວກເຮົາ—ທູດຂອງພຣະຈະນະກະ—ໄດ້ມາຮອດແລ້ວ”.

Verse 3

इत्युक्ता द्वारपालास्ते राघवाय न्यवेदयन्।ते राजवचनाद्दूता राजवेश्मप्रवेशिता:।ददृशुर्देवसङ्काशं वृद्धं दशरथं नृपम्।।1.68.3।।

ເມື່ອຖືກກ່າວເຊັ່ນນັ້ນ ຜູ້ຍາມປະຕູໄດ້ທູນລາຍງານແດ່ພຣະຣາຊາແຫ່ງວົງສ໌ຣະຄຸ. ຕາມພຣະບັນຊາ ບັນດາທູດໄດ້ເຂົ້າສູ່ພຣະຣາຊວັງ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະຣາຊາທະສະຣະຖະຜູ້ຊະລາ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງເທວະ.

Verse 4

बद्धाञ्जलिपुटा स्सर्वे दूता विगतसाध्वसा:।राजानं प्रयता वाक्यमब्रुवन्मधुराक्षरम्।।1.68.4।।

ທູດທັງປວງພາກັນປະນົມມື ຄວາມຢ້ານກໍຫາຍໄປ ແລ້ວທູນຖ້ອຍຄຳອ່ອນຫວານ ສຸພາບ ແລະນອບນ້ອມ ແດ່ພຣະຣາຊາ.

Verse 5

मैथिलो जनको राजा साग्निहोत्रपुरस्कृतम् ।कुशलं चाव्ययं चैव सोपाध्यायपुरोहितम्।।1.68.5।।मुहुर्मुहुर्मधुरया स्नेहसंयुक्तया गिरा।जनकस्त्वां महाराज पृच्छते सपुरस्सरम्।।1.68.6।।

“ຂ້າແຕ່ມະຫາຣາຊາ, ພຣະຈະນະກະແຫ່ງມິຖິລາ—ໂດຍຍົກພຣະໄຟບູຊາ ແລະພິທີອັກນິໂຫຕຣະເປັນປະທານ—ທົດຖາມຊ້ຳໆ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອ່ອນຫວານປະສົມດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ເຖິງຄວາມສຸກສະບາຍ ແລະຄວາມເຈຣິນອັນຍືນຍົງຂອງພຣະອົງ ພ້ອມທັງສຸກທຸກຂອງອາຈານ ແລະປຸໂຣຫິດ ລວມທັງບັນດາຜູ້ຕິດຕາມ.”

Verse 6

मैथिलो जनको राजा साग्निहोत्रपुरस्कृतम् ।कुशलं चाव्ययं चैव सोपाध्यायपुरोहितम्।।1.68.5।।मुहुर्मुहुर्मधुरया स्नेहसंयुक्तया गिरा।जनकस्त्वां महाराज पृच्छते सपुरस्सरम्।।1.68.6।।

“ຂ້າແຕ່ມະຫາຣາຊາ, ພຣະຈະນະກະແຫ່ງມິຖິລາ—ໂດຍຍົກພຣະໄຟບູຊາ ແລະພິທີອັກນິໂຫຕຣະເປັນປະທານ—ທົດຖາມຊ້ຳໆ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອ່ອນຫວານປະສົມດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ເຖິງຄວາມສຸກສະບາຍ ແລະຄວາມເຈຣິນອັນຍືນຍົງຂອງພຣະອົງ ພ້ອມທັງສຸກທຸກຂອງອາຈານ ແລະປຸໂຣຫິດ ລວມທັງບັນດາຜູ້ຕິດຕາມ.”

Verse 7

पृष्ट्वा कुशलमव्यग्रं वैदेहो मिथिलाधिप:।कौशिकानुमते वाक्यं भवन्तमिदमब्रवीत्।।1.68.7।।

ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຖາມໄຖ່ຄວາມສຸກສະບາຍຂອງທ່ານດ້ວຍໃຈບໍ່ວຸ້ນວາຍແລ້ວ ພຣະໄວເທຫະ ຊະນະກະ ເຈົ້າແຫ່ງມິຖິລາ ໂດຍໄດ້ຮັບຄວາມເຫັນຊອບຈາກ ກໍສິກະ (ວິສະວາມິດ) ຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແກ່ທ່ານ

Verse 8

पूर्वं प्रतिज्ञा विदिता वीर्यशुल्का ममात्मजा।राजानश्च कृतामर्षानिर्वीर्या विमुखीकृता:।।1.68.8।।

ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ ໃນກ່ອນນັ້ນເປັນທີ່ຮູ້ກັນທົ່ວໄປວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະຕິຍານຈະຍົກທິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນ “ວີຣະຍະ-ຊຸນກະ” ຄືລາງວັນແຫ່ງຄວາມກ້າຫານ. ເມື່ອບັນດາກະສັດພິສູດວ່າໄຮ້ພະລັງ ກໍເກີດຄວາມຂຸ່ນເຄືອງ ແລະຖືກໃຫ້ຫັນກັບໄປດ້ວຍຄວາມຜິດຫວັງ.

Verse 9

सेयं मम सुता राजन् विश्वामित्रपुरस्सरै:।यदृच्छयागतैर्वीरैर्निर्जिता तव पुत्रकै:।।1.68.9।।

ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ ນີ້ແມ່ນທິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ວີຣະທັງຫຼາຍ—ພຣະຣາຊະບຸດຂອງພຣະອົງ—ຜູ້ມາຮອດດັ່ງກັບໂດຍບັງເອີນ ໂດຍມີວິສວາມິຕຣະເປັນຜູ້ນຳໜ້າ ໄດ້ຊະນະນາງແລ້ວ.

Verse 10

तच्च राजन् धनुर्दिव्यं मध्ये भग्नं महात्मना।रामेण हि महाराज महत्यां जनसंसदि।।1.68.10।।

ແລະ ໂອ ພຣະຣາຊາ—ໂອ ມະຫາຣາຊາ—ຄັນທະນູທິບນັ້ນ ໄດ້ຫັກກາງແທ້ໆ ໂດຍພຣະຣາມຜູ້ເປັນມະຫາອາດມາ ໃນທ່າມກາງຊຸມນຸມຊົນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ។

Verse 11

अस्मै देया मया सीता वीर्यशुल्का महात्मने।प्रतिज्ञां कर्तुमिच्छामि तदनुज्ञातुमर्हसि।।1.68.11।।

ຂ້າພະເຈົ້າຈະມອບນາງສີຕາໃຫ້ແກ່ມະຫາອາດມະຜູ້ນີ້—ຜູ້ທີ່ຄ່າສິນສອດແມ່ນວິລະກຳ. ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະສຳເລັດປະຕິຍາ; ຂໍທ່ານໂປດອະນຸຍາດ.

Verse 12

सोपाध्यायो महाराज पुरोहितपुरस्सर:।शीघ्रमागच्छ भद्रं ते द्रष्टुमर्हसि राघवौ ।।1.68.12।।

ໂອ ມະຫາຣາຊາ ຂໍໃຫ້ເສດັດມາໄວໆ ພ້ອມດ້ວຍອາຈານທັງຫຼາຍ ແລະໃຫ້ປຸໂຣຫິດຫຼວງນຳໜ້າ. ຂໍຄວາມສຸກສະຫວັດດີຈົ່ງມີແກ່ທ່ານ. ທ່ານຄວນໄດ້ເຫັນຣາຆະວະທັງສອງ.

Verse 13

प्रीतिं च मम राजेन्द्र निर्वर्तयितुमर्हसि।पुत्रयोरुभयोरेव प्रीतिं त्वमपि लप्स्यसे।।1.68.13।।

ໂອ ຣາເຈນທຣາ ທ່ານຄວນເຮັດໃຫ້ຄວາມປິຕິຂອງຂ້າພະເຈົ້າສຳເລັດ; ແລະທ່ານເອງກໍຈະໄດ້ຮັບຄວາມຍິນດີເນື່ອງດ້ວຍພຣະຣາຊບຸດທັງສອງ.

Verse 14

एवं विदेहाधिपतिर्मधुरं वाक्यमब्रवीत्।।1.68.14।।विश्वामित्राभ्यनुज्ञात श्शतानन्दमते स्थित:।इत्युक्त्वा विरता दूता राजगौरवशङ्किता:।।1.68.15।।

ດັ່ງນັ້ນ ອົງອະທິປະຕີແຫ່ງວິເທຫະໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳອັນຫວານຊື່ນ. ໂດຍການອະນຸຍາດຂອງວິສວາມິດຣະ ແລະຕາມຄຳແນະນຳຂອງສະຕານັນດະ ບັນດາທູດ—ເມື່ອກ່າວແລ້ວ—ກໍຢຸດນິ່ງ ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ພຣະຣາຊາ.

Verse 15

एवं विदेहाधिपतिर्मधुरं वाक्यमब्रवीत्।।1.68.14।।विश्वामित्राभ्यनुज्ञात श्शतानन्दमते स्थित:।इत्युक्त्वा विरता दूता राजगौरवशङ्किता:।।1.68.15।।

ເມື່ອພຣະຣາຊາໄດ້ຟັງຂໍ້ຄວາມຂອງທູດນັ້ນ ກໍຊື່ນບານຢ່າງຍິ່ງ. ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ຕັດກັບພຣະວະສິດຖະ, ພຣະວາມເທວະ ແລະບັນດາອຳມາດອື່ນໆ.

Verse 16

दूतवाक्यं च तच्छ्रुत्वा राजा परमहर्षित:।वसिष्ठं वामदेवं च मन्त्रिणोऽन्यांश्च सोऽब्रवीत्।।1.68.16।।

ເມື່ອພຣະຣາຊາໄດ້ຟັງຂໍ້ຄວາມຂອງທູດນັ້ນ ກໍຊື່ນບານຢ່າງຍິ່ງ. ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ຕັດກັບພຣະວະສິດຖະ, ພຣະວາມເທວະ ແລະບັນດາອຳມາດອື່ນໆ.

Verse 17

गुप्त: कुशिकपुत्रेण कौसल्यानन्दवर्धन:।लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा विदेहेषु वसत्यसौ।।1.68.17।।

ພາຍໃຕ້ການຄຸ້ມຄອງຂອງບຸດແຫ່ງກຸສິກະ (ວິສວາມິດຣະ) ພຣະຣາມ—ຜູ້ເພີ່ມພູນຄວາມປິຕິໃຫ້ແກ່ນາງເກົາສັລຍາ—ປະທັບຢູ່ໃນແດນວິເທຫະ ພ້ອມດ້ວຍພຣະອນຸຊາລັກສະມະນະ.

Verse 18

दृष्टवीर्यस्तु काकुत्स्थो जनकेन महात्मना।सम्प्रदानं सुतायास्तु राघवे कर्तुमिच्छति।।1.68.18।।

ເມື່ອພຣະຊະນະກະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ເຫັນວິລະກຳແລະພະລັງຂອງ ກາກຸດສະຖະ (ພຣະຣາມ) ແລ້ວ ກໍປາຖະນາຈະປະທານພຣະທິດາໃຫ້ແກ່ ຣາຆະວະ ໃນພິທີອະພິເສກອັນສັກສິດ

Verse 19

यदि वो रोचते वृत्तं जनकस्य महात्मन:।पुरीं गच्छामहे शीघ्रं मा भूत्कालस्य पर्यय:।।1.68.19।।

“ຖ້າຄວາມປະສົງຂອງພຣະຊະນະກະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ຖືກໃຈພວກທ່ານ ຂໍໃຫ້ເຮົາໄປນະຄອນໂດຍໄວ ຢ່າໃຫ້ເວລາຜັນຜວນຈົນເກີດຄວາມຊ້າ”

Verse 20

ພ້ອມກັບບັນດາມະຫາຣິສີ ບັນດາອຳມາດໄດ້ທູນຕອບວ່າ “ຂໍໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລ້ວພຣະຣາຊາຊົມຊື່ນ ຈຶ່ງກ່າວແກ່ອຳມາດວ່າ “ພຣຸ່ງນີ້ຈົ່ງເລີ່ມການເດີນທາງ”

Verse 21

जनकेन समादिष्टा दूतास्ते क्लान्तवाहना:।त्रिरात्रमुषिता मार्गे तेऽयोध्यां प्राविशन् पुरीम्।।1.68.1।।

ບັນດາທູດທີ່ພຣະຊະນະກະມີພຣະບັນຊາໃຫ້ໄປນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍພາຫະນະອັນເມື່ອຍລ້າ ໄດ້ພັກຄ້າງທາງສາມຄືນ ແລ້ວຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ນະຄອນອະໂຍທະຍາ