Sarga 22
बलातिबलोपदेशः — The Instruction of Bala and Atibala
बालकाण्ड
ສະກາ 22 ບັນຍາຍການປ່ຽນຜ່ານຢ່າງເປັນທາງການຈາກການຄຸ້ມຄອງຂອງພະຣາຊາໄປສູ່ການອຸປະຖຳຂອງລະສີ ແລະການຖ່າຍທອດຄວາມຮູ້ມົນຕຣະແກ່ພຣະຣາມຢ່າງຊັດເຈນເປັນຄັ້ງທຳອິດ. ຕາມຄຳແນະນຳຂອງວະສິດຖະ ພະທະສະຣະຖະເອີ້ນພຣະຣາມພ້ອມພຣະລັກສະມະນະມາ ແລ້ວໃຫ້ພຣະມານດາ-ພຣະບິດາ ແລະປຸໂຣຫິດຫຼວງ ປະກອບພິທີສະວັສຕະຍາຍນະ (svastyayana) ແລະພິທີມົງຄຸນອື່ນໆ ກ່ອນຈະມອບພຣະກຸມານໃຫ້ແກ່ວິສວາມິດຕະ. ເວລາອອກເດີນທາງມີນິມິດແຫ່ງການອະນຸໂມທະນາ: ລົມອ່ອນບໍ່ມີຝຸ່ນເກສອນ, ຝົນດອກໄມ້, ແລະສຽງກອງທິບກັບສັງຂ໌ ຊີ້ວ່າຍາຕຣານີ້ໄດ້ຮັບການຮັບຮອງຕາມພິທີ. ວິສວາມິດຕະເດີນນຳໜ້າ ແລະສອງພີ່ນ້ອງຕາມຫຼັງດ້ວຍອາວຸດພ້ອມ ແລະສະຫວ່າງໄສ; ຖືກພັນລະນາດ້ວຍອຸປະມາສູງສົ່ງ—ດຸຈນາກຫຼາຍພັງ ຫຼືດຸຈສະກັນດະແລະວິສາຂະຕາມພຣະສິວະ—ເນັ້ນຄວາມພ້ອມຂອງກະສັດນັກຮົບພາຍໃຕ້ອຳນາດທາງຈິດວິນຍານ. ທີ່ຝັ່ງໃຕ້ແມ່ນ້ຳສະຣະຍູ ຫຼັງເດີນທາງເກີນຄຶ່ງໂຢຊະນະ ວິສວາມິດຕະໃຫ້ພຣະຣາມຮັບນ້ຳເພື່ອຊຳລະຄ້າຍອາຈະມະນະ ແລະປະທານວິທະຍາ/ມົນຕຣະຄູ່ “ບະລະ” ແລະ “ອະຕິບະລະ”. ຜົນຂອງມົນຕຣະທັງສອງເປັນການຄຸ້ມຄອງແລະເກື້ອກູນຕະປະ: ບໍ່ເມື່ອຍລ້າ ບໍ່ເປັນໄຂ້ ແລະບໍ່ຊຸດໂຊມ; ບໍ່ຖືກຣາກສະສະທຳອັນຕະລາຍໄດ້ ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມນອນຫຼືເຜີຍ; ແລະເມື່ອສະທອດມົນຕຣະຈະດັບຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍ. ທ້າຍສະກາ ພຣະຣາມຮັບການຊຳລະແລະຮັບວິທະຍາ ຮັດສະມີເພີ່ມພູນດຸຈຕາເວັນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ; ທັງສາມພັກຄ່ຳຄືນທີ່ຝັ່ງສະຣະຍູເທິງທີ່ນອນຫຍ້າກຸສະ ໂດຍມີຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນຂອງລະສີ ແລະຈັນຍາບັນການຮັບໃຊ້ລະຫວ່າງຄູ-ສິດເປັນຫຼັກ.
Shlokas
Verse 1
[Dasaratha sends Rama and Lakshmana with Viswamitra--Viswamitra confers knowledge of bala and atibala to Rama and Lakshmana.] तथा वसिष्ठे ब्रुवति राजा दशरथस्सुतम प्रहृष्टवदनो राममाजुहाव सलक्ष्मणम्।।1.22.1।।
ເມື່ອວະສິດຖະໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາຊາທະສະຣະຖະຜູ້ມີພຣະພັກສ່ອງໃສດ້ວຍຄວາມແນ່ວແນ່ ຈຶ່ງເອີ້ນພຣະຣາມມາພ້ອມກັບພຣະລັກສະມະນະ.
Verse 2
कृतस्वस्त्ययनं मात्रा पित्रा दशरथेन च।पुरोधसा वसिष्ठेन मङ्गलैरभिमन्त्रितम्।।1.22.2।।स पुत्रं मूर्ध्न्युपाघ्राय राजा दशरथ: प्रियम्।ददौ कुशिकपुत्राय सुप्रीतेनान्तरात्मना।।1.22.3।।
ເມື່ອມານາ ແລະພຣະບິດາ ຄືທ້າວທະສະຣະຖ ໄດ້ປະກອບພິທີອວຍພອນແລະສົ່ງເສດອັນເປັນມົງຄົນແລ້ວ ແລະເມື່ອວະສິດຖະ ປຸໂຣຫິດປະຈຳລາຊະວົງ ໄດ້ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍມົນຕຣາມົງຄົນແລ້ວ ທ້າວທະສະຣະຖຈຶ່ງຈູບທີ່ສະໜອງຫົວຂອງພຣະໂອຣສອັນເປັນທີ່ຮັກ ແລະດ້ວຍໃຈຍິນດີຢ່າງເຕັມທີ່ ໄດ້ມອບພຣະອົງໃຫ້ແກ່ບຸດຂອງກຸສິກະ (ວິສະວາມິດຣະ)។
Verse 3
कृतस्वस्त्ययनं मात्रा पित्रा दशरथेन च।पुरोधसा वसिष्ठेन मङ्गलैरभिमन्त्रितम्।।1.22.2।।स पुत्रं मूर्ध्न्युपाघ्राय राजा दशरथ: प्रियम्।ददौ कुशिकपुत्राय सुप्रीतेनान्तरात्मना।।1.22.3।।
ເມື່ອມານາ ແລະພຣະບິດາ ຄືທ້າວທະສະຣະຖ ໄດ້ປະກອບພິທີອວຍພອນແລະສົ່ງເສດອັນເປັນມົງຄົນແລ້ວ ແລະເມື່ອວະສິດຖະ ປຸໂຣຫິດປະຈຳລາຊະວົງ ໄດ້ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍມົນຕຣາມົງຄົນແລ້ວ ທ້າວທະສະຣະຖຈຶ່ງຈູບທີ່ສະໜອງຫົວຂອງພຣະໂອຣສອັນເປັນທີ່ຮັກ ແລະດ້ວຍໃຈຍິນດີຢ່າງເຕັມທີ່ ໄດ້ມອບພຣະອົງໃຫ້ແກ່ບຸດຂອງກຸສິກະ (ວິສະວາມິດຣະ)។
Verse 4
ततो वायुस्सुखस्पर्शो नीरजस्को ववौ तदा।विश्वामित्रगतं दृष्ट्वा रामं राजीवलोचनम्।।1.22.4।।
ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນພຣະຣາມຜູ້ມີນັຍນາດັ່ງດອກບົວ ເດີນໄປກັບວິສະວາມິດຣະ ລົມເຢັນອ່ອນໆອັນສຳຜັດສຸກ ແລະບໍ່ມີຝຸ່ນທະລຸງ ກໍພັດມາໃນຂະນະນັ້ນ។
Verse 5
पुष्पवृष्टिर्महत्यासीद्देवदुन्दुभिनिस्वनै:।शङ्खदुन्दुभिनिर्घोष: प्रयाते तु महात्मनि।।1.22.5।।
ເມື່ອມະຫາຕະມະເສດຈອອກເດີນທາງ ກໍມີຝົນດອກໄມ້ຕົກລົງຢ່າງໜາແນ່ນ; ສຽງກອງທິບຂອງເທວະດາກັງວານ ແລະສຽງສັງຂ໌ກັບກອງຕ່າງໆກໍຄຳຮ້ອງກຶກກ້ອງໄປທົ່ວ।
Verse 6
विश्वामित्रो ययावग्रे ततो रामो धनुर्धर:।काकपक्षधरो धन्वी तं च सौमित्रिरन्वगात्।।1.22.6।।
ວິສະວາມິດຣະໄປນຳໜ້າ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຣະຣາມຜູ້ເປັນນັກທະນູ ຖືຄັນທະນູຢູ່ໃນມື ເດີນຕາມຫຼັງ; ແລະພຣະລັກສະມະນະ ບຸດແຫ່ງສຸມິຕຣາ ນັກທະນູຜູ້ມີປອຍຜົມຂ້າງຂມັບ ກໍຕາມໄປດ້ວຍ។
Verse 7
कलापिनौ धनुष्पाणी शोभमानौ दिशो दश ।विश्वामित्रं महात्मानं त्रिशीर्षाविव पन्नगौ।।1.22.7।।अनुजग्मतुरक्षुद्रौ पितामहमिवाश्विनौ।
ສະພາຍກະບອກລູກສອນ ແລະຖືຄັນທະນູໃນມື ທັງສອງສ່ອງສະຫວ່າງໄປທົ່ວທິດທັງສິບ; ດຸດດັ່ງນາກສາມເສົາຄູ່ໜຶ່ງ ພວກເຂົາຕິດຕາມມະຫາຕະມະ ວິສວາມິດຣະ—ມີອານຸພາບບໍ່ເສື່ອມ—ເຫມືອນອັສວິນເທວະ ຕິດຕາມປິຕາມະຫາ ພຣະພຣະຫມາ.
Verse 8
तदा कुशिकपुत्रं तु धनुष्पाणी स्वलङ्कृतौ।।1.22.8।।बद्धगोधाङ्गुलित्राणौ खड्गवन्तौ महाद्युती ।कुमारौ चारुवपुषौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ।।1.22.9।।अनुयातौ श्रिया दीप्तौ शोभयेतामनिन्दितौ।स्थाणुं देवमिवाचिन्त्यं कुमाराविव पावकी ।।1.22.10।।
ເມື່ອນັ້ນ ພຣະຣາມ ແລະ ພຣະລັກສະມະນະ ສອງພີ່ນ້ອງ ໄດ້ຕິດຕາມບຸດແຫ່ງກຸສິກະ (ວິສວາມິດຣະ): ຖືຄັນທະນູ ແຕ່ງກາຍງາມ ນິ້ວແລະແຂນມີເຄື່ອງປ້ອງກັນສໍາລັບການຍິງທະນູ ມີດາບຄຽງກາຍ ສ່ອງສະຫວ່າງມີຣັດສະມີ ແລະຮູບງາມ. ພວກເຂົາເຈົ້າສະຫວ່າງໄສດ້ວຍສິຣີ ບໍ່ມີຕໍານິ ດຸດດັ່ງບຸດທັງສອງຂອງເທວະໄຟ ຕິດຕາມພຣະສະຖານຸ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ຢາກຈະຫຍັ່ງຮູ້.
Verse 9
तदा कुशिकपुत्रं तु धनुष्पाणी स्वलङ्कृतौ।।1.22.8।।बद्धगोधाङ्गुलित्राणौ खड्गवन्तौ महाद्युती ।कुमारौ चारुवपुषौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ।।1.22.9।।अनुयातौ श्रिया दीप्तौ शोभयेतामनिन्दितौ।स्थाणुं देवमिवाचिन्त्यं कुमाराविव पावकी ।।1.22.10।।
ເມື່ອນັ້ນ ພຣະຣາມ ແລະ ພຣະລັກສະມະນະ ສອງພີ່ນ້ອງ ໄດ້ຕິດຕາມບຸດແຫ່ງກຸສິກະ (ວິສວາມິດຣະ): ຖືຄັນທະນູ ແຕ່ງກາຍງາມ ນິ້ວແລະແຂນມີເຄື່ອງປ້ອງກັນສໍາລັບການຍິງທະນູ ມີດາບຄຽງກາຍ ສ່ອງສະຫວ່າງມີຣັດສະມີ ແລະຮູບງາມ. ພວກເຂົາເຈົ້າສະຫວ່າງໄສດ້ວຍສິຣີ ບໍ່ມີຕໍານິ ດຸດດັ່ງບຸດທັງສອງຂອງເທວະໄຟ ຕິດຕາມພຣະສະຖານຸ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ຢາກຈະຫຍັ່ງຮູ້.
Verse 10
तदा कुशिकपुत्रं तु धनुष्पाणी स्वलङ्कृतौ।।1.22.8।।बद्धगोधाङ्गुलित्राणौ खड्गवन्तौ महाद्युती ।कुमारौ चारुवपुषौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ।।1.22.9।।अनुयातौ श्रिया दीप्तौ शोभयेतामनिन्दितौ।स्थाणुं देवमिवाचिन्त्यं कुमाराविव पावकी ।।1.22.10।।
ໃນເວລານັ້ນ ສອງພີ່ນ້ອງກຸມານ ພຣະຣາມ ແລະ ພຣະລັກສະມະນະ—ຖືຄັນທະນູໃນມື ປະດັບອັນງາມ ມີເຄື່ອງປ້ອງກັນໜັງທີ່ນິ້ວແລະແຂນ ພົກດາບຂ້າງກາຍ ສ່ອງສະຫວ່າງແລະຮູບງາມ—ໄດ້ຕິດຕາມບຸດແຫ່ງກຸສິກະ (ວິສວາມິດຣະ) ໄປ. ທັງສອງເຈີດຈ້າດ້ວຍສິຣີ ແລະມີກິລິຍາອັນບໍ່ມີຕໍານິ ດັ່ງບຸດທັງສອງຂອງເທວະອັກນີ ອອກຕິດຕາມພຣະສິວະຜູ້ຫຍັ່ງຮູ້ຍາກ.
Verse 11
अध्यर्धयोजनं गत्वा सरय्वा दक्षिणे तटे।रामेति मधुरां वाणीं विश्वामित्रोऽभ्यभाषत।।1.22.11।।
ເມື່ອເດີນທາງໄປໄດ້ເກີນຄື່ງໂຢຊະນະເພີ່ມອີກນ້ອຍ ຕາມຝັ່ງໃຕ້ແຫ່ງແມ່ນ້ໍາສະຣະຍູ ວິສວາມິດຣະໄດ້ເອີ້ນພຣະຣາມດ້ວຍພຣະນາມ ແລະກ່າວດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອ່ອນຫວານ.
Verse 12
गृहाण वत्स सलिलं मा भूत्कालस्य पर्यय:।मन्त्रग्रामं गृहाण त्वं बलामतिबलां तथा।।1.22.12।।
“ລູກເອີຍ ຈົ່ງຮັບນ້ໍານີ້ໄວ້ໃນຝາມື ຢ່າໃຫ້ການຜັນຜວນແຫ່ງກາລະນໍາໃຫ້ຊ້າ. ຈົ່ງຮັບຫມູ່ມັນຕຣາຈາກເຮົາ ແລະຮັບມັນຕຣາ ‘ບະລາ’ ແລະ ‘ອະຕິບະລາ’ ດ້ວຍ.”
Verse 13
न श्रमो न ज्वरो वा ते न रूपस्य विपर्यय:।न च सुप्तं प्रमत्तं वा धर्षयिष्यन्ति नैऱृता:।।1.22.13।।
ສໍາລັບທ່ານ ຈະບໍ່ມີຄວາມເມື່ອຍລ້າ ຫຼືໄຂ້ ແລະຮູບງາມຈະບໍ່ເສື່ອມຖອຍ; ແມ່ນແຕ່ຍາມຫຼັບ ຫຼືຍາມເຜີຍ ພວກຣາກຊະສະກໍບໍ່ອາດຈະຈູ່ໂຈມທ່ານໄດ້
Verse 14
न बाह्वोस्सदृशो वीर्ये पृथिव्यामस्ति कश्चन।त्रिषु लोकेषु वै राम न भवेत्सदृशस्तव ।।1.22.14।।
ໂອ ພຣະຣາມາ ໃນໂລກມະນຸດນີ້ ບໍ່ມີໃຜເທົ່າທຽມກຳລັງແຂນຂອງທ່ານ; ແມ່ນແຕ່ໃນສາມໂລກກໍບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະທຽບໄດ້
Verse 15
न सौभाग्ये न दाक्षिण्ये न ज्ञाने बुद्धिनिश्चये।नोत्तरे प्रतिवक्तव्ये समो लोके तवाऽनघ।।1.22.15।।
ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ໃນໂລກນີ້ບໍ່ມີໃຜເທົ່າທຽມທ່ານ ທັງໃນສິຣິມົງຄຸນ ທັງໃນຄວາມເມດຕາແລະການເອື້ອເຟື້ອ ທັງໃນຄວາມຮູ້ແລະຄວາມໝັ້ນຄົງໃນດຸລຍະພິນິດ ແລະໃນການຕອບໃຫ້ຖືກການເມື່ອຈໍາເປັນຕ້ອງຕອບ
Verse 16
एतद्विद्याद्वये लब्धे भविता नास्ति ते सम:।बलात्वतिबला चैव सर्वज्ञानस्य मातरौ।।1.22.16।।
ເມື່ອທ່ານໄດ້ຮັບວິຊາສອງປະການນີ້ແລ້ວ ຈະບໍ່ມີໃຜເທົ່າທຽມທ່ານ ທັງໃນປັດຈຸບັນແລະອະນາຄົດ; ເພາະ “ພະລະ” ແລະ “ອະຕິພະລະ” ເປັນດຸດມານດາແຫ່ງສັບພະວິຊາທັງປວງ
Verse 17
क्षुत्पिपासे न ते राम भविष्येते नरोत्तम ।बलामतिबलां चैव पठत: पथि राघव।।1.22.17।।
ໂອ ພຣະຣາມາ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ, ໂອ ຣາຆະວະ ຖ້າທ່ານສວດສາທະຍາຍ “ພະລະ” ແລະ “ອະຕິພະລະ” ໃນລະຫວ່າງເດີນທາງ ຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍນ້ໍາຈະບໍ່ມາລົບກວນທ່ານ
Verse 18
विद्याद्वयमधीयाने यशश्चाप्यतुलं त्वयि।पितामहसुते ह्येते विद्ये तेजस्समन्विते।।1.22.18।।प्रदातुं तव काकुत्स्थ सदृशस्त्वं हि धार्मिक।
ຖ້າເຈົ້າສຶກສາວິທະຍາສອງປະການນີ້ ຍົດຊື່ສຽງອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ຈະເພີ່ມພູນໃນເຈົ້າ. ວິທະຍາອັນສ່ອງສະຫວ່າງສອງນີ້ ກ່າວກັນວ່າເປັນທິດາສອງອົງຂອງປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ). ໂອ ກາກຸດສະຖະ, ເຈົ້າເປັນຜູ້ທຳມະ ແລະສົມຄວນຮັບວິທະຍານີ້ແທ້.
Verse 19
कामं बहुगुणास्सर्वे त्वय्येते नात्र संशय:। तपसा सम्भृते चैते बहुरूपे भविष्यत:।।1.22.19।।
ແທ້ຈິງ ຄຸນຄ່າຫຼາຍປະການທັງໝົດນີ້ມີຢູ່ໃນເຈົ້າ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແລະເມື່ອວິທະຍາສອງນີ້ໄດ້ຮັບການເສີມແຮງດ້ວຍຕະປະ (ຕະປັດສະຍາ) ມັນຈະປາກົດເປັນຫຼາຍຮູບແບບເພື່ອຮັບໃຊ້ເຈົ້າ.
Verse 20
ततो रामो जलं स्पृष्ट्वा प्रहृष्टवदनश्शुचि:।प्रतिजग्राह ते विद्ये महर्षेर्भावितात्मन:।।1.22.20।।
ຕໍ່ມາ ພຣະຣາມໄດ້ແຕະນ້ຳເພື່ອຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະດ້ວຍໃບໜ້າອັນປິຕິຍິນດີ ໄດ້ຮັບວິທະຍາທັງສອງນັ້ນຈາກມະຫາຣິສິຜູ້ມີອາດມັນອັນບໍ່ມີມົນທິນ ແລະຖືກບໍລິບູນດ້ວຍທາງທຳ.
Verse 21
विद्यासमुदितो रामश्शुशुभे भूरिविक्रम:।सहस्ररश्मिर्भगवान् शरदीव दिवाकर:।।1.22.21।। गुरुकार्याणि सर्वाणि नियुज्य कुशिकात्मजे।ऊषुस्तां रजनीं तत्र सरय्वां सुसुखं त्रय:।।1.22.22।।
ເມື່ອອຸດົມດ້ວຍວິທະຍາ ພຣະຣາມຜູ້ມີວິກຣະມະຫານກໍສ່ອງສະຫວ່າງ ດຸດດັ່ງພຣະອາທິດຜູ້ເປັນພຣະພະຄະວານ ມີພັນລຳແສງໃນລະດູສາຣະທ. ແລ້ວເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດກິດຮັບໃຊ້ຄູອາຈານທັງປວງແກ່ບຸດຂອງກຸສິກະ (ວິສະວາມິດຣະ) ຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ທັງສາມພຣະອົງໄດ້ພັກຄືນນັ້ນຢູ່ຂ້າງຝັ່ງແມ່ນ້ຳສະຣະຍູ ດ້ວຍຄວາມຜາສຸກຢ່າງຍິ່ງ.
Verse 22
विद्यासमुदितो रामश्शुशुभे भूरिविक्रम:।सहस्ररश्मिर्भगवान् शरदीव दिवाकर:।।1.22.21।। गुरुकार्याणि सर्वाणि नियुज्य कुशिकात्मजे।ऊषुस्तां रजनीं तत्र सरय्वां सुसुखं त्रय:।।1.22.22।।
ເມື່ອອຸດົມດ້ວຍວິທະຍາ ພຣະຣາມຜູ້ມີວິກຣະມະຫານກໍສ່ອງສະຫວ່າງ ດຸດດັ່ງພຣະອາທິດຜູ້ເປັນພຣະພະຄະວານ ມີພັນລຳແສງໃນລະດູສາຣະທ. ແລ້ວເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດກິດຮັບໃຊ້ຄູອາຈານທັງປວງແກ່ບຸດຂອງກຸສິກະ (ວິສະວາມິດຣະ) ຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ທັງສາມພຣະອົງໄດ້ພັກຄືນນັ້ນຢູ່ຂ້າງຝັ່ງແມ່ນ້ຳສະຣະຍູ ດ້ວຍຄວາມຜາສຸກຢ່າງຍິ່ງ.
Verse 23
दशरथनृपसूनुसत्तमाभ्यां तृणशयनेऽनुचिते सहोषिताभ्याम्। कुशिकसुतवचोऽनुलालिताभ्यां सुखमिव सा विबभौ विभावरी च।।1.22.23।।
ໃນຄືນນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ພຣະໂອຣສຜູ້ປະເສີດທັງສອງຂອງພຣະຣາຊາທະສະຣະຖ ຈະໄດ້ນອນຮ່ວມກັນເທິງທີ່ນອນຫຍ້າອັນບໍ່ຄຸ້ນ ຄືນນັ້ນກໍດູປານດັ່ງມີຄວາມສຸກ; ເພາະຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນຂອງບຸດແຫ່ງກຸສິກ (ວິສະວາມິດຣະ) ໄດ້ປອບໂລມໃຫ້ຊື່ນໃຈ.
Verse 24
ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບຂໍ້ຄວາມສັນສະກຣິດຂອງຄາຖານີ້ ກະລຸນາສົ່ງສະໂລກ ບາລະການຑະ 22 ຂໍ້ 24 ເປັນອັກສອນເທວະນາກະຣີ ຫຼືຮູບພາບທີ່ຊັດເຈນ ເພື່ອໃຫ້ຂ້ອຍແປໄດ້ຖືກຕ້ອງ ແລະເໝາະສຳລັບການອ່ານດ້ວຍສັດທາ.
Frequently Asked Questions
The pivotal action is Daśaratha’s consent to place his young heir under Viśvāmitra’s ascetic guardianship—an ethics-of-duty decision where royal attachment yields to a higher protective obligation toward sages and social order.
Knowledge is transmitted through ritual purity, timely obedience, and guru-sevā: Bala and Atibala exemplify mantra as disciplined power that preserves bodily steadiness and moral agency, enabling dharmic action without exhaustion, fear, or distraction.
The Sarayū River’s southern bank functions as a liminal training-space where courtly life transitions into forest-ascetic praxis; the svastyayana farewell rite and water-taking gesture mark the cultural protocols of departure and initiation.
Read Valmiki Ramayana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.