Tīrtha-vidhi (Procedure for Holy Places) — Prayāgarāja-māhātmya

Verse 1

वसिष्ठ उवाच । एतच्छ्रुत्वा तु भूपाल मोहिनी विधिनंदिनी । पुरुषोत्तममाहात्म्यं भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् ॥ १ ॥

ວະສິດຖະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງນີ້ແລ້ວ ໂມຫິນີ ທິດາອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງ ພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ຮັບຟັງມະຫາຕະມະຂອງ ປຸຣຸສົດຕະມະ ຜູ້ປະທານທັງພຸກຕິ ແລະ ມຸກຕິ.

Verse 2

पुनः पप्रच्छ तं विप्रं वसुं स्वस्य पुरोहितम् । मोहिन्युवाच । श्रुतमत्यद्भुतं विप्र पुरुषोत्तमसंभवम् ॥ २ ॥

ຕໍ່ມາ ໂມຫິນີ ໄດ້ຖາມອີກຄັ້ງຕໍ່ ພຣາຫມັນ ວະສຸ ຜູ້ເປັນປຸໂຣຫິດຂອງນາງ: “ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງເລື່ອງອັນນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ ກ່ຽວກັບການປາກົດຂອງ ປຸຣຸສົດຕະມະ.”

Verse 3

माहात्म्यं चाधुना ब्रूहि प्रयागस्यापि सुव्रत । तीर्थराजः प्रयागाख्यः श्रुतः पूर्वं मया गुरो ॥ ३ ॥

ບັດນີ້ ຂໍທ່ານຈົ່ງກ່າວມະຫາຕະມະອັນສັກສິດຂອງ ປຣະຍາກ ດ້ວຍ, ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ; ກ່ອນນີ້ ໂອ ອາຈານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນວ່າ ຕີຣຖະທີ່ເອີ້ນວ່າ ປຣະຍາກ ແມ່ນ “ຣາຊາແຫ່ງຕີຣຖະ”

Verse 4

तन्माहात्म्यं ममाख्याहि तीर्थयात्राविधानयुक् । स मान्यानां विशेषाणां तीर्थानां गमने द्विज ॥ ४ ॥

ຂໍທ່ານເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງເຖິງມະຫາອານຸພາບອັນສັກສິດຂອງທີຣຖະນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍລະບຽບວິທີແຫ່ງການເດີນທາງຈາລິກ; ແລະຂໍໃຫ້ທ່ານ, ໂອ ພຣາຫມັນ, ກ່າວເຖິງການໄປຫາທີຣຖະທີ່ຖືກນັບຖື ແລະໂດດເດັ່ນເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍ।

Verse 5

यत्कर्त्तव्यं च विधिना नृभिर्द्धर्मपरायणैः । तच्छ्रुत्वा स द्विजो राजन्मोहिन्या भाषितं वचः ॥ ५ ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເມື່ອພຣາຫມັນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງນັ້ນ ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາທີ່ໂມຫິນີກ່າວ ອັນບອກເຖິງສິ່ງທີ່ຜູ້ຄົນຜູ້ຍຶດທຳມະຕ້ອງປະພຶດຕາມວິທີ, ທ່ານກໍໄດ້ຕອບຮັບ ແລະປະຕິບັດຕາມນັ້ນ.

Verse 6

सामान्यविधिपूर्वं तत्प्रयागाख्यानमब्रवीत् । वसुरुवाच । श्रृणु भद्रे प्रवक्ष्यामि तीर्थाभिगमने विधिम् ॥ ६ ॥

ເມື່ອກ່າວຖຶງລະບຽບທົ່ວໄປກ່ອນແລ້ວ ທ່ານຈຶ່ງເລົ່າຕໍ່ເຖິງນິທານແຫ່ງປຣະຍາກ. ວະສຸກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍວິທີອັນຖືກຕ້ອງໃນການເຂົ້າໄປຫາທີຣຖະ.”

Verse 7

यं समाश्रित्य मनुजो यथोक्तं फलमाप्नुयात् । तीर्थाभिगमनं पुण्यं यज्ञैरपि विशिष्यते ॥ ७ ॥

ຜູ້ໃດອາໄສພຶ່ງພາມັນ ກໍຈະໄດ້ຮັບຜົນຕາມທີ່ກ່າວໄວ້. ການໄປຫາທີຣຖະເປັນກຸສົນອັນບໍລິສຸດ ແລະຖືກຍົກຍ້ອງວ່າຍິ່ງກວ່າພິທີຍັດຍະ (yajña) ເສຍອີກ.

Verse 8

अनुपोष्य त्रिरात्राणि तीर्थान्यप्यभिगम्य च । अदत्त्वा कांचनं गाश्च दारिद्रो जायते नरः ॥ ८ ॥

ແມ່ນແຕ່ຈະອົບພອດອາຫານສາມຄືນ ແລະໄດ້ໄປຢ້ຽມຢາມທີຣຖະຫຼາຍແຫ່ງແລ້ວກໍຕາມ, ຜູ້ຊາຍຜູ້ບໍ່ໄດ້ຖວາຍທານເປັນຄໍາ (ທອງ) ແລະງົວ ຈະກາຍເປັນຄົນຍາກຈົນ.

Verse 9

अग्निष्टोमादिभिर्यज्ञैरिष्ट्वा विपुलदक्षिणैः । न तत्फलमवाप्नोति तीर्थाभिगमनेन यत् ॥ ९ ॥

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ປະກອບຍັດຍະເຊັ່ນ ອັກນິສໂຕມ ແລະອື່ນໆ ພ້ອມດ້ວຍທານອັນຫຼາຍ ກໍບໍ່ອາດໄດ້ຮັບຜົນອັນສູງສຸດ ເທົ່າກັບຜົນຈາກການໄປສູ່ຕີຣຖະອັນສັກສິດໄດ້।

Verse 10

अज्ञानेनापि यस्येह तीर्थामिगमनं भवेत् । सर्वकामसमृद्धः स स्वर्गलोके महीयते ॥ १० ॥

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດໃນໂລກນີ້ ໄປຫາຕີຣຖະດ້ວຍຄວາມບໍ່ຮູ້ (ບໍ່ເຂົ້າໃຈບຸນຄຸນຢ່າງເຕັມ) ຜູ້ນັ້ນກໍຈະສົມບູນດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາທຸກປະການ ແລະໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນໂລກສະຫວັນ।

Verse 11

स्थानं च लभते नित्यं धनधान्यसमाकुलम् । ऐश्वर्यज्ञानसंपूर्णः सदा भवति भोगवान् ॥ ११ ॥

ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຖານະອັນໝັ້ນຄົງຢູ່ເປັນນິດ ອຸດົມດ້ວຍຊັບສິນແລະເຂົ້າຂອງ; ພ້ອມດ້ວຍອຳນາດສິຣິແລະປັນຍາ ແລະເປັນຜູ້ເສວຍສຸກອັນຊອບທຳຢູ່ເສມອ.

Verse 12

तारिताः पितररतेन नरकात्प्रपितामहाः । यस्य हस्तौ च पादौ च मनश्चैव सुसंयतम् ॥ १२ ॥

ດ້ວຍຜູ້ທີ່ຍິນດີໃນການບຳເລີງພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ແມ່ນແຕ່ປູ່ທວດກໍຖືກຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຈາກນະຣົກ; ຜູ້ນັ້ນມື ເທົ້າ ແລະໃຈ ຖືກສຳລວມດີ.

Verse 13

विद्या तपश्च कीर्तिश्च स तीर्थफलमश्नुते । प्रतिग्रहादपावृत्तः संतुष्टो येन केनचित् ॥ १३ ॥

ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຕີຣຖະຢ່າງແທ້ຈິງ—ດ້ວຍວິຊາ ຕະປະ ແລະກຽດສັກສີ; ເປັນຜູ້ຫັນຫນີຈາກການຮັບຂອງຂວັນ ແລະພໍໃຈກັບສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ມາ.

Verse 14

अहंकारविमुक्तश्च स तीर्थफलमाप्नुयात । अकल्पको निरारम्भो लघ्वाहारो जितेंद्रियः ॥ १४ ॥

ຜູ້ທີ່ພົ້ນຈາກອະຫັງກາຣ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນແທ້ຂອງການໄປຈາລິກທີ່ຕີຣຖະ. ດຳລົງຊີວິດຢ່າງງ່າຍ ບໍ່ເລີ່ມກິດໃໝ່ ກິນອາຫານເບົາ ແລະຊະນະອິນທຣີຍະ—ຜູ້ນັ້ນໄດ້ປະໂຫຍດແທ້ຂອງທີ່ສັກສິດ.

Verse 15

विनुक्तः सर्वसंगैस्तु स तीर्थफलभाग्भवेत् । तीर्थान्यनुसरन्धीरः श्रद्दधानः समाहितः ॥ १५ ॥

ຜູ້ທີ່ພົ້ນຈາກການຍຶດຕິດທັງປວງ ຍ່ອມເປັນຜູ້ຮັບຜົນຂອງຕີຣຖະຢ່າງແທ້. ມີໃຈໝັ້ນຄົງ ຕິດຕາມຕີຣຖະຕ່າງໆ ດ້ວຍສັດທາ ແລະໃຈຮວບຮວມ—ຍ່ອມໄດ້ບຸນນັ້ນ.

Verse 16

कृतपापो विशुध्येत्तु किं पुनः शुद्धकर्मकृत् । अश्रद्दधानः पापार्तो नास्तिकोऽच्छिन्नसंशयः ॥ १६ ॥

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ເຄີຍກໍ່ບາບກໍຍັງສາມາດຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ—ຍິ່ງກວ່ານັ້ນອີກສຳລັບຜູ້ປະພຶດກຳດີບໍລິສຸດ. ແຕ່ຜູ້ບໍ່ມີສັດທາ ຖືກບາບບີບຄັ້ນ ເປັນນາສຕິກ ແລະມີຄວາມສົງໄສບໍ່ຂາດ—ບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດນັ້ນ.

Verse 17

हेतुनिष्टश्च पंचैते न तीर्थफलभागिनः । नृणां पापकृतां तीर्थे पापस्य शमनं भवेत् ॥ १७ ॥

ຄົນຫ້າປະເພດນີ້—ຜູ້ຍຶດຕິດແຕ່ເຫດຜົນລ້ວນໆ—ບໍ່ໄດ້ຮັບສ່ວນໃນຜົນຂອງຕີຣຖະ. ສຳລັບຜູ້ກໍ່ບາບ ຕີຣຖະເປັນທາງໃຫ້ບາບສົງບົບລົງ.

Verse 18

यथोक्तफलदं तीर्थं भवेच्छुद्धात्मनां नृणाम् । कामं क्रोधं च लोभं च यो जित्वा तीर्थमाविशेत् । न तेन किञ्चिदप्राप्तं तीर्थाभिगमनाद्भवेत् । तीर्थानि च यथाक्तेन विधिना संचरंति ये । सर्वद्वंद्वसहा धीरास्ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १८ ॥

ຕີຣຖະທີ່ໃຫ້ຜົນຕາມທີ່ຄຳພີກ່າວໄວ້ ຈະເກີດຜົນແກ່ຄົນທີ່ໃຈບໍລິສຸດເທົ່ານັ້ນ. ຜູ້ໃດຊະນະກາມະ ໂກຣດະ ແລະໂລພະ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ຕີຣຖະ—ຈາກການໄປຕີຣຖະນັ້ນ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ລາວບໍ່ໄດ້. ແລະຜູ້ທີ່ເດີນທາງຕາມຕີຣຖະທັງຫຼາຍຕາມວິທີທີ່ກຳນົດ ມີໃຈໝັ້ນຄົງ ອົດທົນຕໍ່ຄູ່ຕົກຕ່າງທັງປວງ—ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນໄປສູ່ສະຫວັນ.

Verse 19

गंगादितीर्थेषु वसंति मत्स्या देवालये पक्षिगणाश्च संति । भावोज्झितास्ते न फलं लभंते तीर्थाच्च देवायतनाच्च मुख्यात् ॥ १९ ॥

ປາອາໄສຢູ່ໃນທີ່ຂ້າມນ້ຳອັນສັກສິດ ເຊັ່ນ ແມ່ນ້ຳຄັງຄາ; ແລະຝູງນົກກໍອາໄສຢູ່ໃນວັດພຣະ. ແຕ່ເພາະຂາດ «ພາວະ» ແຫ່ງພັກຕິ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນທາງວິນຍານ ແມ່ນແຕ່ຈາກຕີຣຖະທີ່ສູງສຸດ ຫຼືສະຖານສັກກາລະອັນປະເສີດກໍຕາມ।

Verse 20

भावं ततो हृत्कमले निधाय तीर्थानि सेवेत समाहितात्मा । या तीर्थयात्रा कथिता मुनींद्रैः कृता प्रयुक्ता ह्यनुमोदिता च ॥ २० ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງນໍາ «ພາວະ» ນັ້ນໄວ້ໃນດອກບົວແຫ່ງຫົວໃຈ; ຜູ້ຝຶກຕົນຄວນຮັບໃຊ້ ແລະໄປນະມັດສະການຕີຣຖະດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງໝັ້ນ. ການຈາລິກໄປຕີຣຖະແບບນີ້ ຖືກປະກາດໂດຍມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ໄດ້ປະຕິບັດ ໄດ້ກໍາຊັບຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະໄດ້ອະນຸໂມທະນາແທ້ໆ।

Verse 21

तां ब्रह्मचारी विधिवत्करोति सुसंयतो गुरुणा संनियुक्तः । सर्वस्वनाशेऽप्यथवाल्पपक्षे स ब्राह्मणानग्रत एव कृत्वा ॥ २१ ॥

ພຣະພົວພັນພຣະພຣົມຈາຣິນ ຜູ້ສໍາລວມດີ ແລະໄດ້ຮັບມອບໝາຍໂດຍຄູບາອາຈານ ປະຕິບັດພິທີນັ້ນຕາມວິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ແມ່ນແຕ່ເມື່ອຊັບສິນທັງໝົດສູນເສຍ ຫຼືມີແຕ່ສ່ວນນ້ອຍ ກໍຄວນເຮັດໂດຍຍົກພຣາຫມະນະໄວ້ເປັນອັນດັບທໍາອິດ।

Verse 22

यज्ञाधिकारेऽप्यथवा निवृत्ते विप्रस्तु तीर्थानि परिभ्रमेच्च । तीर्थेष्वलं यज्ञफलं हि यस्मात्प्रोक्तं मुनींद्रैरमलस्वभावैः ॥ २२ ॥

ບໍ່ວ່າຍັງມີສິດທີ່ຈະປະກອບຍັດຍະ (ຍັກຍະ) ຫຼືໄດ້ຖອນຕົນອອກຈາກມັນແລ້ວ ພຣາຫມະນະຄວນຈາລິກໄປຕາມຕີຣຖະອັນສັກສິດ. ເພາະໃນຕີຣຖະນັ້ນ ໄດ້ຮັບຜົນຂອງຍັດຍະຢ່າງເຕັມທີ່—ດັ່ງທີ່ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ມີທໍາມະອັນບໍລິສຸດ ໄດ້ປະກາດໄວ້।

Verse 23

यस्येष्टियज्ञेष्वधिकारितास्ति वरं गृहं गृहधर्माश्च सर्वे । एवं गृहस्ताश्रमसंस्थितस्य तीर्थे गतिः पूर्वतरैर्निषिद्धा । सर्वाणि तीर्थान्यपि चाग्निहोत्रतुल्यानि नैवेति वदंति केचित् ॥ २३ ॥

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ມີສິດປະກອບອິດຕິ-ຍັກຍະ (iṣṭi) ຊີວິດເຮືອນ (gṛhastha) ແມ່ນດີທີ່ສຸດ ພ້ອມດ້ວຍໜ້າທີ່ທັງປວງຂອງຄົນເຮືອນ. ດັ່ງນັ້ນ ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຕັ້ງໝັ້ນໃນອາສຣົມຄົນເຮືອນ ການອອກໄປຈາລິກຕີຣຖະ ຖືກບັນພະບຸລຸດຫ້າມໄວ້. ບາງຄົນຍັງກ່າວອີກວ່າ ຕີຣຖະທັງໝົດບໍ່ເທົ່າກັບອັກນິໂຫຕຣະ (Agnihotra) ແທ້ໆ।

Verse 24

यो यः कश्चित्तीर्थयात्रां तु गच्छेत्सुसंयतः स च पूर्वं गृहेषु । कृतावासः शुचिरप्रमत्तः संपूजयेद्भक्तिनम्रो गणेशम् ॥ २४ ॥

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຈະໄປຈາລິກທີ່ຕີຣຖະອັນສັກສິດ ຄວນໄປດ້ວຍການສຳລວມຕົນ; ແລະກ່ອນອອກເດີນທາງ ຢູ່ໃນເຮືອນໃຫ້ຈັດການທີ່ພັກແລະການຕຽມພ້ອມ ຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດ ແລະຄວາມຕື່ນຮູ້ ແລ້ວບູຊາພຣະຄະເນຊະດ້ວຍພັກຕິ ແລະຄວາມນອບນ້ອມ।

Verse 25

देवान्पितॄन्ब्राह्मणांश्चैव साधून्धीमान्विप्रो वित्तशक्त्या प्रयत्नात् । प्रत्यागतश्चापि पुनस्तथैव देवान्पितृन्ब्राह्मणान्पूजयेच्च ॥ २५ ॥

ພຣາຫມັນຜູ້ມີປັນຍາ ຄວນພະຍາຍາມຕາມກຳລັງຊັບຂອງຕົນ ເພື່ອນອບນ້ອມບູຊາເທວະ, ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ), ພຣາຫມັນ, ແລະສາທຸ. ແລະເມື່ອກັບຄືນຈາກພິທີຫຼືການເດີນທາງ ກໍຄວນບູຊາເທວະ, ປິຕຣະ, ແລະພຣາຫມັນອີກຄັ້ງໃນທຳນອງດຽວກັນ।

Verse 26

एवं कुर्वतस्तस्य तीर्थाद्यदुक्तं फलं तत्स्यान्नात्र संदेहलेशः ॥ २६ ॥

ຜູ້ໃດປະພຶດຕາມນີ້ ຜົນທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ສຳລັບຕີຣຖະ ແລະພິທີທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ—ບໍ່ມີເງົາແຫ່ງຄວາມສົງໄສແມ່ນແຕ່ນ້ອຍໜຶ່ງ।

Verse 27

गच्छन्देशान्तरं यस्तु श्राद्धं कुर्यात्स सर्पिषा । यात्रार्थमिति तत्प्रोक्तं प्रवेशे च संशयः ॥ २७ ॥

ຜູ້ທີ່ກຳລັງອອກເດີນທາງໄປດິນແດນອື່ນ ຖ້າເຮັດພິທີສຣາດທະດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ນັ້ນຖືກກ່າວວ່າເພື່ອຈຸດປະສົງແຫ່ງການເດີນທາງ; ແຕ່ໃນເວລາເຂົ້າກັບ/ກັບຄືນ ຍັງມີຄວາມສົງໄສຢູ່।

Verse 28

प्रयागे तीर्थयात्रायां पितृमातृवियोगतः । कचानां वपनं कुर्याद् वृथा न विकचो भवेत् ॥ २८ ॥

ໃນການຈາລິກໄປຕີຣຖະພຣະຍາກ (Prayāga) ຜູ້ທີ່ພັດພາກຈາກພໍ່ແມ່ ຫຼືຂາດພໍ່ແມ່ ຄວນໂກນຜົມເປັນພິທີໄວ້ທຸກ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ກາຍເປັນຄົນຫົວໂລ້ນໂດຍປາສະຈາກເຫດຜົນ।

Verse 29

उद्यतश्चेद्गयां गंतुं श्राद्धं कृत्वा विधानतः । विधाय कार्पटीवेषं कृत्वा ग्रामप्रदक्षिणाम् ॥ २९ ॥

ຖ້າຜູ້ໃດກຳລັງຈະໄປກາຍາ (Gayā) ແລ້ວ—ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີ Śrāddha ຕາມວິທີການຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ຄວນນຸ່ງຫົ່ມຮູບແບບນັກຂໍທານ (kārpaṭī) ແລະເດີນວຽນຂວາຮອບບ້ານ।

Verse 30

ततो ग्रामांतरं गत्वा श्राद्धशेषस्य भोजनम् । ततः प्रतिदिनं गच्छैत्प्रतिग्रहविवर्जितः ॥ ३० ॥

ແລ້ວຈຶ່ງໄປບ້ານອື່ນ ແລະກິນແຕ່ອາຫານທີ່ເຫຼືອຈາກພິທີ Śrāddha ເທົ່ານັ້ນ। ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຄວນເດີນທາງຕໍ່ໄປທຸກມື້ ໂດຍບໍ່ຮັບຂອງຖວາຍ (pratigraha)។

Verse 31

पदेपदेऽश्वमेधस्य स्यात्फलं गच्छतो गयाम् । बलीवर्दसमारूढस्तीर्थं यो याति सुव्रते ॥ ३१ ॥

ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ! ທຸກກ້າວຂອງຜູ້ທີ່ເດີນໄປກາຍາ (Gayā) ຍ່ອມເກີດຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີອັສວເມດະ (Aśvamedha). ແລະຜູ້ໃດຂີ່ງົວຜູ້ (balīvarda) ໄປຫາທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດ (tīrtha) ກໍໄດ້ບຸນນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 32

नरके वसते घोरे गवां क्रोधो हि दारुणः । सलिलं च न गृह्णंति पितरस्तस्य देहिनः ॥ ३२ ॥

ເຂົາຈະຢູ່ໃນນະລົກອັນນ່າຢ້ານກົວ ເພາະຄວາມໂກດຂອງງົວທັງຫຼາຍນັ້ນຮ້າຍແຮງຢ່າງແທ້ຈິງ। ແລະບັນພະບຸລຸດ (Pitṛs) ຂອງຜູ້ນັ້ນ ບໍ່ຮັບແມ່ນແຕ່ນ້ຳຖວາຍທີ່ເຂົາຖວາຍເລີຍ।

Verse 33

ऐश्वर्याल्लोभमोहाद्वा गच्छेद्यानेन यो नरः । निष्फलं तस्य तत्तीर्थं तस्माद्यान विवर्जयेत् ॥ ३३ ॥

ຖ້າຊາຍຜູ້ໃດໄປຫາທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດ (tīrtha) ໂດຍພາຫະນະ ເນື່ອງຈາກຢາກອວດອຳນາດ ຫຼືເພາະຄວາມໂລບ ແລະຄວາມຫຼົງ ການໄປນັ້ນຈະໄຮ້ຜົນສຳລັບເຂົາ; ດັ່ງນັ້ນຄວນຫຼີກເວັ້ນພາຫະນະທີ່ເກີດອະຫັງການ।

Verse 34

गोयाने गोवधः प्रोक्तो हययाने तु निष्फलम् । नरयाने तदर्द्धं स्यात्पद्भ्यां तच्च चतुर्गुणम् ॥ ३४ ॥

ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ ການເດີນທາງດ້ວຍລົດງົວ ເທົ່າກັບບາບຂ້າງົວ; ການໄປດ້ວຍລົດມ້າ ບໍ່ເກີດຜົນ. ຖ້າໄປດ້ວຍຍານທີ່ຄົນຫາມ (ປາລັງກິນ) ຄວາມຜິດເປັນເພີງຄື່ງ; ແລະຖ້າເດີນທາງດ້ວຍຕີນ ຄວາມຜິດນັ້ນເພີ່ມເປັນສີ່ເທົ່າ។

Verse 35

वर्षातपादिके छत्री दंडी शर्करकंटके । शरीरत्राणकामोऽसौ सोपानत्कः सदा व्रजेत् ॥ ३५ ॥

ໃນເວລາຝົນແລະແດດຮ້ອນ ຄວນເດີນທາງຢູ່ເສມອດ້ວຍຮົ່ມແລະໄມ້ເທົ້າ. ແລະເມື່ອທາງເຕັມໄປດ້ວຍກອນຫີນຫຼືໜາມ ຜູ້ປາດຖະໜາປົກປ້ອງກາຍ ຄວນໃສ່ເກີບເດີນໄປເສມອ.

Verse 36

तीर्थं प्राप्यानुषंगेण स्नानं तीर्थे समाचरन् । स्रानजं फलमाप्नोति तीर्थयात्राफलं न तु ॥ ३६ ॥

ຜູ້ໃດໄປຮອດຕີຣຖະ (ສະຖານທີ່ສັກສິດ) ໂດຍບັງເອີນ ແລ້ວອາບນ້ຳຢູ່ຕີຣຖະນັ້ນ ຈະໄດ້ພຽງຜົນຈາກການອາບນ້ຳ ບໍ່ແມ່ນບຸນຜົນເຕັມຂອງການເດີນທາງຈົ່ງໃຈໄປຕີຣຖະ.

Verse 37

षोडशांशं स लभते यः परार्थेन गच्छति । अर्द्धं तीर्थफलं तस्य यः प्रसंगेन गच्छति ॥ ३७ ॥

ຜູ້ໃດໄປຕີຣຖະເພື່ອວຽກຂອງຄົນອື່ນ ຈະໄດ້ພຽງໜຶ່ງໃນສິບຫົກສ່ວນຂອງບຸນ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ໄປເນື່ອງຈາກການຄົບຄົນ ຫຼືໂອກາດພາໃຫ້ໄປ ຈະໄດ້ຄື່ງໜຶ່ງຂອງຜົນຕີຣຖະ.

Verse 38

तीर्थेषु ब्राह्मणं नैव परीक्षेत कदाचन । अत्रार्थिनमनुप्राप्तं भोज्यं तं मनुरब्रवीत् ॥ ३८ ॥

ໃນບັນດາຕີຣຖະ ບໍ່ຄວນທົດສອບ ຫຼືກວດສອບພຣາຫມັນເລີຍ. ທີ່ນີ້ ມະນູໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ ຜູ້ຂັດສົນທີ່ມາຮ້ອງຂໍ ຄວນໄດ້ຮັບອາຫານເລີ້ຍງດູ.

Verse 39

सक्तुभिः पिंडदानं च संयावैः पायसेन वा । बदरामलकैर्वापि पिण्याकैर्वा सुलोचने ॥ ३९ ॥

ໂອ ນາງຜູ້ມີດວງຕາງາມ! ການຖວາຍປິນດາ (piṇḍa) ອາດເຮັດດ້ວຍແປ້ງບາເລຄົ້ວ, ຫຼື ເຄັກ saṃyāva, ຫຼື ຂ້າວຫວານ pāyasa; ຫຼືດ້ວຍໝາກບະດາຣາ ແລະ ໝາກ āmalaka, ຫຼື ກາກນ້ຳມັນ (oil-cake) ກໍໄດ້.

Verse 40

श्राद्धं तु तत्र कर्तव्यमर्च्चावाहनवर्जितम् । श्वध्वांक्षगृध्रपापानां नैव दृष्टिहतं च यत् ॥ ४० ॥

ແຕ່ໃນທີ່ນັ້ນ ຄວນເຮັດພິທີ śrāddha ໂດຍບໍ່ມີການເຊີນພິຕຣຶ (Pitṛs) ຜ່ານພິທີບູຊາແລະອາວາຫນະ (arcā-āvāhana) ຢ່າງເປັນທາງການ; ແລະຢ່າໃຫ້ພິທີນັ້ນເສຍໄປເນື່ອງຈາກການເຫັນ ຫຼືການລົບກວນຂອງຫມາ, ນົກກາ, ນົກອິນຊີກິນຊາກ, ແລະຄົນຊົ່ວຜູ້ມີບາບ.

Verse 41

श्राद्धं तु तैर्थिकं प्रोक्तं पितॄणां तृप्तिकारकम् । अकालेऽप्यथवा काले तीर्थश्राद्धं तथा नरैः ॥ ४१ ॥

śrāddha ທີ່ເຮັດໃນທີ່ສັກສິດ tīrtha ຖືກກ່າວວ່າ ເປັນເຫດໃຫ້ພິຕຣຶ (Pitṛs) ອິ່ມໃຈ. ດັ່ງນັ້ນ ມະນຸດຄວນເຮັດ tīrtha-śrāddha ນີ້ ຈະເປັນເວລາບໍ່ຖືກກໍຕາມ ຫຼື ເວລາຖືກຕ້ອງກໍຕາມ.

Verse 42

प्राप्तैरेव सदा तत्र कर्तव्यं पितृतर्पणम् । विलंबो नैव कर्तव्यो नैव विघ्नं समाचरेत् ॥ ४२ ॥

ໃນທີ່ນັ້ນເອງ ໃຊ້ແຕ່ສິ່ງທີ່ໄດ້ມາ ຄວນເຮັດ tarpaṇa ຖວາຍນ້ຳແດ່ພິຕຣຶ (Pitṛs) ຢູ່ເສມອ. ຢ່າຊັກຊ້າເລີຍ ແລະຢ່າກໍ່ ຫຼືຮັບເອົາອຸປະສັກໃດໆ.

Verse 43

प्रतिकृतिं कुशमयीं तीर्थवारिणि मज्जयेत् । यमुद्दिश्य विशालाक्षि सोऽष्टमांशं फलं लभेत् ॥ ४३ ॥

ໂອ ນາງຕາໃຫຍ່, ຄວນເຮັດຮູບຕົວແທນດ້ວຍຫຍ້າ kuśa ແລ້ວນຳໄປຈຸ່ມໃນນ້ຳ tīrtha ອັນສັກສິດ. ຜູ້ໃດທີ່ຖືກອຸທິດໃຫ້, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນໜຶ່ງສ່ວນແປດ.

Verse 44

कुशोऽसि कुशपुत्रोऽसि ब्रह्मणा निर्मितः पुरा । त्वयि स्नाते तु स स्नातो यस्येदं ग्रंथिबन्धनम् ॥ ४४ ॥

ໂອ ກຸຊະ, ເຈົ້າແມ່ນກຸຊະ, ເຈົ້າແມ່ນລູກຂອງກຸຊະ, ພຣະພຣະຫມາໄດ້ສ້າງໄວ້ແຕ່ບູຮານ. ເມື່ອເຈົ້າຖືກອາບນ້ຳຊຳລະ, ຜູ້ທີ່ຜູກປົກມັດເປັນປົກພິທີນີ້ ກໍຖືກນັບວ່າໄດ້ອາບຊຳລະແລ້ວເຊັ່ນກັນ.

Verse 45

मुण्डनं चोपवासश्च सर्वतीर्थेष्वयं विधिः । वर्जयित्वा कुरुक्षेत्रं विशालां विरजां गयाम् ॥ ४५ ॥

ການໂກນຜົມ (ມຸນດະນະ) ແລະ ການອົບວາສ (ອົດອາຫານ) ແມ່ນວິທີປະພຶດທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນທີ່ທິຣຖະທັງປວງ; ແຕ່ໃຫ້ຍົກເວັ້ນ ກຸຣຸເກສະຕຣະ, ວິຊາລາ, ວິຣະຈາ ແລະ ກະຍາ.

Verse 46

भौमानामथ तीर्थानां पुण्यत्वे कारणं श्रृणु । यथा शरीरस्योद्देशाः केचिन्मुख्यतमाः स्मृताः ॥ ४६ ॥

ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງເຫດຜົນທີ່ທຳໃຫ້ທີ່ທິຣຖະໃນໂລກນີ້ມີບຸນຄຸນ. ເຫມືອນດັ່ງໃນຮ່າງກາຍ ບາງສ່ວນຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນສ່ວນສຳຄັນທີ່ສຸດ.

Verse 47

प्रभावादद्भूमेः सलिलस्य च तेजसः । परिग्रहान्मुनीनां च तीर्थानां पुण्यता स्मृता ॥ ४७ ॥

ຄວາມສັກສິດຂອງທີ່ທິຣຖະ ຖືກກ່າວວ່າເກີດຈາກພະລັງດັ່ງເດີມຂອງນ້ຳ ແລະ ແຜ່ນດິນ ແລະ ເຕຊັສ (ແສງໄຟອັນສັກສິດ); ອີກທັງຈາກການສະຖິດຢູ່ ແລະ ການຮັບອຸປະຖຳຂອງບັນດາມຸນີ.

Verse 48

गंगां संप्राप्य यो देवि मुंडनं नैव कारयेत् । क्रिया तस्याक्रिया सर्वा तीर्थद्रोही भवेत्तथा ॥ ४८ ॥

ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດໄປຮອດແມ່ນ້ຳຄັງຄາ (ຄັງຄາ) ແລ້ວບໍ່ເຮັດພິທີໂກນຜົມຕາມກຳນົດ, ກິດຈະກຳພິທີທັງປວງຂອງເຂົາຈະເປັນເຫມືອນບໍ່ໄດ້ເຮັດ; ແລະເຂົາຈະເປັນຜູ້ລ່ວງເກີນຕໍ່ທີ່ທິຣຖະ.

Verse 49

गंगायां भास्करक्षेत्रे मुंडनं यो न कारयेत् । स कोटिकुलसंयुक्त आकल्पं रौरवं व्रजेत् ॥ ४९ ॥

ຜູ້ໃດບໍ່ເຮັດພິທີໂກນຜົມ (ມຸນດນ) ທີ່ພື້ນທີ່ສັກສິດ ພາສະກະກເສດຣ ໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາ—ຜູ້ນັ້ນພ້ອມດ້ວຍວົງຕະກູນນັບໂກດິ ຈະໄປນະລົກ ຣໍຣະວະ ຕະຫຼອດໜຶ່ງກັລປະ।

Verse 50

गंगां प्राप्य सरिच्छ्रेष्ठां कल्पांतपापसंचयाः । केशानाश्रित्य तिष्ठंति तस्मात्तान्परिवर्जयेत् ॥ ५० ॥

ເມື່ອໄດ້ເຖິງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ—ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາແມ່ນ້ຳ—ກອງບາບທີ່ສະສົມຈົນຮອດທ້າຍກັລປະ ຈະເກາະຕິດຢູ່ທີ່ຜົມ ແລະຢູ່ຢ່າງນັ້ນ; ດັ່ງນັ້ນຄວນຫຼີກເວັ້ນການເກັບຮັກສາຜົມນັ້ນໄວ້।

Verse 51

यावंति नखलोमानि गंगातोये पतंति वै । तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते ॥ ५१ ॥

ເລັບແລະຂົນຜົມຈຳນວນເທົ່າໃດທີ່ຕົກລົງໃນນ້ຳຄົງຄາ ກໍຈະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໃນສະຫວັນໂລກ ເປັນພັນໆປີ ເທົ່ານັ້ນແຫຼະ।

Verse 52

प्रयागव्यतिरेके तु गंगायां मुंडनं न हि । योऽन्यथा कुरुते मोहात्स महारौरवं विशेत् ॥ ५२ ॥

ນອກຈາກປຣະຍາກ (Prayāga) ແລ້ວ ການໂກນຜົມໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ບໍ່ໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້; ຜູ້ໃດເຮັດຜິດໄປດ້ວຍຄວາມຫຼົງ ຈະເຂົ້າສູ່ນະລົກໃຫຍ່ «ມະຫາຣໍຣະວະ».

Verse 53

स जीवत्पितृको यस्तु तीर्थं प्राप्य विधानवित् । क्षौरं समाचरेन्नैव श्मश्रूणां वपनं सति ॥ ५३ ॥

ແຕ່ຜູ້ທີ່ຍັງມີພໍ່ມີຊີວິດຢູ່ ແມ່ນແຕ່ໄດ້ເຖິງທີ່ທິຣຖະ ແລະຮູ້ພິທີການຖືກຕ້ອງ ກໍບໍ່ຄວນປະຕິບັດພິທີໂກນຜົມ (ກະສໍຣ); ບໍ່ຄວນໂກນໜວດແລະໜວດເຄົາທີ່ນັ້ນເດັດຂາດ।

Verse 54

गयादावपि देवेशि श्मश्रूणां वपनं विना । न क्षौरं मुनिभिः सर्वैर्निषिद्धं चेति कीर्तितम् ॥ ५४ ॥

ໂອ ເທວີ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ແມ່ນແຕ່ທີ່ ກະຍາ ກໍບໍ່ໄດ້ກ່າວວ່າ ການໂກນຜົມຫົວ ຖືກຫ້າມໂດຍລະສີທັງປວງ; ແຕ່ການໂກນໜວດແລະຂົນຂອບປາກ ຄວນຫຼີກເວັ້ນ।

Verse 55

सश्मश्रुकेशवपनं मुंडनं तद्विदुर्बुधाः । न क्षौरं मुंडनं सुभ्रु कीर्तितं वेदवेदिभिः ॥ ५५ ॥

ນັກປັນຍາທັງຫຼາຍຮູ້ວ່າ “ມຸນດະນະ” ແມ່ນການຖອນອອກທັງໜວດແລະຜົມ. ໂອ ຜູ້ມີຄິ້ວງາມ, ຜູ້ຮູ້ວິທີແຫ່ງເວດະ ກ່າວວ່າ ການໂກນທົ່ວໄປ (ກະເສົາຣະ) ບໍ່ແມ່ນ “ມຸນດະນະ”.

Verse 56

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे बृहदुपाख्याने उत्तरभागे वसुमोहिनीसंवादे प्रयागराजमाहगात्म्ये तीर्थविधिर्नाम द्विषष्टितमोऽध्यायः ॥ ६२ ॥

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງບົດທີ 62 ຊື່ “ຕີຣຖະ-ວິທີ” (ວິທີປະຕິບັດໃນສະຖານທີ່ສັກສິດ) ໃນພາກ “ປຣະຍາກະຣາຊ-ມາຫາຕມະຍະ” ພາຍໃນສົນທະນາລະຫວ່າງ ວະສຸ ແລະ ໂມຫິນີ, ໃນອຸຕຕະຣະພາກ ຂອງ ສຣີ ບຣິຫັນນາຣະດີຍະ ປຸຣານະ ແຫ່ງມະຫາອຸປາຄະຍານະ.