Kāṣṭhīla-Upākhyāna: Rākṣasī, Spear-Śakti, and Kāśī as Śakti-kṣetra

Verse 1

काष्ठीलोवाच । राक्षसं धावमानं तु कालांतकयमोपमम् । दृष्ट्वा सा राक्षसी प्राह भर्तारं मम शंकिता ॥ १ ॥

ກາສຖີລາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນຣາກສະສາພຸ່ງມາ ນ່າຢ້ານດັ່ງຍະມະ ຜູ້ນໍາຄວາມຕາຍໃນປາຍການ ນາງຣາກສະສີນັ້ນຜູ້ຫວາດຫວັນ ກໍເວົ້າກັບຜົວຂອງນາງ।

Verse 2

प्रक्षिपस्वानलप्रख्यां शक्तिं हेमविभूषिताम् । ममायं पंचतां यातु दिगंबररिपुप्रिय ॥ २ ॥

«ຈົ່ງຂວ້າງຫອກສັກຕິທີ່ລຸກໂຊນດັ່ງໄຟ ປະດັບດ້ວຍຄໍາ. ໃຫ້ຜູ້ນີ້ຂອງຂ້ອຍເຂົ້າສູ່ສະພາບຫ້າທາດ—ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງສັດຕູຂອງດິກຳບະຣະ!»

Verse 3

तस्या वाक्यान्मम पतिः पौरुषे तु व्यवस्थितः । मुमोच विपुलां शक्तिं रक्षोवक्षस्थल प्रति ॥ ३ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງນາງ ສາມີຂ້ອຍຕັ້ງໃຈໝັ້ນໃນວິລະກໍາຂອງຊາຍ ແລ້ວຂວ້າງອາວຸດຫອກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໄປສູ່ອົກຂອງຣາກສະສາ।

Verse 4

ज्वलंती ज्वलनप्रख्या द्योतयंती दिशो दश । दिव्यांशुतीक्ष्ण वक्त्राता किंकिणीशतनादिता ॥ ४ ॥

ນາງລຸກໄຟລຸກຟ້າ ສະຫວ່າງໄສດັ່ງໄຟ ສ່ອງສະຫວ່າງທິດທັງສິບ; ໃບໜ້າຂອງນາງແຫຼມຄົມດ້ວຍລໍາແສງທິບ ແລະດັງກັງວານດ້ວຍສຽງກິ່ງກິ່ງຂອງກະດິ່ງນ້ອຍນັບຮ້ອຍ।

Verse 5

रक्तचंदनलिप्तांगी रक्तवस्त्रोपशोभिता । हृदि तस्य निपत्यासौ शक्तिर्विप्रकरच्युता ॥ ५ ॥

ນາງທາກະຈັນແດງທົ່ວກາຍ ແລະງາມດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງສີແດງ; ພະລັງນັ້ນ—ຫຼຸດຈາກມືຂອງພຣາຫມັນ—ຕົກລົງກະທົບທີ່ຫົວໃຈຂອງມັນ।

Verse 6

कृत्वा भस्मावशेषं तु राक्षसं गगनं ययौ । पातयित्वा स्वभर्तारं विप्रहस्तेन राक्षसी ॥ ६ ॥

ນາງເຜົາຣາກສະສາໃຫ້ເຫຼືອແຕ່ຂີ້ເທົ່າ ແລ້ວບິນຂຶ້ນສູ່ຟ້າ; ຕໍ່ມາ ຣາກສະສີໄດ້ໃຊ້ມືຂອງພຣາຫມັນ ເຮັດໃຫ້ສາມີຂອງນາງລົ້ມລົງ।

Verse 7

कृतकृत्यमिवात्मानं मेने हृष्टतनूरुहा । अथोवाच द्विजं हृष्टा राक्षसी शुभलोचनम् ॥ ७ ॥

ຂົນກາຍຂອງນາງລຸກຊັນດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະນາງເຫັນຕົນເອງດັ່ງຜູ້ສໍາເລັດກິດແລ້ວ; ແລ້ວຣາກສະສີຜູ້ຍິນດີ ໄດ້ເວົ້າກັບດວິຊະຜູ້ມີດວງຕາມົງຄຸນນັ້ນ।

Verse 8

एहि कांत गुहां रम्यां प्रविश त्वं यदृच्छया । भुंक्ष्व भोगान्मया सार्द्धं ये दिव्या ये च मानुषाः ॥ ८ ॥

ມາເຖີດ ຄົນຮັກ; ເຂົ້າໄປໃນຖ້ຳອັນງາມນີ້ ຕາມວາສະນາພາມາ. ຈົ່ງເສບສຸກກັບຂ້ອຍ ທັງສຸກທິບ ແລະ ສຸກມະນຸດ.

Verse 9

तथेति प्राणनाथो मे प्राहहृष्टवपुस्तदा । ततः सादाय मे कांतं स्वां प्रविष्टा गुहां मुदा ॥ ९ ॥

“ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ພຣະນາຖແຫ່ງຊີວິດຂອງຂ້ອຍເວົ້າ ໃນຂະນະນັ້ນ ກາຍສັ່ນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ຕໍ່ມາ ຂ້ອຍພາຄົນຮັກເຂົ້າໄປໃນຖ້ຳຂອງຂ້ອຍດ້ວຍຄວາມປິຕິ.

Verse 10

असंवीक्ष्यैव तद्भस्म भर्तृदेहसमुद्भवम् । कुचाभ्यामुन्नताभ्यां सा मद्भर्तारमपीडयत् ॥ १० ॥

ນາງບໍ່ໄດ້ເຫັນເລີຍວ່າ ນັ້ນແມ່ນຂີ້ເຖົ່າທີ່ເກີດຈາກກາຍຂອງຜົວ. ນາງກົດມັນໄວ້ກັບອົກທີ່ຍົກສູງຂອງນາງ ແລະຮ້ອງວ່າ “ຜົວຂ້ອຍ!”

Verse 11

दर्शयामास तां तन्वीं कुमारीं शयने स्थिताम् । इयं तेनासितापांगी बिम्बोष्ठी कांचनप्रभा ॥ ११ ॥

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນນາງສາວຮ່າງບາງ ຜູ້ຍັງເປັນກຸມາຣີ ນອນຢູ່ເທິງຕຽງ. “ນີ້ແມ່ນນາງ” ພຣະອົງກ່າວ—ຕາດຳງາມ, ຮິມຝີປາກດັ່ງຜົນບິມບາ, ແລະສະຫວ່າງດັ່ງຄຳ.

Verse 12

भार्यार्थे समुपानीता वाराणस्या द्विजोत्तम । यस्याः सीमां न लंघंति पातकानि ह्यशेषतः ॥ १२ ॥

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ວາຣານະສີຖືກເຂົ້າໄປພຶ່ງພາ ແມ່ນແຕ່ເພື່ອໄດ້ພັນລະຍາ. ເພາະບາບທັງປວງ ບໍ່ອາດຂ້າມເຂດແດນຂອງນາງໄດ້.

Verse 13

शक्तिक्षेत्रं च तां प्राहुः पुण्यं पापक्षयंकरम् । या गृहं त्रिपुरारेश्च पञ्चगव्यूतिसंस्थिता ॥ १३ ॥

ເຂົາເອີ້ນສະຖານນັ້ນວ່າ «ສັກຕິ-ເຂດ» ເປັນບ່ອນສັກສິດ ແລະສາມາດທຳລາຍບາບ ເນື່ອງຈາກເປັນພະວິຫານຂອງ ຕຣິປຸຣາເຣສ (Tripurāreśa) ຢູ່ໃນວົງຮອບຫ້າ «ກະວະຢູຕິ»।

Verse 14

यस्यां मृताः पुनर्मर्त्या गर्भवासं विशंति न । स त्वमस्या गृहं पित्र्यं पुनर्नय सुलोचनाम् ॥ १४ ॥

ໃນບ່ອນສັກສິດນັ້ນ ຜູ້ໃດຕາຍແລ້ວ ບໍ່ກັບມາເປັນມະນຸດອີກ ແລະບໍ່ເຂົ້າສູ່ຄັນມານດາເພື່ອເກີດໃໝ່. ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງນຳນາງຜູ້ຕາງາມນີ້ ກັບໄປສູ່ເຮືອນບັນພະບຸລຸດຂອງນາງອີກເທື່ອ.

Verse 15

इमानि तव रत्नानि शयनान्यासनानि च । मया सह समस्तानि विक्रीणीहि निजेच्छया ॥ १५ ॥

«ເພັດນິລະມະນີຂອງເຈົ້າ ພ້ອມທັງທີ່ນອນ ແລະທີ່ນັ່ງ—ຈົ່ງຂາຍທັງໝົດນັ້ນໃຫ້ຂ້ອຍພ້ອມກັນ ຕາມຄວາມປາຖະໜາຂອງເຈົ້າ»।

Verse 16

त्वदर्थे राक्षसो घोरो मया ब्रह्मन्निषूदितः । मुग्धया तव रूपेण प्रेषितो यमसादनम् ॥ १६ ॥

ເພື່ອເຈົ້າ ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂ້ອຍໄດ້ຂ້າຣາກຊະສະອັນນ່າຢ້ານກົວ. ແລະເນື່ອງຈາກຫຼົງໃນຮູບລັກຂອງເຈົ້າ, ຂ້ອຍໄດ້ສົ່ງມັນໄປສູ່ສຳນັກຂອງຍະມະ (ຄວາມຕາຍ).

Verse 17

तस्मान्ममोपिरि विभो कृत्वा विश्वासमात्मना । भजस्व मां विशालाक्ष भक्तां वै कामरूपिणीम् ॥ १७ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຈົ່ງໃຫ້ຄວາມໄວ້ວາງໃຈແກ່ຂ້ອຍດ້ວຍໃຈທັງໝົດ ແລະຈົ່ງນະມັດສະການຂ້ອຍ—ໂອ ຜູ້ຕາກວ້າງ—ເພາະຂ້ອຍແມ່ນຜູ້ອຸທິດຕົນ (bhakta) ຂອງເຈົ້າແທ້ໆ ແລະສາມາດແປງຮູບໄດ້ຕາມປາຖະໜາ.

Verse 18

एतच्छ्रुत्वा तु वचनं भर्ता मे चारुलोचने । राक्षस्याः कामतप्तायाः कुमार्याः सन्निधौ शुभे ॥ १८ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາເວົ້າເຫຼົ່ານີ້, ສາມີຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ມີຕາງາມ, ໄດ້ກ່າວຕໍ່ໜ້ານາງສາວນັ້ນ ແລະ ນາງຮັກຂະສີ ຜູ້ທີ່ຮ້ອນຮົນດ້ວຍຄວາມໄຄ່.

Verse 19

उवाच राक्षसीं तां तु सशंको मधुरं वचः । सुभगे नीतिशास्त्रेषु विश्वस्तव्या न योषितः ॥ १९ ॥

ຈາກນັ້ນ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີຄວາມສົງໄສ, ລາວໄດ້ກ່າວກັບນາງຮັກຂະສີນັ້ນດ້ວຍຄໍາເວົ້າທີ່ອ່ອນຫວານວ່າ: “ໂອ ຜູ້ງົດງາມ, ຕາມຄໍາສອນຂອງນິຕິສາດ, ຜູ້ຍິງບໍ່ຄວນໄດ້ຮັບຄວາມໄວ້ວາງໃຈ.”

Verse 20

कौमारं या पतिं हन्ति सा कथं मां न हिंसति । मत्तो रूपाधिकं मत्वा परं पुरुषलंपटा ॥ २० ॥

ຜູ້ຍິງທີ່ສາມາດຂ້າຜົວຂອງຕົນເອງໄດ້ຕັ້ງແຕ່ຍັງເປັນສາວ, ນາງຈະບໍ່ທໍາຮ້າຍຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ແນວໃດ? ເມື່ອຄິດວ່າຊາຍອື່ນຫຼໍ່ກວ່າຂ້າພະເຈົ້າ, ຍິງຜູ້ບໍ່ມີຄວາມລະອາຍນັ້ນ, ຜູ້ຫຼົງໄຫຼໃນຊາຍແປກໜ້າ, ຈະຕ້ອງທໍລະຍົດຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 21

सोऽहं विश्वासभावेन विश्वस्तस्ते वरानने ॥ २१ ॥

ດັ່ງນັ້ນ, ດ້ວຍຫົວໃຈທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໄວ້ວາງໃຈ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມອບຄວາມເຊື່ອໝັ້ນໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າອັນງົດງາມ.

Verse 22

अद्य वाथ परेद्युर्वा पक्षे मासेऽथ वत्सरे । व्यापादय यथेच्छं वा त्वां प्रपन्नोऽस्मि भामिनि ॥ २२ ॥

ບໍ່ວ່າຈະເປັນມື້ນີ້ ຫຼື ມື້ອື່ນ, ບໍ່ວ່າຈະເປັນເຄິ່ງເດືອນ, ໜຶ່ງເດືອນ ຫຼື ແມ່ນແຕ່ໜຶ່ງປີ, ຈົ່ງຂ້າຂ້າພະເຈົ້າເມື່ອໃດກໍໄດ້ທີ່ເຈົ້າຕ້ອງການ; ໂອ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍອມຈໍານົນຕໍ່ເຈົ້າແລ້ວ.

Verse 23

एवमेव त्वया कार्यं नाद्य चोपकृतं तव । आत्मा ते सर्वथा देयः प्रतीकारस्य हेतवे ॥ २३ ॥

ເຈົ້າຕ້ອງເຮັດແນວນັ້ນແທ້ໆ; ມື້ນີ້ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຊ່ວຍຫຍັງເລີຍ. ດັ່ງນັ້ນ, ເພື່ອເປັນການໄຖ່ໂທດ, ເຈົ້າຕ້ອງມອບຕົນເອງຢ່າງສິ້ນເຊີງ.

Verse 24

मदर्थे निहतो भर्ता त्वया निःशंकया यतः । ततोऽहं नोत्तरं वच्मि परं किंचित्सुलोचने ॥ २४ ॥

ຍ້ອນວ່າຜົວຂອງເຈົ້າຖືກເຈົ້າຂ້າເພື່ອຂ້ອຍໂດຍບໍ່ລັງເລ, ໂອ ຜູ້ມີຕາງາມ, ຂ້ອຍຈະບໍ່ເວົ້າຫຍັງຕື່ມອີກ.

Verse 25

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य मद्भर्तुः साब्रवीदिदम् । विश्वस्तहिंसनं ब्रह्मन् ब्रह्महत्या समं भवेत् ॥ २५ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາເວົ້າຂອງຜົວ, ນາງຈຶ່ງເວົ້າວ່າ: "ໂອ ພຣາມ, ການທໍາຮາຍຜູ້ທີ່ໄວ້ວາງໃຈນັ້ນ ມີບາບເທົ່າກັບການຂ້າພຣາມ."

Verse 26

यद्येवं राक्षसीं क्रूरां मन्यसे पतिघातिनीम् । पतिं तथापि गर्हेयं विश्वस्तं घातये कथम् ॥ २६ ॥

ຖ້າເຈົ້າຖືວ່ານາງເປັນ ຍັກຂິນີ ທີ່ໂຫດຮ້າຍ, ເປັນຜູ້ຂ້າຜົວ, ເຖິງປານນັ້ນ - ຂ້ອຍຈະຂ້າຜົວຂອງຕົນເອງທີ່ໄວ້ວາງໃຈຂ້ອຍໄດ້ແນວໃດ?

Verse 27

सूक्ष्मा हि धर्मस्य गतिर्न ज्ञायेत कथंचन । केनापि कुत्रचिद्देवदैत्यराक्षसकादिना । केचिन्मनुष्याः पटवो धर्मसूक्ष्मत्वचिंतने ॥ २७ ॥

ແທ້ຈິງແລ້ວ, ເສັ້ນທາງຂອງ ພຣະທໍາ ແມ່ນເລິກເຊິ່ງ ແລະ ບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈໄດ້ໃນທຸກກໍລະນີ. ເທວະດາ, ອະສູນ, ຫຼື ຍັກ ບໍ່ຮູ້ຢ່າງເຕັມທີ່. ມີພຽງແຕ່ມະນຸດບາງຄົນເທົ່ານັ້ນທີ່ຊໍານານໃນການພິຈາລະນາຄວາມລະອຽດອ່ອນຂອງ ພຣະທໍາ.

Verse 28

येऽनित्येन शरीरेण नैष्कर्म्यं साधयंत्युत । श्रूयते च पुराणेषु किंचिदत्र निगद्यते ॥ २८ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ມີກາຍອັນບໍ່ຖາວອນນີ້ ແຕ່ຍັງພາກພຽນບັນລຸ «ໄນສະກັມຍະ» ຄືຄວາມບໍ່ຖືກຜູກມັດໂດຍກຳ; ໃນປຸຣານະກໍມີການເລົ່າໄວ້, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງກ່າວສັ້ນໆຢູ່ນີ້।

Verse 29

धर्मस्यैवानुकूल्येन विष्णुना प्रभविष्णुना । दशावतारग्रहणे दुःखं प्राप्तमनेकधा ॥ २९ ॥

ເພື່ອອຸປະຖຳພາລະທຳມະໃຫ້ດຳລົງ ພຣະວິສນຸ ຜູ້ມີອຳນາດບັນດານໃຫ້ສັບພະສິ່ງເກີດຂຶ້ນ ໄດ້ຮັບອະວະຕາຣະສິບປາງ; ແລະໃນການຮັບຮ່າງນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ປະສົບທຸກຂ໌ຫຼາຍປະການ।

Verse 30

क्व सीतार्थं श्रीनिवासो रामो लक्ष्मणसंयुतः । विलापं कुरुते नागपाशबन्धादिकर्मसु ॥ ३० ॥

ທີ່ໃດໜໍ ເພື່ອນາງສີຕາ ພຣະຣາມະ—ສຣີນິວາສ—ຜູ້ມີພຣະລັກສະມະນະຄຽງຂ້າງ ຈຶ່ງຮ້ອງໄຫ້ຄຳຄວນ ທ່າມກາງການກະທຳເຊັ່ນ ຖືກມັດດ້ວຍບ່ວງງູ ແລະອື່ນໆ?

Verse 31

क्व देवदेवो वसुदेवसूनुर्विज्ञानरूपो निखलप्रपंची । हा कष्टमित्यस्रदृगादिचेष्टः पार्थोग्रसनादिकभृत्यकृत्यः ॥ ३१ ॥

ທີ່ໃດໜໍ ພຣະເທວະເທວະ ພຣະບຸດຂອງວະສຸເທວະ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງປັນຍາຮູ້ ແຜ່ຊຶມທົ່ວສັບພະຈັກກະວານ? ໂອ ຊ່າງລຳບາກເຫຼືອເກີນ! ບັດນີ້ກັບຖືກໃຫ້ເຮັດວຽກດັ່ງຂ້າຮັບໃຊ້—ຮ້ອງໄຫ້ດ້ວຍນ້ຳຕາເຕັມຕາ ແລະກິດເຊັ່ນກືນກ້ອນດິນ ແລະອື່ນໆ।

Verse 32

ईशस्य कृत्यं द्विज दुर्विभाव्यं धर्मानुकूल्येन समास्थितस्य । व्यासः स्वयं वेदविभागकर्त्ता पाराशरिस्तत्त्वदृगिज्यमूर्तिः । कन्यात्वविध्वसकवीर्यजन्मा कानीनसंज्ञोऽनुजदारगामी ॥ ३२ ॥

ໂອ ພຣາຫມະນ, ກິດການຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນ ຍາກຈະຄາດຄິດແລະເຂົ້າໃຈ—ພຣະອົງຜູ້ດຳລົງຢູ່ໃນຄວາມກົງກັບທຳມະ. ວະຍາສະເອງ ໄດ້ເປັນຜູ້ແບ່ງຈັດວິທີວິເທດ; ບຸດຂອງປາຣາຊະຣະ ຜູ້ເຫັນສັດຈະ ເປັນຮູບແຫ່ງການບູຊາ. ເກີດຈາກພະລັງທີ່ທຳລາຍພຣະພົມມະຈັນຂອງສາວພຣະຍາ, ຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ «ການີນະ» ແລະຕໍ່ມາໄດ້ເຂົ້າໄປຫາພັນລະຍາຂອງນ້ອງຊາຍຜູ້ອ່ອນກວ່າ।

Verse 33

परिवेत्ता च दिधिषूः शन्तनुः स्वःसरित्पत्तिः । दिधिषू तनयः साक्षाद्वसुः स्त्रीवादमृत्युभाक् ॥ ३३ ॥

ໄດ້ກ່າວເຖິງ «ປະຣິເວັດຕາ» (ຜູ້ແຕ່ງງານກ່ອນພີ່ຊາຍ) ແລະ «ດິທິສູ» (ຊາຍປາຖະໜາເມຍຄົນທີສອງ); ພ້ອມທັງ ຊັນຕະນຸ—ເກີດຈາກແມ່ນ້ຳສະຫວັນ ຄື ຄັງຄາ. ບຸດຂອງດິທິສູນັ້ນ ແທ້ຈິງແມ່ນວະສຸ ແລະໄດ້ພົບຄວາມຕາຍເນື່ອງຈາກການຂັດແຍ້ງເພາະນາງຜູ້ຍິງ.

Verse 34

ये गोलकसुताः कुण्डाः पांडवाः समयोनिगाः । तेषां संकीर्तनं पुण्यं पवित्रं पापनाशनम् ॥ ३४ ॥

ສະຫຼອງນ້ຳອັນສັກສິດເຫຼົ່ານີ້—ເກີດຈາກໂກລະກະ, ສຳພັນກັບພານດະວະ, ແລະມີກຳເນີດຮ່ວມກັນ—ການສັນກີຣຕະນະ (ການຂັບຮ້ອງ/ສະດຸດຊື່ແລະກຽດຄຸນ) ຂອງພວກມັນ ກໍເປັນບຸນ, ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະທຳລາຍບາບ.

Verse 35

यं ध्यायंति स्मरंत्यद्धा योगमूर्तिः सनातनः ॥ ३५ ॥

ພຣະອົງຜູ້ທີ່ພວກເຂົາເພັ່ງພິຈາລະນາ ແລະລະລຶກຢ່າງແທ້ຈິງ—ພຣະເຈົ້ານິລັນດອນ ຜູ້ມີຮູບເປັນຍົກຄະເອງ.

Verse 36

विष्णुर्वेश्यासमासक्तः प्रह्लादाद्युपदेशकृत् । श्रीनृसिंहोऽसुरध्वंसी देवदेवाधिदैवतम् ॥ ३६ ॥

ພຣະວິສນຸ—ຜູ້ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ເຖິງຂັ້ນເຂົ້າໃກ້ຊິດກັບນາງຄະນິກາກໍຕາມ, ແລະໄດ້ປະທານຄຳສອນແກ່ປຣະຫລາດາ ແລະຜູ້ອື່ນ—ນັ້ນແມ່ນ ພຣະສີ ນຣະສິງຫະ, ຜູ້ທຳລາຍອະສຸຣະ, ເປັນເທວະສູງສຸດ ເຫນືອເທວະແຫ່ງເທວະທັງປວງ.

Verse 37

संसारवासनाध्वंसी देवदेवाधिदैवतम् । संसारवासनाध्वंसी स्वर्णाक्षभवनस्थितिः ॥ ३७ ॥

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ທຳລາຍວາສະນາແຫ່ງສັງສານ, ເປັນເທວະສູງສຸດເຫນືອເທວະທັງປວງ; ຜູ້ທຳລາຍວາສະນາແຫ່ງສັງສານນັ້ນ ສະຖິດຢູ່ໃນພຣະວິຫານແຫ່ງສະວັນນາກສະ (Svarṇākṣa).

Verse 38

जामदग्न्यः स्वयं सिद्धस्तपसा दग्धकिल्बिषः । ईश्वरः क्षत्रसंहारभ्रूणहत्यादिकर्मकृत् ॥ ३८ ॥

ຈາມະດັກນະຍະ (ພຣະສຸຣາມ) ເປັນຜູ້ສຳເລັດດ້ວຍຕົນເອງ ບາບຖືກເຜົາດ້ວຍຕະປະ; ແຕ່ພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ກໍໄດ້ກະທຳການທຳລາຍກະສັດຕຣິຍະ ແລະການຂ້າທາຣົກໃນຄັນຄ້າຍກັນ।

Verse 39

स्वयमेवर्षभो योगी लोकशिक्षापरो द्विजः । लोकग्लानिकरो जातः कुर्वन्धर्मानुरोधतः ॥ ३९ ॥

ຣິສະພະນັ້ນເອງ ເປັນໂຍຄີ ແລະພຣາຫມັນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ ຜູ້ມຸ່ງສອນໂລກ; ພຣະອົງເກີດມາເພື່ອຂັບໄລ່ຄວາມເມື່ອຍລ້າຂອງໂລກ ແລະກະທຳທຸກຢ່າງຕາມທຳມະ.

Verse 40

नारदो नारदो भूयो भूयो भूयोऽपि नारदः । नारायणपरो नारो नरो नरहितोऽमरः ॥ ४० ॥

«ນາຣະດະ—ນາຣະດະ—ອີກແລ້ວອີກ, ແລະອີກຄັ້ງກໍນາຣະດະ. ຜູ້ມັ່ນຄົງທັງໝົດໃນນາຣາຍະນະ ທ່ານແມ່ນ ‘ນະຣະ’ ທີ່ແທ້—ມະນຸດຜູ້ອຸທິດເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ມະນຸດ, ແລະດັ່ງນັ້ນມີກຽດສະຫງ່າອະມະຕະ»।

Verse 41

गौतमो गौतमो विप्र गोपचेष्टापरायणः । वेदबाह्यार्थसंयुक्तशास्त्री वेदोपकार कृत् ॥ ४१ ॥

«ໂກຕະມະ—ໂກຕະມະແທ້, ໂອ ພຣາຫມັນ—ຜູ້ອຸທິດຕົນຕໍ່ການປະພຶດແລະໜ້າທີ່ຂອງຄົນລ້ຽງງົວ; ເປັນນັກອະທິບາຍຊາສະຕຣະຜູ້ຮູ້ ຜູ້ເຊື່ອມໂຍງຄວາມໝາຍນອກວິເທດດ້ວຍ ແລະເປັນຜູ້ອຸປະການແກ່ວິເທດ»।

Verse 42

वसुष्ठश्चोर्वशीजातोऽगस्त्योऽपि स्वयमीश्वरौ । येन लोकोपकारार्थं वासिष्ठं शास्त्रमुत्तमम् ॥ ४२ ॥

ວະສິດຖະ ຜູ້ເກີດຈາກອຸຣະວະຊີ ແລະອະກັສຕະຍະດ້ວຍ—ທັງສອງເປັນອົງພຣະຜູ້ປະກົດດ້ວຍຕົນເອງ; ໂດຍພວກທ່ານ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກ ຄຳພີວາສິດຖະອັນສູງສຸດ ຈຶ່ງຖືກເຜີຍແຜ່ໃຫ້ຮູ້.

Verse 43

कृतं यस्मिन्पुराणानि वेदाः साम्यत्वमागताः । यः स्वयं रामचन्द्रस्य गुरुः सर्वेश्वरस्य च ॥ ४३ ॥

ໃນຜົນງານຂອງພຣະອົງ ປູຣານະ ແລະ ເວດາ ໄດ້ຮັບສະຖານະເທົ່າທຽມກັນ; ແລະພຣະອົງເອງແມ່ນຄູບາອາຈານຂອງພຣະຣາມະຈັນທຣະ—ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັບພະສິ່ງທັງປວງ।

Verse 44

स कथं गाधिजाशप्तस्तिर्यग्योनिमुपागमत् । यो दमित्वा विभुर्विंध्यं वातापिं सागरं स्थितः ॥ ४४ ॥

ຜູ້ມີລິດອຳນາດນັ້ນ—ຖືກບຸດຂອງກາທິສາບແຊ່ງ—ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດຈຶ່ງໄປເກີດໃນຄັນສັດ? ຜູ້ທີ່ເຄີຍປະລາບພູວິນທະຍະ ກັ້ນວາຕາປິ ແລະເຮັດໃຫ້ທະເລຢຸດນິ່ງໄດ້ນັ້ນ.

Verse 45

स कथं मृतकादाता दुष्करं समुपासते । यो विधिः कर्मसाक्ष्यादिवन्द्यो मान्यः पितामहः ॥ ४५ ॥

ແລ້ວຜູ້ທີ່ໃຫ້ທານແທນຜູ້ຕາຍ ຈະປະຕິບັດວິທີບຳເນັດອັນຫຍຸ້ງຍາກນີ້ໃຫ້ຖືກຕ້ອງໄດ້ແນວໃດ? ເພາະພິທີທີ່ກຳນົດນັ້ນ ເປັນທີ່ນົບນ້ອມຂອງພະຍານແຫ່ງກຳ ແລະອື່ນໆ ແມ່ນທັງພຣະປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍຍົກຍ້ອງດ້ວຍ.

Verse 46

मोहिनीमोहितो देहमुत्ससर्ज कथं स च । यः शिवः शिवदः साक्षात्प्रकृतीशः परात्परः ॥ ४६ ॥

ຜູ້ນັ້ນ—ຖືກໂມຫິນີຫຼອກໃຫ້ຫຼົງ—ຈະປ່ອຍວາງກາຍຂອງຕົນໄດ້ແນວໃດ? ເພາະພຣະອົງແມ່ນພຣະສິວະເອງ ຜູ້ປະທານມົງຄຸນໂດຍກົງ ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງປຣະກຣິຕິ ແລະເປັນພຣະສູງສຸດເຫນືອກວ່າສູງສຸດ.

Verse 47

स कथं देवपत्नीगः श्मशानाशुभचेष्टितः । तस्माद्द्विज सदाचारो निषेव्यो विधिना विधिः ॥ ४७ ॥

ແລ້ວຜູ້ທີ່ຄົບຄ່າກັບພຣະມະເຫສີຂອງເທວະ ຈະເຮັດກິລິຍາອັນອັບມົງຄຸນໃນປ່າຊ້າໄດ້ແນວໃດ? ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ທະວິຊະ, ຈົ່ງນິເສວສະດາຈາຣະ (ຄວາມປະພຶດດີ) ແລະປະກອບພິທີທີ່ກຳນົດໄວ້ຕາມຫຼັກວິທີໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 48

तमहंभावनायुक्तो नो हेयाद्यो विदां वरः । स शांतिमाप्नुयादग्र्यां धम्यामुभयसंस्थिताम् ॥ ४८ ॥

ຜູ້ຮູ້ຜູ້ສະຫລາດຜູ້ສູງສຸດ ຜູ້ມີການພິຈາລະນາວ່າ «ຂ້ອຍແມ່ນນັ້ນ (ພຣະພຣະຫມັນ)» ບໍ່ຄວນດູຖູກໃຜວ່າຕ່ໍາ. ຕັ້ງຢູ່ໃນທັງຄວາມຮູ້ແລະການປະພຶດ ຈຶ່ງບັນລຸສັນຕິສູງສຸດ ອັນສັກສິດແລະສູງສົ່ງ.

Verse 49

आपवर्ग्यः स्मृतो धर्मो धनं धर्मैकसाधनम् । तन्मया साधितो धर्मः सर्वोत्तमधनात्मना ॥ ४९ ॥

ທຳມະຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນສິ່ງນຳໄປສູ່ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ; ແລະຊັບສິນແມ່ນເຄື່ອງມືອັນດຽວໃນການປະພຶດທຳມະ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ປະພຶດທຳມະນັ້ນ ໂດຍເປັນຜູ້ມີສະພາບເປັນຊັບອັນສູງສຸດ.

Verse 50

श्रृणु विप्रात्र धर्मस्य गतिं सूक्ष्मां वदाम्यहम् । यदा समागतो भर्ता मम कन्यां समाहरन् ॥ ५० ॥

ຟັງເຖີດ ໂອ ພຣາຫມັນ; ຂ້ອຍຈະກ່າວເຖິງເສັ້ນທາງອັນລະອຽດລຶກຊຶ້ງຂອງທຳມະ. ເມື່ອຜົວໄດ້ມາຮອດ ແລະນຳລູກສາວຂອງຂ້ອຍໄປ…

Verse 51

त्वां पश्यन् निजकर्मस्थं कोऽपि दोषो न तस्य वै । मया पृष्टः कथं नाम कन्येयं समुपाहृता ॥ ५१ ॥

ເຫັນເຈົ້າຢູ່ໃນການກະທຳຫນ້າທີ່ຂອງຕົນ ກໍບໍ່ມີຄວາມຜິດໃດໆໃນຜູ້ນັ້ນແທ້. ແຕ່ຂ້ອຍໄດ້ຖາມເຂົາວ່າ: «ໂດຍວິທີໃດ ນາງສາວນີ້ຈຶ່ງຖືກນຳມາທີ່ນີ້?»

Verse 52

तदा तेन मृषा वाक्यमुक्तं मद्भक्षणार्थकम् । तन्निशम्याह मां बद्धा स्वयं चास्थानि दर्शनात् ॥ ५२ ॥

ໃນເວລານັ້ນ ເຂົາໄດ້ເວົ້າຄຳຕົວະ ໂດຍມີໃຈຈະກິນຂ້ອຍ. ເມື່ອນາງໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ນາງກໍຜູກມັດຂ້ອຍດ້ວຍຕົນເອງ; ແລະເມື່ອເຫັນກະດູກ ນາງກໍ (ເຊື່ອແລະກະທຳຕາມ).

Verse 53

ये वदंति च दांपत्ये भार्या मोक्षविरोधिनी । न ते तत्त्वदृशो ज्ञेया न सा भार्या विरोधिनी ॥ ५३ ॥

ຜູ້ໃດກ່າວວ່າ ໃນຊີວິດຄູ່ຄອງ ພັນລະຍາເປັນອຸປະສັກຕໍ່ໂມກສະ—ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ພວກນັ້ນບໍ່ແມ່ນຜູ້ເຫັນສັດຈະ; ພັນລະຍານັ້ນບໍ່ເປັນອຸປະສັກເລີຍ।

Verse 54

भार्या समुद्धरेत्पापात्पतंतं निरये पतिम् । सा भार्यान्या कर्मवल्लीरूपा संसारदायीनी ॥ ५४ ॥

ພັນລະຍາຜູ້ດີຄວນຊ່ວຍກູ້ຜົວທີ່ກໍາລັງຕົກສູ່ນະລົກເນື່ອງຈາກບາບ. ພັນລະຍາອື່ນໆເປັນແຕ່ເຄືອກຳ ຜູ້ໃຫ້ກໍາເນີດສັງສາຣ ແຕ່ຢ່າງດຽວ।

Verse 55

पापं किमत्र तन्मत्तः सम्यक्छृणु स्वयं वर । अलीकं नैव वक्तव्यं प्राणैः कंठगतैरपि ॥ ५५ ॥

“ບາບຫຍັງຢູ່ນີ້?”—ໂອ ຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້ອຍໃຫ້ດີ. ຄໍາຕົວະບໍ່ຄວນເວົ້າເລີຍ ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມລົມຫາຍໃຈຂຶ້ນຮອດຄໍ (ໃກ້ຕາຍ) ກໍຕາມ।

Verse 56

सत्यमेवाचरेत्सत्ये साक्षाद्धर्मे व्यवस्थितः । सत्ये समास्थितो ब्रह्मा सत्ये सन्तः समास्थिताः ॥ ५६ ॥

ຄວນປະພຶດສັດຈະແຕ່ຢ່າງດຽວ; ເພາະໃນສັດຈະນັ້ນ ຜູ້ຄົນຕັ້ງຢູ່ໃນທຳມະໂດຍກົງ. ພຣະພຣະຫມາຕັ້ງມັ້ນໃນສັດຈະ ແລະບັນດາສັນຕະກໍຕັ້ງມັ້ນໃນສັດຈະເຊັ່ນກັນ।

Verse 57

सत्ये समास्थितं विश्वं सर्वदा सचराचरम् । सत्यं ब्रूयादिति वचो वेदांतेषु प्रगीयते ॥ ५७ ॥

ຈັກກະວານທັງໝົດ—ທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ຕັ້ງຢູ່ໃນສັດຈະເສມອ. ເພາະສະນັ້ນ ຄໍາສອນ “ຈົ່ງເວົ້າສັດຈະ” ຈຶ່ງຖືກສັນລະເສີນໃນວິທີສອນແຫ່ງເວທານຕະ।

Verse 58

सत्यं ब्रह्मस्वरूपं हि तत्सत्यमभिधीमहि । सत्यं तु सर्वदा विप्र मंगलं मंगलप्रदम् ॥ ५८ ॥

ຄວາມຈິງແທ້ນັ້ນມີສະພາບເປັນພຣະພຣະຫມັນ (Brahman); ດັ່ງນັ້ນເຮົາຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ຄວາມຈິງ”. ໂອ ພຣາຫມັນ, ຄວາມຈິງເປັນມົງຄຸນເສມອ ແລະປະທານມົງຄຸນ.

Verse 59

असत्यमात्मक्षयदं सद्यः प्रत्ययकारकम् । स्त्रीषु सत्यं न वक्तव्यं तत्रापि श्रृणु कारणम् ॥ ५९ ॥

ຄຳເທັດທຳລາຍຄຸນປະໂຫຍດທາງວິນຍານຂອງຕົນ ແມ່ນແຕ່ມັນອາດເຮັດໃຫ້ເຊື່ອໄດ້ທັນທີ. ແມ່ນແຕ່ຄວາມຈິງກໍບໍ່ຄວນເວົ້າກັບແມ່ຍິງ—ຈົ່ງຟັງເຫດຜົນດ້ວຍ.

Verse 60

निधिं स्त्रियै न कथयेदित्यादौ दोषवारणम् । उक्तं तद्धर्मजनकं धर्मसूक्ष्मत्वदर्शकम् ॥ ६० ॥

ໃນຄຳກ່າວເຊັ່ນ “ບໍ່ຄວນເຜີຍເຜີນຂຸມຊັບໃຫ້ແມ່ຍິງ” ແລະອື່ນໆ ຈຸດປະສົງແມ່ນເພື່ອປ້ອງກັນຄວາມຜິດແລະເຫດຮ້າຍ. ຄຳສອນນັ້ນເພື່ອໃຫ້ເກີດທຳ ແລະເປີດເຜີຍຄວາມລະອຽດລຶກຊຶ້ງຂອງທຳ.

Verse 61

कुशा द्विजा जलं वह्निर्वेदा भूकालदिक्सुराः । साक्ष्ये यत्र विवाहेषु दांपत्यं तदुदीरितम् ॥ ६१ ॥

ການຮ່ວມພັນນັ້ນຖືກປະກາດວ່າເປັນການແຕ່ງງານແທ້ ເມື່ອໃນພິທີມີຫຍ້າກຸຊະ, ພຣາຫມັນ, ນ້ຳ, ໄຟ, ພຣະເວດ, ແຜ່ນດິນ, ເວລາ, ທິດທັງຫມົດ ແລະເທວະທັງຫລາຍ ເປັນພະຍານແກ່ພັນທະຄູ່ຄອງ.

Verse 62

समंगीकरणं कर्म विवाहे तु विधीयते । स्त्रीपुंसोर्द्विजसंस्कारे निर्दिष्टं गुरुशिष्ययोः ॥ ६२ ॥

ພິທີກຳທີ່ເອີ້ນວ່າ “ສະມັງກີກະຣະນະ” (samaṅgīkaraṇa) ຖືກກຳນົດໃນກໍລະນີການແຕ່ງງານ. ໃນພິທີສັງສະກາຣະ (saṃskāra) ຂອງຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ ກໍບັນຍັດໃຫ້ແກ່ຍິງແລະຊາຍ ໂດຍລະບຸໄວ້ຊັດໃນບົດຂອງຄູແລະສິດ.

Verse 63

तस्मात्परस्परं ज्ञेयो गुरुशिष्यौ वधूवरौ । नानयोरणुमात्रोऽपि भेदो बोध्यो विजानता ॥ ६३ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເຂົ້າໃຈວ່າ ຄູ ແລະ ສິດ—ດັ່ງດຽວກັນກັບ ເຈົ້າສາວ ແລະ ເຈົ້າບ່າວ—ເປັນອັນດຽວກັນໃນສານະ. ຜູ້ຮູ້ແທ້ບໍ່ຄວນເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດ.

Verse 64

तत्तत्कर्मानुरूपत्वात्प्राधान्यस्त्रीनियोज्ययोः । क्वचिद्व्यत्ययदोषश्चेद्दैवमेवात्र कारणम् ॥ ६४ ॥

ເນື່ອງຈາກຜົນຍ່ອມຕາມສະພາບຂອງກຳຂອງແຕ່ລະຄົນ ປັດໃຈຫຼັກຄື ຄວາມພາກພຽນ ແລະ ວິທີການທີ່ນຳໃຊ້. ແຕ່ຖ້າມີການກັບກັນຫຼືຜິດປົກກະຕິປາກົດຢູ່ໃສ ໃນກໍລະນັ້ນ ດາຍວະ (daiva) ເທົ່ານັ້ນແມ່ນເຫດ.

Verse 65

दैवाधीनं जगत्सर्वं सदेवासुरमानुषम् । दैवं तत्पूर्वजन्मानि संचिताः कर्मवासनाः ॥ ६५ ॥

ໂລກທັງໝົດ—ພ້ອມທັງເທວະ, ອະສຸຣະ, ແລະມະນຸດ—ລ້ວນພຶງພາອຳນາດແຫ່ງຊະຕາ. ແລະ “ຊະຕາ” ນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນອື່ນໃດ ແຕ່ເປັນວາສະນາແຫ່ງກຳ ທີ່ສະສົມມາຈາກຊາດກ່ອນໆ.

Verse 66

प्राप्तं निषेवन्नन्योन्यं वर्तते कामकारकम् । शुभं वाप्यशुभं विप्र तं तु शांतं विदुर्बुधाः ॥ ६६ ॥

ເມື່ອເສບສົມສິ່ງທີ່ໄດ້ຮັບມາ ແລະ ດຳເນີນໄປໂດຍພຶງພາກັນແລະກັນ ແຮງຜັກດັນແຫ່ງກາມະ (ຄວາມປາຖະໜາ) ຍັງຄົງເຮັດວຽກ. ຈະເປັນດີຫຼືຊົ່ວກໍຕາມ, ໂອ ພຣາຫມະນ, ນັກປັນຍາຮູ້ວ່າ ສະພາບນັ້ນແມ່ນ “ສົງົບ” ຄື ຄວາມປາຖະໜາຖືກປະລະໃຫ້ນິ່ງ.

Verse 67

शांतः सत्यसमाचारो जंतुर्लोकप्रतारकः । एवमादि विदित्वा तु नायं भर्ता निपातितः ॥ ६७ ॥

ແມ່ນແຕ່ປາກົດວ່າສົງົບ ແລະ ປະພຶດຕົນຖືກຕ້ອງພາຍນອກ, ສັດນີ້ກໍເປັນຜູ້ຫລອກລວງໂລກ. ເມື່ອຮູ້ເຊັ່ນນີ້ແລະອື່ນໆທຳນອງນີ້ ຜົວນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ຖືກຕຳນິ ຫຼື ຖືກປະນາມ.

Verse 68

कन्यात्वध्वंसकात्पापात्पूतो मदुपकारतः । गतिं प्रयातः कृतिनां त्वद्धस्तविनिपातितः ॥ ६८ ॥

ໂດຍອາໄສອຸປະການທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍ ເຂົາຖືກຊໍາລະຈາກບາບແຫ່ງການທໍາລາຍພຣະຈັນທະຂອງສາວນ້ອຍ; ແລະເມື່ອຖືກມືເຈົ້າຟັນລົງ ເຂົາໄດ້ໄປສູ່ຄະຕິອັນປະເສີດຂອງຜູ້ມີຄຸນທໍາ।

Verse 69

मया तूपकृतं पत्ये जानंत्या धर्मसूक्ष्मताम् । त्वत्प्राणरक्षणे धर्मो ममाभूद्द्विजसत्तम ॥ ६९ ॥

ແຕ່ຂ້ອຍໄດ້ຊ່ວຍຜົວຂອງຂ້ອຍ ເພາະຂ້ອຍເຂົ້າໃຈຄວາມລະອຽດອ່ອນຂອງທໍາ. ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດວິຈະ, ການປົກປ້ອງຊີວິດຂອງເຈົ້ານັ້ນແຫຼະ ເປັນທໍາຂອງຂ້ອຍ।

Verse 70

तेन धर्मेण किं प्राप्तमिति सम्यङ्निबोध मे । राक्षसीं योनिमापन्ना राक्षसस्य प्रिया ह्यहम् ॥ ७० ॥

ຈົ່ງຮູ້ໃຫ້ແຈ້ງຈາກຂ້ອຍວ່າ ຂ້ອຍໄດ້ອັນໃດຈາກ ‘ທໍາ’ ນັ້ນ: ຂ້ອຍໄດ້ຕົກໄປໃນຄັນຂອງນາງຣາກະສີ ແລະແທ້ຈິງຂ້ອຍເປັນຄູ່ຮັກຂອງຣາກະສະ।

Verse 71

कामरूपा ब्राह्मणी तु संजाता धर्मकारणात् । धर्मकामदुघा धेनुः संतोषो नंदनं वनम् ॥ ७१ ॥

ເນື່ອງຈາກເຫດແຫ່ງທໍາ ຈຶ່ງເກີດມີນາງພຣາຫມະນີຊື່ ກາມະຣູປາ. ທີ່ນັ້ນມີໂຄວິສະຫນຸກຜູ້ໃຫ້ທັງທໍາແລະກາມະ; ແລະຄວາມສັນໂຕດເອງ ເປັນດັ່ງປ່ານັນທະນະ।

Verse 72

विद्या मोक्षकरी प्रोक्ता तृष्णा वैतरणी नदी । वैतरण्यां पतन्भर्ता मयोद्धृत इहाभवत् ॥ ७२ ॥

ວິດຍາ (ປັນຍາທາງວິນຍານ) ຖືກກ່າວວ່າເປັນເຫດໃຫ້ເຖິງໂມກສະ; ແຕ່ຕັນຫາແມ່ນແມ່ນ້ໍາ ໄວຕະຣະນີ. ເມື່ອຜົວຂອງຂ້ອຍຕົກລົງໃນໄວຕະຣະນີນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ຊ່ວຍຍົກຂຶ້ນກູ້ໄວ້ຢູ່ນີ້।

Verse 73

अस्याश्चोपकृतं विप्र वर्णोत्तमनिवेशनात् । इयं त्वसंगिनी भार्या भविष्यति पितुर्गृहे ॥ ७३ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ນາງກໍໄດ້ຮັບກຸສົນດ້ວຍການຈັດໃຫ້ນາງຢູ່ໃນເຮືອນຂອງວັນນະທີ່ປະເສີດສຸດ. ແຕ່ພັນລະຍານີ້ຈະບໍ່ຍຶດຕິດ ແລະຈະຢູ່ໃນເຮືອນຂອງພໍ່ນາງ.

Verse 74

अहं तवास्याश्च सदा रक्षिका धर्मबोधिनी । मत्संगमात्पूर्वमेव या भार्या विप्र तेऽभवत् ॥ ७४ ॥

“ຂ້ອຍເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງເຈົ້າແລະນາງຢູ່ເສມອ ແລະເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າຕື່ນຮູ້ໃນທຳມະ. ກ່ອນທີ່ນາງຈະມາຄົບຄືນກັບຂ້ອຍ ໂອ ພຣາຫມັນ, ນາງກໍເປັນພັນລະຍາຂອງເຈົ້າແລ້ວ”

Verse 75

इयं त्वत्संगिनी भार्या भविष्यति वरानना । सापि तिर्यग्गतिं प्राप्य मुच्यते मदनुग्रहात् ॥ ७५ ॥

“ນາງຜູ້ໜ້າງາມນີ້ຈະເປັນຄູ່ຄອງແລະພັນລະຍາຂອງເຈົ້າ. ແມ່ນແຕ່ນາງ—ຖ້າເຄີຍຕົກໄປເກີດເປັນສັດ—ກໍຈະພົ້ນໄດ້ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້ອຍ”

Verse 76

अहं पुरा भवेऽभूवं रमणी लोकसुन्दरी । कंदलीति च विख्याता तनयौर्वमुनेर्द्विज ॥ ७६ ॥

ໃນຊາດກ່ອນ ຂ້ອຍເຄີຍເປັນຍິງ ງາມລ້ຳ ໂດງດັງທົ່ວໂລກ ມີນາມວ່າ “ກັນດະລີ”. ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຂ້ອຍເປັນທິດາຂອງລະສີພຣາຫມັນ ອຸຣະວະ.

Verse 77

तपः प्रभावात्संजाता यमला मिथुनंधरा । पुरुषो मे सहभवो दमितो धर्मकारणात् ॥ ७७ ॥

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງຕະປະ (ການບຳເນັດ) ຂ້ອຍເກີດຂຶ້ນເປັນຜູ້ອຸ້ມທ້ອງຝາແຝດ; ຊາຍຜູ້ເກີດຄຽງຄູ່ກັບຂ້ອຍນັ້ນ ຖືກຫ້າມປະຄອງໄວ້ ເພື່ອເຫດແຫ່ງທຳມະ.

Verse 78

तेनैवौर्वेण शिष्टाहं दत्ता दुर्वाससे भवम् । तं पतिं प्राप्य विप्रेंद्र प्राक्कर्मवशागा ह्यहम् ॥ ७८ ॥

ໂດຍອາວະ (Aurva) ນັ້ນເອງ ໄດ້ສອນຂ້າ ແລະມອບຂ້າໃຫ້ ທຸຣວາສະ (Durvāsas) ເປັນພຣະສາມີ. ໂອ ພຣະພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອໄດ້ພົບພຣະສາມີນັ້ນ ຂ້າຢູ່ໃນອໍານາດກຳເກົ່າ.

Verse 79

कलहाभिरता पत्या शप्ता भस्मत्वमागता । किंचित्पापावशेषेण राक्षसीं योनिमागता ॥ ७९ ॥

ນາງຜູ້ຫຼິ້ນກັບການທະເລາະ ຖືກພຣະສາມີສາບ ແລະກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກຍັງເຫຼືອບາບນ້ອຍໜຶ່ງ ນາງຈຶ່ງໄດ້ເກີດໃນຄັນຂອງຣາກະສີ (ນາງອະສູຣ).

Verse 80

तत्र योनौ मया लब्धो भर्तायं राक्षसाधिपः । गोभिलो नाम तेजस्वी स त्वया विनिपातितः ॥ ८० ॥

ໃນຄັນນັ້ນແຫຼະ ຂ້າໄດ້ພົບພຣະສາມີນີ້—ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງຣາກະສະ. ຜູ້ມີເດຊະພະລັງ ຊື່ ໂກບິລະ (Gobhila); ແລະທ່ານໄດ້ປະຫານເຂົາ.

Verse 81

शोपोऽस्य पूर्ववयसिबभूव द्विजसत्तम । कस्याश्चिद्राजकन्यायाः स्त्रियाऽरब्धा मृतिस्तव ॥ ८१ ॥

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ໃນວັຍໜຸ່ມກ່ອນໜ້າ ເຂົາເຄີຍຖືກໂລກບວມພອງຮົບກວນ. ແລະໂດຍມືຂອງພຣະທິດາກະສັດຜູ້ໜຶ່ງ—ອັນເກີດຈາກນາງນັ້ນເປັນຜູ້ກໍ່—ຄວາມຕາຍຂອງທ່ານໄດ້ເລີ່ມຄ່ອຍໆຄືບຄານ.

Verse 82

अहं तु राक्षसीभावरहिता पूर्वकर्मणः । शुभस्य बलमापन्ना जाता तव सहायिनी ॥ ८२ ॥

ແຕ່ຂ້ານັ້ນ ເນື່ອງຈາກກຳເກົ່າ ໄດ້ພົ້ນຈາກສະພາບຣາກະສີ. ບັດນີ້ ຂ້າໄດ້ຮັບພະລັງແຫ່ງຄວາມມົງຄຸນ ແລະໄດ້ເປັນຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອຂອງທ່ານ.

Verse 83

दुःखिताहं कृता भर्त्रा कुमार्याहरणात्पुरा । भार्याथ पापिना ब्रह्मंस्तेन व्यापादितो मया ॥ ८३ ॥

ໃນອະດີດ ຜົວຂ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ຂ້າເສົ້າໂສກ ເນື່ອງຈາກລາວລັກພາສາວນ້ອຍຄົນໜຶ່ງ. ຕໍ່ມາ ໂອ ພຣາຫມັນ ຊາຍບາບນັ້ນ—ຜົວຂ້າ—ຖືກຂ້າສັງຫານໂດຍຂ້າ.

Verse 84

विश्वस्तो हि यतस्त्वं वै मम सर्वेण चेतसा । ततस्त्वां गोपयिष्यामि सर्वभावेन कामुक ॥ ८४ ॥

ເນື່ອງຈາກຂ້າໄວ້ໃຈເຈົ້າຢ່າງເຕັມຫົວໃຈ ແລະດ້ວຍຈິດໃຈທັງໝົດ, ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີຄວາມປາຖະໜາແຮງ, ຂ້າຈະປົກປ້ອງເຈົ້າດ້ວຍທຸກອາການ ແລະທຸກວິທີ.

Verse 85

एष ते शपथः सत्यः पंचभूतोपसाक्षिकः । कृत्स्नस्य पुरुषस्येह सन्निधौ व्याहृतो मया ॥ ८५ ॥

ນີ້ແມ່ນຄໍາສາບານອັນແທ້ຂອງເຈົ້າ ມີມະຫາທາດທັງຫ້າເປັນພະຍານ. ຂ້າໄດ້ກ່າວມັນໃນທີ່ນີ້ ຕໍ່ໜ້າພຣະບຸລຸດສູງສຸດຜູ້ສົມບູນ.

Verse 86

न करोषि द्विजश्रेष्ठ संविदं ह्यन्यथा क्वचित् । मद्वाक्ये भवता स्थेयं सर्वकृत्येषु मानद ॥ ८६ ॥

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ເຈົ້າຢ່າໄດ້ບິດເບືອນຂໍ້ຕົກລົງນີ້ໃນເວລາໃດໆ. ໂອ ຜູ້ໃຫ້ກຽດ, ເຈົ້າພຶງຢືນຢັນຕາມຄໍາຂ້າ ໃນກິດທຸກຢ່າງ.

Verse 87

एतच्छ्रुत्वा तु वचनं राक्षस्या परिभाषितम् । प्रतिपेदे वचः सर्वं यत्कृतं हि तया तदा ॥ ८७ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາທີ່ຣາກຊະສີໄດ້ກ່າວ, ລາວກໍຮັບເອົາທັງໝົດ ສິ່ງທີ່ນາງໄດ້ເວົ້າ ແລະໄດ້ເຮັດໃນເວລານັ້ນ.

Verse 88

ततः सा राक्षसी सर्वं संप्रगृह्य गुहाधनम् । करेणुरूपिणी भूत्वा पृष्ठे कृत्वा पतिं मम ॥ ८८ ॥

ຕໍ່ມາ ນາງຣາກຊະສີນັ້ນ ໄດ້ເກັບກໍາຊັບສົມບັດທັງໝົດທີ່ຊ່ອນໄວ້ໃນຖໍ້າ; ນາງແປງກາຍເປັນຊ້າງເພດຍິງ ແລ້ວອຸ້ມພາສາມີຂອງຂ້ອຍໄວ້ເທິງຫຼັງ.

Verse 89

तया सह विशालाक्ष्या रत्नावल्या मुदान्विता । ययावाकाशमार्गेण काशीमभि मुलोचने ॥ ८९ ॥

ນາງໄດ້ໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ພ້ອມກັບຣັດນາວະລີ ຜູ້ມີດວງຕາໃຫຍ່; ນາງເດີນທາງຕາມທາງແຫ່ງຟ້າ ໄປສູ່ກາຊີ, ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາອ່ອນໂຍນ.

Verse 90

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणोत्तरभागे मोहिनीचरिते काष्ठीलोपाख्यानं नामाष्टाविंशोऽध्यायः ॥ २८ ॥

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 28 ຊື່ວ່າ “ຕອນກາຊະຖີລາ” ໃນເລື່ອງມໍຫິນີ ແຫ່ງອຸດຕະຣະພາກ ຂອງ ສຣີ ບຣິຫັນນາຣະດີຍະປຸຣານະ.