Devi in the Narada Purana

ບາງຄົນເອີ້ນນາງວ່າ ອຸມາ; ບາງຄົນເອີ້ນວ່າ ສັກຕິ; ແລະບາງຄົນເອີ້ນວ່າ ລັກສະມີ. ບາງຄົນຕັ້ງນາມວ່າ ພາຣະຕີ; ແລະບາງຄົນເອີ້ນວ່າ ກິຣິຈາ ແລະ ອັມບິກາ ດ້ວຍ.

ພະລັງອໍານາດອັນໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ—ມະຫາມາຍາ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນຄວາມກວ້າງໃຫຍ່ຂອງຈັກກະວານ—ເນື່ອງຈາກເປັນເຫດແຫ່ງການເກີດຂຶ້ນຂອງໂລກ ບັນດາບຸນດິດຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ «ປຣະກຣິຕິ» (Prakṛti).

ທ່ານຍັງໄດ້ສອນຄຳພີພາກະວະຕີ—ທີ່ເທົ່າທຽມວິເທດ ແລະ ເພີ່ມພູນພັກຕິຕໍ່ຮະຣິ—ໃຫ້ແກ່ບຸດຊື່ ຊຸກະ ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການສະຫຼະແລະການວາງລະ।

ນະໂມການແດ່ພຣະຄູຜູ້ເປັນສະດາຊິວະ ຜູ້ຮ່ວມກັບພຣະສັກຕິສູງສຸດ—ສະຖິດໃນດອກບົວໃຫຍ່ພັນກີບ (ສະຫັດສຣາຣະ) ພ້ອມຄູ່ ນາດ ແລະ ບິນດຸ।

ໃນເວລາແຫ່ງການລະລາຍຈັກກະວານ (ສໍາວັດຕະກະ) ພຣະອົງຖືກປະກາດວ່າເປັນ ລະກຸລີຊະ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍພຣະລັກສະມີ; ເປັນ ຊິເວຊະ ຜູ້ຮ່ວມກັບ ວຽປິນີ; ແລະເປັນ ມະຫາມາຍາ ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ສຣີກັນຖະ-ມາຕຣິກາ»។

ເມື່ອອາໄສຢູ່ໃນຍະມະ, ມາຍາອັນໃຫຍ່—ຜູ້ຫຼອກລວງໂລກຢູ່ເສມອ—ຈຶ່ງເຮັດວຽກ. ດັ່ງນັ້ນ ແດ່ພຣະປະເມສະ (ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ) ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຈັດຖວາຍຜ້າຄຸມທ່ອນເທິງ (uttarīya) ນີ້ໃຫ້ພຣະອົງ.

ມັນຕຣາ 9 ພະຍາງ ເກີດຈາກປຣະນະວະ “ໂອມ” ແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍບີຊະ (ພະຍາງເມັດ) ຂອງພູວະເນຊານີ. ພຶງຂຽນມັນຄຽງກັບຄຳ “hastī” ແລະ “piśācī” ແລະຍັງກັບ “Agriṃ-sundarī” ດ້ວຍ।

ສໍາລັບມັນຕຣານີ້ດ້ວຍ ຄວນຈັດວາງຂັ້ນຕອນການພິຈາລະນາ (dhyāna), ການບູຊາ (pūjā) ແລະ ການນໍາໃຊ້ພິທີກ່ຽວເນື່ອງ ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ. ເລີ່ມດ້ວຍ ປຣະນະວະ (Oṁ) ແລ້ວເພີ່ມທ້າຍຄໍາຮັບ (ṅe), ຕໍ່ດ້ວຍຄໍາ “bhagavatī”; ຫຼັງນັ້ນໃຫ້ອອກສຽງສອງພະຍາງຂອງ “dharaṇi” ແລະ…

ຕາມຂະບວນການໃນປານຈະຣາຕຣະ ຄຳ «ກະເຣຕິ» ຖືກສ້າງໂດຍເພີ່ມປັດໄຈ «-ວິນິທະນະ» ຫຼັງ «ດິຕິຊະ». ເຊັ່ນດຽວກັນ ຫຼັງ «ມະຫາມາຍາ» ໃຊ້ປັດໄຈ «-ອະໂມຄະ». ແລະຫຼັງ «ດາຣະຍັມ» ໄດ້ຄຳ «ໄດຕຽນດຣະ»—ດັ່ງນີ້ຖືກສອນໂດຍອຳນາດແຫ່ງ «ສັບດະ» (ພະຍານພາສາ/ໄວຍາກອນ).

ດ້ວຍບີຊະພະຍາງຂອງມົນຕຣາສັກຕິ ທີ່ປະດັບດ້ວຍສະຫຼະຍາວ 6 ປະການ ຄວນຈັດວາງນະຍາສະໃນອະວະຍະວະ. ແລ້ວຈຶ່ງພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິ ພຣະເທວີໃຫຍ່ ສີຕາ ຜູ້ຖືກບູຊາໃນສາມໂລກ.

ນາງແມ່ນ ພັດຣາ (ມົງຄຸນ), ພະຄະວະຕີ (ເທວີອັນສັກສິດ), ຊານຕາ (ສະງົບ), ກຸມຸດາ (ດັ່ງດອກບົວ), ສຸນດະຣີ (ງາມ), ປຣິຍາ (ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ)؛ ນາງປິຕິໃນ ສຣີກຣິສນະ (ກຣິສນະຣະຕີ) ແລະເປັນຄູ່ຄອງອັນຖາວອນຂອງ ສຣີກຣິສນະ (ສຣີ-ກຣິສນະ-ສະຫະຈາຣິນີ)។

ນາງເປັນຜູ້ປະທານພຣະກຣິດສະນາ, ຜູ້ຫຼ້ຽງດູຄວາມຮັກ, ກາຍຄຳງາມພິສຸດນ່າຫຼົງໄຫຼ; ຜູ້ຄ້ຳຈຸນພູເຂົາ, ຜູ້ຄ້ຳຈຸນກຽດສັກ—ນາງແມ່ນມະຫາເທວີ ຜູ້ປະທານມົງຄຸນ।

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ມານດາແຫ່ງຈັກກະວານ ດຳລົງຢູ່ດ້ວຍຕະປະ ແລະນິຍະມະອັນສັກສິດ; ນາງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ບັນດາອະວະຕານຫຼາກຫຼາຍຂອງນາງ ປາກົດຂຶ້ນໃນສາມກາລະຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ।

ສໍາລັບມົນຕຣາບີຈະ (bīja) ອັກສອນດຽວ ຣິຊິ (ṛṣi) ຂອງມົນຕຣາ ຖືກປະກາດວ່າແມ່ນ «ຊັກຕິ». ຉັນທະ (chandas) ແມ່ນ «ກາຍະຕຣີ», ແລະ ເທວະຕາປະທານແມ່ນ «ພຸວະເນສະວະຣີ».

ເວດາເປັນປະຖົມຂອງນາງ; ກິຣິຈາ ແລະ ປັດມາ ເປັນຮູບພາບຂອງນາງ; ພຣຶກຸ ຖືກນັບເປັນດວງໃຈຂອງນາງ. ໂອ ພະຄະວະຕີ ມະເຫສະວະຣີ—ໂອ ອັນນະປູຣະນາ ຄູ່ຮັກຂອງອັກນິ—ຂໍໃຫ້ປະທັບຢູ່ເສມອໃນຖ້ອຍຄໍາ ແລະ ພິທີຂອງພວກເຮົາ.

ທີ່ຈຸດ «ເວດ» ມີສັກຕິ 4 ປະການ: ປາຣາ ແລະ ພູວະເນສະວະຣີ, ພ້ອມດ້ວຍ ກະມະລາ ແລະ ສຸພະກາ. ນາງເຫຼົ່ານີ້ ເລີ່ມຈາກ ບຣາຫມີ ສະຖິດຢູ່ເທິງດອກບົວ 8 ກີບ.

ພຶງບູຊາພຣະເທວີດ້ວຍດອກໄມ້ສີເຫຼືອງ ແລະເຮັດຈະປະ (japa) ດ້ວຍພວງມາລາທີ່ເຮັດຈາກຂະມິ້ນ. ພ້ອມທັງພິຈາລະນາພຣະພະຄະວະຕີໃນຮູບສີເຫຼືອງ ພຶງສວດມົນຕຣາໜຶ່ງໝື່ນຄັ້ງ ໃນຂະນະນັ່ງຢູ່ກາງນ້ຳນົມ.

ເມື່ອຈັດວາງພະຍາງ «ມາຍາ» ເປັນຄູ່ໃຫ້ເປັນອົງປະກອບຂອງອາສະຕຣະ-ມັນຕຣາ (astra-aṅga) ແລະຈັດມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍປຣະນະວະ (Oṃ) ຈົນສິ້ນດ້ວຍ «ສວາຫາ» ເປັນອົງພິທີຕ່າງໆ ແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນເພ່ງພິຈາລະນາຕໍ່ «ອັມບິກາ».

ດັ່ງນີ້ ບໄຫຣະວີ ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ແລ້ວ. ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງອະວະຕານອື່ນອີກ: ໂອ ພຣະນາງພະຄະວະຕີ—ວາງມາຍາ, ກະມະລາ, ແລະ ຕາຣາ—ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ.

ກ່ຽວກັບ ທຸຣຄາ—ຈະກະດຳບາ ແມ່ແຫ່ງສາກົນ—ເຈົ້າຍັງປາດຖະນາຈະຖາມຫຍັງອີກຫຼື?