Devi in the Devi Bhagavatam

ໂອມ. ພວກເຮົາຂໍນ້ອມລະນຶກເຖິງພຣະອະທິວິທະຍາ ອັນເປັນຮູບແຫ່ງສັບພະເຈດຈຳນົງສາກົນ. ຂໍພຣະອົງຈົ່ງດົນບັນດານສະຕິປັນຍາແກ່ພວກເຮົາ.

ໂອ້ ເຫຼົ່າພຣາມ! ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ນ້ອມກາບແທບພະບາດດອກບົວອັນງົດງາມຂອງພະອົງ, ເຊິ່ງປະທານການຫຼຸດພົ້ນແກ່ເຫຼົ່າໂຍຄີ, ເປັນທີ່ຮັບໃຊ້ຂອງພະພົມ ແລະ ເທບອົງອື່ນໆ, ແລະ ເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງສະມາທິຂອງເຫຼົ່າມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ສະເໝີ…

ຂໍພະພາກະວະຕີນັ້ນໂປດປະທານຄວາມສຳເລັດແກ່ພວກເຮົາສະເໝີ—ພະອົງຜູ້ຊົງໄດ້ຮັບການຂະໜານນາມວ່າ 'ວິທະຍາ' ໃນພະເວດ, ຊົງເປັນພະລັງຕົ້ນກຳເນີດສູງສຸດອັນເປັນນິລັນ (ອະທິສັກຕິ), ຊົງຮອບຮູ້ທຸກສັບພະສິ່ງ, ຊົງຊ່ຽວຊານໃນການຕັດພັນທະນາການແຫ່ງໂລກີຍະ…

ໂປດເປີດເຜີຍປຸຣານະທີ່ມີພຣະນາມຂອງພາກະວະຕີ ເຊິ່ງເປັນທີ່ລວມແຫ່ງຄຸນນະທັມທັງປວງ ອັນບໍລິສຸດ ອັນຫນ້າອັດສະຈັນດຸດການຮ່າຍຮຳຂອງພຣະແມ່ແຫ່ງສາກົນໂລກ ຜູ້ທຳລາຍຄວາມມົວຫມອງທັງປວງ ແລະເປັນຮາກເຫງົ້າແຫ່ງການສົມປາດຖະຫນາ.

ແມ່ນແຕ່ຄົນບາບຜູ້ປາສະຈາກເວດທຳແລະຂາດຄວາມປະພຶດອັນດີ ຫາກໄດ້ຟັງພະສີມັດປຸຣານະອັນປະເສີດນີ້ແມ່ນພຽງດ້ວຍຂໍ້ອ້າງ ຍ່ອມຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກສຳລານອັນມາກມາຍໃນໂລກນີ້ ແລະເມື່ອສິ້ນອາຍຸໄຂ ຍ່ອມບັນລຸເຖິງສະພາວະອັນງົດງາມແລະໝັ້ນຄົງເຊິ່ງປະທັບດ້ວຍພະນາມແຫ່ງພະພະຄວະຕີ…

ໂອ້ ເທວະ! ທານະວະທີ່ຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ຈອງຫອງທັງສອງທີ່ເກີດຈາກຂີ້ຫູຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ຄື ມະທຸ ແລະ ໄກຕະພະ, ໃນທີ່ສຸດກໍຖືກສັງຫານໄດ້ດ້ວຍຄວາມເມດຕาຂອງພຣະແມ່ເທົ່ານັ້ນ.

...ຈົ່ງບູຊາພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະເທວີໃນດອກບົວແຫ່ງດວງໃຈຂອງທ່ານໂດຍປາສະຈາກຄວາມສົງໄສ. ພຣະເທວີອົງນັ້ນຈະປະທານທຸກສິ່ງ, ຕາມແຕ່ທີ່ທ່ານປາດຖະໜາ.

ຈົ່ງບຳເພັນສະມາທິເຖິງມະຫາມາຍາ ພຣະເທວີແຫ່ງວິທະຍາອันເປັນນິລັນດອນ ພຣະອົງຜູ້ເປັນປໍຣະມະປະກຶດອັນໄຮ້ຄຸນລັກສະນະ ຈະຊົງກະທຳກິດຂອງພວກເຮົາໃຫ້ສຳເລັດ.

ພຣະພຣົມຕັດວ່າ: "ຈົ່ງສັນລະເສີນພຣະເທວີຜູ້ສູງສຸດ ພຣົມວິທະຍາອັນເປັນນິລັນດອນ ມະຫາມາຍາຜູ້ເຣັ້ນລັບ ຜູ້ຊົງເຮັດໃຫ້ກິດແລະພາລະກິດທັງປວງສຳເລັດລຸລ່ວງ."

ເມື່ອໄດ້ສະດັບຄຳນັ້ນ ພຣະເວດທັງຫຼາຍຜູ້ມີຮູບກາຍອັນງົດງາມ ກໍໄດ້ສັນລະເສີນມະຫາມາຍາພຣະອົງນັ້ນ ຜູ້ເປັນທີ່ເພິ່ງແຫ່ງຈັກກະວານແລະພຶງບັນລຸໄດ້ດ້ວຍຍານເທົ່ານັ້ນ.

ພຣະເວດທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: "ຂອນອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ໂອ້ມະຫາມາຍາເທວີ ຜູ້ສ້າງຈັກກະວານອັນເປັນມົງຄຸນ! ຂ້າແຕ່ມານດາຜູ້ໄຮ້ຄຸນລັກສະນະ ເຈົ້າແຫ່ງສັບພະສັດ ຜູ້ຊົງປະທານຕາມຄວາມປາດຖະໜາຂອງພຣະສັງກອນ!"

ໂອ້ ພຣະພະຄະວະຕີ! ໃນໝູ່ເທບທັງຫຼາຍ ບໍ່ມີແມ້ແຕ່ຜູ້ດຽວທີ່ລ່ວງຮູ້ເຖິງຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນຫາທີ່ສຸດມິໄດ້ຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວຊົງເປັນມານດາແຫ່ງຈັກກະວານນີ້. ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວຊົງສ້າງຈັກກະວານທັງໝົດນີ້ເຊິ່ງໃນທີ່ສຸດແລ້ວເປັນສິ່ງລວງຕາ…

ພຣະອົງຊົງປາສະຈາກຄວາມປາຖະໜາ ແຕ່ຊົງເປັນເຫດແຫ່ງໂລກທັງປວງ! ໂອ້! ພຣະຈະລິຍະວັດຂອງພຣະອົງຊ່າງໜ້າອັດສະຈັນ ໂອ້ ພຣະພະຄະວະຕີ ແລະ ມັນເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈຂອງພວກເຮົາງຸນງົງ. ພຣະກຽດຕິຄຸນ ແລະ ຄຸນລັກສະນະຂອງພຣະອົງເຊິ່ງຢູ່ເໜືອຂອບເຂດແຫ່ງພຣະເວດທັງປວງຈະບັນຍາຍໄດ້ແນວໃດ…

ໂອ້ພຣະພະຄະວະຕີ! ຫຼືວ່າເຫຼົ່າໄທຕະຜູ້ຜ່າຍແພ້ໄດ້ບຳເພັນຕະບະ ແລະ ໄດ້ຮັບພອນຈາກພຣະອົງ ຈົນເຮັດໃຫ້ຫົວຂອງພຣະວິສນຸຫາຍໄປ? ຫຼື ເປັນພຽງຄວາມສຳລານຂອງພຣະອົງທີ່ໄດ້ເຫັນພຣະວາສຸເທບບໍ່ມີຫົວ?

ເມື່ອນັ້ນ, ເຮົາຈຶ່ງຈຳແລງກາຍໃນຮູບຕາມສິກະ ຕາມທີ່ລາວໄດ້ເຮັດສະມາທິໄວ້ ແລະ ປະກົດຕົວຕໍ່ໜ້າລາວເພື່ອໃຫ້ລາວໄດ້ເຫັນ.

ນັ່ງຢູ່ເທິງຫຼັງສິງດ້ວຍຄວາມເມດຕາ, ເຮົາໄດ້ກ່າວແກ່ລາວວ່າ: ໂອ້ ຜູ້ມີໂຊກອັນຍິ່ງໃຫຍ່! ຈົ່ງຂໍພອນເຖີດ, ໂອ້ ຜູ້ຖືສິນອັນດີ, ເຮົາຈະປະທານພອນນັ້ນໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ.

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງພຣະແມ່, ອະສູນຜູ້ນັ້ນກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກ, ຈຶ່ງຮີບເຮັດປະທັກສິນ ແລະ ກາບໄຫວ້ພຣະນາງໃນທັນທີ.

ເມື່ອໄດ້ເຫັນຮູບກາຍຂອງເຮົາ, ດວງຕາຂອງລາວກໍເບີກກວ້າງດ້ວຍຄວາມພັກດີ ແລະ ເອີ້ນລົ້ນດ້ວຍນ້ຳຕາແຫ່ງຄວາມປິຕິ, ແລ້ວລາວກໍໄດ້ສັນລະເສີນເຮົາ.

ຫັยຄຣີວະ ກ່າວວ່າ: ຂອນອບນ້ອມແດ່ພຣະແມ່ມະຫາສັກຕິ, ຜູ້ເປັນເຫດແຫ່ງການສ້າງ, ການຮັກສາ ແລະ ການທຳລາຍ! ໂອ້ນາງຜູ້ຊານຊະລາດໃນການປະທານພອນແກ່ສາວົກ, ຜູ້ປະທานຄວາມປາດຖະໜา ແລະ ການຫຼຸດພົ້ນ, ໂອ้ ພຣະນາງສິວະຜູ້ສັກສິດ!

ພຣະແມ່ຕັດວ່າ: ພອນທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາແມ່ນຫຍັງ? ຈົ່ງບອກສິ່ງທີ່ເຈົ້າຕ້ອງການ ແລ້ວເຮົາຈະມອບໃຫ້ ເຮົາພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງໃນຄວາມພັກດີ ແລະ ການບຳເພັນຕະບະອັນໜ້າອັດສະຈັນຂອງເຈົ້າ