Indrajit in the Ramcharitmanas

ຄວາມສຸກ, ຄວາມຮັ່ງມີ, ບຸດຊາຍ, ກອງທັບ, ແລະ ຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອ - ຊັດຊະນະ, ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່, ກຳລັງ, ປັນຍາ, ແລະ ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່: ທັງໝົດນີ້ໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນທຸກວັນ, ໃໝ່ສະເໝີ, ຄືກັບຜົນປະໂຫຍດທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນເຮັດໃຫ້ຄວາມໂລບເພີ່ມຂຶ້ນ. ພະອົງມີອ້າຍນ້ອງຄືກຸມພະກັນ…

ຈາກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຮຽກເມກະນາດອີກຄັ້ງ, ໃຫ້ຄຳແນະນຳ, ແລະ ເພີ່ມກຳລັງແລະຄວາມເປັນສັດຕູ. ເທບະດາຜູ້ທີ່ຫມັ້ນຄົງໃນສະຫນາມຮົບແລະມີກຳລັງເຂັ້ມແຂງ, ຜູ້ທີ່ມີຄວາມອວດທະຍານໃນການຕໍ່ສູ້ຂອງພວກເຂົາ, ຈົ່ມຊະນະພວກເຂົາໃນສະຫນາມຮົບແລະນຳພາພວກເຂົາມາບ່ອນນີ້ຖືກຕີກັດ.…

ສິ່ງທີ່ຣາວະນະຕຣັດສະແກ່ມາຄະນາດ ດັ່ງວ່າທັງໝົດນັ້ນໄດ້ກະທຳໄວ້ແລ້ວແຕ່ກ່ອນ ຈົ່ງຟັງການກະທຳຂອງຜູ້ທີ່ພະອົງຕຣັດບັນຊາກ່ອນ ແລະ ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ກະທຳ ຝູງປີສາກທີ່ມີຮູບກາຍນ່າຢໍາຢ້ານ ເປັນນັກບາບທັງໝົດ ໄດ້ທຳທາລຸນເທບພະເຈົ້າ ກຸ່ມອສູຣກໍ່ຄວາມວຸ້ນວາຍ…

ໄດ້ຍິນວ່າບຸດຕາຍ ເຈົ້ານຄອນລັງກາຈຶ່ງຄຽດແຄ້ນ ແລ້ວສົ່ງເມກນາດຜູ້ມີກຳລັງມະຫັດສານອອກໄປ ຢ່າປະຫານລາວເດີບຸດເອີຍ ຈົ່ງຈັບລາວໄວ້ ໃຫ້ເຮົາໄດ້ເຫັນລີງຕົວນີ້ ແລະ ໄດ້ຮູ້ວ່າລາວມາແຕ່ໃດ ອິນທຣະຊິດຜູ້ບໍ່ມີຜູ້ສະເໝີນໃນການຮົບ ຍົກທັບອອກໄປ…

ອາວຸດພະພົມນັ້ນ ລາວໄດ້ນຳມາຂົນໃສ່ສາຍສອກ ລີງໄດ້ຄິດພິຈານະໃນໃຈວ່າ ຖ້າຕົນບໍ່ເຄົາລົບລູກສອກພະພົມ ຄວາມລຶກລັກທີ່ບໍ່ມີປົກຄອງຈະມອບໝົດໄປ

ພຣະອົງຍິງອາວຸດພຣະພຣົມມາສູ່ວານຣ ເມື່ອລົ້ມລົງກໍຍັງທຳລາຍກອງທັບສັດຕູ ເມກນາດເຫັນວານຣສູບສະຕຶກ ຈຶ່ງຜູກດ້ວຍບ່ອຍນາກແລ້ວນຳຕົວໄປ ທອດຟັງເທີ່ພຣະພະວານີ ຜູ້ມີປັນຍາສະຫວັດນາມຂອງພຣະອົງຍ່ອມຕັດພັນທະນາການແຫ່ງສັງສາຣ ທູດຂອງພຣະອົງຈະຖືກຜູກມັດໄດ້ບໍ…

ຂ້ອຍສາທາລະນາຫັກໝາກຂອງເຈົ້າໄດ້, ແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນໃຫຍ່ຂອງລາສະຕິບໍ່ໄດ້ມອບບັນຍັດໃຫ້ຂ້ອຍ. ຂ້ອຍໂກດແຄ້ນເຮັດໃຫ້ໂຕທັງສິບຂອງເຈົ້າແຕກຫັກ, ແລ້ວກອດລັງກາແລະໜົມມັນລົງໃນທະເລ. ລັງກາຂອງເຈົ້າປຽບເໝືອນໝາກໄມ້ຂອງຕົ້ນໄມ້ກູລາ, ແລະ…

ນັກຮົບນັບໂກສິເທົ່າເມກນາດ ລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ພວກເຂົາພຸ່ງເຂົ້າໃສ່ເທິງຕີນຂອງລິງ ແຕ່ກໍບໍ່ຂະຫຍາຍເຄື່ອນ ຈຶ່ງກົ້ມຫົວຄຳນົບແລ້ວນັ່ງລົງອີກຄັ້ງ ຕີນຂອງລິງບໍ່ຍອມຈາກພື້ນດິນ ເຫັນດັ່ງນັ້ນ ຄວາມອວດອັດຂອງສັດຕູກໍໜີໄປ ດັ່ງດັກຈິດໃຈຂອງນັກບຸນບໍ່ປະຖິ້ມຄວາມຊອບທຳ…

ຝູງລິງທີເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານພາກັນໜີ ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ອ້າ ອຸມາ ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບໄຊຊະນະໃນທີ່ສຸດ ບາງຄົນຮ້ອງວ່າ ອັງຄະທະແລະຫະນຸມານຢູ່ໃສ ນະລະແລະນີລະ ແລະທະວິວິດະຜູ້ມີກຳລັງຢູ່ໃສ ຫະນຸມານໄດ້ຍິນວ່າກອງທັບຂອງຕົນກຳລັງຫຍຸ້ງຍາກ…

ຈົງສະລະຄວາມເປັນສັດຕູແລະຄືນໄວເທຮີ ຈົງບູຊາຄັງສິນແຫ່ງຄວາມເມດຕາ ຜູ້ເປັນມິດຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຜູ້ທີ່ຮັກພະອົງ ຖ້ອຍຄຳຂອງພະອົງປະທັບຣາວັນດຸດຫຼັກສອນ "ໄປເດີ ຜູ້ອັປຣິປາກຈອກປອກຟອກ ໄປດຳໜ້າຢູ່ບ່ອນອື່ນເຖີຍ!" "ທ່ານຊົງແກ່ລົ້ນແລ້ວ ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນເຮົາຈະຂ້າທ່ານເສຍ…

ເມກນາດໄດ້ຍິນວ່າຝູງລີງໄດ້ກັບມາອີກແລະປົກປ້ອງປ້ອຍຫໍປ້ອງ ວີຣະບຸລຸດຈຶ່ງລົງຈາກຫໍປ້ອງແລະເດີນອອກໄປເຜີຍໜ້າ ໂດຍໃຫ້ຕີກອງ

ອ້າຍນ້ອງທັງສອງຜູ້ເປັນໃຫຍ່ແຫ່ງໂກສົນ ນັກທະນູຜູ້ມີຊື່ສຽງໄປທົ່ວໂລກທັງປວມ ຢູ່ໃສ ນົນ ແລະ ນີນ ທະວິວິທ ແລະ ສຸຄຣີບ ອັງຄະທະ ແລະ ຫະນຸມານ ຜູ້ມີກຳລັງເປັນທີ່ສຸດ ຢູ່ໃສ ວິພີສະນ ຜູ້ທຳລາຍອ້າຍນ້ອງ ຢູ່ໃສ ມື້ນີ້ເຮົາຈະສັງຫານທັງໝົດ ແລະ ລວມທັງເຂົາດ້ວຍກຳລັງ…

ລາວຍິງລູກສອນສິບເທື່ອໃສ່ແຕ່ລະຄົນ, ເຮັດໃຫ້ນັກຮົບລີງລົ້ມລົງໄປເທິງດິນ, ຈາກນັ້ນເມກນາດຜູ້ມີກຳລັງ ແລະ ຄວາມເດັດດ່ນ ໄດ້ຮ້ອງສຽງຄືສິງ.

ເຫັນກອງທັບລຳບກ ຫະນຸມານບຸດຂອງລົມໄດ້ພຸ່ນໄປດັ່ງຢາມພະຍົມຜູ້ກຳລັງໂກດ ໄດ້ຖອນພູຫີນກ້ອນໃຫຍ່ຂຶ້ນມາທັນທີ ແລະ ດ້ວຍຄວາມໂກດຢ່າງຍິ່ງໄດ້ຂວ້າງໃສ່ເມກນາດ ເຫັນສິ່ງນັ້ນພຸ່ນມາ ເມກນາດຈຶ່ງລອຍຂຶ້ນສູ່ທ້ອງຟ້າ ລົດມ້າ ສາລະຖີ ແລະ ມ້າທັງໝົດກໍ່ຫາຍໄປ…

ຜູ້ກ້າທີ່ບາດເຈັບເຫຼົ່ານັ້ນເປັນປານໃດ ຄືດັ່ງຕົ້ນກິມສຸກະທີ່ອອກດອກ ລັກສະມະແລະເມກນາດ ນັກຮົບທັງສອງ ຕໍ່ສູ້ກັນດ້ວຍຄວາມໂກດຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ ຜູ້ຫນຶ່ງບໍ່ສາຍາຊະນະອີກຜູ້ຫນຶ່ງໄດ້ ອສູລຕໍ່ສູ້ດ້ວຍກົນອຸບາຍ ກຳລັງ ແລະວິທີທີ່ບໍ່ຊອບທຳ ຄັນເຖິງເວລານັ້ນ…

ນັກຮົບຈຳນວນໜຶ່ງຮ້ອຍໂກດິຜູ້ເທົ່າເທົ່າກັບເມກນາດໄດ້ພະຍາຍາມຍົກລາວຂຶ້ນ ແຕ່ເສດຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງແຫ່ງໂລກຈະຖືກຍົກຂຶ້ນໄດ້ແນວໃດ ພວກເຂົາຈຶ່ງຈາກໄປດ້ວຍຄວາມອາຍ

ເມື່ອວັນສິ້ນສຸດ ກອງທັບທັງສອງຖອຍກັບ ໃນສົງຄາມ ນັກຮົບຜູ້ກ້າຫານເມືອຍລ້າຫຼາຍ ໂດຍພະກຸນຂອງພະຣາມ ກຳລັງຂອງກອງທັບວານຣເພີ່ມຂຶ້ນ ດັ່ງໄຟທີ່ລຸກໂຊນແຮງເມື່ອໄດ້ຟາງ ອສູຣຫຍ່ອນທັງວັນທັງຄືນ ດັ່ງບຸນກຸສົນທີ່ຫຍ່ອນເມື່ອຄົນກາລາວເວົ້າດ້ວຍປາກຂອງຕົນເອງ…

ເມກນາດໄດ້ຂຶ້ນລົດສາລີທີ່ສ້າງຂຶ້ນດ້ວຍມາຍາ ແລະ ໄດ້ລອຍຂຶ້ນສູ່ທ້ອງຟ້າ. ລາວໄດ້ຮ້ອງດ້ວຍສຽງຫັກເຫັນອັນດັງ, ແລະ ຄວາມຢ້ານກົວໄດ້ຄອບງຳກອງທັບລິງ.

ໂອ ພະວານີ, ກິລິຍາທັງປວງຂອງພະຣາມໃນຮູບສະຄຸນບໍ່ສາມາດຫຍ້າຮອດໄດ້ດ້ວຍການຖອກແຖມເຫດຜົນ, ດ້ວຍກຳລັງແຫ່ງປັນຍາ, ຫຼືດ້ວຍຖ້ອຍຄຳ. ຜູ້ທີ່ເປັນປັນຍາຊົນແລະມີຈິດຄາຍອາວຣະ, ຄົ້ນພິຈານຸສົນຕາມນີ້ແລ້ວ, ຈຶ່ງສະລະການຖອກແຖມເຫດຜົນທັງປວງແລະເຄົານຮົມພະຣາມ.…

ເມກນາດ ຟື້ນຈາກຫົວງຫມົ້ງ, ເຫັນພໍ່ ກໍຮູ້ສຶກອາຍເປັນຫຼວງຫຼາຍ. ທັນທີ ລາວກໍໄປຫາຖ້ຳຢູ່ພູເຂົາໃຫຍ່, ໃນໃຈຕັ້ງວ່າ ຈະປະຕິບັດພິທີບູຊາທີ່ບໍ່ມີຜູ້ໃດຊະນະໄດ້. ຢູ່ທີ່ນີ້ ວິພີຊານ ໄດ້ພິຈາລະນາຄຳແນະນຳວ່າ: ຟັງເດີພະຍາ…