Sukta 38

Mantra 1

उदु ष्य देवः सविता सवाय शश्वत्तमं तदपा वह्निरस्थात् । नूनं देवेभ्यो वि हि धाति रत्नमथाभजद्वीतिहोत्रं स्वस्तौ ॥

ಪ್ರೇರಣೆಯ ನಿಮಿತ್ತ ಆ ದೇವ ಸವಿತೃ ಉದಯಿಸುತ್ತಾನೆ; ಶಾಶ್ವತ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ—ಜಲವಾಹಕ ವಹ್ನಿಯಂತೆ—ಅವನು ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ. ಈಗ ಅವನು ದೇವರಿಗೆ ರತ್ನ-ಧನವನ್ನು ವಿತರಿಸುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ಸ್ವಸ್ತಿಯ ಗತಿಯಲ್ಲಿ ಸುಆಹ್ವಿತ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು (ವೀತಿಹೋತ್ರ) ವಿಭಾಗಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 2

विश्वस्य हि श्रुष्टये देव ऊर्ध्वः प्र बाहवा पृथुपाणिः सिसर्ति । आपश्चिदस्य व्रत आ निमृग्रा अयं चिद्वातो रमते परिज्मन् ॥

ಎಲ್ಲರ ಶ್ರವಣ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಾಗಿ ಆ ದೇವನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏಳುತ್ತಾನೆ; ವಿಶಾಲಹಸ್ತ, ಪೃಥುಪಾಣಿ, ತನ್ನ ಬಾಹುಗಳನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಚಾಚುತ್ತಾನೆ. ನೀರುಗಳೂ ಅವನ ವ್ರತಕ್ಕೆ ವಶವಾಗಿ ನಿಗದಿತ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತವೆ; ಈ ವಾಯುವೂ ಪರಿಜ್ಮನ್ ಮಾರ್ಗದ ಸುತ್ತ ಆನಂದದಿಂದ ಸಂಚರಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 3

आशुभिश्चिद्यान्वि मुचाति नूनमरीरमदतमानं चिदेतोः । अह्यर्षूणां चिन्न्ययाँ अविष्यामनु व्रतं सवितुर्मोक्यागात् ॥

ಆಶು ಗತಿಗಳನ್ನೂ ಅವನು ಈಗ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ; ಗತಿಯಲ್ಲಿ ಅಚಲವಾಗಿದ್ದುದನ್ನೂ ಅವನು ಚಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು. ಅಹಿ-ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನೂ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಸಿ ವಿಷರಹಿತಗೊಳಿಸಿದನು; ಸವಿತೃನ ವ್ರತವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಮುಕ್ತಿದಾಯಕ ಮೋಕ್ಷ-ವಿಮೋಚನೆ ಬರುತ್ತದೆ.

Mantra 4

पुनः समव्यद्विततं वयन्ती मध्या कर्तोर्न्यधाच्छक्म धीरः । उत्संहायास्थाद्व्यृतूँरदर्धररमतिः सविता देव आगात् ॥

ಮತ್ತೆ ಅವಳು ವಿಸ್ತರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಜಾಲವನ್ನು ನೇಯುತ್ತದೆ; ಕಾರ್ಯದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾದ ಧೀರನು ಅಚಲ ಆಧಾರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಏಳುತ್ತಾ ಅವನು ಋತುಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಸರಿಯಾದ ಪ್ರಮಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ನಿಯೋಜಿಸಿದನು; ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ (ಅಮತಿ)ಯೊಂದಿಗೆ ದೇವ ಸವಿತೃ ಬಂದನು.

Mantra 5

नानौकांसि दुर्यो विश्वमायुर्वि तिष्ठते प्रभवः शोको अग्नेः । ज्येष्ठं माता सूनवे भागमाधादन्वस्य केतमिषितं सवित्रा ॥

ಅನೇಕ ನಿವಾಸಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ತ ಆಯುಷ್ಯವು ತನ್ನ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಿಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಅಗ್ನಿಯ ಪ್ರಕಟವಾಗಿ ಉಕ್ಕಿಬರುವ ಜ್ವಾಲೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ. ತಾಯಿ ಪುತ್ರನಿಗಾಗಿ ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಭಾಗವನ್ನು ಇಟ್ಟಳು; ಸವಿತೃನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ಅವನ ಸಂಕೇತವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಸತ್ತ್ವವು ವಿಧಿಸಲಾದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 6

समाववर्ति विष्ठितो जिगीषुर्विश्वेषां कामश्चरताममाभूत् । शश्वाँ अपो विकृतं हित्व्यागादनु व्रतं सवितुर्दैव्यस्य ॥

ಅವನು ತಿರುಗಿ ತಿರುಗಿ ಮರಳಿದನು—ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತು ಜಯವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತ; ಚಲಿಸುವ ಎಲ್ಲರೊಳಗೂ ಅವನು ಕಾಮವಾಗಿ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದನು. ವಿಕೃತ ರೂಪಗಳನ್ನು ಹಿಂದೆ ಬಿಟ್ಟು, ಶಾಶ್ವತ ಅಪಃ (ಜಲಗಳು)ಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಬಂದನು—ದೈವ ಸವಿತೃನ ವ್ರತ, ಋತ-ನಿಯಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ.

Mantra 7

त्वया हितमप्यमप्सु भागं धन्वान्वा मृगयसो वि तस्थुः । वनानि विभ्यो नकिरस्य तानि व्रता देवस्य सवितुर्मिनन्ति ॥

ಹೇ ಸವಿತೃ, ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಜಲಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಪಾಲು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ; ಆದಕಾರಣ ಹುಡುಕುವವರು/ಮೃಗಯಸರು ಒಣ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಚದುರಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅರಣ್ಯಗಳನ್ನು ಯಾರೂ ಉಲ್ಲಂಘಿಸಲಾರರು; ದೇವ ಸವಿತೃನ ವ್ರತಗಳು (ನಿಯಮಗಳು) ಕ್ಷಯವನ್ನು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ.

Mantra 8

याद्राध्यं वरुणो योनिमप्यमनिशितं निमिषि जर्भुराणः । विश्वो मार्ताण्डो व्रजमा पशुर्गात्स्थशो जन्मानि सविता व्याकः ॥

ಜಲಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಆ ಯೋನಿ-ಗರ್ಭವನ್ನು ವರುಣನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದಾನೆ—ಕಣ್ಮಿಟುಕದಲ್ಲಿಯೂ ಅಚ್ಯುತ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರತ. ಅದರ ಬಳಿಗೆ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಮಾರ್ತಾಣ್ಡ, ಸೂರ್ಯನು, ಪಶುಸಮೂಹದಂತೆ, ವ್ರಜಕ್ಕೆ (ಗೋಶಾಲೆಗೆ) ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಸವಿತೃನು ಸ್ಥಾನಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ.

Mantra 9

न यस्येन्द्रो वरुणो न मित्रो व्रतमर्यमा न मिनन्ति रुद्रः । नारातयस्तमिदं स्वस्ति हुवे देवं सवितारं नमोभिः ॥

ಯಾರ ಋತ-ವ್ರತವನ್ನು ಇಂದ್ರನೂ ಕ್ಷೀಣಗೊಳಿಸಲಾರನು, ವರುಣನೂ ಅಲ್ಲ, ಮಿತ್ರನೂ ಅಲ್ಲ, ಅರ್ಯಮನೂ ಅಲ್ಲ, ರುದ್ರನೂ ಅಲ್ಲ; ಶತ್ರುಶಕ್ತಿಗಳೂ ಅದನ್ನು ಹಾನಿಗೊಳಿಸಲಾರವು—ಆ ದೇವ ಸವಿತೃನನ್ನು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸ್ವಸ್ತಿಗಾಗಿ ನಮಸ್ಕಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇನೆ.

Mantra 10

भगं धियं वाजयन्तः पुरंधिं नराशंसो ग्नास्पतिर्नो अव्याः । आये वामस्य संगथे रयीणां प्रिया देवस्य सवितुः स्याम ॥

ಭಗನನ್ನೂ ಪುರಂಧಿಯನ್ನೂ ಅನ್ವೇಷಿಸುತ್ತ, ನಮ್ಮ ಧೀ (ಪ್ರೇರಿತ ಬುದ್ಧಿ/ವಾಣಿ)ಯನ್ನು ವಾಜಯಂತಃ—ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೊರುವದಾಗಿ—ಮಾಡುವಾಗ, ನರಾಶಂಸ ಮತ್ತು ಗ್ನಾಸ್ಪತಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ. ಆನಂದದ ಧನಗಳ ಸಂಗಥೆ—ಸಂಪತ್ತಿನ ಸೇರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ—ನಾವು ದೇವ ಸವಿತೃಗೆ ಪ್ರಿಯರಾಗೋಣ.

Mantra 11

अस्मभ्यं तद्दिवो अद्भ्यः पृथिव्यास्त्वया दत्तं काम्यं राध आ गात् । शं यत्स्तोतृभ्य आपये भवात्युरुशंसाय सवितर्जरित्रे ॥

ಹೇ ಸವಿತೃ! ದಿವದಿಂದ, ಜಲಗಳಿಂದ, ಭೂಮಿಯಿಂದ ನೀನು ನೀಡಿದ ಆ ಕಾಮ್ಯ ರಾಧ (ಇಚ್ಛಿತ ದಾನ/ಸಮೃದ್ಧಿ) ನಮಗೆ ಬಂದು ಸೇರಲಿ. ಅದು ಸ್ತೋತೃಗಳಿಗೆ ಶಾಂತಿಯೂ ಪೋಷಣೆಯೂ ಆಗಲಿ—ವಿಶಾಲ-ಪ್ರಶಂಸಿತನಾದ ನಿನಗಾಗಿ, ಹೇ ಸವಿತೃ, ಜರಿತ್ರ (ಸ್ತುತಿ ಮಾಡುವವ)ಗಾಗಿ.