
ಅಭಿಷಿಕ್ತ ವಾಣಿ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಜಲಗಳ ಮೂಲಕ ರಕ್ಷಣೆ ಹಾಗೂ ಪುನರುತ್ಥಾನ—ಮೇಧೆಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಿ, ಶತ್ರುಬಲಗಳನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿ, ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸುವುದು. ಉಪಥೀಮಗಳು: (1) ಮೇಧಾಜನನ: ಬುದ್ಧಿ, ಸ್ಮರಣೆ, ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ವೈದಿಕ ವಾಕ್/ಅಧ್ಯಯನ. (2) ಕ್ಷೇಪಣಾಸ್ತ್ರಗಳು, ಮಾಂತ್ರಿಕ ದೋಷ/ಅಭಿಚಾರ, ಹಾಗೂ ಭಕ್ಷಕ ರಾಕ್ಷಸ–ಯಾತುಧಾನಾದಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಅಪೋತ್ರೋಪಾಯಿಕ ರಕ್ಷಣೆ. (3) ಭೈಷಜ್ಯವಾಗಿ ‘ಆಪಃ’: ಜಲವು ಅಮೃತ/ಭೇಷಜವಾಗಿ, ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಆವರಣವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವುದು. (4) ಮೋಚನ/ಮೋಕ್ಷ: ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸುವುದು—ಮೂತ್ರಾವರೋಧ ನಿವಾರಣೆ; ಅಸತ್ಯದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ವರುಣಬಂಧನಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ. (5) ಜಯಸ್ಥಾಪನೆ ಮತ್ತು ಸ್ಥೈರ್ಯೀಕರಣ.
AV 1.1 ಒಂದು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ‘ಮೇಧಾಜನನ’ (ಬುದ್ಧಿ-ಉತ್ಪಾದಕ) ಸೂಕ್ತವಾಗಿದ್ದು, ವಾಚಸ್ಪತಿ (ಬೃಹಸ್ಪತಿ) ಮೂಲಕ ಫಲಭೋಗಿಯೊಳಗೆ ಮಾನಸಿಕ ತೇಜಸ್ಸು, ಸ್ಥಿರ ಸ್ಮರಣೆ ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಪವಿತ್ರ ವಾಣಿ/ವಾಕ್ಶಕ್ತಿ ಇವುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸುತ್ತದೆ. ‘ತ್ರಿಸಪ್ತಾಃ’—“ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಸಂಚರಿಸುವ” ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡೀಯ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಆವಾಹಿಸಿ, ಸೂಕ್ತವು ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಾಧಕನ ದೇಹ-ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತದೆ; ಇದರಿಂದ ಅಧ್ಯಯನ ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತದೆ, ಪಠಣ-ಜಪ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವ ಸಮೃದ್ಧಿ ದೊರಕುತ್ತದೆ.
ಈ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಅಥರ್ವವೇದೀಯ ಸೂಕ್ತವು ಶತ್ರುಗಳು ಅಥವಾ ಮಾಂತ್ರಿಕರು ಕಳುಹಿಸುವ ಬಾಣ, ವಜ್ರಸಮಾನ ಪ್ರಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ಬಂಧನಗಳಂತೆ ಕಲ್ಪಿಸಲಾದ ವೈರಿ ಬಾಧೆಗಳನ್ನು “ಹಿಂತಿರುಗಿಸುವ” ಅಪೋತ್ರೋಪಾಯಿಕ ಮಂತ್ರವಾಗಿದೆ. ಇದು ಉಪಾಸಕನ ದೇಹವನ್ನು ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ದೃಢಗೊಳಿಸಿ, ಸುರಕ್ಷಿತ ರಕ್ಷಣಾ ವಲಯವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ಧನುಷ್ಯದ ಜ್ಯಾ ಮತ್ತು ಮುಂಜಾ-ಬಂಧನದಂತಹ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ದ್ರವ್ಯ-ಪ್ರತೀಕಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಂದ್ರನ ತಿರಸ್ಕಾರಶಕ್ತಿಯನ್ನು (ಋಭುವಿನ ಸ್ಮರಣೆ/ಆಹ್ವಾನದೊಂದಿಗೆ) ಆಮಂತ್ರಿಸಿ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಬಾಣವನ್ನು ದೂರಕ್ಕೆ ಓಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ಭೈಷಜ್ಯ-ಸೂಕ್ತವು ಮೂತ್ರ-ಮೋಚನೆಗಾಗಿ—ಅಡ್ಡಿಯಾದ ಮೂತ್ರವನ್ನು ಬಿಡಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ—ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾದ ಮಂತ್ರ-ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಾಗಿದೆ. ಪರಜ್ಞನ ಮಳೆಯಂತಹ ಸ್ವತಂತ್ರ ಉಕ್ಕುವಿಕೆಯ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಿ, ದೇಹದ “ಹರಿವು” ಭೂಮಿಯತ್ತ ಹೊರಗೆ ಸಾಗುವಂತೆ ನಿರ್ದೇಶಿಸುತ್ತದೆ. ಪುನಃಪುನಃ ಬರುವ ಜ್ಞಾನ-ಸೂತ್ರಗಳು (“ವಿದ್ಮ…”) ಮತ್ತು ಬಲವಾದ ಬಂಧನ-ವಿಮೋಚನಾ ಭಾಷೆ (“ಭಿನದ್ಮಿ… ವರ್ತ್ರಂ”) ಮೂಲಕ, ಮೂತ್ರಧಾರಣೆಯನ್ನು ಬಂಧ/ತಡೆ (ಸ್ಟಾಪರ್) ಎಂದು ಕಂಡು ಅದನ್ನು ಚೀರಿ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಿಸಿ, ವಿಸರ್ಜನೆ ಸಹಜವಾಗಿ ನಡೆಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಈ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಆಥರ್ವಣ ಸ್ತೋತ್ರವು ನೀರನ್ನು ಅಮೃತವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಪರಮ ಔಷಧಿ (ಭೇಷಜ) ಎಂದು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸುತ್ತದೆ. ಸೂರ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ರಕ್ಷಣಾಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು (ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಮೂರ್ಯಾಃ) ಆಮಂತ್ರಿಸಿ, ವಿಧಿ ಯಾವುದೇ ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲದೆ ಮುಂದುವರಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮತ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಪೌಷ್ಟಿಕ ಉದ್ದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿಸಿ, ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೂ ಪಶುಸಂಪತ್ತಿಗೂ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸಿ ‘ಬಲ/ವಾಜ’ವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ; ಜೊತೆಗೆ ಕತ್ತಲೆಯ, ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವ ಪ್ರಭಾವಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಈ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಅಥರ್ವವೇದೀಯ ಸೂಕ್ತವು ಜಲಗಳನ್ನು (ಆಪಃ) ಮತ್ತು ಔಷಧೀಯ ಸಾರವನ್ನು (ರಸ) ಜೀವಂತ, ಸಾರ್ವಭೌಮ ಚಿಕಿತ್ಸಾಶಕ್ತಿಗಳಾಗಿ ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ; ಅವು ಅಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ತೊಳೆದು ಸಂಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಪುನಃ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತವೆ. ಅಭ್ಯರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತ/ಅಭಿಷಿಕ್ತ ಜಲಕ್ಕೆ (ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಿತ ಸಸ್ಯ-ಶಕ್ತಿಗೆ) ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಆಶ್ರಯದಿಂದ ಪಠಕನು ಚಿಕಿತ್ಸಕ ‘ಔಷಧಿ’, ಸುರಕ್ಷಿತ ವಾಸಸ್ಥಾನ (ಕ್ಷಯ), ಹಾಗೂ ಗೃಹಕ್ಕೆ ಸಂತಾನೋತ್ಪಾದಕ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಕೋರುತ್ತಾನೆ.
ಈ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಸೂಕ್ತವು ನೀರನ್ನು ಜೀವಂತ ಔಷಧಿ (ಭೇಷಜ)ಯಾಗಿಯೂ ದೇಹಕ್ಕೆ ರಕ್ಷಾಕವಚ (ವರುಥ)ವಾಗಿಯೂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸುತ್ತದೆ. ಒಣ ನೆಲ, ಜೌಗು ಪ್ರದೇಶ, ತೋಡಿದ ಬಾವಿ, ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ತಂದುಕೊಟ್ಟ ನೀರು, ಮಳೆ—ಎಲ್ಲ ಮೂಲಗಳಿಂದಲೂ ಬಂದ ಆಪಃಗಳನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಿ, ಕುಡಿಯುವದಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ನಾನ-ಶುದ್ಧೀಕರಣದಲ್ಲಿಯೂ ಸಮಗ್ರ ಪಾವಿತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷೆಯನ್ನು ಕೋರುತ್ತದೆ. ಸಂಪೂರ್ಣ ಗುಣಮುಖತೆಯ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿ ‘ದೀರ್ಘಕಾಲ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡುವುದು’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ—ಅಂದರೆ ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿತ ಜೀವಶಕ್ತಿ, ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ.
ಅಥರ್ವವೇದ 1.7 ರಕ್ಷೋಹಣ ಸ್ತೋತ್ರ: ಇಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು—ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ—ಜೀವನ, ಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ‘ನುಂಗುವ’ ಯಾತುಧಾನರು ಮತ್ತು ಕಿಮೀದಿನರನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿ, ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿ, ಓಡಿಸಿಹಾಕಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ತೋತ್ರದ ಶಕ್ತಿ ಎರಡು ಸಂಬಂಧಿತ ಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ: ಮೊದಲು ಶತ್ರುಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವೇ ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ (ಬಲವಂತದ ಒಪ್ಪಿಗೆ/ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ ಮೂಲಕ) ಮಾಡುತ್ತದೆ; ನಂತರ ಅವುಗಳನ್ನು ಭಸ್ಮಮಾಡುವ, ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುವ ಅಗ್ನಿಯ ಬಲಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತದೆ. ಗೃಹ್ಯ ಹೋಮದೊಂದಿಗೆ ಪಠಿಸಲ್ಪಡುವ ಈ ಸ್ತೋತ್ರವು ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ನೈತಿಕ ವಿಜಯವಾಗಿಯೂ (ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವರುಗಳು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ) ಮತ್ತು ವಿಧಿಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವಾಗಿಯೂ (ದೃಶ್ಯ ರಕ್ಷಕನಾದ ಅಗ್ನಿ) ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಅಥರ್ವವೇದ 1.8 ಒಂದು ಪ್ರಾಚೀನ ಪ್ರತಿಮಂತ್ರ/ಪ್ರತಿಕಾರ-ಮಂತ್ರಸ್ವರೂಪದ ಸ್ತೋತ್ರ. ಇದು ಶತ್ರುತ್ವಪೂರ್ಣ ಯಾತುಧಾನರು (‘ಭಕ್ಷಕರು’) ಎಂಬ ದುಷ್ಟ ಸತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಅವರ ದಾಳಿಯನ್ನೇ ಅವರ ಮೇಲೆಯೇ ತಿರುಗಿಸುತ್ತದೆ. ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ‘ಬಂಧನ’ಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ–ಸೋಮರ ಕತ್ತರಿಸುವ, ಚುಚ್ಚುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಿ, ಅಡಗಿರುವುದನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹೊರಗೆಳೆದು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ನದಿಯು ನುರಿಗೆಯನ್ನು ತೊಳೆದು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವಂತೆ ಆ ಅಪಾಯವನ್ನು ದೂರಕ್ಕೆ ಓಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಅಥರ್ವವೇದೀಯ ಜಯಮಂತ್ರವು, ಪ್ರಮುಖ ಸ್ಥೈರ್ಯಕರ ದೇವತೆಗಳು ಯಜಮಾನನನ್ನು (ಅಥವಾ ಕೈಗೊಂಡ ಕಾರ್ಯವನ್ನು) ಶುಭಕರವಾದ ಉನ್ನತ ಪ್ರಕಾಶದಲ್ಲಿ—ಅಂದರೆ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ, ಯಶಸ್ಸು ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಕಾಲಿಕ ಸ್ಥಿರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ—ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ ಎಂದು ಬೇಡುತ್ತದೆ. ವಸುಗಳು, ಆದಿತ್ಯರು ಮತ್ತು ವಿಶ್ವೇ ದೇವಾಃ ಇವರನ್ನು ಇಂದ್ರ, ಪೂಷನ್, ವರುಣ, ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಆಮಂತ್ರಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಈ ಸ್ತೋತ್ರವು ಜಯವನ್ನು ಕೇವಲ ಗೆಲುವಿನ ಆಕ್ರಮಣವಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ದೇವರಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ, ಸಮೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಗಳ ಅಧೀನತೆಯಾಗಿ ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ.
AV 1.10 ಒಂದು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಆಥರ್ವಣಿಕ ‘ಮೋಚನ’ ಸ್ತೋತ್ರ. ಸತ್ಯದ ರಕ್ಷಕನಾದ ರಾಜ ವರುಣನು ಅಸತ್ಯವಾಣಿ ಮತ್ತು ಗುಪ್ತ ದೋಷಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಬಂಧಗಳಾಗಿ ಕಟ್ಟುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ಭಾವವನ್ನು ಇದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತದೆ. ಅನೃತವನ್ನು ಹೆಸರಿಸಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಂತಿರುವ ಉಚ್ಚಾರಣೆಯ ಮೂಲಕವೂ, ‘ಬಂಧ ಬಿಡಿಸುವ’ ವಿಧಿವತ್ತಾದ ಕ್ರಿಯೆಯ ಮೂಲಕವೂ, ಮಂತ್ರವು ರೋಗಿಯ ಮೇಲಿನ ಅಪರಾಧಭಾವ ಮತ್ತು ಅದರ ದಂಡಫಲಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ, ವರುಣನ ಕೋಪವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿ, ಆಯುಷ್ಯ ಪುನಃ ಸ್ಥಿರವಾಗಲೆಂದು ಹಾಗೂ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷತೆ ದೊರಕಲೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತದೆ.