Adhyaya 95

Verse 1

सूत उवाच । अथान्यापि च तत्रास्ति देशकामप्रदा नृणाम् । अजापालेन भूपेन स्थापिता पापनाशनी

សូត្រាបាននិយាយថា៖ នៅទីនោះក៏មានអំណាចបរិសុទ្ធមួយទៀត ដែលប្រទានពរ​តាមបំណងដល់មនុស្ស; ព្រះបាទអជាបាល បានបង្កើតស្ថាបនា ហើយវាបំផ្លាញបាបទាំងឡាយ។

Verse 2

तां च शुक्लचतुर्दश्यामजापालेश्वरीं नरः । यो वै पूजयते भक्त्या धूपपुष्पानुलेपनैः । स प्राप्नोतीप्सितान्कामान्दुर्लभा सर्वमानवैः

ហើយអ្នកណាដែលគោរពបូជាព្រះនាងអជាបាលេស្វរី ដោយសទ្ធា នៅថ្ងៃចតុទសីនៃខែភ្លឺ ដោយថ្វាយធូប ផ្កា និងគ្រឿងលាបក្រអូប នោះនឹងទទួលបានពរ​តាមបំណង ដែលមនុស្សទូទៅពិបាករកបាន។

Verse 3

तस्या देव्याः प्रसादेन सत्यमेतन्मयोदितम् । अजापालो महीपालः पुराऽसीत्संमतः सताम्

ដោយព្រះគុណរបស់ទេវីនោះ អ្វីដែលខ្ញុំបាននិយាយនេះ ជាសេចក្តីពិត។ កាលពីបុរាណ ព្រះបាទអជាបាល ជាមហាក្សត្រដែលអ្នកមានគុណធម៌ទាំងឡាយយល់ព្រម និងគោរព។

Verse 4

हितकृत्सर्वलोकस्य यथा माता यथा पिता । तेन राज्यं समासाद्य पितृपैतामहं शुभम्

ព្រះអង្គបានប្រឹងប្រែងដើម្បីសុខមង្គលរបស់មនុស្សទាំងលោក ដូចម្តាយ ដូចឪពុក។ ដោយបានទទួលរាជ្យដ៏មង្គល ដែលស្នងមកពីព្រះបិតា និងបុព្វបុរសទាំងឡាយ,

Verse 5

चिंतितं मनसा पश्चात्स्वयमेव महात्मना । मया तत्कर्म कर्तव्यं यदन्यैरिह भूमिपैः । न कृतं न करिष्यंति ये भविष्यन्त्यतः परम्

បន្ទាប់មក ព្រះមហាក្សត្រដែលមានព្រះហឫទ័យធំ បានពិចារណានៅក្នុងចិត្តថា៖ «កិច្ចការនោះ ខ្ញុំត្រូវធ្វើដោយខ្លួនឯង—កិច្ចដែលស្តេចដទៃនៅទីនេះមិនបានធ្វើ ហើយអ្នកដែលនឹងមកក្រោយក៏មិននឹងធ្វើដែរ»។

Verse 6

एष एव परो धर्मो भूपतीनामुदाहृतः । यत्प्रजापालनं शश्वत्तासां च सुखसंस्थितिः

នេះហើយត្រូវបានប្រកាសថា ជាធម៌ខ្ពស់បំផុតរបស់ព្រះមហាក្សត្រ៖ ការពារប្រជាជនជានិច្ច និងធានាឲ្យពួកគេមានសុខសាន្ត សុខុមាល និងសុភមង្គល។

Verse 7

यथायथा करं भूपास्ता मां गृह्णंति लोलुपाः । तथातथा मनःक्षोभो हृदये संप्रजायते

ពេលណាដែលស្តេចលោភលន់ទាំងនោះយកពន្ធពីខ្ញុំ ការរំខានចិត្តមិនស្ងប់ក៏កើតឡើងក្នុងបេះដូងខ្ញុំតាមមាត្រនោះ។

Verse 8

न करेण विना भूपा हस्त्यश्वादिबलं च यत् । शक्नुवंति परित्रातुं पादातं च विशेषतः

បើគ្មានពន្ធចំណូលទេ ព្រះមហាក្សត្រមិនអាចថែរក្សា និងការពារកងទ័ពដំរី សេះ និងកម្លាំងផ្សេងៗ—ជាពិសេសទាហានថ្មើរជើង—បានឡើយ។

Verse 9

विना तेन स गम्यः स्यान्नीचानामपि सत्वरम् । एतस्मात्कारणाद्भूपाः करं गृह्णंति लोकतः

បើគ្មានកម្លាំងនោះ (ដែលពឹងលើពន្ធ) នគរនឹងក្លាយជាអ្វីដែលអ្នកទាបថោកក៏អាចចូលលុកលុយបានយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ ដូចហេតុនេះ ព្រះមហាក្សត្រទើបយកពន្ធពីប្រជាជន។

Verse 10

तस्मान्मया विनाप्याशु नागैश्चैव नरैस्तथा । तपः शक्त्या प्रकर्तव्यं राज्यं निहतकण्टकम्

ដូច្នេះ ទោះបីគ្មានខ្ញុំក៏ដោយ សូមពួកនាគ និងមនុស្សទាំងឡាយ ប្រញាប់ប្រញាល់ ដោយអំណាចនៃតបៈ បង្កើតរាជ្យមួយឲ្យគ្មាន “មែកបន្លា” គឺឲ្យផុតពីអ្នកបង្កទុក្ខ និងវិបត្តិទាំងពួង។

Verse 11

करानगृह्णता तेन लोकान्रंजयता सदा । अन्येषां भूमिपालानां विशेषेण महात्मनाम्

ដោយព្រះអង្គនោះ—អ្នកមិនយកពន្ធអាករ ហើយតែងធ្វើឲ្យប្រជាជនរីករាយជានិច្ច—បានក្លាយជាគំរូដ៏ពិសេសសម្រាប់ស្តេចដទៃៗ ជាពិសេសសម្រាប់ស្តេចមានចិត្តធំទូលាយ។

Verse 12

एवं चित्ते समाधाय वसिष्ठं मुनिपुंगवम् । पुरोधसं समाहूय ततः प्रोवाच सादरम्

ពេលបានសម្រេចចិត្តដូច្នេះក្នុងចិត្តហើយ ព្រះអង្គបានអញ្ជើញវសិષ્઎ៈ មុនីដ៏ប្រសើរបំផុត—ជាព្រូហិត (បូជាចារ្យរាជ) របស់ព្រះអង្គ—ហើយបន្ទាប់មកបានមានព្រះបន្ទូលដោយក្តីគោរព។

Verse 13

अत्र भूमितले विप्र सर्वेषां तीर्थमुत्तमम् । अल्पकालेन सन्तुष्टिं यत्र याति महेश्वरः । वासुदेवोऽथवा ब्रह्मा ह्येतच्छीघ्रं वदस्व मे

ឱ ព្រាហ្មណ៍ នៅលើផែនដីនេះ មានទីរថៈដ៏អធិឧត្តមក្នុងចំណោមទីរថៈទាំងអស់ ដែលនៅទីនោះ ក្នុងពេលខ្លី ព្រះមហេស្វរ ឬ ព្រះវាសុទេវ ឬ ព្រះព្រហ្មា ទទួលព្រះហឫទ័យសប្បាយ—សូមប្រាប់ខ្ញុំឲ្យឆាប់។

Verse 14

येनाहं सर्वलोकस्य हितार्थं तप आददे । न स्वार्थं ब्राह्मणश्रेष्ठ सत्येनात्मानमालभे

ឱ ព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ ខ្ញុំទទួលយកតបៈនេះ ដើម្បីប្រយោជន៍សុខសាន្តរបស់លោកទាំងមូល មិនមែនសម្រាប់ផលប្រយោជន៍ខ្លួនឯងទេ; ដោយសច្ចៈ ខ្ញុំឧទ្ទិសខ្លួនខ្ញុំចំពោះគោលបំណងនេះ។

Verse 15

वसिष्ठ उवाच । तिस्रः कोट्योर्धकोटी च तीर्थानामिह भूतले । संति पार्थिवशार्दूल प्रभावसहितानि च

វសិષ્ઠបានមានព្រះវាចា៖ ឱ ព្រះរាជាសីហ៍ក្នុងចំណោមស្តេចទាំងឡាយ! លើផែនដីនេះ មានទីរថៈ (tīrtha) បីកោដិ និងកន្លះកោដិ ដែលសុទ្ធតែប្រកបដោយអានុភាពបរិសុទ្ធរៀងៗខ្លួន។

Verse 16

अष्टषष्टिस्तथा राजन्क्षेत्राणामस्ति भूतले । येषां सांनिध्यमभ्येति सर्वदैव महेश्वरः

ហើយ ឱ ព្រះរាជា! លើផែនដីនេះ មានក្សេត្រ (kṣetra) បរិសុទ្ធ ចំនួនហុកសិបប្រាំបី ដែលព្រះមហេស្វរ (Maheśvara) ទ្រង់ស្នាក់នៅជិតស្និទ្ធ និងស្ថិតនៅជានិច្ច។

Verse 17

तथा सर्वे सुरास्तुष्टा ब्रह्मविष्णु शिवादयः । परं सिद्धिप्रदं शीघ्रं मानुषाणां महीपते

ដូច្នេះ ព្រះទេវទាំងអស់—ព្រះព្រហ្ម ព្រះវិષ્ણុ ព្រះសិវៈ និងទេវដទៃទៀត—សុទ្ធតែពេញព្រះហឫទ័យ។ ឱ មហីបតេ (ម្ចាស់ផែនដី)! វា (ការប្រតិបត្តិ និងទីបរិសុទ្ធនេះ) ផ្តល់សិទ្ធិខ្ពស់បំផុតដល់មនុស្សយ៉ាងឆាប់រហ័ស។

Verse 18

हाटकेश्वरदेवस्य क्षेत्रं पातकनाशनम् । देवानामपि सर्वेषां तुष्टिं गच्छति चंडिका

ក្សេត្ររបស់ព្រះហាដកេស្វរ (Hāṭakeśvara) ជាទីបរិសុទ្ធដែលបំផ្លាញបាប។ នៅទីនោះ ព្រះចណ្ឌិកា (Caṇḍikā) ក៏ឈានដល់ (ហើយប្រទាន) ការពេញព្រះហឫទ័យរបស់ទេវទាំងអស់ផងដែរ។

Verse 19

शीघ्रमाराधिता सम्यक्छ्रद्धायुक्तैर्नरैर्भुवि । तस्मात्तत्क्षेत्रमासाद्य तां देवीं श्रद्धयान्वितः । आराधय महाभाग द्रुतं सिद्धिमवाप्स्यसि

លើផែនដីនេះ នាងត្រូវបានបូជាប្រកបដោយសទ្ធា ដោយមនុស្សទាំងឡាយ ហើយឆាប់រហ័សនាងទទួលការអារាធនា​យ៉ាងត្រឹមត្រូវ។ ដូច្នេះ សូមទៅដល់ក្សេត្រនោះ ហើយបូជាទេវីនោះដោយសទ្ធា ឱ មហាបាគ (អ្នកមានភាគល្អ)! អ្នកនឹងទទួលសិទ្ធិ (សម្រេច) យ៉ាងឆាប់។

Verse 20

एवमुक्तः स तेनाथ गत्वा तत्क्षेत्रमुत्तमम् । प्रतिष्ठाप्य च देवीं तां पूजयामास भक्तितः

ដូច្នេះ ព្រះអង្គបានទទួលព្រះបន្ទូលណែនាំពីគាត់ ហើយបានទៅកាន់ក្សេត្របរិសុទ្ធដ៏ប្រសើរ; បន្ទាប់មកបានប្រតិស្ឋាបនាព្រះទេវីនោះ ហើយបូជាព្រះនាងដោយសទ្ធាភក្តី។

Verse 21

ब्रह्मचर्यपरो भूत्वा शुचिर्व्रतपरायणः । नियतो नियताहारस्त्रिकालं स्नानमाचरन्

ដោយប្រកាន់ព្រហ្មចរិយាវិន័យ ជាមនុស្សសុចរិត និងមុតមាំក្នុងវ្រត; មានការគ្រប់គ្រងខ្លួន និងអាហារតាមកំណត់ ហើយអនុវត្តការងូតទឹកបីពេលក្នុងមួយថ្ងៃ។

Verse 22

एवमाराध्यतस्तत्र गन्धपुष्पानुलेपनैः । पूजापरस्य सा देवी तस्य तुष्टिं ततो गता

ដូច្នេះ នៅទីនោះ គាត់បានអារាធនាព្រះនាងដោយក្លិនក្រអូប ផ្កា និងលាបអង្គ; ព្រះទេវីបានឃើញគាត់ជាអ្នកឧទ្ទិសខ្លួនក្នុងបូជា ហើយព្រះនាងក៏ពេញព្រះហឫទ័យចំពោះគាត់។

Verse 23

देव्युवाच । परितुष्टास्मि ते वत्स व्रतेनानेन नित्यथः । बलिपूजाविधानेन विहितेनामुना स्वयम्

ព្រះទេវីមានព្រះបន្ទូលថា៖ «កូនអើយ មាតាបានពេញព្រះហឫទ័យចំពោះអ្នកយ៉ាងពេញលេញ ដោយសារវ្រតនេះដែលអ្នកបានប្រតិបត្តិជានិច្ច និងដោយពិធីបលិ និងបូជាដែលបានអនុវត្តតាមវិន័យដូចបានបញ្ជា»។

Verse 24

तद्ब्रूहि येन ते सर्वं प्रकरोमि हृदि स्थितम् । सद्य एव महीपाल त्रिदशैरपि दुर्लभम्

«ដូច្នេះ ចូរប្រាប់មក៖ តើដោយវិធីណា មាតានឹងសម្រេចឲ្យអ្នកបានគ្រប់យ៉ាងដែលស្ថិតក្នុងចិត្ត—នៅថ្ងៃនេះឯង ព្រះមហីបាលអើយ—សូម្បីតែអ្វីដែលពិបាកទទួលបាន ទោះសម្រាប់ទេវតាទាំងឡាយក៏ដោយ?»

Verse 25

राजोवाच । लोकानां हितकामेन मयैतद्व्रतमाहृतम् । येन तेषां भवेत्सौख्यं मत्प्रसादादनुत्तमम्

ព្រះរាជាទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា៖ ដោយប្រាថ្នាសុខសាន្តប្រយោជន៍ដល់ប្រជាជន ខ្ញុំបានទទួលយកវ្រតនេះ ដើម្បីឲ្យដោយព្រះគុណរបស់ខ្ញុំ ពួកគេបានសុខដ៏អស្ចារ្យលើសគេ។

Verse 26

तस्माद्देहि महाभागे ज्ञानयुक्तानि भूरिशः । ममास्त्राणि विचित्राणि स्वैरगाणि समन्ततः

«ដូច្នេះ សូមព្រះនាងដ៏មានភាគធំ ប្រទានឲ្យខ្ញុំដោយបរិបូរណ៍ អាវុធអស្ចារ្យជាច្រើន ដែលប្រកបដោយចំណេះដឹងត្រឹមត្រូវ—អាវុធដែលអាចចល័តតាមចិត្តទៅគ្រប់ទិសទាំងអស់»។

Verse 27

यानि जानंति भूपृष्ठे मम पार्श्वे स्थितान्यपि । अपराधं सदा लोके परदारादि यत्कृतम्

សូម្បីតែអ្នកដែលឈរនៅជិតខ្ញុំលើផែនដី ក៏ដឹងអំពើល្មើសដែលតែងតែប្រព្រឹត្តនៅក្នុងលោក—ដូចជាការរំលោភលើភរិយារបស់អ្នកដទៃ និងអំពើដទៃទៀត។

Verse 28

अनुरूपं ततस्तस्य पातकस्य विनिग्रहम् । प्रकुर्वंति मिथो येन न तेषां संकरो भवेत्

ដូច្នេះ គួរតែដាក់ការទប់ស្កាត់ និងការកែតម្រូវឲ្យសមស្របតាមបាបនោះ ដើម្បីឲ្យដោយវិន័យរវាងគ្នា មិនកើតមានភាពច្របូកច្របល់ ឬការលាយឡំរបៀបធម៌ក្នុងសង្គមឡើយ។

Verse 29

मंत्रग्रामं तथा देवि मम देहि पृथग्विधम् । निग्रहं व्याधिसत्त्वानां येन शीघ्रं करोम्यहम्

ហើយទៀត សូមព្រះនាងទេវី ប្រទានឲ្យខ្ញុំ នូវសមុទ្រមន្ត្រជាច្រើនប្រភេទ ដើម្បីឲ្យខ្ញុំអាចទប់ស្កាត់បានយ៉ាងឆាប់រហ័ស នូវសត្វសត្វាដែលបង្ហាញខ្លួនជាជំងឺ។

Verse 30

येन स्युर्मनुजाः सर्वे मम राज्ये सुखान्विताः । नीरोगाः पुष्टिसंपन्ना भयशोकविवर्जिताः

ដោយអំណាចនោះ សូមឲ្យមនុស្សទាំងអស់ក្នុងរាជ្យរបស់ខ្ញុំរស់នៅដោយសុខសាន្ត មានសុខសម្បទា គ្មានជំងឺ មានកម្លាំងនិងអាហារបំប៉ន ពុំមានភ័យ និងទុក្ខសោក។

Verse 31

नाहं देवि करिष्यामि हस्त्यश्वरथसंग्रहम् । यतस्तेषां भवेत्पुष्टिर्वित्तैर्वित्तं करैर्भवेत् । गृहीतैः सर्वलोकानां तस्मात्तन्न ममेप्सितम्

ឱ ទេវី ខ្ញុំមិនប្រមូលសត្វដំរី សេះ និងរថសង្គ្រាមទេ ព្រោះការចិញ្ចឹមឲ្យវារីកចម្រើនត្រូវការទ្រព្យសម្បត្តិ ហើយទ្រព្យនោះមកពីពន្ធដែលយកពីប្រជាជនទាំងអស់។ ដូច្នេះ វាមិនមែនជាក្តីប្រាថ្នារបស់ខ្ញុំទេ។

Verse 32

श्रीदेव्युवाच । अत्यद्भुततरं कर्म त्वयैतत्पृथिवीपते । प्रारब्धं यन्न केनापि कृतं न च करिष्यति

ព្រះនាងស្រីទេវីមានព្រះបន្ទូលថា៖ ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃផែនដី កិច្ចការដ៏អស្ចារ្យលើសលប់នេះ ដែលព្រះអង្គបានចាប់ផ្តើម គឺជារឿងដែលមិនមាននរណាម្នាក់ធ្លាប់ធ្វើ ហើយក៏មិនមាននរណានឹងធ្វើទៀតដែរ។

Verse 33

तथाप्येवं करिष्यामि तव दास्यामि कृत्स्नशः । ज्ञानयुक्तानि शस्त्राणि मंत्रग्रामं च तादृशम्

ទោះជាយ៉ាងណា ខ្ញុំនឹងធ្វើដូចនេះ៖ ខ្ញុំនឹងប្រទានដល់អ្នកទាំងស្រុង នូវអាវុធដែលបានបំពាក់ដោយចំណេះដឹងដ៏បរិសុទ្ធ និងក្រុមមន្តដ៏សមស្របដូចគ្នា។

Verse 34

गृह्यन्ते येन ते सर्वे व्याधयोऽपि सुदारुणाः । परं सदैव ते रक्ष्या मन्मन्त्रैरपि संयुताः

ដោយអាវុធនិងមន្តទាំងនេះ សូម្បីជំងឺដ៏សាហាវបំផុតក៏អាចត្រូវចាប់កាន់ និងទប់ស្កាត់បាន។ ប៉ុន្តែ អ្នកត្រូវតែរក្សាការការពារជានិច្ច ដោយបានរឹងមាំផងដែរ ដោយមន្តរបស់ខ្ញុំ។

Verse 35

यदि दृष्टिपथात्तुभ्यं क्वचिद्यास्यंति दूरतः । मानवान्पीडयिष्यंति चिरात्प्राप्याधिकं ततः

បើពួកវាធ្លាក់ចេញពីចម្ងាយភ្នែករបស់អ្នក ហើយទៅឆ្ងាយណាមួយ នោះពួកវានឹងបៀតបៀនមនុស្ស—ក្រោយពេលយូរ—ដោយទទួលបានកម្លាំងកាន់តែធំឡើង។

Verse 36

यदा त्वं पृथिवीपाल स्वर्गं यास्यसि भूतलात् । तदात्र सलिले स्थाप्या मदग्रे यद्व्यवस्थितम्

ឱ អ្នកការពារផែនដី ពេលអ្នកចាកចេញពីលោកនេះទៅសួគ៌ ពេលនោះ អ្វីដែលបានរៀបចំទុកនៅទីនេះមុខខ្ញុំ ត្រូវដាក់ចូលក្នុងទឹកនៅកន្លែងនេះឯង។

Verse 37

सर्वे मंत्रास्तथाऽस्त्राणि ममवाक्यादसंशयम् । येन स्यात्पूर्ववत्सर्वो व्यवहारो नृपोद्भवः

មន្តទាំងអស់ និងអាវុធទេវទាំងនោះ កើតឡើងដោយពាក្យបញ្ជារបស់ខ្ញុំ ដោយគ្មានសង្ស័យឡើយ ដើម្បីឲ្យកិច្ចការរាជការ និងរបៀបរដ្ឋបាលទាំងមូល ដំណើរការឡើងវិញដូចមុន។

Verse 38

सूत उवाच । बाढमित्येव तेनोक्ते तत्क्षणाद्द्विजसत्तमाः । प्रादुर्भूतानि दिव्यानि तस्यास्त्राणि बहूनि च

សូតាបាននិយាយថា៖ «ពេលគាត់និយាយតែ ‘ដូច្នោះហើយ’ ប៉ុណ្ណោះ ឱ ព្រះទ្វិជសត្តមា នៅភ្លាមនោះ អាវុធទេវជាច្រើនរបស់គាត់ក៏បានលេចឡើង។»

Verse 39

ज्ञानसंपत्प्रयुक्तानि यादृशानि महात्मना । तेन संयाचितान्येव व्याधिमंत्रास्तथैव च

«ហើយដូចដែលមហात्मា អ្នកមានទ្រព្យសម្បត្តិនៃចំណេះដឹង បានប្រើវាដូចម្តេច ក៏ដូច្នោះដែរ តាមសំណូមពររបស់គាត់ មន្តគ្រប់គ្រងជំងឺក៏ត្រូវបានប្រទានផងដែរ។»

Verse 40

व्याधयो यैश्च गृह्यंते मुच्यंते स्वेच्छया सदा । सुखेन परिपाल्यंते दृष्टिगोचरसंस्थिताः

ដោយមន្តទាំងនោះ ជំងឺអាចត្រូវបានចាប់យក ហើយដោះលែងតាមចិត្តបានជានិច្ច; ហើយអាចគ្រប់គ្រងបានដោយងាយ ដោយនៅក្នុងចំណុចដែលភ្នែកអាចមើលឃើញ។

Verse 41

ततस्तं सकलं प्राप्य प्रसादं चंडिकोद्भवम् । तच्च हस्त्यादिकं सर्वं ब्राह्मणेभ्यो ददौ नृप

បន្ទាប់មក ព្រះរាជា បានទទួលព្រះគុណទាំងមូល ដែលកើតពីចណ្ឌិកា ហើយបានប្រគល់ដំរី និងទ្រព្យសម្បត្តិផ្សេងៗទាំងអស់នោះ ដល់ព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ។

Verse 42

एकां मुक्त्वा निजां भार्यामेकं दशरथं सुतम् । तांश्चापि सकलान्व्याधीन्मंत्रैः संयम्य यत्नतः

លើកលែងតែភរិយារបស់ខ្លួន និងកូនប្រុសឈ្មោះ ទសរថ ប៉ុណ្ណោះ; ព្រះអង្គបានប្រឹងប្រែងប្រើមន្ត ដើម្បីទប់ស្កាត់ជំងឺទាំងអស់ផ្សេងទៀតដោយប្រុងប្រយ័ត្ន។

Verse 43

अजारूपान्स्वयं पश्चाद्यष्टिमादाय रक्षति । एवं तस्य नरेन्द्रस्य वर्तमानस्य भूतले

បន្ទាប់មក ព្រះអង្គបានកាន់ឈើច្រត់ ហើយការពារពួកវាដោយខ្លួនឯង ដោយបង្ហាញរូបរាងជាពពែ។ ដូច្នេះហើយ សម្រាប់ព្រះមហាក្សត្រ នោះ នៅពេលព្រះអង្គរស់នៅលើផែនដី។

Verse 44

गुप्तोऽपि नापराधः स्यात्कस्यचित्प्रकटः कुतः । प्रमादाद्यदि भूलोके कश्चित्पापं समाचरेत्

ទោះបីលាក់កំបាំងក៏ដោយ កំហុសមិនអាចមិនជាកំហុសបានទេ—តើវានឹងមិនបង្ហាញចេញបានដូចម្តេច? ប្រសិនបើដោយការធ្វេសប្រហែស មាននរណាម្នាក់នៅលោកនេះ ប្រព្រឹត្តអំពើបាប…

Verse 45

तद्रूपो निग्रहस्तस्य तत्क्षणादेव जायते । वधं वा यदि वा बंधं क्लेशं चाऽरातिसंभवम्

ទណ្ឌកម្មសមរម្យតាមរូបនោះ កើតឡើងលើគាត់ភ្លាមៗ—មិនថាជាមរណៈ ឬការចាប់ឃុំ ឬទុក្ខវេទនាដែលកើតពីសត្រូវ។

Verse 46

अदृष्टान्यपि शस्त्राणि तानि कुर्वंति तत्क्षणात् । अन्येषां च महीपानां राज्ये गुप्तान्यनेकशः । कुर्वन्ति मनुजास्तेषां चक्रे वैवस्वतो ग्रहम्

សូម្បីអាវុធដែលមើលមិនឃើញ ក៏សម្រេចកិច្ចការរបស់វាភ្លាមៗ។ ហើយក្នុងរាជ្យនៃស្តេចដទៃៗផងដែរ អំណាចលាក់លៀមជាច្រើនវិធី នាំមនុស្សឲ្យស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រង—ចូលទៅក្នុងកណ្ដាប់ដៃវៃវស្វត (យម) និងកង់នៃការសងសឹក។

Verse 47

न तत्र भयसंत्रस्तस्ततः पापसमाचरेत् । प्रत्यक्षं वा विशेषेण ज्ञात्वा शस्त्रभयं च तत्

នៅទីនោះ គ្មាននរណាម្នាក់—ភ័យរន្ធត់—ទៅប្រព្រឹត្តអំពើបាបឡើយ; ព្រោះពួកគេដឹងឃើញដោយផ្ទាល់ និងច្បាស់ថា សូម្បីភាពភ័យខ្លាចចំពោះអាវុធ និងអំពើហិង្សានោះ ក៏មិនមាន។

Verse 48

ततस्ते पापनिर्मुक्ता लोकाः संशुद्धगात्रकाः । रोगेषु निगृहीतेषु प्राप्ताः सुखमनुत्तमम्

បន្ទាប់មក សត្វលោកទាំងនោះ បានរួចផុតពីបាប និងកាយសម្បទាបរិសុទ្ធ; ពេលជំងឺ និងទុក្ខវេទនាត្រូវបានទប់ស្កាត់ទាំងស្រុង ពួកគេបានទទួលសុខដ៏លើសលប់។

Verse 49

एवं स्थितेषु लोकेषु गतपापामयेषु च । प्रयाताः शून्यतां सर्वे नरका ये यमालये

ពេលលោកទាំងឡាយស្ថិតដូច្នេះ—រួចផុតពីបាប និងជំងឺ—នោះ នរកទាំងអស់ក្នុងដែនយមាល័យ បានធ្លាក់ចូលសភាពទទេ។

Verse 50

न कश्चिन्नरकं याति न च मृत्युपथं नरः । यथा कृतयुगं तादृक्त्रेतायामपि संस्थितम्

មិនមាននរណាម្នាក់ទៅនរកឡើយ ហើយមនុស្សក៏មិនដើរតាមផ្លូវមរណៈដែរ; ស្ថានភាពនោះ សូម្បីនៅយុគត្រេតា ក៏ដូចយុគក្រឹតដែរ។

Verse 51

व्यवहारे ततो नष्टे यमलोकसमुद्भवे । स्वर्गेण तुल्यतां प्राप्ते प्राणिभिर्मृत्युवर्जितैः

ពេលការគ្រប់គ្រងនៃយមលោក ដែលកើតពីព្រះយម នោះបានរលាយបាត់ទៅ ពិភពលោកក៏ស្មើនឹងសួគ៌; សត្វលោកទាំងឡាយគ្មានមរណៈ។

Verse 52

ततो वैवस्वतो गत्वा ब्रह्मणः सदनं प्रति । प्रोवाच दुःखसंपन्नः प्रणिपत्य पितामहम्

បន្ទាប់មក ព្រះវైవស្វត (យម) បានទៅកាន់ស្ថានព្រះព្រហ្ម; ដោយពោរពេញដោយទុក្ខសោក គាត់បានក្រាបបង្គំ «បិតាមហា» ហើយនិយាយ។

Verse 54

अजापालेन भूपेन तत्सर्वं विफलीकृतम् । तपःशक्त्या सुरश्रेष्ठ देवीमाराध्य चंडिकाम्

ឱ ព្រះទេវតាអធិរាជ ទាំងអស់នោះត្រូវបានស្តេចអជាបាល ធ្វើឲ្យអសកម្ម; ដោយអំណាចតបស្យា គាត់បានបូជានិងបំពេញព្រះទេវី ចណ្ឌិកា។

Verse 55

नाधयो व्याधयस्तत्र न पापानि महीतले । कस्यचिद्देव जायंते यथा कृतयुगे तथा

នៅទីនោះ លើផែនដី មិនមានទុក្ខចិត្ត មិនមានជំងឺកាយ ហើយក៏មិនមានបាបសោះ សម្រាប់នរណាម្នាក់ឡើយ ឱ ព្រះទេវ; ដូចនៅយុគក្រឹតដែរ។

Verse 56

तस्मात्कुरु सुरश्रेष्ठ पुनरेव यथा पुरा । मदीयभवने कृत्स्नो व्यवहारः प्रजायते

ដូច្នេះហើយ ឱ ព្រះទេវតាអធិឧត្តម សូមធ្វើឲ្យវាក្លាយដូចមុនម្ដងទៀត ដើម្បីឲ្យក្នុងលំនៅរបស់ខ្ញុំ កិច្ចការវិនិច្ឆ័យ និងរដ្ឋបាលទាំងមូល កើតមានឡើងវិញ។

Verse 58

अथाब्रवीत्प्रहस्योच्चैस्त्रिनेत्रश्चतुराननम् । अत्यद्भुततमां श्रुत्वा तां वार्तां यमसंभवाम्

បន្ទាប់មក ព្រះអម្ចាស់មានភ្នែកបី បានសើចខ្លាំងៗ ហើយមានព្រះវាចាទៅកាន់ព្រះព្រហ្មមានមុខបួន បន្ទាប់ពីបានឮដំណឹងអស្ចារ្យយ៉ាងលើសលប់ ដែលមកពីយមរាជ។

Verse 59

महेश्वर उवाच । धर्ममार्गप्रवृत्तस्य सदाचारस्य भूपतेः । कथं निवारणं तत्र क्रियते कश्च निग्रहः

ព្រះមហេស្វរ មានព្រះវាចា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ អ្នកដែលឈរជាប់លើមាគ៌ាធម៌ និងមានសីលធម៌ល្អ តើអាចមានការរារាំងនៅទីនោះបានដូចម្តេច ហើយនរណាអាចទប់ស្កាត់គាត់បាន?»

Verse 60

तस्मात्तेन महीपेन यस्मान्मार्गः प्रदर्शितः । अपूर्वो धर्मसंभूतः कृतः सम्यङ्महात्मना

«ដូច្នេះហើយ ព្រោះព្រះមហាក្សត្រនោះបានបង្ហាញមាគ៌ា មហात्मានោះបានបង្កើតដោយត្រឹមត្រូវ នូវផ្លូវថ្មីអស្ចារ្យ ដែលកើតចេញពីធម៌ផ្ទាល់»។

Verse 61

तन्मयापि यथा चास्य प्रसादः सुरसत्तम । अपूर्वः करणीयश्च यथा धर्मो न दुष्यति

«ឱ ព្រះទេវតាអធិឧត្តម ខ្ញុំផងដែរ ត្រូវប្រព្រឹត្តដូច្នេះ ដើម្បីឲ្យព្រះគុណប្រសាទរបស់គាត់ ក្លាយជាអស្ចារ្យលើសលប់ ហើយឲ្យធម៌មិនត្រូវបានបំពុល»។

Verse 62

एवमुक्त्वा चतुर्वक्त्रं यमं प्राह ततः शिवः । वदायुषोऽस्य यच्छेषमजापालस्य भूपतेः । येन तत्समये प्राप्ते तं नयामि निजालयम्

ព្រះសិវៈបានមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះ ហើយទ្រង់បានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់យមៈអ្នកមានមុខបួនថា៖ «សូមប្រាប់ខ្ញុំថា អាយុកាលដែលនៅសល់របស់ព្រះមហាក្សត្រ អជាបាល មានប៉ុន្មាន ដើម្បីនៅពេលវេលានោះមកដល់ ខ្ញុំនឹងនាំទ្រង់ទៅកាន់លំនៅដ្ឋានរបស់ខ្ញុំ»។

Verse 63

यम उवाच । पञ्चवर्षसहस्राणि तस्यातीतानि चायुषः । तिष्ठंति पञ्चपञ्चाशत्प्रतीक्ष्येऽहं ततः कथम्

យមៈបាននិយាយថា៖ «អាយុកាលរបស់ទ្រង់បានកន្លងផុតទៅប្រាំពាន់ឆ្នាំហើយ; នៅសល់ហាសិបប្រាំឆ្នាំទៀត។ ដូច្នេះ ខ្ញុំនឹងរង់ចាំបន្តទៀតដោយរបៀបណា?»

Verse 64

यावत्कालं सुरश्रेष्ठ शून्ये जाते स्व आश्रये । तस्मात्कुरु द्रुतं कंचिदुपायं तद्विनाशने

«ឱ ព្រះអាទិទេវដ៏ប្រសើរ! ដរាបណាលំនៅដ្ឋានរបស់ខ្ញុំនៅទទេ ដូច្នេះ សូមរៀបចំឧបាយមួយឲ្យរហ័ស ដើម្បីបញ្ចប់រឿងនោះ»។

Verse 65

एवमुक्ते यमेनाथ तं विसृज्य गृहं प्रति । व्याघ्ररूपं समास्थाय स्वयं तत्संनिधौ ययौ

ពេលយមៈបាននិយាយដូច្នេះ ព្រះសិវៈបានបញ្ជូនទ្រង់ឲ្យត្រឡប់ទៅវិញ។ បន្ទាប់មក ទ្រង់បានទទួលរូបជាខ្លា ហើយទ្រង់ផ្ទាល់បានទៅជិតព្រះមហាក្សត្រនោះ។

Verse 66

यत्र संस्थो महीपः स प्रजापालनतत्परः । मेघगम्भीरनिर्घोषं गर्जमानो मुहुर्मुहुः

នៅកន្លែងដែលព្រះមហាក្សត្រនោះឈរ ដោយប្តេជ្ញាការពារប្រជារាស្ត្រ ខ្លានោះបានគំហុកសម្លេងរំពងជ្រៅ ដូចសូរស័ព្ទពពកផ្គរលាន់ ហើយគំហុកម្តងហើយម្តងទៀត។

Verse 67

अजास्तास्तं च संवीक्ष्य व्याघ्रं रौद्रवपुर्द्धरम् । अजापालं समुद्दिश्य संत्रस्ताः शरणं गताः

ឃើញខ្លាដ៏គួរភ័យ មានរូបរាងសាហាវ នោះហ្វូងពពែភ័យស្លន់ស្លោ បានបែរទៅរក អជាបាលា ហើយចូលជ្រកកោនក្នុងព្រះអង្គ។

Verse 68

तस्य यत्नपरस्यापि रक्षमाणस्य भूपतेः । अजास्ता व्याघ्ररूपेण शंकरेण प्रभक्षिताः

ទោះបីព្រះមហាក្សត្រខិតខំការពារយ៉ាងខ្លាំងក៏ដោយ ពពែទាំងនោះត្រូវបាន សង្គរៈ (Śaṅkara) ដែលបានយករូបខ្លា លេបស៊ីអស់។

Verse 69

अजानां कदनं दृष्ट्वा ततः स पृथिवीपतिः । स्वहस्ताद्यष्टिमुत्सृज्य जग्राह निशितायुधम्

ព្រះមហាក្សត្រឃើញការសម្លាប់បំផ្លាញលើពពែទាំងនោះ ក៏បោះចោលឈើច្រត់ពីដៃ ហើយចាប់យកអាវុធមុតស្រួច។

Verse 70

यत्तस्य तुष्टया दत्तं चंडं चंडार्चिषा समम् । तच्छस्त्रं च तथान्यानि देवीदत्तानि शंकरः । शनैःशनैः प्रजग्राह स्ववक्त्रेण महेश्वरः

បន្ទាប់មក ព្រះមហេស្វរៈ សង្គរៈ បានយកដោយមាត់របស់ព្រះអង្គបន្តិចម្តងៗ នូវអាវុធដ៏សាហាវ ដែលស្មើនឹងអណ្តាតភ្លើងឆេះចាំង—រួមទាំងអាវុធផ្សេងៗ ដែលទេវីបានប្រទានដោយព្រះនាងពេញព្រះហឫទ័យ។

Verse 71

अस्त्राभावात्ततस्तूर्णं ध्रियमाणेऽपि कांतया । द्वंद्वयुद्धेन तं व्याघ्रं योधयामास भूपतिः

បន្ទាប់មក ព្រោះគ្មានអាវុធបាញ់ (អស្ត្រ) ទោះបីព្រះនាងជាទីស្រឡាញ់នៅតែទប់ស្កាត់ក៏ដោយ ព្រះមហាក្សត្របានប្រយុទ្ធជាមួយខ្លានោះយ៉ាងរហ័ស ដោយការប្រយុទ្ធមួយទល់មួយ។

Verse 72

ततस्तस्यांगसंस्पर्शान्मुक्त्वा व्याघ्रतनुं च ताम् । दधार भस्मसंदिग्धां तनुं चन्द्रविभूषिताम्

បន្ទាប់មក ដោយការប៉ះពាល់នៃកាយរបស់ព្រះអង្គ គាត់បានលះបង់រូបខ្លា ហើយទទួលកាយថ្មីដែលលាបដោយភស្មបរិសុទ្ធ និងតុបតែងដោយព្រះចន្ទ។

Verse 73

रुंडमालावरां दिव्यां सखट्वांगां सपन्नगाम् । तां दृष्ट्वा स महीपालः सभार्यः प्रणतस्ततः

ព្រះមហាក្សត្រ បានឃើញព្រះអង្គដ៏ទេវភាពនោះ—ពាក់កម្រងក្បាលកាត់ដ៏ល្អឥតខ្ចោះ កាន់ឈើខដ្វាង្គ (khaṭvāṅga) និងមានពស់ជាអម—ក៏បានក្រាបបង្គំភ្លាមៗ ជាមួយព្រះមហេសី។

Verse 74

प्रोवाचाथ स्तुतिं कृत्वा विनयावनतः स्थितः । आनंदाश्रुपरिक्लिन्नो हर्षगद्गदया गिरा

បន្ទាប់មក គាត់បានថ្វាយស្តូត្រសរសើរ ហើយឈរដោយក្បាលទាបក្នុងភាពទន់ភ្លន់; ភ្នែកសើមដោយទឹកភ្នែកនៃអានន្ទ និងសំឡេងញ័រដោយសេចក្តីរីករាយ ខណៈពេលនិយាយ។

Verse 75

राजोवाच । अज्ञानाद्यन्मया देव प्रहारास्तव निर्मिताः । तिरस्कारस्तथा दत्तस्तत्सर्वं क्षम्यतां विभो

ព្រះមហាក្សត្រ បានទូលថា៖ ឱ ព្រះអម្ចាស់ ដោយអវិជ្ជា ខ្ញុំបានវាយប្រហារលើព្រះអង្គ ហើយបានបង្ហាញការមើលងាយផង; សូមព្រះអង្គអត់ទោសទាំងអស់នោះផង ឱ ព្រះដ៏មហិទ្ធិ។

Verse 76

श्रीभगवानुवाच । क्षांत एष मया पुत्र तव सर्वः पराभवः । परितुष्टेन ते कर्म दृष्ट्वा चैवातिमानुषम्

ព្រះមានព្រះភាគ ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា៖ ឱ កូនអើយ ការបរាជ័យទាំងអស់របស់អ្នក ខ្ញុំបានអត់ទោសហើយ; ព្រោះខ្ញុំពេញព្រះហឫទ័យ ដោយបានឃើញកិច្ចការរបស់អ្នក ដែលលើសពីសមត្ថភាពមនុស្សធម្មតា។

Verse 77

यथा कृतं त्वया राज्यं प्रजाः संरक्षिता नृप । तथान्यो भूपतिः कश्चिन्न कर्ता न करिष्यति

ដូចដែលព្រះអង្គបានគ្រប់គ្រងរាជ្យ និងការពារប្រជារាស្ត្រ ឱ ព្រះមហាក្សត្រ—មិនមានស្តេចណាផ្សេងទៀតធ្លាប់ធ្វើដូច្នេះទេ ហើយក៏មិននឹងមាននាពេលអនាគតដែរ។

Verse 78

तस्माद्गच्छ मया सार्धं पाताले पार्थिवोत्तम । अनेनैव शरीरेण धर्मपत्न्यानया सह

ដូច្នេះ សូមព្រះអង្គទៅជាមួយខ្ញុំ ទៅកាន់បាតាលា ឱ ព្រះមហាក្សត្រល្អឥតខ្ចោះ—ជាមួយភរិយាធម្មិករបស់ព្រះអង្គ និងជាមួយរាងកាយនេះដដែល។

Verse 79

नातः परं त्वया स्थेयं मर्त्यलोके कथंचन । विरुद्धं सर्वदेवानां यतः कर्म त्वदुद्भवम्

ចាប់ពីនេះទៅ ព្រះអង្គមិនគួរស្នាក់នៅក្នុងលោកមនុស្សឡើយ ដោយវិធីណាក៏ដោយ; ព្រោះកិច្ចការដែលកើតចេញពីព្រះអង្គ នោះបានប្រឆាំងនឹងទេវទាំងអស់។

Verse 80

राजोवाच । एवं देव करिष्यामि गत्वाऽयोध्यां महापुरीम् । पुत्रं राज्ये प्रतिष्ठाप्य मंत्रिणां संनिवेद्य च

ព្រះរាជាទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា៖ «ដូច្នោះហើយ ឱ ព្រះអម្ចាស់—ខ្ញុំនឹងធ្វើតាម។ ខ្ញុំនឹងទៅកាន់ទីក្រុងធំ អយោធ្យា ដាក់ព្រះរាជបុត្រខ្ញុំឡើងគ្រងរាជ្យ ហើយជូនដំណឹងដល់មន្ត្រីទាំងឡាយតាមគួរ»។

Verse 81

तथाहं देव देव्या च प्रोक्तः संतुष्टया पुरा । मन्त्रग्रामो यया दत्तः शस्त्राणि विविधानि च

«ដូចគ្នានេះដែរ ឱ ព្រះអម្ចាស់ កាលពីមុន ព្រះនាងទេវីបានមានព្រះបន្ទូលមកខ្ញុំ នៅពេលព្រះនាងពេញព្រះហឫទ័យ; ព្រះនាងបានប្រទានមន្ត្រជាច្រើនទាំងមូល និងអាវុធនានាប្រភេទផងដែរ»។

Verse 82

यदा त्वं त्यजसि प्राज्ञ मर्त्यलोकं सुदुस्त्यजम् । तदात्र मामके कुण्डे प्रक्षेप्तव्यानि कृत्स्नशः

ឱ បណ្ឌិតា! ពេលដែលអ្នកលះបង់លោកមនុស្សនេះ ដែលលះបង់បានលំបាកណាស់ នោះសូមបោះវត្ថុទាំងអស់ទាំងស្រុងចូលក្នុងកុណ្ឌសក្ការៈរបស់ខ្ញុំ នៅទីនេះ។

Verse 83

तानि चार्पय मे भूयो येनानृण्यं व्रजाम्यहम् । तस्या देव्याः सुराधीश त्वत्प्रसादेन सांप्रतम्

ហើយសូមប្រគល់វត្ថុទាំងនោះមកខ្ញុំម្តងទៀត ដើម្បីឲ្យខ្ញុំរួចផុតពីបំណុល។ ឱ ព្រះអធិរាជនៃទេវតា! នៅពេលនេះ ដោយព្រះគុណរបស់អ្នក ខ្ញុំបានរួចពីកាតព្វកិច្ចចំពោះទេវីនោះ។

Verse 84

एवमुक्तस्ततस्तेन भगवांस्त्रिपुरांतकः । आज्ञाप्य तानि सर्वाणि ददौ तत्र द्रुतं गतः

ពេលបានឮពាក្យនោះ ព្រះមានព្រះភាគ ត្រីបុរាន្តកៈ ត្រូវបានគេអំពាវនាវដូច្នេះ ក៏បញ្ជាឲ្យប្រគល់វត្ថុទាំងអស់វិញ ហើយទ្រង់បានទៅទីនោះដោយរហ័ស។

Verse 85

अब्रवीच्च सुतस्तत्र स्वयं राजा भविष्यति । वीर्यौदार्यसमोपेतो वंशस्योद्धरणक्षमः

ហើយទ្រង់បានប្រកាសនៅទីនោះថា៖ «កូនប្រុសរបស់អ្នកនឹងក្លាយជាស្តេចដោយខ្លួនឯង មានកម្លាំងក្លាហាន និងចិត្តទូលាយ អាចលើកស្ទួយ និងស្ដារវង្សត្រកូលបាន»។

Verse 86

त्वं चागच्छ मया सार्धमद्यैव मम मंदिरे । प्रविश्यात्र जले पुण्ये देवीकुण्डसमुद्भवे

«ហើយអ្នកផង ចូរមកជាមួយខ្ញុំថ្ងៃនេះទៅកាន់មន្ទីររបស់ខ្ញុំ; ហើយចូលមុជនៅទីនេះ ក្នុងទឹកបរិសុទ្ធនេះ ដែលកើតឡើងពីទេវីកុណ្ឌ»។

Verse 87

अद्य माघचतुर्दश्यां शुक्लायामपरोऽपि यः । देवीमिमां च संपूज्य जलेऽस्मिन्भक्तिसंयुतः

នៅថ្ងៃនេះ ក្នុងថ្ងៃចតុទស្សី (ថ្ងៃទី១៤) នៃខែមាឃ ក្នុងពាក់កណ្ដាលភ្លឺ (សុក្ល) អ្នកណាម្នាក់—even មនុស្សផ្សេងទៀត—ដែលបូជាទេវីនេះ ហើយមានភក្តីសទ្ធា (ចូល) ទឹកនេះ…

Verse 88

करिष्यति प्रवेशेन प्राणत्यागं नृपोत्तम । स च यास्यति यत्रास्ते पाताले हाटकेश्वरः

ដោយការចូលទៅក្នុងទឹកនេះ គេនឹងបោះបង់ជីវិតរបស់ខ្លួន ឱ ព្រះរាជាអធិរាជ; ហើយគេនឹងទៅដល់ទីកន្លែងដែលហាដកេឝ្វរៈស្ថិតនៅ—ក្នុងបាតាល។

Verse 89

स्नानं वा पार्थिवश्रेष्ठ यः करिष्यति मानवः । अष्टोत्तरशतं तस्य व्याधीनां न भविष्यति

ឱ ព្រះរាជាអធិរាជ មនុស្សណាដែលងូតទឹក (នៅទីរតីរថ៌សក្ការៈនេះ) នឹងមិនមានជំងឺមួយរយប្រាំបីប្រភេទឡើយ។

Verse 90

एवमुक्त्वा तमादाय नृपं भार्यासमन्वितम् । अजाभिस्ताभिरस्त्रैश्च तैश्चापि परमेश्वरः । प्रविवेश जले तस्मिन्देवीकुण्डसमुद्भवे

ព្រះអធិឝ្វរៈដ៏អតិបរមា ពោលដូច្នេះហើយ បាននាំព្រះរាជា ជាមួយព្រះមហេសី រួមទាំងពពែទាំងនោះ និងអាវុធទាំងនោះផង ដើម្បីចូលទៅក្នុងទឹកនោះ ដែលកើតឡើងពីទេវីកុណ្ឌ។

Verse 91

ततश्च मंदिरं नीतः स्वकीयं द्विजसत्तमाः । तेनैव नरदेहेन स कलत्रसमन्वितः

បន្ទាប់មក ឱ ព្រះទ្វិជសត្តមៈ គេបាននាំគាត់ទៅកាន់ព្រះរាជវាំងរបស់ខ្លួន—នៅតែជារូបកាយមនុស្សដដែល ហើយមានភរិយារួមដំណើរជាមួយ។

Verse 92

अद्यापि तिष्ठते तत्र जरामरणवर्जितः । पूजयानश्च तं देवं पाताले हाटकेश्वरम्

សូម្បីតែសព្វថ្ងៃនេះ គាត់នៅទីនោះ ដោយរួចផុតពីជរា និងមរណៈ ហើយបូជាព្រះអម្ចាស់ ហាដកេស្វរ (Hāṭakeśvara) នៅបាតាល (Pātāla)។

Verse 93

एवं तत्र समुद्भूता सा देवी परमेश्वरी । स्थापिता तेन भूपेन श्रद्धापूतेन चेतसा

ដូច្នេះ ព្រះនាងទេវី ព្រះអម្ចាស់កំពូល បានបង្ហាញព្រះអង្គនៅទីនោះ ហើយព្រះមហាក្សត្រនោះ ដោយចិត្តបានបរិសុទ្ធដោយសទ្ធា បានស្ថាបនាព្រះនាងនៅទីនោះ។

Verse 95

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्येऽजापालेश्वरीमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चनवतितमोऽध्यायः

ដូច្នេះ បញ្ចប់ជំពូកទី៩៥ ដែលមាននាមថា «ការពិពណ៌នាពីមហិមារបស់ អជាបាលេស្វរី» ក្នុង ស្រីស្កន្ទ មហាបុរាណ ក្នុង ឯកាសីតិសាហស្រី សំហិតា នៅក្នុង នាគរខណ្ឌ ទី៦ ក្នុង មាហាត្ម្យ នៃដែនបរិសុទ្ធ ស្រីហាដកេស្វរ។

Verse 97

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा लोकपितामहः । समीप उपविष्टस्य शिवस्याऽस्यं व्यलोकयत्

ព្រះព្រហ្មា ជាបិតាមហាលោក ទ្រង់បានស្តាប់ពាក្យនោះហើយ ក៏ទតមើលព្រះមុខរបស់ព្រះសិវៈ ដែលអង្គុយនៅជិតនោះ។